II wilt wel adverteeten, maar.... U denkt misschien, dat er van Uw bedrijf niets bijzonders valt te vertellen? Verschaft ons enkele gegevens en U zult zien, dat wij er in slagen TJ een serie" aantrekkelijke teksten voor te leggen. Vraagt inlichtingen aan onze AFD. ADVERTENTIES. --- Over Recht en Wet Erfdienstbaarheid. Naar J. ten H. te H. mededeelt, is hij eigenaar van een huis, ten dienste van welk perceel een aangrenzend perceel bezwaard is met de erfdienstbaarheid van gang en leiding naar den openbaren weg. De eigenaar van het dienstbare erf heeft nu het pad, langs hetwelk dit recht moet worden uitgeoefend, met prikkeldraad afgescheiden van de rest van zijn erf; het pad loopt blijkbaar over de uiterste strook van dit perceel en de daarvoor bestemde strook is door deze afscheiding ongeveer een meter breed geworden. ïot overmaat van ramp heeft de eigenaar van het perceel, dat aan deze zijde van het dienstbare erf grenst, eveneens een afscheiding met prikkeldraad gemaakt en daardoor is het zeer moeilijk geworden, van dit pad gebruik te maken, zonder met het een of ander kleedtngstuk in het prikkeldraad te blijven haken, vooral als het min of meer donker is. Inzender vraagt nu, of hij dit door den beugel kan,- hoe breed een pad volgens de wet moet zijn en hoe hij handelen moet, als hij het recht heeft, te eischen, dat in dezen toestand verandering wordt gebracht, en aan dit verlangen niet goedschiks wordt voldaan. Bij de beantwoording van deze vragen moet allereerst de opmerking worden gemaakt, dat inzender ten onrechte spreekt van een pad. Immers is volgens zijn mededeelingen het dienstbare erf bezwaard met de erfdienstbaarheid van gang en leiding. wat in de woorden van de wet moet beteekenen, dat hier sprake is van de erfdienstbaarheid van dreef. De wet toch noemt op dit gebied drie soorten van erfdienstbaarheid, die van voetpad, het recht, te voet over eens anders land te gaan, die van rijpad of dreef, het recht, daarover te paard te rijden of beesten te drijven, en die van weg, het recht, er met een wagen, een rijtuig enz. oreer te rijden. Veelal wordt in Friesland in acten, waarbij een erfdienstbaarheid wordt gevestigd, gesproken van het recht van reed, leiding en gang, waarmede dan respectievelijk weg. dreef en voetpad worden bedoeld, en met het recht van leiding is ook klaarblijkelijk bedoeld het recht, over eens anders perceel beesten te leiden.. Nu is volgens de wet onder de erfdienstbaarheid van rijpad of dreef die van voetpad stilzwijgend begrepen en onder die van weg ook die van rijpad of dreef en die van voetpad. De rechtihebbende op een erfdienstbaarheid van leiding heeft dus, al wordt dit niet uitdrukkelijk genoemd, ook recht van gang, maar het recht van leiding omvat meer dan het recht vam gang of voetpad alleen en hij; die dit recht heeft, kan dus verlangen, dat bij een koe of paard over het dienstbare erf kan leiden. Wat de breedte van een voetpad, dreef of weg betreft, veronderstelt de wet, dat deze bij de acte, waarbij de erfdienstbaarheid is gevestigd, bepaald zal zijm; ie dit echter niet het geval, dan verwijst de wet naar de bijzondere verordeningen of plaatselijke gebruiken. Of er -werkelijk hier of daar bepaalde verordeningen bestaan, waarbij voor voetpaden, dreven of wegen een zekere minimum-breadte is voorgeschreven, ie ons ombekend, maar wel kan men eoms aantoonen, dat ergens een plaatselijk gebruik te dien aanzien geldt Kan inzender zich daarop niet beroepen, omdat hij niet bewijzen kan, dat im de streek, waarin het dienstbare erf gelegen ie, een plaatselijk gebruik bestaat, dat de breedte van een dreef regelt, dan zal hij alleen recht van spreken hebben, als de eigenaar van bet dienstbare erf hem niet in de gelegenheid stelt, behoorlijk van zijn recht gebruik te maken. Nu het hier een recht van leiding geldt, komt het ons voor, dat daarvan zeker sprake is, want een strookje grond van eem meter breedte tusschen twee prikkeldraadafraateringem ie toch wel heel smal, ale daarlangs een koe of paard geleid moet worden. Bovendien bepaalt de wet, dat de eigenaar van het dienstbare erf niets mag verrichten, dat strekt tot het verminderen of ongemakkelijker