Stedelijke Raad van Utrecht. Zitting van Donderdag 3 Februarij. Voorz. mr. N. P. J. Kien. Tegenwoordig zijn 26 leden; afwezig de HH• Hengelaar, Ka,sten en v. Dielen. 's ingekomen : uee.ne missive van Gedep. Staten , houdende goedring van het raadsbesl. tot aanvaarding van het sch i' (Wor wÜ'e" den neer Stevens aan de armenolen der Hervormden , geene di.ikotiiescholen , verakt; — voor kennisgeving ; eene voordragt van B. en VV., om, daar door den Uz°nderen kerkeraad der Herv. gemeente eene van rdering ter zake van dit leBaat 's ingesteld , , stadswege in regten op te treden , en den ¥ rBemeester le magligen , daarin het noodige te r|gten, — konform besloten met 21 siemmen «"••n die der HH. Boelzelaer, Schuller en Bake. eene voordragt betreffende de regeling van den o'B-ogt van den gemeente-ontvanger, strekkende t. te berusten in het aanbod om dien borgtogt doen bestaan in eene inschrijving in het pCt. r_7nb°ek der Nat- Werk- Schuld, grooi nominaal ' "'OOO, berekend ad 60 pCt. — konform; orr.6"6 voordragl tot wijziging van art. 1 der verj "'ng voor de komm. van regtskundig onderzoek vif . n z'n' dat die komm. voortaan zal bestaan uit BI leden , — konform ; voordragt tot vaststelling der 3. suppl. ko_,. ..n voor de hondenbelasting, dienst 1858, — "oniorrn ; voordragt, belreffende eene aanvraag der aatsch. van Moederlijke Liefdadigheid, om eene _ il**'6 •Voor 1859, en strekkende, ora , onder 'Mkeuring der rekening van 1857 en begrooting or 1859, die subsidie tol een bedrag van f 200 v<-rl-enen , — ler sekretarie; een rekwest van mr. J. C. Kops, zich aanbeveode voor de betrekking van kontroleur der sledel. e'astingen , — als voren ; een voordragt om, overeenkomstig hel verzoek van ■ »>• Peseh, algemeen marktmecsler , hem als zoodanig en eervol ontslag loc le kennen, — konform; rekwesten om in aanmerking le komen voor die °etrekking, van J.P.Kipp, W.J.E Heckmeijer, A. K.Bennée, A.v.d. Velde, D. A. Hengelaar, ■ Gol, E. v. Bevervoorde, N. Monnée en H. A. v°rré, allen ter sekretarie; een tweede rekwest vai. Sictat over de lage d.cirvaarl de Wittevrouwenbrug, — ter sekretarie bij het °nge rekwest, ter behandeling in eene volgende Terg.; eene voordragl om het traktement van den nieuw ■• benoemen hoofdonderwijzer aan stadstusschcnschool te bepalen op ƒ 900. De heer Pabst stelt voor het traktement op f 1000 te bepalen. De Voort, gelooft dat ja, hoe hooger men het traktement stelt hoe meer zich voor het vergelijkend examen zullen aanmelden, doch acht bet zaak, een middenweg te houden. Hel raadsbesluit bepaalt ƒ6OO 'ot ƒ1300; de laatst aangestelde onderwijzer is benepen op een traktement van ƒ9OO, en Spr. meent, dat als men iemand gelegenheid geefl om ook ƒ 900 te krijgen en de mogelijkheid van verhooging beslaat, ai' voldoende is. De heer v. Hoylema zegl, dat de bedoeling van aen schoolopziener, op wiens voordragt dat voorstel *e' eenige wijziging geschiedt, niet geweest is, ne* raadsbesluit te wijzigen, maar alleen in toepassing van hetzelve de bezoldiging boven het mi■J'nium en dus op / 1000 te doen vaststellen door pn raad. Nu heeft het geen bezwaar om des noods la'er die bezoldiging nog te verhoogen, maar Spr, *°u niet wenschen het artikel van het raadsbesluit, baarbij het minimum op f 600 wordt vastgesteld, 1 het algemeen le wijzigen. Spr. zou hier dus '°ot gehandeld willen hebben in toepassing van het ■"aadsbesluit, bepalende dat het traktement zal loopen *an een minimum van f 600 tot een maximum van ' 1300, en dat als B. en W. meer dan hel minimun meenen te moeien toekennen, zij daartoe de goedeuring van den raad moeten vragen. De Voort, gelooft, dal als het denkbeeld is, dat men, als men tevreden is, het vooruitzigt wil openen °P meerder traktement, dit juist zal aanmoedigen e" die zich willen aanmelden, en zou daarom meenen, dat men in dit speciaal geval ƒ9OO geven, P-aar niei de gelegenheid afsnijden moest overeen"omstig hel organiek besluit hooger te gaan. De heer Schuller herinnert , dat het organiek besl "«paalt een minimum van f 600. en een maximum *an ƒ 1300 en dat, als B. en W. meer willen geven «an het min)mum, dat in den raad aangevraagd moet worden. Nu is, zegt Spr., dc bedoeling van den "eer v. Hoylema, dat men dilmaal reeds dadelijk «omt tot den raad en zegt: laat ons dezen nieuwen onderwijzer benoemen op een traktement van ƒlOOO. "aardoor blijft echler het raadsbesluit intact, en moet het Iraklement van dien onderwijzer later lot / HÜO, f 1200 of f 1300 verhoogd worden, dan komen B. en W. weder met de aanvraag daartoe in den raad. Het geldt hier dus geen wijziging van bet besluit, maar de toepassing van art. 13 van dal besluit. De Voorz. zegt dat me.v den te benoemen persoon dan ƒ 1000 zal geven; maar om hem aan te sporen zich aan het examen te onderwerpen, zal men hem nu mededeelen, dat welligt in het vervolg eene hoogere jaarwedde zal worden gegeven. De heer Schuller merkt aan , dat dit eene zaak van uitvoering is. De raad besluit een minimum te geven van f 900 of ƒlOOO, maar nu staat het B. en W. vrij mede te deelen, dat een besluit bestaat, waarbij het maximum op ƒ 1300 bopaald is. De heer Boer zegt , al. lid van het dagelijkse!) bestuur, dat de bedoeling die is, welke de heer Schuller aangeeft: de verordening blijft van toepassing. Het geval was dit: _|s mei 'eene oproeping had gedaan op een traktement van ƒ 600 lot ƒ 1:100, had men alle kans gehad , dat verdienstelijke mannen er geen gehoor aan gaven , en om dal le ontgaan komt men tot den raad met bet voorstel , dal de nieuwe onderwijzer meer zal krijgen dan het minimum. Daardoor echter wordt in de verordening niets veranderd, en blijit hjj, die wordt aangesteld, in zijn regt, om later uog verhooging te erlangen. De heer Ackersdijck wordt door deze diskussie ia zijne meening omlrcnt de algemeene verordening betrekkelijk de scholen bevestigd. De bepaling , daarin voorkomende, omtrent een minimum en maximum der jaarwedden van de onderwijzers is zeer goed, wanneer de toepassing aan het dag.lijksch bestuur wordt opgedragen. Maar zij is ongeschikt, wanneer de raad zelf over elke jaarwedde wil beslissen. Dan is zij niet anders dan eene afkondiging van hetgeen de raad voornemens is te doen. Hel zoude dus normaal zijn , indien de raad het maximum en minimum vaststelde, doch de bepaling daarlusschen aan het dagelijkse!) bestuur overhel. Dc raad is veel minder in staal over de verdiensten van elk onderwijzer en het gewigt van elke school te oordcelen dan hel dagelijksch bestuur, voorgelicht door den schoolopz>encr en de schoolkommissic. liet is daarom zeer nuttig, dat hel bestuur bij dc toekenning der jaarwedden zich tusschen twee uilersten bewegen kan; niet alken met betrekking tot reeds aangestelde, maar vooral ook voor dc nieuw aan te stellen onderwijzers. De scholen toch, waarvoor men onderwijzers verlangt, kunnen zoo gewigtig zijn, dat het van belang is te kunnen bekend maken, dat zij, die aangesteld worden een bepaald ruim inkomen zullen hebben. Wat de school in kwestie betreft, gelooft Spr. dat zij van zoo grooi belang is, dat ƒlOOO niet le veel is. Het komt hen) veeleer uiterst matig voor. De heer de Muralt verklaart zich tegen het amendement. Er zijn hier, zegt hij, hoofdonderwijzers, reeds jaren in stadsdienst, die minder traktement hebben dan nu wordl "voorgesteld. Wil men het traktement regelen naar de soort der school, dan geloofl Spr., dal men een nieuw beginsel zou