4> Borende Kiespijn Veilifcen vlug als geen ander helpt hierbij altijd eèïlNpoeder of cachet van Mijnhardt. Mijnhardt's rcieders per stuk 8 et. Doos 45 et. Cachets, geramd „Mijnhardtjes" Doos 10 en 50 et. N*Y%Pharmaceutiscl_e Fabriek A. Mijnhardt,£-Hgt. --- ABONNEERT U OP HET NIEUWSBLAD VAN HET ZUIDEN. --- HET KOUT VERHAAL Een hond in Afrika Door Jan Distel. Meneer en mevrouw van Weel hadden een aardig huis laten bouwen. Het lag boven op een heuvel en was omringd door groene weiden. Hier leefden meneer en mevrouw van Weel al eenige jaren zorgeloos en gelukkig. Ze woonden nu een jaar of zes in Afrika en het beviel hen zoo goed, dat ze hoopten nooit weer weg te gaan. Behalve het echtpaar woonde er nog een derde wezen in „Zonnewende". Dat derde wezen was Boef, een klein soort hond van twijfelachtig ras. Boef was met zijn baas en vrouw mee uit Nederland gekomen en het was moeilijk te zeggen, wie of meer aan elkaar gehecht waren: meneer en mevrouw van Weel aan Boef, of Boef aan zijn baas en vrouw. Boef genoot al evenveel van Afrika als de andere huisgenooten. Het was een snikheete middag geweest. De familie had ramen en deuren wijd open staan om zooveel mogelijk lucht naar binnen te krijgen. Ook de huisdeur stond open. Eindelijk was het tijd om naar bed te gaan. Toen mevrouw van Weel de slaapkamer binnentrad, rende Boef haar plotseling voorbij, stoof op het bed toe en bleef daar woedend brommend staan. Met ontzetting zag mevrouw van Weel dat uit het kleedje voor het bed, waar ze altijd met haar bloote voeten op stond, een slang te voorschijn kwam. Het beest richtte zich op en siste tegen Boef. Eén oogenblik stond mevrouw van Weel radeloos te kijken, toen vond ze haar bezinning terug en riep haar man. Maar haar beweging naar de deur had aan het tegenover elkaar staan van de dieren een einde gemaakt. De slang maakte een bliksemsnelle wending naar de deur, op de voeten van de vrouw toe. Ze gilde, alsof ze den doodelijken beet reeds voelde. Maar Boef was nog vlugger. Plotseling zette hij zn tanden in het lichaam van de slang en nu begon een vreeselijk gevecht, waarbij mevrouw van Weel en haar man moesten toezien, zonder te kunnen helpen. Arme, dappere Boef! Hij verdedigde zich wanhopig. De slang dreigde hem te verstikken. Het waren moeilijke oogenblikken voor de beide menschen, die hem niet helpen konden. Eindelijk lukte het den hond, de slang op de juiste plaats te treffen. De kop met de gevaarlijke giftanden viel slap op den grond. Een klap met het geweer van meneer van Weel maakte een eind aan het leven van het gevreesde dier. Toen bevrijdden zij Boef. Ze legden hem op het kleedje, aaiden en liefkoosden hem, maar het was te laat. De beet van de slang, waarvoor hij zijn meesteres behoed had, kostte hem het leven. Brave, moedige Boef! --- Het paddenstoelmannetje Een sprookje door GERRIE KOENRAADS. „Kom," zei de zieke moeder tegen Hans, haar zoontje, „ga maar een beetje in het bosch wandelen. Je zit al zoon tijd binnen. De frissche lucht zal je goed doen." Hans zat treurig in een hoek. Hoe lang was moeder nu al ziek. Hans was tien jaar en verpleegde haar zoo goed hij kon. Hij was de eenige zoon en hield dolveel van zijn moeder, die al jaren weduwe was en met haar zoon in het boschhuisje woonde. Zoo lang moeder nog iets kon doen met haar handen, was alles goed gegaan, maar nu ging Hans dikwijls met een hongerige maag naar school en zijn pakken raakten op. „Ja, als ik