V. v. V. ■ RODEN Jaarlijksche Verloting (Goedgekeurd bij besluit dd. 5 Maart 1929, afd. A. No. 890 v.d. Min. van Justitie). 2 kansen voor een gulden. Hoofdprijs 2 stamboekmerrïes Trekking 20 Juli as. zonder uitstel. Loten è f 0.50 verkrijgbaar bij de bekende adressen IJ OPRUIMING Mantels en Japonnen tfflßH SPOTPRIJZEN WTTWi Fa. J. SIJTSEMA GORREDIJK f EXTRA AANBIEDING! Voor Feesten en Vacanties 500 PRACHTIGE HEEREN-COSTUMES JONGENS-COSTUMES REGENJASSEN Fa. J. SIJTSEMA — GORREDIJK cadeauv | REEPEN i Ford-Auto of f 1.2000- ! Radio-toestel of fl. 250.- Verzamelt omslagen van de Kif DE BEUKELAER'S M DIANA-REEPEN || Reeds bij inlevering van 50 Hbbs omslagen hebt U recht op de cadeaux volgens 'de bekende premielijst en bovendien nog J|jSß*s kans op 'n Ford-Auto of f 2000.-, Radio-toestel oE f 250- enz. Inzending der omslagen tutschen IS en 31 October 1929 «na den Importeur voor Nederland van dn BEUKELAER'S PRODUCTEN. Fa. C. HONIGH Azn., Jacob Obrechtlaan 4, BUSSUM Vraagt Uw winkelier Dianareepen en tevens de premielijst. KENT U DE BEUKELAER'S BISCUITS? 1 DEGELIJKE MENSCHEN K weten ook op hun uiterlijk prijs te 1 stellen. Een keurig Kittend costuum I stempelt den drager tot een man I van beschaving. Breng eens een I bezoek bij Uw kleermaker en vraag S hem staalcollecties. Een costuum I naar maat kost niet meer en . . . Hj I meeding is duurzamer. ■ 1 KOOPT IMNMMUmEEIIII. Bil SOEDI | BEKEHD STAfI HD E KÏEER M AKE RS. | --- NAAR DE MOOIE BOSSCNEN TE RODEN SCHIMIW WTSHNES VOOR VEREEHKIRGEH Te huur: gemeubil. zomerhuisjes in bosch en dorp. Kamers. Pension. Pensionlijsten, gidsen en verdere inlicht, verstrekt Secr. V. v. V. Roden (telef. no. 1). Geldersche Credietvereenigïng Lïndegracht 46, Heerenveen. Maandelijksche staat per uit. Juni 1929. Volgestort kapitaal i 14.000.000. Statut, reservefonds f 2.100.000. - Deposito's ... f 8.581.274,11 Crediteuren . . . fi8.049.900.E0 Debiteuren . . f 37.835.430.66 Kas, munten, coupons enz. f 5.149.744.81 Schafkistpanier, Dank accepten enz. i 190.196.52 tiefdisconto's . --- Verkrijgbaar aan het Bureau van dit blad: - EEN BERIJMDE GIDS - voor de bezoekers van AMELAND mei zeer veel illustraties en kaartje van het eiland. Prijs 50 cent, franco p. post, na ontvangst van postwissel --- llGroote Halfjaarlijksche Uitverkoop 1 I Fa, IL WITTEVEEN I £ HEERENVEEN -- MEPPEL § s WT vanaf ZATERDAG 13 JULI-?PÖ s tHCO' wK3m '5 PHma kwaliteiten Het is Het van ouds bekende S ?B9en laagste prijzen Uw voordeel! en meest solide adres — | G3Hi — ! SLOOPEN vanaf 35 et BR. BONT, frissche dessins vanaf 19 et PRIMA MANCHESTER 75 et • S # DAMESHEMDEN „49 et CRêPESTOF v. zomerjurken „19 et KAPOKTHIJK, dubbel breed 33 et WIT KATOEN „18 et WOL FANT. MOUSSELINE „ 50 et Prima GESTREEPTE FLANELS 19 et ■■ LAKENKATOEN "/« „39 et WOLLEN CRêPESTOF „ 39 et j KATOENBEVER, solide 23 et jj mam ONGEBL. KATOEN % „ 16 et ■ ' ' ' ' JAEGER FLANEL, extra mooi 28 et —I CCT? MOLTON DEKENS vanaf 68 et BUKSKIN, zeer geschikt voor TC pi ■■» SS —————— MOLTON 2-pers„ „ jjfl .1 jongenspakjes, 140 br., wol, vanaf ,a "' «■ HEEREWANT. „Macco" vanaf C 9 et donkere dessins „ öü bl _________-__——,_ •» „ jaeger en WOLLEN DEKEN, 2-per«. „ 4.95 JASPE DAMESKOUS, reel.prijs 29 et «o» ongebleekt „98 et GESTIKTE DEKEN 2X2% ~ 4.95 Z(JDEN laddert niet 80 et «— Jg MOLTON MANSHEMDEN 3-deelig MATRASSTEL -f 00 jjfj MACCO , prima vanaf 75 et S ■■■ met dubbele bor.d „98 et schuine peluw • FILd'ECOSSE, „ 95 et — •■» HEEREN OVERHEMD met 2-pers. KAPOKBED + 16 00 ——————————— ■■? boord (pracht-dessins) , 1.55 DUITSCHEP LAKENS* 1.10 HEERENSOKKEN, fantasie en effen 22ct Sm ! SILDON DEKENS 150-200 „ 3.95 « extra aanbied. 