Vee- en Veld kroniek CDXI. LANDBOUWVOORLICHTING IN DEN WINTER. Nu de herfstmaand reeds in het land is, beginnen ook reeds de toebereidselen voor den komenden winter de aandacht te vragen. Zal het een oorlogswinter worden, zooals het thans levende geslacht hem nog nimmer heeft meegemaakt? Zelfs bij benadering is hierop geen bevredigend antwoord te geven. Er is dus ook geen vaste lijn te trekken met het oog op wat we zullen ondernemen en nalaten. Werkelijke voorzorgsmaatregelen hebben reeds gedurende den zomer hun beslag gekregen en deze hebben hoofdzakelijk betrekking gehad op de vorming van voedselvoorraden. Het is gelukkig een vruchtbaar zomerhalfjaar geweest. Zoodoende wordt het gemis aan len, die van elders moeten worden aangevoerd, voor den winter ook niet zoo scherp gevoeld. Het is altijd een van de duidelijkste kenmerken van stabiliteit van het landbouwbedrijf geweest, dat het op verschillende wijze kan worden gevoerd. Is het op de eene manier niet mogelijk om met de bedrijfsvoering tot het gewensohte doel te komen, dan moet er nog een andere weg kunnen worden bewandeld om uit de moeilijkheden te geraken. Men moet zich, met name in den landbouw, hoeden voor een al te groote eenzijdigheid. Wij hebben hier met een oude stelregel te doen. die met voordeel kan worden benut, vooral wanneer de moeilijkheden inderdaad groot kunnen zijn en men dikwijls vrij plotseling zich ziet gesteld voor onvoorziene omstandigheden. Daarom is het vooral in deze ongewisse tijden zoo noodzakelijk, dat aan de bedrijfsvoering een zekere mate van bewegingsvrijheid wordt gelaten. De boer moet kunnen inkrimpen en ook uitbreiden, hij moet kunnen remmen, doch eveneens met versneld tempo kunnen inhalen. Aan hem moet dus een zekere mate van zelfstandigheid worden gela°r. opdat hij het is, die tijdig genoeg de '•! rs van het bedrijf zal kunnen wijzigen, in en het ook hier een kwestie van topprestatie is, dan dient te worden opgemerkt, dat het praciiseh inzicht van den boer en zijn verantwoordelijk handelen veel tot productieverhcoging kunnen bijdragen. De een voegt zich het best naar de nieuwste bedrijfsmethoden. terwijl juist een ander weer 'met gevestigde gebruiken het meest gebaat blijkt te zijn. Het is juist de groote verscheidenheid in het boerenleven, die dat leven gezond en krachtig doet zijn. Deze verscheidenheid veronderstelt echter een goede dosis primitief bewustzijn, dat in het boerenbestaan als een kiemlaag aanwezig - behoor' te zijn. Dit bewustzijn bepaalt ook het oorspronkelijk denken van den boer, zijn ingevingen, zijn inspiratie. Daar tegenover staat de uitwerking, de constructie van bepaalde ingevingen ten aanzien van het bedrijfsleven en hierbij kunnen de verschillende methoden worden toegepast, die zoo voor en na aan de orde komen. Onderwijs en instructie zijn voor den landbouwer noodzakelijk om niet den tijd mee te kunnen gaan, maar daarnaast moei in het bedrijf iets in stand worden gehouden als een blijvend fundament, waarop niet één bepaalde bedrijfsmethode kan iritstoelen en toepassing vinden, maar waarop de verschillende bedrijfsmelhoden veelvuldig kunnen worden iifUM .wend Bij de landbouwvoorlichting wordt nu niet steeds voldoende rekening gehouden niet de structuur van liet bedrijfsleven hetwelk om twee polen heen geconstrueerd schijnt te zijn. De eerste pool — juist het hoofdkernpunl — beheerscht volkomen het blijvende en duurzame in het beslaan van het boerenleven, terwijl de andere pool de voortbrenging en het rendement verzorgt. En nu is de instructie van den boer. de landbouwvoorlichting dus in eigenlijken zin, alleen betrokken bij de voortbrenging' en de productiviteit. Dat andere levensterrein werd ook inderdaad als iets