EXTRACT uil de notulen van het verhandelde bij GEDEPUTEERDE STATEN der Provincie Drenthe. NO. 64 H AsSCn den 18 Julij 1866' n' *rlikèl j rzien de resolutie van 26 February 11. no 9UeriJsscl il waaruÜ. in betrekking tol de provincie ,- Srens 'dif, Ü" 's aangewezen, tusschen welke en n d"t gew est ,prov,ncie naar letter b (3de alinea) van het 8e,eninS dCr J»«» °P T,J"IJd«ze Provincie door Heeren liede- &de • «»« bo,Paa,d ,s °P Woensdag den 1 Augustus men. J Wo|-dt ie,',;80Pga"&. Provin ■ de nito r "erinnerd , dat. volgens het reglegelaie,, f' de Jagt „ f'.ï6 der Jagl en visscnerÜ >" deze «roon da« on oO|).WATEKWILD niel anders loc*'» mo dicPeii " gs hel wa,er van meren . rivieren. Ass7üradSS'Be gronden UilgeTeende Plassen e" °P dra>«>Se e" ,3 -Olg 1866. e Commissaris des Konings voornoemd, VOS VAN STEENWIJK. *W der Maten en Gewigten. «&^^nE5J^Id Assen ««♦ja1* »ER w.rteebbende "molenen, dal de d»Mifben 'ot engm«eTe Zal P|aa,s "ebben van Maandag e",e"uis. orgens 9 ? hii "'S va,, ~;cl.,e bad Kamerad. j>ielen 'J '■•cliafleilbu""sen hadgedacht. door de overwin- Til vei:sch^ar dat Tl'v °ns(,N°°rderlcger te kunnen verkS*iei.s'T ka">p aiJÏÏ? z,,ch ee'ed en is te Olmü.z kost€n e"stadt i„ handen edf de ves,"'gen Josephstadte.i nJiïd'er'esiensla Jge"- Zal dCU vüand moeile n' T^,s Va" de E,be tn on' B .n.°e 'dat h,?efl nat£?.merad' maar eer men op de kaan o.f>in??n Wad' r?",horVerre aan de "«chouwuige, onder de* Vc legrani U'ad"lo<>r »te schenken . komt e van Ce^-'de P-isen bivouackere" Zoo denkeu ook de inwoners dier stad die wat hebben waarmede zy kunnen verhuizen. leder pakt in en neemt daarmede denzelfden cours als de Keizerlyke familie en vele andere hooge personaadjes hebben gekozen. Intusschen, nadat er een familieraad, gevolgd door een .Ministerraad, was gehouden, werd alzoo te Weenen besloten : • hei zwaard niet opgestoken!- en het schijnt, dat de Kabinels-president von Mensdorff en de Aarts-llertog Albrccht vooraf een advies hadden gegeven, dat zoodanig besluit regtvaardigt. Men wil in allen gevalle een veldslag onder de muren van Weenen wagen en de Aarts-llertog AlbrecM, thans generalissimus van alle Keizerlyke troepen, redeneert aldus : Aan de twee Pruissische legers, van den Kroonprins en van Prins Frcderik Karel, kan Oostenrijk tegenoverstellen : 1. de niel allen even goed georganiseerde corpsen van zyn Donau-leger; 2. hel grootste gedeelte van het Zuiderleger, uit den vesiingvierhoek teruggeroepen en over den spoorweg naar Weenen gebragt; 3. de uit Halmatic getrokken corpsen; 4. de reserves, gehaald uit het centrum des Rijks en die, ofschoon uit jeugdige soldaten zamengesteld, nuttig kunnen zyn in een zoo goed le verdedigen stelling als het verschanste kamp bij Florisdorf is. De Pruisen zullen uu vermoedelijk —en lellende op hunne laaisie operatien, is dit zelfs zeer waarschijiilyk — trachten tusschen Linz en Weenen den Donau over te trekken, om laatstgenoemde stad Zuidwaarts aan le vallen en zoodoende hei kamp bij Florisdorf le ontwijken; of zij verschijnen misschien voor dit kamp, gelijk zij deden voor de Duppelerschans in den lleenschcn oorlog. In het eerste der twee onderstelde gevallen hebben zij al dadelijk vooraf een groot voordeel verkregen door den wederstand des Hostenrijkschen legers te verplaatsen; maar men vergele niet, dat het overtrekken van den Donau een der moeijclijkste krygsoperatien is. In het tweede geval kunnen de Pruisen zich voorbereid houden op een feilen tegenstand nit het kamp bij Florisdorf, dat ruim genoeg is. om geheel hel Oostenrijksche leger te kunnen opnemen, en voorts voorzien is van geduchte verdedigingswerken, lot wier aanval bclegerings schut noodig zal zyn. Volgei.s de Oostenrijksche Militar Zeilung is de reorganisatie van het Noorderleger nogenoeg volbragt. De eerste kolonties