40et j,^ Ï2 RAnnoFKIES vanaf 7et STAALDR. MATRASSEN OQC Zwart gebr. MANSSOK, halfwol 69et «• cm BADDOEKJES vanaf 7et 0.33 Heeren ZAKDOEK, wit en geruit ■■• « THEEDOEK, rood ruitje .11 et , " vanaf 9et S S VLASGR. DOEK „13 et LEDIKANTEN, -pers. „ <-95 BRETELS 23 et S «E 9 BLAUWE BLOK DOEK „16 et VITRAGE vanaf 12 et | HEEREN ARTIKELEN, zooals "" ■J" ' BADDOEKEN (roodrand) „19 et SLOOPENBONT, keper , 25 et Manchetknoopen vanaf 7et p. paar mm mm DWEILEN „ 17 Ct v mm mm TETRALUIER „29 et DIRECTOIRES n■„ . ■ wasehecht, in wit, S ■■» ———————————— maat 30 - 35 - 40 slechts 19 et | D3IJj"P3R|BS, rosé, zalm enz. jq . ■■» 2 ,45-50 - 65 »26 et B,ech'B '» Cl • m» Handgaren r . ,«o-es - to „34 et •— 'SS a|le nummers, wit en zwart 3CI DAMES CAMISOLES in WERKSCHORTEN 98 et ™» mm rosé, lila en crème „ 45 et - mm •» ' CORSETTEN „Twilflt" vanaf 1.50 Partij FANT. KLEEDJES 39 et mm WOLLEN VLOERKLEEDJES |7C _____^_____———__——.—._———— mmm mJm (spotprijs) IXIV, 1,, J 2J mm Wollen MORSE KARPET, 9-els 9.90 C***±w*~+*% ft *> **4 ï i I ADD C M mm ■J» GEBLOEMD KARPET, 12-els 11.95 EL NO I ll© PCUII LM I I LIN COCOSLOOPER, ÏOO breed 1 TC * * mm 9 fIS 9 ds ïillorbcste kwölitcit i«iw •g cocosLoopEß met rand vanaf 49 et Alles moet weg! Profiteert hiervan! ™ §ïiiMiiiliiiiliiiggiiiiliiiiliiiilimiliiiiiiiiiliiiilitiiiiiiiiiiiiiiii^ --- Sft\/'-J&//ï INSECTEN hebben door alle tijden W/A ïmS*S'■/ï neen aan a"e vo,ken meer schade, ziekte en dood gebracht dan oorlog, Gevoe'*ge er iets voor om tegen dezen I vijand van het menschdom de wapens i ter hand te nemen, koopt dan een busje R. I. D. S. net spuit. iederen drogist verkrijgbaar. Jff Nederlandsch fabrikaat HwhnHHl I Prijzen van R. 1.D.5.: ■MWMWaMIIUIIM I 1 L. f 2,55; Vt L. f 1,40; '/, L. f 0.65; Vio L. f 0.35. HUwSHySISUPjSMH I Koopt geen buitenlandsch fabrikaat, dat wel ca OU I ' !•-"■ per liter duurder, doch niet beter is. --- IRITSEMA Stofzuigers uit voorraad leverbaar bij ion. era TE GORREDIJK. M§^RM> n 'f laatst dezer maand te verwachten DBENTSCHE BABBELAAR en LANGE TURF. In de maand AUGUSTUS Anthraciet en Eierkolen van dezelfde soort als vorige jaren. Voor levering aanbevelend, H. HOFMAN, Lippenhuizen. --- Atlantal room pu dd ing [ is bereid met zuiveren room N.Y. ATLANTA • GRONINGEN --- Groote Nationale Verloting ten bate v h. Reserve-Ziekenfonds te Steenwijkerwold goedgekeurd bij besluit van den M. v. J. 24 Mei 1929 No. 904 Prijs per lot f I—. Hoofdprijs een fonkelnieuwe Chevrolet-Aufo, 4/5 personen, model 1929, waarde f 2400. Tweede prijs een prima motorrijwiel, waarde 1400. Derde en vierde prijs elk een lele klas Radiotoestel in eiken salonkasL Verder: 7 Heerenof Damesrijwielen, Naai- en Waschmachines, Heeren- en Dameshorloges, Eet-, Ontbijt- ca Theeserviezen, verder nog ruim 200 luxe en buist], artikelen. Totaal 250 prachtige en waardevolle prijzen, waarvan de kleinste nog de waarde van minstens f I.— heeft De trekking zal plaats vinden den 21 Dec. 1929, in het openbaar ten overstaan van notaris Volkers van Steenwijk, in nader te noemen lokaal. Overal goede wederverkoopers gevraagd. Zij, die loten wenschen te verkoopen, gelieven ze aan te vragen bij den secretaris der verL-comm. n« rvm™:,„ . J- ELLEN. P. DE VRIES, Post Gelderingen ue lammiss.. w HOL Steenwijkerwold No 258. HUfSTZmUZnOEII 1 Fa. ANDR. VISSERI 2AADTEELT 2AADHANDEL STEENWIJK R TELEFOON 52 is HET ADRES voor den aankoop van Uw ZADEN voor stoppeluitzaai, als: SPURRIEZAAD I EN KNOLZAAD | Verder alle soorten GRAS- EN KLAVERZADEN I Onze zaden bevatten steeds de HOOGSTE percentages aan