groot was en zelf verdienen kon," dacht de jongen. Stil sloop hij 't bosch in. Maar toen hij eenmaal in het bosch was en het gezang van de vogels en geruisch van de boomen hoorde, werd hij direct veel vroolijker. Hij stapte welgemoed in het kreupelhout en toen hij een plek vond waar het vol boschbessen stond, at hij zich dik en rond en ging toen languit in 't gras liggen. Maar meteen moest hij weer aan zijn zieke moeder denken, die zoon pijn had, terwijl hij hier heerlijk in de vrije natuur lag. Plotseling liepen hem de tranen over zijn wangen en hij legde zijn hoofd op een paar boomwortels, vlak naast een groote paddenstoel. Opeens hoorde hij geritsel; hij keek op en geloofde zijn oogen niet. Boven op de paddenstoel stond een klein mannetje met een bruin jasje aan en een paddenstoelhoedje op. Uit zijn gezichtje keken twee nieuwsgierige oogjes Hans aan. „Wat doe je hier in mijn huis, groote jongen en waarom huil je zoo?" vroeg het ventje. „Mijn moeder is al zoo lang ziek, en we zullen eerstdaags niets meer te eten hebben, want ik kan nog niets verdienen," snikte Hans., ,Waarom zou je niet kunnen verdienen, je bent toch gezond?" vroeg het mannetje. „Ja," zei Hans, „als ik maar wist hoe! Ik heb nog niets geleerd en gereedschap heb ik niet." „Nou, nou,", lachte het mannetje, „zie ik daar geen zakmes uit je zak steken? Daar heb ik je trouwens al mee zien werken. Dat is jouw gereedschap en hier liggen allemaal takken van de boomen. Daarvan kun je van alles maken, wat menschenk'inderen noodig hebben. En je leermeester? De natuur! Kijk eens naar mijn huis, deze groote paddenstoel. Is dat geen prachtding? En zoo makkelijk te maken. Snijd een dikke, ronde voet met je mes en daarom een ronde kop, maak ze allebei mooi glad en je hebt het evenbeeld van mijn huis." „O," juichte Hans, „en wat een nuttig ding ook! Moeder heeft van die paddenstoelen in haar naaimand, om kousen te stoppen. Als ik er nu een heeleboel maak, kan ik langs de huizen gaan en ze de menschen verkoopen. Dan zou ik veel kunnen verdienen!" „Zie je wel", zei het mannetje, „met zoon goede wil zal alles goed gaan" en hij keek aandachtig toe, hoe Hans stukken hout uitzocht en begon te snijden. Maar, o jé, het eerste paddestoeltje werd hoekig inplaats van rond, maar met gloeiende wangen probeerde Hans het net zo lang tot de padnenstoel net echt leek. Van nu af aan ging Hans elke keer als moeder sliep, naar het bosch. Het mannetje was ondertusschen ook niet lui geweest. Hij wilde Hans helpen. Als Hans 's avonds naar huis ging, riep het mannetje de boschelfjes te voorschijn. Die gingen dan met hun handjes over de houten paddenstoelen, zoodat ze glad werden en het mannetje zelf gooide er bruin sap over, zoodat ze mooi bruin werden en er net zoo uitzagen als zijn eigen huis. Toen Hans een dozijn paddenstoeltjes klaar had, bond hij ze in een boerenzakdoek, nam roerend afscheid van het mannetje en liep naar het dichtstbijzijnde dorp. En toen hij terug ging, had hij alle paddestoelen verkocht, want de huisvrouwen konden ze goed gebruiken. Dolblij kwam Hans bij zijn moeder en liet haar het blinkende geld zien. Moeder kon het eerst niet gelooven, maar Hans sneed haar als voorbeeld een paddenstoel voor. Nu kon Hans versterkende drankjes voor zijn moeder koopen, zoodat ze weer gauw beter werd. De eerste wandeling die ze maakte, maakte ze met Hans en die wandeling leidde naar het goede paddenstoelmannetje. Maar toen ze