/Advertentie-Ingezonden mededeling) Ruwe huid. Schrale lippen, PUROI verncht en geneest I
---


Geel nog heden Uw Nieuw jaarsannonce op! y*d|||[p7 De bezorger neemt ken» pum in fg\ ps| ontvangst
---

Van en over anderen Het spel in de Veiligheidsraad Amerika
NU het spel voor iedereen duidelijk is, dat dloor d» heren van het „beschaafde" iimperialisme in Parus Is geapieeilid, lükit het ons goed enkele van de meest kernachtige uitspraken van de beiangTültaete srpr©ke_s uit het Westen nog eens a_n te haten. De heer Jessup (Amerika) zeide 0.m.: .
,Jfijn regering kan na zorgvuldige studie van de rapporten der Commissie van Drie geen verontschuldiging vinden voor de hervatting van de militaire operaties m Indonesië."
„Indien, zoals beweerd wordt, de Republiek herhaaldelijk het bestand heeft geschonden, dan wil het mij voorkomen, dat de Nederlandse regering van deze inbreuken direct melding had moeten maken bij de Veiligheidsraad, alvorens haar toevlucht te nemen tot militaire stappen."
„De Nederlandse regering heeft opnieuw haar toevlucht tot geweld genomen."
„Het is nauwelijks nodig voor mij er op te wyzen hoe ernstig mijn regering de toestand inziet, indien een van beide partyen in gebreke mocht blijven gevolg te geven aan de opdracht van de Raad het vuren te staken."
(Citaten ontleend aan de informatiedienst van de Amerikaanse ambassade in Den Haag.)
Dus: 1. Nederland Is de aanvaller. 2. De „ernstige toestand" is ontstaan, doordat Nederland geen gevolg heeft gegeven aan het verzoek van de Veiligheidsraad.
Maandag echter stemde dezelfde Jessup tegen het voorsbel, om Nederland te bevelen, het vuren binnen 24 uur te staken en tegen zyn eigen voorstel betreffende terugtrekking van de troepen. Over de vraagstukken, die hem Donderdag j.l. duidelijk waren, nl. wie de aanvaller was, moest Jessup nu „nadere" informaties hebben.
---

Frankrijk
VRIJDAG verklaard, de Fnanse gedele;re_rde Parodi volgens de Herald Tribune:
„Tk beschouw de Nederlandse politieactie als onbetwistbaar, schokkend en brutaa l."
Later op de dag stemde hü op „juridische" gronden tegen het voorstel om Nederland te bevelen het vuren te staken en de troepen terug te t_ekken. Maar terwyi hij de actie van de regering-Drees „schokkend en brutaal" noemde, zat de Oekraimse gedelegeerde in Berlijn op zün Frans visum te wachten, dat hem onthouden was, omdat de Fransen bang waren, dat zütn stem doorslaggevend zou kunnen zt)n.
---

Engeland
DE Brit D e n 1 n g verklaarde volgens het Parool:
„... dat Engeland van mening is, dat de strijd in Indonesië tot internationale wrijving zal leiden en voegde hieraan toe, dat de Engelse regering er niet van overtuigd is, dat alle mogelijkheden tot onderhandelen waren uitgeput, toen de Nederlandse regering besloot haar toevlucht tot geweld te neme n."
Dus: volgens Engeland was Nederland de aanvaller. Vrijdag jl. veroorloofde dit land zioh voor de Amerikaanse resolutie tle stemmen, maar Maandag, toen bleek dat het geweld ondanks die resolutie was voortgezet, aohtte Engeland niet eens opheldering meer nodig.
---

Verdeelde rollen
ONDER druk van die openbare mening gaven dus alle drie te kennen, dat
de regering-Drees de aanvaller is. Maar zü hadden ér voor gezorgd, dat geen „ongelukken" kondein gebeuren. Australië mocht Drees met Hitler ver geleken, maar dit land had geen stemlecht.
Canada, de satelliet van Amerika of Engeland, maakte bezwaar tegen het bevel tot terugtrekken van de troepen. België stond vanzelf aan die kant van Drees. Wat Frankrijk deed, verhaalden we reeds en Argentinië had ten slotte tot taak, Frankryk, België en Canada te steunen.
Terwül voor deze gelegenheid de koloniale en half-koloniale landen verlof kregen, om geducht tegen de aanvaller van leer te trekken. De stenwenhoudingen waren nauwkeurig uitgekiend, alles verliep volgens Anglo Amerikaanse wens.
Zodat wfl dus het prachtige schouwspel hebben beleefd, dat de overweldigende meerderheid van de Veiligheidsraad de regering-Drees als aanvaller in woorden veroordeelt, maar dat zij tegeiükertfld dezelfde regering in staat stelt, haar aanval voort te zetten.
---