ZUIVERHEID en KIEMKRACHT. Het is niet alleen ons, maar ook Uw belang bij ons prijs aan te vragen. Aanbevelend. +1 VASANTA | BREIMACHINES -Jyt- SLECHTS F 90.» *2f~ CONCURRENTIE ON MOGELIJK LEVERING UIT VOORRAAD FABRIEK'S M'MMimEi ORANJEWOUD WAAR NIET VERTEGENWOORDIGD IJVERIGE AGENTEN GEVRAAGD ONDERLINGE BRANDWAARBORG MAATSCHAPPIJ „DE ZUIDWESTHOEK" TE KOUDOM. Gratis HOOIBOREN beschikbaar. Voor verzekereen van b.g. Maatschappij zijn aan onderstaande adressen gratis hooiboren beschikbaar. P. Aukema te Warns. P. v. d. Weij te St-Nicolaasga. J. Noordenbos te Heidenschap. N. Brandsma te Molkwerum. Sj. N. Asma te Idsega bij Heeg. Sj. Nauta te Koudum. Douwe de Vries te Harich. IJ. Upma te Sandfirden. D. P. van der Zee te Rijs. W. Boschma te Brekkenpolder. D. J. v. d. Wal te Oudega (H.). S. S. de Witte te Ferwoude. Q. F. Atsma te Oppenhuizen. I. R. Visser te Stavoren. L. J. de Jong te Woudsend. Nic. Hettinga te Scharren. G. D. de Jong te Nijemirdum- J. van Slageren te Oudega (W.y, J. Klinkhammer te Sloten. J. Breeuwsma te Abbega. J. C. Schaap te Spannenburg. K. O. de Jong te Doniaga. Namens het Bestuur, J. D. BUWALDA, Boekhoude*\ ■■BnHHHHHH VENNOOTSCHAP „VERTROUWENS-VEEHANDEL Gevestigd te AMERSFOORT - - Telef. 1186 Commissarissen: Baron W. VAN VOORST TOT VOORST, Elden. Jonkheer M. VAN KARNEBEEK, Hillegersberg. A. WILLE, Lid van den Gemeenteraad, Apeldoorn. Rechtskundig Medewerker: Mr. C. M. LOEF, Boskoop. Beheerend Vennoot: O. HOEKSTRA. Solide gegarandeerde BEDRIJFSKOEIEN uit voorraad te leveren (ook op termijnbetaling). Groote keuze. Concurreerende prijzen. Vrijgevige voorwaarden. Vrijdags zitting in café FRANZEN aan de Veemarkt te Leeuwarden, waar ook het vee te bezicHßgen is. --- Feuilleton. HET HARDE LEVEN. 11 o George knikte en ging naar buiten. En Alec's gezicht verloor terstond de uitdrukking van luchtigheid, die het een oogonollk haa gehad. Hij wist dat hij da.ir iets hal gedaan, wat hem voor altijd van Lucy kon vervreemden. Zijne liefde voor haar was nu voor hem het éénige nog op de wereld — en hij had het in de waagschaal gesteld voor dezen ellendigen knaap. Hij voorzag dat aan zijne handelwijze alle mogelijke uitleggingen en verdachtmakingen zouden kunnen worden vastgeknoopt, en dat hij. door zijn eerewoord gebonden, nooit de waarheid aan het licht zou kunnen brengen. Maar zelfs indien George deze belofte van zwijgen niet van hem had gevergd, dan zou tóch zijn mond verzegeld zijn geweest. Hij had Lucy veel te lief, om haar deze hittere smart te kunnen aandoen. Wat er ook gebeurde — zij moest in den waan blijven dat George een brave jongen was, en dat hij gestorven was bij het vervullen van zijnen plicht. Hij kende haar goed genoeg om te weten dat George's dood, hoe vreeselijk haar die ook moest treffen, haar minder smartelijk zou zijn, dan Georgo's schande. Hij wist hoe fol zij de smet op de eer van haar geslacht gevoeld had, hoe die smet haar had aangedaan als eene persoonlijke verontreiniging. Hij wist ook dat zij al hare hoop op George gevestigd had — hare hoop op het eerherstel, op de rehabilitatie der Allertons tegenover de wereld. En wat was er van geworden? — Haar broeder was gebleken een nietswaardige, karakterlooze deugniet te zijn — evenals haar vader. Hoe kon hij haar dit zeggen? Hoe haa ■ dat Georee, haar ons:-appel, haar trots en hare hoop, een drinker, een leugenaar, een genotzieke egoïst, een plichtvergeten lafaard was?... Neen! liever zou hij elk offer brengen, dan haar ooit dit te weten te laten komen... Maar aan den anderen kant — indien zij ooit Vernam dat hij George op een verloren post in den dood