JOURE. Verduistering. Aan Jacob v. d. L., 36 jaar, expeditieknecht te Joure ie verduistering ten laste gelegd. In Januari heeft hij de opbrengst van 25 zakken meel, eigen aan bakker A. Dokter te Joure, zich toegeëigend, door het bedrag ad f 25, dat hem daarvoor door J. de Wilde waè betaald, niet af te dragen. Uit de getuigenverklaring van Sj. Kramer blijkt, dat het met de afbetaling van het verduisterde bedrag naar wensch gaat. Verder worden als getuigen gehoord A. Boot en J. de Wilde. De officier van Justitie brengt in herinnering, dat verd. reeds éénmaal is veroordeeld wegens verduietering in dienstbetrekking. Spr. ei9cht f 25 boete sube. 25 dagen hechtenis. Eisch en vonnis f 15 subs. 15 dagen hechtenis. --- BLESDIJKE EN APPELSGA. Steundelieten. De 30-jarige landarbeider Johan v. d. V. uit Blesdijke heeft het formulier, waarin hij aan het gemeentebestuur van Weststellingwerf mededeeling omtrent zijn verdienste moest doen, met het oog op de steunverleening opzettelijk verkeerd ingevuld. Hij heeft extra verdiensten verzwegen en daardoor ruim f 50 te veel steun genoten. v. d. V. doet een beroep op de slechte omstandigheden, waarin hij verkeerde, waarop de politierechter hem toevoegt, dat dit beroep hier allerminst op zijn plaats ie. De officier van Justitie vindt een geldboete hier niet op zijn plaats en eiseht een maand gevangenisstraf. Vonnis f 25 boete subs. 15 dagen hecht- Voor eenzelfde feit staat Albert B-, 49 j., arbeider te Appelsga, terecht- Deze is niet verschenen. Als getuige wordt J. Hanke) gehoord. De officier van Justitie zegt, dat verd. reeds driemaal officieel is gewaarschuwd en het vorige jaar tien weken is geschorst van de steunverleening. Een strenge straf is hier op zijn plaats. Spr. eiseht 1 maand gevangenisstraf. Vonnis fl5 boete subs. 15 dagen hechtenis, benevens voorwaardelijk 1 maand gevangenisstraf met 2 jaar proeftijd. --- KATLIJK. Mishandeling. Ook Christoffel W-, 29 jaar, boerenknecht te Katlijk, is niet verschenen. H.__ ie ien laste gelegd, dat hij in de nacht van 24 op 25 Maart j.l. te Oranjewoud Herman Vlieietra heeft gestompt en geslagen. Deze laatste, als getuige gehoord, verklaart, dat een troepje jongens hem in een dancing zonder eenige reden lastig begon te vallen. Verd., die hij in het geheel niet kende, heeft hen; toen mishandeld. De volgende dag kwamen de jongens bij hem en overhandigden hem f 5 met het verzoek, de politie te vragen, geen procesverbaal van het gebeurde te maken. Vlietetra was hiertoe wel genegen, doch de politie dacht er anders over. Verd. is reeds tweemaal veroordeeld. Hij kan, aldus de officier van Justitie, zijn banden blijkbaar niet thuis houden. Eisch en vonnis twee maanden gevacge niestraf --- KORTEZWAAG. Niet aan bevel van ambtenaar voldaan. Voor bovengenoemd feit stonden terecht Jacob S., 31 jaar, los arbeider te Kortezwaag, en de 20-jarige koopman Jan W te Zwaagweeteinde. Beide personen, die niet ■verschenen zijn, zijn, toen zij werden aangehouden ter controle van hun rijwielbelastingmerk, opzettelijk doorgereden. S., düe reeds zeven maal heeft terecht gestaan en door den officier van Justitie niet geheei toerekenbaar wordt genoemd, wordt veroordeeld tot f 25 boete subs. 25 d. h. De eisch luidde f3O subs. 30 d. h. Tegen W. werd geëischt f3O boete subs. 30 dagen hechtenis, het vonnis wae ftO eu'bs. 10 d. h. --- Mishandeling te Lutkewierum. De 33-jarige veehouder Dooitze G-, te Lutkewierum, heeft zich voor mishandeling te verantwoorden. In dienst van verdachte was zekere Klara M. B. Braaksma, wie echter werk werd opgedragen, waarvoor ze niet gehuurd was. Getuige had reeds eerder aan haar patroon gezegd, dat ze daarmede niet aceoord kon gaan. De boer ging er echter mee door getuige dit werk op te dragen, teméér daar één der knechten