Van en over anderen Driemaal scheepsrecht DE „eerste geheime vergadering van de P.v.d.A." van 11 December, waarin besloten was tot de koloniale oorlog, vóórdat hij uitbrak, schijnt net zere been van Het Volk te zón. In de Oudejaarskrant is men er weer op terug gekomen. We zullen de feiten herhalen. Allereerst dit: ds. Buskes heeft ons medegedeeld niet de schrijver van het Betreffende artikel In „De Vlam" te *ijn. Wij' nemen daarvan nota. Maar dit „ultsprdngertje" helpt het koloniale P.v.d.A.-blad geen zier. Kr hebben twee vergaderingen van de Partijraad van de P. v. d. A. plaats gevonden. De eerste op 11 December, dus vóór het uitbreken van de koloniale oorlog, de tweede op 23 December, dus na de militaire actie. Over de eerste Partijraads-vergadering 's nimmer van de zijde van de P.v.d.A. een woord gerept. Over de tweede ver- Kadering is een communiqué verschenen. De eerste vergadering ls bekend gemorden door een mededeling in „De Vlam". Wij schreven op 23 December in ons artikel „Het oude spel?": ••En nu is de hel opnieuw losgebarsten. Begint het oude spel nu ook weer? Het schijnt dat dit het geval ls, en als de nieuwste opposltiebreekster schijnt ditmaal „De Vlam" te zijn uitverkoren, daaraan ds. Buskes geregeld medewerkt. In dit blad van 18 December j.l. kon men de eerste klanken van de nieuwste „hartekreet" van Buske% c.s. «eds horen." En die „nieuwe klanken" klonken als *°lgt in „De Vlam": >,Het gerucht is waarheid gebleken (nl. ''ver de aanstaande militaire actie) en °P Zaterdag 11 December heeft de Partijraad van de P.v.d.A. in alle stilte en Seheimzinnigheid vergaderd. Er is geen enkel communiqué gepubliceerd, zodat niemand behalve de deelnemers weet wat besloten en besproken is. NiemandU ook. en vooral de leden van de P.v.d.A. wet, die, hoe de beslissing ook mocht xiJn uitgevallen, verantwoordelijk gesteld worden voor een zaak, waarop z¥ geen invloed hebben gehad. Toch kan een goed verstaander uit de publicaties, zowel in Het Vrije Volk als in net Parool zich een beeld vormen van de besluiten. In het kort komen zij hierop neer: de Partijraad van de P.v.d.A. heeft opnieuw het hoofd in de schoot gelegd en de voortzetting van de politionele actie in beginsel aanvaard. Met andere woorden, ook de leiding van de P.v.d.A. heeft nu de politiek van Weiter geaccepteerd..." In welk blad dit citaat gestaan heeft en wie het geschreven heeft, doet niets aan de feiten af. Het Volk heeft tot nu toe nagelaten te antwoorden of de mededeling van De Vlam juist is of niet. politieke waarde van de mededeling in De Vlam hebben wy indertijd tegelijkertijd uiteengezet, n.l. het oude afleidingsspel, dat reeds bekend is uit de Juli-dagen 1947, maar ditmaal in alle openlijkheid opgevoerd wordt door *> Trotskisten. ■Jpn wat de rol van ds. Buskes In het bijzonder betreft, die dit artikel niet geschreven heeft, zijn medewerking aan De Vlam-groep is nog eens extra onderstreept door het feit, dat hij als spreker *ou optreden in de Diamantbeurs, in de door de Jef Last-trotskisten georganiseerde vergadering. rat ds. Buskes tenslotte niet gesproken heeft, was het gevolg van een ziekte. Hij heeft evenwel zijn instemming betuigd door het afgeven van een schriftelijke verklaring, zoals De Vlam «ter mededeelde. ■Het Volk doet tevergeefs moeite de zaak op zijpaden te krijgen. Maar kom °P met een verslag van de geheime Zitting van de Partijraad van de P.v. d.A. 'op 11 December. Dat Interesseert •edeT lid van de P.v.d.A. cm niet allerlei smoesjes, --- Concentratiekampen TN het weekblad van de PvdA, „Pa-1 raat", uitgekomen op Oudejaarsdag, ( *| een artikel opgenomen van een zekere i g.S., die in*Oost-Java vertoeft. r J?ï) noemt daarin de rede, die dr. Beel f w gelegenheid van de beëdiging van het , JJjawa Tomoer (Oost Java) heeft gehou- , den, „demagogie van een zodanig ge- t halte, dat het bijna als een persoonlijke , belediging moet worden gevoeld." s aan het adres van Jonkheer Van der t Goes van Naters, die bij zijn terugkeer j uit Indonesië gezegd had te geloven, „dat j er geen sprake is van „marionetten-sta- £ ten", zegt H.S., dat Van der Goes enz.' , beter nog wat langer had kunnen blij- 1 ven. Maar H.S. deelt nog- iets anders mede, j al. dit: »De Nederlandse bezettingsautoriteiten matigen zich het „recht" aan om iedere Persoon, die er een politieke overtuiging ' °P na blykt te houden, die deze autoriteiten niet aanstaat, gedurende o n b e - pa a 1 d e tijd in arrest te houden. Voor , dit doel '/.y'n speciale interne- , Jj'n g kampen ingericht op Java en . Sumatra. Het aantal geïnterneerden ' wopt in de duizenden* , "' schrijver noemt dit een „toestand van volslagen rechteloosheid". V* redactie van „Paraat" heeft dit ar- A opgenomen om zogenaamd een an°"e*m te laten horen; als je oorlog Rnw- kun ie tegenover ie lezers een «cmjn van objectiviteit ophouden. De re*!?