gezonden had — dan zou zij hem ter verantwoording roepen; en indien hij dan zwijgen moest, zich niet rechtvaardigen kon door het spreken van de waarheid, — dan zou zij hem haten — hem verfoeien zou zij, als een moordenaar. En als hij hare liefde verloor, dan verloor hij het éênige wat hem aan het leven nog deed hechten. Dit alles overdacht hij, wetende dat Luey beter zonder liefde kon leven, dan zonder zelfverachtlng. Eéne hoop bleef hem nog over. Hij had het zélf gezegd: indien George zich werkelijk dapper hield, dan kon hij zich nog er doorheen slaan. Zou de knaap de laatste deug 1 aan den dag leggen van den schavuit: dapperheid? Eerst zes maanden later ontving de buitenwereld bericht van Alec Mackenzie's expeditie, en tegelijkertijd kreeg Lucy van hem een brief, waarin hij haar den dood meedeelde van haren broeder. Die stormachtige nacht was- noodlottig geweest voor den luohthartigen Walker en voor George Allerton. Maar het succes had Alec's stouten slag beloond, en aan de slavemjagers was eene nederlaag toegebracht, die verpletterend bleek te zijn geweest. Alec's brief was ernstig en teede:>. Bij wist welk een bitter leed hij Lucy er mee •> dat geen woorden dit leed konden verzachten. De éénige troost, dien hij haar geven kon. moest liggen in de voorstelling, dat George zijn voor haar zoo kostbaar leven geofferd had voor eene goede en edele zaak. Mn d' Jon-"M zelf Voor 'tffe dwaasheid met zijn leven had geboet, was Alec besloten over al het voorafgegane de spons te halen. Hij wilde dat alles vergeten en zich niets meer herinneren dan die Innemende eigenschappen van den knaap en diens gehechtheid aan zijne zuster. De eene maand volgde op de andere — het droge jaargetijde maakte plaats voc* het natte — en Alec verkreeg eindelijk de zekerheid dat het doel Waarnaar hij gestreefd had was bereikt. De slavenjagers waren verdreven uit een grondgebied ter grootte van het Vcreenigd Koninkrijk, tractaten waren geteekend met opperhoofden, die daarmede de suzereinlteit aanvaardden van Groot-BritanntlS, en hot Gouvernement had verder niets te doen, dan, door bemiddeling van de nieuw opgerichte Oost-Afrlkaansche Compagnie, de veroverde landen ts annexeeren. Met de daartoe benoodigde stappen had Alec zich nu bezig te houden. Maar toen de kogels en speren der Arabieren hem niet meer bedreigden, tastte een andere vijand hem aan. Eene moeraskoorts wierp hem en dokter Adamson terneder. De wakkere dokter bezweek er aan, en Alec worstelde weken lang met den dood en genas slechts als door een wonder. Nogmaals een paar maanden liep hef aan v66r zijne krachten genoegzaam hersteld waren, en toen eindelijk kon hij zijn werk beschouwen als afgodaan en naar Fngcland terugkeeren. Het geheim van George's dood was met Walker en Adamson, de éénige getulgen bij hst gesprek in de tent, ten grave gedaald. De openbare aandacht was nu op de grootschheid der voltooide onderneming en op deT daarmee verbonden geweest zijnde gevaren tn ruime mate geveattgd nou-orden. Reeds vöór Alec scheep ging, stonden de couranten vol van zijnen lof. Hij ontving een ganschen stapel telegrammen, ook een van Dick Lomas en van ftobert Rotilger, om hem met zijn schitterende succes geluk te wenschen. Twee buitenlandsche vorsten decoreerden hem door bemiddeling van hunne consuls te Mombassa; wetenschappelijke genootschappen drongen hem hun eerelldmaatsohap op; kamers van koophandel huldigden hem met hoog waardeeremde moties; uitgevers deden hemvoordeelige aanbiedingen voor het boek, dat hij nvrvaoht werd te zullen schrijven, en dagbladjcorrespondenten belegerden hem om een voorloopig