DE COMMISSARIS DES KONiNSS in de Provincie. Drenthe De voorbereidende werkzaamheden tot de ligting Wer Nationale Militie voor 1857 willende regelen, eu daart-ie .gelet hebbende op de te onderwerpe betrekkelijke resoluiien-van «len 15 November 1820 110. 12 en den 10 November 1827 no. 24, mitsgaders op de verdere, bij vroegere ligtingcn gegevene, voorschriften; Besluit: Art. 1. Enz. _~.. Art. 2. Heeren Burgemeester en Wethouders der verschillende arcmeentcn in dii gewest nit te noodigeti. om herhaaldelijk . bij publicatie, ter kennis van de belanghebbenden te brengen: dat de manschappen, die bij de Nationale Militie voor zich zelve dienen en in den loop van dil jaar, hetzij door het overlijden van eenen vader of stiefvader, of wel van eene moeder of stiefmoeder. weduwe zijnde, of door eene plaats gehad hebbende regterlijko separatie of echtscheiding der ouderen , ol eindelijk door overlijden van eenen broeder of broeders, regt op vrijstelling, overeenkomstig de bepalingen vervat in art. 21, in verband met ant. 91 en 94 der wet van 8 Januarij 1817 {Staatsblad no. 1), verkregen hebben of niog ten verkrijgen, en van de dienst verlangen te worden ont slagen, zich daarloe. vóór den 15 Januarij 1857, bij reques met overlegging van de noodige bewijsstukken. aan het Bestuur hunner gemeente behooren te adresseren; met kennisgeving. dai Je aanvragen om ontslag. ler zake voorschreven, welke niet vóór den 15 Januarij 1857 bij de Gemeentebesturen ingekomen zjjn, of waarvan, de bewijzen niet in behoorlijke orde mogten worden bevonden, voor dal jaar uiet kunnen worden toegestaan. Art. 3. Enz. Extract dezer art. 2 zal van nu af tot en met de eerste nclft der maand Januarij 1857. telken veertien dagen worden opgenomen in de Urenische Courant. Assen, 20 November 1856. De Commissaris des Konings voornoemd, DE VOS VAN STEEN WIJ K. De COMMISSARIS UES KONINGS in deTrrönücië~Dmuhë, Brengt ler algemeene kennis, dat gedurende dezen winier. telkens bij invullenden en doorgaanden dooi, de tolboomen °P den Grooten Rijksweg in dit gewest, alsmede op den provincialen weg van Assen naar de llilie. zullen gesloten zijn voor alle karren, voer- en rijtuigen, welke gehouden kunnen worden met meer dan vijfhonderd Nederlandsche ponden geladen te zijn, gelijk mede voor diligences en postwagens voor meer dan negen personen ingerigt of met andere goederen dan die der passagiers beladen. Assen den 4 December 1856. De Commissaris des Konings voornoemd, DE VOS VAN STEENWIJK. De COMMISSARIS des KONINGS in de Provincie Groningen. Gelet hebbende op art. 76 van het reglement op het toezigt der Iwegen in deze provincie, goedgekeurd bjj Koninklijk besluit van den 31 Julij 1854, No. 24; Heeft goedgevonden en verstaan te bepalen: 10. dat telken winter, bij ieder invullenden en doorgaan den dooi, de rijks- en provinciale wegen der eerste klasse. de keijenstraten daarvan uitgezonderd, zullen worden afgesloten voor alle vrachtwagens hoegenaamd, welke zijn beladen met zwaardere vrachten dan van vijfhonderd Nederlandsche ponden gewigt; 20. dat de tolgaarders en andere beambten bij het bestuur der wegen voor de slipte naleving van deze bepaling naauwkeurig zorg zullen dragen en bij deze gemagtigd en gelast worden, om telken winter, bij invallcnden en doorgaanden dooi, alle zoodanige vrachtwagens, waarvan zij, bij gemis van weegbruggen, de zedelijke overtuiging hebben, dat ze met meer dan het bij deze bepaalde gewigt zijn bevracht, niet te laten doorrijden, maar voor de zoodamgen de tolboomen gesloten le houden tot zoolang het te zware gewigt daarvan is afgenomen, zullende dit meerder gewigt met afzonderlijke middelen worden vervoerd; 30. Enz. Groningen, 29 November 1856. De Commissaris des Konings voornoemd , I. A. VAN ROIJËN. --- OVERZIET DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. 4 Dec. De groote lijding van den dag is: oproer in Sicilië! en wel in een klein stadje van 9000 inwoners, een oproer, dat zich echter ook te Girgenti zou hebben doen gevoelen. 