blijvends beschouwd en viel als zoodanig dus reeds buiten de werkingsfeer van het onderricht. Toch zijn in het organische leven voortbrenging en instandhouding twee onderscheidene levensverschijnselen, die nauw met elkaar verbonden blijken te zijn. Er bestaat een onderlinge wisselwerking, die niet veronachtzaamd en niet verbroken kan worden. Wat voor het organische leven geldt, is evenzeer van toepassing op een gezond en gaaf bedrijfsleven. De ontwikkeling in den landbouw moet dus ook betrekking hebben op het geheel en niet op een schematisch onderdeel er van. Niet elk onderdeel behoeft een verzorging apart, doch deze verzorging moet een beschermend karakter hebben, opdat vrije ontplooiing van sluimerende krachten mogelijk zij. Wil men echter den weg voor een dergelijke ontplooiing vrij maken, dan behoort naast het landbouwouderricht en naast de landbouwvoorlichting nog een instantie te staan voor de verzorging van het interne boerenleven, zooals dit bestanddeel is en kan zijn van het geheele volksleven. Want juist van uit het volksleven gezien verkrijgt de landbouw zijn diepere beteekenis. Het landbouwleven is er ten dienste van het volksleven, doch het is er ook uit voortgekomen. Een cirkelgang dus en een in beweging zijnden cirkelgang. De productie is daarbij niet het hoofdmoment, doch slechts een nevenmoment. En om in de taal van de technische productie te blijven, de voortbrenging is eigenlijk slechts als een bijverschijnsel van het landbouwleven te beschouwen. Hoofdverschijnsel is en blijft het volksleven zelf, waarin het allereerst gaat om den mensch en pas daarna om zijn bezigheden. Dit moest eigenlijk ook in den landbouwvoorlichting tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Het brengt namelijk het boerenleven direct op een geheel ander levensplan en het geeft aan jonge boeren vooral ook veel meer perspectief. Zij komen op deze wijze in eenontwikkelingsgang die ver boven het bedrijfsmatige uitreikt, terwijl de traditioneele ontwikkeling nog te veel onderworpen is aan het bedrijfstechnische en het individu daar niet boven uit kan komen. S. --- Proïiteereiid van de betere weersgesteldheid is men thans druk bezig met het rooien van de aardappelen. — Jong en oud helpt mede, om den oogsf binnen te halen. (Foto Pax-llolland) --- PAARDEN. p. dier. p. 4 wk. Werkpaarden, 3 jaar en ouder, niet tot de volgende categorieën behoorende: a. van bedrijven met 50—100 % bouwland 84 Kg. b. van bedrijven met 5—50 % bouwland 56 Kg. c. van bedrijven met minder dan 5 % bouwland nihil Deze toewijzing kan ook verstrekt worden aan houders van werkpaarden onder de 3 jaar in geivallen, dat deze paarden reeds te wex-k zijn gesteld. Manege- en stalhouderspaarden max. 126 Kg. Paarden van de bereden politie max.* 126 Kg. Venterspaar&em max. 56 Kg. Sleeiperspaardien max. 168 Kg. Jonge paarden I—3 jaar (geen hengsten) nihil Veulens beneden 1 jaar nffihil Hengsten van I—3 jaar 56 Kg. Hengsten boven 3 jaar max. 84 Kg. GEITEN. Meilkgeiten, geboren in 1939 of vroeger 5 Kg. Dekbokken 2 Kg. Lammeren, geboren in 1940 1 Kg. PLUIMVEE. Hoenders van tokbedrijven voor 80 % van het toegestane aantal 2,8 Kg. Hoenders van vermjeerderingsbedrijven voor 7'o % van het toegestane aantal 2.8 Kg. Hoenders van alle overige bij de L.C.O. georganiseerde pluimveehouders, voorzoover deze geen krachtvoer krijgen toegewezen voor ten hooigsit'e 40 % van het begin Sept. geïnventariseerde aantafl 2.8 Kg. Eenden van fok- en vermeerderingsbedrijven voor ten hoogste 50 resip. 