vertrok. Omstreeks Paaschmaandag, toen getuige een poosje naar huis gegaan was, nam ze een brief van haar vader mee, waarin deze er bezwaren tegen maakte, dat het meisje langer voortging met dit zware werk te verrichten. Mede door de inhoud van deze brief ontstak verdachte dermate in woede, dat hij het meisje met een stok sloeg en haar heeft geechopt. Rechter tot verdachte: U ie nogal driftig van aanleg en kunt niet altijd even goed met uw personeel opschieten, hè? Verdachte: Ik heb nog nooit iets met mijn personeel gehad. Rechter: Onze inlichtingen luiden anders! Verdachte betoogt, dat er op het werk van het meisje aanmerkingen vielen te maken; bovendien besteedde zij het loon, dat zij van verdachte ontving, minder nuttig. Uit de verdere behandeling blijkt, 'dat het meisje een jaar achtereen in dienst van verdachte ie geweest, zonder dat onaangename dingen zijn gebeurd. Eisch en vonnis f2O boete, subs. 20 d-h --- Ruzie te Bolsward. Op Vrijdagmiddag 29 Maart heeft de 30--jarige Jantje V-, te Bolsward, het meisje Berendina Faber geslagen en geschopt, omdat zij tegenover R. van der Wal gezegd had, dat een kind van verdachte bij hem een ruit had stuk gegooid. Verdachte: Ik was het al lang met Van der Wal eens over de verrekening van ds schade, toen het meisje Faber zich op voor mij beleedigende wijze met de zaak bemoeide. Rechter: U hebt het meisje toch geschopt? Verdachte: Nee, mijnheer. Ik was op kousen en dus kon ik haar niet schoppen. Het meisje Faber verklaart, dat ze tegen de muur geduwd ie door verdachte en toen versuft op de grond viel. Getuige Van der Wa! deelt nog mede, dat verdachte het meisje zoodanig mishandelde, dat het hem te bar werd. De officier eiseht i 20 boete subs. 20 dagen hechtenis en het vonnis luidt conform- Verdachte: Dat vind ik veel te vee! voor één duw. --- Diefstal te Makkum. Jan P., 28 jaar viescher te Lemmer, heeft in Maart te Makkum een hoeveelheid leidingwater weggenomen. Eisch f 15 boete, subs. 10 dagen hechtenis. Vonnis f 10 boete subs. 10 d. hechtenis. --- Als de snoekbaarsvisschers in Vollenhove thuis komen, geldt de eerste zorg voor het speciaal voor deze vangst gebezigde net (foto Pax-Hotland) --- Overtredingen hondenbelasting. Wegens overtreding van de hondenbelasting worden Jan 8., 35 jaar, landbouwer te Kimswerd en Pieter 8., 55 jaar, fabrieksarbeider te Zurich, ieder overeenkomstig de eisch veroordeeld tot f 3 boete subs. 3 dagen hchtenie --- De nationale reclasseeringsdag De Nationale Reclaeseeringsdag, die oorspronkelijk zou gehouden worden op Zaterdag 1 Juni j.l. maar moest worden uitgesteld in verband met de bijzondere omstandigheden, zal thans in de meeste plaateen van ons land worden gehouden op Zaterdag 14 September a.s. In een klein aantal gemeenten vindt de inzameling op een later vastgestelden dag plaats. --- Ole Farenslüüd. Süüst du dar den olen Keppen Joost Op de Bank manik all sien ole Maten? Söesdig Jaar hett he in Weet vn Oost Sik den Wind iim 'n Steven pusten laten Veerdig Jaar ac Keppen op de Brüch, Veerdig Jaar in glönig Sünn vn Regen, Likere, fast de Fuust vn stief de Rüch, Un de Ogen noch vuil Kneep vn Hogen. Un sien mackere bi cm rüm, en staatsolie Kru, Gries de Köpp vn bruun verbrennt de Backen. — „Hannes, nu vertell!" — „Ne, erst kümmst du!