't Gerucht van zulk een oproer was te Parijs op 1 December zeer algemeen verspreid en werd door velen geloofd, maar het is toch voorzigtig, om daaraan slechts voorwaardelijk geloof te hechten, want er is geen enkel berigt, eenige officieel kleur dragende, dat de waarschijnlijkheid verhoogt. Mogt de beweging zich verder uitstrekken, dan aanvankelijk wordt verhaald, dan zou dien len gevolge de Napelsche kwestie in een nieuw tijdperk treden. Wachten wij echter op nadere tijdingen en verheugen wjj ons inmiddels over de bevestiging van onze vroegere mededeeling, dat nameljjk het vredes-congrrs inderdaad ten tweede male zal bijeenkomen. dat Engeland en Oostenrijk nu zelfs naar eene nieuwe zamenspreking verlangen, en dat de Engelsche pers, althans de groote v/oordvoerder en aanvoer der van haar, zijn twistgeschrijf tegen Frankrijk eindigt. Hij deed dit ter wille van de door hem zoo hooggeschatte alliantie! liet blijkt nu. dat wij gelijk hadden, toen wij vermoedden, dat de Engelsche en Oostenrijksche papierenridders wel eens ernsiig zouden nadenken over hunne houding en taal tegenover Frankrijk. Op dat congres zullen alle groote belangen van den dag besproken worden, en al* daarbij de geest des vrcdes voorzit, dan is er van zulk eene bijeenkomst veel goeds te hopen, vooral wanneer de zittingen plaats hebben in de hoofdstad van hel Keizerrijk des vredes en besiuurd door den onmiddelijken invloed van Napoleon lil. De Engelsche Morning Post, het zoogenaamd half officieel orgaan van het Engelsche Ministerie, althans van Lord Palmerslon, zegt wel op triomfantelijken loon: op dat congres zal niet worden gesproken over de kwestie van Bolgrad. noch over die der Slangen-eilanden, en Pruissen zal in de vredes-zaal de loslating der koningsgezinde gevangenen te Ncufchaicll niet verkrijgen, maar de Morning Post heeft wel eens meer wat gezegd, dat niet ter vervulling is overgegaan. Als de gezanten des vredes le Parijs of ie Londen bijeen zijn gekomen, zal men wel niet angstig vragen, waarover de Morning Post alzoo zou willen hebben gesproken, eng zelfs zijn meester, Lord Palmerston, zal daar geene onbepaalde heerschappij voeren. Nopens de mislukte zending van Generaal Dufour naar Parijs, verneemt men het volgende: Die krijgsman , in hoog aanzien slaande hij Napoleon lil, heeft aangeboden de loslating der koningsgezinde gevangenen, indien Frankrijk borg wilde zijn voor eene onafiiankelijkhtirls-veiklariiig van Neufchalell van de zijde van Pruissen. De Keiier wilde en konde zich daarvoor niei bepaald als borg stellen. Wel bood hij cchlcr zijne goede diensten aan hij het Hol van Berlijn, doch verder kon hij niet gaan. Toen Dufour mei de bood- schap weder te Bern kwam, weigerde de Zwitsersche bondsraad Pruissen's eiscli: ude vrijheid der gevangenen " De troonrede van den Koning van Pruissen is met groote belangstelling gehoord en gelezen. en voor de daverei de toejuiching, die zijne woorden len aanzien van _ eufeiiaiell inoogsiieii. nam de Monarch telken reize zijn helm (hij spreekt gedekt) al. Ook hel Piuissisch echt militaire volk, heeft met genoegen dal waardig krachtig woord vernomen. Zoo wordt niiijd ecu ( nen! geacht, dat van ziji: regt durft spreken, en verzekert, dat liet in geen enkel opzigt dulden zal, dat men de waardigheid der kroon schendt. De Keizer van Oostenrijk is in Italië aangekomen. Hij stapte den 25 November le Venetië aan wal. De Keizer en Keizerin zijn daar ontvangen door den maarschalk liadetzky , en de kardinaal Viale-Prela heelt Bologna verlaten, om zich bij hel hooge gezelschap le voegen. Al de leden van den adel te Milaan, welke bij de komst van den Keizer aldaar hunne diensten aan het hof moeten bewijzen, zijn op nieuw per circulaire verwittigd, dal zij aan Z. M. zullen voorgesteld worden. Deze tweede aanmaning bewijst, dat de adel zich tot nu toe weinig ingenomen heeft betoond met het keizerlijk bezoek. De kleedermakers van Milaan, door de autoriteiten ondervraagd, hebben bekend, dat zeer weinig adelijke personen ecu hofcostuum hadden besteld. Men heeft hel dus noodig geoordeeld de onverschilligheid van den adel dooreene nieuwe circulaire op te wekken, waardoor men hun op indirecte wijze herinneren wilde, dal zij verpligt zijn, hunnen Souverein de noodige «er te bewijzen. Niettegenstaande al de pogingen van het gouvernement, neemt de weerzin om aan liet Hol' te verschijnen steeds toe, en hoewel men voor hen. die zich hiertegen verzeilen . groote onaangenaamheden le gemoet ziet, zullen velen in bun besluit blijven volharden, om zich ten hunnent op te sluiten en niet te verschijnen, waar het hof verschijnt. Desniettegenstaande zullen sommige lieden, welke tot den adel belmoren en als kaïnerheeren dienst doen. of anderen, welke uit vrees of gewoonte aan het Oostenrijksch gouvernement zich