Van en over anderen
Vraaggesprek met een dictator (I) PEN zes koloms-kop verkondigt: Exclusief Telegraaf-inte/view met Paul g'Hof f man! k*' k.an interessant worden. Wy aan ft lezen: j.,~ 1e g r aa f : Kunt U lets meer vereen over de door U geëiste samenjPelting van Europa? j'c t a to r : Wee, niks! „'le,graaf (dapper): Duurt ze kort £. 'ang, die samensmelting ? 2.,' c tato r : O, eh, geleidelijk, weet je, jlfs geruime tijd! h„e *eSr a a f : Nog speciale wensen, g°? en wat? f'c tat o r : De details zijn voor jullie j, Kening. Ik bepaal de grote lijn. jeieg r a a f : En wat denkt U over ruzie tussen Den Haag en Parijs om- de aansluiting van West-Duits- Wicj? 4'c tat o r : Ik bemoei me niet met /"ïermans ruzie. Maar denk er om, wee t gebeente als Duitsland buiten wordt floten! doe legr a a f : Moet Engeland niet mee jictator : Kan er best buiten blijven. H® i e gr a a f : Maar hoe moet het dan jj" onze eieren en onze boter? jjctator: „Dat is geen reden om fff Probleem niet aan te vatten!" w|e lezer zal wel gemerkt hebben, dat te alleen de laatste zin letterlijk geci- {®rd hebben. Maar de rest is zo geouw mogelijk uit het Amerikaans ertaald!) f
---

Vraaggesprek met een dictator (II)
pft werden nog meer vragen gesteld. J|f Trots vertelde Hoffman, hoe het J?erikaanse bedrijfsleven, de vakbewe- en de landbouw meewerkt aan de erhoging van de West-Europese inj|?er in Amerika. j|aar toen kwam het: Oj°e staat het met de heffing van 50 %, Ah, °P a^e buitenlandse reparaties aan ftierikaanse schepen wordt geheven, jiQüs werd gevraagd. i°tfman (met een van woede vertrokt*J* gezicht): „Ik zou deze heffing buijjjft beschouwing willen laten!" Het t,=ek, dat de lieve man slechts „in het jjsemeen" tegen opheffing van handels(j'emmeringen is. eiukkig dat hij dat nader heeft toejuicht. Bij „geldige reden" is hij er te-1) l, b.v. als de Amerikaanse scheeps£*w daar nadé-1 van heeft, als de . rrierikaanse landbouw, de industrie, de hetdel' de banken> in flet kort — als y c Amerikaanse kapitalisme er nadeel Éffi heeft. D.w.z.: In het algemeen is karman een demagoog en in het bijj£"der ook. C het algemeen wenst hij opheffing e*n de Europese handelsbelemmeringen r in het bijzonder handhaving van de
---

Artsen en woningbouw
QPNIEUW is van medische zh'de be>, vestigd hoe fataal de huidige regeld 'gspolitiek is voor de volksgezondheid. J: ac begroting van Sociale Zaken wordt *n de Kamer voorgesteld de post voor geestelijke volksgezondheid" te verhojrn van ƒ 150.000 tot ƒ 350.000. Onder rje rubriek „Arts en Volk" schrijft de Gids van 1 Dec. j.l. hier- met vette letters: j'rjen dergelijke verhoging is wel zeer V 0 in een land, waar de geestelijke I '««gezondheid buitengewoon wordt Cschaad door de veelvuldige samen> gingen, geschapen door al te zeer )j traagde woningbouw". Vilverband tussen volksgezondheid en e'«shuisvesting wordt hiermee nog jj"s duidelijk aangetoond. t9j>e juist is het dus, dat de communis[c, zich keren tegen de regeringspoli- die het bouwen van voldoende jjfpjjwe woningen onmogelijk maakt. Het volk is er tenslotte meer j,'6 gediend, dat het door een goede geestelijk gezond blijft dan fo, het door extra posten „geestelijke «ondheid" weer moet worden genezen!
---

Staat van beleg
QP het eiland Haiti, dat ten Oosten g van Midden-Amerika in de Stille NCeaan ligt, is de staat van beleg af- Le«ondigd. Het Vrije Volk schrijft: „De e "ciële aanleiding, of liever gezegd het <> cüus, is een staking van 11.000 stuften". Iti!* Vrije Volk vergeet daarbij een innigheid te vermelden, nl. dat de er meer te vertellen hebo_? dan welke bewoner van het eiland Of anders gezegd: zo ziet de bescherming er uit.
---