£ i Van •.Paraat" staat daarom niet BopI" r achl"r de „demagogie van dr. cci of de zogenaamde onnozelheid van «e jonkheer; zij voert er niet minder °?rtog om. w«? 5 de "toestand van rechteloosheid", ]pf,Fop H.S. doelt, is de toestand, die de zii dektVa" de PvdA heeft gewüd en die sife w w heersen over een IndonetieW rde muilkorf en het concentra- j demo's-ar 6' symbolen zÜn van de PvdA \ ?n Sem des V01k5.... I Het Parool van Vrijdag, 31 De« jr' staat een ingezonden stukje aZ^1 de 0«d-di.rigent van het Resiaen,ie-orkest, Dr. Peter van Anrooy, vat geheel voor zich spreekt. Het ingezonden stukje luidt: „Op de dag van die memorabele regeringsverklaring stond ik niet achter de regering, maar achter e ene vrouw, die van de tribune af riep: „Weg met de koloniale oorlog. Geef ons onze jongens terug." Die stem klonk rauw en ying helmaal buiten de orde, maar het was tenminste eindelijk een* „de stem des volks" en die ene kreet zal eindelijk, als w\j ows ,{oor. het roekeloze militaire bedrijf geheel onmogelijk hebben gemaakt in de wereld tot een mülioenenkoox aanzwellen, n'en déplaise* ) al de juridische betogen van dr. Van Royen. Scheveningen." i •) Ondanks. aj © De Ameriean Joint, een Joodse hulporganisatie heeft de Britse autoriteiten meegedeeld, dat zy geen verantwoording neemt voor het welzij» van de pasgeboren kinderen In de kampen op Cyprus, waar gevreesd wordt voor een niet te stuiten epidemie. In de kampen bevinden zich 722 babies onder de zes maanden en er worden ongeveer 100 kinderen per maand geboren. © Een reusachtige brand te Bangkok vernielde 1000 huizen en maakte 10.000 mensen, meest Chinezen, dakloos. --- Erger dan Hitler 6% NEGERBLOEDVIJF JAAR CEL TXAVIS KNIGHT, een 2S-jarige Amerikaan uit de staat Mississippi werd dezer dagen tot vijf jaar gevangenis. straf veroordeeld wegens misdaad tegen de geldende rassenwetten, die verbieden dat een neger met een blanke, trouwt. Maar Davte Knight is een „blanke" en zijn vrouw ook. Hoe hij niettemin in de cel terecht kwam? Wel, heel eenvoudig.• Hij had het ongeluk een beroemde naam te dragen. Zijn betovergrootvader, capitein Newt Knight, is een historische figuur, wegens de stichting van de „Vrije Staat van Jones" in het begin van de vorige eeuw,. De openbare aanklager h*eft ontdekt, dat deze bet-overgrootvader van Davis mei een negervrouw samen heeft geleefd en met haar kinderen heeft gehad. Maar sindsdien zijn in de familie geen negers meer voorgekomen, zodat Davis Knight volgens het uiterlijk een „ariër" is, maar zijn bloed ja, dat deugt niet. Er zit nog steeds een vleugje minderwaardig sap in, om nauwkeurig te zijn: zes procent! Waarschijnlijk wist Davis het zelf niet. Maar de rechtbank bevond de aanklacht juist, en zo moet Duvis dus zitten wegens rassen-misdrijf! Hoe mild was Hitler toch! Onder zijn beruchte rassenwetten gold iemand reeds als blonde Germaan, wanneer diens bloed voor 25% niet deugde-.... --- In Vrij China verwierven de vrouwen de vrijheid Door strijd en arbeid werd de slavernij doorbroken (Van onze speciale correspondent) rjs_ vrijheid i« gewonnen door de vrouwen in het democratische China. De wet . waarborgt in de bevrijde gebieden de gelijkheid van vrouw en man. Koop en verkoop van vrouwen, prostitutie en concubinaat, de voortwoekerende misstanden uit het China van Tsjiang Kai Sjek, zijn verboden. De vrijheid om te trouwen met wie men zelf wil, wordt gegarandeerd. 