verkleefd gevoelen, om de Keizerlijke familie zich als het ware verdringen, maar het zijn meestal individu's, wier handelingen volstrekt geene waarde hebben eu wier eerbeiuigingen zelfs niet vereerend voor hetlióf zijn. Bij alle klassen der bevolking is duidelijk afkeer ziglbaar, welke wel niet in beleedigingen ontaarden zal, maar duidelijk genoeg toont, dat er weinig kans beslaat op eene verzoening met het Oostenrijksch gouvernement. Die algemeene opinie zou zich ook verklaren tegen hen, die. tengevolge van hunne afhankelijke positie, aan den eersten aandrang den besten gehoor gaven ,en zij zou in volkomen woede boven het hoofd van hen, die vroeger den Sardinischen nuniform droegen, uitbarsten. Men begrijpt intusschen zeer goed, dat het doel van de reis van hel hof naar Milaan geen ander is, dan om de synipathièn voor het Hol' van Sardinië te bestrijden; maar de bevolking zal er steeds op uit zijn. om in dit opzigt het doel van de reis te dwarsboomen. Men vertelt, dat een Venetiaansch edelman het plan heeft, om zich aan het bof te presenteren in een gewaad, dal uit vodden bestaat, om aan den Keizer te kunnen te kennen geven, dat zijn gouvernement geene andere kleeding aan den Venetiaanschen adel veroorlooft. Uit dit alles blijkt, dat het bestuur der Oostenrijkers in Italië op verre na niet bevalt. Dat voorspelt voor de toekomst n_t veel goeds voor Oostenrijk. Ja, in Ilalic rijpen allerlei plannen , om de onafhankelijkheid le herwinnen , welke zij eenmaal bezat. Hel is reeds zoo dikwijls gezegd, Halte is een vulkaan, die bij de minste aanraking geweldig kan losbarsten. De Keizer doet alles, om de bevolking ten zijnen gunste te stemmen. Verschillende staalkundige vlugtelingen hebben gratie bekomen, welke tevens in hunne burerlijke reg ten , alsmede iv het bezit hunner in beslag genomen goederen hersteld zijn. In Madrid wordt steeds door het Gouvernement beraadslaagd over de bijeenroeping der Cortes. De maarschalk Narvaes heeft nopens dit punt weer aan het verlangen van her Hof toegegeven. Het is thans uitgemaakt, dat de volksvertegenwoordigers niet langer eenig regt van initiatief zullen hebbeu. Voorts zullen zij de vvei's-voorslellen niet van het Ministerie, maar van den Staatsraad ontvsngen, en daarover met geslotene deuren beraadslagen, terwijl het verhandelde alleen door een verslag in het ol'Ecieele dagblad des gouvernements ter kenaisse van het publiek zal komen. Geene interpellalie zal aan het gouvernement mogen gerigt worden. anders dan na vergunning vau den belrokken Minister. Arm Spanje! waar moet hel heen ? De schatkist is ook in een slechten staat. Op hel budget van hel loopende jaar bestaat reeds een te kort van drie honderd millioen realen. Het vorige kabinet had honderd tachlig millioen realen in 's lands kassen achtergelaten. Deze som is reeds verkwist. Onheilspellende toekomst voor Spanje! Het Turksch Ministerie is eindelijk compleet—zoo lang als het duurt, en het is nu daar: wacht op mijne daden. Nu dat willen de Turken ook wel, als de gezanten maar even zoo dachten. maar deze maken beurtelings jagt op de arme Staatsdienaren dar Verhevene Porte, Op dit oogenblik is hel de Fransche gezanl. die den Grooten Heer lastig valt met de vermaning: h leef spoedig en stipt na de bepalingen van het vredes-traciaal!" Wij hebben dit onze lezers reeds medegedeeld, maar nu wordt het den Sultan nog beiiaauwder, want ook de Rus-t sische gezanl voegt zijne stem bij die des Franschmans ,1 welke laatste in 't geheel niet tevreden is met de antwoorden van den Turkschc.i raad. Intusschen als de nood op 't hoogste is. is de redding nabij. Uit Weenen werd dezerr dagen lo Constantinopel hel heugelijk berigt aangebragt ,dat hel Fransche en Engelsche Bewind thans in volkomen harmonie waren over de houding, tegenover Turkije aan te nemen, en met de bijvoeging tevens, dal die harmonie jegens Turkije zeer verzoenend was. Ook Pruissen, dal een lijd lang al die VVcslersche en Turksche intrigues aanzag, had in deze aangelegenheid zijne goedkeuring aan de Westerschc politiek geschonken. Intusschen gelooft men ie Weenen niet. dat het nieuwe Turksche Ministerie lang zal leven. 