ZANGERSDAG TE BEETSTERZWAAG BOND VAN ZANGKOREN IN FRIESLAND BIJEEN. BEETSTERZWAAG, 8 Sept. Heden heeft de Bond van Zangkoren in Friesland op een terrein achter hotel „De Klok" een zangersdag gehouden, welke, over het algemeen begunstigd door aangenaam nazomerweer (een enkele bui niet meegerekend), vooral des middags veel publiek heeft getrokken. Was het gewoonte bij den Bond om jaarlijks twee zangertaasten te houden, als gevolg van de buitengewone omstandigheden moest men dit jaar met één dag volstaan en ook van deze meende men Vrijdag, dat hij uitgesteld zou moeten worden. Wat gelukkig niei het geval bleek, maar weike vrees toch het bezoek ongunstig beïnvloed heeft. Niet minder dan 31 koren (drie hadden zich teruggetrotoken) met vele honderden zangers en zangeressen hebben in vriendschap en collegialiteit een dag van zanggenot, actief en passief, beleefd en zij zullen zeker het Bondsbestuur dankbaar zijn geweest, dat dit in samenwerking met de Vereeniging voor Vreemdelingenverkeer en den den eigenaar van „De Klok", alhier, Beetsterzwaag met zijn mooie omgeving weer eens had uitgezocht voor dit zangfestijn, waarbij het niet ging om punten en prijzen, maar waar het gold te toonen, dat Friesland kan zingen en goed kan zingen. De koren ontvingen van de jury over hun prestaties een critisch verslag en de dirigenten, die dit wenschten, werden in de gelegenheid gesteld met de jury de prestaties te bespreken. De jury bestond uit de heeren Georg Stam en Willem Zonderland, beiden te Leeuwarden, en den heer K. H. Schippers, drie speciaal de uitspraak moest beoordeelen. Van deze gelegenheid is een druk gebruik gemaakt. --- Weinig Friesche liederen. Overigens heeft de heer Schippers het met het beoordeelen van de uitspraak der Friesche Mederen niet zeer druk gehad, want hoewel het Bondsbestuur in het tekstboekje verklaart, dat „het Friesch-eigene evenmin ontbreekt," het zijn voorwoord besluit met „Hald faesje, Fryslan!" en een „pompeblêd" de initialen B.Z.F, draagt, het moet weer eens gezegd worden, dat het Friesche lied zich met een schamel plaatsje moest tevreden stellen. Van de tientallen liederen waren de meeste Nederlandsche, verder Duitsche en zelfs op Latijnsche teksten, doch uit de Friesche liederenschat hadden de koren slechts zes nummers gekozen. De nieuwe tijd met zijn nadruk op het volkseigene schijnt ook onder zingend Friesland nog steeds niet verstaan te worden. Of de klacht die een lid der jury van heden hierover in de pers uitte, nog eens resultaten zal hebben? Elk koor zong twee liederen naar keuze. Hier bleek dus de smaak der dirigenten, die o.m. composities kozen van Hendrik Altink, Frieso Moolenaar, Gerard H. Boedijn, Willem Hespe, R. Beintema, J. P. J. Wierts, Isr. J. Olman, Willem Landré, Hendrik Andriessen en Jac. Bonset, en wat de oude meesters betreft, Jacob Arcadelt, Bortnianski, Da Palestrina en enkele anderen. Bij de Friesche koorliederen lazen wij namen van componisten als Paardekooper, Hoogslag, Van Manen en L. J. de Rook. Wat ons ook nu weer opviel is, de onbelangrijkheid en de geringe literaire kwaliteiten van alle teksten. Meermalen is zelfs de „dichter" niet bekend. En toch kunnen zij blijkbaar componisten inspireeren. Later dan was aangekondigd — omstreeks tien uur — beklom de heer J, H. Riemersm a, van Giekerk, de eere-voorzitter van den Bond, het podium. Deze, verwelkomd door applaus, zeide het een groot genoegen te vinden deze jaarlijksche bijeenkomst met een enkel woord te mogen openen, nu de natuur zoon blij gelaat toont. Voor de organisatie van dezen dag moest heel wat gebeuren. Spr. herinnerde aan het jaar 1914, toen de wereldoorlog uitbrak en de jaarlijksche zangersdag, noch de jaarvergadering gehouden konden worden. Zooiets doet wel afbreuk aan de geest van saamhoorigheid. De Bond stond toen nog in de kinderschoenen, doch een goede Fries ligt niet van één slag en de Bond evenmin. Hij is toegenomen in kracht en saamhoorigheid. Spr. uitte den wensch, dat de Bond ook in den komenden tijd troost en bijstand mocht brengen en alles zou kunnen doen wat het dagelijksche leven zou kunnen veraangenamen en hoopte, dat ook deze dag daartoe het zijne mag doen en zal medetellen in de vele zangersdagen, die achter ons liggen. De heer K. H. P op p i ng, van Beetsterzwaag, voorzitter van den Bond, dankte den heer Riemersma en noemde het een groot voordeel, dat de grijze eere-voorzitter hier aanwezig was. Spr. deelde vervolgens mede dat de koren Woudklank, Oranjewoud; Gemengd Koor, Wartena en het Dameskoor In Lyts Bigjin, Bakkeveen, bericht van verhindering hadden gezonden. Vervolgens werd de Riemersmavlag geheschen, waarmee de zangersdag geopend was. Blijkbaar aan de beperkte verkeersmiddelen was het te wijten, dat de koren niet in de vastgestelde volgorde hun programma konden afwerken en dat er den geheelen morgen steeds