UTRECHT 17 April. Behalve de tallooze adressen, die in zake het herstel der bisschoppelijke hiërarchie door de Protestanten van bijna alle gemeenten van ons vaderland den Koning worden toegezonden , hebben ook studenten der Groninger Hoogeschool, in navolging van studenten dezer Akademie, een soortgelijk adres aan Z. M. opgezonden. Een adres van de gemeenten Maarssen, Zuilen, Breukelen, Ter Aa, Cockengen, Harmeien, Maartensdijk , Blaauwkapel, de Bilt, Loosdrecbt en Tienhoven van dezelfde strekking is door 1915 Protestantsche inwoners onderteekend. Een adres van de stad Kbenen is geteekend door 530 Hervormden, een uit Jutphaas door 105 mans Ledematen. Allerwege blijft da deeinemjng ;n deze zaak groot, ons blijkbaar „;t de brieven, die wij over deze adressen, en da Btukken, die wij over de Hiërarchie zelve bekomen .de geëer(Je ;nzenders zul. len ons niet euvel duiden , dat W(J d;e stukken kunnen opnemen. _ _ De dagbladen melden, dat terwij, de ,ot aarts. bisschop van Utrecht benoemde heer Zvijsen voorloopig te 's Bosch verblijf zal J. P. Deppen, hoogleeraar aan 't seminarie te Haaren, bij 's Bosch, zal benoemd worden tot coadjutor van den heer Zwijsen, met het regt van opvoiging VQOr het bisdom van 's Bosch; de coadjutor zou te Utrecht houden. Deze zou, naar men zegl( huis betrekken van den tegenwoordige» aartspriest(Jr) de naast gelegene parochiekerk van den H. \V,ilu. brordus zou zijne huiskapel , en <«" gemeente met die der St Catharinakerk ineengesloten worden. — De Nieuwe Noord.Brabander, van 14 April, deelt het volgende berigt mede uit Roermond van den 11 April: „Gisteren avond werd door de Koninklijke Harmonie alhier eene serenade met fakkellicht gebragt aan mgr. Paredis, ter gelegenheid zijner benoeming tot bisschop van Roermond. Het luiden der klokken en het afschieten van het geschut had eene talrijke menigte in de nabijheid van bet bisschoppelijk paleis te zamen gelokt; de geheele straat was sierlijk verlicht. Heden hebben het gemeentebestuur dezer stad, de leden der arrondissements-regtbank, en eenige andere autoriteiten den bisschop hunne gelukwenschingen met zijne nieuwe waardigheid aangeboden." Do bisschop van Roermond schijnt men dus niet zoo geheel als alleen-kerkelijk persoon te beschouwen, en de verklaring, in het Hand. bl. gegeven, dat een bisschop van Utrecht of van Roermond niet veel anders was dan een domme van Zeyst, schijnt ons minder juist. Wij hebben er toch nimmer van gehoord, dat er voor een nieuw benoemden predikant zulk eene ontvangst werd bereid. Zoon Protestantsebe vertooning ware trouwens dan even lakenswaard, als 't geen thans te Roermond plaats vond , en gaarne elders zou worden nagevolgd — De Amst. Courant van heden zegt, dat zoo hij wel onderrigt is onze regering in 1841 aan het hof van Rome heeft te kennen gegeven, „dat, daar het raadzaam was geworden, ook in het belang harer katholieke onderdanen, de onderhandelingen tot wijziging van het konkordaat van 182 7 te laten rusten, zij zich eene tusschentijdige regeling der aangelegenheden van de roomsch-katholijke kerk wel zou kunnen laten welgevallen, maar onder een tweeledig voorbehoud: vooreerst, kon zij de vestiging van bisschoppelijke zetels aan deze zijde der rivieren niet onvoorwaardelijk toestaan, en in de tweede plaats moest aan den Koning eenig — nader onderling te regelen — regt van veto worden toegekend, om van de bisschoppelijke zetels , in het belang van den Staat , personen te kunnen weren, wier plaatsing in dat hoog gezag aan de regerfng minder raadzaam mogt voorkomen." Na die mededeeling vraagt de Amst. C. of de regering het doen ophouden van dat Status quo aan de protestantsche landgenooten als zoo billijk kan tegenwerpen , — of de ministers , omdat zij dat misschien zelf niet geloofden, den stand van zaken in 1841 daarom niet zoo volledig hebben opengelegd , — of men aan de regering van Willem II het regt dier mededeeling niet had mogen laten wedervaren, — en of het vertrouwen op de deugdelijkheid der grondwet, waaronder wij leven, en de gehechtheid aan onze tegenwoordige staats-instellingen, niet zul. len geschokt worden, bij de