Zitting van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. In de zitting van woensdag 4 jan. is ingekomen een brief van de heeren Vreede, Bik en van Hogendorp, begeleidende afschrift van een adres, door eenige voormalige hoofden van gewestelijk en plaa:selijk bestuur iv Indië tot Z. M. den Koning j,eiigt. Daarna was aan de orde de algemeene. beraadslaging over de staatsbegrootiug voor i 865. De heer Fransen v. d. Putte zal beginnen niet den min van binnen), zaken zijn vertrouwen te schenken. Den min. van justicie wensclit spr. opmerkzaam te maken op eenige speciale punten, die wijziging behoeven, van den min. van oorlog wenscht spr. inlichting omtrent de defensie van Amsterdam en van de Zuiderzee. Over marine zal spr. bij de behandeling van dat hoofdst. spreken. Den min. van kol. meent spr. tijd te moeten laten om door de indiening der kultuurwet de vruchten van zijn arbeid te doen kennen, alsmede door de regeling van het grondbezit op Java. Ten aanzien der fiuantien bestrijdt, spr. de overdreven zucht tot amortisatie, welke hij bij den min. heeft opgemerkt, en het daaraan verbonden stelsel om twee batige sloten op de begrooting te brengen. Spr. komt voorts op tegen den vorm, waarin de indische bijdragen op de begrooting zijn gebragt. Spr. betuigt voorts dat de tuin. v. On. ons hoe langer hoe meer verwijdert van de onafhankelijkheid van de indische baten. Ten aanzien van de belastingplannen, vreest spr. de invoering van een income-lax. De heer Cost Jordens betoogt, dateene vergelijking tusschen deze begrooting en de vorige geene verblijdende uitkomst oplevert, maar acht toch den financiëlen toestand niet zoo bezwarend, als hij door sommigen wordt ingezien. Spr. erkent nogthans dat er een tekort van 10 millioen op onze staatsuitgafen bestaat, waarin de indische bijdragen moeten voorzien. Spr. Be twist de juistheid van het cijfer door den min. gegeven, ten aanzien van den vooruitgang naar de onafhankelijkheid van de indische bijdragen. De heer Schimmelpenninck v. d. Oye meent onzen financiëlen toestand niet beter te kunnen schetsen dan met de uitdrukking, dat onze beenen te zwak zijn om de weelde te dragen. Spr. rigt voorts een verwijt, speciaal tot de min. van justicie en van binnenl. zaken, dat er Eartijdigheid bij benoemingen plaats heeft, min. verwijt hij voorts zijn centralisatiegeest, en hij dringt aarr op de regeling der administratieve regtsspraak van ged. staten, en op de indiening eener wet op de koncessiën. De heer van Nispen v. P. treedt in eene becijfering om aan te wijzen, dat de staatsuitgaven sedert 1855 met f 6,695,000 zijn toegenomen. Spr. wijst Voorts aan, dat er ruim 12 millioen aan buitengewone inkomsten op de begrooting voorkomen en slechts 9 millioen buitengewone amortisatie, zoodat bij niet zoo veel buitengewone ontvangsten een tekort van 3 millioen zou bestaan; dit nu acht spr. voor den oogenblik wel geen kwaad, maar hij maant toch aan tot voorzigügbeid, daar er wel eens een keerpunt kan komen in onzen finauciëlen voorspoed. Voortgaande op den ingeslagen weg>*s twijfelt spr. er niet aaa, of men zal tot de heffing eener iicome-tax moeten komen. Spr. herinnert ten slotte, dat de gruudwel de indiening der nederlandsche koinptabiliteitsvvel gebiedt. De heer Hartseii konstateert, dat, als hij slemt vóór eenige hoofdstukken der begrooting, zulks| alleen met 't oog op de cijfers fijn tinauciëlen toestand ziet spr. duister in,♦. vooral met het oog op de gevolgd wordende I koloniale politiek. Spr. betwist voorts hel door den min. van binnenl. zaken in de tweede / kamer gebezigde gezegde, dat er hier te lande "j een algemeen gevoel van vrijheid en vau individuele kracnts-onlwikkeling beslaat. Spr. beweert daarentegen dat bestaat er een ünaii- . ciële overspanning, waarbij meer op winstbejag dan op uiuoeiing gelet wordt. De heer v. d. Lek de Glerq heelt niet zoozeer 1 bezwaar tegen de toeneming der uitgaven, als i wel omtrent de middelen om die uitgaven te dekken, welke