In naam der moeders van 54 landen Vrouwen-congres te Boedapest deed machtige gelofte aan de wereld
[lET tweede Internationale Congres van de Democratische Vrouwen Federatie dat " van I tot 6 December te Boedapest plaats vond, stond in het teken van de strijd voor de vrede.
Dat het Hongaarse volk dit Congres als een buitengewoon belangrijke gebeurtenis zag bleek reeds bij de opening, waarbij de regering voltallig aanwezig was en zowel de president van de Hongaarse Republiek, als de plaatsvervangend president, Rakosi, een openingswoord uitspraken
Op het vliegveld te Budapest en aan de grenzen van het land werden de gedelegeerden en gasten uit de gehele wereld met vlaggen en bloemen begroet en van de grensstations wapperde rode doeken, waarop welkomstleuzen stonden geschreven.
Heel Budapest stond in het teken van het Internationale Vrouwen-Congres. Het prachtige parlementsgebouw, dat met de achtergevel aan de Donau grenst, was ter beschikking gesteld van het Congres en de Hongaarse Vrouwenbeweging, de M.N.D.S.Z., zorgde voor een onvergetelüke ontvangst; gedurende het Congres bood zij een uitstekende verzorging voor haar binnen- en buitenlandse gasten. Ruim 600 vrouwen uit 54 landen hebben in deze dagen besproken hoe te strijden voor de vrede en hoe een eind te maken aan de oorlogsvoorbereidingen en oorlogshetze.
verrijzen uit de arend. Werken aan de opbouw! Werken om het leven voor het gehele volk goed en de moeite waard te maken. Dit was in het algemeen de inhoud van de redevoeringen van deze vrouwen. Redevoeringen, gloeiend van enthousiasme en vol van perspectief.
Een tussenweg is er niet Er waren boerenvrouwen uit Roemenië, Polen, Tsjechoslowaküe, uit Hongarije, allen met de typische, zwarte hoofddoek om. Br waren vrouwen uit bedrijven, onder wie een Poolse textielarbeidster, die voorzitster is van de bedrijfsraad van een fabriek van 13.000 arbeiders te Lodz. Een hoofdbestuurslid van de Poolse Vakcentrale en vrouwely'ke burgemeesters, Franse mijnwerkersvrouwen en vele intellectuelen. Afgevaardigden uit Leningrad en uit Stalingrad met onderscheidingstekens op de borst, verworven in de heldhaftige strijd tegen de nazi's. Er waren ook vrouwen in uniformen, de uniform van het partisanenleger van generaal Markos. Zo uit het verzet, regelrecht uit de partisanenstrijd uit de bergen van Griekenland waren ze gekomen. Vier jonge Griekse meisjes. Het Congres bracht haar een ware ovatie! Nog een vrouw in uniform: vertegenwoordigster van de staat Israël. „Tegen het Anglo-Amerikaans imperialisme", riep ze uit, „voor het vrije Israël!" Spaanse vrouwen waren er! Jong, charmant, zwart. Uit de gevangenis van Franco. Een van haar had juist 2 jaar kerker achter de rug. Haar kind van zeven jaar heeft ze in twee en een half jaar niet gezien. Het is door familie naar Marokko gebracht, toen zü gegrepen werd. Ze was uit de gevangenis direct de Franse grens over gevlucht. Nu was ze daar. Vrouwen uit Iran, uit Vietnam, uit Australië en China, uit India donkere, intelligente gezichten.
Het feit dat alle afgevaardigden opriepen tot stryd tegen het imperialisme in het belang van de vrede, bracht een Zweedse gedelegeerde er toe te zeggen, dat de Internationale Democratische Vrouwen- Federatie uit tactische overwegingen niet zo openlijk partij moest kiezen voor het democratische front, omdat een deel van de vrouwen zich hierdoor zou laten terughouden.
Op meesterlijke wijze werd Zweden door de Sowjet-Unie, by monde van Nina Popowa beantwoord.
Demonstratie van 180.000 vrouwen
„Moeten wfl tactisch zün, moeten wy diplomatiek zijn in de vraag waar de vrouwen behoren te staan? Heeft de oorlog van 1940—1945 ons dan niet geleerd waar onze plaats moet zün ? De Internationale Democratische Vrouwen- Federatie staat aan de zijde van het democratische front in de wereld. De Internationale Democratische Vrouwen- Federatie zal alle vooruitstrevende vrouwen de weg wijzen en leiden in de strijd tegen het wereldimperialisme! De vrouwenorganisaties in de vier en vijftig landen die aangesloten zijn bij de I.D.V.F. staan door deze aansluiting-in een front van 80.000.000 vrouwen en vormen een enorme macht in de strüd voor vrede en sociale rechtvaardigheid in de wereld!
