Zij, die zich met 1 Oktober op ons blad abonneren, tegen den prijs van /' 5,51) in de 3 maanden voor Linnen, en ƒ 6,— frank o per post, buiten de stad, ontvangen van heden af gratis de nog deze maand nominers. --- UTRECHT, Donderdag 24 September. Sluiting en Opening der Staten-Generaal Ons parlementair leven, dat zich inderdaad in | ee_e zeer lange, rust heeft mogen verheugen, is! |hans weder aangevangen. Geheel aan het slot van | b*H zittingjaar werd de vergadering der Staten- j generaal in vereenigde zitting namensden koning, jj°or den minister van binnenl zaken met eene korte rede gesloten. Op den door de Grondwet bepaalden dag beeft de koning zelf, met de ge-' bruikelijke pfe^tigheid, het nieuwe ziftingjaar oer wetgevende magt, met het uitspreken eener \ flusgenaamde troonrede, ingewijd. Ofschoon wij jUnimer aan dergelijke sluitings- en opeuingseden dat zoo hooge en uitnemende gewigt lebben toegekend, dat daaraan door velen gejacht wordt, zoo achten wij ze toch niet onne.-jngrijke stukken in het konstitutionneel Staats- ?ven, en daarom wel waardig, er een oogenblik e aandacht op te vestigen. Op den voorgrond naar de denkbeelden der Regering voo-i.' gegeid, dan klinkt die lof over groote hijn lre"elijkheid wel wat vreemd , en wordt me eeile lans prnpria, waarvan echter de \o| |°r wel een klein gedeelte aan zijne trouwe Seiingen wil toekennen, tot ai ntp men ecbter het wezenlijk goede, wat gen a,ld kwam, waartoe wij gaarne nog brenkoloi-.f e'"ancipatie der slaven in on/.e W. I. ••iet » ~ olschoon die door de Regering va„ ern)eld werd — men mag bij de sluiting Wjh fen Parlementair jaar, niet alles vergeten her- e*°ofd werd en niet tot stand kwam. Wij bei,e, n aan de wettelijke regeling van het ij-jj ,er en de verantwoording der koloniale geldbel, n' aan de reglementen op het regeringsletu ln de w* ■*• koloniën; aan de wet op het j ner Onderwijs; aan het noodige tot iia "• Wei'.-**ng brengen der wel op de regter°ns |lnir'"t*n&; eindelyk aan de herziening vau t,)e„p elastingstelsel. Alleen van het laatste dier •neei/' ie ontwerpen is wat gekomen. Algekela '. ' an,l('" tot herziening van het geheele b°trekb-**u**el zi*-n medegedeeld en vele daartoe Kelijke wets-ontwerpen werden ingediend. daarvn niaS de reden zijn, dat het onderzoek vari*n_. fj*o* de m-nstc levendigheid of voorlaat h', lp°nde? Wat mag de reden zijn, •J'-zeo.,] onder--oek over een ander, niet toe"**■ tot..maa.r "oogst gewigtig wetsontwerp, .Wde sclln5clln- d(ir zaak van de nederl bank. ,aPm i? ,tot >?een resultaat heeft gevoerd? °-tter t" ."'*?. aan iJver e* werkzaamheid "weede Kamer, of bestond er voor de regering geene reden tot spoed? Wij beslissen het niet, maar meenen, dat er op gewezen mag worden bij den toon van zelfvoldoening, die in dc sluitingsrede heerscht. En nu de troonrede' Wij verlangen in dergelijk stuk niet — wat vroeger ook door vele i volgelingen van den hr. Thorbecke wel verlangd werd — eene staatkundige geloofsbelijdenis of eene uitvoerige opsomming van allerlei te wachter; wetten, maar wij verlangen daarin meer dan eene onbeduidende vervulling van een voorgeschreven vorm. De nu gehouden openingsrede doet ons te veel aan het laatste denken. In bewondering voor het ./-er/er tot stand gebragtc sluit zij zich volkomen bij de sluitingsrede aan. Weder wordt er geroemd in de belgische traktaten en wij gelooven gaarne, dat de goede verstandhouding met België daardoor op hechter grondslag kan gevestigd zijn. Waar onze jeugdige limburgsche diplomaat dupe is geweest van den geslepen Rogier; waar bij oplossing der moeijelijkheden België blijkbaar la part du lion heeft gekregen; waar men llians aan België koncessiën gedaan heeft, vroeger