aankwamen, vonden ze alleen de groote paddenstoel. Het mannetje lag in het mos, want het liet zich niet altijd zien. Maar moeder streek liefkozend over de paddenstoel en je kunt er van op aan, dat ze het mannetje nooit heeft vergeten. --- Voor de Vrouwen JAPONNEN EN MANTELS gemaakt van.... heerencostuums Nood breekt wet! Inderdaad is het verbazingwekkend, wat we al zoo kunnen maken van bestaande kleedingstukken, nu we zuiniger dan ooit moeten zijn. Steeds meer worden nieuwe mogelijkheden gevonden en veel kunnen we in dit op- zicht leeren van de Duitsche vrouwen, die zich reeds langeren tijd aan de gewijzigde omstandigheden hebben moeten aanpassen. Eenige practische ontwerpen vindt men op bijgaande schets en hoewel het ietwat voorbarig moge schijnen, bevindt er zich zelfs een najaarsmantel bij, die gemaakt is van een.... heerensmoking, die reeds langen tijd niet meer gedragen werd. De schets geeft duidelijk te zien, op welke wijze de verschillende patroondeelen worden uitgelegd. Voordat begonnen wordt met knippen worden de stofdeelen — vooral de uiden - afgeborsteld en daarna zoo noodig opgestoemd en uitgestreken. Aan de achicrbaan en boyenmouwen worden kleine stukjes aangestikt. De rug moet dwarsgeknipt wor- den, terwijl de belegstukken van andere stof tegen gestikt worden. Eventueel kan men de kraag van geruite stof maken, waar van dan tevens de belegstukken worden geknipt voor den overslag. Links: een donkerblauw heerencostuun; is vermaakt tot een vlotte japon, die zoo geslaagd is, dat hij voor de middaguren dienst kan doen. De verkeerde kant van de stof zal waarschijnlijk het best georuikt kunnen worden, terwijl men eventue-M de verschillende deelen nadat ze uit elkander getornd zijn, in oplossing van houtzeep kan zetten, daarna goed 'spoelen, drogen en over een doek oppersen. Naar verkiezing kan men vest, kraag en mouwopslagen van stof in een andere kleur kiezen, dan wel van tafzijde of fluweel . Dé rokbanen worden verwijd door reepen, die uit het midden van het rugdeel geknipt worden, en uit de voorpanden. (Zie a, b en c en d.) Uit de bestaande mouwen worden ook die voor de japon geknipt, terwijl de verkorte zijstukken uit de beide voorkanten komen en de rug met opgestikte naad in het midden uit het rugdeel. Behalve de smalle reepen a, die langs de lengte van de baan met a aangegeven worden gestikt, ziet men, dat het noodig is de stukken b, c en d bij wijze van geeren aan te brengen. Wie een heerencostuum heeft hangen, dat niet meer gedragen wordt, kan dit met succes vermaken tot een japon, alleen moet er nadrukkelijk op gewezen worden, dat het slechts voor middelmatige figuren geldt, die een normale stoflengte verwerken. Desgewenscht kan men het geheele voorpand van andere stof of fluweel maken, rug en mouwen worden evenwel van de stof van den rok gemaakt. --- VARIA EDELSTEENEN ALS NUTTIGE STEENEN Onmiddellijk na het begin van den oorlog begonnen de diamanthandelaren in Amsterdam, Antwerpen en Londen hun steenen in veiligheid te brengen. Zij wilden niet het risico loopen, dat deze kostbare steenen in handen van de Duitschers vielen. Zij zijn er evenwel niet geheel en al in geslaagd, alles bijtijds te laten verdwijnen. Weliswaar is van Engelsche zijde nog gepoogd op het allerlaatste oogenblik de diamanten uit Amsterdam te laten weghalen, doch daarin is men niet geslaagd. Na de bezetting van Nederland lieten de Duitsche autoriteiten een lijst opmaken