Vertegenwoordigster van de vredesmacht
Wie niet staat aan de zijde van het vredesfront, aan de kant van de democratie, die staat onherroepehjk In het kamp van het imperialisme.
Trots en hoog stond ze daar, die Nlna Popowa!
OP de avond van de eerste Congresdag hebben de Hongaarse vrouwen aan de vrouwen van de wereld laten zien hoe zij denken over de oorlog en de strijd voor de vrede. Op het grootste plein van Boedapest demonstreerden die avond voor het parlemensgebouw honderdtachtigduizend vrouwen. Met onbeschrijflijke geestdrift kwamen ze uit alle straten die op het parlementsplein uitkomen, met brandende fakkels in de handen. Ze droegen borden met leuzen „Voor de vrede", „Tegen het imperialisme". Ze vormden spreekkoren: „Leve de Sowjet- Unie", „Leve onze Rakosi" enz. Heel de demonstratie was een machtige uiting van het enthousiasme van de bevolking voor de Volksdemocratie en voor de leiders van het Vredesfront in de wereld.
Trots, omdat ze kon spreken als vertegenwoordigster van het land, dat de leider is van dit vredesfront!
O, Nina Popowa, wel hebben jullie, de vrouwen uit het grote, bloeiende, socialistische Sowjet-land, reden om trots te zyn! En hoe hebben wij, Nederlandse vrouwen, ons geschaamd telkens wanneer Indonesië ter sprake kwam!
Nederlandse vrouwen, bezint u
Neen, er is geen tussenweg! Het Congres kenmerkte zich door dezelfde stemming.
Opvallend was het grote verschil in de redevoeringen van de vrouwen uit de Volksdemocratische landen en uit de Sowjet-Unie enerzijds en de vrouwen uit de Marshall-landen en uit de koloniale gebieden anderzyds.
De Nederlandse vrouwen die nog altijd lid van de Party van de Arbeid zijn doen goed hier eens over na te denken.
Door de spreeksters uit de Marshalllanden werd aangetoond, dat het levenspeil van de werkende bevolking stelselmatig omlaag wordt gedrukt. Dat voor onderwys, voor ziekenhuizen, voor kinderverzorging, kortom voor alle sociale voorzieningen voortdurend minder op de staatsbegrotingen wordt uitgetrokken, terwijl In al deze landen de oorlogsbegrotingen steeds grotere bedragen vormen.
Zy hebben zich niet willen scharen aan de zijde van de democratische, aan de züde van de vredeskrachten in de wereld. Thans zi enzy' heel duidelijk waar zij staan! Met Drees en met de hele rest reactionnairen staan zy middenin het kamp van het Imperialisme!
In de openlijke imperialistische oorlog om Indonesië.
De meeste vrouwelijke leden van de P. v. d. A. willen dit niet, dat staat vast!
De Zweedse gedelegeerde op het Internationale Vrouwen-Congres te Boedapest wilde dit evenmin!
Zy' wilde niet en geen enkele vooruitstrevende vrouw wil in het kamp van het bloedige, roofzuchtige imperialisme terechtkomen.
Zonder uitzondering spraken al deze vertegenwoordigsters over de beknotting van de volksrechten door de Amerikaanse dollaroverheersing in haar landen. In het bijzonder de woordvoerster uit Frankrijk, Jeannette Vermeersch, was zeer concreet. Sprekende over, de strijd van de Franse mijnwerkers zeide zü: „Ja, de Franse vrouwen hebben door haar actie het voorrecht om haar deel bijgedragen te hebben aan de strijd van het Franse volk, dat er in geslaagd is de doorvoering van het Marshall-plan te doen mislukken".
Maar er is geen keus! De wereld is in twee kampen verdeeld! De Internationale Democratische Vrouwen-Federatie heeft zich welbewust geschaard aan de zijde van de democratie. De Internationale Democratische Vrouwen-Federatie strüdt en zal nog krachtiger gaan strijden met de vredeskrachten In de gehele wereld, onder leiding van de Sowjet-Unie, tégen het Amerikaanse imperialisme en vóór een duurzame vrede!
Het tweede Internationale Vrouwen- Congres heeft dit besluit in een manifest bekend gemaakt. v. W. Da vrouwen uit de Sowiet-Unie toonden in cijfers hoe in meewerkten aan de opbouw van haar land, dat het laven van het Sowje. volk met de dag beter wordt en dat een zekere toekomst de jeugd in haar land te wachten staat.
Ook in ds landsn van da Volksdemocratieën Polen, Roemenië, Tsiechoslowakije en Hongarije wordt door de vrouwen actief can het herstel meegewerkt.
Scholen, liekenhuiien, hondarden rerèches
---

