«■'VUT WINKEL en HILBRANHUS. SBOBÏKWES, beide LOTELINGEN der NATIONALE MILITIE van de'Ligting van 1847, voor de Stad Groningen, worden bij deze opgeroepen , om op VRIJDAG den loden Februarij 1850, des voormiddags te 10 uur, te verschijnen voor den MILITIERAAD, zitting houdende in het Raadhuis te Groningen. Niet comparerende, zullen zij de onaangenaamheden, welke daaruit mogten voortvloeijen, zich zelven te wijten hebben. --- NIEUWSTIJDINGEN. SPANJE. MADRID, 6 Februarij. Het Congres heeft gisteren avond de door het ministerie gevraagde magtiging tot het innen der belastingen verleend met 172 tegen 82 stemmen. Intusschen heeft de Kamer van Afgevaardigden gisteren de officiële kennisgeving ontvangen van de zwangerschap ■der Koningin. [De Regering zal alzoo de begrooting weder vaststellen zonder de Cortes ; zij vreest een grondig onderzoek der begrooting ; «r is nog zooveel in htt inwendig bestuur des lands, dat verbetering behoeft!] De Comercio van Cadix meldt, dat Lola Montes den 28sten Jan. met de Engelsche pakketboot naar Londen is vertrokken , om haren echtgenoot op te sporen. --- DUITSCHLAND. WEENEN, 2 Februarij. — Zoo even heeft de memorie van den minister van koophandel, om den weg te banen ter vereeniging van Oostenrijk met gunsch Duitschland op den grondslag van het ware welzijn des volks, de pers verlaten, en is aan het Bondsbestuur te Frankfort a/M. ter uitvoering en onverwijlde bijeenroeping van commissarissen van alle Duitsclie regeringen verzonden geworden. Zij bevat geenszins eene bloote toenadering der handelsbetrekking van Oostenrijk tot de Pruissische tolvereeniging, maar eene verbinding van Oostenrijk met gansch Duitschland. — Der. 23sten j.l. is — zoo als wij reeds berigt hebben — te Peath het doodvonnis voltrokken aan Georg Kolossi, 24 jaren oud, student in de wijsbegeerte aan de hoogeschool te Pesth en later officier in het leger der opgestane Hongaren. Het openbaar gemaakte doodvonnis houdt in, „ dat het, ook door zijne eigene bekentenis, gebleken was, dat hij den 28sten September 1848 , den graaf Lamberg , die op last des Keizers tot bewerking eener verzoening te Pesth kwam, en aldaar door het gepeupel gruwzaam vermoord werd, den eersten slag toegebragt en hem neergeveld had , en zich toen in triomf door den volkshoop had laten ronddragen, terwijl hij het bebloede zwaard rondzwaaide." _ Voor eenige dagen werd gemeld, dat veertien artilleristen nabij Puhrendorf' van koude waren omgekomen. Dit berigt wordt thans niet slechts bevestigd, maar het blijkt zelfs , dat het aantal offers veel belangrijker is. Tol op dit oogenblik is reeds bekend, dat 43 soldaten dien ongelukkigen dood ondergaan hebben, terwijl het lot van 18 antieren nog niet bekend is. Zelfs de ellende van hen, die den dood or.tL-wnmen valt moeiielük te besnbriiven. --- BERLIJN, 5 Februarij. In de Tweede Kamer werden met 250 tegen 41 stemmen aangenomen de twee eerste paragrafen van het regcrings-ontwerp, volgens hetwelk, in plaats van de belasting op net gemaal en het geslagt, gesteld wordt eene belasting op de inkomsten voor alle inwoners van den staat, die een inkomen hebben van meer dan 1000 thl. , en eene klassen-belasting voor ben, wier inkomsten geen 1000 thl. bedragen. ' Van den Qden. Heden had alhier de plegtigheid van het beëedigen der constitutie plaats, naar aanleiding van de grondwet van den 31sten Jan. 1850. Z. M. de Koning hield de volgende aanspraak : „ Mijne Heeren ! ~Ik' bid u opmerkzaam te zijn. "Wat ik zeggen zal zijn m>jne eigene woorden, want ik verschijn heden voor u, zoo ais nimmer vroeger en nimmer na dit tijdstip. Ik sta hier niet om de aangeboren en geërfde heilige pligtcn der koninklijke betrekking uit te oefenen (welke verre verheven 7Ün boven het meenen en willen der partijen); boven alles „L „edekt door (Ie verantwoordelijkheid van mijnen hoogsten raad, maar als ik zelf alleen als een man van eer die aan zijne dierbaarsten zijn woord wil geven, een ja, krachtig en welgemeend. Daarom eenige