weer groepen zangers en zangeressen het terrein betraden. De jury bevorderde echter een vlot verloop door het belletje tijdig te laten gaan en wel aanwezige koren op té roepen in de plaats van nog niet aangekomen vereenigingen. Toch was de regen zoo nu en dan spelbreker; die laat zich nu eenmaal door geen belletje verdrijven. Plasten de buiten te „mild", dan volgde er een ware wedloop naar de groote consumptietent op het terrein. Even later brak de zon weer door en kon de zang weer voortgang vinden. --- Toespraak burgemeester Poppinga. Na de pauze sprak de burgemeeste: van Opsterland, de heer J. H. Poppinga. die aanvankelijk des morgens het woord had zullen voeren, de toen talrijke aanwezigen toe. Spr. was het een behoefte als burgemeester en als voorzitter van V.v.V. een kort woord te spreken, en zeide, dat het voor het bestuur van den Bond ongetwijfeld een moeilijke vraag is geweest om uit te maken, of de zangersdag al of niet zou moeten doorgaan, 't Is in meer dan één opzicht een goede beslissing geweest om het concours te laten doorgaan, zij het in eenigszins gewijzigden vorm. De tijdsomstandigheden zijn moeilijk en zorgelijk. Veel leed is er en wordt er geleden en het is geen tijd om groote feesten te houden. lets anders echter is een zangersdag als deze, waar zang de hoofdzaak is. Spr. dacht in dit verband aan twee spreuken uit het tekstboekje: zang oefent invloed uit op den geest van den mensch gelijk de geest van den mensch zijn zingen bepaalt. Met een kleine variant hierop zou spr. willen zeggen: goede zang oefent een goeden invloed uit op den geest van den mensch. De zang op deze concoursen staat, naar bevoegde critici spr. verzekerd hebben, op een zeer hoog peil. Ook heden zal dit ongetwijfeld het geval zijn, zoodat deze 'dag zeker een goeden invloed zal uitoefenen op deelnemers en luisteraars. Daar is in dezen tijd behoefte aan. Alleen reeds uit dien hoofde kan men spreken van een gelukkig besluit van het bestuur. De tweede spreuk luidt: zingen is spreken in hoogere potentie. Zoowel het gesproken als het geschreven woord kan boeien en een groote cultureele waarde beteekenen. Maar het woord gaat dieper als het door middel van welluidende zang tot ons komt. Daarom, aldus spr., hoop en vertrouw ik, dat ook in de toekomst deze zangersdagen gehouden zullen kunnen worden en dat daarbij een groote plaats voor den zang en een kleine voor 't feestvermaak zal worden ingeruimd. Spr. heette allen van harte welkom. B. en W. en V.v.V. stellen het bezoek aan Beetsterzwaag op hoogen prijs en hopen, dat de aanwezigen nog eens vaker naar hier zullen komen om te genieten van de schoone natuur. Na een ernstig verzoek tot de jongeren gericht te hebben om des avonds rustig en ordelijk van hier te gaan opdat zij niet zichzelf en het Bondsbestuur in ongelegenheid zouden brengen, besloot spr. met de opwekking: Geniet van den zang, geniet van de mooie natuur. Laat het voor allen zijn een dag van ontspanning! Voorzitter Popp i n g dankte den eerevoorzitter van dezen dag voor zijn vriendelijke woorden, waarna het tweede deel van het programma kon worden uitgevoerd. Het terrein was inmiddels meer en meer bezet en met groote aandacht volgde men de verrichtingen der koren, waarvan vele uit uitstekenden naam bobben. Het publiek was gul met applaus en eenige bijzondere prestaties werden extra beloond. Nadat het laatste koor de zangerstribune verlaten had, verzamelden de koren zich alle en werd onder leiding van den heer J. H e s-1 i n g a, van Heerenveen, een drietal sainennummers uitgevoerd, n.l. Hollands Schoon (Yestra—Beintema»), Schaamt u niet 't armoedig schijnen (Dijkstra—Frieso Moolenaar) en Eendracht maakt Macht (dichter en componist onbekend). Nadat de heer W. Lol c a m a, van Huizum, lid van het Haedbistjür fen it Selskip for Fryske tael- en skriftekennisse, een klemmend betoog had gehouden om meer Friesche liederen te zingen, sloot de heer Pop ping met enkele woorden dezen geslaagden zangersdag. Spr. zeide, dat de prestaties der koren op een hooger peil stonden dan het bestuur onder de gegeven omstandigheden had durven verwachten. --- Een bevoegd oordeel. Na afloop hadden wij nog een onderhoud met een deskundige, wien wij zijn oordeel vroegen over de koorprestaties. Deze zeide, dat, hoewel men een ongunstigen invloed gevreesd had van het feit, dat er geen concours gehouden werd, daarvan niets gebleken is. Er werd met volle toewijding gezongen. De bijzondere tijdsomstandigheden hebben een geregeld repeteeren verhinderd en de nadeelige invloed daarvan was wel merkbaar, ook blijkens uitlatingen van koorleiders en besturen, doch men bleek er toch alles op gezet te hebben om een zoo goed mogelijk figuur te slaan. De zuiverheid was bij sommige koren perfect in orde, al waren er ook waarbij dit nog steeds te wenschen overlaat. Wat de beschaafdheid