verstandigen onder onze r. katholijke landgenooten zoowel als bij de protestanten, wanneer de ministers blijven volhouden, dat de regering van Nederland, eindelijk , door de Grondwet van 1848, zoo ver gebragt is, dat zij alle verordeningen, die het hof van Rome zal goedvinden te maken, over de kerkelijke aangelegenheden van r. katholijke Nederlanders , en alle benoemingen van het geestelijk gezag, eenvoudig voor notifikatio zal hebben aan te nemen ? UTBECHT 19 April. De Hoogleeraar G. W. Vreede heeft over de belangrijke aangelegenheid van den dag eenige artikelen in ons blad geplaatst, die zeer zeker aan de abocné's van ons blad even aangenaam waren ter lezing , als ons ter plaatsing. Door de zaak van 't herstel der bisschoppelijke hiërarchie op zuiver staatsregterlijk terrein te beschouwen , kon geen R. Katbolijk landgenoot worden ge-kwetst. Wij vermenen, dat alleen de regeringspartij, over die stukken zich geraakt kan gevoelen. Dat dus op dezelve eenig antwoord zou komen ware te wachten; maar men mogt vertrouwen, dat dit tegenover den man , die ridderlijk voor zijn gevoelen durfde uitkomen, op gepasten toon zou geschieden. De IJsselbode heeft dit niet oonoodig geoordeeld maar een stuk geplaatst, dat zoo schandelijk van toon is , dat het niet de minste opmerking verdiende , zoo niet thans de Arnh. Courant liet artikel had gemeend te moeten ovurntmeu. Als antwoord op dat artikel deelen we hieronder een stuk mede, dat de Zutphensche Courant bevat. We vertrouwen, dat de Arnhemsche Courant zich zoo onpartijdig zal toonen, deze teregtwijzing vaa den zich achter anomijmiteit verschuilenden schrijver in den IJsselbode insgelijks zijne lezers mede te deelen. „In de IJsselbode van den 5. April jl. is opgenomen een opstel getiteld : de Professor Vrtede en 'Ie Utrechtsche adressanten over de benoeming der Hisschoppen. De schrijver, die zich liever verschuilt achter de anonymiteit, dan ruiterlijk voor zijnen naam uit te komen, beroept zich ter bevestiging zijner schandelijke aantijgingen, in eene noot, op hen die door hun verkeer aan de Utrechtsche Hoogesehool in staat gesteld werden, om met illeti Hoogleeraar in kennis te komen. Het is er echter verre van af, dat dit beroep op diens leerlingen der» schrijver zoude kunnen vrijwaren van de beschuldingdat hij zijne pen geleend heeft tot eene zoo schaamteloos.» verguizing van iemand , zoo geacht bij een ieder d;e hem van nabij heeft leeren kennen , zoo bemind bij ieder stndent, die door de rigting zijner studiën met hem in aanraking is gekomen. Het is er ver van at , dat hij , die eenmaal aan de boogeschool van Utrecht de lessen van dien hoogleeraar heeft genoten, zijne handen zoude willen leenen, om den schrijver behulpzaam te zijn in het stellen van valsche beschuldigingen. Wij laten de zaak waarover de heer Vreede en de schrijver van het artikel verschillen, in het midden, maar wij vragen of het billijk, ja geoorloofd is om dengene, met wien men in gevoelen verschilt, met zoodanige wapenen aan te vallen. Maar vergissen wij ons niet, dan schuilt er meer achter dien kwaadaardigen aanval, en dan zouden wij gyneigd, zijn er eene wrok in te vinden over eene recensie door dien hoogleeraar in de Gids van het atgeloopon jaar over een werk van zekeren Deventerm ir. geschreven, eene recensie zoo kalm en bezadigd, als dit opstel vuil en grof is. — Aan de vrucht kent men den boom, en wij achten ons daarom gelukkig den schrijver niet te kennen, maar wij houdt-u ons overtuigd dat zijne begaafdheid, zijne talenten, indien hij ze bezit , niet in eenige vergelijking kunnen komen met die van dien hoogleeraar, wiens naam zelfs in den vreemde eenen wel verdienden roem erlangd heeft. Het opstel is eene opzettelijke wederlegging niet waardig, en wij onthouden ons daarvan. Alleen zij dit nog gezegd dat de heer G. W. Vreede te hoog staat in de schatting van ieder weldenkend man , dan dat een zoodanige aanval van een' schrijver zoo grof, en tevens zoo onhandig hem in het minst» deren zal." — Aan de Groningsche Hoogeschool zijn den 9 dezer tot doctors in de beide regten bevorderd de heer W. Tadama, van Mukkuin, en de heer