als volkomen onaannemelijk gebrandmerkt ; daar kan de belg. regering voldaan zijn, en zeker niet ongeneigd, om in goede verstandhouding met ons le leven. Maar al bleven «onze vriendschappelijke betrekkingen »met andere mogendheden ongestoord," zoo zou men wel eens willen weten, of met allen ook de goede, verstandhouding bewaard bleef. Over onze betrekking met Rusland had, na de beruchte poolsche nola, toch wel iets I mogen gezegd zijn : zoo ook over onze verhou-; ding tot Frankrijk en onze betoonde deel-1 neming in het geluk der fransche wapenen bij; de omverwerping der mexikaansche republiek, j De hulde aan onze zee- en landmagt toège-! bragt is steeds eene welverdiende, waarmede elk gaarne instemt, maar de daarmede eenigermate zamenhangende paragraaf nopens onze schutterijen klinkt raadselachtig. Zij luidt: »dat de weerbaarheid des lands verhoogd wordt »door de nieuwe regeling der Schutterijen, »waarvan het ontwerp der Kamer zal worden ■ voorgesteld." In hoeverre onze schutterijen: krachtens hare tegenwoordige inrigting geacht! komen worden de weerbaarheid des lands te; vermeerderen willen wij thans niet bespreken,! maar gerust durven wij beweren, dat het uit- j vloeisel eener regeling, die nog zal voorgedragen worden (wanneer?) ook in den meestoverdragtigen zin, wel niet gezegd kan worden, »'s lands «weerbaarheid te verhoogen." Men heeft hier dan ook waarschijnlijk maar aan eene hoogst slordige redaktie te denken, waardoor iets geheel anders gezegd wordt dan men bedoelde. Aan landbouw en visscherij worden eenige stereolipische woorden gewijd; maar over dm handel en zijne uilkomsten of vooruitzigteu geheel gezwegen. De nijverheid wordt als ter loops vermeld. Lang echter wordt er met welgevallen stil gestaan bij dat gedeelte onzer nijverheid, hetwelk men het officiële zoude kunnen noemen. De regering verklaart, »dat •het gebied der werken van algemeen nut van • rijkswege of door provinciën, gemeente- en »andere besturen of vereenigingen ondernomen, »zich steeds uitbreidt." De groote ingenomenheid daarmede deelen wij niet. Het veld der openbare of staatswerken breidt zich, naar onze gedachten , veel te sterk en te snel uit. 's Rijks geldmiddelen worden daardoor meer en meer verbonden , en het subsidie stelsel — waartegen de heer Thorbecke zelf vroeger de ijverigste opposant was — verkrijgt onder zijn beheer, daarbij een reusachtigen omvang. Verder worden weder verschillende wetsontwerpen toegezegd, die wij bovenzagen.dat ook ten vorigen jare beloofd werden. De tijd zal leeren óf, en in hoeverre, thans aan die toezeggingen zal voldaan worden, maar voorzigtig schytit het, daaraan niet al te veel te hechten. Het eenige, wat met algemeen genoegen zal vernomen worden is, »dal de toestand van 's Rijks geldmiddelen gunstig blijft." zoodat grootere sommen tot den aanleg der Staatsspoorwegen zullen kunnen gebezigd worden, en daarmede dan toch ook waarschijnlijk het uit.igt j-eopend wordt, op een spoediger voortaant) en voleindiijing dezer openbare werken; en daarenboven onze schuldenlast door voortgezette amortisatie zal kunnen verminderd worden. Bijzonderheden over dit alles wachten wij echter bij de aanstaande indiening der begrootingswetten. — Gelijk wel te verwachten was, heeft de opname van hel'manifest van het poolsch natio naai kommitee niet weinig opspraak, op de fransche beurs ze!fs schrik, verwekt, vooral toen men vernam, dat Napoleon haar geheel uit eigen beweging gelast had. De meeste fransche bladen zijn van oordeel, dat de verklaring der Polen tot oorlogvoerenden, waartoe bedoeld dokument koukludeert, nu niet zal uitblijven Intusschen, die opname is waarschijnlijk slechts feschied, om de