MENGELWERK. DUITSCHLiND EN NEDERLAND. De Fransche spreekwoorden les extrèmes se touchent en la critique est aisée , mais l'art est difficile kunnen zeker met eenig regt op diegenen toegepast worden, welke in eens alle Handelsiractateu willen wegrede neren en doen ophouden, nu wij eenige moeijelijkheden ondervinden wegens het Tractaat tusschen Duilshland en Nederland, hetwelk echter, althans voor ons, te weinig gewigt bezit, om op grond daarvan alle Handelslractaten ie doen eindigen en voor onstaatkundig te verklaren. Schrijver dezes, die nog van dit jaar, om industrieële oogmerken , de Duitsche suikerraffinaderijen bezocht heeft, weet van nabij, hoe gemakkelijk wij den lompen uitvoer naar Duitschland kunnen missen. Aan deze kwestie is volsirekt geen algemeen belang verbanden , maar slechts het belang van twee Amsterdamsche Stoouiiaffinaderijen, die evenwel om het Duitsche verbruik almede niet verlegen zijn. Waar he: grootste gedeelte van Europa voor onzen suikerbandel openstaat, daar kunuen wij het bevoorregte debouché yan een enkel land gemakkelijk missen, en behoeven er althans geene kleingeestige verwijt,agen om te verduren. Het schijnt als of Amsterdam en Rot terdam louter in suiker handel drijven , len minste de Duitsche Dagbladschrijvers geven aan dezen bijzonderen handelstak een algemeen aanzien en doen voor, even als of zich alle Hollandsche kooplieden door bet lompen tractaat, ten koste van de Duitschers, verrijkten. Armhartige redenering! De Nederlanders konden het vasteu leeren, in dien ze vau de Duitschers moesten leven; maar de Duitschers leveu en tieren op onzen bodem even als de Israëliten in liet beloofde land. Waardoor? dit geldt de Hollandsche uatic en onze wetten , eu is voor eenen wijsgecrigen en staatli.iiskondku-ndigen opmrrker geen geheim. — Als men een patent heeft en belasting betaalt kan men in ons land beginnen wat men wil, want het geldelijk belang is in onzen (ijd alles in alles , even als of eene natie geene hoogere behoeften noo lig had. Zoo het echte volkskarakter, vermits de liefhebberij voor de fortuinzucht het Vaderlandsche gevoel uitdooft en vernietigt. Ik wijt dit nu niet aan de Düi;scheis , onder welke ik vele respectable kennissen heb, evenmin als dat zij zich hier vestigen, waar hun voordeden wachten, die zij elders niet vinden. leder mensch doet zijn best, en ik duid het hun geenszins ten kwade, dat zij van eene overgunstige bescherming gebruik, maken. Dit euvel schuilt met nog zoo vele euvels bij ous welven, en kan, als men nog genoeg energie bezit (doch waar vindt men die iv deze flaauw hartige dagen ?) slechts door ons- zelven weggenomen worden, iv dien men maar begrijpt', dat 1815 en 18 .1 verschillende belangen opleveren. Handelslractaten , die op een welbegrepen voordeel der gecontracteerde volkeren berusten, acht ik in het geheel niet ondienstig en kunnen niet anders dan nut stichten. In het ondeikaviga geval echter trekken wij minder voordeel van het haiidelsiractaat tusschen de Duitschers eu ons, dan men van een afzonderlijk gesloten verdrag billijkerwijs moest verwachten. Het is le regt aangemerkt in een artikel, voorkomende in het Handelsblad van 24, November jl., volgens de thans van kracht zijude wet, betreffende den accijns op de suiker, worden raffinadeurs bij den invoer yan ruwe suiker voor het bedrag der belasting gedebiteerd, doch zij bekomen afschrijving van regten bij den uitvoer van geraffineerde suiker , waarbij eene zekere bij de wet vastgestelde verhouding tusschen ruw en geraffineerd tot maatstof wordt genomen. Nu bestaat de kunst daarin, dat er zoo veel mogelijk uitgevoerd worde, omdat men dan per saldo zoo veel minder regten behoeft te betalen. Die kunst van uit te voerm verstaan de raffinadeurs op eene uitnemende wijze, en het gevolg daarvan is, dat de accijns op de suiker cene zeer onbeduidende som in de schatkist doet vloeijen. Er bestaat dus Lier eene premie op den uitvoer ten behoeve van eenige fabrieken , waardoor het land eigenlijk, ten gevolge der mindere opbrengst van den accijns, nadeel lij.lt, maar geenszins voordeel plukt. De Duitschers kunnen ook hieruit zien, hoe