TWEEDE BLAD HET KIEUWSBLAD VAN HET ZUIDEN van Zaterdag 3 Mei 1947 No. 754 --- INBREKEN IN 'sLANDS BELANG Hoe een nazi-spion in Chicago werd ontmaskerd D-HE dagen na het vooronderzoek, om 1 uur in de nacht, kwam onze groep van elf man bg de wolkenkrabber aan in een aantal auto's en met een gesloten vrachtauto, waarop in keurige letters stond geschilderd: West Ingenieurs Mij" met een adres en telefoonnummer. Op het opgegeven adres hadden wij inderdaad een kantoortje ingericht. De naam derr maatschappij stond op de deur en het telefoonnummer was officieel ingeschreven. Uit de vrachtauto laadden wjj een dozijn kisten en koffers met de naam der „maatschappij" er op. Zij bevatten instrumenten om het overhellen van gebouwen te meten. Twee mannen bleven achter, verborgen in de vrachtauto: een radiotelegrafist en een van de twee detectives, die Ziggly's personeel in een oogopslag konden identificeren. Een kijkgaatje in de zh'wand van de auto gaf hem een goed overzicht over de ingang van de wolkenkrabber. --- OP KOUSEVOETEN. Ik ging naar de huisbewaarder toe alsof ik een vreemdeling voor hem was en liet hem een afschrift zien van een contract voor het houden van meetproeven, getekend door den huiseigenaar. Ik verzocht hem de liften stop te zetten. Twee van de liften werden door de „ingenieurs" gerequirreerd die hun instrumenten over verschillende verdiepingen verspreid opstelden en zich daarna op de 12-de etage verzamelden. Z\j deponeerden hun hoeden, jassen en uchoenen in de lift. Aan de ilftjongen vertelden zij, dat zelfs het banzen van rubberhakken genoeg trilling veroorzaakt om de instrumenten van de wijs te brengen. Een van ons ging voorop, opende Ziggly's deur met de sleutel, die onze slotenmaker had vervaardigd en onderzocht, of de groep in een val kon lopen. Raakte hfl in moeilijkheden, dan zou hij zich als een ordinaire inbreker voordoen en proberen op eigen gelegenheid te ontsnappen. Maar de kust was veilig. Dus ging hij onmiddellijk de kamer in, trok het stopcontact van de geheime gramofooninstallatie uit, hing de meegebracht verduistermgsgordijnen voor de ramen en knipte de lichten aan. Op dat sein kwam ook de rest binnen en iedere man begon met zijn eigen taak. De radiotelegraf ist bracht de verbinding tot stand met zijn collega in de vrachtauto, de cameraman richtte zich in de badkamer in en de slotenmaker nam het slot van •en kantoor aan de overzijde van de vestibule onder handen. Dat zouden wij gebruiken, als een overhaaste vlucht onverwacht noodzakelijk was. --- ONGEWENSTE POTTENKIJKER. Een kwartier nadat wfl waren begonnen, seinde de radioman in de vrachtauto, dat een van Ziggly's kantoormensen het gebouw was binnengegaan. Ulings pakten wij onze spullen bij elkaar en retireerden naar het „vluchtkantoor" aan de overkant van de hal, waar wij de radioverbinding weer tot stand brachten. Binnen tien minuten was Ziggly's kantoor ontruimd, zonder dat een spoor van onze aanwezigheid was achtergebleven. Ondertussen voerden onze beide detectives in de hal beneden een vooraf bedacht ~plan van vertraging" uit. De een stond er op, dat Ziggly's employé — het was immers midden in de nacht — zich zou legimiteren tegenover de huisbewaarder en verspilde meer dan vijf minuten met het telefoneren naar lege kantoorruimten, zogenaamd op zoek naar dien waardigheidsbekleder. De ander begaf zich in een uitermate technische uiteenzetting over het meten van heen en weer bewegende wolkenkrabbers. „U stoort ons bü een zeer belangrijke proef", klaagde onze man. „Kan uw werk niet tot morgen wachten?" ,Om vl de waarheid te zeggen", was het antwoord, „ik ga niet naar nüjn werk. Ik zit met mijn meisje in een bar juist om de hoek en we krijgen niets meer te drinken. Nu wou ik even een fles whisky uit mijn bureau halen. In een