aannemen, dat men zich bij de verordening niet had voorgesteld. Hel traktement, zegt Spr. verder, voor den onderwijzer der school van de derde soort zou dan ook hooger dan dal van den onderwijzer der school van de 2e soorl moeten zijn, waar bovendien ook de Fransche taal geleerd wordt, en toch is het slechts ƒ 900, en Spr. zou het zeer hard voor de overige hoofdonderwijzers vinden , als men nu voor een onbekende dadelijk ƒlOOO zou toestemmen. Spr. gelooft, dat als men het cijfer der voordragt vergelijkt met wat elders gegeven wordt, het zal blijken hoog genoeg te zijn, en bovendien moet men niet vergeten , dal de hoofdonderwijzer op de school der tweede soort eene vrije woning en tuin heeft, die beter zijn dan die van andere onzer openbare hoofdonderwijzers. De heer Pabst heeft ƒ 1000 voorgesteld, omdal de schoolopziener en de schoolkomm. die som noodzakelijk noemen om een bekwaam onderwijzer te verkrijgen. Zonder gewigtige redenen wenscht Spr. van zulk een verzoek niet af te wijken, zoo langen schoolopziener èn schoolkomm. ons volle vertrouwen hebben. De tegenwerping van den heer de Muralt, dal in deze stad schoolmeesters zijn die minder traktement hebben, is eene reden voor Spr. om dit traktement hooger te bepalen , dan kunnen die meesters bg hel vergelijkend examen mede doen en aan den raad toonen dat zij de zaken bijhouden. »pr. wil echter vooral ƒ 1000 traktement geven , omdat hel onderwjjs alleen door bekwame meesters ,?.,,>,? elerd worden. Voor een kundig man is ƒ 1000 niet te vee|. De heer v. Hoylema zegt, dat voor de voordragl door hem gedaan en overeenkomende met het voorstel van den heer Pabst, pleit, dat het eene school geldt van bijzonderen aard, de stads lussclicnschool, waarin teregt zooveel belang wordt gesteld. In dc laatste jaren is het bewijs geleverd, dat hier eens een nieuw leven moet worden gegeven; nu zou Spr. wel aangeraden hebben een der overige onderwijzers naar die school te verplaatsen , indien hem dit wenschelijk ware voorgekomen, en hij stelt zich ook niei voor, dat juist hulponderwijzers, maar ook dat hoofdonderwijzers naar de betrekking zullen dingen. Hoofdonderwijzers nu, die bekwaam en geschikt zijn, en reeds aan het hoofd van talrijke scholen staan, zullen zich nicl aanmelden, wanneer zij niet le voren weten , dal de bezoldiging ruim is, bijv. ƒlOOO, te minder, daar juist hoofdonderwijzers, die gevestigd zijn, veelal tegen de vergelijkende examens opzien. Er moet eene bevordering in gelegen zijn, om hen tot mededinging aan le sporen, en die bevordering bestaai niet , wanneer de bezoldiging niet op ƒ 1000 wordt gesteld. Het voorstel van den heer Pabst wordt verworpen met 16 stemmen tegen die der HH. v. Noolen, i). Hoytema, Ackersdijck, .. Geuns, v. Lier, Pabst, Jongenecl, v. Stirum, de Graaf en Boer, en de voordragt van B. en W. daarop zonder omvraag aangenomen. Is nog ingekomen een adres van het Israëlitiesch armbestuur, te kennen gevende, dat het geene toereikende middelen meer heeft, om met de bedeelingen voorl le gaan. en mitsdien verzoekende, dat een voorloopig krediet worde verleend, in aiwachting van hetgeen de raad besluit betreffende de subsidie. De Voorz. deelt, in verband hiermede, mede, dat dc komm. gereed is rapport uil te brengen, betreffende die aanvraag om subsidie, welk rapport alsnu bij monde van den heer Boer, wordt uitgebragt' strekkende de konklusie, om alleen cene subsidie van ƒ 350 over dit jaar te verleenen en in de overi-e voorstellen van het armbestuur niet te treden. De Voort, stelt voor, deze zaak, in het naauwst verband met hel hedeii ingekomen verzoekschrift, dadelijk te behandelen. Hierover verschil van gevoelen bestaande wordt met 20 stemmen, tegen die der