* Un de Mütaen eitt vergnöögt in 'n Nacken Hen vn her f leegt butenlandeche Namen: „Weetet du noch? In Rio! In Sdhanghai!" Un de ganze Welt, de krüppt toeamen Op de lüttje Bank dar an den Kai. --- Ons drukke leven..... Niets nieuws onder de zon. Wie thans te Rome het verkeer ziet, staat verbaasd over het aantal auto's en autobussen, die van 's morgens vroeg tot in de nacht snorren, klimmen, dalen, zich wringen tot in de nauwste straatjes. De bewoners der stad kunnen er blijkbaar tegen. Zij lezen hun krantje op de smalste trottoirs, redeneereu en gesticuleeren druk voor hun cafétjes, onbekommerd over het kabaal van de straat, waarbij gramofonen en radio's hun machtige partij blazen. Overdag is het een hekseneabbat; ie de avond gevallen, dan dreunt en snerpt uit duizenden geopende vensters al de muziek, die heel de wereld in opera's, concerten, Jazzbands op het menschdom loslaat en welke uit de aether wordt aangevoerd ter wering van stilte en van het gevoel, eenzaam te zijn. Wat een herrie! Rumoer van straatverkeer, rumoer van de menigte, rumoer van de wereld, rumoer van den mensch, die nooit ofte nergens de mond kan houden, die op de mooiste, stilste plekjes van dal en hooggebergte zich doet hooren of instrumenten laat tingelen. Men went aan alles, ook daaraan. Maar er zijn klagers. Althans waren die er voor korte tijd, toen de herrie nog geweldiger ein er nog geen oorlosibeiperking in die herrie was. Tweeduizend jaren geleden waren er echter ook klagers. Horatius, die kort vóór onze jaartelling leefde, klaagt over --- Tien jaar Wieringermeer. Onze twaalfde provincie. Het is vandaag — 21 Augustus — juial tien jaar geleden, dat de laatste hand werd gelegd aan de drooglegging van de Wieringermeer. Het U. D. breng; in herinnering, dat dooi dit werk, dat een honderd millioen gulden kostte, Nederland meer dan 20.000 ha. goede, vruchbare aarde rijker werd. Wanneer men thans uit de richting Alkmaar bij Kolhorn bet „oude" land verlaat komt men onder de bekoring van het treffend imposante landschap, dat zoo gehee' anders is dan waai ook in ons land. üe nieuwe polder Wieringermeer telt, aan snijpunten van ruime wegen en kanalen drie dorpen, namelijk Middenmeer, Sloot dorp en Wieringerwerf, die wèl elk eer afzonderlijke woongemeenschap, maar staal kundig en staatsrt chtelijk één gemeente vormen. Het bijzondere van deze gemeente is, dat de Gemeenteraad b.v. niet door de bewoners gekozen, doch door de Kroon be noemd is. Als burgemeester fungeert de directeur van de Wieringermeer, ir. S Smeding, die zijn bureau in Alkmaar heett Het college van B. en W., dat hier „Vertrouwenscommissie" heet, bestaat, behalv. uit den Burgemeester-Directeur, uit twee wethouders, als hoedanig door de Kroon benoemd zijn de burgemeester van Medemblik en een pachter uit de Wieringermeer Daarenboven is er de Gemeenteraad, die hier „Bestuurscommissie" heet, eveneens door de Kroon benoemd, en bestaande uil de drie reeds genoemde functionarissen plus mr. A. F. Kamp, burgemeester van Texel, mr. A. J. Backer, hoofdambtenaai der Prov. Griffie te Haarlem; een kleiae pachter, een middenstander en een landarbeider uit de Wieringermeer en den heei C. L. de Bruyn, secretaris der Wieringermeer-directie. Gemeente-secretaris van de Wieringermeer is de heer A. Blaauboer Deze bestuursvorm zou uiteraard een tijdelijke zijn, totdat de gemeente Wieringermeer zich meer zal hebben geconsolideerd en de bewoners elkaar beter kennen. De dorpen zelf zijn de meest moderne welke men zich denken kan. De heele polder is voorzien van waterleiding, electriciteit en telefoon, de huizen voldoen alle aan de eischen van comfort en hygiëne, men vindt in elk dorp drie kerken — een Ned Hervormde, een Gereformeerde en eer Roomsch Katholieke en voorts een neutrale en een christelijke school. Er hebben zich twee artsen gevestigd en er is een Wijkverpleging. Eén Rijks- en twee gemeenteveldwachters waken voor de veiligheid en verder heerscht er een geest van gemoedelijkheid en gemeenschapszin. De boerderijen »ijn een waar lustoord voor eiken landbouwer en veehouder. De woningen bestaan uit een ruime keuken een woonkamer, een bijkeuken of spoelplaats, een kelderkast en drie of vier keurige slaapkamers. De eigenlijke boerderij is achter de woning gebouwd en daarbij is de