J. K. Schoonegeoel, van Dokkum, met Tueses. — De. Slem uit Montfoort deelt een artikel mede van 't geen door eene commissie van Oud-diakeuen te Groningen in der tijd is gedaan, om de bedeelden tegen matig loon gezonde woningen te verschaffen. In 1843 opende deze commissie namelijk eene geldleeuing van J 36,500 a 4 pCt., waarvoor zij lvi nette, zindelijke en gezonde woningen bouwde. In 4 jaar tijds waren de woningen gereed. In plans van den gewonen huur van 70 a 80 cents, werden gemiddeld deze woningen a 50 es. per week al eataan aan die bedeelden, die door zedelijk en gofi gedrag de meeste aanspraak op deze weldaad konden maken. De kosten van onderhoud en uitbetaling der renten kon niet allen steeds geschieden , maar telken jare heeft men zelfs eenige aandeeleu van ƒ 100 kunnen uitloten, zoodat in 1860, dut is in ruim 2 jaar, reeds ƒ 2300 was afgelost. Door deze voortdurende aflossing zullen deze 101 woningen nu na verloop van eenige jaren het onbezwaanl eigendom worden der diaken-vereeniging en zullen deze woningen voor bet bedrag der onderhuu la, kosten aan de bedeelden kunnen verhuurd wor ieu. — Uit Amersfoort schrijft men van 14 April : „Eergisteren heeft alhier eene echtverbindtenis pW. jahad van twee doofstomme jongelieden, welke, m het gesticht te Groningen de lees- en schrijfkunst geleerd hebbende, bij de voltrekking van hun huwelijk geen' tolk benoodigd hadden." — Het schip Batavia, kapt. Poort, zal in Mei van Rotterdam vertrekken, met 120 manschappen, onder bevel van de luit». J. v. Pabst, 11. F. v. Heimen en J. O. Gobivs, aan boord , om hen naar J.iva over te voeren. —•— — Ofschoon de Turksche aangelegenheden veel van derzelver belangstelling verloren , zoo spoedig het gevaar van oorlog verdween, blijven ze toch van zeker gewigt. Het hoofdbezwaar, de regeling van de zaak der licilige plaatsen, zal stellig geene groote moeijelijkhedcn na zich slepen; we leven niet meer in den tijd der kruistogtcn, en het groote maar wankelbare gebouw der Europesche beurzen zal dus niet weder op zijne grondvesten schudden. In deu grond der kwestie ligt er echter meer in de zending van vorst Menchikojf, dan enkele grieven te zien weggenomen. Het Turksche rijk moet onteigend worden, maar onteigend zonder geweld. De heerschzncht zal blijven bestaan zoolang er menschen zijn, en daarom poogt ook Rusland zich steeds uit te breiden, maar het zoekt uitbreiding liefst op de zachtst mogelijke wijze. De Christenen in Turkije gehoorzamen nog alleen aan de Turken omdat ze verdrukt zijn; aan de magt der Turken gelooven ze echter weinig meer. De geringe achting, die de Turksche Christenen nu nog voor do Muselmannen hebben , moet geheel wegvallen. Daartoe strekt de Russiesche zending, daartoe doortrekken de Russiesche hoofdofficieren de provinciën in alle rigtingen. De Christenen moeten het goed begrijpen, dat ze een beschermer hebben tegen de aanmatigingen van de Mahomedanen, en •en magtigen beschermer zelfs. Daarom verneemt men reeds dat te Mostar do Christenen met de grootste plegtigheid eene vrouw hebbeu begraven, dat de Christenkerk ei open is en de geloovigen door klokgelui ter bedehuis worden opgeroepen. En begrypen de Christenen de kracht dier bescherming eens geheel, hoe zullen 3 millioen Turken dan over 11 millioen Christenen kunnen blyven heersenen ? Die onmogelijkheid, om zijn overwigt te behouden, vermoordt Turkije. Deszelfs gezag is stervende. Maar daarom aai Mahmoud zijn palcis behouden en in zijn serail zich kunuen blijven vermaken; er zal in den Almanak van Gotaa en op de kaart van Europa een Turkije blyven, maar er zal geen Turksche wil meer bestaan. Rusland wil doen wat Engeland met de Indiesche vorsten doet, die bij hun leven worden gebalzemd , en levende en regeronde mummies zijn , in plaats van onafhankelijke prinsen; dat middel is probaat, en de patiënt schreeuwt niet. Het is als de termieten doen, die het hout in de huizen uitvreten, maar eene dunne schors vrijlaten, «oodat de balk ineenstort als men er met de vinger aanraakt. Zon wordt ook Turkije innerlijk uitgeknaagd: de schors blijft; maar omdat iedereen dat ziet zal niemand de schors