Yankee-hulp (I)
ft/AT Het Vrije Volk wel doet is de V* historie van Haiti schetsen. ij-:1 1915 was het leven van de inlandse afschuwelijk, aldus het PvdA. Wij nemen dat graag aan. Maar Szo vervolgt Het Vrije Volk: „De ende derden uit de verwarring hijsll de Amerikanen, die Haiti van &15 tot 1943 hebben bezet". zal het dus wel in orde zijn ge-4j,hen met Haiti, denkt u. .«?■ want even verder lezen wij: t'o.°oral in de leeftijdsgroepen van één W vier jaar is het sterftecijfer abnor- S(.*al hoog.. De landbouwbevolking is ondervoed, haar gezondheid slecht V*.üa geneeskundige dienst nog sleciikf Woningtoestanden zijn er erbarme\C'-. Schoeisel is onbekend of te duur, Ma evenals bijv. in Egypte allerlei (j|*s.sziekten veroorzaakt door ongezin e' at via e voetzolen het lichaam llipj'endringt en het langzaam, ofschoon iv" levensgevaarlijk, ondermijnt. Dat is kort het moderne beeld van K*>ti." van Het Vrije Volk dus. Wt d moeten staan: „Dat is in het J}rt,het Amerika a.n se beeld van
---

Yankee-hulp (II)
WET verhaaltje over Haiti-is nog niet c * uit. Het Vrije Volk heeft toch een nl. deze: *iir?or net land zou net een weldaad }$£> wanneer de Amerikanen er met j>Ji dollars en techniek in zouden sla- Üi]? de productiemiddelen, hoofdzakels -landbouw en visserij, op te voeren." Vrije Volk nu gek of zijn wij «CLen tevoren had het PvdA-blad ge- Vi en: "®e reddende derden uit de ï},, .7 arring waren de Amerikanen, die van 1915 tot 1943 „ebben bezet." Wi neen, Het Vrije Volk is niet gek. \<>£r-T het is zo Amerikaans, dat het zijn §ch- reeds als Amerikanen behandelt. or_ni'ijf maar raak; ze zijn toch te stom Ie jVoor de duiv«i te dansen en god is dollar
---

Yankee-beschaving
NET VRIJE VOLK bericht: „Voor *oh een gerechtshof in New Vork vergjenen twee rechtsgeleerden en een ~ vrouw beschuldigd van en onwettige handel in hij-plingen". De „handelaars" haalden *4n aDies ult Miami en verkochten ze Va' biensen in New Vork voor de prijs bic öOOO d°Har Per baby". <W Russische barbaren toch... excuus, ïta vihdt u op een andere pagina in H6l. Y/tfe Volk. Omdat Russische moeï)iet ■ Amerikaanse beschaving maar Willen overnemen.
---

Drente gaat vooruit!
Over DreAte hebben we tot de dag van vandaag in deze rubriek nog niet geschreven. Dat wil niet zeggen, dat daar niet voor de zes pagina's per dag wordt gewerkt. Integendeel. Naar verhouding slaat het Drentse district het beste figuur van het hele land. Vijf achtereenvolgende weken hebben zij nu al het abonné-aantal van de krant opgevoerd. Hierdoor zijn zij er ook in geslaagd sinds ons zomerfeest het aantal Waarheid-lezers in Drente met ruim 2 pet. op te voeren. De belangrijkste resultaten werden hierbij behaald door: Assen, Hoogeveen, Nieuw Buinen, Nieuw Weerdinge, Schoonoord en Ter Apel. Onze werkers in de veenstreken zijn er dus in geslaagd de toegenomen mogelijkheden, die er voor onze partij, en dus voor de krant zijn, te benutten.
Zij hebben de volgende werkmethode met succes toegepast. Systematisch worden allen, die in het afgelopen jaar voor onze krant hebben bedankt, opnieuw bezocht. Over het algemeen blijkt het weinig moeite te kosten, deze oud-abonné's, aan de hand van de feiten, terug te winnen als abonné op onze krant. Daarnaast wordt in een aantal plaatsen in Drente met onze krant gecolporteerd. Door zó te werken, zonder drukte, maar systematisch en nauwgezet, zijn de kameraden uit Drente er in geslaagd datgene te d§en wat noodzakelijk is om de zes pagina's per dag tot een feit te maliën. Namelijk op de juiste wijze te werven voor onze krant en daardoor abonné's te winnen. Dat die districten, die nog wat achterblijven snel dit voorbeeld van de Drenten volgen.
---