nieuwste constructie toegepast. Voor de akkerbouwbedrijven is gezorgd voor één groote, vrije ruimte waar het gewas ordelijk kan worden opgetast. Bij de veehouderijbedrijven zijn de koeien- en paardenstahan brandvrij gebouwd, van een bijzonder ventilatie-systeem voorzien, terwijl alle ramen in het bedrijfsgedeelte van beton zijn gemaakt. Sedert 1934 is een aanvang gemaakt nvi de verpachting der gronden. Vóór die • tijd is de bodem eerst ontwaterd door middel van slooten en open greppels, en toen ree Is in 1932 het zoutgehalte van de bodem ge daald was tot beneden de z.g. zaaigrens kon reeds met het inzaaien worden begonnen. Heel deze ontginningsexploitatie is voor rekening van het Rijk uitgevoerd. In de zomer van 1934 betrokken de eerste pachters hun nieuwe bedrijven in de Wie ringermeerpolder en toen na een jaar de uitkomsten alle reden tot tevredenheid ga ven, werd de belangsteling voor de toen reeds beschikbaar zijnde 67 bedrijven grooter, totdat zich in het vorig jaar voor 51 bedrijven meer dan duizend gegadigden uit alle deelen van het land aanmeldden! "Op 1 Mei van dit jaar waren in totaal 158 akkerbouwbedrijven, 25 weidebedrijven en 151 z.g. gemengde bedrijven in exploitatie De totale oppervlakte der verpachte hofsteden bedraagt 12000 ha. Bovendien is nog bijna 500 ha. verhuurd aan tuinders uit de randgemeenten. In totaal staan in de Wieringermeerpol-der thans ruim 300 boerderijen, te »onderscheiden in vijf verschillende standaardtypen, over het algemeen bestemd voor de akkerbouw. Slechts in het noordelijk deel van de polder vindt men eenige veeteelt. Behalve de in deze driehonderd boerderijen gevestigde gezinnen, staan er, verdeeld over de drie dorpen, 400 keurig ingerichte landarbeiderswoningen. Verder vindt men hier nog een zeventigtal midden standswoningen, winkels, enz. en tenslotte nog dertig woningen voor ambtenaren. In totaal werken momenteel, met inbegrip van de z.g. seizoenarbeiders, ca. 2000 menschen op de akkers van de Wieringermeer. Aan prachtige kanalen en breede auto snelwegen is terrein voor de oprichting van industrieën gereserveerd. Ten noorden van Wieringerwerf is een bosch in wording, in Slootdorp en Middenmeer vindt men een modern hotel restaurant, terwijl in laatstgenoemd dorp tevens de Graan- en Handelsbeurs gevestigd is, waar elke Woensdag zaken worden gedaan, de Coöp. Boe renleenbank heeft er een ruim kantoorge bouw, enz. Het zielenaantal bedraagt thans rond 50Ö0, tegen 3500 op 1 Januari 1938, toen de gemeente Wieringermeer officieel werd gesticht. Wat de financiën betreft: het ziet er gunstig uit in de Wieringermeer. De gemeenterekening over 1938 had een overschot van f 39.000! En het laat zich aanzien dat de rekening over 1939 met een overschot van ongeveer f 30.000 zal sluiten! Wat in de Wieringermeer zoo bijzondei opvalt, is de geest van saamhoorigheid en samenwerking. Hier heeft zich een nieuwe gemeenschap gevormd. Weliswaar nog klein, doch vol perspectieven. En wat hiei na tien jaar noeste arbeid tot stand werd gebracht, geeft hoop voor een goede toekomst. Moge deze toekomst vergezeld zijn van betere tijden en nieuwe welvaart vooi ons heele vaderland. Een gedeelte van het weidebedrijf in onze twaalfde provincie, Graanoogst in de Wieringermeer. --- „Platdúts” en Stadfriesch Een gedichtje ter vergelijking In de „Deutsche Zeitong in den Niederlanden" vonden wij een gedichtje van Heinrich Andreeen in het Platduitsch, het dialect van NoordwesM.uitschland, dat veel gelijkenis vertoont met de Saksische dialecten van Nederland (Twentsch, Drentsch en Groningsen). Maar ook in het Stadfrieeoh .bijv. het Leeuwarder dialect) laat het Platduitsche gedichtje zich behoorlijk goed vertalen. Het Friesch staat echter veel te ver van het Platduitsch ai dan dat daarin een bijna