Van en over anderen gevreesde politie
iT P°r Patria !", de spreuk staat ln het schild i jnA er Spaanse polltletroepen. )reukh_*flulst6rt' dat to deze ft t-!?6? accent voornamelijk ep f »iodo" iip+i r ■cht *lke^n de tlen gruwelverhalen srü2 ln Spanje vertelt, slaan Witte P de metbo<fen waarvan dit üajdJ"aPparaat (en soms ook de uia Civii) zdch bedient. r:et dit politie-apparaat. (feu, z;fest z_n manier van optreftferh-J 1 wrede techniek van het ülfirnuJ et brute gebruik van de ti'lbfceiTUS,pel en de kolf der ka" <_'R_-]_.!_ Er l 3 meer dan één *Jtto die dat tijdens e6ft r. 5"* over de Pyreneeën ft °ödervonden. j/«t i«v, _ e ttitiu soms Irriterend veel op le«i r»^den der Grüne Pollzel en taaj ".«ent dat in Spanje niet. 6vreeS,en naast z*oll daarnaast, 'teirlu eling er op te wÖ2611- dat art „, e methoden ln een land sten v? etsdan-kopplge-lndlvidua-1 nuttig en nood\ ?«th(if.zsn (ook al zijn dergelijke Isch) dan verre van democra'QlitW en dat het Spaanse *erL;~PParaat ook vóór Eranco's "et n!S^In_' dergelijke methoden mer , en voorkeur gebruikte h_aidus een grauwe traditie êin gemaakt." 'tei »i? citaat haalden wij uit I*1-!T^kel v*n Martin W. Duytei ' die voor „De Maasbode" door Spanje" sbode te van oudsn_r de en<j «jker voor Franco in ons !°'ïè9iv_!ar °°k zÖn bijzondere 'M moet iets toegeven &Ba_,» Sïuwzame terreur van de Kt_,"*aue PoMzel". Er ls W geweest, dat de »tl6>.s£ arbeiders „de grauwe txahB**» vnden breken, maar toen i?t Bi et de „democraten" van _* bTvT01'86 en Vaticaanse slag, vereend met Hitler de „grauwe traditie" lSiot. 'En het zÖn dezelfde _ a«J*aten", dle er geen been deze „traditie" te dlstri- P*i<W ,over de West-Europese i ircotv,' v°oral niet als het tegen s<>rs '/«hunlsttsche (en rode arbei- et algemeen), gaat. In °e%?ai. het „lichtende voor- m Voor Romme, kan men er '_ -lan terecht. En Bevin? Hij r!aaed- voor het examen geilew' mondeling werk was ,d; n sohrifteljjk Pa- kA Waar het nu maar op M is te verhinderen, dat W6st-t?moveert cum laude! In L 'europa!
---

Demagogie
M ln ractieleider van de P.v.d.A. feer vde Tweede Kamer, de ,*& der Goes van Naters, Jr^liiJ11 een vraaggesprek zijn gegeven over het mis- Fey " van de opdracht van dr. STel _fe_ lef zelde hij, dat dr. iafl, £~n te weinig gerealiseerd Lastsï <; m een kabinet op brede V?M e, krachten van het be)> %en" een maar hun zin :>n Verder: ■» n dl ' «jch ifielfde kringen toont men "j? hoogste bereid, de so- van Drees te ?et 3 ook al kost dat wat. )f*rbn Fefe uitgangspunt schijnt )> s rn te zÖn: als. de arbeiu<lei> ?,r ..rustig" worden ge- Je * fc'itieo^1 maar durven. Alsof de ,Va» P.v.d.A.- en N.V.V.--,3t jM«i de jaren achter ons a had 1 anders tot doel heeft ml, ai* fll het „rustig" houden L4'6 wsders- Da* wa£> het »s°tft ach_t van Drees, opdat de 1 van het behoud" des r konden verdienen.