Tegen noodwet Drees
De o iden van dagen te Beerta zijn dezer dagen bijeen geweest om te protesteren egen de noodwet Drees. De steunregeling is onvoldoende, daar zij met f 17.50 per week niet in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Zjj hebben een petitionnement gericht aan de gemeenteraad te Beerta, waarin de raad verzocht wordt bij de regering aan te dringen op uitkering van f 2.50 duurtetoeslag en een kerstgratificatie.
dat ogenblik in één van de loges verscheen en een oogje hield op zijn schildknapen-kamer-leden...
De heer Welter (knp) vroeg overlegging van verschillende geheime diplomatieke documenten (zie het verslag elders in dit blad) en bleek daarbij het oog te hebben op bepaalde, hem blijkbaar bekende stukken.
Deze afgevaardigd blijkt dus over gegevens te beschikken, die aan anderen onthouden worden. Maar dan rijst de vraag: waarom vertelde de heer Welter niet precies om welke documenten het gaat? Omdat ook hij in werkelijkheid niet de kaarten op tafel wil leggen en niet verder wil gaan dan vage aanduidingen. Er ging een enorm gejoel op en
Overzicht Tweede Kamer
er flitsten lampen van enkele persfotografen, toen Welter en ds. Zandt in één van de banken van de P.v.d.A. gingen zitten. En toch is het niet zo vreemd: deze twee hebben toch nog altijd één ding gemeen met de Partij van de Arbeid, n.1., dat zij vóór de militaire acties in Indonesië hebben gestemd. Daarover werd echter gezwegen door de Partij van de Arbeid. Bij de bespreking van de toestand in Indonesië wees jhr. van der Goes (p.v.d.a.) naar de Communstische banken: „Daar zit het gevaar!" Jan Haken: „Maar de moordenaars zitten ergens anders!" Deze interruptie veroorzaakte veel rumoer en bracht de PvdA op kookpunt. Evert Vermeer: „Hou jü je kop — de moordenaars zitten in het Kremlin". Jan Haken: „Het bloed van de Nederlandse jongens, die in Indonesië moesten vechten, komt op jullie hoofden!" De voorzitter hamerde voortdurend. Jhr. Van der Goes verweet de Kamer, dat zij in 1938 de petitie-Sutardjo zonder meer afgewezen heeft. Dat was de schuld van de koloniale scherpslijpers.. Daartoe behoorde o.a. de P-v.d.A.-er Joekes, die thans achter de regeringstafel zit.
Afschuiven van verantwoordelijkheid De P.v.d.A. was één en al juichtoon over het Amerikaanse tractaat, dat het besluit van de R.T.C, toch eigenlijk is. Jhr. Van der Goes gaf In z(jn speech een lange uiteenzetting over de culturele waarden van het Westen en ontlokte Gerben Wagenaar de interruptie: „Leg liever verantwoording af over de dodentrein van Bondowoso! Jullie samenwerking is gegrond op de punten van de bajonetten."
Een opmerking, die de hoogdravende woorden over „gelijkheid, vrijheid en samenwerking" op de juiste waarde schatte. Het was opmerkelijk te zien, hoe bijna alle partijen de verantwoordelijkheid voor het gevoerde beleid van zich af willen schuiven. Prof. Romme (k.v.p.) kwam met de mededeling, dat zijn fractie zich toch eigenlijk van het Kabinet gedistancieerd heeft. En was ook speciaal de speech van mr Oud niet méér tot zijn partijgenoten en kiezers gericht om straks een eventueel voorstemmen te kunnen rechtvaardigen ? De V.V.D., zowel als de C.H. hebben in eigen rijen met grote moeilijkheden te kampen. De tegenstellingen binnen deze partijen zijn sinds de laatste congressen nog toegenomen. Daarmee dienen de fractie-leiders, althans in hun politieke optreden, rekening te houden. Vergissen wij ons niet, dan wil mr Oud zijn partijgenoot minister Stikker, een platform laten scheppen, waarop het voor de V.V.D.-aanhangers aanvaardbaarder wordt dat hun Kamerleden of (althans een aantal van hen) vóór stemmen. . joretisch zijn echter nog alle mogelijkheden aanwezig. Tot slot willen wij dan nog wijzen op een opmerking van prof. Romme. In de schriftelijke stukken was verklaard, dat een verwerping van het wetsontwerp een tijdperk van onregeerbaarheid van het land zou kunnen inluiden, omdat er dan geen meerderheid te vinden zou zijn om een Kabinet tot stand te brengen. Prof. Romme verklaarde echter, dat dit onjuist is, omdat dan iedere politieke partij verplicht zou zijn naar een oplossing te streven en dat geen enkele politieke groep zich dan aan de hulp tot de formatie van een nieuw Kabinet zou kunnen onttrekken. Mr Oud (v.v.d.) stelde aan het slot van zijn rede nu de vraag of hieruit opgemaakt moet worden, dat de K.V.P. bij een verwerping van het onderhavige voorstel aan de vorming van een, nieuw Kabinet zou willen medewerken? Dit zou, naar zijn mening, voor de Kamer van belang zijn om te weten.
---