betreft, hier viel een merkbare vooruitgang te constateeren. Bij elk koor was er een duidelijk streven naar klankveredeling waarneembaar; terwijl ook de doorgaans voortreffelijke keuze der liederen te roemen viel. De uitvoering van de, weinige, Friesche liederen onderscheidde zich niet opvallend van die der andere nummers. Onze zegsman prees ten slotte het debuut van het mannenkoor van Oldeberkoop. --- Een wandeling door het zwart van de nacht. Stilte en duisternis hebben alles omsloten. Onverhoeds — het was veel later dan ik dacht — ben ik uit de warme schijn van de lamp en de intimiteit van de kamer de duisternis ingesprongen. Zij verzwelgt mij geheel. Ik zie niets en ik zou ook met geen mogelijkheid kunnen zeggen, waar ik mij bevind en welke kant ik uit moet. Anders weet ik in een stikdonkere kamer zorgvuldig voorwerpen te vermijden, die ik niet zie, doch nu ie het oriëteeringsvermogen een wijle geheel weg. Het wordt nog niet veel beter als in het dikke duister dwaallichtjes gaan glimmen. Maar na enkele oogenblikken went het al wat. Ik sta op een Rotterdameche straat en ik weet zelfs al welke kant ik uit moet, hoewel ik die kant nog niet zie. De dwaallichtjes zijn niets anders dan afgeschermde fietslampen. Het is een heele toer om daar tueschendoor de overkant te bereiken. Ik hoop dat de fietsers, die ik niet zie en die mij niet zien, erbarmen zullen hebben met een eenzaam voetganger. Ik durf nog niet naar de overkant Verbeeld ik mij dat, of heb ik inderdaad nooit van mijn leven zooveel fietsen gezien? Vreemdelingen, die ons land bezoeken, schrijven steevast over de vele fietsers Wij zelf merken ze niet meer op. Nu echter in de duistere nacht wordt het voor mij een levensvraag. Al maar fietsers. Waar komen die menschen vandaan, waar gaan zij heen? Ik zou lust hebben ze aan te houden en het ze te vragen. Het zou echter allicht verwarring en misverstand kunnen geven in de buitenste duisternis. Om een eenigszins vertrouwelijk onderhoud te hebben, moeten er op zijn minst een lampje en een sigaar ontstoken kunnen worden. Waarom nu geen enquêteurs langs de weg, die den fietsers vragen wat hen beweegt in dikke duisternis langs de straten te peddelen, zich slechts aangekondigd door een spookachtig glimlichtje. Het zou wat gemoedelijker zijn als zij eenig geluid gaveu. Mijn zicht wordt klaarder. Ik kom heel huids naar de overkant en weet zelfs ondei de boomen botsingen met tegenkomers te vermijden. Ik loop rechts doch ook de menschen die van de andere kant komer hebben voorkeur vcor dit trottoir en da geeft soms kleine moeilijkheden. Ondanks 't grauwe weer overdag is de sterrenhemel ni zoo helder als men het maar kan wenschen Een juffrouw die vermoedelijk haar vrije' uitlaat roemt de sterrenpracht. Tot nu tof hebben de stadsstraten en de straatverlichting vele stedelingen belet de sterren hemel binnen hun waarnemingskring te bf trekken. Zij hebben nooit in vervoering opgekeken, ten hoogste gebladerd in eer boekje dat voorgeeft des enkelingslot uit de loop der sterren te kunnen bepalen. Het donker went heel gauw. Onder df boom zie ik toch de waterplas heel goed er weet hem nog te mijden. Wonderlijk zooalt de glans van het licht het water in de stik donkere nacht niet verlaat. De waarneming is niet nieuw. Het uieuwe is slechts, dat wi.' dit verschijnsel van de natuur nu zelfs in df stad kunnen vaststellen. In mijn jeugd het ik op modderige buitenwegen, die nog nie eens door de sterren beschenen werden vaak in het duister mijn pad moeten zoeker over een randje gras, links begrensd dooi een diepe sloot en rechts door een slijk:;-rige plas. De glinstering van het water waf dan de eenige. goede gids. Traag kruipt de nacht voorbij met wach ten; de wacht voor de luchtbescherming Het is eer uitzonderlijk rustige nacht. Anders wordt ge, als ge in diepe slaap ligt nogal eens door gerucht gewekt, doch deze nacht is bij uitstek stil. Niets te hooren o' te zien. Mijn kameraad en ik zijn ons blok eens rondgeloopen. Een groot gebouw is een duister fantoom, welke vormen ge niet eens goed kunt waarnemen. De drommen fiet sers zijn thans veidwenen, doch heelemaa' van de weg verdwijnt de fiets bijna nooit Een late wandelaar komt aangeschreden Zijn stap hoor ik als hij nog een kilometer ver is en als hij voorbij is, kunnen wij hen: ook nog lang hooren. Nu er een keer eens geen gerucht is, hooren wij hoe stil de stad bij nacht is. Stiller dan in andere tijden. Wie des nachts waakte hoorde dan van de kant van de rivier wel eens een fluitstoot van een sleepboot of zeeboot of het rumoeren van de motoren der binnenschepen, welke des nachts opvoeren naar de sluis. Ook dreunden er soms zware hamers als men ergens bezig was aan de trambaan. In de stad kwam, voor wie luisterde, in de nacht altijd geluid op hem af. Zij leefde altijd en ais men op het gerucht dat zij maakte