---

Na de natte moesson: Dorp. van linnen en triplex wenst zon... veel zon
r+JP'tehte ochtendgymnastiek en bijlessen heeft niet gecapituleerd. Wekenlang hebben de W°ners van de vier tentenkampen aan het Zandvoortse 'fcd-jj ; wind en koude getrotseerd. Hardvochtige familiegrot 11 Amsterdam verbeidden met leedvermaak het ogenblik, *b. ** ccrJ. storm de lange tentenry in haar geheel op zou nemen net duin smakken. „Had je maar thuis moeten blijven," a gezegd hebben ?°e<i ?e teaten bleken bestand te zyn tegen een stootje en de h 6 Vr_,t am °°k niet hoog genoeg om de dappere kampeerders h^ot,.11}68?061611- Vrn ™"e ramen en klaverjasten...... s.e§6fj.wUWen keven °P de kinderen, die naar oud gebruik, bü heef+er er£ vervelend Z-11- Vq- Tentdorp er zich doorheen geslagen...
terden comfort ga je niet vier «cCb(* j Van ! Mei tot 1 Scp- Wj-,*-ißil een tent wonen, 't Is Hit^eerillnet de ruimte en de hoeden ers moeten vele gerlefi eft. a Van de grote stad ontrji* la ! PrvS voor al dat onge- va^ekt t:n hele zomer aan zee... W Ie j-g" Yorden door het ruisen v 0 «cd '?• 'o slaap gezongen door <ie de vn de golven, zwemmen :% achtei.rtordeur. zonnebaden aan I'h Jüff eur- een van drie-hoog, die Ï6h Wa, le expeditie door dons r' moet e P°rtalen én trapburat te _. ondernemen om op voet* °men- wandelt hier op str_ van ?en ln badpak naar de Th,?d.. ae groenteboer op het «3 ee* * «ü lokker.Ultzlcht °P grauwe hul- va*recht<, ' yoor en achter, links 6)3<3e ,p • Hier de oneindigheid Water, lucht, strand Vrede bij het klavere Jassen ï§teiteiles. verandert hier totaal," .■VrPeerv. bestuurder van de civa11 de .enl-hig Amsterdam, «b • I-da-stadsmens blijft niets W** W£ftn kent bijna ledereen &e|,e soUdaw* 1n geweldige onderise?eeftsCr_rltelt Een echte dorps- Jiier vaa "aP met alle elgenschap- W* spaaiT-10"?-" regen was «"«ü, aid bevorderlijk voor het bij een spelletje kaart waren de meningsverschillen gauw bijgelegd. . In welk kamp je ook komt, in dat van „Voorwaarts", van de K.V.A., van „Strandgenoegen" of van „Helios", nergens hoor je een klacht over het slechte weer ln de afgelopen weken. „Dat ls het risico van de kampeerder," zegt de vrouw van Cor Wilders, wiens huisje ln het kamp van „Strandgenoegen" staat. „Hoe 't met Cor gaat? Ja, dat motorongeluk was een tegenvaller... Maar hij herstelt voorspoedig en ls als gast met Blauw-Wl/ naar Tsjechofilowakjje." Vrolijk en zindelijk zijn! De kampeerders zijn bijna allen Amsterdammers en de mannen reizen ledere dag naar hun werk in de stad. „Laat de arbeiders ook eens een keertje forensen zijn," zegt een Voorwaartsman. De bestuurders van de kampeervereniglngen zorgen, dat de kampen een onderling geheel vormen. Ter gelegenheid van het 12-jarig bestaan van „Strandgenoegen" is er een voet- en strandbaltournooi georganiseerd. Bij vloed staan de doelpalen in zee...