SELDEN CHAPIN HIELD TOEZICHT Jan Haken tot Evert Vermeer: „De moordenaars zitten niet bij ons”
(Van ,onze parlementaire redacteur)
Er wordt uitgebreid gepraat over de overeenkomsten van de B.T.C. — in elf uur tyds zijn gisteren niet meer dan zes sprekers aan het woord gekomen. Tot diep in de nacht bleef de Kamer bijeen... In dit debat zal beslist moeten worden over de R.T.C.-beslulten, die het koloniale regiem in Indonesië bestendigen, doch de belangrijkste invloed nu geheel verleggen van .de Nederlandse ondernemers naar de Amerikanen. Hatta en Soekarno mogen daarbij marionettendiensten bewijzen aan het State-Department. Het betoog van iedere afgevaardigde was er tot nu toe het bewijs van, dat de Nederlandse regering en ook de meerderheid der Kamerleden zich met handen en voeten aan Amerika gebunden hebben.
Prof. Romme (kvp) sprak over „internationale verwikkelingen", Welter (knp) over „de dictatuur van het State-Department in Washington", mr Oud (vvd) over „derden, die in de kwestie gemoeid zijn" en Schouten (ar) over „de buitenlandse druk". Amerikaanser dan Truman was jhr mr van der Goes van Naters (pvda), die over de gehele lijn aandrong op volledige uitvoering van de door Amerika uitgestippelde politiek. Tot genoegen van de Amerikaanse ambassadeur Selden Chapin, die op
---