'Scheiding is zowel voor mannen als voor vrouwen mogelijk. Het beginsel, gelijk loon voor gelijke arbeid geldt in iedere fabriek. Het is echter niet voldoende deze wetten uit te vaardigen, tevens is liet noodzakelijk de vrouvjen zover te brengen, dat zij van deze vrijheden gebruik maken. De feodale gebruiken kunnen niet door een wet worden overwonnen, alleen de vrouwen zelf kunnen haar bevrijding tot werkelijkheid waken. Dat is het probleem, aan de oplossing waarvan met kracht gewerkt wordt door de twintig millioen leden tellende vrouwenorganisatie van de bevrijde gebieden. OP het platteland werd de doorbraak geforceerd door de hervorming van de oude feodale eigendomsverhoudingen. Land betekent voor de millioenen Chinese boeren leven —- het bezit van een stukje grond brengt veiligheid en sociale zekerheid. Volgens de nieuwe agrarische wetten moet het land gelijkelijk verdeeld worden onder alle boeren, ongeacht leeftijd of geslacht.- Hevige discussies worden onder de vrouwen gevoerd. Moest de grond van een verloofd meisje bij de boerderij van haar vader of bij die van haar toekomstige echtgenoot liggen? Wat moet er gebeuren met de grond van vrouwen die trouwen? Moeten vrouwen zelfstandig recht hebben op grond? En zo ging het verder. In leder gezin, op ledere dorpsvergadering werden verhitte debatten gevoerd. Een vader, die zijn stukje land had ult- gezocht, kon plotseling ontdekken, dat hij in de minderheid was tegen zijn vrouw en dochters en niets hielp dan, hij moest zijn "beslissing veranderen. * • ' DE Vrouwenbond moedigde de vrouwen aan en hielp ze een leidende rol te vervullen bij deze verdeling, die een revolutie op het platteland betekende. Tot Juni 1948 hebben tachtig millioen boeren tezamen 16 millioen hectare onder elkaar verdeeld. In de gebieden dicht bij het front «voerden de vrouwen de gehele hervorming zelf uit, terwijl de mannen het leger hielpen. De vrouwen aarzelden niet geweren en speren ter hand te nemen oni de sabotage van de landheren die bandietenbenden organiseerden, te breken. De economische grondslag, waarop de slavernij van de vrouw had berust, werd ondergraven. Het slachtoffer van het kinderliuwelijk kon haar aandeel in de grond opeisen en terugkeren naar haar familie. Als zij bleef had zij haar onafhankelijkheid verworven. * • * DE vrouw verrichtte, als de man aan het front was, zelf het landbouwvak. Zij spon en weefde, maakte schoenen en uniformen. Van hieruit was de stap naar lezen en studeren, naar actieve deelneming aan het bestuur be- de strijd bewerken de vrouwen de velden, zij zorgen voor de munitietransporten en het vervoer der gewonden, zij zorgen voor de bevoorrading en het gereed maken van het van 15 tot 25 jaar sluiten zich meestal aan bij de vrouwelijke militie, die samenwerkt met de mannelijke militie bij het leggen van mijnen en ander militair werk. Vele vrouwen zijn uitstekende scherpschutters. Vooral zorgen de vrouwen . echter voor de medische verzorging. Zij oefenen zich Van middeleeuwse huismus tot fabrieksdirectrice en opperrechter in lopen, springen, het oversteken van rivieren, om het Volksleger, de snelste infanterie ter wereld, te kunnen bijhouden. Li Lan Ting is een typisch voorbeeld van deze vrouwen. Op haar 24ste jaar heeft ze reeds zeven jaren gevechtservaring als leidster van een medische groep. Gedurende een plotselinge terugtocht in Kiangsoe moest ze met slechts een paar helpsters 500 gewonden evacueren. Li mobiliseerde de boerenvrouwen uit de omgeving en met haar hulp wist ze iedere gewonde, hoewel vijandelijke vliegtuigen het transport beschoten en de vijand dicht achter haar zat, veilig weg te brengen. • • • IN de steden is de emancipatie van de ' vrouwen nog sneller gegaan dan op het platteland. In het nieuwe China zijn de fabrieksarbeiders de leidende klasse, zij hebben de verantwoordelijkheid op zich genomen een moderne industriële staat van de grond af aan op te bouwen. De vrouwen komen ook in de industrie, zij bestuderen de techniek en bezetten hoge administratieve functies. Haar rechten zijn: gelijk loon voor gelijke arbeid, twee maanden betaald verlof bij zwangerschap, beperking van overwerk en nachtarbeid en gratis technische opleiding en algemene opvoeding. De arbeiders doen thans, nu zij de meesters zijn van de belangrijkste industrieën, alle mogelijke moeite om de productie op te voeren. Li Feng Lien, die de titel „Heldin van de Arbeid" draagt, vertelde me, hoe de arbeidsters van een uniformenf abriek bij de ontruiming van Jenan hun 50 naaimachines met zich mee voerden. Overal waar ze stopten z-etfen ze hun „fabriek" op in schuren of onder de bomen en zo werd de taak, het maken van 40.000 