5 Dcc, Hoewel de Fransche Moniteur over de oproerige beweging op Sicilië zwijgt, bevestigen echter de andere Parijschc bladen dezelve len volle. Den 22 Nov. is die in verschillende gemeenten in het binnenland uitgebarsten. Te Palermo zijn de beambten der regering verjaagd. De afgevaardigden van het oude Parlement van 1848 waren aan het hoofd der beweging. De regering heeft troepen naar het tooneel van den opstand gezonden. Talrijke arrestatien hebben er plaats gehad. Men kent den omvang dier beweging nog niet. Men vreest, dat dil oproer de schikking van de Napelsche kweslie, waaraan men reeds niet meer twijfelde, zal bemoeijelijken, en Koning Ferdinand zal terughouden, om zijne onderdanen wal minder sireng te regeren. De Keizer van Oostenrijk heefl eene amnestie uitgevaardigd ingevolge waarvan zeventig staatkundig veroordeelde perso. nen ten cenenmale ontheven zijn van de tegen ben uilgespro. keu straffen, en voorts bij beschikking bepaald, dai i slag, gelegd op Je bezittingen van staaikuiüiig-uilgevv !> volkomen en onvoorwaardelijk is opgeheven. De policie iii Louibardije is echter minder vrijgevig Keizer; zij heeft ecu aantal personen, die baar verdac kwamen, laten arresteren en zal ze ccrsl weder ia laten, wanneer de Keizer vertrokken is. De Paus heelt ten ïiegeudaagsch gebed uitge&chri groote weieldgebeurieiiisscn — zegi de Pain» —- ; gemeenzaam gebed voor den vrede noodzake! Mogt dit gebed verhoord worden! De winter laat zich streng te Rome gevoelen , en Italianen. die in den regel slecht tegen de koude gi zijn, onaangenaam aan. De Koning van Sardinië, zegt men, maakt zijn I eene Russische Prinses. Onze lezers weten ecluer. iiiensclienkinderen nieis liever mogen doen dan I i plannen maken, al weten soms de betrokken i>ei> ook niets van af. In Spanje komen door de zorg der regering gre; heden graan aan; op sommige plaatsen echter, o, ladoltd, hebben de ontevredenen in brand gi>. voorhanden was. Wonderlijke menschen, die verbranden, wal hm. rckKcii Lu China wordt een feit berigt, dat ernstige verwik; gen tusschen dal land eu Engeland ten gevolge kan I» Eenige Chinesche mandarijnen hebben namelijk een L vaartuig aangehouden en de bemanning doeu onlbool reden waarom wordt er niet bij opgegeven- De Enge consul le Hong-Kong heeft daarop om ophelderingen v . geueurde gevraagd , hetwelk echter onbeantwoord is gr' Dientengevolge zijn de stoombooteu Sarnpsun en Encw >an Hong-Kong naar Whampoa vertrokken niet èeue zienlijke strijdmagt aan boord. --- BUITENLANDSCHE BERIGTEN. STATEN GENERAAL. Tweede Kamer. Zitting van 1 Dec. De beraadslagingen over hoofd(Binu. Zaken) der siaatsbegrooting zijn voortgezet. De hei ren van h'ispen van Sevenaer, van Heiden Reinestein birk: Meeusen, Zijlker, Hofman, Gevers Deynout, Tho Minister van Binn. Zaken, van Zuylen van Nijeoeli van 's Gravesande hebben het woord gevoerd. D> de vierde hebben hoofdzakelijk gespr ken over de i. over hei onderwijs, en er op aangedrongen, dat di zou verklaren, hoe hij daarover dacht en hoc h.. wigtige aangelegenheid zou wenschen geregeld u lieer van Heiden Reinestein verdedigt de gedragslijn va minister van binnenl. zaken, eu haalt daarbij degeseh, op vau het peliiioniieuieiii 10l beloog, dal dit peliiioi niet uitsluitend is uilgegaau van de revoluliounairen de voorstanders der beweging van April 1853. Ook acht geestelijke uu 'sGravenhag-; eu andere leerait geenszins tot de genoemde partij behooreu, hebben 101 ü pelilioiineuieiit bijgedragen. Dat petilioiiuenient wasni protest legen de gemengde school, waar was gerigt teg godsdienstlooze school. Dat petiliouiieuieiit leverde de van sympathie voor de gemengde school, benouden* uu de facultatieve splitsing. Hij uu is van gevoelen, da moet afwachten wat dit ministerie zal doen om alle w schen te bevredigen. Spr. vindt hel niet raadzaam i in het belang vau hel vaderland, het ministerie te o*e >; met verwijten en het als met ecu pistool op de borsl dwingen tot de verklaring, welke middelen liet bij di zal nemen. Door den heer van Nispen was beweerd gemengde christelijke school hinderlijk is voor eengroot r_ 'der bevolking. Maar de gudsdiensilooze school is dn ook n een ander deel van hel volk, en daaraan moet juisl h« niste.ie trachten le gemoet ie komen. Het miuisterii nu juist hel middel zoeken om die verschillende bezwa uu den weg le ruimen. Men dieiu dus eene expectaiieve geene vijandige houding in acht te nemen ten overstaan va dil ministerie, waarin Hij groot vertrouwen sielt lip mer daarbij op dat hel ministerie Thorbeeke nooti eeneoneerlij politiek bij zijne tegenstanders heeft ondervonden . zeil* nai het op de vraag naar zijne