HH. Pabst. v. Doorn, v. Schermbeek, Bake, v. Hoytema en den Voorz., beslolen, beide stukken lot eene vohende vergadering ter sekretarie te deponeren. Is nog ingekomen eene voordragt op twee rekwesten in zake de aanslagen der direkte bel. dienst 1857 en 1858, — ter sekretarie. Aan de orde is het verzoek om pensioen van den heer Gobius. De Voorz. zegt dat B. en W. gemeend hebben geene voordragt lc moeten doen, doch dat zijne meerling is, dat iemand, die lang in zoodanige betrekking gediend heeft en welligt slechts kort van zoodanig pensioen zal gebruik maken, wel regt heeft op pensioen, en dit dan wel f 1000 zou mogen bedragen. Spr. stelt dal dus voor. Hij komt tot de som van ƒ 1000, omdat het zoo ook zou uitkomen als bij het rijk pensioen gegeven wierd. De heer Pabst zegt, dat dan ook door den gepensioneerde tol het pensioen werd bijgedragen. De heer de Jong vraagt, hoelang de heer G. in dienst geweest is en welken leeftijd hij bereikt heefi ? De Voorz. antwoordt, dat hij nu 74- jaren telt en in 1836 is aangesteld. De heer v. Lier meent, dat de heer G. aanspraak heeft op pensioen, en acht het voorstel van den Voorz. zeer aannemelijk. In de bedenking v_-> heer Pabst deelt Spr. niet; dat door den heer G. niet is bijgedragen in het pensioen-,'onds, kan geen argument tegen het verzoek wetligcn, vermits zoodanig fonds niet beslaat. Spr. gelooft, dat men bezwaarlijk pensioen aan eenen ambtenaar kan weigeren, die, gelijk de heer G. gedurende zoovele jaren trouwe diensten gepresteerd heeft; neemt men daarbij den leeftijd dos heeren G. in aanmerking, dan zal het voorstel zeker weinig bezwaar opleveren. De heer dc Muralt deelt mede, dat de heer G. is aangesteld op 11 Aug. 1835, de aanstelling ingaande 1 Sept. In ryksdienst zou de verpligte storting voor hel pensioenfonds, volgens de thans bestaande voorschriften, sedert bedragen hebben ƒ 3826, en zou hij regl op een pensioen hebben van f 108..91. Nu wordt voorgesteld, hem ƒ 10U0 toe te kennen; dat is iels minder, dan hij als rijksambtenaar zou ontvangen , maar daarvoor heeft hjj dan ook niet ongeveer ƒ 4000 bijgedragen. Het voorstel van den Voorz. wordt alsnu met 18 stemmen, tegen die der HH. Metelerkamp, de Graaf, v. Boetzelaer, de Jong, v. Stirum, v. Lier tema en den Voorz. verworpen. De Voorz. meent uil deze stemming te moeten opmaken, dat geen pensioen verleend zal worden. Als toch de som to hoog ware geweest hadde men voorgesteld een lager bedrag te bepalen. Spr. zou dus voorstellen, den heer G. mede te deelen, dat op zijn verzoek afwijzend is beschikt. De heer Bake steil voor, een pensioen te verleenen van ƒ 800. Spr. vond ƒ 100i> wel wat ruim, in aanmerking nemende de dienstjaren en dal niet tol een pensioenfonds is bijgedragen. De heer de Jong heeft vroeger steeds gezien, dat getrouwe diensten, door ambtenaren aan de slad bewezen , met zeker pensioen beloond werden. Nu iq het wel mogelijk, dat er bijzondere redenen zijn, waarom die gunst den heer G. niet verleend zal worden, maar Spr. verzoekt dan toch, dat ecu der leden zegge, waarom die heer in exceptioneelen toestand wordl geplaatst. Is het, vraagt Spr., omdat hij een zeer vermogend man is en het pensioen niet noodig heeft, zoo gelooft Spr., dat het aan den raad gerigt verzoek het bewijs levert, dat de zaak voor den adressant niet onverschillig is. — Hy |ieef[ niei lot een pensioenfouds bijgedragen, zegt menmaar geen der andere ambtenaren heefi dat gedaan, en toch is dc raad mild geweest met het verleenen van pensioenen. Spr. merkt echler aan, dat al ware de heer Gobius rijksambtenaar geweest, hij toch niet betaald zou hebben in de aüoopende korting, eerst na zijne aanstelling ingevoerd. Dc heer Vabst zegt, dat het zijn