40 % van het toegestane aantal 3.1 Kg. Eenden van sipecifieke ' eendenbedrijven voor ten hoogste 25 % van heit begin Seiptember geïnvenitariseerde aantal 3,1 Kg. Eenden van aü'lie overige bedrijven voorzoover deze geen krachtvoer krijgen toegewezen voor ten hoogste 25 % van 't begin Sept. geïnvenftaniseede aantal 1.7 Kg. Kalkoenen nihil Kalkoenkuikens, voor 100 % van het opgegeven aantal 2 Kg. Voor kippenkuikens, jonge hennen en jonge hanen, eenid'enkuikens en jonge woeróten, gedden die normen voor volwassen hoenders en volwassen eenden. --- De Poepenwaogen. In het landbouwkundig tijdschrift van den „Studiekring voor de geschiedenis van den Landbouw" publiceert R. Houwink Hzn. een artikel over den Münsterschen Vogelwagsn, welken hij in zijn jeugd in Meppel geregeld — eens per drie maanden — zag voorbijtrekken op zijn tocht Munster, Coevorden, Assen, Groningen, Leeuwarden, Meppel, Zwolle Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Arnhem, Munster. Dit wa 6 omstreeks 1890. De „Duusche Vogelwagen" met „Duusche Juul" als voerman, was een door twee paarden getrokken lang vehikel, waarin achter tralies, in etages, de koopwaar was gehuisvest. Onderin zaten ganzen, in het midden kippen en daarboven allerlei mooie en vreemde vogels. De ganzen waren altijd witte Pommersche; bruine ganzen kon Juul niet verkoopen, deze waren er in Holland genoog. De kippen waren landhoenders in allerlei kleuren, men noemde ze „Paspenkippen". Er waren hanen bij, die vele minuten lang kraaiden (Bergkraaiers). De kleinere vogels waren: Kanaries in vele kleuren (Saksers), die geleerd waren, puttende putters, kneutjes, robijntjes, vinken, Indische rijstvogels, nachtegalen, papegaaien, die spraken en zongen, enz. enz. Onmiddellijk verspreidde zich het nieuws door Meppel, dat Duusche Juul er weer was met zijn vogels en den zelfden dag kwamen alle liefhebbers opzetten met kooitjes, enz. Het was een evenement in het rustige Meppel en Juul maakte altijd goede zaken. Hij bleef nooit meer dan één dag, dat maakte de koopers happig, zei Juul. De boeren noemden dezen wagen: den Poepenwaogen en den voerman Poepenjuul of de Poepe. Na 1890, toen de sporen het vervoer van levende vogels tot zich trokken, verminderden de bezoeken van dezen wagen langzamerhand. Het is wel waarschijnlijk, dat deze Münstersche vogelwagen een voortzetting is geweest van de wijze, waarop sinds eeuwen her het vervoer van pluimvee van het eene land naar het andere plaats vond. Per schip was dit vrijwel onmogelijk, omdat de reis te lang duurde en de dieren door de beperkte ruimte zelden gezond zullen zijn overgekomen. Houwink vertelt ten slotte nog, welke soorten kippen Poepenjuul aanvoerde. Het waren: goud- en zilverpellen (Oost-Friesche meeuwen), patrijskleurige landhoenders (Bergkraaiers), roodzwarte, zwarte en witte Duitsche landhoenders (Schlotterkamme en Ramelslohers); kruipertjes, krielkipjes in allerlei kleuren. Het waren alle hoenders uit den tijd, toen de invasie van Aziatische rassen in Duitschland nog niet had plaats gehad. Een tiental jaren later ontdekte Houwink den wagen nog eens te Coevorden. Hij zat toen vol met allerlei kruisingsproducten. Juul is daarmede nog eens op de Meppeler markt geweest, maar daar had men toen al zuiver Aziatische rassen. Zoodat hij weinig verkocht. Daarna bleef hij weg: omstreeks 1900 was de Poepenwaogen verdwenen. --- Pluim en Kwak DE TWEE LEUKE VAGEBONDEN Intusschen waren onze beide vagebonden daar boven in de lucht ook niet erg op hun gemak. „Kwak!" schreeuwde Pluim. „We vallen! Het gaat hard naar beneden toe." „Stil laten vallen, jo," zei Kwak, die zijn korte vleugels al een beetje begon uit te slaan. Tot zijn schrik merkte hij echter, dat hij 't vliegen geheel was verleerd. ,;0, jee, Kwak," schreeuwde Pluim weer. „We vliegen net op een wagen toe met twee paarden er voor." „Da's nèt goed," zei Kwak. „Op het hooi valt het- veel zachter