regeringsbeginselcu, blootelijfc i antwoord gaf: watht op mijne daden. Men heelt loei gewacht, en spr. spoort aan, ook thans dienztlfden Wi volgen. Hij komt ook op tegen de onjuiste voorstelling de verklaringen vau liet ministerie. Door ie zeggen, da zich boven de partijen wenscht te plaatsen, heelt hei mini leiie kennelijk uieis anders bedoeld, dan dat hel neutraal wil blijven, dat het aan allen regt wil laten wedervaren wijze van strijdvoering legen het ministerie acht hij alzoo verkeerd iv het welbegrepen belang des vaderlands. Hij vestigt ten slotle de aandacht der regering op de uitbreiding der spoorwegen. Deze aangelegenheid is van dringenden aard eu vereischl den meesten spoed. De Minister van Binnenlandsche Zaken merkt op, dat men wel heeft gesproken van antecedenten. Hij zal er mede aanvangen. Hij doet dil met schenom. Niet omdat hij zich zo'hebben te schamen door het bfioep op antecedenten, I omdat dit soms kweisend mogt zijn voor dezen of gen het is verre van hein dil te bedoelen. Hij wil niet beoordi len, of het gebeurde in 1853 reden tot bezorgdheid moest geven, maar zooveel is zeker, dal er bezorgdneid was. Welke bezorgdheid? Zeker niet die, dat de roouiscli-catholiekcn niet zouden moeien hebben het volle genot der regten. die z< bezaten; maar de vrees was deze, dat het element prae.. verend zou kunnen worden. Daarin heefl hij gedeeld eu daarover heeft hij gocn berouw. Wat hij gedaaii heeli, heeft hij openlijk gedaan. Wat nu verder bedoeld is mei dagbladen., die zijne opirediug hebben toegejuicht, daarover zal Z. zich niet uitlaten. Niemand beeft van hein of vaneenzij anibigenooien daartoe het mandaat gekregen en bij heefl daarover dus niet te verantwoorden. Op de slelling va. heer van Zuylen, alsof hij in het ministerie zou praedonm e ren, zegt Z. Exc, dal de minisier van justiiie was de eimensteller van het ministerie; die minister praedotnineei rigiing van hel ministerie en is er hei hoofd van. — men is opgekomen legen zijne mede-onderteekening va Dcll'ische adres. Maar dit kan geen grond zijn lot ver Zoo als dat meermalen gaat is het ook hier geschied verecuigt zich met de hoofdgedachte van een adres, eu die hoofdgedachte kwam neer op de bezwaren legen de wel op het onderwijs, omdat men vreesde dat de godsdienst uu de schoot zoa worden gebannen. Als er in die peiiiic ictskwelsends was voor deze of gene gezindheid, dan was du verre van hem. Hij weet. dal men hem heefl verdacht van onverdraagzaamheid jegens zijne roomsch-catholiekc landgenooten Maar verdraagzaamheid is eigenlijk niet het woord waar het op aankomt; want het geldt gelijke regten, eu in zijn bijzonder leven heeft hij nooit de roomsch-catl,o!iekeii minder voorgestaan dan zijne eigene geloorsgenooten. Al had hij nu ook in het adres denkbeelden geopenbaard . die in .rijd mogten zijn met hetgeen hij nu wenscht, zou daaruit geen bewijs kunnen worden geput tegen zijne tegenwoordige bedoelingen. Kan ieder lid, die In een ministerie optr-: eigene meeniiig niet eenis. rmaie*wjjzigen .''Kan er niel overeenkomst plaats hebhen, waarbij d iets toegeeft, om lot ééne al gedachte te ko Ook zijn eenige woorden aangehaald, die hij bij zekere gelegenheid zon hebben gesproken. lic minister zal hierop nici bijzonder de aandacht vestigen, het beircft een loast, voor eenigen lijd ingesteld. Niemand zal toch kunnen gelooven, dat hij de dwaasheid zou gehad hebben om le zeggen, dat hij Nederland 10l het gelukkigste land der wereld zou maken. Men heelt al verder gevraagd, waarom hei wetsontwerp op het onderwijs nog niet gereed is. De [minister had nog iets anders le doen dan de wet op het onderwijs te ontwerpen. Er waren velerlei andere onderwerpen, die zijne onverwijlde aandacht vorderden. Hij zal het zich dus gelroosten, indien sommigen oordcelen, dat hij met dat ontwerp reeds moest gereed zijn. Die evenwel billijk is, zal hem dit niet verwijten. In antwoord op de vraag van den heer Z?o_ of het onderwijs zal zijn gemeentelijk of van rijkswege, zegt Z. Exc, dat ook dil niet gemakkelijk is le bepalen ; eerst in den laatsten lijd heeft hij de verlangde opgaven van de gemecntcbesiurcii deswege ontvangen. Hij hoopt intusschen dat zij worden gerustgesteld. die vreezen dat hij iets zou willen invoeren wat hen zou hinderen of zou strekken om proselieten te maken. Hij herhaalt: hij raag ile verschillende principes nopens het onderwijs ook niet bier in discussie