BRANDSTICHTING TE BOSCHKAPELLE. De dader aangehouden. In verband met de brand van Zondag in een landbouwschuur te Boschkapelle, waarbij 28 koeien en 12 paarden omkwamen, is gister zekere Van L. uit die plaats aangehouden. Van L. heeft bekend de brand te hebben gesticht en ook schuldig te zijn aan alle voorgaande branden, welke verleden jaar te Boschkapelle zijn uitgebroken- --- AUTO- EN MOTORONGELUKKEN. Vrachtauto het trottoir opgereden Op het trottoir aan de Van Halststraat te Amsterdam waren vijf kinderen aan het spelen toen plotseling een vrachtauto op hen in reed. Drie er van kwamen er met eenige schrammen af, doch de beide overigen, meisjes van acht jaar, bleven liggen. Het bleek dat allebei een bovenbeen hadden gebroken. De auto botste, na de kinderen omver geworpen te hebben, tegen een winkel. Het gevolg was dat de steenen pui ontzet werd en de ruit van de winkeldeur brak. De wagen werd vanwege de politie in beslag 'genomen voor een nader onderzoek. --- De loonen der landarbeiders in 1935. Blijkens het verslag van de Raad van Toezicht op de uitvoering der land- en tuinbouwongevallenwet bedroeg het verplicht verzekerd loonbedrag, uitbetaald door de laad- en tuinbouwers, aangesloten bij de 8 bedrijfsverenigingen in 1935 113.4 millioen gulden tegen i 10.5 mill. gulden in 1934. Waarschijnlijk is deze stijging een gevolg geweest van de tewerkstelling van meer ar bei as krachten in het afgeloopen jaar. Vanaf 1923 was het verzekerd loonbedrag bet hoogst in 1930 eu wel 162.6 mill. gulden --- OPHEFFING VAN VIJFTIG OPENBARE LAGERE SCHOLEN TE AMSTERDAM. Wethouder Boekman acht het voor de saneering noodig. De wethouder voor het Onderwijs te Amsterdam, de heer E. Boekman, heeft een reorganisatieplan ontworpen. Het ligt in de bedoeling van den wethouder, van de scholen met te weinig, of onvolledige klassen, deze in haar geheel naar andere scholen over te brengen. , ~ . . Het o-evolg daarvan zal zijn dat ongeveer vijftig openbare scholen, indien da Raad zich er mede vereenigt, zullei, worden opgeheven, tot welk aantal er zeven behooren die op last van Ged. Staten van Noord-Holland moeten worden gesloten. Er' zullen, bij doorvoering van de voornemens, veertig scholen, wat het aantal leerlingen betreft, worden gecompleteerd. Met de regeering werd reeds onderhandeld, zij hecht goedkeuring aan het plan wijl er ook financieele bezuiniging van wordt verwacht. De Comm' Bijstand voor het Onderwijs is reeds over een en ander gehoord. --- DE VOEDING VAN DE NEDERLANDSCHE BEVOLKING. Een conferentie. De Nederlandsche Mij. ter bevordering van de pharmacie en de Ned. Chemische vereen. organiseeren op 17 April e.k. te Dordrecht een conferentie over de voeding der Nederlandsche bevolking. Als inleiders hebben zich beschikbaar gesteld de heeren Prof. dr. B. C. P. Jansen, „Eischen aan de voeding te stellen." Prof. L. K. Wolff, „Hoe kan ondervoeding geconstateerd worden?" Mr. dr. J. H. vau Zanten, „Toepassing van statistische methoden bij het onderzoek van de voedingstoestand" en ir. Jan Straub, „Voorbeelden van gezinsen gestichtsvoeding." --- TWEE NEDERLANDERS DOOR ZUID-AMERIKA. Kleurenfilm van een autoexpeditie. Het Hbl. verneemt uit Lima in Peru, dat daar, na een uiterst moeilijke tocht, dwars door Zuid-Amerika, onze twee landgenooten, Z. Baron van Dorth tot Medler en mr. Th. Regout, met hun auto zijn aangekomen. De heer Regout uit Maastricht maakte van deze expeditie een film en deelde het volgende mede: „Begin Februari vertrokken wij uit Rio de Janeiro naar het Zuiden, naar Buenos Aires. Men had ons gewaarschuwd, dat de wegen in zéér slechte staat