Kalender-Lente kan iemand doen verlangen naar „buiten", naar jong groen, maar... de winterachtige *rkelijkheid laat dat verlangen spoedig verdwijnen en vervangen door „hang" naar kachelwarmte. v mens ontvlucht haastig de straten, welke door de vele „plaatselijke buien", die natuurlijk juist vallen, Qar hij of zij is, zo modderig en nat worden gemaakt. Het is buiten allesbehalve prettig. Ook voor het s oog. Zoals dit naargeestige beeld van het Amsterdamse Damrak toont. --- FILMCRITIEK Orson Welles greep te hoog Verfilming van „Macbeth" een teleurstelling tm**n paar jaar geleden is de verfilr.e"B van „Hamlet" het onderwerp weest van veel discussie. Ondanks V^r°te verdiensten, welke deze film v(!t+ e beroemde Engelse Shakespeare- Laurence Olivier had, werd jj toneelstuk ongetwijfeld geweld tJJSedaan. Het was een prachtige film gorden, indrukwekkend door de waarop de camera de sfeer van va eieur vertolkte en door het spel Syo de regisseur, Jean Simons, Basil Winev en anderen. Maar er dienden zo' concessies te worden gedaan, dat W^0* van rekening de Shakespeare- onbevredigd moest blij%L orn(lat hij het woord grotendeels ••"Jt m'ssen en er zelfs enkele figubw, waren geëlimineerd. Duidelijk {J:*>. (jat ,je jjj-j — zelfs onder de ,nstige in dit geval aanwezige facto- ya!l — niet het echte toneel kan ver- n- n'euwe poging heeft de bezwajtg'/l'e ik hiervóór opsomde, nog veel Sen r geaccentueerd. Weer was het |w acteur, die op het toneel Shakes- HjpT6 heeft gebracht en er succes t>|jf °.°gstte door zijn bijzondere inter- üe !aties, zoals toen hij Macbeth ge- Wi r negers het spelen en het ver- IV*,. overgebracht naar Haïti. Orson „W es. die al jaren met Shakespeare bestelt", heeft ook nog een Macbeth!ite op gramofoonplaten ge- d en een Hamlet radio-spel van ti^1 een half uur. Zijn laatste presta- Ift is de Macbeth-film, die gisteravond t«ir e Beurs werd vertoond, nadat zij van het jongste Holteul Festival in ons land ten doop was ictj'. hetgeen ik memoreerde over de leu lteit van de ongetwyfeld grote Cf. die Welles is, blijkt reeds vol-1 et <3e. dat hij het genie Shakespeare Üqu nadert met schroom, en dat hij in de vertolking van diens 4] tpte*"werken allerminst wegcijfert. Loc fractie van het geheel. Om dat heeft hij in het konings- Nrpu t^les gecoupeerd wat niet direct efs k ng °P de hoofdpersoon heeft. ï>ï ei(iene figuren zijn uit het dra\j eBgelaten en een priester, die bij S ifsPeare niet voorkomt, krijgt er hofdrol in. i%i 2ou men met ait al*es n°g vre(3e 'tt.Sc?hij op het doek een suggestieve kSt'ftin£' maar WÜ vinden in zijn *V . noch de edele, noch de door tVr\ng gefolterde Macbeth gaaf te- Srsrat hij naast zich de Amerikaanse van de radio, Jeanette Nt\liet optreden als lady Macbeth, Niin m al evenzeer als een tekorthtriölg •te worden verweten. Deze l%k ls zo heneden de maat, zó ken- Si,. ?nbekwaam, om de demonische l chtfln uit te heelden, dat men er \ ? een schouderophalen voor over l%[& bhen. De bijfiguren komen (Je f.°f niet tot hun recht. Verder \" film grotendeels opgenomen in een spelonkachtig kasteel, dat een wat rommelige indruk maakt. De inzet met de drie heksen, die Macbeth zijn toekomst voorspellen, doet een moment iets beters verwachten, maar vrijwel direct daarop is het de toeschouwers duidelijk, dat dit een illusie is. En hadden we van Welles als regisseur niet iets beters mogen verwachten, dan het stuntelige „wandelende bos van Birnam" dat we nu te zien kregen? Toonde de film van Olivier aan, dat verfilming van waarachtig toneel tekort moet schieten, die van Welles is een teleurstelling door haar oppervlakkigheid, gebrek aan eerbied en de zelfverheerlijking van haar regisseur en hoofdrolvertolker. JAN ÜBINK. --- Rita Haywarth gaat weer spelen jSg **ayworth keert naar Hollywood (7*f een nieuwe film te maken, C*-8 Ai"Ste sedert haar huwelijk met V* v