naderde-, kon men ook zien wat er gaande was. Nu is dat niet meer zoo. Stilte en duisternis hebben alle 9 omsloten. Er is geen andere afleiding dan naar de eterren te kijken, d;e nu echter aan een deel van de hemel worden weggesloten achter wolken — of nevelgrauw. Binnen i 9 de klok die traag tikt. Wij hooren nu iedere tik. Zelfs de kat, die toch een nachtdier is, heeft het opgegeven, nu ik haar eten heb gegeven, en zij rolt zich r-p om de zoete rust van de slaap te genieten. Buiten staan de boomen nu roerloos. Ge hoort geen windzuchtje, hoepel het toch vandaag stevig gewaaid heeft. Niets dan de klok en af en toe de stap van een wandelaar op straat. In het vervolg zullen wij die klok en dien wandelaar moeten combineeren. We kunnen een staatje aanleggen, op welk uur er niemand voorbij ging en wanneer de volgende kwam. Ik wacht en ik weet niet meer waarvoor en waarop. De wijzers vam de klok glijden de vroege morgenuren tegemoet. Wat gaan mij de menschen die in duisternis lang 9 de straat loopen en fietsen, nog aan? Even nog ontstaat er rumoer in het luchtruim, dat nu door felle stralen wordt afgezocht, doch ook dat is vrij spoedig voorbij. Ik heb nergens gezien dat iemand licht ontstak, zooals in het begin herhaaldelijk kon worden waargenomen als de menschen wakker schrokken. Stilte en duisternis leggen zich spoedig weer over de stad. Het is rustiger dan ooit en ook ik ga mij er bij neerleggen, om nog iets te rusten voor ik gewekt word door het goed vaderlandsche geluid van het kleedjesklopperi. (N. Rt. Crt.) --- Sport VOETBAL. DIT JAAR NOC GEEN HOOFDKLASSE. Een noodcompetitie in het Noorden? Karel Lotsy, de samensteller van de nieuwe competities in den N.V.8., heeft aan de Tel. enkele bijzonderheden medegedeeld. Zijn streven is geweest om normale competities te doen spelen en hierin is de heer Lotsy vrijwel geslaagd. Zelfs in het Zuiden, waar de reismoeilijkheden wel het grootst zijn. In enkele gevallen, waarin het onmogelijk is per trein te reizen, kan met medewerking van de autoriteiten gebruik worden gemaakt van een autobus. Over het instellen van een hoofdklasse zegt de heer Lotsy: De hoofdklasse is nog altijd mijn ideaal en het spijt mij, dat ik volmondig dien te erkennen, dat een hoofdklasse voor het komende seizoen, wegens de gebrekkige reisgelegenheid uitgesloten is. Wat de toekomst zal brengen? Wie zal het zeggen? In weet, dat velen er tegen gekant zijn. Ik zou de .twaalf sterkste clubs bij elkaar willen brengen en dat bij keuzeen dus niet volgens de uitkomst van de laatste competitie. Mijn opzet is dan één Noordelijke te nemen, twee Oostelijke, twee Zuidelijke en zeven Westelijke clubs. Deze spelen een competitie, die de Nederland6che kampioen oplevert en waarbij de twee het laagst geeindigde clubs zonder meer degradeeren. De eersteklassers spelen een normale competitie met als eindresultaat een competitie van de vijf kampioenen, die om twee plaatsen in de hoofdklasse spelen. Dit houdt ook in de afschaffing van de promotie- en degradatiewedstrijden. Daar moeten wij zoo spoedig mogelijk van zien af te komen. Voorts is Karel Lotsy van meening, dat zjoo spoedig mogelijk de training voor het nationale elftal dient te worden hervat, ook al zal er voorloopig van interlandwedstrijden niet veel komen, 't Is echter van belang, dat een 40-tal topspelers op peil wordt gehouden. Zooals wij reeds bij geruchte vernamen en de heer Lotsy thans bevestigt, overweegt men in het Noorden om toch weer een noodcompetitie te houden, omdat men vreest voor verkeersmoeilijkheden in den midwinter. Maar wat is er tegen, om de competitie een korten tijd stop te zetten en alleen in den herfst en de lente te spelen? Ook is het mogelijk, om de wedstrijden, die voor de clubs de verste reizen veroorzaken, zoo spoedig mogelijk af te werken, de uit- en thuisontmoetingen direct maar achter elkaar. Zoo gebeurt het in het Zuiden ook. Ook wij zouden het betreuren, wanneer Afdeeling V tot een noodcompetitie zou besluiten. Zeker, de spelers zullen zich dezen winter opofferingen moeten getroosten — vaak vroeg weg en later thuis dan gewoonlijk — maar een gewone competitie is verre te verkiezen boven een noodcompetitie en stellig offers waard. Men moet niet vergeten, dat een noodcompetitie 1940/41 er wel heel anders zal uitzien dan die van vorig jaar. Waren toen alle Noordelijke eerste klassers in één afdeeling samengebracht — de noodcompetitie beoogde immers niets anders dan onbillijke degradatie te voorkomen — thans, nu de reisbezwaren als motief gelden, zien we het er van komen, dat een splitsing het gevolg zal zijn. Voor Groningen is dit geen groot bezwaar, omdat daar vele sterke eerste klassers bijelkaar zitten en ook Assen 'niet ongunstig ligt. In Friesland blijven dan echter maar drie clubs over voor de Ie klasse: Leeuwarden, Sneek en Heerenveen. Hier zou dus aanvulling