Brutale juwelendiefstel te Parijs
De dag voor Kerstmis had een zeer brutale overval op een Parüse juwelierszaak plaats. Voor een juwelierswinkel op de Place Vendóme stopte een auto. Twee mannen stapten uit, één schoot een glazenwasser, die juist de winkelruit had gelapt, in zün hand, de ander sloeg met een hamer de ruit In en maakte zich meester van een diamantencollier en een clip, die .volgens de politie tezamen 2 millioen francs waard zyn. Daarop reden de heren rustig weg. De politie, die mensen, die manifesten opplakken, achtervolgt en, zoals te Saint-Mandé gebeurde, neerschiet, Het zich niet zien.
---

Conflict in Clarkton door Howard Fast ONS FEUILLETON
26 H« had al lang geen medelyden meer met.mensen dat kwam voort uit een volgroeid besef van de doelloosheid der smart; maar de dochter van zn vriend, die daar zo volkomen machteloos en kinderlük voor zn bureau stond, ontroerde hem. De gedachte, dat ze van hem hield, gaf nem een vreemd gevoel. Hy wilde er nu niet op reageren, maar hy zou er met Ruth over praten; hy zou tegen Ruth zeggen, met die kalme aanvaarding der feitelykheden, die aan hun verhouding ten grondslag lag, dat dit hier zo oprecht en zo echt was, als ook m_s_ iets, dat liefde werd genoemd in het jaar 1948 in deze Verenigde Staten van Amerika, waar Katherine Hepburn of Ingnd Bergman of Lauren Bacall en Humphrey Bogart de hoogste waarden vertegenwoordigden, die de moraal der beschaafde wereld had voortgebracht. Dromen kwamen uit de droomfabriek en wat kon men verder nog verwachten? Hij begon zich oud te voelen zoals zo vaak de laatste tijd en hoorde nauwehjk's, dat Fern tegen hem zei:
Kan het je niet schelen of het waar is, wat ik zeg? Waarom denk je, dat ze me van Bennington College hebben geschopt?"
Vertaald doot F. VAN MARLE
„Ga zitten", zei hü, met een gebaar naar de stoel naast zn bureau. „Wil je een sigaret, Fern?" Ze knikte en hü stak er een op voor haar en een andere voor zichzelf. „Het kan me niet schelen, waarom ze je van Bennington hebben weggestuurd", zei hy. „Het doet er niet toe."
„Het interesseert my niet, wat jy er van vindt", drong ze aan. „Ik heb niets gedaan. Weet je, wat ze hier van me zeggen? Weet je, wat ze van me denken, ook myn eigen vader en moeder? Weet je, wat het was ? Wel, we ontmoetten eeh jongen, een soldaat, die met verlof was en geen geld en geen onderdak had en we vonden het leuk om hem, net als in de films, die we gezien hadden, onze kamer binnen te smokkelen en toen we hem daar hadden, moesten we hem eerst van het lijf houden; maar ten slotte vond hy het dan goed, dat hij in één van de bedden ging liggen en myn kamergenoot en ik gingen met _h beiden in het andere. Maar 's nachts begon hij weer, spiernaakt en hij maakte zon leven, dat de hele school er aan te pas kwam — en hy loog. Hü was een rotvent, een vieze rotvent en hij 100 g..." Het kwam niet in hem op, dat ze onwaarheid zou spreken. In al wat ze zei, klonk die wanhopige overtuiging door, die on waarheid en op niet_ anders dan waarheid steunt. Hij vroeg haar, waarom ze het niet aan haar vader of moeder had verteld. ' • „Omdat ik een hekel aan ze heb", zei ze eenvoudig.
„Je moet geen hekel aan ze hebben, Fern. Wat heb je er aan, of je een hekel aan ze hebt?" „Dat zei Clark ook altijd en hü had toch ook een hekel aan ze. Op een andere manier dan. Hij had eigenlyk medelyden met hen. Toen Clark sneuvelde, wou ik ook wel dood, maar het kon ze niet schelen." „Het kon ze wel schelen, Fern"' „Denk je dat? Je weet niet veel van hen, is het wel, Elliott ? Het was hun mooiste bezit ,ere zy verloren het. De mensen konden moeder niet meer met Clark zien wandelen en denken, dat ze broer en zuster waren. Ze kunnen niets liefhebben, Elliott — nee. Zij kunnen niet liefhebben en zü kunnen niet haten. En daarom haat ik ze. Ik haat ze, omdat Clark is doodgeschoten en zij zelfs niet wisten of het hem pijn heeft gedaan of hoe Wj het onderging. En ik zat maar steeds te denken, hoe hij zich wel gevoeld moest hebben. Je vindt zeker, dat ik maar wat uit myn nek zit te kletsen, niet Elliott?" „Integendeel, Ferney." „Wat moet ik doen?" __ Maar het had geen zin, dat zü stelde, noch dat hij poogde haar te beantwoorden. Hü had er minstens tien antwoorden op; hü kon ze haar alleen voorleggen, ze uitwerken, precies formuleren en er een onbepaalde toekomst in betrekken. Hij herinnerde zich hoe Ruth hem eens had gezegd, dat welbespraaktheid voor een radicaal de ergste zonde was maar mensen verander je >niet zo gemakkelijk als een zin, die je wel kon, maar niet wilde uitspreken. Verandering was een proces, dat aan alle anderen ten grondslag lag, maar je kon er niet mee omgaan als met een muziekinstrument, dat je bespeelt. Zyn eigen dochter zou, als ze in leven was gebleven, nu ruim elf jaar oud zyn, niet zo heel veel jonger dan het meisje, dat daar nu zat en hem zei, dat ze van hem hield. Toen zijn eigen kleine meid was omgekomen op die avond in Barcelona, toen haar ge-
zichtje door een scherf van een vijfhonderdponds-
bom tot brei was geslagen, had hü heel de nacht
met het lichaam In zün arm gelopen, op zoek naar Ruth; hij had niet nagedacht over wat hy in de toekomst zou gaan doen, maar hü was, naarmate de nacht overging in de ochtend, steeds vaker gaan zitten huilen bü het hjkje, zün verdriet gemengd met wanhoop. En het had hem geschokt, dat hij, toen hü Ruth vond, slechts kille, moorddadige woede aantrof; het was een schok, die hü nodig had. Die bracht hem terug tot het leven op een ogenblik, dat de moed hem dreigde te ontzinken, dat hy alle motieven, alle redenen die hem hadden gebracht waar hy was, opnieuw keurde en onvoldoende bevond. Het verschil tussen hem en zijn vrouw kwam toen duidelijk tot uiting; hij was naar Spanje gegaan, omdat het logisch, rationeel en idealistisch was — en by uitstek juist, uit het oogpunt bezien van zijn behoefte aan door geen I gewetenskwelling gestoorde nachtrust; en toen stierf het kleine meisje en besefte hy, dat hij nooit meer goed zou kunnen slapen. Maar in Ruth liet de haat büna geen ruinue over voor de smart. Later, toen Fern weg was, vertelde hy het aan Ruth, die hem onderwyl voortdurend nieuwsgierig zat aan te kijken en door de manier waarop ze haar hoofd hield, had ze iets van een vogeltje. „Het moet erg vleiend zijn geweest", zei Ruth. .„Waarom?" „Ik geloof, dat ik erg gevleid zou zün als een kleine jongen verliefd op me werd." „Dat is me verdorie ook wat moois!" Zijn toorn was altyd binnen in hem, kwam eige»lyk nooit werkelyk boven, zoals de onderdrukte geslachtsdrang van een jongeman. „Neem me niet kwalijk. Zeg, Elliott, waarom heb je niet geprobeerd haar te helpen?" „Zou jij dat dan gedaan hebben?" „Het zou mij niet kunnen schelen", zei Ruth, schouderophalend. * „Zo — denk je er werkelijk zo over?" zei Abbott. „Maar jü hebt haar niet geholpen." „Wat kon ik in 's hemelsnaam doen?" ,
(Wordt vervolgd)
---