woorden vooraf. Heiwerk, waaraan ik heden mijne goedkeuring wil komen verklaren , i, ontstaan in een jaar, dat de getrouwe geslachten wel met tranen maar tevergeefs, uit onze geschiedenis zouden willen zien mtgewischt. In den vorm, waarin het thans is voorgeleerd is het wel is waar het werk van de zich zelven opofferende trouw van mannen , die dezen troon gered hebben, en voor wie mijne dankbaarheid tot aan het einde mijns levens zal voortduren, maar het ontsproot toch in de dagen, toen in den letterlijken zin des woords , het bestaan des vaderlands bedreigd werd. Het was het werk van het oogenblik en droeg de duidelijke kenmerken van zijnen oorsprong. Met regt mag daarom gevraagd worden, hoe ik, bij zoodanige beschouwing , aan dit werk mijne goedkeuring kan hechten ? En toch wil ik dit doen , omdat ik dit doen kan , en dat ik het kan , dat ben ik aan u verschuldigd , Mijne Heeren ! Gij hebt het werk verbeterd ; gij hebt wat gevaarlijk was weggelaten , het goede er in gebragt en mij door uwen voortreffeiijken arbeid en door het aannemen mijner jongste voorslagen een pand gegeven, dat gij hét werk der verbetering, vóór de sanctie begonnen, ook later niet zult verwaarloozen, en dat het aan ons vereenigd streven op den constitutionele» weg gelukken zal, het; steeds meer in overeenstemming te brengen met de levensbeginselen van Pruissen. Ik mag dit werk goedkeuren, omdat ik het met vertrouwen doen kan. Dit erken ik met den meest warmen dank aan u, Mijne Heeren, en geroerd en vol vreugde ■spreek ik het uit: gij hebt u den dank des vaderlands waarulig gemaakt. En 'zoo verklaar ik, God is mijn getuige, dat mijne gelofte op de constitutie trouw, waarachtig en onvoorwaardelijk is. Maar het leven en bloeijen der constitutie , dit gevoelt gij en alle edele harten in het land jnet u , hangen af van de vervulling van noodzakelijke voorwaarden. „ Gij , mijne heeren, moet mij helpen , en de landdagen na u en de trouw mijns volks moeten mij helpen tegen diegenen, die de met koninklijke trouw verleende vrijheid tot dekmantel hunner boosheid maken en haar tegen hare ontwerpers, tegen de door God ingestelde overheid aanwenden ; tegen diegenen , welke meenen dat deze oirkonde in de plaats treedt van de Goddelijke Voorzienigheid , van onze geschiedenis en der aloude heilige trouw. Alle goede krachten in het land moeten zich vereenigen in onderdanige trouw, in eerbied voor het Koningschap en dezen troon , welke op de zegetogten van ons leger berust; iv naleving der wetten , in waarachtig nakomen van den huldigings-eed, zoo als die thans luidt: „Trouw en gehoorzaamheid aan den koning en opregte handhaving der constitutie." Met één woord: haar levensbeginsel is dil, dat het regeren met deze wet mij mogelijk worde gemaakt — want in Pruissen moet de koning regeren, en ik regeer -niet omdat het aldus mijn welbehagen is, God weet het! maar omdat het de beschikking is van God, en daarom wil ik ook regeren. Een vrij volk onder een' vrijen koning-, dat was mijne spreuk sedert tien jaren, dat is zij heden «n zal zij blijven, tot mijnen jongsien snik. „Eer ik tot de handeling van den dag overga, wil ik u twee geloften hernieuwen. De terugblik op de tien vervlogene jaren mijner regering gebiedt mij zulks. „Ten eerste hernieuw, herhaal en bevestig ik plegtig en uitdrukkelijk de gelofte, welke ik voor God en da menschen bij de huldigingen te Koningsbergen en hier heb afgelegd ! Ja! Ja! — Dut wil ik, zoo God mij helpt! „ Ten tweede hernieuw, herhaal en bevestig ik plegtig en uitdrukkelijk de heilige gelofte, door mij op den Uden April 18-17 afgelegd: „Met mijn huis den Heer te dienen." Ja! Ja! — Dat wil ik, zoo God mij helpt! Deze gelofte staat boven alle andere, zij moet ln eike vervat zijn, eu alle andere geloften , willen deze van waarde zijn , als zuiver levenswater doorstroomen. ~ Thans echter en terwijl ik aan de constitutie-oirkonde de kracht mijner koninklijke goedkeuring hecht, zweer ik plegtig , waarachtig en uitdrukkelijk