woordelijke en dicht bij het oorspronkelijke aansluitende vertaling mogelijk zou zijn. Wel vinden we in het Platduitsche stukje enkele woorden welke het Friesch ook bezit, bijv. mank (= mide, temidden van) en gleon („glönig Süimi"). Daarnaaet bezit het Stadfrieeoh natuurlijk veel Friesch taaieigen, dat ook in de „Leeuwarder" vertaling, welke wij van het Duiteche gedichtje maakten, naar voren komt. En nu moet de belangstellende lezer beide verzen maar eens vergelijken: --- het nooit ophoudende rumoer. en over het gewoel en het gedrang van zijn groote stad. „Verlaat toch," zoo roept hij Maecenas toe, „uw hemelhoog paleis en de overvloed, die u slechts kan schaden en laat u niet binden door de genietingen en het kabaal van de hoofdstad. Hoe kan men daar leven, daar waar men zich met geweld zijn weg moet banen door het gedrang; waar men van alle zijden op de voeten getrapt en geetooten wordt, bedreigd door honderden vrachtwagens, in voortdurend gevaar van onder wielen te geraken!" Toch wae het drukke verkeer en het rumoer ten tijde van Horatiue nog niets in vergelijking met dat van een tijd later, b.v. gedurende de eerste eeuw, toen de bevolking van Kome en de drukte haar hoogtepunt bereikten. Rome wae in die dagen het middelpunt van de wereld en de gastvrije stad, waar alle naties eamenetroomden. Alle talen, alle rassen, alle huidkleuren, alle kleederdrachten kwamen daar bijeen. Allen brachten hun eigenaardigheden mee en de etraten waren vol van optochten, amusementen, koopwaren, menschen en wilde dieren, dansers en zangers en rinkel-bel-spelers, een bont tooneel van wat staat, kerk, bedrijf van heel de wereld er te vertoonen hadden. Voor dit geweldige, zich voortstuwende, ■_ich ophoopende verkeer moesten straten tot trechters dienen, die, op haar grootste breedte niet meer dan zes meter bereikten; dikwijls waren ze echter zoo nauw, dat twee ruiters elkaar met moeite konden passeeren. De nauwheid der etraten werd nog erger door allerlei vóórbouwsele van de huizen, houten winkeltjes, kroegjes, werkplaatsen, gaarkeukens enz. die tot vrij diep in de breedte der straat vooruitsprongen. Martialie klaagt in het jaar 92 er over, dat „heel Rome" één groote kroeg geworden is. De straten zijn in beslag genomen door kooplui, venters van oudroest, slagere, kroegbazen en bankiers. Een drempel van een buis is niet meer te zien. Het is te begrijpen, dat Juvenalis, die tusschen 42 en 125 na Christus leefde, klaagt: „Men komt van al het kabaal te Rome niet tot rust; ja, een rustige slaap koet daar veel geld. Een zeekalf zelfs moet wakker worden door het onafgebroken ratelen van de wielen en het geschreeuw der voerlieden. De rijke man heeft het goed. Zijn slaven maken voor de draagstoel, waarin hij behagelijk gewiegd wordt, ruim baan. Maar de arme? Van alle zijden gestooten, de beenen hoog met slijk bespat, werkt hij zich door de menschenmenigte voort en mag geen mond opendoen, wanneer een soldaat met zijn zware, met spijkers beslagen echoenen hem op zijn teenen trapt." „En dan des nachts! Dan mag men blij zijn, ale er uit de hemelhooge verdiepingen der huizen en uit de dakwoningen niets ergere naar beneden geworpen wordt dan vuil water. Wie daartegen gewaarborgd wil zijn en slapen wil, moet de stad achter zich laten. De meeste menechen worden hier ziek en gaan te gronde aan slapeloosheid. In de huurhuizen, waar men een kamer heeft aan de etraatzijde, doet men geen oog toe. Dat is hoofdoorzaak van onze ziektetjes." Onze tijd is niet gemakkelijk, maar een blik op een ver verleden doet zien, dat zijn moeilijkheden reeds eerder en meermalen zich hebben voorgedaan en dat die verbeteren kunnen of zelfs verdwijnen. Dat is een troostvolle ervaring. Men trekke er het voordeel uit, dat er zeker in zit, aldus de heer A. J. Botheniue