van de in Amsterdam voorradige diamanten, terwijl einde Mei een verbod werd uitgevaardigd om diamanten te verhandelen. Voorloopig zijn 800 slijpers aan het werk gezet om de voorhanden diamanten te bewerken; in normale tijden is hun aantal drie maal zoo groot. Deze kostbare steenen zijn echter niet voorbestemd om te flonkeren in diamanten colliers. Zij zullen dienen voor industrieele doeleinden. Zonder diamanten zouden vele takken van industrie moeten worden stilgelegd. Zij worden vooral gebruikt om draden te trekken van een tiende milimeter doorsnede. Ook voor boorwerk in den grond bijvoorbeeld voor petroleumbronnen, worden met diamanten bezette boren gebruikt, waar diamant ook door het hardste gesteente heendringt. Hoe de diamantmarkt er in de toekomst zal uitzien, laat zich niet voorspellen. Centra van dezen handel 'waren tot dusver Londen, Amsterdam en Antwerpen. De kostbare steenen zijn in hoofdzaak afkomstig uit Z.- Afrika, de voornaamste afnemer is Amerika de grootste diamantslijnerijen zijn gevestigd in Nederland en België Zonder de slijperij zou er met de diamanten weinig te beginnen zijn. In industrieele kringen in Duitschland toont men zich zeer verheugd over het feit, dat men in Amsterdam een zoo groote voorraad heeft aangetroffen, aangezien daardoor de behoefte aan industrie-diamanten in Duitschland voor geruimen tijd is gedekt. --- KNIPPATRONEN. Mantelcostuums. Succespatroon Prijs 40 cent. A 176 — A 177 — A 178 Het eerste mantelcostume, dat een versiering heeft van stiksels kan zoowel van wollen stof als van linnen gemaakt worden en sluit met een dubbele rij knoopen. Aparte zijstukken. Reverskraag, die vrij hoog sluit. Zesbaans rok. Patronen 40—44. --- Succespatroon Prijs 35 cent. Een ander type costume geeft deze afb. te zien, een afkleedend model, dat eventueel zonder blouse gedragen kan worden. Sluiting met lange rij knoopen. Omliggende kraag. Vierbaanfs rokje met opgestikte naden in het midden voor en achter. Patronen in de maten 42—44 en 46. --- Succespatroon. Prijs 35 cent. Tailleur van grijze stof met afgeronde zijstukken en sluiting met twee rijen knoopen. Hoog sluitend model. Zesbaans rok met licht klokkende onderlijn. Patronen 42—44 en 46. --- Knippatronen van deze modellen zijn verkrijgbaar bij het Practisch Modeblad. Postbus 36, Den Haag. Giro 203203. De prijs bedraagt per patroon ƒ0.30 plus --- RADIO PROGRAMMA Zondag 14 Juli JAARSVELD (414.4 M.) N.C.R.V. 8.00 Berichten ANP, 8.10 Gewijde muziek (gr.pl.) 8.30 Morgenwijding, 9.30 Gewijde muziek (gr.pl.) --- V.P.R.O. 10.30 Evangelisch-Luthersche kerkdienst 11.40 Voor de kinderen. --- A.V.R.O. 12.00 Da Capo-orkest, 12.30 Gramofoonmuziek, 12.45 Berichten ANP, eventueel gramofoonmuziek, 1.00 De Vagebonden en solisten, 2.00 Boekbespreking, 2.20 Trioooncert, 3.00 Gevarieerd concert en gramofoonmuziek, 4.55 Sportnieuws ANP. --- N.C.R.V. 5.00 Gramofoonmuziek, 5.30 Prediking, 6.30 Gewijde muziek (gr.pl.) --- A.V.R.O. 7.00 Gramofoonmuziek, 7.30 Reportage, 8.00 Berichten ANP, 8.15 Gramofoonmuziek 8.45 Bram Kwist's tokkelorkest, 9.10 Residentieorkest, 9.45 Radiotooneel, 10.05 Gramofooni-iuziek, 10.15—10.30 Berichten ANP en sluiting. --- KOOTWIJK (1875 M.) K.R.O. 7.00 Berichten (Duitsch), 7.15 Berichten (Engelsch), 7.30 Wij beginnen den dag. 7.45 Gewijde muziek (gr.pl.) (8.00—8.15 Berichten ANP) 9.30 Berichten (Vlaamsch) 9.45 Gramofoonmuziek (11.15—11.30 Berichten — Engelsch, 11.30—11.45 Berichten (Vlaamsch), 12.00 John Kristel en zijn Troubadours (12.30—12.45 Berichten Duitsch, 12.45—1.00 Berichten ANP), 1.45 Gramofoonmuziek (2.00—2.15 Berichten Duitsch), 3.15 Berichten (Engelsch), 3.30 Pianovoordracht, gramofoonmuziek, 5.45 Musiquetti', 6.15 Berichten (Engelsch), 6.30 Rococo-octet, 7.C0 R'*po 7.20 Gramofoonmuziek, 8.00 JS.'ric'n.n (Duitsch), ..15 I erichten ANP, S.'iO Berichten 8.45 Berichten (Vlaamsch) 9.00 KRO- Groot Amusementsorkest en solist, 9.15 Berichten (Engelsch). 