voor God en de menschen, de constitutie van mijn land e»i rijk vast en onafgebroken te willen handhaven en in overeenstemming met haar en de wetten te regeren. — Ja! Ja! — Dat wil ik, zoo God mij helpt! „En nu beveel ik de bevestigde wet aan de hoede van den Almagtigen God toe, Wiens hand in de geschiedenis van Pruissen zoo duidelijk zigtbaar is, opdat Hij dit meuscbenwerk raake tot een werktuig van heil voor ons dierbaar vaderland , namelijk tot tenuitvoerlegging Zijner heilige regten en bevelen! Zoo zij het!" Na het uitspreken dezer redevoering, zijn de ministers en de leden der beide kamers achtereenvolgens voor den troon verschenen, en hebben zij daar den gevorderden eed voor den Koning afgelegd. Des middags is groot diner geweest op het koninklijk slot, waarbij alie leden der kamers tegenwoordig waren. De Koning stelde daarbij dezen toast in : „Aan de kamers den dank des volks door den mond des Koninqs." --- FRANKFORT, 4 Februarij. In de Pruissische zeesteden Dantzig, Pillau , Memel, enz. is de bezorgdheid voor het op nieuw uitbreken van den oorlog met Denemarken , in het aanstaande voorjaar, levendiger. [Men meldt uit Koppenhage, dat lord Palmerston eene verlenging van den wapenstilstand gedurende nog 6 maanden heelt voorgeslagen ; tot welk einde eerstdaags eene geheime zitting door deu rijksdag zoude worden gehouden.] --- GROOT-BRITTANJE. LONDEN, 7 Februarij. Lord Stanley heeft in de zitting van den 4den Februarij bij het Hoogerhuis het ministerie geïnterpelleerd over de gebeurtenissen iv Griekenland. In straffende bewoordingen heeft de edele lord de feiten opgesomd, door de onderscheidene bladen medegedeeld. De markies van Landsdowne heeft op deze 'berigten geantwoord, dat hij gereed was alle op deze aangelegenheid betrekkelijke stukken aan het huis over te leggen. Over het algemeen waren de berigten der dagbladen juist, met dit verschil alleen . dat de Grieksche havens niet waren geblokkeerd, maar dat aan de schepen was aangezegd, dat zij konden vertrekken. Het gold inderdaad niet zoo zeer de betaling van achterstallige renten , als wel de vergoeding van onderscheidene grieven, eene vergoeding, door Griekenland voortdurend hardnekkig geweigerd. Ook in het huis der gemeenten zijn dien dag de gebeurtenissen in Griekenland ter sprake gebragt. Lord Palmerston heeft de interpellatie van den heer Gibson in gelijken geest beantwoord als zijn ambtgenoot in het hoogerhuis. In den afgeloopen nacht omstreeks 1 uur is op de timmerwerf van Georgc Mycrs, nabij de Belvedere-road, brand ontstaan , die zoo verbazend snel toenam, dat gedurende geruimen tijd de bluschnjjddelen zonder invloed bleven. Weldra stond de eene helft van Guildfordstreet in volle vlam, die later ook tot eenige gebouwen der overzijde oversloeg; eerst te 6 uur was men den brand eenigzins meester. Men heeft in vele jaren zulk een' geweldigen brand niet te Londen gezien ; een groot gedeelte der stad was als op klaren dag verlicht. — Men verneemt, dat de administratie der Jockey-club het voorstel van de hand heeft gewezen , haar door den pacha van Egypte gedaan, om namelijk een wedren tusschen Engelsche en Egyptische paarden te laten houden. — De jury van Boston heeft onlangs het geregtelijk onderzoek betreffende den welbekenden moord van doctor Parhman voltooid. Het uitgebran-t verdict verklaart, dat er behoorlijke reden bestaat tot° vervolging van professor Webster. De beschuldiging is zoodanig gesteld, dat de laatstgenoemde onmogelijk de handen vnn "het geregt kan ontgaan, alhoewel men over dien moord nog niets met stellige zekerheid weet. Overigens hebben sommige getuigen verklaard, dat zij den vermoorde denzelfden dag waarop hij verdwenen is, en wèl eenige uren nadat de manslag aan hem zou gepleegd zijn, hebben gezien. Nog spreken sommigen over dit voorval op de zonderlingste wijze, en houden het er zeker voor, dat er tegen den aangeklaagden professor Webster eene zamenspanning bestaat. Zoo wil men zeker weten, dat eenige brieven van