verslag van zijne reizen. Alec glimlachte schamper, toen hij las hoe de minister in het Parlement zijnen lof gezongen had. Zulk eene geestdrift was er in Engeland niet geweest sedert êtanley van zijne vermaarde tochten fn „donkerst Afrika" was teruggekeerd. Kortom, nadat men jaren lang Mackenzie's heldhaftige streven had gelgnoreerd en het gouvernement zelf hom beschouwd had als niet veel beter dan een lastigen avonturier, was hij nu opeens tot natfonalea held verheven. Tot beter herstel van zijne geknakte gezondheid maakte Alec de thuisreis geheel over zee. Te Gibraltar ontving hij den volgenden brief van Diok Lomas: ..Beste Alec, — Ik ben verrukt dat gij nog juist bijtijds terug zult zijn voor het staartje van de Ixmdensche season. Want. zie. gij zult do leeuw wezen In ons apespel — of, beleefder gezegd, onze menagerie. Kam uwe manen uit en laat ze behoorlijk narfmneerefl — want van ongekamde en Ongen&rfntneerde leeuwen houden Wij hier niet. En leer gratlelijk kwispelen met uw staart en welluidend brullen, zoodat wij allemaal er kippenvel van krijgen. Het publiek is hier namelijk tot de conclusie geko-ien. dat elj een helri ?ijt: en 11c. uw onderdanige dienaar, straal als reeds In een scort van teruggekaatste glorie, omdat ik twintig jaar geleden de eer genoot van door uwe hand onfrulCf te worden aan de V van een waterigen dood. Hertoginnen nooden mij op de thee, om mij te hooren praten over de geluikkige dagen uwer prilste Jeugd, en ik heb moeten beloren dat ik u bij haar te dineeren brengen Bal, of minstens op het luncheon. Zelfs uwe oude vijand Tompkinson, dien gij te Bton eens zoo duchtig hebt afgerost, heeft In „Blackwoode Magazine" een aandoenlijk artikel geschreven over den adel van uw karakter. Kort en goed — al uwe vrienden zijn trotsdh op u; zij zullen am u vechten; en gij zult Verbaasd staan, hoeveel mensdhen u voor uwe diensten aan de zaak der humaniteit en aan de belangen des Britschen rijks wenschen te beloonen door u te dineeren te vragen. Wat mij betreft, ik lach tn mijn vuistje. Want ik alleen weet wat een onaangenaam persoon gij zilt, — volstrekt geen held, maar een lastige bemoeial die geheel onnood igerw ij ze het Bntsche wereldgebied nög grooter maakt dan het reeds is en daarbij aan een aantal fatsoenlijke Arabische hulsvaders, die met slavenjagen eerlijk den kost trachtten te verdie,nen, het brood uit den mond neemt — Geloof mij steeds uw getrouwe R Richard Lomns." Alec glimlachte over dit epistel. Hij had zelfs reeds vooralen, dat er bij zijne terugkomst heel wat drukte over hem zou worden gemaakt, en dat hij reeds bij het aan wal stappen te Southampton zou wofden bestormd door een bataljon van interviewers. Om dit te vermijden, kwam hij op een vernuftigen inval. Hij wae tot Gibraltar gereisd op 'n tamelijk langzaam stoomschip, en dit vaartuig verwisselde hij nu togen eene juist vertrekkende mailboot dir reeds een dag vroeger In de Engelsche haven zou toinnenloopen. Door deze Hst 2011 hij aan al het mWbaar, dat hem bij zijne aa.ikormt bedreigde, ontsnappen. In Mee laatste dagen der vaart, terwijl hij de vaderlandsche kust naderde, dacht hij menigmaal aan de uitreis, nu vier jaren, geleden. Toen was George Allerton bij hem — on nu waa hij alleen. Van Lucy had hij sedert hij haar schreef dat George dood was, geen taal of teeken ontvangen. Hij begreep haar rwijgen. Maar wanneer hij daoht aam George, dan werd eijne stemming donker en zijn hart bedroefd over dit zoo jammerlijk vermorete leven. Hij herinnerde zich de moeite, die hij zich van den beginne af gegeven had am den jongen man aan hem