voornemen niet was zich in deze diskussiën te mengen. De heer de Jong heeft echter gezegd, dat zoo men aan den heer Gobius geen pensioen verleende, hij verzocht de redenen van die weigering te mogen komen. Het is dus een pligt, aan dat heusche verzoek te voldoen , en daarom moet Spr. den heer de Jong opmerkzaam maken, dat het bij de gemeente regel is 1. dat een ambtenaar geen regt op pensioen heeft, 2. dat het verleenen van pensioen eene gunst is. Hieruit volgt , dat niet zy, die weigeren het pensioen te verleenen, redenen moeten opgeven, maar zij die het pensioen toestaan moeten minstens voor zich zelven maar liefst ook voor de overige raadsleden blootleggen de redenen, welke hun vrijheid geven, om de opbrengsten der ingezeten tegen den regel aan te gebruiken om aan een ambtenaar die 20 jaren ƒ 2800 traktement bad, nog jaarlijks ƒ 1000 pensioen te geven. Spr. heeft die redenen van den heer de Jong niet vernomen en kan ze dus niet hestrijden, alleen heeft de heer de Jong aangevoerd; dat hel toch gewoonte was geworden , pensioen te verleenen, en dat men er mild mede is geweest. Spr. antwoordt daarop dat , zoo het gewoonte is geworden , zulks was omdat in den regel de ambtenaren schraal worden beloond. Wie zou den karig beloonden ambtenaar op den ouden dag een pensioen weigeren ? Maar die grond vervalt bij den ambtenaar die f 2800 jaarlijks genooi. — Dat de raad mild was ontkent Spr. Er was gedurende den tijd dat hij lid was slechts een pensioen van f 1000 en dat werd den heer Domstiften uilbetaald. Dat was een welverdiend pensioen aan een man, wiens groote verdiensten niet kunnen vergeleken worden met die van een gemeente-ontvanger. De heer de Jong erkent, dat hel geven van pensioen geene verpligting is; als er eene verpligling beslond, dan kon de zaak geen onderwerp van diskussie uitmaken. — Het is mogelijk dat zijne vroegere uitdrukking, als of dc raad mild is geweest in het verleenen van pensioen, minder gelukkig was; het blijft evenwel waar, dat de raad nimmer pensioen heeft geweigerd aan trouwe ambtenaren, die, in de dienst der slad oud geworden , pensioen hebben verlangd. De heer ton Schermbeek wil niet, tengevolge van hel uitbrengen zijner stem tegen het verleenen van een pensioen van ƒ 1000, gerekend worden onder hen , die geen pensioen zouden willen toekennen. — De som van ƒ 1000 is hem echte.1 te hoog. Had de heer Gobius 40 jaren dienst, 't geen, in den regel, bij civiele betrekkingen in 's lands dienst aanspraak geeft op pensioen, dan zou Spr. voor zijn geweien vrijheid gevonden hebben, den heer Gobius dil pensioen, veel hooger dan een derde van zijn traktement, toelekennen. De wijze, waarop de heer Gobius zicb aan den raad heeft gewend, bewijs!, dat die heer al in het pensioen zou zien een blijk van erkenning van zijne gepresteerde diensten en van welwillendheid van wege het gemeente-bestuur. Spr. zou dit bewijs niet gaarne aan dien ambtenaar willen onthouden.— De heer Bake heeft een amendement voorgesteld, om hel pensioen van den heer Gobius te brengen op een bedrag, dat beneden een derde van hel traktement zal blijven. — Aan dit amendement zal hij zijne stem geven, om een bewijs van diensterkenning aan dien ambtenaar te geven, die hij in verschillende belrekkingen heefi leeren waardeeren; en om hem niet uit le sluiten van een' gunstbewijs, 't geen door den raad aan ieder aftredend ambtenaar, die zulks verzocht heeft, is verleend. De heer v. Doom is tegen het verleenen van pensioen; maakte hij zijrie stem afhankelijk van de achting, den beer ér. toegedragen, dan zou hij het bedrag veel te laag vinden. Er zijn drie gevallen mogelijk, waarin pensioenen verleend kunnen worden: 1. als het pensioen is eene soort