minuut ben ik terug". Dus werd hij naar de 12de verdieping gebracht, haalde zijn drank en verliet het gebouw weer. Een van onze mannen schaduwde hem, tot hij weer bij zijn vriendin in de bar zat. Toen de detective via de radio in de vrachtauto berichtte dat alles weer veilig was, gingen wij weer aan de slag. --- 2.000 FOTO-OPNAMEN. Onze vakman opende Ziggly's safe in nog geen 20 minuten. Het was een knap «tuk werk, dat langdurige oefening en ervaring vereist. Alles hangt af van de fijngevoeligheid der vingers, een scherp gehoor en een speciale kennis van de werking van een geheim sluitingsmechanisme. Zodrra de safedieur openzwaaide Willes George, de leider van een. zeer succesvolle afdeling van O. S. S., Amerika's Geheime Dienst, besluit zijn relaas van de ficiële inbraak" in toet kantoor van mr. Ziggly, die dank zij dit optreden met al zijn spionnerende handlangers in handen der politie viel. Als g« George-'s boek „Sunreptious Entry" in een boekwinkel ontdekt, moet ge het daar vast en zeker liet laten liggen. gingen mijn ogen naar een verzegeld pakket gedateerd met de kar mijnrode inkt van een kantoorstempel en gemerkt: „Ontvangen 17.10 uur". De datum was gisteren. Blijkbaar wris het pakket zo korl. voor sha.'ngstyd gekonvn, dat Ziggly al op de hoogte van de irhoud, het ongeopend in de safe had gegooid. Ik maakte een gedetailleerde schets van de juiste ligging van hei pakket, zodat wij het precies zo «on len terugieggen Toen haalde ik het uit de safe en gaf het aan onze gom- en lakzegelexpert. Hij wikkelde 't pakket in cellophaan, waarin, openingen zaten die de lakzegels vrijlieten. Daarop mengde hij wat aan van een pasta die ook tandartsen gebruiken en maakte daar-tiee een afdruk van de zegels. Mrz een verhit soldeerïjzer, niet di" ker dan een potloodpunt, sneed hij dwars door het zegel heen, precies langs de rand van het pakpapier. Het pakket bevatte een codeboek. De cameraman fotografeerde elke bladzijde en gaf het boek weer aan de gom- en lakzegelspecdalist. Deze maakte de in tweeën gesneeën lakzegels zacht met de matrijs, die hij van de pasta had gemaakt — en die lakzegels zagen er weer precies zo uit ais voordat de operatie begon. Er viel geen spoor van beschadiging te bekennen. De andere papieren en documenten in de safe werden stuk voor stuk op hun belangrijkhid getaxeerd door een onzer mannen, die — vier talen kende — en ze in de loop van het onderzoek ook alle vier nodig had. Ook de dossiers uit de diverse sohrijfbureaux en ladekasten werden volgens de zelfde werkwijze doorgenomen. Alles wat door der talenkenner belangrijk werd geoordeeld, werd gefotografeerd. De cameraman werkte op topsnelheid. Binnen vier uur nam hij 2.000 opnamen van brieven, codes, rapporten en ander materiaal. --- ZIGGLY es. IN DE VAL. Na de huiszoeking verzamelden wij ons in de hal gelijkvloers. Ter wille van de leden van de nachtdienst maakten wij daar een uitgebreide „show" van het inpakken van onze niet-gebruikte instrumenten en van het samenvoegen van onze uitvoerige berekeningen die al weken tevoren waren geschreven. Wij waren daarmee halverwege, toen Ziggly binnenstormde. De kantoorman van de fles whisky, beneveld door twee uur stevig drinken, had tenslotte toch zijn baas opgebeld om hem te vertellen, dat een heel stel vreemde mannen door de wolkenkrabber zwierf met raar uitziende instrumenten. Angstig rende Ziggly onze mannen voorbij en verlangde onmiddellijk met de lift naar boven te worden gebracht. Daar wg er zeker van waren, dat hij geen sporen van onze visite zou vinden, negeerden wij hem volkomen. Twintig minuten later verscheen hg weer, joviaal en met een brede glimlach op zijn gezicht. Het was duidelijk dat hij al zijn valstrikken op hun plaats had gevonden en geen onraad vermoedde. Hij toonde grote