dien professor aan doctor Parhman, die zeer tot bezwaring van den heer Webster strekken, bij de eerste huiszoeking niet in zijn bureau aanwezi" waren , waaruit men natuurlijk zou moeten afleiden , dat eene vijandige hand, die dcii doctor in het verderf wilde storten, de brieven later daarin heeft gelegd. Van den anderen kant heett men te New-Orleans eenen brief omvangen, uit Washington geschreven, en waarin een zekere Oronoke verklaart, alléén schuldig te zijn aan den moord van den heer Parkman, waaraan hij professor Webster geheel onschuldig noemt. De persoon die deze bekentenis doet, berigt, reeds op weg naar Californië te zijn, en zijn brief, zeer onregelmatig geschreven, heeft een behoorlijk postmerk en is gerigt aan de Delta. De redacteurs van dat dagblad schijnen do waarheid er van niet in twijfel te trekken. Dit alles nu geeft wel aanleiding om over de beschuldiging zekeren twijfel te koesteren. Hoe-het ook zij, professor Webster heett met kalmte het verdict aangehoord. — Een van de hevigste orkanen heeft gedurende den nacht van den sden op den Oden Febr. over Schotland , lerland en Engeland gewoed en buitengewoon veel scha Ie aangerigt. — Eergisteren avond heeft in het huis der Lords, op voorstel van den Bisschop van Londen, de eerste lezing plaats gehad van het ontwerp van wet omtrent de wijze van procederen tegen geestelijken, beschuldigd van ketterij en van verkeerde leer; eene der voornaamste bepalingen daarvan is de instelling van een afzonde-lijk hof van appel voor zoodanige zaken. .. — Nabij Saltash (Engeland) is eene zilvermijn ontdekt eenige weinige voeten beneden de oppervlakte van den grond ; het schijnt eene der rijkste mijnen te zijn. —In Engeland heeft men berigten uit Amerika, loopende tot den 28sten Januarij, van Nevvyork. Eene vreerade kennisgeving was door den heer Gay in den senaat, voorgebragt , ten behoeve van den heer W. A. Seeley, die eenige jaren geleden zich zoo veel moeite gaf om de juweelen der'kroon uit Holland gestolen, terug te bekomen , en door wiens pogingen de schuldige teruggezonden werd . uit de staten naar Holland. De heer Seeley had hiervoor goene de minste vergoeding van het Nederlandsche gouvernement ontvangen, en verzocht, die af te trekken van gelden welke het Amerikaansche bewind aan de Hollandsche regering verschuldigd was. (Ter griffie gelegd.) --- FRANKRIJK. PARIJS, 5 Februarij. De opschudding in het kwartier St. Martin heeft geene ernstige gevolgen gehad ; alleen begaf zich heden eene groote menigte nieuwsgierigen naar de plaats, waar de onrust heeft plaats gehad, doch hare houding was rustig. De minister van binnenl. zaken heeft doen afkondigen , dat die vrijheidsboomen, welke den geregelden doorgang niet hinderlijk zijn zullen ontzien worden, niet alleen om alle rustverstoring maar ook om alle voorwendsels voor te komen. —In de bladen las men gisteren het volgende siuk: „Heden avond zal er eene vergadering plaats hebben van de redacteurs der onafhankelijke bladen. Men heeft ons den inhoud van de verklaring medegedeeld , welke voorgesteld zal-worden, om die in de dagbladen op te nemen: „Alleen de vijanden van de vrijheid kunnen een' opstand begeeren. — Geen opstand. — Elke opstand brengt de vrijheid den doodsteek toe. —De daden van eene dwaze regering behooren met stilzwijgen beantwoord te worden. — De vrijbeidsboomen vallen. — Laat ben vallen : — weest moedig , verstandig en geduldig genoeg, dit gelaten aan te zien.