van voorwaarde aan de aanstelling verbonden ; 2. wanneer hij die het vraagt in slads dienst ongeschikt is geworden voor zijne betrekking; 3. als men om cene geheel veranderde rigling, mannen, overigens bekwaam, om hunne gevoelens verwijdert. Buiten die gevallen meenl Spr., dat men het geld der burgerij niet op zoo gemakkelijke wijze mag besteden. De heer v. Nooten verklaart zich om gelijke redenen als de vorige Spr. tcgon het verleenen vau pensioen. Het is Spr. voorgekomen, dat geenerlei wettelijke bepaling aan het gemeente-bestuur de bevoegdheid geeft, pensioen te verleenen, dat het verleenen van pensioen is eene gunst, die alleen kan worden gebillijkt in de bijzondere gevallen door den heer .. Doorn aangevoerd. Bij het rijk vcrkeeren de ambtenaren in een geheel anderen toestand ; daar hebben zij ten allen tijde aanzienlijke bijdragen in het pensioenfonds geleverd , die dan ook verpligt zijn. Er is bij noch sedert de aanvaarding zijner betrekking aan den heer G. eenig uitzigl op pensioen gegeven, en Spr. meent dus dat, dewijl hij lot hoogen leeftijd in funktie is gebleven, en eene aanzienlijke bezoldiging heeft genoten, bij niet al te groote werkzaamheden, er geene verpligling bestaat om de gemeente met den last van een pensioen te bezwaren. De heer Muralt zal tegen het verleenen van pensioen stemmen, omdat geen sladsambtenaar regt op pensioen heeft, voor zooverre hij daartoe niet heeft bijgedragen als bij hel Rijk. Het verleenen van pensioen beschouwt Spr. dus als eene akte van liberaliteil ten koste van stadskas, die te billijker is als zjj geschiedt ten behoeve van personen, die; als zij hunne betrekking neerleggen , na hun gansche leven aau stadsdienst te hebben gewijd , geen genoegzame mi Melen van bestaan overhouden, of niet op andere wijze hun brood kunnen verdienen. Spr. heeft pensioen verleend aan oen agent van politie, die zijne gezondheid in stads dienst heeft verloren , aan een raarklmeester, welke in die dienst kreupel is geworden , aan onderwijzers, die 40 en 50 jaren aan het hoofd van het onderwijs hebben gestaan , en met hunnen post ook alle middelen van bestaan verliezen; alle zulke gemeente-ambtenaren die hunnen besten tjjd aan de gemeentedienst hebben besteed , wil Spr. door het genot van een pensioen voor kommer en gebrek op hunnen ouden dag bewaren. Dtt is evenwel niet het geval met een ambtenaar als dc gemeente-ontvanger; zjjn ambt is veel te gereleveerd, om hem, nadat hij op ruim vjjfligjarigen leeftijd cene aangename en lukratieve betrekking van ƒ 2800 heeft gekregen en daarvan ruim 23 jaar heeft gejouiseerd, nu hij daarvoor bedankt nog cene jaarlijksche bijdrage uit de gemeentekas toe te kennen. De vroegere sekretaris, de heer Ram, die ruim 38 dienst had, heeft geen pensioen gevraagd en men heeft er hem ook geen gegeven. Spr. zal dus legen bet verleenen van een pensioen stemmen, hoezeer hij den aftredenden ontvanger overigens even hoog acht als eenig ander lid van den raad. De Voorz. merkt aan „dat de raad wel een pensioen heeft toegekend aan den heer v. Dijk. Spr. voor zich gelooft, dat als ambtenaren, die der stad lang en Irouw gediend hebben, een pensioen vragen, dal verzeek in gunstige' overweging mag worden genomen; dit zal eene aanmoediging zijn om zicb in stads dienst te begeven. Eene verpligling bestaat niet, maar de delibfraliën die nu plaats vinden, meent Spr., dat als het pensioen verleqnd wierd, veel van het gralieuse van de zaak zouden wegnemen. De heer v. Lier merkt aan, dat de raad in der lijd den heer v. Dam pensioen verleend heeft, ofschoon hij, naar algemeene bekendheid, een vermogend man was. Het bezit van vermogen is bovendien zeer betrekkelijk en précair en kan verschillend