van het Zuider-leger zyn reeds den den 12 dezer te Weenen aangekomen. Eiken dag worden 20 a 25.C09 man troepen uil het Zuidelijk gebied naar het Noorden gebragt. Alzoo zal Oostenrijk over eenige dagen tusschen Weenen en nlniülz een leger hebben van 400,000 man. gereed om de Pruisen het hoofd le bieden. Keizer Frans Jozeff zal zich bij het leger vervoegen. Aarls-Ilerlog Albncht heeft bij dagorder afscheid genomen van de garnizoenen van den vierhoek en lot het Zuiderleger gezegd: «wij gaan naar het Noorden, om. met onze legers, te idoiicii dat Oostenrijks kracht nog niet is gebroken! • • Naar het schijnt — zegt de Fransche Moniteur — rukt het Oosteiiryksche Noorder-leger van Olmütz langs de spoorweglijn. die regtslreeks iaar Weenen loopt en niel door de Pruisen bezet is. zuidwaarts op, om zich met hel hoofdleger te vereenigen , hetwelk de toegangen tot de stad moet verdedigen. • Die concentratie wordt door de voorzigligheid geboden, met het oog op de vijandelyke massa's die Weenen bedreigen. ■ Wat de vereeniging der Pruissische legers belreft. het is waarschijnlijk dat deze reeds heeft plaats gehad, ofschoon hel nog' viel bekend is waar . De onderhandelingen over eene wapenschorsing van drie dagen zijn waarschijnlijk afgesprongen op de voorwaarden van Oostenrijk dat men voort zoh gaan met het leger le versterken, eene voorwaarde welke Pruissen volstrekt weigerde. Men zegl. dat volgens de jongste voorstellen van Pruissen bet bondsgebicd zou beslaan uit de noordelijke Staten van Dtiiiscliiand lot aan de Maiu. Hel noordelijk deel van Keurbessen. de provinciën Kassei en Marburg, zouden worden ingelijfd. Het overige van Keiirhessen zou . vereenigd met Boven-Hessen . aan gene zijde van de Mam een nieuwen slaal vormen die aan den Keurvorst zou worden gegeven, voor het geval, dat hij het bondgenootschap met Pruissen aannam en in den Boud kwam. Het zuiden van llannoier, beslaande uit de provinciën llildesheim en Gölliiigen. zou by Pruissen worden geannexeerd, even als Oosl-Friesland. dat vroeger aan Pruissen behoord heeft en dat aan de Pruissische provincie Weslfalcn den toegang tol de zee zou openen De provincie Osnabiück zou welligt worden gevoegd bij oldenburg. als vergoeding wegens de reglen van hel huis van Oldenburg op een deel der Elbc-llertogdommen. Het overige van ttannover zon den Koning worden hergeven onder de voorwaarden van bondgenootschap met Pruissen en toetreding tot den Boud. De Koning zou tevens afstand moeten doen van zijne opvolgingsregten ten aauzien van Brunswijk. Van Saksen eischt Pruissen het gedeelte ten noorden van het Keuzengebcrgte. De Koning van Saksen zou overigens op gelijke voorwaarden als de overige vorsten zyn gebied kunnen terugbekomen. Dresden zou bondsvesling worden. Aan de zuidelijke Staten zou de keus gelaten worden zich tot een afzonderlijken Bondsstaat te vereenigen of zich bij Oostenrijk aan le sluiten. De betrekkingen van den Bond van hel noorden met het zuiden zouden geregeld worden door bijzondere overeenkomsten, nadat men het met hel Bonds-Parlement zou zyn eens geworden. Pruissen maakt een conditiosine qua non van het opperbevel over de legers der Bonds-Staten. Het «ojgend verlelsellje gaat tot groote stichting van het publiek in de Pruissische bladen rond : • Toen onze Koning in de tweede helft der maand Junij afscheid nam van Prins Frcderik Karel, zeide Z. M.onder anderen met tranen in de oogen : •Ik ben een oud man, een man van bijna zeventig jaren; hoe zou ik er dau nog aan kunnen denken oorlog te voeren ? •Ik verlang niets liever, dan bij mijn dood den vrede na te laten aan mijn Volk. »Ook weet ik, dal ik het voor God en mijn geweten verantwoorden moet. • Voor God kan ik het betuigen: Ik heb gedaan wat ik kon; den Keizer heb ik gebeden. gebeden, zoo dringend als het slechts