uniformen, nog tijdens de terugtocht voltooid, * » * ER zijn honderden gevallen van vrouwen,! die nu fabrieksdirectrices, hoge regeringsambtenaressen en vakvereniglngsieidsters zijn. De opperrechter van Hankin is bijvoorbeeld een vrouw, iets ongehoords voor het oude' China. De vrouwen hebben zich door hun Arbeid zelf vrij gemaakt. Er is geen reden meer voor deze vrouwen, om hun dochtertjes te verkopen of het slachtoffer te blijven van een huwelijk, dat soms al voor hun geboorte was gesloten. Li Feng Lien, die zelf op driejarige leeftijd aan de landheer werd verkocht en op haar veertiende jaar vluchtte om zich aan te sluiten bii de Volkslegers zei tot mij: „De enige weg voor de Chinese vrouw om haar vrijheid te veroveren is deel te nemen aan de revolutie en aan de productie". De woorden van deze vrouw zijn kenmerkend voor het gebeuren in het nieuwe, vrh'e China. Hun invloed neemt toe in geheel China. De nationale conferentie van de democratische vrouwen van China, die in het voorjaar van 1949 zal worden eebouden en waar ook de vrouwen uit Nanking- China aan zullen deelnemen, zal deze invloed verder verbreiden. De Nationale Federatie van Democratische Vrouwen, die op deze confetentie zal worden opgericht, zal de definitieve nederlaag van de reactionnaire krachten slechts kunnen versnellen. De Chinese vrouw werkt actief mee aan de bevrijding van haar land van de Kwo Min Tang-kliek. Dit meisje maakt deel uit van de vrouwelijke militie. --- „Erger dan de Scottsboro-zaak" De zes veroordeelde negers, onder wie twee oud-strijders, werden opgepakt na de moord op een blanke winkelier. Het openbaar ministerie ging geheel af op zogenaamde bekentenissen, hoewel ieder der gevangenen de processen-verbaal vooi* het gerechtshof met kracht van de hand wees en zich er op beriep, dat de politie hem door slaan of verdovende middelen zijn handtekening had afgeperst. 9- Het openbaar ministerie weigerde dossiers, die ooggetuigen-beschrijvingen bevatten van de mannen, die wegens de misdaad werden gezocht, te overleggen. --- Nieuw bewijsmateriaal De golf van protesten groeit en nieuw bewijsmateriaal, wordt reeds bijeengebracht, vóór de zaak voor het hooggerechtshof van New Jersey komt. Ook de neger-organisaties in Engeland zijn tot actie overgegaan. Len Johnson, een neger-bokser uit Manchester, heeft de Lagerhuisleden en andere vooraanstaande persoonlijkheden in een circulaire verzocht, „hun stem te verheffen in naam van rechtvaardigheid en Christendom en om de Amerikaanse ambassade te Londen met petitionnementen en. telegrammen te bombarderen". Per telegram heeft men de tot nu toe gedane stappen aan Henry Wallace, Paul Robeson en aan de zes veroordeelde mannen zelf meegedeeld. Men wil nu geld bijeenbrengen om een vooraanstaand liberaal advpcaat als waarnemer naar het proces in New Jersey te zenden. Schrikbarend onrecht „Als de beschuldigingen, door Reynolds News geuit, juist zijn", aldus een bestuurslid van de Bond van gekleurde volken te Londen, „dan moet het Hof maatregelen nemen om het schrikbarend zware onrecht, dat jegens de zes mannen zou worden gepleegd, ongedaan te maken. De publieke opinie in de V.9. en stellig in de gehele wereld zal de juiste bestraffing van de bedrijvers van een zo grof onrecht afdwingen." William L. Patterson, secretaris van het Civil Rights Congress, een organisatie ter verdediging der burgerrechten, heeft verklaard, dat de zaak-Trenton een nog erger voorbeeld van onderdrukking der negers betekent dan de schandelijke comedie rondom de jongens van Scottsboro. --- Conflict in Clarkton door Howard Fast ZATERDAG 8 DECEMBER 1945. 30 Zij was nu weer zichzelf, haar stem klonk Deheerst en effen, haar optreden was kalm en zelfverzekerd, in haar wijd uiteengaande ogen was te lezen dat zij zich een weldoordacht oordeel omtrent de situatie had gevormd. „Je praat er maar over als je wilt, George. Er zijn een paar telefoontjes voor je geweest" zo ging ze voort. „Als je niet voor elven op de fabriek kunt komen, wil Torn Wilson graag dat je op het hoofdbureau van politie komt.' „Dank je, Lois", zei hij. Wakker worden was voor Danny Ryan iets, dat wel wat van een explosie weghad; hu' werd nooit rustig wakker — evenmin als hij ooit rustig sliep. Als een van de vijf kinderen gedurende de nacht wakker werd, schrikte het de