maken van bet gebruik der erfdienstbaarheid en ook op dezen grond zou inzender kunnen vorderen, ■ dat het prikkeldraad op het dienstbare erf wordt verwijderd, omdat dit zeker het gebruik van de erfdienstbaarheid ongemakkelijker maakt. Alleen tegen den eigenaar van het dienstbare erf kan hij optreden. Wel wordt zijn gebruik ook bemoeilijkt door de prikkeldraad-afscheidinig, die de eigenaar van het aangrenzende perceel heeft aangebracht, maar bet lijkt ons zeer twijfelachtig, of inzender er bezwaar tegen kan maken, dat deze eigenaar op de grens van zijn perceel en dat van een ander een afrastering met prikkeldraad aanbrengt. De aanwezigheid vam deze afrastering heeft slechts invloed op de zaak in zooverre, dat de eigenaar van het dienstbare erf daarmede rekening behoort te houden in verband met de breedte .van de dreef, dié hij ter beschikking van inzender etelt. Wil de eigenaar van het dienstbare erf niet goedschiks aan inzenders wemscben gehoor geven, dan zal het noodig zijn, dat deze de tusscbenkomst van de Rechtbank inroept en vordert, dat bij vonnis van de Rechtbank de eigenaar van het dienstbare erf zal worden veroordeeld tot het wegnemen of verplaatsen van de afrastering op zijn perceel. Daarvoor zal de hulp van een advocaat noodzakelijk zijn. --- Arbeidsovereenkomst. B. B. te M. deelt mede, dat zijn dochter, die bijna twee jaar als dagmeisje bij dezelfde werkgeefster in dienstbetrekking is, eemgen tijd geleden ziek is geworden/ Blijkbaar is zij na haar herstel weder bij deze werkgeefster aan het werk gegaan: immers daarover spreekt inzender niet. Hij beklaagt er zich alleen over, dat de werkgeefster het loon over den tijd, waarin zijn dochter door ziekte verhinderd was, den overeengekomen arbeid te verrichten, niet heeft uitbetaald, en vraagt, of zij daartoe niet verplicht was, en of dit alsnog vam haar kan worden gevorderd. Ongetwijfeld wae de werkgeefster verplicht; gedurende de ziekte va:a het meisje, dat bij haar in dienstbetrekking is, haar een zeker bedrag aan loon uit te betalen. Immers bepaalt de wet, dat de arbeider, dit geldt dus voor iederen arbeider, onverschillig, of hij bij den werkgever inwoont of niet, zijn aanspraak op het naar tijdruimte vastgestelde loom behoudt voor een betrekkelijk korten tijd, wanneer hij ten gevolge vam ziekte of ongeval verhinderd is geweest, zijn arbeid te verrichten, tenzij de ziekte of het ongeval door zijn opzet of onzedelijkheid veroorzaakt of het gevolg is van een lichaamsgebrek, waaromtrent hij bij het aangaan-der overeenkomst den werkgever opzettelijk valeuhe inlichtingen heeft gegeven. Wij neöfen' aan, dat van deze uitzonderingen hier geen sprake ie. Nu inzender niet aangeeft, hoe lang zijn dochter ziek is geweest, is het onmogelijk, te zeggen, of zij aanspraak kan maken op het loon over den geheelen duur harer ziekte. Moeilijk is dit echter in elk gval, omdat de wet alleen spreekt vam een betrekkelijk korten tijd, die, als partijen bet niet eens kunnen worden, door den Kantonrechter met ir, acht neming van de bijzonderheden van ieder eppoiaal geval moet worden bepaald. Als de ziekte slechte enkele dagen heeft geduurd, zal evenwel het loon over dien tijd zeker volledig moeten worden uitbetaald en in ieder geval kan op een zeker bedrag aanspraak worden gemaakt, dat de werkgeefster krachtens haar verplichtingen moet 'betalen JURIST. Baas: „Zeg Jan, jij schiet nu letterlijk niets op met werken. Wat kan jij nou wel vlug?" Jan: „ Vlug moed worden, baas," --- GERECHTSHOF LEEUWARDEN. 10 October. Oplichting te Leeuwarden. Nicolaae Jozef Antonius S., 25 jaar, 6lagersknecht, gedomicilieerd te Haarlem en thans uit andere hoofde gedetineerd, was in verband met oplichting door den Leeuwarder politierechter tot drie maanden gevangenisstraf veroordeeld, tegen welke beslissing zoowel de officier van Justitie als verdachte hooger beroep hadden aangeteekend. Verdachte had op 17 December 1937 de wed. Klopma alhier, die indertijd een hotel exploiteerde, door een samenweefsel van verdichtsels bewogen hem gedurende eenige dagen zonder directe betaling voeding en pension te geven. Verdachte had mevrouw 'Klopma vanuit de telefooncel opgebeld en