neer dan op den grond. „Maar er ligt een man op te slapen!" Dat was erger! We hebben echter gezien, dat de knecht niet sliep, maar in grooten angst afwachtte, hoe 't zou afloopen. Nu, dat ging heel vlug in zijn werk. Met een grooten smak viel de fiets boven op den knecht neer. Pluim tuimelde op het hooi over den kop en Kwak kon zich net eventjes in evenwicht houden op den paal, die een eind uit het hooi stak. De knecht was opgestaan, wreef zich de ledematen en begon op de beide vagebonden te schelden. Maar ten slotte zag hij in, dat ze 't ook al niet konden helpen en liet hen met vree. De vlieger ging de lucht in. Die hebben ze nooit weergezien. --- Rotkreupel. OUDEHORNE. Onder de schapen van den heer J. Houkema, veehouder alhier, is rotkreupel geconstateerd. --- ONZF MAANDELIJKSCHE WERKZAAMHEDEN SEPTEMBER OF HERFSTMAAND Hoewel de kalender het vertelt, kunnen we ook aan andere verschijnselen merken, dat de herfst nadert. Ooievaar, roerdomp en huiszwaluw vereenigen zich met hun soortgenooten en maken zich gereed om ons vaarwel te zeggen. Spreeuwen en kieviten trekken in groote troepen het land door om straks ook naar het zuiden af te zakken. De rupsen haasten zich om nog zooveel mogelijk voedsel te verzamelen om dan de al trager wordende bewegingen te eindigen in den poptoestand. Aan den akker is het te zien, dat de glorie voorbij is. De vaalbruine kleur der stervende aardappelvelden en de dorre stoppels zijn symptomen van den naderenden herfst. De frissche kleur der weiden begint eenigszins te verbleeken en schaarsch zijn de bloemen, die door geur en kleur nog de eenzame insecten lokken. De dagen korten en als de avond begint te vallen, neemt de temperatuur spoedig af. Nu er weer een r in de maand is, beteekent dit voor de kinderen, dat de levertraanfleseh weer moet worden aangesproken om te vervangen, wat ze aan zonnelicht moeten missen. Overdag kan September nog schitterend weer geven, doch de nachten zijn koel. Ook aan de bedauwde herfstdraden der trekspin, die als zilveren koorden in de morgenzon schitteren, is het te merken, dat de zomer spoedig afscheid neemt. In het boerenbedrijf is de overgang van den zomer naar den winter ook te bespeuren. De landbouwers hebben het dit jaar slecht getroffen met het binnenhalen van den oogst. Alleen de vroegste perceelen waren bijtijds ontbloot, doch de meeste granen hadden het in de stormen regenperiode zwaar te verantwoorden. Goed zaaigraan wordt zeker een schaarsch artikel. Het is noodig, dat dit in het stroo flink narijpt. Het gebeurt vaak, dat de rogge te vroeg gedorscht wordt. Moet ze dan nog eenigen tijd in zakken staan, dan gaat de kiemkracht achteruit. Het is noodig. om het graan op een luchtige zolder uit te storten en dikwijls om te scheppen. Op vochtige warme dagen word er niet gelucht. Een muffe reuk wijst altijd op slechte bewaring. Na 't oogsten wacht weer 't zaaien en menigeen is met het zaaiklaar maken van den grond reeds begonnen. Geefr September droogte, dan kan er veel onkruid vernietigd worden, als de stoppel met eg en cultivator bewerkt wordt. De tarwe wordt in de laatste jaren echter steeds later gezaaid, wijl men ervaart, dat de vroegste perceelen den meesten last van voetziekte ondervinden. Rogge houdt van bezakten grond, zoodat de bewerking een veertien dagen voor het zaaien beëindigd moet zijn. Is de grond erg droog, dan houdt men hiermee echter geen rekening. Diep ploegen is voor de beide genoemde granen niet gewenscht; men houde zich aan de gewone bouwvoor. De grond blijft dan kluiterig liggen, opdat hij minder gemakkelijk dichlslempt en tevens weer beschutting kan bieden aan de jonge spruiten. De afgeloopen winter heeft bewezen, dat niet alle rassen tarwe