belangstelling voor de meetinstrumenten die op de vloer van de hal lagen uitgespreid en scheen in zijn schik, toen een „ingenieur" hem vertelde, dat het gebouw betrouwbaar was. Toen vertrok hij, vrolijk fluitend. Dat was misschien de laatste keer dat hij zo floot, want twee dagen later kwamen politiemannen onopvallend zijn kantoor binnen en verlieten 't weer even onopvallend maar nu met Ziggly tusschen zich in. Wij hadden overtuigende bewijzen in handen gekregen, dat Ziggly een Duits spionnagenet exploiteerde, dat een dozijn geheime agenten in zes grote steden der V. S. cmvatte. Sommige documenten in zijn safe bevatten de namen en adressen van deze agenten, anderen gaven aanwijzingen over het gebruik van microfilms, onzichtbare irnktsoorten, vermommingen e.d. Binnen een maand was Ziggly's hele ploeg opgespoord en ingerekend. Maar noch Ziggly, noch iemand van zijn handlangers is er ooit achter gekomen, hoe zij tegen de iamp waren gelopen. --- Het gerprek van de dag HONDERD JAAR GELEDEN LICHT DAT MEN NOOIT AANSCHOUWDE Men had wel reeds arbeiders bezig gezien aan de top van de beroemde Nelson-zuil. Ook had het de aandacht getrokken dat er op de voorzijde van het stadhuis opschriften waren aangebracht: „Victory" en „Liberty". Maar wat dit betekende werd onze stadgenoten gisterenavond pas duidelijk : twee reusachtige lichtbundels vielen op de gevel van 't stadhuis. Het was een aanblik als nog nimmer werd aanschouwd. — Tienduizenden mensen schenen als insecten tot dit stralende licht te worden aangetrokken. De politie was nauwelijks in staat om de orde te handhaven. Men hoorde allerwege de opgetogen toeschouwers hun opmerkingen maken. — Het gaslicht zal de duisternis der donkere nachten verdrijven, de straten zullen verlicht zijn als bij heldere dag! De beide lichtbundels worden terecht gezien als 'n symbool van de aanbrekende tijd, die in elk opzicht licht en helder zal zijn!" Hieronder past een citaat van Henriette Roland Holst, die de moderne stad beschrijft (anno 1938): „En wanneer dan, nog eer de avond gedaald is, boven de helverlichte straten en gebouwen uit, felle lichtsprankels de blik tot zich trekken, wanneer de lichtreclames in fonkelende lijnspeelsels en verschietende kleursterren, de voortreffelijkheden der nieuwste sigaretten of de attracties van de kersvers uit Amerika geïmporteerde sensatiefilm uitjubelt, dan ...schijnt de stroeve, wrede en harde levenswerkelijkheid, plotseling omgetoverd te worden tot 'n sprookjeswereld..." DUBLIN, Mei 1847 --- KAUWGUMMI-STATISTIEK De getalleninvloed der moderne wereld viert steeds weer nieuwe triomphen Het geloof aan 't cijfer en aan de in reeksen opgestelde waarden (of onwaarden) is zoals bekend, in een wetenschap ontaard, die men statistiek noemt. De Amerikaanse statistici hebben nu uitgerekend dat de in de Verenigde Staten jaarlijks fijngekauwde kauwgummi aan elkaar gelegd een afstand van 646.000 mijl zou uitmaken. Dit komt over een met de afstand tussen New Vork en Moscou. Men zou zich deze afstand ook verticaal, de lucht in, kunnen voorstellen. Deze ?ou dan, als men het kauwgummi wat in de lengte rekt, misschien voldoende zijn, om van het belachelijke aangezicht der aarde uit de haastige planeet Mer curius te bereiken. Een andere statistiek toont aan, dat per hoofd berekend, in de U.S.A. ongeveer 2 cm kauwgummi per dag worden verteerd. --- Nationale Reclaseringsdag 1947 Evenals vorig jaar zullen de samenwerkende Reclasseringsinstellingen, waarvan de grootste zijn: Het Nederlands Genootschap tot zedelijke Verbetering der Gevangenen, de Rooms-Katholieke Reclasseringsvereniging. Het Leger des Heils en de Protestants-Christelijke Reclasseringsvereniging, 'n ~Nationale Reclasseringsdag 1947' organiseren in de week van 2 t.m. 8 Juni a.s. De Reclasseringsinstellingen