— Er is iets dat men ons nimmer uit de ziel kan rukken, dat men nooit kan uitroeijen : de liefde tot de vrijheid. — De verkiezingen zijn op handen ; dat de uitslag derzelve uw eenig, en daarom des te krachtiger, protest zij!" — Dg bladen cleelen thans de redevoering mede, welke de heer Coquerel in de zitting van Maandag tegen het ontwerp van wet op het openbaar onderwijs heeft uitgesproken. De spreker beeft daarbij verklaard , dat hij tegen de wet zou stemmen , omdat hij overtuigd was, dat zij geenszins zou strekken tot verbroedering eu vrede, en verder, omdat hij liever een' openbaren oorlog wilde, dan eenen vrede, die het gevolg was van achterhoudendheid en veinzerij. De heer Coquerel is daarna in eene breedvoerige ontwikkeling getreden van het ontwerp, en heeft betoogd , dat de Staat het toezigt behoort uit te oefenen over de inrigtingen van onderwijs, en dat daarvoor in de wetsvoordragt geenszins de noodjge zorg is gedragen ; — dat hij de aanntelling vau 86 rectoren afkeurt, als eene toepassing der spreuk : verdeden , om te regeren. Verder heeft hij beweerd, dat het ontwerp noch voldoet aan de beginselen van vrijheid, noch aan die van broederschap; — dat, volgens zijne overtuiging, het onderwijs vrij moet zijn, doch onder toezigt van den Staat, vertegenwoordigd , bij de uitoefening dier verpligtiDg, door de magistratuur. De heer Coquerel heeft daarna de aandacht gevestigd op de Jezuïten, en betoogd, dat de vrijheid van onderwijs een gevolg is vau, de vaderlijke magt; — dat een vader, die zijn' zoon naar de Holytnchnische-school zendt, moet weten, dat deze daar niet tot een materialist zal worden opgevoed; dat hij, die zijn' zoon zendt naar een seminarium , overtuigd moet zijn , dat men geen Jezuït van deuzelven zal maken. Hij heeft begrepen, dat de Jezuïten , volgens de Constitutie, allezins regt hebben om zich te vereenigen en onderwijs te geven; — dat zij hier te lande terug zullen komen , zoo zij niet reeds terug zijn, en dat wel krachtens de Constitutie, — ca dat iv dit geval hunne scholen noodwendig aan toezigt. moeten worden onderworpen. Volgens den heer Coquerel, zijn de Jezu'iten geenszins gevaarlijk, als zij zich vertooneli; maar alleen dan, wanneer zij in het geheim werken. De heer Coquerel lieeft zich voorts bezig gehouden met de gevoelens van verschillende deskundigen in zake van onderwijs , en gezegd, dat te midden der in dit opzigt bestaande verwarring van denkbeelden, slechts é»ne zaak mogelijk is, namelijk: de gelijkvormigheid (l'uniforinitê) in de vrijheid. Verder heeft hij aangemerkt, dat het zonderling is , dat al de geestelijken, van welke gezindheid ook, op de vrijheid van onderwijs aandringen, en datxle burgerlijke bewindvoerders die vrijheid volstandig weigeren. Volgeus dien spreker, is de wetsvoordragt in eeucu geest van wantrouwen opgesteld, die hom ernstige bekommering baart, omdat dezelve van het Fransche volk meer godsdienstzin vordert, dan het inderdaad bezit eu kan betoonen. De heer Coquerel heeft gemeend, dat dit laatste een hoofdgebrek is der voordragt, en dat, indien zij aangenomen mogt worden, het zal blijken, dat zij ongeloof en twijfel in de hand werkt, en even daardoor het sociahsmus bevordert, iv stede vau dit te bestrijden. De spreker heeft zijne rede geëindigd met te beweren , dat het Bewind den weg van vrijheid eu verdraagzaamheid moet volgen ; — dat men van den grondregel moet uitgaan , dat de godsdienst hare eigene belangen weet te bevorderen en niet opgedrongen behoeft ie worden en dat men alsdan, met den vooruitgang iv de godsdienst, den eenigen waren vrede en de wezenlijke vrijheid zal erlangen. j;r zjjn ter zake van de Vrijheidsboomen 248 personen "earfesteerii 5 200 daarvan hadden onlangs van den President kwijtschelding van straf ontvangen. — De Sentinelle du Jura verhaalt, dat eene1 menagerie , die naar Pontarlier vervoerd werd , nabij die plaats in de sneeuw bleef steken. Tot overmaat van ramp is een der kolo.