Wij vrouwen helpen de vrede verwezenlijken
Het Vrouwencongres te Boedapest werd o.m. toegesproken door de voorzitster van de Internationale Federatie van Democratische Vrouwen, de Frangaise Eugénie Cotton, die u op de foto ziet tijdens het uitspreken van haar rede. — De vrouw rechts op de foto, is de vertegenwoordigster van de Sowjet-Vrouwen, Nina Popova, vice-voorzitster van de I.FD.V.
---

In 1949: 280.000 ha wordt in Sowjet-Unie bebost
Veldtocht tegen de droogte is begonnen
In de zuidelijke en zuidoostelijke districten van het Europese deel van de Sowjet-Unie zullen In 1949 280.000 hectares beplant worden met bomen en heesters, die de velden van de kolchozen moeten beschermen tegen de droge winden. Dit is slechts eem bescheiden begin van het grootse vljftlerijarenplan voor de strijd tegen de droogte. De oppervlakte, die in 1949 beplant zal worden, Is maar vier procent van de totale oppervlakte, die in deze vüftlen jaar wordt bebost. In de kwekerijen worden 3 milllard boompjes opgekweekt om In het voorjaar te worden uitgeplant. De fabrieken werken al aan de vervaardiging' van machines, die bü dit ultplanten zullen worden gebruikt.
Twaalf wetenschappelijke expedities zün naar de gebieden, waar de woudgordels zullen verrijzen, getrokken on\ precies vast te stellen hoe deze zullen lopen. De verstuifrichtlng van het zand zal door waarnemingen uit vliegtuigen w<_ft_s. nagegaan. In de 80.000 kolchozen, die door dit grootse plan hun oogsten zullen zien stügen, worden mensen aangewezen, die aan de uitvoering van het programma voor hun gebied moeten meehelpen.
© De pantserauto voor smokkelaars Is weer in actie gekomen. Een die bij Zundert over de grens, reed kwam pal tegen een railversperring e_ raakte erin beklemd. De inzittenden namen overhaast de vlucht, de wagen, die gevuld was met 100 Belgische tapijten achterlatend.
---