ontevredenheid van het ka- j met der Tuileriën over Ruslands antwoord I te doen kennen, en om op hetgeen door prins Gortschakoff is aangevoerd, een krachtig antwoord te geven, zonder daarbij den diplomatieken weg te gebruiken, en er is nog een hemelsbreed verschil tusschen het openbaar maken van bescheiden , waarin men slechts met woorden schermt, en een ernstig staatkundig besluit, dat gewis tot een oorlog zou vo-ren, een oorlog dien Frankrijk — het is reeds herhaaldelijk gezegd, en de Pags geeft het nu weer duidelijk te kennen, als zij zegt, dat de kwestie eene europesche is en de i keizer haar dat karakter niet wil ontnemen, en dat! niets geschieden zal, buiten de verstandhouding der drie mogendheden — niet voeren wil zonder j hulp van Engeland en Oostenrijk, die beiden,) minder dan ooit geneigl er toe zijn. Met name I Engeland heeft geen belang bij de poolsche kwestie, en zoo het voor Hongarije en Italië, \ waarvoor het de levendigste sympathie gevoelde, hel zwaard niet trok, toen zij voor hunne onafhankelijkheid streden, zal het dat zeker niet doen voor Pol n, dat het lot voor een jaar vergelijkenderwijze vreemd was, en waarvan de meeste Engelschen den niet zeer vleijenden , maar misschien niet onjuisten dunk hebben , dat het, eens een onafhankelijk koningrijk geworden, weldra in anarchie znu overgaan. De opname van het stuk zal dus waarschijnlijk geen andere gevolgen hebben, dan dat de effekten gedaald zijn, sommige bladen wat gissingen gemaakt hebben, de russische gezant met een onthutst gelaat Drouin de Lhuys opgezocht heeft, door wien hij koel ontvangen is, en de betrekkingen tusschen Busland en Frankrijk verre van hartelijker geworden zijn. Rusland kan nu de pen neerleggen en het zwaard gebruiken. Men heeft daarloe ook bepaald het plan en de russischgezinde Nord geeft niet onduidelijk te k.nnen, dat men in Polen nu maatregelen zal nemen, die niet precies overeenkomen met de edelmoedige en goedertierene gezindheid van den czaar. Menig Pool zal dus nog gefolterd, ter dood gebragt en naar de Siberische mijnen gezonden worden , voor de opstand onderdrukt is. Maar het plan is dan ook, naar nu weer uit Petersburg gemeld wordt, o.n dan met de hervormingen ook eene konstitutie te verleenen. De Polen ondergaan dus nu eene loutering, die hen voor het konstitutionneel leven moet voorbereiden ! In Mexiko heeft de maarschalk Forey het uitzigt gegeven op een keizerrijk bij Gods genade; God zelf, zeide hij, zet aartshertog Maximijiaan op den troon; de stemming der notabelen , die men eerst nog noodig achtte, behoeft dus nu niet meer in aanmerking te komen. Als nu de Mexikanen een blik naar Pruissen slaan, waar een koning _bij Gods genade" op den troon zit, zullen zij al ligt liever terugkeeren tot de republiek door den wil des volks. Het keizerrijk door den volkswil toch is óók niet benijdenswaardig. Welligt, om den indruk zijne eerste verklaring wat te temperen, vertelde de snuggere maarschalk den mexikanen, — het was in een toast — dat Maximiliaan geen vreemdeling voor Mexiko was, nb. omdat hij van de duitsche keizers afstamde, waarvan een, Karel V, over het land geregeerd had! Uit Madrid meldt men , dat zelfs de regeringsgezinde Epoca nu het gedrag der r.gering in zake de verkiezingen afkeurt. Door het besluit der progressisten om zich te onthouden, zal de regering nu al hare kandidaten in de kamer krijgen, en zal men dus in een konstitutionneel land eene kamer zien, bestaande uit afgevaardigden, door de regering benuc-rod. Daar zal men dan het vreemde verschijnsel zien van eene regering die geen oppositie vindt. Het ware niet te verwonderen zoo men te Berlijn van deze les profiteerde en na de ontbinding der