FRANKFORT, den 22 Mei. Het gebrek aan brood is te Konstantinopel, door bet aankomen van verscheiden Tu'.ksche schepen uit de Zwarte Zee en door de maatregelen vai tic regering, vooral door het vrijlaten van den handel, merkbaar minder geworden; het brood blijft echter nog buitengewoon hoog in prijs. Het Gouvernttra-.ent is terug gekomen van het plan. om een aantal Grieksche, Armenische en Joodsche inwoners de stad uit te zenden , en dit doet zien , dat de Verlegenheid , om de bevolking de noodige levensmiddelen te verschaffen, niet vermeerderd is. — Den 23 Mei. Van Konstantinopel schrijft men den 29$ ten April, dat daags te voren een gedeelte der turksche vloot naar de Zwarte Zee aitgeloopen is en dat de overige oorlogschepen dien dag of den volgenden mede zouden uitzeilen. Sedert veertien dagen loopen er geruchten omtrent onderhandelingen en nn. zegt men, dat de russische Staatsraad Anton von Fonton te Sofeotnla aangekomen is, om er een gesprek met den Grootvizier te hebben. Dit is zeker, dat de Grootvizier depêches naar Konstantinopel heeft gezonden ,; ten gevolge va» welke men bij den Reis-Effendi buitengewone drukte heeft opgemerkt. Ook zgn dezer dagen verscheiden russische officieren, die krijg* gevangen waren , in vrijheid gesteld. Volgens brieven uit Jassy, van den 6den dezer, sou men aldaar berigt hebben, dat het den Grootvizier gelukt was zich meester te maken van het veisterkte punt van Balzik, tusschen Varna en Kavarna, na het herhaalde malen bestormd te hebben* De Russen hadden zich wanhopig verdedigd , maai' waren eindelijk voor de overmagt der Turken b*" aweken. Bg Schumla is ook dagelijks gevochten* doch zonder beslissend gevolg. In de nabijheid >&n Silistria is, zegt men, de pest uitgebroken en derhalve zou het russische corps, dat tegen die -astirg. bestemd was, bij Kalarasch te zamen ge-? trokken zgn» Generaal Geismar, wiens troepen op ongewer twintig duizend man berekend worJen, svlüjut. zich in Klein-Wallachye uit te rusten tot af* inval, ia Servië, welligt alleen, om eene desyufc&Maae te doen, ten einde den pacha van VVid» t& Lfl, btwissaug, te. houden... --- Londen, den 33 Mei. De vraag, over het al of niet zitting nemen van den heer O' Connell, is thans opgelost door de uitvaardiging van een mandaat, bij hetwelk de kiezers van htt graafschap Glare zijn opgeroepen geworden , om tot de keuze van eenen nieuwen vertegenwoordiger over te gaan. De minister Peel heeft op nienw verzekerd, dat de emancipatie in lerland zoo veel goeds heeft te weeg gebragt, dat men gerustelijk de militaire magt, die in de laatste jaren dat eiland heeft bezet, kan verminderen, en dat ook reeds drie regementen hetzelve hebben verlaten en elders zijn gevestigd. De berigten uit de fabrijkplaatsen luiden , wat het gedrag der werklieden aangaat, over het algemeen gunstiger. De wevers van Spitalfields blijven nog onrustig , doch hebhen geene nieuwe buitensporigheden bedreven. --- PARIJS, den 25 Mei. Heden heeft de heer Human, namens de commissie voor het budget van uitgaven , rapport uitgebragt. De Commissie heeft daarin een. aantd bsztiinigingen voor verschillende departementen, voorgeslagen , die te turnen ruim vier- millioen h-mes bedrogen. Zij heeft bij haar. onderzoek, zoo als de Rapporteur zeide , naauwkturig acht geslagen op alles, wat onvermijdelijk., is voor het welzijn van 's lands dienst, en ep het afsch, fi'cn van oimooilige onkosten , steeds bezield met het verlangen om der regering in al het goede, wat zij voorheeft, de behulpzame hand te bieden. Voorts heeft zij het moegelijke v:in den flgaticieelen toe-tin 1 van het Rijk niet willen ontkennen , doch zich tevens overtuigd , dat, zoo er een wezenlijk kwaad bestaat, de middelen niet ontbreken om dit te herstellen, daar Frankrijk al tg 1 het door den begunstigde land is, en zijne volksvlijt en nijverheid veel hagchelijktr zwarigheden heeft weten te overwiunen. --- ADVIJS van den baron M.P.D. VAN SYT-ZAMA, uitgesproken in de zitting van maandag den den Mei Jongstl. EDEL MOGENDE HEEREN ! Dat het voorstel van de heeren Barthelemy c. 8-, in vergelijking van de wet van den ißdeu April -•827, onaannemelijk is, is door de heeren Foekerna, van Asch van Wyck, de Moor, Beelaerts en van de Poll zoodanig voldingend bewezen , dat nig geen redelgke