Met jassen en kleden wordt het tekort aan dekens aangevuld
Koude is voor honderdduizenden een verschrikking
OMDAT een Holland* winterlandschap het ze goed doet In gedichten en op prentbrlefkaarten, heeft de winter de naam van een mooi en romantisch jaargetijde. Maar romantiek en werkelijkheid dekken elkaar niet én de winter Is alleen mooi, wanneer men voldoende gevoed, gekleed en toegedekt Is om de koude te verdragen.
Sinds de Kerstdagen heerst er een vrij hevige koude In ons land. Niet ten plezlere van de meerderheid der huismoeders. Het weerbericht van deze dagen Is voor haar een legerberlcht, dat de aanval op haar kinderen vermeldt. De duurte van de brandstoffen en het gebrek aan warme kleding zijn problemen van overdag, maar dan komen nog de nachten, de wrede, ijzige nachten, waarin kinderen uren wakker liggen, rillende van koude. Want honderdduizenden Nederlandse gezinnen bezitten niet genoeg dekens om zioh tegen de koude van deze heldere, romantische, veelbezongen vriesnachten te beschermen.
Twee molton dekens....
DE Tilburgse wolindustrie verschaft ons dekens, maar de beste, de zwaarste wollen dekens komen ulto Lelden, want de vakkennis der Leidse wevers is verkregen in een ervaring van meer dan een eeuw. Lelden en Tilburg leverden ons dit Jaar iedere vier weken 200.000 wollen dekens. Dat is 2 millioen 600.000 in 't geheel. Moeder Jansen uit Amsterdam moet het getal drie keer hardop uitspreken, voordat ze het eenmaal kan bevatten... meer dan 2J millioen. Had zy er maar vast twee van: één voor het bed van de twee meisjes en één voor vader en haarzelf. De 'kinderen hebben twee molton dekens; van de zomer ging het, In het najaar werd het koud en nu de vorst heeft ingezet, is het geen uithouden. De meisjes rilden, haar voetjes waren ijsklompen. Moeder legt nu 's avonds vaders winterjas op de twee molton dekentjes. Moeder Mulder uit Rotterdam kan dat niet eens doen; ze heeft geen twee kinderen, maar zeven en er zijn hooguit twee dikke jassen in huis. Wat doet ze nu? Ze weet het niet. Wat doet men, wanneer men zeiven kinderen heeft in de leeftüd van twee tot dertien jaar en men heeft niet meer dan een deken voor elk, terwijl de nachten zo koud zün als In deze dagen?
Een brief schrijven naar minister Drees ? Het is niet aan te nemen, dat minister Drees zal antwoorden op de brief van een moeder, die niet voldoende dekens kan kopen om haar gezin toe te dekken. Minister Drees heeft zijn eigen zorgen, welke nog heel wat gewichtiger zijn dan kinderen of arbeiders, die het 's nachts koud hebben. Bovendien: is het noodzakelijk, dat men het koud heeft? Zijn er geen dekens te koop In dit land ? Massa's immers. De winkels zün er vol van. Prachtige, zware, rode, blauwe, gele dekens uit Leiden. Twee millioen 600.000 per jaar. Nog niet genoeg, soms? Duizend arbeiders werken in Leiden dag in dag uit om u dekens te verschaffen. De arbeiders van een der grootste Leldse fabrieken hebben van hun directie volkstuinen en sportclubs gekregen om hun maar aan te moedigen meer en betere dekens voor het Nederlandse volk te maken. Wat wil men dan nog? Hoe onbegrypelük zün sommige verlangens van dit volk voor de minister. Moeder Mulder uit Roterdam heeft eindelijk de oplossing geivonden. Ze legt drie kinderen In één bed. „Dan hebben ze tenminste nog wat warmte van elkaar".
....en een tafelkleed Als Henkie _ nacht klaagt, omdat het zo koud is, en hü bovendien nog hoest, geeft moeder hem haar eigen wollen deken; ze vult haar gehalveerde dekking aan met het pluche tafelkleed. Het is aanmerkelyk kouder. Moeder keert zich om en om teneinde warm te worden en valt ten slotte na uren in slaap — van vermoeidheid en niet van warmte. Toch werden in Nederland in dit jaar 2.600.000 dekens geproduceerd. Toch liggen ze in overvloed In de winkels te koop. Vijftien, twintig, vijfentwintig gulden een éénpersoonsdeken, dertig tot veertig gulden een tweepersoons exemplaar. Te duur voor arbeidersbeurzen?... Dat zou kunnen, hoewel In het jaarverslag van de Koninklüke Nederlandse Wollen Deken Fabriek v/h J. C. Zaalberg & Co duidelyk staat geschreven: De alleszins gunstige wolinkopen maakten het mogelük tegen redelüke, zelfs lage prijzen goede wollen dekens te produceren, terwrtjl door de grote productie gunstige financiële resultaten werden behaald..." Het zou natuurlük ook kunnen, dat de lage prijzen alleen maar klopten voor zover het de berekening van de directie betreft, die uiteraard ook de term „gunstige financiële resultaten" op zichzelf eft niet op de arbeiders kan toepassen. Daarom hebben de directeuren en de commissarissen van de Koninklüke Nederlandse Wollen-Dekenfabrlek het ook niet koud 's nachts. Zij hoeven geen jassen, tafelkleden en paardendekens als dekking te gebruiken.
Toch heeft ook een directeur van zulke Kjpnlnklijke fabrieken zyn zorgen. Verleden jaar was er een stagnatie in de wolaanvoer ontstaan ten gevolge van een deviezenkwestie. Met de aanvoer van wapenen zün er nimmer moellükheden — met honderderlei andere dingen wel en met de wol was het dan zo, dat de Leidse dekenfabrlek ernstig rekening moest houden met stagnatie van de' productie. „Deze omstandigheden maken het nodig", schreef de directie, „extra bedragen aan de reserves toe te voegen. In overleg met de Raad van Commissarissen hebben wij ƒ 60.000 aan de bijzondere reserves toegevoegd." De Nederlandse huismoeders hadden gehoopt door het consumentencrediet wat dekens te kunnen kopen, maar tienduizenden gezinnen — alleen al in Amsterdam 12.000 — hebben het crediet moeten teruggeven, omdat zü niet konden
voldoen aan de hoge afbetallngsvoorwaarden. In de huizen der werkers staan op het ogenblik deg nachts de bloemen op de ramen, maar er is onvoldoende dekking. „Wy stellen u in overleg met de Raad van Commissarissen voor het dividend over 1947 te bepalen op 8% en de rest van de winst ad ƒ 46.573.01 eveneens bü de bijzondere reserves te voegen" schreef de Koninklyke Nederlandse Wollen-Dekenfabriek.
De fabrikanten hoge winsten — en de werkers en hun kinderen des nachts rillen van koude. De regering-Drees vindt dat wel redelyk verdeeld zo. Maar de werkers niet — dat is nu juist het grote verschil tussen hen en de regering. Zü zeggen: Wü 's nachts kou lüden en ons toedekken met jassen, terwül er dekens te over zün in het land ? De lonen omhoog, opdat we ze kunnen kopen" Zy zullen daarvoor weten te strijden.
Dekens zijn er te kust en te keur, één-persoons en twee-per soons, goede, zware wollen dekens. Maar de kinderen der werkers slapen onder jassen en tafelkleden, want bij de lonen der regering-Drees is een deken een onoirbare luxe!
---