te hechten, — en hij herinnerde zloh ook zijne teleurstelling bij de ontdekking dat de knaap een deugniet was. Die hartelijke glimlach, dat open gelaat, die innemende oogen, — het was alles niets dan schijn geweest. Het innerlijke waa zelfzuchtig en zwak, tegen niet de geringste verleiding bestand. En dit alles werd nog te hopeloozer toen de knaap zich verslaafde aan drank. Toen Macinnery wegens wangedrag was weggejaagd, hoopte Alec dat George zich beteren zou. Maar niets daarvan. Het ging van kwaad tot erger. Alec herinnerde zitfh hoe hij. teruggekeerd in het kamp dat hij aan George had overgelaten, de manschappen muitend vond. de meesten op 't punt van te déserteeren, en George zelf dronken. Toen was hij z66 woedend geworden, dat hij zich niet meer beheerschen kon. Hij schaamde zich nu nog over zijne drift. Hij had George bij de schouders gepekt en hem geseihud, zooals een hond een rat. Niet dan met de grootste moeite had hij ïich Weer* houden om den knaap met eijne eigen handen af te ranseOen. En eindelijk nog die brutale moord op die lnlandsche vrouw, waardoor de gansche expeditie op den uitersten rand was gebracht van vernietiging!... George had zijn dood gevonden bij dien nacbtelijken marsch naar de voorde — en daar het hem aan moed ontbrok' rai hij Jammerlijk omgekomen. „Ja!" zeide Alec bij zichzelf — „het was recht wat ik deed. Ik had niet anders kunnen handelen". 'George verdiende niet beter, dan hij kreeg; en hij was onwaardig om zelfs nog betreurd te worden. Alec echter moest voor het aangezicht van Lucy treden, met een (geheim op zija hart, dat hij gezworen had nooit te zullen uitspreken. Zijn eerste bezoek was aan Lucy. Niemand wist nog dat,hij reeds aangekomen was. Na zich in een hotel te hebben verkleed, begaf hij zich naar het huis van La.dy Kelsey in de Charles Street. Hij trof 't gelukkig, dat Lucy thuis was. Zij zat in het salon bij het venster over een boek. Toen de knecht den naam van den bezoeker noemde, sprong zij op met een schreeuw. 'Al het bloed schoot haar naar de wangen — en daarop werd zij doodsbleek. Alec bemerkte dat zij magerder was dan toen hij haar het laatst had gezien. Maar aan hare schoonheid deed dit geen afbreuk. „Wat?" stamelde zij. „Ik had je zoo spoedig niet verwacht!" En toen, vreemd om te zeggen, schoten hare oogen vol tranen. Zij viel terug op baren stoel en bedekte haar gelaat met hare handen. .Je moet 't mij vergeven", zeide zij, met eene poging tot gMmlachen. „Ik weet dat t erg dwaas van mij is". Dagen lang had Lucy deze ontmoeting gevreefd — en nu was haar die nog onverwachts op het lijf gevallen. Meer dan vier •jaren waren er verloopen sedert,ze elkaar fle laatste maal hadden gezien — en dat waren jaren geweest van zorg en hartzeer. Lucy wist ook wel dat zij niet meer dezelfde was. Wanneer zij in den spiegel keek, dan vond zij zichzelf flets en bleek. Zij was Ou bij de dertig. Er waren lijnen om hare oogen, en haar mond had een bitter trekje. Dit verheelde zij zichzelf niet. Neen, zij zag verder nog. Zij zag zichzelf reed* zooals zij over tien jaren zou wezen — eene v66r den tijd verwelkte vrouw —, en dan kromp haar hart ineen. Hoe zou Alec haar nog kunnen beminnen'? — Zijn eigen leven was zoo vol van groote dingen geweest — terwijl zij zelf zich versleten had met wachten, aldoor maar wachten. Het was natuurlijk genoeg dat bij deze ledigheid haar eigen hartstocht was aangegroeid, — maar even natuurlijk ook, dat de zijne onder zooveel dringender bezigheden was verflauwd. En wat kon zij hem nu nog bieden? Zij wendde zich van den spiegel af, omdat hare tranen haar beeld