Voor de K.V.A.-ers bestaat een „verplichte" ochtendgymnastiek op het strand en de attractie van „Strandgenoegen" is een school, met een echte onderwijzer, die de kinderen in een tent bijles geeft. „De geest in het dorp is uitstekend," vertelt de K.V.A.-bestuurder. „Gedurende de natte moeson hebben we veel gekaart en in plaats van te zingen rondom het kampvuur op 't strand, vermaakten we ons in Zandvoort. Kankeren is hier de zwaarste misdaad Erger nog dan het verwaarlozen van de hygiëne..." Verleden jaar t( Ide het dorp tweemaal zoveel inwoners als thans. Nabije en zeer verre familieleden profiteerden toen van de omstandigheden dat broer, neef of achterneef een strandtent bezat en de kampen waren overbevolkt. Dit seizoen hebben de ongeveer 600 kamperende gezinnen weinig last van familiebezoek ondervonden. ~Ik houd niet van zoveel drukte," lacht de vrouw van de K.V.A.-bestuurder. „Ik heb genoeg aan m'n eigen kinderen. ~,pDie kinderen dartelen nu heerhjk ln de zee en moeder de vrouw heeft de misère van de natte moesson allang vergeten. Dat is de echte geest van de kampeerder... Uitverkoren volk
Aan de uitbreiding van de kampeergelegenheld wordt nog steeds gewerkt. De gemeente Zandvoort heeft ƒ 11.000 gestoken in de bouw van 21 nieuwe toiletten en het Zuidelijk gedeelte van het strand voor de kampeersport beschikbaar gesteld. Zandvoort zorgt trouwens ook voor de watertoevoer en is geen dure leverancier. De kampeerder betaalt voor al deze diensten slechts ƒ 30.— per seizoen.
Nu het weer zich berouwvol betert, weten de bewoners van Tentdorp Se zorg, die aan hen besteed wordt, meer dan ooit te waarderen. Zij voelen zich het uitverkoren volk ln een land, dat overvloeit van licht, lucht en gezondheid...
---

Groot succes in Parijs voor Indonesiërs Progressief Parijs geniet van Indonesische volksdansen
Een rode Parijse voorstad onthaalde de Indonesiërs (Van onze correspondent) TN de eerste helft van deze maand heeft een groep Indonesische 1 .arbeiders en studenten onder leiding van de Perhimpoenan lndonesia hier te lande een bezoek gebracht aan Parijs. Zij gingen op uitnodiging van de Internationale Democratische Federatie van Vrouwen, die ter gelegenheid,van de door haar georganiseerde Internationale Vrouwententoonstelling, de Indonesiërs verzocht heef. een uitvoering te geven van Indonesische volksdansen en zang. Deze eerste kennismaking van vooral de progressieve Parijzenaars met de Indonesische cultuur is verrassend geweest.
Gasten van rood Saint Denis!
BEHALVE de gasten van de Internationale Vrouwenfederatie waren de Indonesiërs ook gasten van de gemeente Saint enis, één der grootste voorsteden van Parijs met een bevolking van 60.000 zielen. Saint Denis is een zeer progressieve stad. De burgemeester Gillot, is een metaal-arbeider geweest, een bekende Franse revolutlonnair en lid van het Centrale Comité van de Communistische Partij. Zijn vrouw, Simone Gillot — eveneens metaalarbeidster — is voorzitster van de afdeling Saint Denls van de grote vrouwenorganisatie, de „Unie van Franse Vrouwen". Beiden zijn zeer geziene figuren in de oude historische stad Saint Denis, waar Frankrjjks koningen begraven liggen.
DE eerste uitvoering gaven de Idonesiërs op een gala-avond van de Internationale Vrouwenfederatie in één van de grootste theaters van Parijs, de „Salie Pleyel", tezamen met delegaties uit vele andere landen. Vooraanstaande personen waren aanwezig, o.a. Maurice Thorez, Jeanette Vermeersch, Madame Coton, Marie Claude Vaillant-Couturier en vele anderen.
Het waren vooral de Gillots, die gi—irgd hebben, dat het de Indonesiërs aan niets ontbrak. Bij hun aankomst werden zij officieel door de burgemeester in het stadhuis ontvangen.