weinig belang de Nederlandsche Natie bij die gekeeie lompen kwestie heeft, en hoe onbillijk en onverstandig tevens zij handelen, met zoo geweldig tegen ons uit te varen. De Duitsche actionarissen, die voor zeven millioeneu m de beetwortel kuituur gestoken hebben, mogen met hunne beetwortel suiker, welke nimmer de deugdelijkheid van het product der tropische gewesten zal verkrijgen, gedeeltelijk blijven zitten, uithoofde ieder voor zijn geld gaarne goede waar heeft — dit voorregt blijft des nietemin ook zonder handelstractaat bestaan. Dat zij liet gebruik van hunnen grond, in tegenspraak met eene wijze Staathuishoudkunde, tot eene verkeerde kultuur gebezigd hebben , in plaats van onze gezochte producten met even gezochte te verwisselen, daarvan mogen zij thans de wrange vruchten plukken , en is ons in geenen deele te wijten. Evenmin als men van het dorre zejstrand, trots ploegen en zweeten, zulke voortbrengselen zal inoogsten als eeue vette aarde teelt, evenmin zal de beetwortel suiker, de suiker onzer overzeesche koloniën kunhen evenaren : dit blijft ten allen tijde eene stellige waarheid, want kan men de menschelijke instellingen veranderen , de wetten der natuur worden niet zoo gemakkelijk omgekeerd. Men verlangt opheffing van het handelstractaat, en dit kan van onzen kant zeer gevoegelijk gebeuren. In dezen acht ik bet veel omvattende stelsel laisser faire , laisser passer alleruitmuntendst, en hier zou ik mij met diegenen kunnen vereenigen, welke de Handelstractaten willen afschaffen. Ik kom evenwel weder met hen in tegenspraak, wanneer ik zeg : voor hst verlies van Duitschknd wacht ons waarschijnlijk de aanwinst van Engeland ) en deze ruiling is gewis niet kwaad. Dat men nogtans grondig overvvege, in hoe Ver de overproductie van Engelsche manufacturen schadelijk zoude wezen op den afzet vau die onzer eigene fabrijken, zal ik niet behoeven aan te halen, dewijl onze staatsmannen daarvoor de noodige zorg zullen dragen. Uit een zoodanig handelstractaat konden onze koloniën door de uitbreiding der kuituur en door de verbeterde toepassing van de werktuigen der productie, vele voordeden trekken , terwijl de contracterende mogendheid de producten van het welige oosten daarentegen goedkooper erlangde , hetgeen een wederzijdsch nut sticht. In dier voege , om op het punt te komen waarvan ik ben uitgegaan, zou een handelstractaat met Engeland verkieslijker zijn, dan bet stelsel laisser faire , laisser passer , hoe veel goeds hetzelve anders ook in zich bevat en welligt in de mecsic gevallen het wenscliclijkst ware. Sommigen meenen t, dat een der grootste Siaathuishoudkundigen van onzen lijd, ik bedoel Jean Bapliste Saij , alleen yan dat stelsel zoude uitgegaan zijn, doch zij, die de geschriften van dien wijsgeer grondig bestudeerd hebben, weten, dat zulks bezijden de waarheid is. Ofschoon hij juist geen voorstander van ha .delst.raci.alen is, moet hij nogtans bekennen : La seule bonne palitiaue, économiquemeni pa riant, consisle dfaciliter de tout son pouvoir les communications commerciales , quelfes qu'elles soient , pourvu qu'elles soienl compaiibles aoec la süreté de t'élat et les autres vues qu'un Gouvernement peut avoir." — Volgens deze woorden kunnen eruitzunderingen ep den meer gemelden regel beslaan, gelijk er dan ook in hetonie werpdijke geval cene uitzondering moet voorkomen, vooral nu incn het ïabrijkwezen bier ie lande zoekt aan te en te bevoordeelen. Daarbij vind ik het berispenswaat-dig den Heere Rochussen wegens hei. sluiten van handelstractaten te gispen , en het te doen vcurk-iacn , oi' ZEd. de man was, die de natie daarmede schade berokkend had. Deze Heer was bij hei sluiten van het Duitsche tractaat 'nog maar a'leen zaakgelastigde op vereerende onderscheiding van den Koning, die in hem den man vau talent waardeerde. Van den Heer Rochussen ging dus niet het piimilief idee van een haoddsiractaat uit, maar wel van de zijde des Bestuuis, hetwelk daarmede het volksbelang dacht te behartigen. De zaakgelastigde moet, bij gevolg, als de opbouwer en niet als de schepper van bet idee beschouwd worden. En dat de Heer Rochussen den last van zijnen