vernevelden, — en zoo zij met hunkerend verlangen uitzag naar die eerste ontmoeting, dan was het tevens met eene bange beklorumenheld. Nu was zij zóó van haar stuk, dat zij niet eens de houding van vriendelijke beleefdheid bewaren kon, die zij zichzelf had opgelegd om hem te toonen dat zij geene aanspraak meer op hem maakte. Zij had zich voorgenomen zoo heel kalm te blijven, om hem te doen denken dat haar hart volstrekt niet bij de zaak was gemoeid, — en nu Heten opeens hare zenuwen haar zoo in den steek. Alec begon terstond te praten, om haar tot het vermeesteren van har-e ontroering den tijd te geven. „Ik was bang voor interviewers en ander lastig volk, als Ik kwam met de boot waarmee ik verwacht werd. Daarom ben Ik op eene vluggere overgestapt, zoodat ik nu al een dag vóór mijn tijd hier ben". Zij was reeds kalmer geworden, hoewel zij nog niet spreken kon. Met brandende oogen zag zij hem aan, hangende aan zijne woorden. Hij was zeer verbrand, en na zijne laatste ziekte nog vermagerd, maar overigens zag hij er gezond en flink uit. In houding en toon had hij nu méér nog dat edele zelfvertrouwen en die kalme beslistheid, die reeds vroeger Lucy zoozeer In hem hadden aan getrokken. „Ik voelde dat ik jou mijn eerste bezoek schuldig was. Kan je 't mij ooit vergeven, dat ik George niet mee naar huis heb gebracht?" Lucy kreeg een schok. Met heftig zelfverwijt voelde zij hoe zij in de wrange vreugde van Alec's wederzien haren broeder had vergeten. Zij schaamde zich. Het was eerst achttien maanden sedert hij stierf, en eerst twaalf sedert de wreede tijding haar bereikt had, — en nu reeds had zij zich aangesteld alsof ook zijne nagedachtenis reeds gestorven was In haar hart! Zij keek omlaag naar hare Meeding. De lichte rouw bewees nog dat zij iemand verloren had, die haar zéér dierbaar was. Maar wat beteekende voor haar zélf dit vertoon van zwart en wit? Zij berinjerde zich nu weer de vlijmende smart, die Alec's brief haar veroorzaakt had. Eerst geloofde zij aan eene misvatting, en dat hare tranen slechts deel uitmaakten van een akeligen droom. Het was toch al te gedroohtelijk wreed, dat het noodlot nu juist George moest getroffen hebben. Had hij al niet genoeg geleden? — En George was nog zoo jong! Hoe kon de Hemel dulden, dat een zóó jong leven reeds afgesneden werd? Toen zij echter tot het besef kwam dat het werkelijk waar was, toen kende haar verdriet geen grenzen. Al hare hoop was doodgeslagen — en slechts wanhoop bleef haar nu nog. En bitter berouwde het haar, dat zij ooit den knaap had laten meetrekken met deze noodlottige expeditie — ja, dat zij zelf hem daartoe aangespoord, half gedwongen 'had. Hij moest stervende haar wel hebben verwenscht. Haar vader was dood, en George was dood, en zij was alleen. Nu had zij enkel nog Alec En toen, als een arm, weerloos dier, ging haar hart uit naar hem, roepende om liefde, om bescherming. Al hare kracht — de kracht op welke zij zich zooveel had laten voorstaan — was gebroken, en zij voelde zichzelf volslagen zwak en hulpeloos. Haar gansche wezen hunkerde naar Alec — en de liefde, die tot dusver slechts als een lioht voor haren voet was geweest — werd niu in haar als een verterend vuur. Maar Alec's woorden brachten de heenreis van George terug in haar zelfverwijtemde hart, en zij zag den jongen weer zooals zij zich hem het liefst herinnerde, tn zijn flanellen sportpak, stralend van levenslust en bloeiend van gezonde jeugd En er rees een snik in hare keel, en hare stem trilde. „Ik heb je immers gezegd dat ik niets betreuren zal, als hij een braven en dapperen dood gestorven is", stamelde