progressistiscbe kamer die in nov. zal bijeenkomen, de oveigroote meerderheid der bevolking ook in Prii.ssen zoover bragt, dat zij zich van de verkiezingen onthield, om dan met een uitgelezen jonkertal verder zich langs het ten afgrond voerend hellend vlak van reaklie , despotisme en absolutisme te bewegen. Gelijk wij gister reeds aan onze geabonneerden in de stad bij afzonderlijk berigt mededeelden , zijn in de Eerste Kamer gister tot leden der kommi.sie voor hel adres van antwoord op de troonrede benoemd de hh. van Swinderen, van Eysinga , van der Heim van Duivendyke en van der Oudermeulen. Deze kommissie heeft haar ontwerp ingediend en dit is dadelijk in de afdeelingen onderzocht en vervolgens , gewijzigd, ter tafel gebragt; op voorstel van den voorzitter is de behandeling op donderdag a. s. bepaald. — Z: M. heeft pens. verleend aan G. H. A. Schöningh , ontv. der reg. en dom., f 1084 ; P. J. van Haaps, komm. 1. kl. bij 's rijks bel., / stKi; A. Klaassen, idem, f 400; J. G. Palmans, idem 5. kl., f 223; C. F. de Haan, idem 1. kl.. f 474; J. A Schollen, idem, ƒ426; R. Kamph'jrbeek, idem 5. ld. ƒ259; A. Bayens, idem, f 105; J. G. Hollmann, idem 2. kl. , f 165; H. N, Schregardus, idem 1. kl., ƒ573; II Klein Wesselink, idem, ƒ 331; B. Breers, idem. ƒ 365; P. Dangremont idem, ƒ452; G. J. J'iitink, idem, ƒ047; G. J. Koersen, idem, ƒ538; II A. Wybes, wed. van H. Mcolaas , in leven sloeproeijer bij de in- en uitg. regten en akz., ƒ 180; G. L. Koeken, postbode, ƒ 166. — De prins van Oranje heeft maandag 11. voormiddag, als inspekteur der kavallerie, revue gehouden over de twee, te 's Hertogenbosch in garnizoen liggende eskadrons van het 4. regiment dragonders; vervolgens des namiddags ten 2 ure, in oogen. chouw genomen de 7 vereenigde brig.ules marechaussee uit 's Bosch, 0«s 8 Veghel. lleusden , Boxtel, Waalwijk en Tilburg; die brigades zijn nog denzelfden dag naar hare standplaatsen teruggekeerd. Dingsdag morgen zijn er door de dragonders, in tegenwoordigheid van Z. K H., manoeuvres uitgevoerd op de Vugterheide. Z. K. H. zal heden naar 's Hage terugkeeren. — Naar men verneemt, heeft het Z. K. H. den prins van Oranje behaagd, het beschermheerschap op zich te nemen van de onlangs te Zutphen opgerigte pistool schuttersvereeuiging, en tevens toegestaan dat deze vereeniging den naam van: de Prins van Oranje aanneme. §— Het ontwerp van Adres tot beantwoording der Troonrede luidt aldus: Sire ! I. De eerste kamer verheugt zich over de gunstige mededeelingen, die Uwe Majesteit aan de staten-generaal heeft gegeven omtrent de aangelegenheden van het vaderland. Zij waardeert de vrienschappelijke betrekkingen met andere mogendheden en de goede verstandhouding met België, door de onlangs geslotene traktaten bevorderd. '2. Aangenaam is haar Uwer Majesteits verzekering dat, zoo in het moederland als in de overzeesche bezittingen, zee- en landmagt loffelijk aan hare roeping beantwoorden. Gaarne zal de kamer al hare zorg besteden aau het onderzoek eener nieuwe regeling der schutterijen, die tot versterking van de weerbaarheid des lands noodzakelijk is te achten. 3. W7ij vertrouwen dat de aanleg van spoorwegen op Java en de vrijverklaring der negerbevolkfng in onze west-indische bezittingen heilzame gevolgen zullen hebben. Aan de voordragten lot regeling van het beheer en de verantwoording der indische geldmidde en en tot vaststelling der reglementen op het beleid der regering in Wesl-lndië, zullen wij onze bijzondere aandacht wijden. ,■__.. . 