Toen de Indonesiërs optraden, was de gehele zaal als het gefascineerd door de Indonesische dansen en muziek. Een donderend applaus brak na de uitvoering los en men riep langdurig: „Bis! Bis! BJs!" Een waarlijk groot succes voor de Indonesiërs. Een andere grote uitvoering werd gegeven in het gemeentelijke theater van Saint Denis, georganiseerd door de Unie van Franse vrouwen. Ook daar was de zaal geheel vol en de toeschouwers, hoofdzakelijk arbeidsters, hoefden geen entreeprijs te betalen. Een Indonesische bracht onder groot enthousiasme van de aanwezigen een groet van de Indonesische vrouwen over. Langdurig applaus en enthousiaste uitroepen gaven blijk van grote waardering van de Franse arbeiders, niet alleen voor de Indoneslche dansen en muziek, maar ook voor de onafhankelijkheidsstrijd van de Indonesische Republiek. Een aardige bijzonderheid valt er nog te melden. Om de kosten voor deze uitvoering te dekken moest men in de pauze een grote hoeveelheid Ijsjes, suikertjes en chocolaadjes verkopen. Simone Gillot, de burgemeestersvrouw, zwoegde het hardst van allen om zoveel mogelijk van het snoepgoed te verkotwee ijslolly's betaald had, maar pen. Toen zij een arbeider, die voor één gaf, riep de man: „Hé, kom eens gauw terug. Ik heb voor twee betaald en je, geeft mij maar één. Hoe -'s dat nu?" Lachend verontschuldigde Simone zich en de arbeider knikte tevreden: „Goed, goed, goed." Dit typeert de grote verhondenheid tussen deze burgemeestersvrouw en het werkende volk. De arbeiders gingen geheel ongedwongen met haar om. Zij was immers ook metaal-arbeidster en één van hen! Belangstelling van Russische ambassade EEN groot succes voor de Indonesiërs was ook de uitvoering op de tentoonstelling zelf. Er was enorm veel belangstelling. Leden van de ambassade der Sowjet-Unie, waaronder de echtgenote van de ambassadeur, hebben de voorstelling bijgewoond. Na afloop heeft de echtgenote van de ambassadeur de leider van de Indonesische groe-v begrpet en haar waardering uitgesproken over hetgeen door de Indonesische delefatle werd vertoond. Zij wenste de elegatle tevens veel succes toe. Een komische noot vond plaats op de slultingsavond van de tentoonstelling. Alle delegatieleden, uit de aard der zaak allen vrouwen, moesten op het podium plaats nemen, teneinde bloemen en geschenken van Franse vrouwen namens hun organisaties in ontvangst te nemen. Daar intussen de Indonesische delegatie vertrokken was op de leider na, was deze laatste verplicht om als enig mannelijk persoon temidden van een zee van vrouwen uit verscheidene delen van de wereld op het podium plaats te nemen. Bij het overhandigen van de bloemstukken werden de delegatieleden naar Franse gewoonte gekust. Of hij wou of nlet, onze Indonesische vriend moest een paar dikke zoenen m ontvangst nemen en zelf ook teruggeven, onder groofr applaus van de aanwezigen! Zo eindigde een succesvolle tocht van de Indonesische culturele groep van de Perhimpoenan lndonesia naar Parijs. Zn, bracht een nauwere kennismaking en contact tussen de progressieve Internationale Democratische Federatie van Vrouwen met een ledental van 80 millioen en waarvan de Indonesische Vrouwenfederatie, Kowani, lid ls en jonge vertegenwoordigsters en vertegenwoordigers van de Indonesische Republiek. Ongetwijfeld zal deze kennismaking een belangrijke bijdrage zijn tot versteviging van de vriendschap tussen de volkeren en tot steun van de vrijheidsstrijd van het Indonesische volk.