„WELKOM....”
Op het gevaarlyke kruispunt Schaapsweg—Veenderweg te Ede, waar de bebouwing het uitzicht bemoeilükt, werd Dinsdagmorgen een luxewagen in _e flank aangereden door een andere personenauto.
De eerste auto werd van de weg afgeworpen en ramde met flinke vaart de voorgevel van het hoekhuls, dat de in dit verband tragl-komische naam „welkom" draagt. Er werd een geweldige ravage aangericht: de gevel stortte in en verpletterde het voorste gedeelte van de wagen, die met zün neus in de woonkamer van de huiseigenaar stond. De chauffeur kreeg enkele hoofdwonden. De andere wagen was zeer zwaar beschadigd, doch de inzittenden liepen gelukkig geen letsel op.
---

Commandant van Westerbork krijgt slechts 12 jaar
De advocaat-fiscaal by de Drentse kamer van het Byzonder Gerechtshof te Leeuwarden, jhr. mr. De Ranitz, heeft tegen de, bij de Joodse landgenoten zo beruchte commandant, die 2£ ja,ar lang de scepter voerde In het kamp Westerbork, Alberi Gemmeke, een gevangenisstraf geëist van... 12 jaar met aftrek! Zoals bekend heeft Gemmeke tijdens het proces, dat enige weken geleden plaats vond, volgens het oude beproefde recept verklaard niet geweten te hebhebb-n wat er gebeurde met de Joden, die van Westerbork naar Polen werden gedeporteerd.
De uitspraak van het vonnis vindt plaats op 6 Januari.
© Te Den Bosch is vrij onverwacht dr.' Caspari overleöen, eer. bekend zenuwarts en neuroloog, die zich voor het muziekleven zeer verdienstelijk heeft gemaakt.
---