met tweede klassers plaats moeten hebben, met als gevolg veel minder aantrekkelijke en op goed peil staande wedstrijden, 't Staat voor ons vast, dat dit de voetbalsport in onze provincie afbreuk zal doen. Zou er, zoo mogelijk in overleg met autoriteiten, waardoor misschien voor enkele reizen benzine kan worden verkregen, nog geen kans zijn om een dergelijke splitsing"", welke gelijk staat met een verzwakking van het Noordelijk voetbal, te voorkomen? --- H.Z.G-DUITSCH MILITAIR ELFTAL 3-9. HARLINGEN. Op het Gem. Sportterrein vond een voetbalwedstrijd plaats tusschen H.Z.C, en een elftal van Duitsche militairen, welke eindigde in een 9—3 zege voor de Duitschers. De gasten verschenen met een uitstekend elftal binnen de lijnen, dat uitmuntend spel demonstreerde en waarop de jeugdige H.Z.C.-ploeg geen vat kon krijgen. Voor rust hield de thuisclub kranig stand en er werd gedraaid met I—3. Voor H.Z.C. scoorde Miedema. Na de hervatting namen de gasten het spel in handen en voerden regelmatig de stand tot 7—l op, waarna H.Z.C, den achterstand verkleinde. Voordat, arbeiter v. d. Sluis het eindsignaal blies, hadden de Duitsohers den eindstand op 3—9 gebracht. --- KAATSEN. LEDENPARTIJ. WOMMELS. De kaatsvereen. „Wommels" hield ledenwedstrijd in twee klassen. Klasse A (10 parturenj: Ie pr. G. J. Tjallema, Johs. Twerda en S. Bijlsma; 2e pr. Fr. Wiersma, B. Baakema en Y. Heeg; 3e pr. E. de Groot, P. Tippersma en A. van de Lageweg. Klasse B (8 parturen): Ie pr. Johs. Felkers, P. Bootsma (Zurich) en J. v. d. Vliet (Oosterend); 2e pr. S. Felkers (Huizum), S. Dijkstra en Sj. Jouwsma; 4e pr. D. v. d. Duim, P. Hiemstra (Oosterend) en Johs. Huitema. Waar geen woonplaats vermeld zijn de winnaars woonachtig te Wommels. --- ZEILEN. LAATSTE SERIEWEDSTRIJD ZEILVEREENIGING „SNEEK”. SNEEK. Zaterdagmiddag hield de Zeilver. „Sneek" haar laatsten seriewedstrijd in dit seizioen, welke wedstrijd tevens het einde beteekende van den driejaarlijkschen strijd om de zilveren regenboog in de Regenboogklasse; zilveren Olympiajol in de Olympiajollenklasse en de zilveren beker in de 16 M2-klasse. Ofschoon het prachtig zeilweer was met een 6tevige bries, was de deelname maar gering. Er startten nl. maar twee 16 M 2. en en twee Olympiajollen. De Regenboogklasse was met zes deelnemers iets beter bezet. . Van de beide Olympiajollen nam de Wildebras van Dirk Bakker reeds bij den start de leiding, waarna Bakker zn voorsprong steeds grooter maakte, zoodat hij vér voor zijn concurrent, B. de Vries met Petit Poucet, de eindlijn bereikte. Door deze overwinning werd hij tevens winnaar van de zilveren olympiajol. De strijd in de 16 M2-klasse, waaraan slechts de Dcli van L. R-vner en de Komeet van G. E. de Boer te Joure deelnamen,, eindigde 'weer in een sprekende overwinning van de gebr. Rosier. Overigens had deze wedstrijd niets meer te beteekenen, daar de beker de heeren Rosier niet meer kon ontgaan, daar ze een grooten puntenvoorsprong hadden. De Regenbogen voeren een mooien wedstrijd. Na de eerste route had Windekind van D. Oppenhuizen de leiding, waarna Dolfijn van K. Vrolijk, Jan van Gent van dr. J. W. v. d. Zijpp, Schelm van P. van Dijk, de Bruiser van R. A. v. d. Sluis en War Dy van ir. G. J. A. Nieveen, volgden. Oppenhuizen en van Dijk zaten elkaar steeds dwars, waarvan dr. v. d. Zijpp handig profiteerde, zoodat deze als overwinnaar uit den strijd te voorschijn kwam. Twee de was Oppenhuizen, derde Van Dijk, vierde v. d. Sluis, zesde Ir. Nieveen. Van Dijk,- die reeds zooveel punten vóór was, dat niemand hem meer inhalen kon, won de zilveren regenboog. In de Regenbogen en Olympiajollen werd tevens nog een prijs verzeild voor de beste prestaties in dit seizoen, maar de winnaars hiervan zullen later bekend worden gemaakt. --- ZWEMMEN. DIPLOMAZWEMMEN SNEEK Na het afleggen, der proef, bestaande uit: gekleed springen van de 3 M. plank; 50 M. gekleed zwemmen, 100 M. borst- en 50 M. rugzwemmen, kon het diploma voor geoefend zwemster worden uitgereikt aan de dames: mevr. T. v. d. Reydt-de Haan; mevr. J. Wierenga—Schurer; mevr. T. v. d. Werf— Jansma; mevr. W. Lentere—Yooyenga; Trijntje Zijlstra; Elisabeth Bieding; Alberdina Pef.ronella Johanna van Kampen; Maria Höhle; Baatje Boot; Johanna Wilhelmina Slob; Trijntje Faber; Annie Sikma; Beitske Hoekstra; Geertruida Gesina v. d. Molen; Johanna Blok; Anneke Zijlstra; Trijntje Kaspersma; Marthilda Abma; Boukje Wijbrandi; Griet Rengma, allen te Sneek en Tjitske Minkema, IJlst en Antje v. d. Meer, Tjalhuizum; voor geoefend zwemmer aan: Fabe Jacob Radsma; Evert Nepos de Vos; Jelle vd. Veen; Ulbe van Dijk; Gerrit Atema; Hessel Wiersma; Jan Sikma: Pieter de Groot; Sjerp de Groot; Marten Westhof; Sijbren Tigchelaar; Tjebbe Witteveen, allen te Sneek; Johannes Bartoldi Nauta, IJlst. --- SCHAKEN SCHAAKCLUB DE PION”. HARLINGEN HARLINGEN. De schaakclub „De Pion" hield