staan pal voor het behoud van onze geestelijk zwakke en gevallen landgenoten terwille en in het belang van de mensen zelve, doch voorall ook in het belang van onze gemeenschap. Alle instellingen doen aan de actie mede. Ook in onze gemeente is wederom een comité gevormd dat speciaal is belast met de uitvoering der collecte. Hierin hebben zitting genomen de heren: Th. A. M. F. van Mierlo, Voorz. R. K. Reclasserings-Verenigimg, Prof. Dondersstraat 12, als voorzitter: A. M. J. v. d. Aa. Cand. Notaris, Nieuwlandstraat 47-b als secretaris; J. C. Lauwerijssens, Piusplein 9, als 2e secr.; Mr. Kallenbach, Prof. Dondersstraat 15 als penningm.; E. J. H. van Neer, Korenbloemstraat 101 Secr. R. K. Reclasseringsvereniging, als lid; W. H. Theunissen, Rubensplein 28, Ambtenaar R. K. Recl. Vereniging als lid; G. K Meijer Maetsuykerstraat 1 als lid; J. G. Peeterman, Leliestraat 48 ais lid; J. B. Teurlings Hasseltstraat 204, bestuurslid R. K. Reclasserimgsvereniging als lid. Het secretariaat wordt waargenomen door A. M. J. van der Aa, Nieuwslandstraat 47 b Tilburg. Wy komen op een en ander nog nader terug! --- RECHTSZAKEN BIJZ. GERECHTSHOF TE 'S-HERTOGENBOSCH. Voor het Bijz. Gerechtshof in Den Bosch stond Woensdag terecht A. W. Rietmeyer, stenotypist, Tilburg. Als Waffen SS.er werd hij in 1945 ingezet aan het front in Hongarije. — Eis 7 jaren met aftrek. A. J. C. M. Thomas, kantoorbediende, St. Maartensdijk, arresteerde als wachtmeester onderduikers te Tilburg, die naar Duitse concentratiekampen werden weggevoerd. — Eis 6 jaar gev.-straf met aftrek, ontzetting uit de kiesrechten en het recht een functie bij de politie uit te oefenen H.Verheijen, landbouwersknecht te Baarle-Nassau werd wegens blootstellen aan opsporing en vervolging door de vijand veroordeeld tot 9 jaar gev.straf met aftrek en ontzetting uit de kiesrechten voor 20 jaar. Hij verkreeg het recht van beroep in cassatie. --- GEBRANDMERKT ALS.... KERKGANGERS Uit diverse berichten var. gene zijde van de Noordzee klinkt de noodkreet door: het kerkbezoek in Engeland raakt in dlscrediet TOEN PAUL HOLT, de bekende Daily Express reporter, nadat hij de eerste reis van de weer tot luxe passagiersschip omgetoverde „Queen Elizabeth" had meegemaakt, zijn eerste reportage uit New Vork seinde, viel daarin de volgende passage op: „Twee dingen merkte ik in New Vork op, sinds ik van boord was Tegenover het raam van het hotel, waar ik bezig ben dit te schrijven, staat een kerk, de St. Leo. De geestelijke heet ds. Brabovitz, dat aan de ingang vermeld etaat De hele dag door verlaten mensen het trottoir om de tien treden te beklimmen en binnen in gebed te verzinken. Jong en oud, uiterlijk mismaakten en uiterlijk volmaakten. Er wordt geen dienst gehouden. Zij gaan binnen op eigen initiatief." Nu wordt van een persman verwacht, dat hij altijd iets meer en iets scherper ziet dan een ander. Men zou Holt's opmerking dan ook als journalistieke franje kunnen negeren, ware het niet, dat zij ditmaal een diepere grond heeft: deze Engelsman werd getroffen door het drukke bezoek aan een Amerikaanse kerk, omdat hij het in zfln eigen land de laatste tijd heel anders gewend was geraakt. --- „HERSENVERWEKING” Op een recente conferentie zei ds. Denys Whiteley : „Tegenwoordig wordt naar de kerk gaan beschouwd als een bewijs van hersen verweking of, op zn best, als een beminnelijke gril. Onlangs zei iemand tegen een predikant: „Vaak heb ik er Zondagsavonds naar verlangd naar de kerk te gaan, maar als ik 't deed, zou ik een getekend man worden en tenzij er niets op mijn gedrag viel aan te merken, zou ik een huichelaar worden genoemd." Een jongeman die naar de kerk gaat, snijdt daarmee alle omgang met zijn vrienden af. In dorpen dreef de kerk financieel op de plaatselijke adel, maar de sucessierechten (in Engeland enorm hoog, Red.) hebben de rijke adel gedecimeerd en de kerk ondervond er de terugslag van. Er heerst over religieuse zaken een schrikbarende onwetendheid ; velen in de A.T.S. (het Britse vrouwenhulpleger) weten niet wat Pasen betekent. Dat komt doordat de ouders hun plicht hebben verzuimd en onderwijzers de tijd, bestemd voor godsdienstonderwijs, gebruikten voor het ophalen van melkgeld of als extra rekenuur." Ds. Whiteley ziet de toekomst niet bijster rooskleurig in. Zijn enige hoop stelt hij nog op de bijzondere diensten, die zelfs den meest geharden man ontroeren, al is het soms maar drie maal in zijn leven : op zijn trouwdag, bij de doop van zijn eerste kind en b\j de begrafenis van zijn moeder --- WITKALK EN FILM. Ds. Norris ergens in Somerset trok er met de kalkkwast op uit en schreef op de trottoirs van zijn wijk: „Kom ter kerk". Ds. Roderick in Denham wil het zwaarmoedige uit de kerk bannen. In een avonddienst zei hij : „Vanmorgen vertelde ik in mijn preek een verhaal en hoorde toen een zeer ongewoon geluid, het geluid van lachen. Daar heb ik niets op tegen. Ik ben geen voorstander van luidruchtig of onbehoorlijk lachen, maar ik vind wel, dat de mensen opgewekte, glimlachende gezichten horen te zetten, omdat kerkdiensten reden tot verheugenis geven, en dat niet kunnen geven, als de kerkgangers een lang en somber gezicht trekken." Ds. Barff is onlangs in het eeuwenoude kerkje van Barford, waar regelmatig 120 van de 170 plaatsen onbezet bleven, een reeks filmvoorstellingen begonnen. Het filmprojectietoestel is speciaal voor deze kerkdiensten gekocht en de predikant treedt zelf als operateur op, geholpen door twee catechisanten van 12 en 14 jaar. De kerkgangers behoeven geen spalmboeken mee te brengen, want de liederen verschijnen op het witte doek. „Het is een experiment", aldus ds. Barff, „en ik weet niet, of het zal inslaan. De films behandelen gewijde onderwerpen. De eerste zijn „Wie is mijn naaste?" en „Man des Geloofs". Het belangrijkste is, dat wij de juiste sfeer scheppen." --- NAAR DE KERK OF ... Ook in de Britse zone in Duitsland poogt men het kerkbezoek te bevorderen, maar sommige commandanten passen daarbij zon derlinge methoden toe. Zo werd onlangs den Engelsen militairen in Neuhaus aangezegd, dat er de volgende Zondag Englicaanse en R.K. kerkdiensten zouden worden gehouden; al of niet bijwoning stond een ieder geheel vrij, maar — ging de aankondiging voort — al wie niet ter kerke gaat moet Zondagmorgen om 9 uur aantreden voor het schrobben van de barakken en het lappen van de vensters en kozijnen. Heel anders staat ds. John L. Head te Black Notley in Essex er voor. Hij is de uitzondering die de regel bevestigt. De Zondag voordat luj pas gedemobiliseerd als veldprediker, de" gemeente te Black Notley zou overnemen, woonde hij de laatste dienst van ■rijn voorganger bij. Achter en voor zich zag hij lege kerkbanken en hij vroeg zich af, of hij ze weer gevuld zou kunnen krijgen. In zijn eerste preek gebruikte ds. Head de taal, recht op den man af, waarmee hij in dienst de troepen had toegesproken. Die preek werd na afloop van de dienst tot kilometers in het rond druk besproken en tegenwoordig zijn in Black Notley 's Zondags alle plaatsen ingenomen, terwijl tientallen kerkgangers met een staanplaats genoegen moeten nemen — en dat gaarne doen. Tegen een reporter, die hem kwam interviewen, zei ds. Head : „Op het slagveld leerde ik, hoe ik de harten van de mannen kon bereiken. Ik kan mijn volle kerk niet anders verklaren, dan dat men ook hier graag regelrechte taal van een predikant hoort." --- Mr. W. Visser burgemeester van Den Haag Bij Kon. Besluit van 1 Mei no. 12 is met ingang van 1 Juni 1947 benoemd tot burgemeester van 's Gravenhage, mr. W. A. J. V isser, thans burgemeester