Westelijk orgaan over Roergebied ingesteld
De zesmogendhedenoonf erentie over het Roergebied, die de afgelopen weken te Londen is gehouden, heeft »en overeenkomst ontworpen over het Internationale orgaan, dat de Roercontrole zal moeten regelen. Dit orgaan, waarin de Verenigde Staten, Frankryk, Engeland, België, Luxemburg en Nederland en vertegenwoordigers van West-Duitsland zitting hebben, zal de verdeling van cokes, staal een steenkool van de Roerindustrieën kunnen regelen.
De controle over productie en beheer, die thans by de geallieerde steenkoolen staalraden ligt, zal te züner t_d aan dit controle-orgaan of aan een ander internationaal lichaam worden overgedragen. Hierover werd geen overeenstemming bereikt, maar in een der artikelen van de overeenkomst wordt een beslissing over dit punt uitgesteld. Over de kwestie vin de eigendom van de Roerindustrie is eveneens geen beslissing gev_llen.
Wel is in de overeenkomst medegedeeld, dat de staalproductie niet meer dan 10.7 millioen ton mag bedragen.
Een' Nederlandse BraiUedictionnaire voor Engels In Januari a.s. zal een begin worden gemaakt met de samenstelling van een Braille-dictionnaire Nederlands—Engels en Engels—Nederlands. Het wordt gemaakt onder leiding van mr. G. W. Haas van het genootschap voor blinde en slechtziende intellectuelen: „Petronelle Moens" In Groningen. De eerste oplage zal honderd woordenboeken omvatten. Elk boek zal bestaan uit 24 a 26 delen en ca. 200 gulden kosten. Er zijn nu reeds vüf en vyftig inschrijvers op deze eerste Engelse Braille-dlotionnaire, doch het zal minstens twee jaren duren voor het geheel voltooid is.
Gestroomlijnde electrische naaimachine
Binnenkort zal de „Fridor", een gestroomlijnde electrische naaimachine, in de handel gebracht worden. Voorlopig zal deze nieuwigheid echter niet bestemd zün voor de Nederlandse gebruikers. Het grootste deel zal n.l. geëxporteerd worden naar de Verenigde Staten.
---

Kunst in het kort
In 1769 kreeg de Italiaanse graveur Volpato opdracht, gekleurde gravures te vervaardigen naar fresco's van Rafael, die in verval waren geraakt. De 41 grote gravures, die geroemd werden om hun uitstekende gelijkenis, raakten zoek en werden onlang» bij een Romeins antiquair teruggevonden. Zij worden thans tentoongesteld in het Metropolitan Museum te New Vork.
De Centrale Ereraad voor de kunstenaars heeft naar aanleiding van het hoger beroep van de kunstschilder T. G. W. Stiphout de collectieve uitspraak van de ereraad van de beeldende kunsten dd. 6 Juli vernietigd en bepaald dat het de kunstschilder Stiphout verboden was te exposeren voor de tijd van een jaar, aanvangende 5 Mei 19.5 en eindigende 5 Mei 1946.
Componisten uit de gehele Sowjet-Unie vergaderen thans in Moskou om na te gaan, hoe de Sowjetmuziek in overeenstemming is te brengen met het socialistisch realisme.
In Leningrad wordt met een grote tentoonstelling de honderdvijftigste geboortedag herdacht van de beroemde Poolse schrijver Mickiewicz. Op de tentoonstelling zijn talrijke interessante documenten te zien, die betrekking op het leven van Mickiewicz en zün tijd.
---

Belangrijke mededeling
Wy verzoeken onze abonné's, die hun abonnementsgeld wensen te gireren, vriendelijk NOG HEDEN de kosten van hun abonnement over de maand JANUARI .949 of het 1e KWARTAAL 1949, onder vermelding van het adres waar de krant bezorgd wordt, over te schrijven op onze rekening bü de POSTGIRO No. 246337 GEM.GIRO r . W. 5607 (Adam) TWENTSCHE BANK. Spuistraat, Amsterdam.
Postabonné's wordt verzocht de aanduiding „POSTABONNEMENT" op het mededelingenetrookje te plaatsen.
Na 1 JANUARI 1949 _uMen wfl over alle onbetaalde abonnementsgelden per kwitantie, verhoogd met incassokosten, laten disponeren. Wij verzoeken U deze bij eerste aanbieding te willen voldoen. Met dank voor de medewerking, DE ADMINISTRATIE.
---