voldoende wintervast zijn. De landbouwer zal dus goed doen om voortaan ook aan dezen factor voldoende aandacht te schenken. In dit opzicht staan de rassen Carsten V, Invicta, Mendel en Wilobo bovenaan. Naast de oude beproefde Petkuser rogge treedt de Brandt's Marien winterrogge naar voren, een ras, dat zich op verschillende proef- en practijk-velden zeer gunstig beeft onderscheiden. Wie rogge als groenvoer wil verbouwen, zaait nu en wel ongeveer 225 K.G. per H.A, Nadat de rogge in 't voorjaar gesneden is, kunnen nog aardappels worden verbouwd. Ook laat men de snijrogge wel volgen door voederlupinen, blauwpeulen of serradella, om in Augustus nog voederkool op denzelfden akker te verbouwen. De zaaitijd van koolzaad valt van begin Augustus tot begin September, hoe vroeger, hoe beter. Per H.A. wordt 8 a 10 L. zaaizaad gebruikt. Witte klaver, vlas, karwij, wintergerst en vroege aardappelen staan bekend als goede voorvruchten. Het zaad wordt ondiep ondergebracht bij een rijenafstand van 30 a 40 c.M. Ontsmetting van zaaizaad mag nimmer achterwege blijven, dus ook niet als origineel of te velde goedgekeurd, zaaizaad wordt gebruikt. Vroeger werd een-minder goede opkomst dikwijls aan het weer toegeschreven, doch thans weet men wel, dat kiemschimmels daarvan de oorzaak zijn. Zaaizaadontsmetting is niet alleen voordeelig, doch voorkomt veel teleurstelling. De kosten van het ontstmetten zijn laag en in vergelijking met de voordcelen, die de landbouwers behalen, wordt de moeite ruimschoots vergoed. Pootaardappelen worden tegen Rhizoclonia ontsmet, vóór ze in de bewaarplaats komen. De behandeling kan ook vroegtijdig in het voorjaar plaats hebben, doch najaarsbehandeling is beter. De sclerotiën en zwamdraden worden gedood door de knollen onder te dompelen in een oplossing van sublimaat of Aretan. Bij gebruik van sublimaat worden de poters gedurende 1% uur, in een oplossing gebracht ter sterkte van 0.1 procent (1 gram per liter water). Het gebruik maken van pastilles, die \A gram wegen en 1 gram sublimaat bevatten, is het gemakkelijkst. Omdat sublimaat metalen aantast, mag alleen houten, steenen of geëmailleerd vaatwerk gebruikt worden. Vóór de behandeling worden de aardappelen gewasschen. Bij aanwending van Aretan worden de aardappels slechts 20 minuten ondergedompeld in een oplossing van \A gram per liter water. De oplossing kan zesmaal gebruikt worden, mits per 100 L. oplossing na elke behandeling 4 L. oplossing van 0.3 % wordt toegevoegd. Aretan tast geen ijzer aan, doch wel blik en zink. Sublimaat en Aretan zijn hevige vergiften, zoodat er tegen gewaakt moet worden, dat deze stoffen in de maag van mensch en dier terecht komen. De veehouders zijn nog druk bezig met hooien of inkuilen, terwijl de grasdrogerijen wel dag en nacht door mogen werken om het aangeboden matei iaal te verwerken. In alle drie gevallen is droog weer een gunstige omstandigheid, terwijl de nagroei daar ook van zal profiteeren. In de vorige maand is er wel veel gras gegroeid, doch het natte weer deed ook veel verloren gaan op de laaggelegen perceelen, waar het land vertrapt werd. Thans is het nog mogelijk om voor meer ruw voer te zorgen door 100 K.G. kalkammonsalpeter per IJ.A. toe te dienen. Men is dan verzekerd nog een flinke opbrengst te kunnen verkrijgen. Als de dieren later gestald worden, kan er een tijdlang gras gegeven worden, wat zeker van pas komt. De weideverpleging mag ook nu nog niet verslappen. Mestflatten worden uiteengeslagen of verzameld, distels bestreden, terwijl geilpollen afgemaaid worden. Slooten worden gereinigd, zoo dit nog niet geschied is. In verband met den komenden staltijd is er binnenshuis wel het een en ander op te knappen. Drinkwaterleiding, vloeren, touwen