brengen. Hij ontkent niét het regt der kamers om haar votum van vertrouwen aan hem le onthouden, maar dal zal op zijne gedragslijn van geen invloed zijn. Hij gelooft dat hij alles wat over christelijk onderwijs gezegd is, op zijne plaats kan laten, zonder daaromtrent thans" zijne gedachten te kunnen formuleren. Hij hoopt dat de sprekers welwillend die reden van verschooning zullen aannemen. Hij heeft zich sedert zijne oplreding bewogen in eene materiële rigting, maar dit zou geschied zij u, zoo als sommigen beweerden, slechts om af te leiden van de hoofdzaak.Neen, zijne vorige werkkring geeft daarvan de verklaring. Aan den anderen kant meent men. dat hij op stoffelijk gebied te weinig heeft gedaan, vooral met opzigt tot de spoorwegen Hij erkent dat wij behoefte hebben van de noordelijke spoorwegen. Hij erkent ook dat veel moet worden worden overgelaten aan partikuliere krachten: maar ais het zeker is, dat de zaak in de eerste jaren geen winsl oplevert voor de aanleggers. en dal de aanleg niettemin van veel nut is voor de ingezetenen, dan is het zaak zoodanige onderneming te ondersteunen. Zitting van 2 üec. De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft op nieuw het woord gevoerd, en o- a. le kennen gegeven, dat na veie onderhandelingen, de aanleg v_i den spoorweg van Vlissingen naar Venlo als aanstaande mag -.vorden aangemerkt, en dat Vlissingen geenszins daarvan verstoken zal blijven. Nopens den weg van het Nieuwediep naar Am sterdam, heeft Z. Exc. zich gehouden aan helgeen vroeger door hem deswege is verklaard, Ook deu weg van Scvenaar naar Rheine en verder van daar naar llannover, belooft naar zyn inzien, cene bevredigende uitkomst. Betreffende de spoorwegen in Friesland. Groningen. Overijssel en Drenthe, zijn, volgens den Minister, verschillende aanvragen gedaan; sommigen met waarborg van renten, waartoe de regering heeft genieend niet te kunnen besluiten. Latere aanvragen hebben nog niet in overweging kunnen worden genomen, zoo lang de onderhandelingen over de vroegere aanvragen nog aanhangig waren, maar men zal zich thans trachten te verstaan ten aanzien van de rigting, die aan deze wegen zal bcliooren le worden gegeven , ten einde deze de meest voordeclige uitkomsten te doen opleveren, en de minister heeft zijne verwachting te kennen gegeven, van in dal opzigt door de leden, die het best met de lokaliteit bekend zijn, van goeden raad te worden gediend; terwijl overliet subsidie een later voorstel zal worden gedaan, en er aan gedacht zal worden om dien weg met den Rijnspoorweg te verbinden. Van wege de zijde van Pruissen zijn twee ontwerpen aan de regering voorgedragen: een ter verlenging van den weg van Crefeld naar Nijmegen en van Venlo naar Viersen ; — ten gevolge waarvan de nederlandsche wegen. langs twee zjjden. met de duitsche in verband zouden worden gebragi. De minister heeft intusschen niet onopgemerktgeiaten.dat, als deze wegen al lot stand zouden kunnen worden gebragt, er nog eene leemte zou overblijven ten aanzien van het verband van de noordelijke met de zuidelijke spoorwegen. Twee ontwerpen, om daarin te voorzien, zijn in aanmerking gekomen, als een voor den aanleg van een weg van Rotterdam langs Dordrecht, naar den Moerdijk, waarmede Rotterdam niet. maar Dordrecht wel is ingenomen; — en een tweede voor een weg van 'sllertogenbosch naar TieieuAmerougen. — Naar des ministers oordcel. zou deze laatste rigting zooveel voordeel opleveren, dat die weg des noods door den slaat zou belmoren te worden ondernomen. De minister heelt intusschen doen opmerken, dat, indien men in Duitschland prijs stelt op cene aansluiting aan de nederlandsche wegen, daarbij wordt gedacht aan eene meer gereede gemeenschap met de zee. en hij heeft alzoo gewezen op de noodzakelijkheid om daarin, zoowel van de zijde van AmsLerdam als Rotterdam, te voorzien. Na nog menige woordenwisseling, waaraan de heeren van Hoëvell. Sloel. Thorbeeke, van Heiden, van Lijnden, van Foreest, Oosting en ook de minister hebbeu deelgenomen, zijn de algemeene beraadslagingen over dit hoofdstuk gesloten. Bij de bedoelde woordenwisselingen heeft de heer van Hoëvell zich beklaagd over de achterhoudendheid van den minister omtrent het openbaar onderwijs en daaruit afgeleid. dat de Kamer, naar zijn inzien, weinig reden heeft, om in dat opzigt eene wachtende houding aan te nemen, gelijk het lid uit Drenthe, die zich, zoo hij