waren, doch we wilden in ieder geval over land Buenos Aires bereiken om aldus het binnenland van Zuid- Brazilië te leeren kennen. Inderdaad, wij zijn geslaagd, maar ik kan u verzekeren: 't was verschrikkelijk... paarden, ezels, cowboys, hebben ons moeten helpen; alleen reeds 32 maal hebben ossen ons uit de modder moeten wegsleepen.... Na Buenos Aires, de millioenen-stad van het Zuidelijk halfrond, ging hat door de oneindige pampa's steeds naar het Westen, totdat de Andesketen als een geweldige slagboom voor Chili ons de weg verspert. Deze overtocht over de 4000 meter hooge pas, waar het beroemde Christusbeeld is opgericht, als symbool van vrede tusschen twee staten, is een avontuur zonder weerga en wordt slechts geëvenaard door de wonderschoone afdaling naar de kusten van de Stille Zuidzee. Wij maakten van deze reis een film en wel een in natuurlijke kleuren, volgens een geperfectionneerde Amerikaansche uitvinding der laatste maanden. Ter beoordeeling van landschap, zeden en gewoonten is dit soort films een openbaring en ik ben er van overtuigd, dat, wanneer ik in 't komende seizoen deze film vertoonen zal, het Ne derlandsche publiek veen verraste blik zal werpen in deze kleurige, wainig be kende, doch zoo belangrijke landen," --- Over menschen, dingen en gebeurtenissen. DE VIER SPREIEN. — „Maandag", zei mevrouw, „dan komt Roelofke — Maandag 9 Maart" — ze bladerde in Schierbeek — „9 Maart, Purim-feest... Maan ap 7.46 — ja, Maandag dan doen we de achterkamer boven limks, de binten achter de achterkamer en tot aan dijn, is nu een poovere vertooning. Armzalig — dat stukje blik-met-eenlichie tusschen al die tintelingen. — „Och hearken!" prevelt de toeschouwster op het balkon. — „Is dat alles? " een paar liehtkogels, die glijdend verglim» men — een slecht Prinsentum-nummer. Ze huivert en gaat naar binnen. — „Gelukkig, et is goed gaan " — „Wat?...." — „Wel, met dat vliegtuig met de bommen.... op de sprei...." — „Ja maar", zegt hij — „as ze nou schielijk toch eens weerom komen — ak het ernet is '" — „0, dan zijn de spreien al lang droog!" B a. --- DE WONDERDOKTER. Hij kon nauwelijks zijn naam schrijven maar hij had een zeer uitgebreide praktijk. Op last van den officier van justitie is te Rotterdam gearresteerd de 57-jarige schipper A. de 8., op grond van het vermoeden, dat hij zich aan abortus heeft schuldig gemaakt. Deze schipper heeft zich geruime tijd geleden daar gevestigd als magnetiseur. Hij hield geen zitting, maar liet zic'i thuis ontbieden. Onverschillig aan welke kwaal men leed, steevast luidde zijn diagnose: zenuwen. De eene keer masseerde hij den patiënt, een andermaal magnetiseerde hij, dan weer hypnotiseerde hij, of wei hij gebruikte allerlei instrumenten, die in handen van een leek voor den patiënt lang niet altijd zonder gevaar zijn. Hoewel hij slechts een geringe ontwikkeling heeft — hij kan nauwelijks zijn naam schrijven — genoot hij, dank zij een groote welbespraaktheid, een groot vertrouwen. Zijn faam ging van mond tot mond en hij stond bekend als: De Wonderdokter. Hij schreef zijn patiënten vaak pillen eu drankjes voor, welke hij zelf bereidde en die hij duur liet betalen. Trouwens het honorarium wat hij bedong was meestal ook niet gering. Rekeningen van f2OO tot f4OO waren geen zeldzaamheid. Over het algemeen bestond zijl clientèle uit kleine luiden. Bovendien had hij meest vrouwelijke patiënten. Het ingrijpen van de justitie lieert Tan d~ze „dokiers-praktijk" thans een eind yemaakt. --- VAN HEINDE EN VERRE Verduistering aan de M.T.S te Heerlen. De rechtbank te Maastricht deed uitspraak in de zaak tegen J. H. G., administrateur