andere op en de scheidslijn tussen dag en nacht was in hun bewustzijn niet duidelijk getrokken. Maar in het algemeen plachten ze alle vijf in de uren na middernacht en vóór het ochtendgloren in slaap te zinken en was er tot omstreeks zeven uur een zekere rust; dan apatte de wereld uit- ONS FEUIILETON VtrtaaL* door t. VAN MARIE een. Als hij geluk had placht de beweging hem eerst te wekken; als hij minder gelukkig was dreef hij naar de bewustheid toe op een woeste zee van gillende, steeds aanzwellende geluiden. Het bracht hem altijd de tüd van jaren geleden in herinnering, toen hij te vaak en te veel dronk; en als hij op sommige ochtenden pech had, placht de bewustheid tot hem te komen in de gedaante van zijn zoon Scan, die schrijlings op hem zat en zijn oogleden met z\jn kleine, stevige vingers openwrikte, terwijl de anderen onder de dekens ravotten en aan zijn voeten trokken. Hü was zowel gevleid als dankbaar dat hij en niet zijn vrouw Jean het zwaarst onder deze vroege aanvallen te lijden had. Als hij op de jaren terugzag leek het hem, dat Jean r -stal zwanger was geweest en misschien had >>~< duurzaamheid van die toestand de kind;', , wat zachtaardiger met haar om t? uringen. Jean was nu geweldig zwanger, ? -ze daar met opgetrokken knieën naast hem i g, vol dierlijke warmte, in rustige aanvaarding van de kinderzegen. Niets .verontrustte Jean; niets had dit grote, kftappe Frans-Canadese meisje ooit verontrust sinds Ryan haar elf jaar geleden had leren kennen, dol verliefd op haar was geworden en met haar was getrouwd. Hü was%nog altijd verliefd op haar hij beschouwde haar nog altijd als de grootste, sterkste en mooiste vrouw op de aardbodem. , ■ . Jean beschouwde hem van haar kant als een deel van haar opgroeiend kroost. Ze had een eindeloos geduld waar het mannen en kinderen, ziekte honger, bevallingen en politiek betrof. Toen ze' met Danny Ryan was getrouwd, hadden haar ouders haar gewaarschuwd dat het gepolitiseer in tweeërlei opzichten op kanker leek: het was ongeneeslijk en het werd nooit beter, alleen maar erger; daar dit echter aan de meeste levensverschijnselen eigen scheen,' werd ze er niet Dijzonder door verontrust. Zij zelf was vastgeworteld in de aarde, waar niets verdwijnt en verandering het minst merkbaar is en voor haar was Danny Ryan de dichter, de zanger en de profeet. Als de -pastoor veroordeelde wat Danny deed, was ze wel in zulk een mate Franse dat za een eeuwenoude, instinctieve kennis bezat van hoe het met pastoors gesteld is, en ze scheidde nog van de kerk, noch van Danny Ryan, maar verenigde deze beide elementen op dezelfde onlogische, doch bruikbare wijze als haar voorvaderen dat zo vaak hadden gedaan. En ze eiste van haar man ook niet dezelfde practische zin die ze van het leven in het algemeen verlangde. Toen ze nog een heel klein meisje was, kende ze reeds het verhaal van Danny's grootvader, Kevin Ryan, die in het jaar 1869 met zeventien andere leren een begin gemaakt had met de verovering van Canada, om het land en zijn godvrezende bewoners te bevijden van het juk der Britse despotie. Sommige mensen beschouwen dit ook heden ten dage nóg als een roekeloos idee en zij had het zelfs Danny — die de grootste achting en de diepste bewondering voor zijn grootvader had — wel eens als een soort avontuur horen kenschetsen; maar Kevin Ryan zelf had, vóór htj met zijn onderneming begon, toen hij te Worcester op een massabijeenkomst had gesproken, erkend dat net een waagstuk was voor mannen met hoge verwachtingen en verheven idealen, en terwijl nij de mogelijkheid van een mislukking erkende, wees hy er toch op dat John Brown met slechts twee man meer de wereld had doen warkelen en het breektjze? had gezet in grote rijken — en dat men niet kon voorzien wat de mensen zouden doen, wanneer er eenmaal een kleine vonk in hén was ontstoken. Maar de Fransen van Zuid- Canada — en Jean beschouwde dat als hun eeuwigdurende schande — bleven in gebreke om in Kevin Ryan hun bevrijder te zien en sloten zich niet bij honderden en duizenden bij hem aan; en na een gevecht van negentien uur tegen achthonderd man politietroepen en militie lagen Ryan en veertien van zijn mannen dood terneer, in de steek gelaten door het volk dat zij wilden bevrijden, in de steek gelaten door hun eigen regering; zij bleven althans