Brouwer in het U. D., aan welk blad wij bovenstaande ontleenen. --- Opstel-prijsvraag Noorder Dierenpark. Het Noorder Dierenpark schreef het vorige jaar een opste.leoprijevraag uit voor de leerlingen van openbare en bijzonidere lagere scholen» De uitslag was, voorzoover Friesland betreft: le prijs f5O: Wiïly Jansen, 0.1.e. te Dolkkuim en H. Bergsma, bijz. l.a te Tijnje, elk voor een derde; 2e prijs f 25: Gerrie van. Sinderen, 0.1.5. te te Holwerd en J. Noordmans, bijz. l.e. te Cubaard, elk voor een derde; 3e prijs f 15: Cornelia Dokter, 0.1.5. te Eestruim, voor een derde; 4e prijs f 10: Bouke Nijboer, 0.1.5. te Surhuisterveen, voor een derde. Een boek werd toegekend aan: G. J. Verhalen, Chir. nat. school te Gerkesklooeter; Joh. Stenefker, R.K. school te Heereeveea --- Ouwe farenslutsjes Sienste daar de ouwe skipper Joaet Op de bank tusken syn ouwe maten? Sestidh jaar het hij in Weet en Oaet de wyn him om 'e steven blaze laten. Feertich jaar ac skipper op 'e bruch, Feertich jaar in hite son en regen. Like goed noch faet de fust en etyf de ruch En de ogen noch fol kryöh en leven. En syn makkers om 'm heen, 'n krasse ploech, grys de kop en brün ferbrant de wangen. „Hannes, fertel op!" — „Né eerst mustou". En de petten noflik in 'e nekke hange. Heen en weer fliege butenlanee namen. „Weeetou 't noch? In Rio In Sdhangihai!'" En de heele wereld krïipt te gare Op dat kleine bankje an 'e kaei. --- Persnieuws. De leiders der arbeiders. Ons Noorden (r.k.) houdt tegen een redevoering van den heer Rost van Tonningen staande, dat de leiders van de sociaal-democratische, katholieke en christelijke arbeiders in de jaren die achter ons liggen wel degelijk menschen van goede trouw zijn geweest. „Allereerst is niet aannemelijk, dat er bij de bestaande verhoudingen in onze vakorganisaties, de leiders uit een stel onbetrouwbare lieden zouden bestaan, die zich ten koste van de door hen geleide arbeiders bevoordeelden. Immers deze leiders zaten daar niet krachtens een dictatoriaal regiem, waarbij ze zich zelf hadden opgeworpen als leiders en niet vervangen konden worden, maar ze zaten daar slechts als vertrouwensmannen van hun leden door hen zelf vrijwillig gekozen. En zij konden daar op deze posten geen dag langer blijven zitten, dan de leden zulks wensten. Geregeld hadden zij tegenover de leden verantwoording te doen van hun beleid en wie iets weet van onze vakorganisaties, weet ook, dat deze democratische bepalingen allerminst zuivere theorie waren. Het kon soms bij deze verantwoording fel toegaan en het is meer dan eens gebeurd, dat deze leiders, zelfs in de hoogste functies, hun ambt moesten neerleggen. Het zou gemakkelijk zijn zo voor de vuist weg een aantal mannen te noemen, die deze stelling bewezen. Het staat dan ook als een paal vast, dat de leiding van onze vakbeweging steeds in volkomen harmonie handelde met de leden. Deze waren van alles op de hoogte, werden in alles gekend en droegen mee de verantwoordelijkheid voor het gehele beleid. Wij voor ons hebben meermalen de gedachte gekoesterd, dat een wat meer straffe leiding van boven af. vooral bij de moderne vakorganisatie niet onwenselijk zou zijn geweest. Meer dan eens hebben wij hier bij ernstige sociale conflicten de leiders verweten dat-zij te veel achter de arbeiders aanliepen en de teugels niet strak genoeg aanhielden, vooral nietj wanneer door de arbeidersorganisaties op hun vergaderingen een koers werd ingeslagen, welke de leiding niet wenselijk vond. Maar dat deze heren als een soort dictator optraden en de massa die achter hen stond, als een willoze kudde leidden dat is voor 'n ieder, die de geschiedenis van de vakbeweging kent, daverende nonsens. De tegenstelling, dat die arbeiders wel goed waren, maar dat ze jaren lang bij de neus genomen