twijfel daaromtrent meer overblgft. Over één punt echter, hetgeen mij (behalve al het overige) genoegzaam zoude geweest zgn om het.voorstel te. verwerpen, wenschte ik U Ed. Mog. een oogenblik te onderhouden; ik bedoel de willekeurige bekorting van de provincie Drenthe in wettig verkregene regten; ik doe dit echter niet dan met schroom. ... • Een verzoekschrift van eenige drentsene staatsleden, »ali U Ed' M°S- ingezonden , draagt, zoo in geest als in bewerking, de onmiskenbaarste blijken van schrander doorzigt, waardige belangstelling in en verdediging van verkregene regten, dat mijne pen weinig geschikt is de belangstelling van U Ed. Mog. ten deze te kunnen verhoogen ; terwijl ons zeer geacht medelid , de heer van Heiden tot Reinestein, met regt parlementaire wellevendheid TJ Ed. Mog. magtige waarheden heeft voorgehouden , zoodat ü. Ed. Mog. allen met mij zult moeten instemmen , dat ik der waarheid hulde doe en niets meer, wanneer ik zeg, dat beide deze stukken de hooge mate van kennis en beschaving aantoonen, waarop het bij sommigen zoo verwerpelijke Drenthe onbeschroomd mag bogen , en voor geene provincie behoeft onder te doen. _ ' Drenthe heeft, gelijk alle andere provinciën, thans zonder eenige bedenking op een provinciaal Hof een verkregen regt; de Staat heeft belang dat Drenthe dit r*gt behoude; hare aanspraak op dit regt moge, wegens hare geringheid in bevolking, minder geweest zijn dan van andere provinciën, wegens hare uitgebreidheid en hoedanigheden gaat zij sommige provinciën, misschien wel die van Namen, te boven, en kan mei anderen wedijveren ; zij telt, volgens de verslagen, welke wij jaarlijks van Gouvernementswege ontvangen, oji hetzelfde getal zielen een aantal van leerlingen op de onderscheidene scholen , waar meir volkrijke provinciën slechts sg, 66, 72 tol ,29 tellen, en slechts een die boven dit laatste getal Drenthe tot op 170 nadert, zij staat dus ten dezen op de hoogste lijn; en ik denk, dat niet altijd het getal der zielen bij uitsluiting, maar ook wel derzelver morele waarde en kracht in aanmerking behooren te worden genomen. Zij staat thans op het standpunt, waarop voor eeuwen misschien vele nu rijke provinciën stonden, het standpunt van ontginning en veredeling in vele opzigten : ziet de slad Assen en het Hoogeveen , beiden in weinige jaren als uit den grond verrezen en tot eene aanmerkelijke bevolking aangegroeid ; aanschouwt de onafzienbare velden hoogveen, waarvan Dog slechts weinig in winstdoende kapitalen is geconverteerd , en door welker afgraving vruchtbare gronden, geschikt tot velerlei cultuur, te voorschijn treden, zoodat, waar men nog heden de dorre heide op het hoogveen ziet staan , men over twee of drie jaren na de afgraving dat zelfde veld in schoone weiden met uitmuntend vee ziet herschapen ; verplaatst U nu over 4o of 5o jaren, wanneer alle dese uitgebreide velden, die eenen niet te begrootcn nog slapenden schat bevatten , in winstgevende kapitalen geconverteerd, circuleren, en bovendien de ondergronden in vruchtbare landerijen veranderd, duizenden van het noodige kunnen voorzien en 'sLands schatkist aanmerkelijk zullen helpen stijven, hetgeen hetzelfde geval is met evenzeer uitgestrekte tot bebouwing geschikte heidevelden , aan welker ontginning reeds zoo Veel met goed succes door den edelen van den Bosch, die thans zijn vaderland in andere werelddeelen zijne uitstekende diensten gaat bewijzen, is gedaan; en ontzeg u dan het vooruitzigt, dat binnen 5o jaren de provincie Drenthe niet zal zgn eene aanmerkelijke vruchtbare provincie, bewoond door, en in staat om te voeden misschien iso duizend menschen, en mogelijk meer dan vele anderen in 's Lands schatkist stortende. Men zal mg' misschien tegenwerpen: van waar die vermeerdering Van bevolking? Niet door gewone vermeerdering der thans bestaande bevolking alleen, Ed. Mog. Heeren! maar ook doorde heenvloeijing van elders; velen koopen en verwerken dit hoogveen; bg de afgraving worden huizen gebouwd en zetten zij zich aldaar neder, ten einde de onlbloote gronden te bebouwen. Ontneemt nu Drenthe deszelfs provinciaal Hof en met hetzelve grootendeels deszelfs eigene existentie, en gij zult hetzelve zoodanig vernederen en drukken, dat al de veerkracht, welke hetzelve thans ontwikkelt, spoedig in eene