gespaard voor de schande te worden opgehangen, zoals de drie overgeblevenen. Daar ze dit verhaal kende, verlangde Jean niet dat haar man was als ieder ander. Toen hij ophield met drinken wist ze dat hij tot grote dingen was voorbestemd, zoals vele kleine mannetjes en ze duldde niet dat iemand ook maar iets in zijn nadeel zei, zelfs de pastoor niet. En toen ze op deze morgen in bed lag en hem met vijf kinderen zag vechten, zei ze: „Danny —■ misschien nog maar een weekje. Zoals ze jou van buiten schoppen, schopt hij mij van binnen". „Hij?" ~Dlt is een Jongen. In godsnaam, Danny, na deze ga ik.eens een hele tijd uitrusten. Niet meer." „Bewaar me! Dacht je dat ik er nog meer zou willen als ik er een half dozijn heb?" „Dat zeg je nou wel — maar je hebt geen wilskracht, Danny." „Ik heb de wil, maar ik heb geen geloof in mezelf — zo zit het. Als ik bedenk wat een man zo maar onnadenkendweg in zijn zelfzuchtige begeerte een vrouw aandoet..." „Dat is onzin", zei ze, terwijl ze uit bed stapte. „Heb je zin in boekweitkoeken?" D<-, kinderen begonnen- er om te schreeuwen en dat besliste de zaak. (wordt vttvolg*) --- Franse regering tovert met milliarden Het voorstel van Jacques Duclos om een enquête inzake het jongste corruptieschandaal (waarover wtf gisteren berichtten) In te stellen, is door de Commissie van financiën der Franse Nationale Vergadering met algemene stemmen aanvaard, verder is besloten, de regering te verzoeken, voor 31 Januari haar besluit mede te delen en ook, welke ministeriële verantwoordelijkheid bij deze zaak in het geding is. Een parlementaire controle betekent dit echter nog niet, vandaar het voorstel van Duclos. Bovendien zullen vier communistische Kamerleden de regering interpelleren. Wanneer het parlementaire stelsel normaal werkt, worden niet alleen de bef rotingen der verschillende departemenen gecontroleerd, maar worden ook de onderdelen dezer begrotingen nagegaan. Volgens de „versnelde procedure" echter, die tegen de wil der communisten in de Franse Nationale Vergadering wordt toegepast, bemoeit deze vergadering zich slechts met het geheel en houdt zich niet met de afzonderlijke hoofdstukken bezig. Op deze wijze konden b.v. 150 milliard francs voor militaire uitgaven schuil gaan onder het hoofd: civiele uitgaven. Thans heeft de regering-Queuille zelfs cm „bliksem-procedure" uitgevonden, die net grondwettige recht van het parlement geheel en al tot een aanfluiting maakt, zodat b.v. een bedrag van 750 milliard francs onder het hoofd „civiele uitgaven" is bijeengebracht. Op deze wijze worden de begrotingsdebatten tot een minimum beperkt en heeft de regering practisch de vrije hand in de staatsuitgaven. Het spreekt vanze.lf, dat dit de misbruiken sterk vergemakkelijkt. --- Record-katoenoo gst in Tadzjikistan In de Sow.jet-republiek Tadzjikistan hebben de (kolchosboeren In 1948 reeds de katoenoogst weten binnen te halen, die aanvankelijk geprojecteerd was voor het jaar 1950. Per hectare bedraagt de germlddelde opbrengst 1900 kg. Dit is de hoogste gemiddelde opbrengst, die in de gehele wereld wordt behaald. Zelfs het record, dat In Egypte In 1937 werd bereikt, is hiermede overtroffen. n de afgelopen jaren zijn in Tadzjikistan talrijke vernieuwingen op het gebied van de katoenproductie ingevoerd. Grootscheepse irrigatiewerken, wetenschappelijke vruchtwisseling, invoering van talrijke zorgvuldig geselecteerde katoensoorten enz. waren een voorwaarde voor stijging van de katoenoogsten en daarmee tevens ook van het inkomen van de kolchosboeren, --- De zaak Trenton-Amerika Zes negers met electrische stoel bedreigd «-»ES negers wachten in de dodencel in de gevangenis van Trenton, New Za Jersey, U.S.A., op de electrische stoel. Hun schuld? Zij zijn zwart. Dit bericht verscheen op 19 December In Reynolds News, Jiet weekblad der Engelse coöperaties, en kwam als een schok voor talloze Amerikanen, die in de waan verkeerden, dat er in hun land recht wordt gedaan. Het lot van Sacco en Vanzettl en dat van de eveneens onschuldige negerjongens van Scottsboro is nog niet vergeten. Te Trenton, waar de kranten angstvallig de zaak hadden verzwegen, kwam de eiïe protestmeeting na de andere bijeen. Vele kerken namen aan de campagne deel en het reactionnairo plaatselijke blad. The Trentonian, wist niet beter te doen, dan