Koning bekwaam volvoerde, daarover toch zal men geene aanmerking willen maken , al beschouwt men het beginsel voor schadelijk. Het talent, dat in onzen tijd zoo vaak veronachtzaamd wordt en soms voor geboorte , voor nieis meer dan voor eene toevallige geboorte moet w ijken —bet talent is, dtyi' onze regering, in den Heer Rochussen gehuldigd, en dit verheugt ieder, die het met Vaderland en Koning wel meent. De bekwaamheid moet men even als de waarheid achlen, waar men haar vindt. Het strekt ons eeniger mate lot gerustheid, dat bet moeijelijL departement van Finaatien zulk ecu ervaren man tot Minister heeft, die als zaakgelastigde geene nadeelige handelstracten voor Nederland sloot.v Wat de ferme Nota over de Luxemburgsehe kwestie betreft, bet (loet zeker allen genoegen, dat bet juist de Koning was, die de ratificatie van het tiactaat met bet Duitsche Tolvcrbond weigerde. Zonder hier dadelijk de lofbazuin over het scherpzinnig verstand van Z. M. te laien klinken, want op dat instrument is onder den 'vorigen Koning tot doof wordens toe geblazen, gelijk men nu tot walgeas toe laakt, in plaats van zicbzelven af te vragen: Is Willem I. alleen te beschuldigen ? — zonder dit te willen doen, moeten wij echter opregtdijk bekennen, dac bet ons goed deed, dat bet juist de Koning was, van wien de weigering eener ratificatie uitging. Z. M. schreef naar waarheid, zoo als in de nota staat: Het Groothertogdom Luxemburg beeft drie naburen. Sluit bet zicb aan het tolverbond, dan is het niet meer vrij, om naar willekeur handelsbetrekkingen met België of Frankrijk aan te knoopen. Dit is bereids gebleken uit de enkele daadzaak, dat de Pruissiscke kommissarisseu I°. Augustus dezes jaars niet hebben willen bewilligen in bet verlangen des Koning-grooihertogs, nauientlijk, om de tolverligiingen in zoo verre met betrekking tot België uit ie strekken als noodig was, om aan Let land Luxemburg den vooilduur te verzekeren van de voordeden, welke bet door de wet van 6. Junij 1859 verkregen bad. Deze voordeden zijn cene levensvraag yow bet Groothertogdom. De Heer v. Scherff onving derhalve bevel, om te verklaren, dat het tractaat niet zoude worden geratificeerd, bijaldien de Koning Groothertog wegen* de voorwaarde van den voortduur der Belgische wet van 6. Junij 1859 niet de noodige verzekeringen verlangd kad." — Duidelijk , bepaald , openhartig kenschetst zich bier de individuëele staatkunde van onzen Koning, en och, of zij altijd zoo zelfstandig moge blijven uitblinken, zonder eeniger verduistering Van minder loijalc en minder liberale geesten te ondergaan. Maar is een handelstractaat voor Luxemburg nuttig? Ik geloof, neen! eene gepaste onzijdigheid zou voor dat land beter zijn. Nopens dit vraagpunt komt mij Saij's aanmerking van gewigt voor, die de handelstractaten noemt: longues stipulations, qui respirent toujours plu» ou moins de* sentimens et des conditions hostiles comme des capitulations de guerre. Eene reden van vijandschap zou dus ëe nadecligste uitwerking hebben, gelijk wij nu reeds verkeerdelijk door sommige Duitsche dagbladen in' bet. twistgeding wegens de Luxemburgsehe nota' begrepen zijn, ofschoon ons dit land , door den Belgischen opstand, als 't ware vreemd is geworden. Geene handelstractaten van de zijde vaa Luxemburg acht ik voor de ligging van dat land en de aansprakelijkheid van den Groothertog zelven het best,- en wij zullen dan geene dwaze beschuldigingen meer ontvangen. Maar om mi deswegens alle handelstractaten a£ te schaffen en uit te roepen: wij willen geene nieuwe tractaten, dit valt al te veel in uitersten en is voor het handelsverkeer, hetwelk sommige volkeren met elkander vastgesteld hebben, niet zoo aanemclijk in de praktijk als de fraaiheid van het theoretisch idee schijnt te leeren. D --- Burean van Consultaite. Hel Bureau van Consultatie bij het I'rovinciaal Gereg shof vau Utrecht , thans samengesteld uit de Heeren ; Mr. J. GE RL IN GS , Mr. J. S. VAN LIER en Mr. G. J. VERLOREN, oeeft hij deze kennis , dat deszelfs zittingen worden gehouden op den tweeden en vierden Vrijdag van elke maand, des morgens ten negen ure, iv een der localeu van het Patois van Justitie. Utrecht G. J. VERLOREN , den 21. Dec. IC4I. Secretaris. --- _% ->V-_-_T__^"fiH3*T- --- (-3JO) ♦,* Bti.geineestei- en VVethomlers der stad Wijk by Duurstede*. Ureneen b;j deze ler kennisse van de belangheb bei, dsn , dat 'de nieuwe schuldbekentenissen > rentende vijf perceol , len kste dezer siad , opgemaakt ter voldoening aan het Reglement tot conversie der gevestigde oude stedelijke schuld, vastgesteld door den Edel Achib. Sledelijken Raad den _« Apri! !