9.30 KRO-Groot- Amusementsorkest, 9.40 Wij sluiten den ƒ0.05 voor porto en omz. bel. Betaling steeds vooruit in postzegels, per postwissel. of giro. dag, 9.45 Berichten (Vlaamsch), 10.00 Berichten (Duitsch), 10.15—10.25 Berichten ANP. 11.15—11.30 Berichen (Engelsch) --- Maandag 15 Juli JAARSVELD (414.4 M.) V.A.R.A. 8.00 Berichten ANP, 8.15 Orgelspel, 8.45 Gramofoonmuziek, 10.00 VPAO: Morgenwijding, 10.15 Declamatie, 10.35 Fantasia, 11.00 Bont Programma (opn.) 12.00 Berichten, 12.05 VARA-orkest (12.45—1.00 Berichten ANP), 2.00 Declamatie, 2.30 Esrnaralda, solist en gramofoonmuziek, 3.30 Orgelspel, 4.00 Pianovoordracht, 4.30 Gramofoonmuziek, 5.00 Voor de kinderen, 5.30 VARA-orkest (6.00—6.10 Reportage) 6.40; „Vlaanderen's aandeel in den bouw van een Mederlandsche cultuur," lezing, 7.00 Berichten, 7.05 Felicitaties, 7.10 De Ramblers, 7.30 Groningsche uitzending, 8.00 Berichten ANP, 8.15 Puzzle-uitzending, 8.30 Bont programma, 9.00 Radiotooneel, 930 Bont programma, 10.15—10.30 Berichten ANP. --- KOOTWIJK (1875 M.) N.C.R.V. 7.00 Berichten (Duitsch), 7.15 Berichten (Engelsch), 7.30 Gramofoonmuziek, 8.00 Berichten ANP, 8.10 Schriftlezing, meditatie, 8.25 Gewijde muziek (gr.pl.) 8.35 Gramofoonmuziek, 9.30 Berichten (Vlaamsch) 9.45 Zang, viool piano en gramofoonmuziek, 11.00 Gramofoonmuziek (11.15—11.30 Berichten Engelsch), 11.30—11.45 Berichten (Vlaamsch), 12.30 Berichten (Duitsch), 12.45 Berichten ANP 1.00 Celestra-ensemble en gramofoonmuziek, 2.00 Berichten (Duitsch), 2.15 Quintolia en gramofoonmuziek, 3.00 Gramofoonmuziek, 3.15 Berichten (Engelsch), 5.15 Gramofoonmuziek 5.40 Zang met pianobegeleiding en gramofoonmuziek, 6.15 Berichten (Engelsch), 6.30 NCRV-Harmonie-orkest en gramofoonmuziek, 7.00—7.05 Berichten. 7.30 Reportage of muziek, 8.00 Berichten (Duitsch), 8.15 Berichten ANP, 8.30 Berichten (Engelsch), 8.45 Berichten (Vlaamsch), 9.00 Gramofoonmuziek, 9.15 Berichten (Engelsch), 9.30 Gewijde muziek (opn.) 9.45 Berichten (Vlaamsch) 10.00 Berichten (Duitsch) 10.15—10.30 Berichten ANP en sluiting, 11.15—11.30 Berichten (Engelsch). --- MYRA HET ELFJE EN DE BOOZE KABOUTER ZWARTVOET ... 103. Het plannetje van Myra is gelukt. De ijskabouters willen graag helpen en beginnen meteen een vlot te bouwen van dunne boomstammetjes. Gelukkig schijnt dien avond de maan. Door twee kereltjes worden Myra en Peter naar het vaste land gebracht. „Kijk, Peter, daar zijn ook je vader en moeder aan land gegaan," wijst Myra met haar kleine vingertje. Intusschen is 't vlot de kust genaderd. 104. Terwijl Peter en Myra aan land gaan en de ijskabouters wegkruipen voor de zon, die nu opgekomen Is, kijken we even in de Eskimohut. Och, och, wat is dat een verdriet. De kleine Eskimo's zijn tot de ontdekking gekomen ,dat Pecer en Myra nog steeds niet terug zijn. Akita huilt uit bij zijn moeder Stil maar, Myra is een elfje, dat liever in haar bosch terugkeert. Ik denk, daf zij Peter heeft meegenomen, troost moeder. ---