beoordeeld worden. Alleen de beer G. is in staat over zijne middelenen, in verband hiermede, over de behoefte aan pensioen te kunnen oordcelen, en zoo hij nu een pensioen verzoekt, gelooft Spr., dat het geene houding heeft hem dat te weigeren, bij het antecedent, dat onderscheidene pensioenen verleend zijn ook aan ambtenaren van vvie men wist of kon weten, dat zij vermogen bezaten. Dat er geene wettelijke verpligling bestaat om pensioen te verleenen, erkent Spr. gaarne , doch er bestaan ook zedelijke verpligtingen , welke niet mogen worden voorbij gezien. De Voorz. zegt, dat de heer G. even goed, als hij niet gedacht had pensioen te kunnen krijgen , zijne betrekking had kunnen blijven waarnemen; acht gevende op hetgeen vroeger heeft plaats gehad, heeft hij echter gemeend, aanspraak te kunnen maken. De heer Bake zegt, dat wat de heeren v. Nooten en v. Doorn voorstaan in beginsel goed, maar in de praktijk onhoudbaar is, dat hij dan ook meent daartegen te moeten opkomen, daar er voor dc burgerij nog andere belangen zijn dan het besparen van eenige honderd guldens; dat daaronder behoort als hoofdzaak, dat de dienst behoorlijk verrigt worde, en men geene ambtenaren krijgc, voor de dienst ongeschikt. Spr. gelooft dus, dat het beginsel moet worden aangenomen, om pensioen te verleenen. De raad heeft verscheidene pensioenen verleend en Spr. ziet niet in, waarom men nu eene uitzondering zal maken en aan een verdienstelijk ambtenaar, die dc stad trouw heeft gediend, op zijnen ouden dag het pensioen zoude weigeren. Men heeft er niets mede te maken of de heer G. bemiddeld is of niet. De heer Ackersdijck is in den regel vóór pensioneren. Bij het Rijk laat men daartoe de ambtenaren zelven bijdragen, dan is het eene soort van gedwongen levensverzekering, die hij niet kan goedkeuren. In den regel worden dc diensten der stedelijke ambtenaren karig bezoldigd en dan kan hel pensioen niet beschouwd worden als cene gunst. Spi. houdt zich overtuigd dat, als de ambten goed worden waargenomen , de belooning zoo gering is, dat naar billijkheid, dc ambtenaren in een pensioen nog cene belooning vinden voor bewezen diensten. Spr. moet evenwel zeggen, dat in dit geval die grond niet bestaat; dc ontvanger is ruim betaald en het werk hem zeer gemakkelijk gemaakt, veel van hetgeen eigenaardig tot zijne taak behoorde is aan andere ambtenaren opgedragen geworden. Spr. meent dus, dat zijne belooning ruim heeft opgewogen tegen zijne diensten, en hij ziet dus geen aanleiding om nog meer te geven. Hij vindt mitsdien geen vrijheid een pensioen toe te slaan. Met 17 stemmen tegen die der HH. Metelerkamp, v. Boetzelaer, de Jong, v. Lier, v. Schermbeek , v. Hoytema, Bake en den Voorz. wordt alsnu besloten afwijzend op het verzoek te beschikken, waardoor het voorstel van den heer Bake komt te vervallen. Aan de orde is de instruktie voor den kontroleur der stedelijke belastingen. Niemand in algemeene beschouwingen wenschende te treden, komt in behandeling. Art. 1. De kontroleur is onder den Gemeente- Ontvanger belast met de verihkatie en kontrote van alle plaatselijk.' belastingen, — uitgenomen degelden ter sekretarie geheven of ontvangen. De beer Pabst gelooft, dat hier noj iets onlbr.ekt'. tot de plaatse!, belastingen behooren ook de opcenten op de direkte belastingen geheven, en over .iere kan de kontroleur toch geen to.zigt uitoefenen. De Voort zegt dat dit niet in eene plaatselijke belasting, maar eene die van rijkswege wordt ontvangen en uitgekeerd. Hen moet dus genoegen nemen mot de kontrole van rijkswege. De beer v. Nootm zegt, dat eene kontrole overd-J opcenten der direkte belastingen door de gemeente geheven , in strijd zou zijn met het aangenomen