en kettingen worden geïnspecteerd en tijdig gerepareerd. In den moestuin komen al kale plekken voor, daar het te laat is om met nieuwe cultures te beginnen. Veldsla en winterspinazie kunnen echter nog gezaaid worden, terwijl andijvie en kropsla nog worden uitgeplant, om ze later met ramen te bedekken. Dan kan men er nog lang plezier van hebben. Een week vóór men de andijvie wil oogsten wordt ze opgebonden met een raffiabandje om blanker en malscher bladeren te krijgen. Dit opbinden geschiedt in de middaguren, want het gewas moet droog zijn, daar anders rotting optreedt. Natuurlijk wint men geen zaad van zieke planten. Op een beschutte strook kan men in het laatst der maand bloemkool en sla uitzaaien om er later éénruiters over te leggen. Dergelijke weeuwplanten worden tegen vorst beschut om ze luchtig te overwinteren. Bij het opredderen van den tuin wordt er op gelet, dat er geen knolvoetige kool op den composthoop terecht komt. De sporen, waardoor de ziekte veroorzaakt wordt, blijven leven, zoodat zoon hoop oorzaak kan zijn, dat er spoedig geen hoekje is, waar nog kool wil groeien. In den boomgaard hebben de jongste stormen veel fruit ontijdig doen afvallen. Over 't algemeen is 1940, in tegenstelling met het vorige, geen fruitjaar. Ook nu komen wormslekigheid en schurft nog te veel voor, als gevolg van het niet-toepassen der zomerbespuiting. Nog altijd blijft waar: Wie gaaf fruit wil eten, Moet de bespuitingen niet vergeten. Op de boerderij kan men vaak oude boomen aantreffen, die zoo goed als nooit meer dragen. Ruim deze exemplaren op en maak er brandhout van. Thans is het een geschikte tijd om bij den boomkweeker nieuwe vruchtboomen uit te zoeken. Ter bestrijding van den winlervlinder worden lümbanden om de stammen aangebracht. In den bloementuin trachten we den zomer te verlengen. Daartoe worden de bloeiende planten geregeld uitgetopt. De dahlia's zullen dan den bloei volhouden, totdat de vorst er een einde aan maakt. Viooltjes en vergeet-mij-nietjes worden in 't laatst der maand op de perken uitgeplant. De prijscouranten van bolgewassen zijn verschenen en we bestellen tijdig en bij een solied adres om tegen Kerstmis bloeiende bollen in de huiskamer te hebben. AMSO. --- VEEVOEDERNORMEN VAN 19 AUG.—16 SEPTEMBER 1940. RUNDVEE. Voor rundvee wordit geen voeder toegewezen, uitgezonderd voor bijzondere gevallen. --- Varkenspest. De veeartsenijkundige dienst heeft varkenspest geconstateerd bij de varkens van de veehouders H. de Haas te Miedum en D. Kramer te Wirdum. Ook uit andere deelen van ons land worden gevallen van varkenspest gemeld, o.a. op verschillende plaatsen in de Rijnstreek. Reeds-is een groot aantal dieren aan de ziekte bezweken. --- Geen klompen op de klei! In de 16e eeuw droegen de boeren op de Friesche klei geen klompen. Dat zou in dit gebied, zoo arm aan hout, een weelde geweest zijn. Bovendien was er een overvloed van huiden en daar werd het schoeisel van vervaardigd. Knechten en meiden verdienden toen dikwijls boven het jaarloon in geld twee of drie paar schoenen. --- VARKENS. p. dier. p. 4 wk. Biggen tot 30 Kg. 10 Kg. Varkens van 30 tot 95 Kg ) Mestvarkens boven 95 Kg. ) geen fokzeugen of dekbeeren ) 67 Kg. Pokzeugeii (geen sterzeugen) ) Dekbeeren (geen stamb.bearecn) ) mbl dien verstande, dat de per 4 weken te verstrekken hoeveelheid maximaal gelijk is aan 25 % van die varkenafcoewijzimg, vermenigvuldigd met de hiervoor vermelde nomra van 67 Kg. Wórdt minder dan 2 5 % vart die toewijzing getn-ulkt, da,n word4- het opgegeven aantal varicens met d? betreffende norm vermenigvuldigd. Voor die bedrijven, welke zioh toeleggen op de zwaar» mesterij, wordt geen uitzondering gemaakt. Ongeacht