Reynolds News te bekladden. --- Het internationale vrouwen-congres te Boedapest „Laat Uw zonen niet weer in een oorlog slepen!” Oproep aan alle vrouwen aangenomen (Slot) TWEE Nederlandse vrouwen hebben op het tweede Internationale Vrouwen Congres het woord gevoerd. A n n i e G e I o k, als vertegenwoordigster van de Nederlandse Vrouwen Beweging en Mien Bosch, een textielarbeidster uit Enschede, die uit naam van de Nederlandse textielarbeiders, georganiseerd in de E.V.C., het Congres heeft toegesproken. „De Nederlandse Vrouwen Beweging", zei Annie' Gelok, „is de enige vrouwenorganisatie in ons.land die zich consequent heeft geschaard aan de zijde van het Indonesische volk. De vooruitstrevende vrouwen in ons land willen vrede met het Indonesische volk, willen niet dat de jeugd van Nederland en van Indonesië verbloedt in een oorlog die tot doel heeft het Indonesische volk opnieuw te storten in de oude koloniale overheersing. De vooruitstrevende vrouwen van Nederland eisen de terugtrekking van de troepen". Mevrouw Gelok besprak ook de zaak Ratio Koster en het aandeel dat de Nederlandse Vrouwen Beweging gehad heeft in deze actie. Later sprak Mien Bosch: „In ons land moeten de vrpuwen uit noodzaak in de fabrieken werken. Wij doen hetzelfde werk als de mannen, maar wij verdienen vaak minder! Daar strijden wij tegen. Wij vrouwen eisen gelijk loon voor gelijke arbeidt' Zij bracht de groeten over van het textielarbeiderscongres van November 1948 en wenste de Internationale Democratische Vrouwen Federatie succes toe in haar strijd voor de vrede en de onafhankelijkheid der volkeren, uit naam van de werkers in de Nederlandse textielindustrie die georganiseerd zijn in de E.V.C. Voor de strijd van de Chinese vrouwen was natuurlijk grote belangstelling! Opvallend was het grote aantal afgevaardigden uit de koloniale en half-koloniale landen. Indonesië, dat een vrij omvangrijke vrouwen-organisatie heeft, die aangesloten Is bij de internationale Vrouwen Federatie, was niet aanwezig, wat aan de oorlogsomstandigheden moet worden toegeschreven. Als resultaat van dit Congres werd onder enorm enthousiasme een manifest aangenomen, waarvan wij hieronder de hoofdzaak laten volgen. Vrouwen, moeders, zusters! Terwijl de door bombardementen vernielde steden nog niet opgebouwd zijn, verhinderen de huidige regeringen van de Verenigde Staten en van Groot- Brittannië de mensen om de vruchten van hun vreedzame arbeid te plukken. De aanstichters van een nieuwe oorlog breiden de bewapening uit, zn organiseren militaire bloks en verbonden. Zij helpen het Duitse militaifisme weer op de been- en vestigen militaire steunpunten. Zij bedreigen de mensheid met het meest barbaarse wapen: de atoombom, In de Organisatie der Verenigde Volken verzetten zij zich tegen alle vooratellen van de Sowjet-Unie of van vertegenwoordigers van andere vriiheldlievende volken, er op gericht de vrede te handhaven, de bewapening te verminderen en het massavernietigingswapen: de atoombom, te verbieden. Marshall-plan — oorlogsplan De vrouwen van alle landen dienen te weten, dat het Marshall-plan geen hulpplan voor Europa is, maar een plan ter economische en politieke onderwerping van de volken, een plan ter voorbereiding van een nieuwe oorlog. In de landen, onderworpen aan het Marshall-plan, worden de nationale industrieën zwaar getroffen, talrijke fabrieken sluiten hun poorten, er ontstaat werkloosheid, terwijl de levensstandaard van het volk nog lager wordt. De regeringen van deze landen offeren het grootste gedeelte van het staatslnkomen op voor oorlogsdoeleinden. Zii verlenen militaire steunpunten aan het Amerikaanse, imperialisme. Het Marshall-plan doet het Duitse imperialisme herleven Het Marshall-plan is een plan van ellende, reactie en oorlog. Reeds zijn de tanks en de vliegtuigen, de kanonnen en de pantserwagens van Amerika, Engeland, Frankrijk en Nederland ingezet tegen de vrijheidlievende volken van Griekenland. Indonesië, Viet-Nam, China en Malakka. De enifc misdaad van deze volken is, dat zij geen slaven meer willen zijn van vreemde overheersers, dat zij meester in eigen huis willen zijn, dat zij vechteu voor vrede en vrijheid, dat zij willen, dat hun kinderen eten en gelukkig zijn. Dank zij de gezamenlijke inspanning van de vrijheidlievende volken, in de eerste