meer err meer onzeker worden. Als spr. dus welligt zijne stem aan de begrooting van lm. en kol. geeft, dan is dit geenszins omdat hij met de bedoelingen en plannen der ministers dier depart. instemt. Spr. zal nadere inlichtingen afwachten. De heer Cremers doet opmerken, dat wij tot zeer belangrijke uitgaven in de toekomst verbonden zijn, waarom spr. het betreurt dat wij nog steeds op de onzekere ii dische bijdragen moeten blijven leunen. De min. v. financiën beweert, in strijd met den heer v. Nispen, dat onze uitgaven sedert 1855 stationuair zijn gebleven. Naar de onalhankelijkheid vau de indische baten zal de min. steeds blijven streven en reeds is eene groote schrede op dien weg voorwaarts gedaan. Over de belastingplannen zal de min. bij de 111- I dienitig der wels-ontwerpen, zijue denkbeelden I ontwikkelen. In verband tot den financiëlen toestand zegt de miv. dat wij ons niet bezorgd behoeven te maken ten aanzien ver iudisene bijdragen, daar krachtens de indische koinptabilileits wet, het bedrag dier bijdragen nier zal bepaald worden. Voor 1865 kan men gerust zijn, want de produkten daarvoor zijn reeds grootendeels aanwezig. Voor vermindering der belasting-opbrengst behoeft men niet te vreezen , zoodat de min. dan ook niet ruziet, waarom men tot de konklusie kan komen dat de eindpaal van 's ministers voorstellen de inkomsten-belasting wezen zal. De min. betwist voorts, dat de toestand nu minder gunstig dan vroeger wezen zou en beweert dat deze regering althans even voorzigtig als de vorige te werk gaat. Het denkbeeld van een al ot' niet bestaand tekort hangt geheel ai' vau bel standpunt, waarop men zich plaatst. Dal er in 18! 5 meer zal moeten worden uilgege.eii dan de raming bedraagt, dit betwist de min. niet, maar ook de middelen zullen meer opbrengen. Nopens het brengen vau twee batige sloten op deze eene begrooting, doet de min. opmerken, dat de indrsche komptabiliteitswet zulks voor de toekomst imperatief voorschrijft. Ten slotte zegt de min. de spoedige indiening der nederlandsche komptabiliteitswet toe. De min. v. birmenl. zaken werpt in de eerste plaats het verwijt wegens partijdigheid bij benoemingen van zich af, en gaarne zal de min. alle korrespondentiën over benoemingen bij zijn dep. gevoerd, ter inzage stellen van de slaieugen. Ten tweede verdedigt de min. zich tegen net verwijt van centralisatie. Juist zegt de min. heelt hij vele maatregelen voorgesteld, om centralisatie te weren. Wat betreft de klagt dal de min. niet spoedig genoeg koncessiën geeft., wijst de min. er op dat deze klagl niet wel is overeen te brengen met eene audere, hem elders gedaan, dat hij te veel onderneemt. Voorts doet de min. opmerken dat een veelomvattend onderzoek het verleenen der meeste koncessiën moet vooralgaau. De min. van just. verzekert, dat bij zijne voordragten tot benoemingen steeds de onpartijdigherd wordt in acht genomen. De heer v. Nispen v. P. dringt zijne bezwaren of financieel terrein nader aan, en vraagt, ten aanzien der benoemingen, of de min. v. binnenl. zaken wel genegen zou zijn aan de stalengeneraal inzage te geven van de stukken, betrelfende de benoeming van een onderwijzer te Uaarlemmerlieden. De beer Schimmelpenninck blijft zijne mejning ten opzigte van partijdigheid bij benoemingen volhouden, doch wil wel erkennen, dat de min. van justicie zich in zekere opzigteu daarbij door onpartijdigheid kenmerkt. De heer Cremers blijft hel bestaan van een tekort betwisten. De minister van binnenl. zaken verklaart dat de stukken betrekkelijk de benoeming van een onderwijzer te Haarlemmcrliede voor ieder lid der staten-generaal aan zijn departement ter inzage liggen. De heer Fransen van de Putte komt nader op zijne bedenkingen terug en wordt nader door den minister van financiën beantwoord. De algem. beraadslagingen worden gesloten. Hooidstuk I wordt daarna met algem. st. aangenomen , waarna de verg. tot den volgenden da" is gescheiden. --- Siielpersdruk van L. E. BOSCU en ZOON. ---