zeide, aan het hoofd van de ministeriële partij heeft gesteld, deze heeft aangeraden. De heer van Heiden heelt zich dit aangetrokken, en heeft den spreker verzocht ora de gewoonte van den lachlust zijner medeleden op le wekken ten zijnen aanzien te laten varen , en hem ie gemoet gevoerd, dat hij nimmer de middelen zal aanwenden, welke genoemde spreker zou willen bezigen ter bereiking van de bedoelingen zijner partij, en zich nimmer aan eene partij zal aansluiten, aan wier hoofd de heer van Hoëvell zich zou stellen. De artt. 1 tot en met 62 zijn aangenomen. Art. 63 (onderstand aan de gemeenten) is met 37 tegen 23 stemmen verworpen. Zitting van 3 Dec. De beraadslagingen over hel Ve hoofd- Stuk (Binn. Zaken) der Staalsbegrooling zijn voortgezet. De heer Bosscha heeft o. a. met lof gewaagd van het verslag nopens de enquête betreffende het Zwolsche-diep. Hij heeft verklaard , dat, naar zijn inzien, daaruit resulteert, l.dat de binnenschippers door de tolheffing, naar den inhoud, te veel zijn bezwaard, en 2. dat de Maatschappij een werk tot landaanwinning heefl ondernomen, in het onderbond waarvan door de gewone middelen niet kan worden voorzien. Hem is voorgekomen , dal. in dat geval, redenen voor een subsidie pleiten, en hij heeft gewenscht, dal de bedoelde enquête der aandacht van de Regering niet zal ontgaan. De Minister van Binn. Zaken heeft o. a. daarop geantwoord, dat de aangelegenheid van het Zwolsche diep niet uit het oog zou worden verloren; dat. indien de bezwaren uit den weg kunnen worden geruimd. hij gaarne daartoe zal medewerken, maar dat hij alsnog niet op de hoogte vau de zaak is. De afdeeling Waterstaat is d arop aangenomen. De afdeeling Onderwijs komt vervolgens aan de orde. De heer de Kcmpenaer voert het eerst het woord. en vraagt den Minister bepaald af, 10. of Z. Exc. nog blijft bij het plan , om alle wetten nopens 't onderwijs te gelijk aan te bieden, en 2o of hij niet veeleer bereid is het. ontwerp nopens het lager onderwijs, als de alles beheerscheude, de schcppingsktt'eslie van dit kabinet, legen Februarij aan de Kamer toe le zeggen. Kan of wil de Minister echter geen bepaald antwoord geven, hij zal zich dan len pligt rekenen deze begrooting af te slemmen, met het stellige doel, dat een ander heelmeester worde geroepen, om de wonde te heelen. Zitting van 4 Dec. Heden heeft in de Tweede Kamer de Minister van Binnen. Zaken op de rede van den heer de Kernpenacr van gisteren geantwoord. Hij heelt gezegd, dat hij bij zijn voornemen blijft, om de drie lakken vau onderwijs te gelijk te regelen, ofschoon dit viel juist bij eene enkeie wet zal behoeven te geschieden, en dat bij hoopt, binnen drie maanden de daartoe betrekkelijke ontwerpen le kunnen aanbieden. Zitting van § Der.. Heden is de Tweede Kamer overgegaan lot de stemming over Hoofdstuk V, Binnenlandsche 'Lakeu . der Siaatsbcgrooting voor 1857, en is de uitslag geweest, dal 32 stemmen zich voor en even zooveel zich tegen dat hoofdstuk hebben verklaard en alzoo de stemmen hebben gestaakt; zoodat alsiiu het nemen van een besluit 10l eene ' volgende vergadering heeft moeten worden uitgesteld. Staken de stemmen alsdan op nieuw, dan wordt het Hoofdstuk geacht viel te zijn aangenomen. Naar men verneemt is op het Concours voor Rederijkers enz.. door bet genootschap: Door oejening grootcr te Amsterdam uitgeschreven en dezer dagen aldaar gehouden, de prijs, zijnde een fraaije zilveren inktkoker, behaald door de Haarlemsche Kamer Lourens Janszoon Coster, en de premie, een sierlijke prcsidenishamer met keurig bewerkte zilveren steel, door liet genootschap Vondel te Amsterdam. — Luxemburg is rustig; het ophclïen der bestaande constitutie en het octroijcren van eene andere, had aldaar diepen indruk gemaakt. — Den 2 en 3 dezer is voor het Hof van N.