mogelijk is te bidden. • Ook verlang ik geen voetbreed uitbreiding van grondgebied ; alles wil ik toegeven wat overeeugebragt worden kan met Pruissen's eer. • Veel heb ik aangeboden, doch zij willen nu eenmaal den oorlog; zij willen dat alles weder worden zal gelyk het vóór den zevenjarigen oorlog geweesl is, en dat gaat toch inderdaad niet aan; dan zou Pruissen niets meer te beteekenen hebben l# Daarop wendde de Koning zich tot Prins Frederik Karel, omhelsde hem en zeide: ■ Karel! ■ Reeds eenmaal, bij het bestormen der Puppeler-schansen, is u eene laak opgedragen en destijds hebt gy u daarvan loffelijk gekweten; tttans wordt u eene veel zwaardere taak toevertrouwd» Bij deze woorden slouden ook Prins Frederik Karel de tranen in de oogen. De Koning vervolgde: • Goddank, ja, het leger is in een goeden staat; doch or wij de overwinning behalen zullen, dit is in de hand des Heeren. ■ Indien de Heer niet helpt - is alles toch vergeefs. • Ook willen wy niet overmoedig zyn, indien de Heer ons de overwinning schenkt.'/ Aardige eomedie. Als ze zoo schreiden bij 't afscheid, dan moesten xe wel in iranen opgelost zijn bij de stapels lyken, die daar lagen — op hnn commando. Men zegt. dat de Koning van Beijeren aan eene Kabineis-wijziging bfgint te denken en zoo, door den Ministerraad heen, bij Koning Wilhelm wil komen. Ook verschillende dagbladen, in de Duitsche Middenstaten verschijnende, prediken meer en meer: slaat de verzenen niet tegen de prikkels — onderwerpen wij ons aan Pruissen en sparen wij daardoor stroomen bloeds en onnoemelijke schatten — wij zijn los van Oostenryk, sedert hel Venetië weggaf, enz. enz., alle redeneringen, die verraden, dat de coHrage zoek is geraakt en dat de bier-enthousiasten de opgaande zon aanbidden. Eerstdaags zal Koning Victor Emmanuel, naar. men verwacht, uit het hoofdkwartier een manifest aan de bevolking van lialiaansch Tyrol en van Islrie riglen en haar in den naam van het algemeene vaderland der Italianen oproepen, om zich onafhankelijk te maken. Te Parijs begint men zich te schamen over de rol, door Frankrijk in de Duitsche kwestie gespeeld, eu de jongste redevoering van den heer Thiers, waarin eene profetie lag opgesloten len aanzien van Prnissen's onverzadelijke heerschzucht, wordt tot spijt der politie gelezen en herlezen en geprezen, ja , bewonderd. De Constitutionncl, de Keizerlyke Hoftrompetter, verweet, eenige dagen geleden, aan de France, dat deze de politiek van den heer Ihiers, waarbij de traclaten van 1815 verdedigd werden, prees en roemde. Maar, zegt men ie Parijs, bedreigen de traclaten van 1866. welke Pruissen geneigd is aan Europa op te legen. Frankrijk niet meer dan de tractalcn van 1815. en brengen zij dil Keizerrijk niet vlak naasl en tegenover eene colossale militaire Mogendheid ? En geeft Pruissen niet. volkomen gelijk Thiers het heeft voorspeld, over ons hoofd heen de hand aan Italië, gisteren bondgenoot, heden vjjand , morgen misschien tegenstander? ■la, Frankrijk kan niet ontveinzen dal de nieuwe staat van zaken, dien Europa thans te gemoet gaat (als gevolg van het gebruik der iiaaldgeweren ?) voor hel Fransche Keizerrijk veel ondiildhaarder, veel vernederender, veel gevaarlijker zal zijn;, dan het stelsi 1 van 1815, zelfs toen het no» ongeschonden was, dus vóór 1830. nikwjjls heeft men veel gespreken ovir de zwakheid der regering van Lodewijk Philips Maar wij zijn geregligd lot de vraag, of die negering ooit zou geduld hebben dat Pruissen den baas speelde over geheel luitschland en in onze gewesten de grondslagen legde lot een nieuw Ryk van Karel den Groote l Vele voorstanders van Napoleon UI, die een blind vertrouwen in hem en in zijn genius stellen, zeggen": • Wacht maar, gij zult zien dal weldra de eene of andere slag door den Keizer geslagen zal worden.' 