aan de Middelb. Technische School en de Ambachtsschool te Heerlen, thans gedetineerd, terzake van verduisteringen tto een bedrag van pl.m f 16.000, gedurende de jaren"l92B tot en met 1935. G. werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van een jaar met aftrek van het voorarrest. De eisch was 2K j. --- De zon van Homerus „.... En de zon van Homerus, zie, zij beschijnt ook ons!" Wij, moderne menschen, meenen de wereld te hebben veranderd. En indexdaad zijn er principieele wijzigingen in onze levenshouding en levensopvattingen ontstaan. Maar wanneer in April de eerste lentestraten ons koesteren, — zouden wij er anders op reageeren dan onze voorvaderen uit het steentijdperk dit hebben gedaan? Lentevreugde heeft zich duizenden jaren aaneen altijd weer eender geopenbaard. De voorjaarsfeesten hebben andere namen gekregen en sinds men zich voor de natuur schaamde, heeft men er een dieperen, symbolischen zin in gelegd, maar is het, eerlijk gesproken, eigenlijk toch nog niet altijd nu evenals vroeger de blijdschap om de terugkomst van warmte en licht, welke onze Paaschstemming haar vroolijk karakter geeft? Onze gevoelens mogen verfijnder, onze zenuwen leerder, onze gedachten en voorstellingen zuiverder zijn geworden, vergeleken bij die van de Homerische helden, — ook voor ons blijft de zon nog steeds meer dan een meetbaar en weegbaar hemellichaam. Tegen al onze verstandelijke bedenkingen in schept ook onze verbeelding wederom het gedicht, waarin zij als weldoenster van ons ver- Winterde hart wordt geprezen. „ Ja, onze verfijning maakt ons gevoeliger voor de prikkeling van aangename en onaangename gewaarwordingen, en zoo wordt de tegenstelling scherper tusschen koude en warmte, tusschen duister en licht. Wij hebben de daemonen van bet barre seizoen verdreven met centrale verwarming en electrische lampen, maar ondanks de behaaglijkheid van het moderne gerief gevoelen ook wij ons in het duister jaargetij somber en angstig gestemd en het is ook voor ons, evenals voor de Noormannen uit het voor-christelijk verleden, een feest, wanneer de lente ons uit deze beklemming verlost. Waarom laat de lente ons niet onverschillig? De winter brengt ons gezelligheid; wij komen hem op prettige wijze ongemerkt door in onze verwarmde woningen, in onze truien en pelsjassen, met onze sport en onze bioskopen. Wij zijn toch geen holbewoners meer, afhankelijk van de invloeden der natuur? En toch, en toch! Zelfs als het voorjaar inzet met grimmige en gure buien, maakt het ons onrustig. Het is, of er in ons iets kiemen gaat, iets ontluikt, onweerstaanbaar Tallooze grootstedelingen leven vervreemd van de natuur. Zij kennen niet het geheim van het groenen der wei en het sluieren van de heesters. Zij verstaan den roep van den kievit niet noch 't gefluit van de merel. Er zijn er, die in hun wolkenkrabbers heel hun bestaan bij lamplicht doorbrengen. Tusschen het asfalt groeit geen gras en tegen het matglas tikt geen vogel. Wat weten deze lieden van lente? En toch, en toch! In den kelder liggen de aardappelen, in de kast staan bollen in kistjes besloten. Het wordt voorjaar, en ook deze ballingen uit het rijk der natuur ontkiemen en schieten loten. De piccolo in het hotel, de portier van de flat, de boekhouder van het kantoor op de zevende verdieping, de voorwerker op de fabriek, de cassière in de bioscoop, — al deze dagschuwe wezens bemerken de lente, ook al ontbreekt hun de gelegenheid te letten op het lengen der dagen. Ze zijn onrustig, het is of er iets onweerstaanbaars in hen ontwaakt —. Holbewoners zijn wij gebleven, Homerische helden ondanks onze