roet zijn vinger aanraken. Dat zou kosten van herstel sa zich slepen, die men niet wenscht. Ter zake der Turksche aangelegenheden zou alleen oorlog kunnen ontstaan: of als de Christenen zich geheel vri wilden maken , ot als de Mahomedanen zich niet zoo rmtig zouden willen laten uitsterven, of als de Europesche mogendheden jaloersch werden. In 't eerste geval zouden «ie Christenen opstaan tegeu hunne onderdrukkers; maar tegenwoordig is geen opstand denkbaar zonder dat ze op rekening komt van de omwentelingspartij: de Hongaarsche opstand was in den beginne zuiver nationaal; ze werd •chter van revolutionnairen aard; dat zou 't zelfde wezen met een opstand der Slaviesehe volken. Rusland en Oostenrijk zouden zoo iets op hunne grenzen niet kunnen aanzien, ze zouden tusschen beiden komen en, misschien om verdere moeijclijkhoden te voorkomen, Turkije verdeelcn. De herleving van den fanatieke» geest der Mahomedanen co» gelijke gevolgen kuiineu hebben. Te IConstautinopel i> daartoe geen vrees , maar in de provinciën kon het wel eens, dat de Turken het niet gedoogden hunne vroegere slaven niot alleen met zich gelijk maar zelfs soms boven zich gesteld te zien. Een tnoordtooneel ware dan moelijk: de mogendheden zouden dat niet straffeloos kunnen dulden, en eene vorJeeling ware ook dan spoedig w;,ui>'-;iijnlijk. De nfgumt der mogendhedeu zouooktegeu de langzame ontbinding van 't Turksche rijk zich kunnen verzetten, uit 't oogpunt van het t.ehoud van het Europeesch evcnwigr; maar dat evcuwigt bestaat 'reeds siixls lang niet Rusland en Engeland hebben overwigt; Frankrijk i, Jool de telkens wederkeereude omwentelingen verzwakt. 1. «taacbü Europa heeft zoo vooitlurend behoefte aan wede, dat men geen oorlog er om zal maken, omdat Ru.sland de Christenen tegen den Turksehen overmoed en de Sultan in plaats van over zijn rijk alleen over zijn Serail regeert. Integendeel de bescherming van Ho.land en de langzame oiitcig'-niug vnn Turkije zal ruimgchuoia g-siegenheid geven tot het aanlever, van spoorwegen doen v:„i andere groote werken; wat kan bet industrieel EwvP* heter weuschen? Nijverhei.! en handel m Jen tegeuwoordigen tijd bevorderd worden,aan oorlog moet men niet denken. De regeringen moeten slechts actionaiisseu zijn en Richelku zou ui onze dagen slechts voorzitter van eene ijzeren spoorweg-maatschappij wezen. De oorlog heeft thans in Europa even weinig kans om zijn schepter te zwaaijen , zegt het Journ. des Débats (waaruit we deze opmerkingen overnamen) als dnt het ongeduld der Christenen of het fanatisme der Mahomedanen in Turkije , omdat die volken het mechanisme van tEuropeesch crediet niet begrijpen , met vrucht een burgeroorlog in hun eigen land zou kunnen doen ontstaan. — Onder de zeldzame giften behoort die, door een Russiesch onderdaan, den honorair-raadsheer Yukuoleff, aan den keizer aller Russen gedaan. De gift bestaat uit eene som van 1 millioen zilveren roebels, om daarover naar welgevallen te beschikken, en geschiedt uit dankbaarheid jegens den souverein, door wiens bescherming des schenkers vader zulke gelukkige zaken had gedreven. Deze som is aan het Invalidenhuis afgestaan. De keizer heeft den heer Yakooleff benoemd tot kamerheer, gewoon raadsheer en ridder der Vlauimir-orde. — Volgens het contract, dat de bladen thans mededeelen, heeft de maestro Rossini van den tooneeldirekteur Cesarini te Rome, voor de zamenstelling de instudering en de direktie van alle repetitien en drie eerste voorstellingen van de heerlijke opera de Barbier ran Seoilia, bekomen 1000 gulden en vrije huisvesting gedurende zijn verblijf te Rome! De akte daartoe is gedagteekend op 26 Dec. 1815. — Wederom hebben wij van de redactie der Utrechtsche courant/ 45,47/2 ontvangen. Wij verblijden ons over die milde giften, en zeggen uit naam onzer armen den gevers bartelijken dank, en hopen wederom vele ongclukkigen daarmede te helpen. Schokland, 8 April 1853. J. CROMHOUT, Predikant. I. JACOBS HALE, Ouderling. E. RIGTER, Diakeu. . den Helder 15 April. Te Texel uitgezeild Eliza, kapt. Visser, naar •Suriname. De oorlogsbrik de Lynx zal met den 1 Mei in dienst worden gesteld. ---