zij, zoo zacht, dat Alec haar nauwelijks kon verstaan. — „Het stond geschreven, dat ons huis op déze wijze aan een einde komen moest. Ik ben dankbaar dat George zóó gestorven is — zóó, dat zijne voorouders niet beschaamd over hem behoeven te zijn." „Braaf gesproken," zeide Alec. „Dat te de hoogste moed." Maar zij schudde haar hoofd. „Het is geen moed — het is wanhoop. Soms, wanneer ik bedenk wat zijn vader was, ben ik dankbaar dat George dood is. Zijn einde was tenminste heldhaftig. Hij stierf voor een edele zaak, bij het vervullen van zijn plicht. En, ach — het leven zou toch niets dan hardheid voor hem hebben kunnen zijn geweest." Alec sloeg haar gade. Hij voorzag de woorden, die zij nu zeggen zou, en hij wachtte er op. „Ik dank; voor alles wat je voor hem gedaan hebt," zeide zij, hare steon in bedwang houdend. „Dat Is niet noodig," antwoordde hij ernstig. Zij zweeg even. Toen sloeg zij hare oogen op en keek hem strak aan. Hare stem had nu de gewone kalmte teruggekregen. „Ik wou nu van Je hooren, dat hij alles heeft gedaan wat ik van hem zou hebben kunnen wenschen." Het kwam Alec voor, dat zij het dralen van zijn antwoord wel moest opmerken. Hij had niet verwacht dat deze vraag hem zoo onverhoeds zou worden gesteld. Hij koesterde geen moreele bezwaren tegen het zeggen van een noodleugen. Maar wel voelde hij daarbij iets als een vuilen smaak in den mond — als van stinkend water. „Ja. Dat deed hij." „Het is mijn éénige troost, dat hij in dien korten tijd niets kleins of laags heeft gedaan, en dat hij in alle dingen braaf, eerlijk en rechtschapen was." „Ja, Dat was hij." „En in zijn dood?" Het leek Alec of iets hem de keel dicht kneep. De beproeving was erger dan hij had verwacht. „In zijn dood was hij zonder vrees." Lucy slaakte een diepen zucht van verlichting. „O, Goddank! Goddank! — Je weet niet wat het mij waard is, dit alles van je eigen lippen te hooren. Ik voel dat tot zekere hoogte zijn moed, en bovenal zijn dood, mijn vaders schuld heeft afgelost. Dit bewijst dat ons bloed toch nog niet bedorven is — en het geeft mij mijne zelfachting terug. Ii voel dat ik nu de wereld weer in het gezicht kan kijken. En daarvoor heb iü George te danken 1 Hij heeft mij tienduw zend maal al mijne liefde en al mijne zor« gen over hem vergolden." „Nu, Lucy," zeide Alec — „ik ben blij dat het niet enkel leed is, wat ik je breng. Ik vreesde al dat je mij zou haten," Lucy kleurde. Er was een nieuwe glans In hare oogen. Het scheen alsof zij opeens haren last van leed had afgeschud. Op dit oogenblik hoorden zij voor de ttraatdeur een rijtuig stilhouden. „Daar is tante Allee", zeide Lucy. „Zij Is op een bezoek uit geweest". „Laat mij dan heengaan", zeide Alec. „Je moet 't mij ten goede houden — maar ilc zou heden liever niemand anders ontmoeten". Hij stond op, en zij gaf hem de hand. Die fiield hij stevig. „Wel?" vroeg hij — „ben je nog niet veranderd?" „Stil nu!" riep zij — en zij draaide haar hoofd af, want de tranen kwamen alweer, hoewel zij haar best deed om te lachen. — „Ik ben vreeselijk zwafe en huilerig nu. Je moet mij wel diep verachten". Haar hart was te vol. Zij kon niets meer spreken. Maar tn haren glimlach was weer de oude zonnigheid. Toen Alec weg was, haalde zij diep adem. Het scheen dat er nieuwe blijdschap was gekomen in haar leven, dat zij eensklaps weer behagen vond in al de schoonheid dezer wereld. Zij wendde zich naar de bloemen, die op een tafeltje naast haren stoel stonden, en haar gelaat er in begravend, snoof zij met gretigheid den geur er van in. Zij wist *»u dat hij haar nog beminde. (Wordt vervolgd). ---