4. Uwe Majesteit zal ons bereid vinden, ook i de andere aangekondigde voordragten metnaauw- I gezetheid te onderzoeken. Moge de arbeid, • die tot voorbereiding der uitvoering van de wet op het middelbaar onderwijs wordt verrigt, tot nuttige uitkomsten ______ 5. Met genoegen vernemen wij van u, Sire, dat _e landbouw zich in het algemeen over eene ruime opbrengst schijnt te mogen verheugen en dat de uitkomsten der visscherijen in menig opzigt bevredigend zijn. 6. Wij verblijden ons in den vooruitgang vau onze nijverheid en stellen hoogen prijs op eene doeltreffende uitbreiding van werken van algemeen nut. De slaatsspoorwegwerken vorderen krachtige inspanning. Moge de natie daarvan, zoo ras mogelijk, de gewenschte vruchten plukken. 7. Met belangstelling zien wij de gewigtige wetsvoordragten te gemoet. die strekken moeten om de nieuwe regterlijke inrigiug te voltooijen eu in werking te kunnen brengen. 8. Wij waarderen de verzekering dat de toestand van 's rijks geldmiddelen zoo gunstig blijft, dat, ondanks verhoogde uitgaven voor den aanleg der staatsspoorwegen. met schulddelgiug zal kunnen worden voortgegaan. 9- Uwe Majesteit heeft de indiening van onderscheidene wetsontwerpen toegezegd , betrellende eene geleidelijke herziening van ons belastingwezen; ook deze zullen wij met zorg overwegen. 10. Ons wachten alzoo vele en belangrijke werkzaamheden. Moge de uilslag, onder Gods zegen, dienstbaar zijn aan den luister van Uwer Majesteits regering en aan de welvaart van het dierbaar vaderland— De Rolt. Cl meldt: Donderdag, des middags ten half elf ure, zal de koning de kommissie d.*r tweede kamer ontvangen, belast met de aanbieding der lijst voor het voorzitterschap. — De heer mr. J. H. Geertsema Czn., in de vorige week verkozen tot lid van de tweede kamer der Slatea-Generaal, heeft die benoeming aangenomen en is reeds naar s Gravenhage vertrokken om zijne betrekking te aanvaard.-n. G>on Ct. — Ingevolge art. 89 der kieswet, zullen de prov. staten van Zuid-Holland binnen 50 dagen buitengewoon worden bijeuigeioepen tot het benoemen van een lid der eerste kamer van de Staten-Generaal, in plaats vau den heer A. Hartevelt Jz., die zyn ontslag genomen heeft. — De O. Roti. Ct., de vooruitzigten van het nieuwe zittingjaar der kamers besprekende, zegt o. a. Zal het nieuwe zittingjaar werkelijk vruchtbaar wezen, dan moet eene voorwaarde slrengelijk worden vervuld. Deze namelijk, dat er minder op partijbelang, meer op dat van het algemeen worde gelet. Ong. iukkig vereenzelwgt de partijman maar al te dikwijls het belang der partij en dat van het algemeen. Te eigenzinnig, en niet zelden te bekrompen, om verder te zien dan zijne naaste omgeving, heeft hij oog nuch oor voor hetgeen daar buiten ligt. Een onbevooroordeeld man is van nature altijd meer of min twijfelaar; de banden eener partij knellen hem; hij houdt er niet van, een standpunt m te nemen en van daar uit de dingen te bezien. Veel liever gaal hij regt op de voorwerpen ai, om ze van nabij te beoordeelen. Hy kent geen anderen leiddraad dan zijn pligt en geen anderen gids dan zijn gevoelen. Daarom spreekt hij en handelt hij zonder aanzien van personen of zaken. Personen van du slag zijn voor een goevernement nu eens een groote steun. dan weder een groote hinderpaal. In het algemeen belang echter zijn zij van onberekenbaar nut, omdat zij, de hand leggende op het kwaad, overal en waar het zich ook vertoont, de regering nopen, in het goede spoor te blijven. — In eene korrespondentie uit Luxemburg, in het H. en E/I.blad, leest men eenige bijzonderheden nopens de jongste ministeriële krisis aldaar. Nadat er eerst op gewezen is, dat de koning groothertog tot 1854 vry krachtig tegen de uftramontanen was opgetreden, maar na dien tijd, op de bewering dat Luxemburg een door en door r. katholiek land was, wat meer aan den kleiïkalen invloed toegegeven had, wordt er