ledenvergadering. Uit de goede op komst bleek wel, dat, ondanks de buitenge wone omstandigheden, de belangstelling vooi het schaakspel nog levendig is, Besloten Wer' ' '::' che oefenavond weer bijeen te komen, doch er zal een uur eerder begonnen worden. --- TOURNOOI OM DEN SPORTPARK-BEKER. Leeuwarden winnaar. SNEEK. De v.v. L.S.C, hield een tournooi om den Sportpark-beker. Ofschoon het weer zich 's morgens slecht liet aanzien, knapte het later mooi op. De wedstrijden 6tonden op behoorlijk peil. De uitslagen luiden: Leeuwarden I—Frisia 1 3—o Sneek I—L.S.C. 1 o—2 Tussehenwedstrijd: L.S.C. 2-R.K. Voetbalver. Wit-Zwart 1 7—4 's Middags werd het tournooi hervat met den verliezerswedstrijd Sneek—Frisia. Deze eindigde in gelijk spel (1—1). Daar de stand ook na verlenging I—l bleef, brachten penalty's de beslissing. Sijbesma benutte voor Sneek 4, L.S.C, slechts 2, zoodat Sneek winnaar werd. In de finale streden L.S.C. en Leeuwarden.. Dit was een mooie wedstrijd. In de eerste helft bezorgde Faber L.S.C, de leiding, maar in de tweede helft maakte de Leeuwarder l.half uit een prachtig voorgeplaatsten corner van Drenth den gelijkmaker. Spoedig hierna voerde Drenth den stand met een keihard, zuiver in den linkerbenedenhoek gericht schot tot I—2 op, zoodat Leeuwarden, dat over 't geheel genomen de Sneekers behoorlijk baas den was, verdiend won. De volledige uitslag is als volgt: Ie pr. Sportparkbeker een 11 draagmed., aangeb. door den fa. Gebr. Bervoets, Leeuwarden; 2e pr. L.S.C.; 3e pr. Sneek; 4e pr. Frisia. --- JONGENSPARTIJ KAATSVER. „SNEEK”. SNEEK. Zaterdagmiddag hield de kaatsvereeniging „Sneek" een jongenskaatspartij, waaraan door 7 Sneeker parturen werd deelgenomen. De bedoeling was propaganda te maken voor het oude kaatsspel en te trachten het volgend jaar weer eenige Sneeker parturen naar de verschillende partijen af te vaardigen. Er werd over het geheel genomen goed gekaatst, in de laatste partij hing alles aan de telegraaf. De uitslag luidt: Ie pr. (3 zilv. horloges) D. Wijnia, K. Ringma, J. de Jong; 2e pr. (3 zilv. vulpotlooden) Jac. Langenberg, P. Ringma, J. v. d. Kooi; 3e pr. (3 sigarettenkokers) J. Bosma, G. Huitinga, D. Wijnia. --- PAARDENSPORT. COURSES OP DUINDIGT. Succes voor Nelly Duffy. Bij de op Duihdigt gehouden courses werd het heerrijdersnummer gewonnen door Nelly Duffy, eig. H. de Vries, Oranjewoud. De trouwe oude merrie haalde nog een K.M.-tijd van 1 min. 28,7 sec. --- WIELRENNEN. AFSCHEID JAN PIJNENBURG. Op de Bossche Wielerbaan heeft Jan Pijnenburg zijn laatsten wedstrijd gereden. Verschillende sprekers — o.a. Jhr. Van den Berch van Heemstede als N.W.U.-voorzitter, Van Benthem voor het gemeentebestuur van Den Bosch en Cor Wals namens de collega's — hebben Pijnenburg gehuldigd voor het vele goede werk, dat hij voor de wielersport heeft gedaan. Nog eenmaal heeft „Jan Kanonbal", de succesvolste wielrenner van de laatste vijftien jaar, laten zien, dat hij wat in zijn mars heeft. Om in den 6print Cor Wals achter zich te houden, beteekent voor iedere renner een knappe prestatie. In den klassementwedstrijd werd echter Wals eerste en Pijnenburg tweede. Minder goed ging het in den koppelwedstrijd, want hierin had het vroegere koningskoppel Pijnenburg-Wals twee ronden achterstand op Boeyen-Steenbakkers. --- SPORT IN 'T KORT Gerrit Schulte heeft de Ronde van Weert, een wegwedstrijd over 105 K.M., gewonnen. Behalve Pellenaars, Motké en Van Amsterdam werden alle renners door Schulte gelapt. Te Sneek vond een tenniswedstrijd plaats tusschen „De Vliegende Bal" en D.P. van Bolsward. De Sneekers wonnen met groot verschil. Bij de tenniskampioenschappen voor oefenmeesters heeft Hemmes twee titels behaald. Hij werd kampioen enkelspel en zegevierde met J. Goedraad in het -dubbelspel. Tijdens de wedstrijden ter gelegenfieïd van de opening der nieuwe sintelbaan te Leiden heeft Osendarp op de 100 M. Nota weer geslagen. De tijd bedroeg voor bedde loopers 10,9 sec. Een landen-athletiekwedstrijd tussohen Zweden, Finland en Duitschland, gehouden te Helsinki, is door Zweden gewonnen. Uitslag: Zweden 147 pnt.; Duitschland 141 pntj Finland 134 pnt. Het titelgevecht boksen zwaargewicht ie gewonnen door Jo de Groot, die den kan» pioen Elten in de zevende ronde door teobr nische knock-out» uitschakelde. Onze Tour de France-renners Sijen en Lambriehts, die door de oorlogsgebeurtenissen waren uitgeweken, bevinden zich in Marseille. Ze hopen spoedig in ons land terug te kunnen keeren. Zeer waarschijnlijk zal de kunstijsbaan Hokij te Den Haag komend seizoen worden opengesteld. De Zweed Gunnar Bergh wierp den discus 53.35 M. ver. Echter had hij met zijn voet de rand van den werpring geraakt en hierdoor bleef recordverbetering — de Duitscher Schröder i 6 titelhouder met 53.10 M. — achterwege. Bijl, de middenvoor van Ajax, gaat terug naar zijn oude vereeniging