_-*, «n goedgekeurd hij Zijner itaiesUiia besluit van den 51. Maait 11141 No. 96, des Dingsda;;s eu Vrijdags van iedere week , van des voeriuiddags i<* lot des namiddags 2 ure , tea uii'ze vau den Heer Burgemeester dezer stad, legen kwuntuie le ste'.lou op de afgegevenfe lijsten, liiiniien worden geli-t. Voorts wonleii voor de laatste maal opgeroepen , -oodanlge Houders van Aandeden in de gevestigde oude stedelijke schuld , welke tot heden in gebreke gebleven zij», dezelve mielevereu , lutksals nog, ter voorkomt, g vau schade, te doeu uiterlijk vóór den 31 i/ecetnber dezes jaavs , vermits bij Art. il vau het aangehaalde Reglement onder, miei eu bepaald is, dat de Houders, welkt? hunne Aandeelen na dien termijn ter conversie aanbieden, eerst met den I. Mei volgende op den dag der aanbieding iv het genot der renten zullen beginnen lo treilen. Gedaan te Wijk bij Duurstede den 12. Nov. 1811. Burgemeester en Wethouders voornoemd, V. MARIëNHOFF, Ter ordonnantie van dezelven , C. C. HERMSEN. 1334. j V BURGEMEESTER en VVETHOU DERS der stad IJsselstein , daartoe behoorlijk geauthoriseerd, zullen op Dingsdag den 28, December 1841 . des middags ten 12 uur , op don Stadhuize aldaar , publiek aanbesteden het regt tol het houden van BANK VAN LEENING. Nader onderrigt ten kantore van den Heer Secretaris, (3342) V Op Zaturdag d.n •<ïferanljj|L 8. Januaty 1842, ten vijf ure na den jjggg—ffigp middag , zal men aan hel Kantoor der publieke Verkoopingen te Utrecht, achter St. Pieter, Wijk F, No. 363, ten overstaan van den binnen Utrecht residerenden Notaris C. J. NAGTGLAS, veilen en verkoopen ; No. 1. Ecu wel doortimmerde HUIZINGE en GROND , met Kolders eu Kluizen , zijnde eene Brood- en Kleingoedbakkerij , welke daarin meer dan 150 Jaren is , en nog met succes wordt uitgeoefend , alles staande en gelegen binnen Ulrecht aan de Oude Gracht op den Noordhoek van de Geertruidasieeg, Wijk B. No. 64 en 65, zijnde deze Huizinge voorzien van een ruim Voorhuis eo Kantoortje , mitsgaders onderscheidene Boven- e» JBenedenkaiiiers, waarvan sommige behangen en met Slookplaalsen , Keuken met Pomp , Kasten en verdere Gemakken , kapitale Kooru- en audere Zolders , verwulfde Kelders aan het water uitkomende en waarvan eeue tot de Bakkerije is dienende, kunnende dit perceel met den 1. April 1842 worden aanvaard. No. 2. Eene HUIZINGE of Woning binnen deze Stad, in de Geertruidasieeg, Wijk B. No. 510, echter bet voorgaande perceel, bij continuatie ■verhuurd om f 75. in het Jaar. Zullende deze perceelen eerst afzonderlijk en daarna te zamen worden verkocht. No. 3. Een 'PUIN en TUINHUIS , gelegen aan den Stadswal nabij deu Smeetoren , en door eene Poort aan den Wal uitgang hebbende. Alles breeder bij Biljetten en nadere ioforuialien te bekomen teu Kantore van den Notaris Nagtglas voornoemd. --- £3337) •„* Mijne hartelijk geliefde echtgenoote SOPHIE ANTOINETTE DE BRUIJN , beviel heden zeer vooi'spocdig vau eeue DOCHIEK. W. H. DE HEUS. Utrecht 21. December 1841. ____. ■ '■ (3333) *,* Heden overleed ons geliefd jongst» kindje ANNA CiiARLOTTE CHRISTINA, iv den ouderdom van nog geen vijf maanden. Jutphaas A. C. SCHALIJ. 22. üec. l_4t. A. C C. SCHALIJ, NIt.UMI-.1J1.R--(333!)j %• Heden trof mij en mijne zes kiodeieii, waarvan de meeste hun verlies niet kunien beseffen , de zwaarste slag des levens door het overlijden mijner dierbare Echtgenoot ADRIANA MULLER, ten gevolge eener borsttering . in den ouderdom van twee en veertig jaren. F. W. SCHULLER, Utrecht Mr. Schoenmaker bij het den 22. Dec. 1841. 9de Regement- lufanierU; Op de begeerte van de overledene zullen er gee» uiterlijke leekenen van Rouw gedragen worden. ---