op gewezen, dat die invloed ten laatste echter zoo groot werd, dat eindelijk de oogen geopend werden. Zoo had bijv. de paus foedgevonden het tegenwoordige provisiounele oofd voor de godsdienstige zaken, den heer Adames, vroeger sekretaris van den beruchleu duivelsbanner Laurent, tot bisschop van Halicarnassus en tot apostolischen vikaris te benoemen, liet laatste ki.n slechts met goedkeuring van den koning geschieden, doch de paus stoorde zich daaraan niet en de apostolische vikaris evenmin, want hij aanvaardde zijn titel officieel, zonder s konings toestemming te hebben fevraagd. Ziju orgaan in de pers, hel «Luxemurgsche woord" beweert stoutweg, dat _e koninkl. goedkeuring niet noodig was; wat de paus doet is goed en behoeft van niemand bevestiging. Nog meer: De regering was tegenwoordig Li,; het banket, dat de nieuwe bisschop bij zijn inwijding gaf. Bij de daarop uitgebragi. toasten was de eerste voor den paus; die aait den koning kwam later , terwijl de prins-stedehouder en de regering zelfs niet eens genonnd werden. Deze feiten moeten den koning v.rtoornd hebben; zij zijn inderdaad de klaarblijkelijke en openbare bewijzen der miskenning van zijn gezag door de klerikalen. *— Uit Gent gewordt ons van een geachte hand hel volgende schrijven: De Artevelde- en kongresfeesten zijn thans afgeloopen; breedvoerige verslagen vau het verhandelde op het kongres en van de feestelijkheden, zult u in de . eigische dagbladen gevonden hebben; ik zal u derhalve slechts eenige bijzonderheden mededeelen, die niet door die bladen zijn bekend gemaakt, en u daarbij de indrukken wedergeven, die he,t kongres op mij heeft gemaakt. Het kongres droeg van het begin af, tot het einde toe, het kenmerk van de verdeeldheid waarin België zich bevindt op politiek en godsdienstig gebied. Gedurig hoorde men heilige aanvallen op het katholicisme en op de geestelijkheid, en ofschoon steeds de mees' vrijzinnige beginselen werden verkondigd, bleek het my al spoedig, dat die edele beginselen meer uit woorden dan uit daden bestonden, vermits der tegenpartij niet altijd vergund werd te spreken; en toch was aan elk hetzelfde regt toegezegd van zijne gedachten en overtuiging vrijelijk te uiten. Deze handelwijze was geene echt liberale vergadering waardig. Ook het fransche element speelde er een zeer groote rol. De frans. He leden, die het kongres bijwoonden, waren voor het meerendeel heftige tegenstanuers, niet alleen vau het fransche goevernement, maar in het algemeen van alle goevernem-nten en van allen aan wier zorg net staatsbestuur is toevertrouwd. Hunne bewonderingwaardige welsprekendheid, hunne schoone dichterlijke voorstellingen en wegslepende taal. die maar al te dikwerf hunne logika ver overtroffen. deden hen den naam verwerven van les grands mailres de la parole; hunne toespraken werden dan ook steeds met de meeste geestdrift toegejuicht. Wat mij zeer leed deed was, dat men dikwijls ie ongelooflijke onhandigheid had om, wanneer men het katholicisme en de geestelijkheid wilde bestrijden, de christelijke beginselen aan te randen, en zelfs atheïsme te verkondigen; menging zelfs somwijlen zoo ver, om te trachten de meest antiphilosophische beginselen te verdedigen; en juist daardoor gaf men de wapenen in de hand van de katholieken, die ook niet achterwege zijn gebleven, daarvan gebruik te maken in de ten hunnen dienste staande bladen. Wat echter een ieder bijna zonder onderscheid met alkeer hoorde , was de schaamlelooze taal, gehouden door Mlle Clémence Boyer in de derde sektie. Eene schier ongekende brutaliteit en beginselloosheid aan den dag leggende, durfde zij met een zacht en sentimenteel stemmetje de immoreelste en meest antiphilosophische