Vriendenschaar te Culemborg. --- In het gedrang. Een Oostersche label. Een wolf, een vos en een leeuw hadden zich bij elkaar aangesloten en de gemeenschappelijke jacht had een bok, een hert en een haas opgeleverd. Toen sprak de leeuw tot den wolf: „Verdeel u nu eens den buit onder ons!" De wolf verordende toen: „De bok is voor u, het hert is voor mij en de haas is voor den vos." De leeuw ontstak over dit voorstel in groeten toorn, stortte zich op den wolf en verslond hem. Toen sprak hij tot den vos: „Verdeel den buit!" En de vos zeide: „De bok is voor uw ontbijt, het hert voor uw middagmaal en de haas voor uw souper." Toen sprak de leeuw: „Van wien heb ifl geleerd zoo rechtvaardig te verdeelen?" „Van den wolf, die zich in uw maag bevindt, mijn Heer en Koning," antwoordde de vos. --- Een rede van prof. dr. Slotemaker de Bruïne Te Scheveningen gehouden waar ook Dr. Colijn sprak In het Kurhaus te Scheveningen is Zater dag een vergadering gehouden, uitgaande van a.r. en c.h., waar het woord gevoerd hebben prof. dr. J. R. Slotemaker de Bruine en dr. Colijn. Prof. Slotemaker de Bruïne zeide o-m het volgende: --- De roep om vernieuwing. Er gaat een algemeene roep om vernieuwing rond; daarvan zullen zich allen moeten doordringen. Het ie dan ook wel zeer waarschijnlijk, dat wij midden in de geboorte van nieuwe dingen etaan. Alleen ie het onmisbaar, dat zulk een oordeel gegrond is op de lessen der historie, niet op de fantasie. De historie nu leert wel, dat uitgebreide oorlogen een enorme wijziging brengen op politiek, economisch en sociaal erf; ja, dat zij de ganeohe geestesgesteldheid omzetten Dit mag dus ook thans worden verwacht, vooral wanneer men de huidige oorlog beschouwt als vervolg op en gevolg van de wereldoorlog en het verdrag van Versailles. Een dergelijke periode van een kwart eeuw moet wel diepe wijzigingen met zich brengen. Hier ligt dan een speciale roeping voor Christenen, d.i. voor hen, die de leiding der historie niet zien in de handen van menschen, doch van God. Dit geloof immers pleegt een conserveerend indien zelfs niet conservatief element aan te dragen door het besef van afhankelijkheid. Het moet echter gepaard gaan met de drang om de teekenen der tijden te verstaan. Dit zal te eerder geschieden, als men zich voor de geest houdt, dat het Christendom door de prediking der wedergeboorte zich stelt tegenover alle fatalisme en onderworpenheid aan erfelijke belasting en in die zin meer radicaal ie dan alle nieuwlichtere. De eiech en verwachting van het nieuwe moeten echter gevuld zijn en dus meer wezen dan een frase of een mode. De massa-psychologie leert, dat velen aan het woord genoeg hebben zonder zakelijke inhoud. Zulle een vernieuwingesfeer beduidt dan echter een fata morgana, hetgeen nog bedenkelijker ie dan conservatisme. Wie nu de roep om vernieuwing ontleedt, wordt teleurgesteld, want daarin is geen enkel nieuw element aanwezig. Als spr zich vergist, zal hij wel door de pers of door een rede gecorrigeerd worden, maar hij heeft geen enkele nieuwe eisch vernomen, of het moest zijn, dat nu eindelijk eens iets aan sociale voorzieningen moet worden gedaan. Maar deze zonderlingheid kan men laten zwemmen. Verder is er geen nieuwe, er zijn wel stokoude-dingen, b.v. dat belanghebbende in een groote vergadering met aplomb eischen stellen zonder eenig oog voor de budgetaire zijde. Indien zoo iets eindelijk werd nagelaten, zou dat een nieuw en zeer gelukkig element beteekenen. De onderwerpen, waarover het gaat, zijn vooral vier in getal: werkloosheidsbestrijding, economische ordening ,staatkundige herorienteering, cultureel-geestelijke vernieuwing. Op geen dezer gebieden wordt iets gevraagd, dat niet reeds lang bepleit is. Soms trachten zij, die nimmer een voet aan de grond kregen, van de omstandigheden gebruik te maken, hetgeen noch nieuw noch voornaam is Soms zijn personen en groepen thans voorstander van hetgeen I tot nog toe steeds bestreden hebben, men denke aan de kersversche veroordeeling van democratische uitwassen. Is hiei een wezenlijke verandering van overtuiging in het spel dan kan spr. zi;h daarover verheugen, hij vreest echter voor een al te haastige bekeering, die in haar tegendeel zou omslaan, indien de wind ieeren zou. Ongetwijfeld is er tusschen veer wege een nieuw inzicht en een nieuwe wil, waardoor thans plotseling kan hetgeen jaren lang onmogelijk scheen. Hierover kan men zich s'echts verblijden. De bestrijding der werkloosheid is een laak van de eerste orde. Niet enkel om economische maar vooral ook om moreel.» redenen. De regeering heeft zich reeds jaren in dezen beijverd Het is een vraagstuk, dat met alle energiemoet worden aangevat Indien daarbij dvroegere concurrentie en verwijten tusschen de groepen in onbiuik zou geraken en men gezamenlijk zich inspande zonder dat met de energie voor zichzelf als