-saie wagens omgevallen en verbrijzeld , met dat gevolg, dat een aantal tijgers, heeren en andere wilde dieren ontsnapt zijn. De geheele landstreek verkeerde in de grootste ontsteltenis. — De bekende schrijver over het onderwijs , de heer Vector Cousin, lid van de Universiteit, heeft dezer dagen eene nieuwe uitgave van zijne geschriften over dat onderwerp in 't licht gegeven, welke hij doet voorafgaan van een betoog, waarin hij in korte trekken zijne ineening blootlegt ten aanzien van den grondslag, waarop liet openbaar onderwijs behoort .gevestigd te zijn. Na in het voorbijgaan te hebbin opgemerkt, dat Nederland en Duitschland de twee Staten van Europa zijn , 'in welke het openbaar onderwijs op den hoogste» trap staat, stelt hij zich o. a. de vraag voor, of'het opperbestuur van het onderwijs in handen der geestelijken , of van de wereldlijke magt behoort te berusten. Van den. 7dcn. De discussie over de wet op het onderwijs gaf in de zitting der wetgevende vergadering van gisteren weder aanleiding tot een nieuw schandaal. De heer Richatdit verplaatste zich in 1789, en sprekende over de mannen die den moord niet ontzagen , tot bevestiging hunner eerste linier* riep hij uit: „deze redden hun land, terwijl de adel en de priesters het verrieden !" - Tot drie maal toe duwde de heer Léo de Laborde (dezelfde legifmist, die onlangs zeer openhartig verklaarde, waarom hij op den jaardag van den dood van Lodewijk XVI de zitting der nat. vergadering met bewoonde) den spreker toe: „dat liegt gij!" Geen wonder dat deze twist de zitting voor een oogenblik schorste. De heer Dupin verzocht den spreker, zich voortaan te onthouden van de misdaad te huldigen. _ De generaal de Lamoricière beeft, zoo als thans nader blijkt, inderdaad groot gevaar geloopen van het leven e verliezen Tot tweemalen toe is hij op den grond gtwoipen, omdat hij niet wilde roepen leve de democratische en sociale Republiek, aan den voet van den vrijheidsboom , werwaarts het opgeruide gepeupel hem had gesleept. Eini e officieren zijn er niet dan met groote moeite in gestangd, om den generaal uit de handen zijner aanranders i« verlossen. Men begrijpt ligtelijk , dat de ingenomenheid van dat legerhoofd met de ultra-republikeinen niet zeer is toegenomen. — De uitslag der verkiezingen in het departement Charente is gunstig geweest voor de partij der orde. Edyar Neij ("de 'bekende adjudant en vriend van den President] is 'aldaar met eene groote meerderheid verkozen. Hij verwierf 35,000 en zijn mededinger Babaud-Laribière 15,000 stemmen. , , , , , . — De Jrust is alhier ter stede aeheel hersie.d , en de krachtdadige maatregelen der regering Kjhijneu de volksmenners te hebben overtuigd, dat er, ten minste voor het oogenblik, voor hen geene kans was om iets van efinig beFun" tegen het gouvernement uit te rigten. Men berigt , dat dé arbeidende klasse over het algemeen zich bij uitstek goed heeft gedragen. _ Van 32 polieiebeambten die in de laatste dagen gewond zijn , bevinden zich drie in zorgelijke omstandigheden. — Van de 82 prelaten der R.-Kathol. kerk in Frankrijk , hebben 35 zich, min of meer stellig, vóór het ontwerp van organieke wet op het onderwijs, en 47 'tegen hetzelve verklaard. — Den lsten Februarij vond eene arme werkster, Antoinetle Dessard, een pakje actiën en effecten ter waarde van 700,000 francs; zij beijverde zich om dengenen op te sporen die het verloren had; deze, een effectenhandelaar, was hoogst verheugd over het terug erlangen van dien schat, en legde zijne blijdschap en erkentelijkheid aan den dag door haar een geschenk van vijftig centimes ter hand te stellen ! ! Van den Ssten. Het wetsontwerp, waarbij de vervallenverklaring van de te Versailles veroordeelde vertegenwoordigers wordt uitgesproken, heeft, zoo als ligtelijk te voorzien was, in den boezem der Wetgevende Vergadering heden tot onstuimige tooneelen aanleiding gegeven. De heer de la Hitte, minister van buitenl. zaken, heeft verder eene rede gehouden, waaruit blijkt, dat de bemiddeling van Frankrijk door Engeland wordt aangenomen. Men meent hier, dat deze geheele kwestie reeds zoogoed als beslecht is. Dit is ook het geval met de Zwitsersche zaak. Het foederale bewind heeft reeds eene eerste voldoening aan de reclamerende mogendheden gegeven , door de uitzetting van Mazzini , die zich naar Engeland zal begeven. Men twijfelt niet , of dezelfde maatregelen zullen , ten aanzien vau de andere in Zwitserland aanwezige partij-leiders, genomen worden. Alsdan zal er geen voorwendsel voor eene interventie van de Noordsehe mogendheden meer zijn. ---