werkelooze neèrslagtighei 1 zal zgn veranderd, en tot een ver verwgderd tijd- Stip verschuiven , hetgeen, binnen weinige jaren Drenthe in het bijzonder, en het Rijk' in het algemeen , kan voordeelig zijn. Hoe veel aanmoediging en voordeden genieten niet de wisselvallige droogmakergen, de ontginning van een' enkel duin of een enkel heideveld; en wij zouden verzuimen dit offer aan de ontginning eener geheele provincie te brengen ? Neen, Ed. Mog Heeren ! eerder ben ik geneigd te gelooven dat wij zullen aangrijpen de gelegenheid, welke ons wordt aangeboden, om nuttig ie zijn. en dat het late nageslacht onze breede en loyale inzigten in dezen zal kunnen roemen. Ik vlei mg dus, dat U. Ed. Mog., overtuigd van de innerlijke waarde der provincie Drenthe en van hetgeen men in dé gevolgen gerust daarvan nv>{? verwachten, dit voorstel niet zullen aanemen , zoo wel als uit aanmerking, dat sommigen dier ingezetenen, met name van het niet onaanzienlgke Meppel, Waar veel handel en fabrijken gedreven worden , door onder Groningen te behooren, ten minste i 5 & 16 urea van hun provinciaal Hof zullen, verwijderd znn ; tevens indachtig dat de ware h«*-zuiniging niet bestaat in het nalaten van zood. ni-t; uitgaven, welke in dcrzelver gevolgen den bloei tier nalie kunnen helpen verzekeren. Voor het overige vind ik mij, ondanks mij zelven, verpligt, om het gevoelen te uiten, dat de verdediging der project-wet door de Heeren voorstellers, waarlijk niet zeer aangenaam geweest is: dat men zeer geneigd is zijne eens aangenomen idée« te verdedigen, waarvoor men dan alle argumenten ten voordeele opneemt en zich eigen maakt, zonder zelfs met gelatenheid de argumenten van anderen ie kunnen hooren, en die voor aanvallen houdt, is niet onnatuurlijk , is althans mogelgk ; maar dat mm eene wet, die door den Koning is voorgesteld, door deze en de Eerste Kamer is aangenomen geworden, gelieft te noemen eene noodlottige, beklagenswaardige wet; eene wet daargesteïd om Velen van posten te voorzien, om die ten koste van het algemeen enorm te betalen, zonder op het belang der Justiciabelen acht te slaan; dit is in mijne oogen zoodanig beleedigend voor de ligchamcn, die daartoe hebben medegewerkt, dat, al had men ook de f.'ooge verzekering, zoo ver als die gaan kan, dat het voorstel aan een der takken niet onaangenaam zijn zoude, gelijk een der sprekers zich heeft uitgedrukt , ik mij daarom niet minder verpligt acht openlijk te verklaren, dat ik, noch een mijner geëerde ambtgenooten , bij het aannemen der wet van 18 April 1827, nimmer zoodanige onedele bedoelingen hebben gekoesterd. Wanneer ik , bij voorbeeld — want let wel, ik zeg zulks niet, maar voer het slechts bij vergelijking aan — wanneer ik öens reide : die Heeren hebben een voorstel' gedaan, Letgtea een begin is om de wet van 1827 té: veranderen. en een Hof over vele provinciën in den II ag te hebben, en het daarheen te dirigeren, om d-o Hoogen Raad te Dordrecht te vestigen; zg hebben een voorstel gedaan, dat het belang j der Jnsticiabelen opoffert aan eene voor het geheele link zeker geringe bezuiniging ; zg hebben voorgesteld eene vermeerdering van traktement xoor het Vriesche Hof, in plaats van eene reductie van het Gioninger tractement, om daardoor de Vriesche stemmen te winnen, en de Groninger niet te verliezen. — Zoude ik, Ed. Mog. Heeren ! door zulke onedele bedoelingen aan die Heeren toe te schrijven, rjie ik mg overtuigd houd, dat niet onder het bereik hunner denkbeelden kunnen vallen , hun niet bebanden ? en evenwel schrijven zg aan tri de takken der wetgevende Magt, want deze toch ,ijn het, die de wet van 1827 hebben rlaargesteld, geene minder berispelgke gevoelens toe; en zoodanige onedele gevoelens moeten toch die der wetgevende magt geweest zijn , bg het aannemen eener w et, die zulk eene verwerpelgke strekking heeft, ton ware het aan het noodige doorzigt hadde gefaald om deze strekking daarin op te merken, hetgeen ik wel zoude willen toegeven, indien, het mij alleen betrof, doch hetwelk ik thans verre ben van te veronderstellen. Het spgt mij, dat men getracht heeft door de slechtheid ven eene andere wet een voorstel aannemelijk te maken, hetwelk ik gewenscht hadv dat al de deugden van aannemelijkheid in zich zelven had bevat, zonder deze toevlugt te behoeven. ---