plaats door de g(*ve_ige krachtsinspanning van de dovvjet-unie, wera ue overwinning behaald op het barbaarse fascisme. Maar, hoewel verzwakt door de militaire ineenstorting van het fascisme dromen de krachten der reactie er van, hun oude posities te herwinnen. De democratische krachten nemen toe Vrouwen, De krachten van de democratie, vooruitgang en vrede nemen voortdurend toe en breiden zich van dag tot dag uit over de gehele wereld. Het is volkomen in uw macht er voor te zorgen, dat uw mannen, zoons en broeders niet weer In een nieuwe oorlog gesleept werden en tot kanonnehvoer zullen dienen voor de belangen van atoomfabrikanten, oorlogswinstmakers en avonturiers. Vrouwen van alle landen! Een grote verantwoordelijkheid voor onze kinderen, onze volken, de mensheid en de geschiedenis rust op ons. Het Tweede Congres van de I.D.V.F. doet onderstaan* beroep op u: Stelt de oorlogsaanstlchters aan de kaak, die militaire verbonden organiseren, die over de gehele wereld militaire steunpunten vestigen, het militairisme in West-Duitsland doen herleven en de wereld naar een nieuwe oorlog voeren! Veroordeelt alle oorlogspropaganda! Protesteert tegen militaire inmenging in Griekenland, China, Viet-Nam, Indonesië, Malakka, Birma en Zuid-Korea! Knoopt vriendschapsbanden aan met de vrouwen in deze landen! Organiseert voor haar collecten voor levensmiddelen, kleren en medicijnen. Vrouwen van de Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk en Nederland, u weet toch, dat een volk, dat een ander volk onderdrukt, zelf geen vrij volk kan zijn. Eist van uw regeringen terugtrekking van de troepen uit en stopzetting van alle inmenging in de aangelegenheden van andef-e landen, vermindering van de bewapening, verbod van de atoombom, dit aanvalswapen, dat bestemd is om vreedzame bevolkingen en vooral vrouwen en kinderen uit te roeien. Eist credieten van de Staat voor subsidiëring van de sociale behoeften der bevolking, in het bijzonder van de kinderen! Protesteert tegen het terreur-regime van Franco! Helpt met alle middelen de strijders voor een democratisch Spanje! Vrouwen van de kapitalistische landen. Zonder democratie bestaat geen vrede, verdedigt uw democratische veroveringen, eist de uitschakeling van de antiarbeiderswetten, protesteert tegen de vervolgingen, waaraan democratische organisaties en hun leiders zijn blootgesteld! Vrouwen van de landen der nieuwe democratieën! Zet de actieve strijd voort voor de ontwikkeling van de nationale economie van uw land en voor de versterking van de democratie! Vrouwen van de koloniale en afhanke: lijke landen, versterkt uw strijd tegen het Imperialisme en voor de nationale onafhankelijkheid van uw landen. Vrouwen van de Sowjet-Unie, versterkt de macht van uw vaderland, bolwerk van vrede en democratie! Hoe sterker uw land zal zijn, des te sterker zullen de vredeskrachten zijn! Vrouwen van de gehele wereld, zusters in de strijd! Laten wij met de andere democratische organisaties op de wereld een hecht eenheidsfront smeden tegen de vijanden der mensheid, die op oorlog aansturen. Allen, tezamen zullen wij de vrede verdedigen In naam van 80 millioen vrouwen uit 56 landen verklaren de gedelegeerden op het Tweede Internationale Vrouwen Congres: Wij zullen met steeds meer moed en nog krachtiger strijden voor de vrede, voor de veiligheid en de onafhankelijkheid der volken, voor het geluk van onze kinderen en onze hulsgezinnen. Onze krachten zijn onmetelijk. Allen verenigd zullen wij de strijd voor vrede en democratie winnen! ■ Zeventien leidende functionarissen van de Japanse vakbeweging zijn tr jgetreden tot de Japanse Communistische Partij. Tot de belangrijkste figuren behoort de voorzitter van de Nationale mijnwerkersbond, Tosihide Minakami. Ook de vicevoorzitter van de bond trad toe tot de Communistische Partij. Wij vernemen verder, dat 40 vooraanstaande socialisten naar de C.P. zijn overgegaan. Ook talrijke leden van de Boeren Unie en een aantal professoren verzochten te worüe» opgenomen. Twee kleine vertegenwoordigers van de Hongaarse „Pionieren" begroeten het 2de Vrouwen-Wereldcongres te Boedapest en overhandigen bloemen aan het Congres- Lu Tsui, afgevaardigde van het Bevrijde China en lid van het Executief Comité van de vrouwen, wereldfederatie, tijdens haar rede op het 2de Congres. ---