monopolie op eischte en de ander ontzegde zou dit eer nieuw en voortreffelijk element beteekenen Op het gebied der economische ordening zijn aleuwe dingen groeiende. Volgens spr. is het geen fantasie, dit te voorspellen: doch hij acht dit onderwerp ongeschikt om er een grootsche volksbewe-' ging mede te stuwen Ten eerste is alles in Europa nog groeien-: de en het is nauwelijks denkbaar, dat Ne* derland hier zal kunnen handelen buiten zeer nauw contact met hetgeen op het gansche continent groeit. Ten tweede is het zeer de vraag, of de corporatieve ordening; naar Italiaansch model, die onder ons propageerd wordt, de overtuiging weerspie-j geit van de groote meerderheid van het Ne» derlandsche volk. Ten derde is het onder-" werp te materieel, te relatief en ook te oud om een nieuwe beweging te stuwen.; Zou men hiertegenover willen wijzen op dei drang, dat individualisme en egoïsme gebro-l ken worden, dan dient het antwoord te luiden, dat dit grootsche onderwerp ligt op het cultureel-geestelijk erf en dat via enkel economische constructies dit ideaal nimmer kan worden bereikt. Op Staatkundig tèrreïö Ween duMs«e" nieuwing onmisbaar. De versplintering üt het partijwezen moet worden tegengegaan, met name belangengroepen zijn op politiek; erf uit den booze. Echter pielt spr. geenszins voor de vorming van één partij, die alles zou omvatten. De onmiskenbare ver-1 scheidenheid in ons volk zal in de geleding van partijen haar weerslag moeten vinden,, Een kustmatige eenheid zou ons verarmen.' Daarbij vindt de principieele basis voor pap> tijvorming meer dan ooit haar goed recht. De bestrijding er van is niet nieuw, doch oud. Het goed recht ervan blijkt door de stevigheid, waarmede zij in schuddende tiW den een partij dragen kan. Dat overigens het bestaan van meer partijen aan de wer-j kelijke nationale eenheid geen afbreuk be»i hoeft te doen, is gebleken, toen de zes dueJ 'genaamde groote partijen elkander gemak-J keiijk vonden. Behalve de bestrijding der versplintering! is bestrijding van de ontaarding der demo-j cratie onmisbaar. Naast een sterk regeer-j gezag acht spr. volksinvloed onmisbaar.' Doch a.r. en c.h. hebben èn als Kamerlid èti als minister fel gestreden tegen het streven der Kamer om op de stoel der regeering plaats te nemen. Dit streven zal algemeen en met forsohheid bestreden moeten worden; men denke maar aan het enorme misbruik, dat van moties en amendementen gemaakt werd. Hier vooral komt het er op aan, dat principieel en niet uit tijdelijke berekening met het verleden wordt gebroken. Op staatkundig terrein is grootsch vernieuwingswerk te verrichten. Eindelijk de cultureel-geestelijke vragen. Hier ie de eigenlijke vernieuwing onmisbaar, omdat alle echte volksvernieuwing van binnen uit verkregen worden moet en noch. door wetten noch door organisatie verkregen kan worden. Wie roept om gemeenschapszin tegenover individueel of groepeegoïsme, roept om een nieuwe geeet. En' deze kan niet verkregen worden zonder geestelijke krachten in de diepe religieuze zin van dit woord. Daarmede ie als onvoldoende afgewezen het streven om cultureelgeestelijk te helpen met verwerping van' geestelijke kracht en het streven om de volkseenheid te bereiken door onderechik-i king van het geestelijke aan het nationale.' Al dit eecuralisme zal in de toekomst op teleurstelling uitloopen, gelijk dit in het verleden het geval was. Het aantal Nederlanders, dat bewust in deze richting werkt, is zeer gering. Zij moeten scherp bestreden, worden door allen, wien de geestelijke goederen ter harte gaan; spr. denkt hierbij niet aan een dogmatische begrenzing. Hieruit volgt een afwijzing van de fusie-gedachte, die het karakteristieke van de onderscheiden groepen wil oplossen. Concentratie van allen, die op één terrein werken, is daarbij mogelijk en is in volle gang. Ook eamenbitiding van allen, die op geestelijk erf werken of van uit geestelijk beginsel hun arbeid doen, ie noodzakelijk, doch is mede in volle gang. Tusschen al de proteetantsche kerken bestaat een levendig contact; evenzoo tusschen de christelijke kringen, die werken inzake school, jeugd, sociaal werk, politiek werk, inwendige zending enz. Het reeds verkregene wordt nog geregeld verbreed en verdiept. Wegneming van ongemotiveerde gescheidenheid moet worden nagestreefd. Op heel dit erf groeit veel, dat wel altoos bepleit is, doch dat thans een nieuwe klank ontvangt 'en nieuwe daden te voor>chijn roept. Naarmate deze vernieuwing in iet centrum voortgaat, wordt de kracht verkregen, waardoor de terreinen, die aan de mtrek liggen en die vernieuwing vergen, 'eze ook ontvangen kunnen. Tot een gezanenlijk werken in deze richting roept spr. Hen op, die de waarde der geestelijke goeden erkennen en branden van begeerte • het volk'-'-'~,'",'-' '~ '' •' Dr. Colijn heeft vrijwel dezelfde rede gehouden als te Leeuwarden. ---