-l!olland de zaak behandeld van den geneeskundige A. A. Pfeiffer te Btissum. beschuldigd van zijne vrouw te hebben vermoord. De behandeling dezer zaak heeft geene nieuwe daadzaken aan het licht gebragt. Het Openbaar Ministerie heeft de doodstraf gcé'ischt. De uitspraak is bepaald op 10 Dec. e.k. — Wij hebben — zegt het Tielsch Weekblad — in langen tijd geen berigt vernemen, dat ons aangenamer in de ooren klonk, dan de tijding dat waarschijnlijk gevolg zal worden gegeven an het plan, om de Middellandsche- met de Oostzee in onmiddelijk verband te brengen door een spoorweg, welke ons land zou doorsnijden, — een spoorweg tusschen Marscille en hamburg ol' Lubcck; eene verlenging alzoo, van Breda uitgaande noord-oostwaarts door Nederland heen, waaraan alsdan de voor onze noordelijke provinciën geprojecieerde spoorwegen zich zouden aanslnilcn. hel komt ons voor, dat de verwezenlijking van dit plan voor ons Vaderland van het allergrootste gewigt is. omdat het daarbij de vraag geldt of Nederland zal doorsneden worden door een der voornaamste handelswegen der wereld, of wel daarvan uitgesloten zal zijn. De verbinding toch der Middellandschemet de Oostzee door Frankrijk. België, Nederland en Hannover, is voor al die landen bijna cene levenskweslie; voor Nederland in hel bijzonder, dat voornamelijk door deu handel moet bloeijen. is het een vraagstuk dat meer dan eenig ander de belangstelling van regering en nalie verdient. Wij mogen verwachten dat onze vertegenwoordiging, daartoe geroepen, gcreedeüjk de gelden zal toeslaan, welke tot zulk een einde van haar gevraagd zullen worden. Geen posl op de begrooting zou daarop eene meer waardige plaats beklecden dan de millioencii voor zulk een doel beslemd. Van geen geld kan de natie grootere rente trekken dan van hetgeen in zulk een sjioorweg belqgd wordt. — Sedert eene halve eeuw hebben er vele veranderingen: in deu landbouw der provincie Overijssel plaatsgehad. Overal waar de groengronden verdeeld zijn, hebben de boeren proefondervindelijk kunnen opmerken, dat er geen magerder vee is dan hetgeen zich gratis voedt, en dat de kosten en moeite aan de weiden besteed, al zeer spoedig vergoed worden door meerdere opbrengst van zuivel en mesl. Door hel meerder verbouwen van aardappelen wo.dt de oude slenter van rogge, volgrogge en boekweit verlaten ,en klaver. zomerspurne en snijrogge treft men hoe langer zoo meer in die streken aan; terwijl men het rundvee, dat vroeger algemeen v_i April tot November op hel gemeene veld zijn voedsel moest vinden, thans meer op stal of in beter behandelde weiden ziet. Dat die verbetering vooral haren oorsprong aan de markleverdecling verschuldigd is, heeft voor die streken het nul der verdeeling der markten van Dalmsholte en Oudleusen voldingcnd bewezen. — De uilgever-redacteur der Amersf. Courant is, naar aanleiding van eenige artikelen over Amersfoort, dezer dagen in zijn blad opgenomen, Zondag jl., namens de officieren van het detachement veld-artillerie aldaar in garnizoen, dooreene commissie uit hun midden, bestaande uit een majoor, een kapitein en een le luitenant, na voorafgegane heletvraging, instantelgk uitgenoodigd geworden, om voorlaan in zijn blad geeiierlei melding meer te maken van het korps. — Den 2 dezer had de oudste predikant der Nederduitsche Hervormde gemeente te Groningen, de heer M. Goeverneur, ridder van de orde van den Nederl. Leeuw en secretaris van het provinciaal kerkbestuur, het zeldzaam voorregt, gedachtenis te mogen vieren van zijne vijftigjarige evangelie-bediening. — Bij arrest van den Hoogen Raad van 25 Nov. is verworpen het beroep in cassatie, ingesteld door den advocaat Mr. C. A. W. P. van Baerle, tegen het bekende arrest van het prov. hof in Zuid-Holland. Naar men verneemt bevindt zich Mr. van Baerle bereids sedert eenigen tijd in het buitenland. — Uit N. Diep schrijft men ons van den 30 Nov.: In den loop dezer week werd hier een vogel geknipt, die ware hij ontvlugt. zjjne betrekkingen zeker in de grootste ongelegenheid had gestort. Bij de uitklariiig van een der op Londen varende sloomboolen 'meldde zich een jong mensch met eene dame als passagiers aan naar Londen; naar zijne papieren gevraagd, antwoordde hij die niet te bezitten. Daar men eenigen argwaan omtrent dit jonge mensch koesterde, bleef men aan het vragen, en kwam hij ten laatste tot de bekentenis, dat hij, smoorlijk verliefd op zjjne medgezelle met deze wilde vlugten naar Londen. Men vond bij hem eene zeer belangrijke som aan bankpapier, die hij uit zijn ouders huis had medegenomen- Onmiddelijk telegrafeerde men naar zijnen vader, een aanzienlijk koopman te A„ en na ontvangen berigt werd hij in een rijtuig naar zijne belrekkingen teruggebragt. De bedoelde jongeling was slechts 18 jaren oud en zijne favorite, eeiie dame die zich gewillig voor deze schaakpartij prêteerde, was 25 jaren oud. De laatste heeft men met de nachtschuit naar hare woonplaats doen vertrekken, waartoe deze of gene medelijdende haar eerst reisgeld moest verstrekken. ---