beschaving, ten opzichte van onze afhankelijkheid van de natuur. Ook in ons werkt de lente Het is dezelfde zon, het is dezelfde liefde Waarom weten de kinderen van nu evengoed als de kinderen der oude Germanen, wanneer het knikkertijd is? Waarom eten zij Paascheieren? En waarom trekken zij zomerjurkjes aan? Waarom verlustigen de paartjes zich in het vooruitzicht van Mei? Waarom de schoonmaak- en verhuiswoede? Waarom de teleurstelling over een sneeuwbui, terwijl men hunkert naar zonneschijn? Veel mag er veranderen in het uiterlijk van onze maatschappij, innerlijk blijft de menschheid vrijwel dezelfde. Ten opzichte van de eenvoudige dingen, die tenslotte het leven beheerschen, zijn wij allen gelijk. De rijke en de arme, de ongeletterde en de geleerde, de moderne en de antieke mensch, — tegenover lierde en dood zijn zij onveranderlijk één. Als de lauwe lucht van de lente met haar welriekende geuren in hun poriën dringt, staan ze weerloos. Dan voelen ze zich, met al hun primitieve riten, met al hun moderne cultuur, verwant aan de vogels en 't vee en zij begrijpen het geheim van de bloemen. Liefdesliederen, doodsklachten, — kan men ze dateeren naar een bepaald jaartal ? Ze herhalen het refrein der eeuwen en als een bruid haar bruigom in de oogen ziet, dichten hun zielen het Hooglied, dat duizend jaren vóór Christus en duizend jaren na Christus geschreven kan zijn. De eeuwig zwijgende, maar eeuwig luisterende boomen, waaronder verliefden hun eeden hernieuwen, hooren maar weinig nieuws. Het zijn maar enkele woorden, die in alle talen hetzelfde luiden; dezelfde lachjes, kreten en zuchten, en de zon van Homerus, die ook ons beschijnt, lacht om wat wij in onze waanwijsheid ontwikkeling noemen! H. G. CANNEGIETER. --- ECHTELIJK DRAMA TE BOXTEL. Vrouw vermoord. Te Boxtel is gister de 32-jarige M. Lagerwitz, die bij haar oom te Amsterdam woont, door de man van wie zij gescheiden is, vermoord. De dader is de 37-jarige J. van Helvoirt. Deze woonde de laatste jaren met de vrouw en hun tienjarig zoontje te Eindhoven. Na de scheiding was de man bij zijn moeder in de Nieuwstraat te Boxtel gaan inwonen, terwijl de vrouw bij haar oom te Amsterdam haar intrek had genomen. De man had het eenige kind toegewezen gekregen. Eenige huizen verder in de Nieuwstraat woont de moeder van de verslagene, die graag haar eenige dochter bij zich had gezien, over 't algemeen slecht bekend stond. De dochter was die middag te Boxtel aangekomen en ook het zoontje was zijn moeder gaan bezoeken. Kort daarop kwam eveneens van Helvoirt binnen. De niets vermoedende moeder schonk den man een kop thee in en de vrouw toonde het zoontje de cadeaux, die de oom voor hem had meegegeven. Daarop is toen een twist ontstaan. De man trok een mes en heeft de vrouw hiermede in de hals gestoken. Na de eerste steek is de vrouw de straat op gevlucht, waarop de man haar narende en haar nog verschillende steken over het geheele lichaam toebracht. Een geneesheer, die spoedig ter plaatse was, kon niet anders dan de dood constateeren. De dader is rustig naar zijn moeder gewandeld en heeft haar het gebeurde verteld. De man schijnt de laatste dagen reeds in overspannen toestand te hebben verkeerd. Van Helvoirt had de wensch geuit dat de vrouw weer bij hem zou terugkeeren, doch zij had dit geweigerd. Door de cadeaux, die zij voor het zoontje had meegebracht, werd hij herinnerd aan dengene, die hij als oorzaak van die weigering beschouwde en zoo zou zijn woede te verklaren zijn. Aangezien Van Helvoirt zeer gunstig bekend stond, is de verslagenheid te Boxtel en omgeving over het gebeurde zeer groot. ---