haar, natuurlijk geheel in 6trijd met de waarheid medegedeeld: „U spreekt met pater Strijbosch. Ik heb een familielid over, doch geen slaapkamer beschikbaar. Kunt u dien persoon voor mijn rekening een dag of drie in pension hebben?" Mevrouw Klopma had daarop bevestigend geantwoord, waarop verdachte zich naai haar hotel begeven had, met de mededeeling, dat hij de gast was, waarover pater Strijbosch had opgebeld. Verdachte zelf was thans niet verschenen De procureur-generaal, mr. F. F. Viehoff, zeide, dat/ het hier een oude zaak betreft. Spreker heeft tot nu toe gewacht met het aanbrengen van deze zaak in hooger beroep, omdat hij verdachte, mede in verband met een andere veroordeeling, door onder toezichtstelling nog een kans wilde geven zijn leven te beteren. Verdachte is echter hel kwade pad blijven bewandelen en ondei deze omstandigheden achtte spreker geen aanleiding meer aanwezig de behandeling van deze ïaak op te schorten. Spreker requireerde bevestiging van het in eerste aanleg gewezen vonnis. Het Hof zal op 24 October a.s. arrest wijzen. --- Leeuwarder Kantongerecht. 10 Oct. Slechte manieren van vrachtauto-chauffeurs. Mynse de V., „chauffeur te Leeuwarden, zou op de Breeddijk, nabij Stiens, met zijn auto plotseling naar links uitwijkend twee wielrijders- in de berm gedrongen hebben, iets wat zelfs op de Breeddijk nog we! mogelijk is, vooral in deze dagen en de wielrijders berusten meestal in stilte. Een vau deze beide gedupeerden was echter een veld wachter in civiel en dit werd den chauffeur noodlottig. Hij kan het zich niet voorstellen, zegt hij. dat er iets van dien aard voorgevallen is, dan moet dat op de Molendijk gebeurd wezen, want naar die kant is hij uitgeweken, en de Molendijk is maar smal. Tegen dit excuus, dat tevens een halve bekentenis insloot, kwam de kantonrechter positief op. Het proces-verbaal duidt zeer beslist de Breeddijk aan. „Niets van vernomen," beweert verdachte, „ook de man naast mij en de anderen, die meereden, niet." Ook dit pleit hem niet vrij. De gedupeerde wielrijder is in de regel wel heel zeker van de situatie, omdat hij het is, die aan de kant geduwd wordt. De eisch was f 10 of 8 d. h. Vonnis f 5 of 5 d. h. --- Auto zonder vergunning. De ambtenaar 0. M. was vin meening, dat de autoverhuurder Geert v. d. B. te Hu izum, zich aan een zeer ernstige overtreding had schuldig gemaakt. De verdachte was van oordeel, dat het niet zoo erg was, hij heeft op 10 Augustus aan een collega een drietal auto's geleend, waarvan één zonder vergunning. „'t Was maar voor een trouwritje en niet voor de geheele dag." „Maar u dient in de eerste plaats te weten, dat zoo iets niet geoorloofd is." Hiertegen viel weinig aan te voeren, maar de garagehouder schrok wel van de eisch: f 25 of 15 d. h. Met het vonnis: f 10 of 10 d. h kon hij zich beter vereenigen. --- Van kwaad tot erger. Filippus B. K., sigarenmaker te Huizum, die in de nacht van 27 Augustus bekeurd werd wegens openbare dronkenschap, merkte misnoegd op, dat 'zijn kameraad in veel kennelijker staat was dan hij. Waarop de kantonrechter aanvoerde, dat verdachte reeds een paar maal eerder voor een dergelijk feit heeft moeten terecht staa:i en de laatste keer gestraft is met 7 d. h. „U zult dus de drank moeten laten staan." B. meent, dat het feit, dat hij destijds ook musicus was hem eenigszins verschoont, hij is nu alleen nog maar sigarenmaker en hij uit de wensch, met een niet te hooge geldboete te worden gestraft. „Daarvan kan geen sprake zijn," zei de ambtenaar O. M., „het vorige vonnis heeft blijkbaar niets ten goede uitgewerkt" en daarom zal hij in dit geval requireeren tot een hechtenisstraf van drie weken, gevolgd door de opzending naar een R. W. I. voor de tijd van een half jaar. De kantonrechter deed de eisch tot opzending te niet, maar handhaafde de hechtenisstraf, die bepaald werd op twee weken. „Ik was niet de conducteur van de fiets," zei Pieter L., los-werkman te Leeuward e n. Wat hij daarmee bedoelde bleek, toen hij de samenstelling van de groep wielrijders nader schetste, die zich op een avond nabij Rijperkerk voortbewoog. Zekere Simke V. en zijn vrouw reden ieder op een rijwiel, dat een helder wit