zijn door hun leiders, die zich ten hunnen koste verrijkten, is in elk geval volkomen onhoudbaar. Er is intussen nog een veel ernstiger reden tot verbazing voor deze beschuldiging van den heer Rost van Tonningen, want '1 is toch een publiek geheim, dat hij nog zeer kort geleden alle mogelijke moeite gedaan heeft, om die leiders, die hij j.l. Zaterdag zo smaadde, te krijgen voor zijn arbeidsfront De heer Zwertbroek heeft dezer dagen in „De Weg" meegedeeld, dat de heer Rost van Tonningen, nadat hij was aangesteld als de bewindvoerder der S.D.A.P. contact heeft gezocht met al de functionarissen uil de partij en alle mogelijke moeite gedaan heeft hen op de oude plaatsen te houden De heer Zwertbroek deelt mede, dat deze moeite niet erg beloond is en dat de heer Rost van Tonningen vrijwel nergens gehoor vond. Dat pleitte inderdaad voor de karaktervastheid van deze sociaal-democraten, die liever een arbeid, die hen dierbaar geworden was, prijs gaven, dan op verzoek van den heer Rost van Tonningen van jasje gaan verwisselen Maar wij begrijpen den heer Rost van Torningen niet, dat hij zoveel moeite heeft gedaan een stel mislet ders op de posten te houden in een beweging, waar hij thans de opperste leiding heeft. Ook bij de A.J C. heeft de heer Rost van Tonningen bot gevangen. Ook deze leiders hebben ondanks aanlokkelijke aanbiedingen geweigerd op hun post te blijven, waarbij ze nu met den heer Rost van Tonningen moesten samenwerken, ook al betekende dit voor menigeen van hen hun bestaan. Alleen bij de Vara en bij de Soc. Arbeiderspers heeft de heer Rost van Tonningen meer succes gehad. Vooral deze laatste heeft, nadat de directie en hoofdredactie hun ambt hadden neergelegd, een leiding in het bedrijf gevonden, die bereid is met prijsgeving van de oude beginselen op een nieuwe grondslag te gaan werken aan een verwezenlijking van een soort socialisme op economisch terrein De proeve daarvan ziet men dagelijks in de bladen van de Arbeiderspers, die zich weinig meer van de nat soc. pers onderscheiden." --- Fusie N.V.C, met N.V.V, De bestuursraad van de Ned. Vakcentrale heeft een voorstel behandeld tot stichting van een nieuwe vakcentrale en het-opheffen van de N.V.C. Een afgevaardigde van de C.B.P.T.T. diende een resolutie in welke werd aangenomen en die luidde: „De bestuursraad van de N.V.C., zich plaatsende op het standpunt van de noodzaak om te komen tot eenheid van arbeiders, hoofdarbeiders en ambtenaren; besluit in het algemeen Nederlandsch belang deze eenheid met alle geëigende middelen te bevorderen, meer in het bijzonder door fusie met het N.V.V. en ontbinding van de N.V.C., ten einde te komen tot stichting van een nieuw vakverbond, dat alle werknemers in Nederland zal kunnen omvatten." De voorzitter wees op de groote beteekenis van dit besluit, waaraan dr. Voss, de Duitsche Commissaris voor de Nederlandsche Vakcentrale, toevoegde, dat dit een eerste en belangrijke stap is, welke gedaan is in de richting van een sterke concentratie der Nederlandsche vakbeweging. --- Leeuwarder Rechtbank. 21 Aug. Politierechter. Vechtpartij te Sneek. In de nacht van 30 op 31 Maart j.l. is na het sluitingsuur van een café te Sneek een dronken manerelletje tusschen enkele cafébezoekers ontstaan, waarbij E. Bergsma het heeft moeten ontgelden. Hij werd door den 37-jarigen koopman Hendrik H. E. uit Sneek en den 29-jarigen los-werkman Jelte B. uit Sneek tegen de grond geslagen en mishan* deld. Bergsma werd daardoor bloedend verwond en raakte eenigszins versuft. Een kleine veertien dagen is hij onder doktersbehandeling geweest. Terzake van deze mishandeling stonden E. en B. vandaag terecht. Daarbij werden als getuigen gehoord de heeren Bergsma, N. de Vries en P. Oppenhuis. Eerstgenoemde verklaarde, niet bij het relletje te zijn