stellingen te verkondigen. Zij verklaarde onder anderen, dat zij voor zich aan geen God gelooide, en dat, indien er al een God mogt bestaan, zij geen absoluten God, maar dan tenminste slechts een konstitutionnelen God erkende. »lk erken ook geen God, zeide zij, die zijnen zoon zoude hebben afgestaan, om te worden gemassacreerd soi-disant voor het heil der menschheid". Zij beweerde verder, dat er geen vaste basis bestond voor de moraal, en dat ieder een moraal voor zich zelven schiep; het goed en het kwaad veranderde, volgens haar, met den tijd en naar gelang van omstandigheden, .^jjfcsj, De hoogleeraar Wagener bestreed haar met zeer veel juistheid en energie, en toonde haar aan, dat, wat zij gezegd had , en als iels i i.uws wilde uitgeven , reeds door Montaigne was uiteengezet, maar ook geheel ontzenuwd was geworden. Hij eindigde dan ook met te verklaren , dat hij moest twijfelen , óf aan hare openhartigheid , óf wel aan haar gezond verstand; het laatste echter mogt hij niet veronderstellen. Nogtans, en dit deed hij, om een pleister op de wond te leggen , begroette hij haar als vertegenwoordigende de emancipatie der vrouw in de XIX eeuw. Ofschoon ik geenzins een geestverwant ben van de Bien Public, moet ik evenwel volkomen met dat katholiek orgaan instemmen wanneer het zegt xL'émau«cipalion de la femme duit étre une bten tante t>chose puisgu'elle nous exhibe dans .hlte Royer »vn aussi triste spéi itnen." En nu genoeg van dat treurig beeld der geëmancipeerde vrouw. U langer met haar en hare bespottelijke en onzedelijke stellingen bezig te nouden, zou waarlijk haar te veel eer bewijzen zijn In de sektiën heeft .men in het algemeen zeer praktische en logische denkbeelden uiteengezet, docli de algemeene zittingen, die des namiddags werden gehouden in het groot auditorium van de Universiteit, hadden eengeheel ander karakter; schoon:: voordragt, schit'erende welsprekendheid, eflekt makende phrases, dat was het kenmerk dier vergaderingen, en men lette daar minder op de degelijkheid van de debatten; het was, om mij zoo maar uil te drukken, het theatrale gedeelte van het kongres. Wat by de onthulling van het standbeeld van Jacob van Artevelde, mijn aandacht bijzonder trok , was , onder de verschillende vaandels en banieren der onderscheidene gezelschappen daarbij tegenwoordig, een driekleurig nederlandsch vaandel op te merken, iv het midden met een gekroonde W. prijkende; ook zag ik, dat de personen die het vaandel omringden, met oranje-sjerpen en ornementen versierd waren, en dat zy voorafgegaan werden door twee tamboers. in nederlandsche uniform van voor 1830. Ik begaf mij tot hunnen aanvoerder om van dat alles uitlegging te vragen, en niet weinig verwonderd was ik. toen hij mij zeide: »wij zijn Hollanders, wij zijn louis **j reeds verdwenen. Zijne echtgenoote had 9 geldstuk op zeven en twintig doen zetten! Toorn aan zijne zijde, verlegenheid bij zU wederhelft, groot gelach onder de omstander. • Te Wildervank heeft zich een door zyn -»J nares. met wie hy weldra dacht te ti%. wen , bedankt jongniensch aan het spil op werf van de heeren Meihuizen opgehangl!, — In het Théatre Lyrique is de opera Joseph v f Métiul weder opgevoerd. De rol van *°,i werd door een jong akteur uit Dyou ver>1' ( lu de laatste scène van de tweede akte k Josel op /.ij,,,. , |j broeders eu de elf bro«'uop de korisien ; gelukkig waren deze stei'K noeg om de familie Jakob te kunnen t'% houden. Een algemeen gelach ging vau kanten op. — Te Keulen is een bierbrouwer tot eene geldboete veroordeeld, omdat hij des ochtends len drie ure eene bel in zijn huis pdurende een hall uur liet luiden, alleen met «et doel om zijn buurman te plagen. ---