't ls mogelyk, maar een Napoleon kon op het tooneel der diplomatie wel hetzeirde lot ten deel vallen als von Benedeck zich op het tooneel des oorlogs heeft berokkend, die Oostenryksche veldheer, welke met zy befaamd plan de campagne de Pruissen tot voor Weenen heeft doen komen! De politieke inziglen, welke door Prins Napoleon steeds bij zijn Neef, den Keizer, zijn voorgestaan, hebben thans volkomen de bovenhand. dal wil zeggen: het Fransche Gouvernement is tot Pruissen s staatkunde toegenaderd. Eu heeft het zelfs dienstig geacht, dit niet onbekend aan het publiek te laten. Buitendien bestaat er thans zekore spanning tusschen het Fransche Gouvernement. hetwelk in zijne bemiddeling nog niet is geslaagd, en Oostenrijk, hetwelk zyne krachten tot eene laatste inspanning verzamelt. Het gevolg is, dat Keizer Napoleon zich weder gunstig gestemd beloont voor Italië, terwijl hij aanvankelijk misnoegd was over de houding van het Italiaansche Gouvernement, hetwelk zijn gang is gegaan, even als of Venetië niel aan Frankrijk ware afgestaan. Er is een gerucht in omloop, dat er verandering in de zamenstelling van hei Fransche Ministerie op handen zou zijn, len gevolge van 's Keizer toetreding lot de inzigten van Prins Napoleon, doch dit is slechts een los gerucht. Of de Fransche bladen zich al moeite geven, om de werkeloosheid van Napoleon toe le schrijven aan veranderde politieke inzigten. bel Europeesch publiek zegt: de Neef van den grooten Oom heeft de zündnadel-koorts en is bang voor de poejjers door de Pruissische garde uit Krupp's kanonnen toegediend. 't Prestige van ontzettende, onbetwiste magt, dat den derden Napoleon omgaf, is door Pruissen aanmerkelijk verzwakt. Vrij bitier zegt een der Parysche dagbladen: > Pruissen als heer van Duilschland, en Italië als Pruissen's bondgenoot, beiden jong. opgeblazen door hun nieuwe kracht, aanmatigend van gestel, verwend door hel ongehoord succes van hun vermetelheid, zien reeds met minachting op het oude Frankrijk neer, dat waarschijnlijk in hunne oogen weldra rijp zal zijn. om zich met hel oude Oostenrijk en Spanje zalig in de herinneringen der geschiedenis te laten begraven.- Meu zegt dat de Keizer een brief kreeg uit Venetië, met beleefd verzoek om het algemeen slcmregt. Maar aan wie behoort Venetië ? 't Is op dit oogenblik roofgoed. Overigens hebben de Parijzenaars mal-aise. 'lis stil en gedrukt in de hoofdstad der moderne beschaving. De bevolking wil nieuws hooren en krijgt het slechts bij suikerlepeltjes. Is er een Blad. dat grooter dosis aanbiedt en die hartelijker maakt door een vrij, geestig, pikant woord, die redeneert en profeteert. dan steekt de Moniteur dadelijk den wijsvinger voornaam en dreigend uit en zegt: «hel is niet waar wat gij vertelt !> of: -gij verspreidt valsche tijdingen en zult daarvoor teregt slaan !• Uil de berigten hctr.< kkelijk de finantiën van het Turksche rijk is op te maken dat het crediel der Porte geheel is gebroken, en dat de tijd op handen is waarin het haar onmogelijk zal zijn. ook maar eenen enkelen shilling van builenlandsche kapitalisten meer te bekomen, onder welk voorwendsel ook. De rente der in 18C5 geconsolideerde Turksche schuld over het afgeloopen halljaar is nog niet betaald en er wordt gezegd dat er meer van die schuld is uitgegeven dan met de goede trouw bestaanbaar zou zyn. Wij hopen nog dat het vermoeden van kwade trouw door opheldering of door wederlegging zal vervallen, te meer daar onze kapitalisten zoo veel obligatien van de geconsolideerde Turksche stealsschuld hebben genomen in het vertrouwen op de door Briische ambtenaren ren varigen jare gegeven verzekering, dat-de Turksche finantiën op eenen belereu voet zouden worden gebragt door de maatregelen die de Porie toen nam, zoo deze maar eenige ondersteuning bij de kapitalisten vonden. ---