VOORAL DE KLASSIEKE! JAVAANSE DANSEN trokken de aamdacht van de Paryzenaars. Geboeid keken zy naar de gevechtdans tussen een Javaanse held en een krijger- „van overzee". Ook de ontvoering van Dewi SinJo, de vrouw van1 koning Rama vond veel bijval. Hierboven een gracieuse Javaanse danseres in de rol van Dewi Si/nto.
---

Kamperen aan het strand van Zandvoort
De tuin is het. duin en de straat is het strand... Als de groenteboer komt, laten de vrouwen hun petroleumstelletjes even in de steek ...
---

JAAGSYSTEEM
Regering, mijndirectie en Unie-bestuurders ondernemen bij de mijnwerkers de eerste poging om het vooroorlogse jaag' systeem weer in te voeren. De strijd van de kompels van de Oranje Nassau II is de strijd van de gehele arbeidersklasse tegen de verscherpte uitbuiting.
---

De ogen gericht op Wembley
Radioreportages in veertig talen door honderd reporters (V). Elke dag meer komt Londen in de greep van de Spelen. Regelmatig komen de deelnemers en bezoekers uit alle hoeken van de wereld Londen binnen en dat geeft zo zn drukte. Natuurlijk vindt men zon vier duizend athleten en daarboven het aantal journalisten, officials en toeschouwers niet terug in een wereldstad, maar toch kan het in de citg van Londen niet onopgemerkt blijven als er Mexicanen, Nieuw Zeelanders, Roemenen en allerlei andere mensen aan sight seeing of shopping doen. Ze trekken natuurlijk de aandacht wanneer het klimaat van Engeland niet overeenkomt met dat van hun land en reisdekens of winterse kledingstukken in Juli een compensatie moeten bieden voor gemis aan warmte. Maar gelukkig voor al de athleten van op en rond de evenaar, het weer begint zomers te worden en dat schept de mogelijkheid dat een negersprinter uit Trinidad gelijke kansen krijgt als de athleten uit Noordelijker landen. Londen is klaar.
WELKOM vreemdeling, schreeuwen de platen u in vele talen toe en wie bij Engelse banken zijn buitenlandse geld inlevert voor Engelse ponden, krijgt textielpunten en andere mogelijkheden tot aankopen in Albion. Maar wie ln een hotel voor alleen maar slapen en ontbijt meer dan tien gulden moet betalen en dan nog nlet eens ln hetzelfde hotel logeert als diplomaten, HoK lywoodse filmactrices of Schotse lords, zal nlet licht een duur Engels pak kopen, want hij zal hebben te bedenken dat hij ook nog 's middags 4 'e avonds moet eten en niet alleen naar Londen ls gekomen voor slapen en ontbijten. Hij zal al erg tevreden zijn indien hij op de thuisreis de douane wat cacao, koffie en nog wat klein goed kan tonen. Hij zal nlet hebben te piekeren hoe htj deze douaniers nu eens zo goed mogelijk om de tuin moet leide» en wanneer hij door de grote warenhuizen van Londen dwaalt, zal het hoofdzakelijk uit nieuwsgierigheid zijn. „Ga even naar Londen"... Maar Engeland heeft zijn best gedaan. De straten zrjn weer zo goed mogelijk geplaveid, de schade van V-l en andere oorlogsherinneringen is zo goed als weggewerkt, er zit weer verf op de hekken, het gras'in de parken is netjes geknipt, kortom Alblon toont zich op zijn best aan de bezoekers. De grauwe arbeidersbuurten komen practisch toch niet aan bod bij de Olympische bezoekers, want slechts de Zondag zal verademing bieden bl) een dagelijks menu van sport aan dA lopende band. v