het voorgaande, zijn voor varkenshouders met een toewijzing van 3 of minder varkens de volgende normen van kracht: Varkens- Aanwezige Krachtvoeder toewijzing varkens per 4 weken 1 1 56 Kg. 2 1 56 Kg. 2 2 «0 Kg. 3 1 56 Kg. 3 2 63 Kg. 3 3 65 Kg. Voor eterzeugen en stamboekbeereii in alle gevallen 67 Kg. per dier per 4 weken. Voor boventallig toegewezen varkens kan een kraofhitvo-ediertoewijzing wordiem versrtxekrt, nadat die normale toewijzing voor 75 % is verbruikt, groot 28 Kg. per dier per periode. --- LANGS DEN WEG. Bijzonder actueel is op 't oogenblik wel de voederkwestie van one pluimvee en ongetwijfeld zullen tal van pluimveehouders met one door de laatste toewijzing zeer teleurgesteld zijn. Meenden wij, als optimist, dat de beperking 15 Sept. uiterlijk 1 Oct. voltrokken moest wezen, heden kregen wij voederbonnen thuis gezonden voor 40 % der dieren van de Septembertelling '39, terwijl de kuikens uitgeschakeld werden. Bovendien ontvingen wij voor elk dier 2,8 Kg. per vier weken, terwijl zulks steeds 3,1 Kg. bedroeg. Dat tal van bedrijfspluimveehoudere in groote ongelegenheid verkeeren, bewijst wel de handel in jonge dieren. Tot eiken prdje moet er opgeruimd worden en goed materiaal gaat dan ook weg voor lage prijzen. _ Zal er straks geen tekort komen aan prima jonge dieren? In het laatst van Sept. of begin Oct. gaan bij den boer-pluimveehouder de oude dieren, welke inmiddels dik in de rui zitten of reeds doorgeruid zijn, weg, om ruimte te maken voor jonge hennen; dan komt de vraag, waaraan wij mogelijk niet meer zullen kunnen voldoen. Nu mag de bedrijfspluim veehouder wenechen, dat de boeien de kippenhouderij stopzetten en 'f weinig resteerende voeder aan hem overlaat; doch de boer zegt: op het boerenerf behoort nu eenmaal een toompje hennen en ze blijven er ook, vooral nu de eierprijzen met sprongen de hoogte in gaan. Wij kunnen evenwel niet tot einde September wachten en moeten zoo mogelijk direct ruimte maken. De meeste oude dieren zijn reeds naar den poelier gegaan en daarmee zijn ook onze inkomsten - verdwenen. De jonge hennen zijn nog niet legrijp; de toestand van den pluimveehouder is dan ook verre van rooskleurig. Wat geeft een eierprijs van 6 cent per stuk, nu er momenteel zoo goed als niets geraapt wordt? 't Is wel uiterst moeilijk ook nu noa optimist te blijven. Meenden wij voor enkele weken en «eer velen met ons, dat de z.g. nevenbedrijven zoo goed als uitgeschakeld zouden worden, thans 'blijkt het, dat ongeveer over de geheele lijn met een gelijk percentage ingekort zal worden. Er zullen G millioen dieren over blijven, hetgeen overeenkomt met het een vijfde gedeelte der Septembertelling '39. .Nu zal 'de winst op de eieren verhoogd worden, maar zal de pluimveehouder, die b.v. in de voorafgaande jaren niet 1000 dieren zijn brood verdiende, straks niet 200 exemplaren rond kunnen komen? Ook moet rekening' worden gehouden met rente en aflossing. Velen veraeten het wel eens, omdat het maar tweemaal in het jaar komt, doch men ontkomt er niet aan. Evenwel, wij zullen als altijd, maar het beste wenechen. Verblijdend is, dat de autoriteiten een open oog voor de pluimveesport hebben gehad en verschillende fokkers van sierhoenders zullen straks zeer zeker een toewijzing ontvangen. Ook wij kregen een controleur uit Beekbergen op bezoek en hebben goede hoop, dat onze eporlrassen straks niet vergeten zullen worden. In Friesland geldt zulks naast enkele kriel'ii vooral de Friesche hoenders en de liefhebbers, diejaren dit landras gefokt en in stand gehouden hebben, kunnen er dan ook van overtuigd zijn, dat tal van goede exemplaren aangehouden kunnen worden, 't Bestuur der F. heeft in dezen dan ook zeer goed werk verricht. ---