hoofdbeginsel, daar die opcenten alleen len kantore van den ontvanger kunnen gekontroleerd worden. De Voorz. zegt, dat er altijd zekere kontrole kan zijn, al ware het slechts om te zien of de berekenin. goed is. Dc heer Pabst zegt, dat de opcenten op de rjjk» belastingen wel degelijk lot de plaatsel. bel. behooren* Maakte men dus te dien opzigle geene uitzondering, dan zou de kontroleur bij den rijks ontvanger moeten gaan kontroleren. Spr. stelt die uitzondering voor. De heer Boer ziet geen bezwaar er in , op te nemen wat de heer Pabst verlangt. De reden waarom het niet gedaan is, was dal het van zelf spreekt, daar de gemeentewet deswege reeds een voorschrift gegeven heeft. De heer v. Nootm kan zich, nu blijkt, dat het denkbeeld van den heer Pabst is, de opcenten uit te zonderen, wel met diens voorstel vereenigen. Het amend. wordt met 22 siemmen, tegen die der HH. Schuller en v. Hoytema aangenomen en het ge" wijzigd art. goedgekeurd. Art. 2. De kontroleur houdt een dagelijksch toezif"' over de onderscheidene kantoren van ontvangst et over het gedrag en de werkzaamheden van de ambtenaren van de aktieve dienst, den weger ran he« slagtvee, den kommissaris van het roeikantoor, den seneepsmeter ran den turf en de boomsluiters. Hjj is onder den gemeente ontvanger belast met de zorg. dat de ontvangers en de genoemde ambtenaren hum**1 instruktien getrouw naleren. De heer Pabst stelt ten eerste voor achter «kantoren van ontvangst" te voegen »en aangifte", hetgeen zonder diskussie wordt aangenomen. De heer Pabst zegt verder, dat deze nieuwe verdeeling vau ambtenaren in strijd is met die in de instruktie voor den ontvanger voorkomende. De kontroleur, meent Spr.. moot allen kontroleren die met de ontvangsten belast zijn, behalve den ge* meenle ontvanger. Spr. wenscht dus te lezen «van de ambtenaren wien de zorg voor de invordering dor plaatselijke belasting is opgedragen." De heer Boer kan zich hiermede niet vereenigen, daar met opzet hier zeker onderscheid gemaakt is. Het is noodzakelijk , dat dc kontroleur bet toezigt heeft over de ambtenaren der aktieve dienst en over hen die er mede gelijk staan. Dezen toch hebben een werkkring , welke het noodzakelijk maakt, dat de konlroleur ook bekend blijft met hunne gedragingen en hunne levenswijze. Men begreep, dal dit niet te pas zou komen bij den ontvanger aan het hoofdkantoor en de sub-ontvangers, omtrent welken het toezigl zich meer uitsluitend kan bepalen tot hunne funktiën. De heer Pu... acht het van evenveel belang, dat ook dc gedragingen dier overige ambtenaren worden nagegaan. Dat de kommiezen beambten van minderen rang zijn , is geen reden, dat op hen meer gelet moet worden, dan op de overigen. Spr* weet niet of de konlroleur zoo bijzonder in hun partikulier leven zou mogen indringen, en meent dat, als men eenig begrip heeft van eene goede administratie, men dat onderscheid niet moet maken. De heer Boer zegt, dat dit bijzonder loezigt op die lagere ambtenaren wordt uitgeoefend, onverminderd het toezigt over allen, wat aangaat hunne ambtswerkzaambeden. Hel is, zegt Spr., van bijzonder belang, dat de kontroleur bet oog er op boude, dat dio ambtenaren geene rclaliën hebben of geene handelingen verrigten , die voor de invordering der belastingen nadcelig kunnen zijn, maar dat meende men niet noodig te wezen bij die hoogere ambtenaren , die lot eene geheel andere soort va» werkzaamheden geroepen worden. Het amendement wordt alsnu met 13 stemmen, legen die der HU., de Muralt, de Graaf, Trip, v- Boetzelaer, Jongencel, Pabst. v. Lier, v. Geuns, v. Schermbeek, Ham, Bake en den Voorz. verworpen en het art. goedgekeurd. De zes volgende artt. wordon zonder omvraag aangenomen. (Vervolg morgen.) ---