Heel de wereld wil natuurlijk die sport aan de lopende band thuis bezorgd krijgen, hetztj op zrjn televisietoestel, hetzij per radio?; film of krant en meestal <op verschillende manieren, maar in elk geval is er een heel leger mensen nodig om de hele aardbol van al dat sportnieuws te voorzien. i London calling Europe De grootste nieuwsdienst van de wereld* heeft voor deze Spelen een aparte zender laten verrijzen en wanneer Marcel Hansenne voor Frankrijk een gouden medaille ln de wacht sleept — wat in 1948 hoogstens een verguld zilveren medaille zal zijn — dan kunnen ze het binnen enkele seconden in alle uithoeken van de wereld weten en op IJsland zullen ze zeggen: ~En nou Huseby voor ons land op kogelslingeren!" Een jaar lang heeft de 8.8.C, een staf van reporters uitgezocht alleen voor deze Spelen en zij zijn getraind tot en met. In Bush House treft ge de zenuwknoop van dat alles, wanneer in liefst 43 talen de radioreportages van honderd reporters naar de hele wereld uitgaan. De Russische taal is daarbij nlet vergeten, ook al mist men er de voetballers van Dynamo, athletieksterren als Kutsnetzov, Karakulov, Nina Doembadze, de gevaarlijkste concurrenten voor onze Nel van Vliet en even gevaarlijke tegenstanders voor zwemfenomenen als Alex Jany, Joe Verdeur en Allan Ford, om de gewichtsheffers, worstelaars, boksers, basketballers en al die anderen die de Sowjetsport zon aanzien gaven, >*iet te vergeten. » Gedokter aan Wembley Wembley moest natuurlijk op de Spelen ingesteld worden. Alleen al de verbeteringen en wijzigingen in Wembley Stadion hebben de Engelsen het lieve bedrag van twee millioen gulden gekost, maar op het ogenblik ziin de kosten er al uit en als alle 2\ millioen olaatskaarten voor de honderdtwintig verschillende sportevenementen verkocht zijn, zullen lord Burghly en zijn staf met de duimen achter het vest kunnen lopen vanwege de grote winst die de Spelen opleverden. Alleen had de Britse kanselier van de schatkist liever gezien, dat het aantal in het buitenland aangeboden tickets wat gretiger was afgenomen vanwege de deviezen... U ziet het, de economie komt evenzeer als de politiek bij sport ~m de hoek gluren, al is dat dan nooit de bedoeling geweest.
Na tien dagen een kleurfilm
De athletlekbaan was een der grootste problemen, maar dat is nu allemaal achter de rug en de hardlopers zullen geen millimeter teveel of te weinig lopen, want de vierhonderdmeter-baan is tot op een fractie van een millimeter nauwkeurig uitgelegd. Er zijn twee plaatsen voor het hoogspringen, evenals twee plaatsen voor de verspringers en voor hen die op polsstokhoog meedingen om de Olympische eer. Alles natuurlijk even nauwkeurig opgemeten, want 't moet tot in de puntjes kloppen. En waar het menseiijk oog mocht falen, zal de jury bijgestaan worden door het oog van de filmcamera, dat in recordtijd zal uitmaken hoe het beeld op de finishlijn precies is geweest. En deze film- en photodocumentaties zullen weer ln recordtijd naar alle centra der wereld vervoerd worden, of draadloos, overgebracht. De moderne techniek staat nergens meer voor. En voor wie na de Olympische Spelen in Parijs, Washington, Constantinopel, Stockholm of Slikkerveer nog eens rustig het hele beeld van de Olympische Spelen aan zijn sportieve oog voorbij wil zien trekken, zorgen de filmmaatschappijen, die beloofd hebben reeds tien dasren na het sluiten van de Spelen met een Olympische kleurfilm te komen. Wanneer Adorf üHtler dat nog hoorde, zou hij zich werkelijk in zijn graf omdraaien, want de zwart-wit-fllm van Leni Riefenstahl van de Spelen in Berlijn liet een half jaar op zich wachten Londen gaat Berlijn dus evengoed nog overtreffen JAN WEENINK.
Het Wembley-stadion te Londen is klaar om zijn gasten te ontvangen.
---