betrokken. Hij voegde zich er tusschen om de zaak te sussen. Ondank bleek echter zijn loon. , Bij de behandeling van de zaak tegen B. wijst de officier van Justitie, mr. P. P. H. Nooren, er op, dat getuigen thans, nu zij onder eede staan, veel minder scherpe verklaringen afleggen, dan voor de politie, hetgeen hij ter. zeerste laakt. Eisch en vonnis luidde dan ook vrijspraak. Verdachte E. vei'klaart 0.m., dat hij genoodzaakt was te duelleeren, doch de politierechter concludeert uit de getuigenverklaringen, dat het tegenovergestelde het geval was. Volgens den officier van Justitie staat E. zeer ongunstig bekend. Hij is brutaal en leugenachtig, hetgeen ook wel uit zijn verklaringen is gebleken. Dit is reeds de derde maal dat verd. met de justitie in aanraking komt. Spr. eiseht 2 maanden gevan>geniestraf. Vonnis 1 maand gevang.straf --- Oplichting te Makkum. Sijke Z-, te Makkum, heeft op 9 Maart de winkelierster Schaaf aldaar bewogen haar een mancheeter broek af te geven onder mededeeling, dat de armmeester later daarvoor wel een bon zou geven, hetgeen echter in strijd met de waarheid was. Verdachte geeft een geheel andere lezing van het geval en zij beticht den armmeeeter van brutaal optreden. Bovendien overlaadt zij den rechter met een zoodanige vloed van woorden, dat deze haar dreigt uit de zaal te doen verwijderen, wanneer zij haar mond niet houdt. De officier eiecht 1 maand voorwaardelijke gevangenisstraf met 2'proefjaren. Het vonnis luidt flO boete, subs. 10 dagen hechtenis. Verdachte: Dat is een dure broek voor mij. Ik kom hier nooit weer. --- MAKKUM. Heling. 7 Juni j.l. ging een drietal inwoners van Makkum, n.l. de 18-jarige smid en rijwielhersteller R. J. D., de 17-jarige S. E. en de 19-jarige J. E., naar de Afsluitdijk, om te zoeken naar rijwielonderdeelen, welke, naar zij veirwacihtiten, daar zouden zijn achtergebleven. Zij vonden echter niets en gingen daarop naar Zurich, omdat D. zeide te weten, dat daar wel iets te vinden zou zijn. Ook in Zurich echter was niets van hum gading, tenminste op de openbare weg niet. Wel in een militaire barak, waarvan de deur niet gesloten was. Het drietal ging naar binnen en E. heeft toen van een daar aanwezige waschbak met behulp van een Engelsche sleuti! twee koperen kranen afgemonteerd. Eén daarvan gaf hij aan D., de andere aan E. De politie betrapte de daders echter, toen zij zich nog in de barak bevonden en op last van de justitie werden E. en G., die aanvankelijk voor de hoofddaders werden aangezien, in hechtenis genomen. Morgen zullen zij door het gerechtshof te Leeuwarden worden veroordeeld. Later bleek echter, dat D. een leidende rol in deze kwestie had gespeeld, waarop hij voor de rechtbank werd gedagvaard. Deze zaak diende vanmiddag. Getuige G. verklaarde, dat D. het plan had uitgedacht en er mee bij hem was gekomen, toen hij zich in zijn ouderlijke woning bevond. Aanvankelijk had hij even geaarzeld, maar daarop was hij toch meegegaan. E. had het plan geopperd, de kranen uit de barak weg te nemen. Toen de politie kwam had G. de kraan reeds weer neergelegd, omdat hij feitelijk niet wist, wat hij er mee moest doen. De Off. van Justitie zette uiteen, dat door een juridische formaliteit D. niet tegelijk met de andere twee in hechtenis is genomea, hetgeen hij toch zeker had verdiend, daar hij de voornaamste rol, die van verleider heeft gespeeld. Spr. eischte zes maanden gevangenisstraf en de onmiddellijke gevangenneming van verdachte. Verd. verzocht een voorwaardelijke straf of geldboete. De politierechter, in aanmerking nemende eenerzijds de jeugd van verdachte en het over hem uitgebrachte rapport, dat niet ongunstig luidt, anderzijds de groote ernst van het gepleegde misdrijf, veroordeelde verd tot een maand gevangenisstraf onvoorwaardelijk. ---