van Zeist Aan de Rijks Universiteit te Utrecht behaalde hij te 1928 de titel van meester in de rechten. In 1929 trouwde hij met jonkvrouw J. M. de Geer. Hij vestigde zich te Eefde gem. Grossel. In 1930 werd hij waarnemend ambtenaar van het openbaar ministerie bij de rechtbank te Arnhem. Vervolgens was hij anderhalf jaar volontair ter gemeente secretarie van Gorssel. Op 1 November '32 werd hij benoemd tot burgemeester van Avereest (O.) Daar was hij bijna vijf jaar werkzaam totdat hij met ingang van 1 Augustus 1937 benoemd werd tot burgemeester van Soest. Met ingang van 1 October 1939 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Zeist. Vijf jaar later werd hij door de bezetters af gezet. Mr. Visser is Ned. Hervormd en politiek Chr. Historisch. Hij was o.m. voorzitter van de Algem. Ned Politiebond en secretaris van de commissie van Toezicht der Rijk.3 Psychopaten inrichting te Avereest. --- BUIT VAN f 180.000 Gisterennacht werd ingebroken in het gebouw van het Ministerie van Marine aan de Hooge Nieuwstraat te 's Gravenhage. De daders verschaften zich toegang via een garage, waarna een verbindingsdeur werd opengebroken, zodat zij in het gebouw konden komen. Vervolgens gingen de inbrekers naar de kamer van de kassier, waar een brandkast werd geforceerd .Vermist wordt een bedrag van ƒlBO.OOO welk bedrag gedeeltelijk bestond uit nog uit te betalen salarissen aan gedemobiliseerden. De politie stelt een uitgebreid onderzoek in. . --- De Vrouwen de mode Het ideale mantelpakje Degenen onder onze lezeressen in wier garderobe zich een mantelpakje bevindt, weten dit bezit gewoonlijk wel zeer te waarderen. Geen won der, want is er wel een ander kledingstuk te noemen, dat zich zo goed leent om bij de meest uiteenlopende gelegenheden te worden gedragen? We kunnen er mee op visite gaan of uit winkelen in de stad, op reis vormt het — in combinatie met een regenjas of gewone mantel — een ideale dracht en zo zou ik kunnen doorgaan. Wat een mogelijkheden tot variatie biedt het mantelpak bovendien niet! Het warme jumpertje dat we er bij koel weer onder dragen is in 'n wip vervangen door een luchtige, al of niet geklede blouse ; het jasje kan desnoods ook over een zomerjurk worden aangetrokken, al dienen we er natuurlijk goed op te letten, dat het geheel harmonieus blijft. Zo zou het grijswit gestreepte jasje van het afgebeelde fantasiepakje — een Parijse creatie van dit seizoen — bijvoorbeeld al heel slecht passen op een gebloemde of geruite jurk, maar daarentegen wèl op een effen grijze rok. En het kleine zwart-witte ruitje van de andere 1. Zo hier en daar is er al werkelijk een mooi pakje kant en klaar te krijgen. Voor een troispièces als hierbij afgebeeld, zal het den meesten onzer echter wel aan punten ontbreken. Welk model we echter kiezen, bij een mantelpak komt het vóór alles aan op een goede snit en dit geldt wel heel in het bijzonder voor de strenge tailleur, die ook 2. Een fantasiepakje, dat zeer zeker niet bü een heel bescheiden garderobe past. Maar... aardig is het! foto zou ongetwijfeld ook uitstekend voldoen op effen zwart of wit. Zo zijn er mogelijkheden genoeg, maar ze dienen met zorg te worden toegepast. Wat de modellen betreft, die ons in de voorjaarscollecties werden getoond, we zijn zeer zeker niet aan een bepaald type gebonden. In de eerste plaats is en blijft er natuurlijk de klassieke, correcte tailleur, het model dat zeer weinig aan mode onderhevig is, maar daarnaast toch talloze variatiemogelijkheden blijkt te bieden. Zo wisselt het knopenaantal nogal sterk, komen er pakjes voor met of zonder kraag en revers, om maar enkele voorbeelden te noemen. Sommige jasjes vallen weer een ietsje korter dan we de laatste jaren gewend waren. De rokken zijn gewoonlijk recht en glad, met een of meer platte plooien. Bij de echte fantasiepakjes zien we vaak hele plooirokken ; daarnaast weer zeer nauwe exemplaren met een of twee splitjes, die naar mijn mening echter niet bepaald flatteus kunnen worden genoemd! Wijde, openvallende of gesloten jasjes komen ook veel voor en van zakken wordt veel werk gemaakt. U ziet, er zijn modellen genoeg, althans in theorie, want het is nog steeds niet zo eenvoudig een aardig pakje te bemachtigen. • # * hoge eisen stelt aan materiaal en aan het figuur van de draagster, maar waarvan we dan ook jarenlang plezier kunnen beleven. Ik zelf heb tenminste dit voorjaar mijn gestreepte tailleur van vóór den oorlog weer met veel genoegen uit de kast gehaald en ben er van overtuigd, dat het velen mét mij zo zal zijn vergaan! --- KARIN KOCK DE EERSTE VROUWELIJKE MINISTER VAN ZWEDEN DS benoeming van professor Karin Koek tot minister is sedert lang de eerste stap der Zweedse regering, welke ook van de zijde der oppositie werd toegejuicht. Hierdoor krijgt voor de 'ee.ste maal in de Zweedse gesch'edenis een vrouw d'rect aandeel in de leiding van staatszaken, hetgeen in de kringen der vrouwenbeweging met recht wordt beschouwd als een belangrijk succes in de strijd om de gelijke rechten voor de vrouw in de politiek, sedert het verkrijgen van het actieve en passieve stemrecht in 1918. Men had zich tot nu toe op dit punt in vergelijking met Denemarken en Noorwegen achterui. gezet gevoeld, want in Denemarken had Nina Bang al in de jaren 1924—1926 de post van minister van Onderwijs bekleed, in Noorwegen was Kirsten Hansteen minister zonder portefeuille in het eerste kabinet na de bevrijding van het land en in de tegenwoordige regering zit Aslaug Aasland als minister voor sociaalpolitieke aangelegenheden. Karin Koek is in 1891 geboren, zij studeerde nationale economi" en werd in 1933 docente, in 1933 professor aan de Stockholmse universiteit. Een groot aantal geleerde onderzoekingen over oorzaak en verloop der conjunctuurschommelingen, alsook een grondig werk over de ontwikkeling van de vrouwenarbeid in Zweden, zijn uit haar pen gevloeid. Haar levendige interesse voor de verbetering der positie van de vrouw, zowel ift het maatschappelijk als in het economisch leven, blijkt uit het feit, dat zij In 1944 het voorzitterschap aanvaardde van de Centrale Organisatie der Werkende Vrouwen; voorts heeft zij een leidende rol in de „International Federation of University Women" In hetzelfde jaar werd dr. Koek tot lid van de Staatscommissie voor de na-oorlogse economische weder opbouw benoemd en in December van het vorig jaar tot ministerieel-directeur in het Ministerie van handel. In deze functie heeft zij zich voornamelijk met onderzoekingen op het gebied der zogenaamde structuur-rationalisering in de Zweedse industrie bezig gehouden en men neemt aan, dat het ook bij de „Behandeling van speciale economische kwesties" — welke haar volgens het koninklijk benoemings decreet in haar nieuwe ministerfunctie worden toevertrouwd — hoofdzakelijk om problemen van dit soort zal gaan. Een punt op zichzelf waaraan de komische noot niet geheel ontbreekt, vormt in dit verband het strenge Zweedse hofceremonieel, waarin met zoiets als een vrouwelijke minister natuurlijk geen rekening werd gehouden. De echt genote van een minister neemt op de lange en ingewikkelde ranglijst dezelfde plaats in als haar heer gemaal, hoe staat dit echter met de echtgenoot van een vrouwelijke minist/er? Want minister Koek is sedert vele jaren met een advocaat van aanzien gelukkig getrouwd en draagt eigenlijk de naam Lindberg. Over de oplossing van dit probleem wordt in de kranten hevig gediscussieerd. En in de komende politieke zomerrevue's zal de manlijke ministerega ongetwijfeld een dankbaar onderwerp zijn voor scherts, satire en ironie. ---