SPROOKJESSTAD door A. Gontsjar
Tsjersysj moest lachen. „Verheug je maar over het leed van een ander! Je lacht zeker omdat je niet anders bezit dan een broodtas!" Intussen klauterde Choma ovi..- de wagens, verstouwde de zware munitiekisten en schold de wagenvoerdérs uit om hun toegeeflijkheid en dat ze maar elk prul in bewaring namen. „Vau wie is die deken?" De deken vloog door de lucht. „Van wie is die rugzak?" De gebroeders Blasjenko gingen naast elkaar voor Choma staan. „Die is van ons", zei Roman. „Gooi maar op." Maar voor Choma de rugzak omlaag gooide, keek hij even wat er in zat. „Allemensen!" schreeuwde hij Roman toe. „Zeemleer! Hoe bestaat het!" Jullie moest je schamen met dat geroofde goed over de brug te willen gaan! Soldaten, I*.oken jullie allemaal eens goed naar Roman: Zijn rugzak is volgepakt met leer! Je was zeke* van plan teugels te makeu voor je schoonmoeder? Was je misschien van plan haar voor de wagen te spannen?" Choma smeet de broers het pak toe en greep al naar het volgende. „En van wie Is dit?" „Van mij", zei Makowej, die snel kwam toelopen. „Wat heb jij er in hemelsnaam in weggestopt, Timofejewitsj? Een dooie mof misschien?" „Dat is een reservezadel voor de feestdagen! Gooi het toch niet weg, Choma!" Als de omstandigheden anders waren geweest, zou Chajetski zonder twijfel aan het verzoek van Atakojew voldaan hebben. Evenals de rest van de compagnie vaderde hij zon beetje over de kleine telefonist en beschermde hem wanneer en waar hij er maar toe gelegenheid had. Maar ditmaal mocht hij niet toegeven. „Probeer me niet in verzoeking te brengen, Makowej. Wat niet mag, mag nou eenmaal niet " En zo vlogen de rugzakken en ransels linxs en rechts. Ten slotte was zijn eigen bundeltje nog over. Op de wagen staande hield hij zijn rugzak ondersteboven, schudde de inhoud uit op de munitiekisten en begon te schiften. Toiletbenodigdheden, een scheermes en kwast, een paar stukjes leer, afgesneden van zijn eigen afgelopen schoenen, een eigengeweven linnen handdoek Dat was het hele bezit van Choma, maar ook hiervoor was geen plaats op een legerwagen! Een soldaat op mars voelt zelfs het gewicht van een naald! Choma hield de geborduurde handdoek in zijn ene hand: een bloeiende vlierstruik stond er op afgebeeld en de soldaat moest denken aan zijn verre geboortestreek, hij rook de vlier en hoorde de nachtegalen. „Daar gaat m'n mooie handdoek! Jawdosjka heeft hem met haar eigen handen geborduurd! Ik ben er altijd zuining op geweest, maar nu moet ik hem wegdoen. Wees maar niet boos, vrouwtje, liefste! Je geborduurde nachtegalen vliegen nu over de hoge bergen! Vooruit daar gaat ie!" „Choma, gooi hem niet weg" protesteerden de kameraden, „het leer kun je wat ons betreft weggooien, maar bewaar de handdoek!" Chajetski weifelde, dacht een ogenblik na en volgde toen de raad op. Hij vouwde het bontgekleurde aandenken weer op en stak het in zjjn zak." Het heeft niet veel gewicht. En misschien lijkt de mars niet zo zwaar als ik het bij me heb "
Deze gebeurtenissen vonden plaats op een d? 3 in het vroege voorjaar in de sombere bergen aan de Donau. Een maand was sindsdien voorbijgegaan. Choma was zo langzamerhand in zijn nieuwe taak gegroeid en kende nu zijn plichten. Tijdens de marsen door het gebergte was hij zichtbaar mager geworden, maar nu nam hij weer 4ets in gewicht toe en zijn schouders werden breder. De kraag van zijn uniformjas was te nauw geworden voor zijn sterke, gebruinde nek. De hoge bergen waren nog ver weg. Ket aangezicht van het landschap wisselde nu; grauwe steenachtige grond was in de plaats gekomen van de magere zwarte aarde van Slowak'je. De eerste dagen van de lente waren nu vooibij en het was volop lente. Chajetski reed in de colonne, in de richting van het verstervende licht der ondergaande zon. . *et welbehagen snoof hij de geuren op, die ' m van kindsbeen af zo vertrouwd waren, de geuren van velden, die verwarmd werden door de zon Het rook als in zijn geboortestreek Podolië, het rook er naar bodemsappen dje in gisting waren, het rook naar de bedwelmende kracht van toekomstige oogsten. „Misschien zijn we nu de hele aardbol om geweest en zijn we nu op weg naar huis? Hoor je Roman? juister je Makowej?" De aanblik van dorpen en velden was de mannen zo vertrouwd, dat ieder m de waan verkeerde hier reeds eerder te zijn geweest, maar lang geleden. En overal hoorde men de klankrijke Slowaakse taal. 3 „Goeie morgen, Pan soldaat!" „Ook goeden morgen!" (wordt vervolgd)
---

Lager Onderwijswet aangenomen
(Van onze parlementaire redacteur) In het vuur van de amendementen-veldslag hoorde uw parlementaire verslaggever verleden week een hamertik van de voorzitter ter goedkeuring van een amendement aan voor de eindbeslissing over het gehele wetsontwerp. De eindstemming kwam echter gisteren eerst aan de orde. De Kamerleden hadden zodoende de tijd om het gehele wetsontwerp nog eens te bezien en het resultaat van de invoeging van de verschillende amendementen te bekijken. Hier en daar zal men in de Handelingen ook nog wel eens aandachtig de woorden van de minister overgelezen hebben. En ... bij dit alles kan men slechts tot de conclusie komen, dat de amendering van dit wetsontwerp aan het geheel nog niet veel verbeterd heeft. Te meer, daar de minister naar aanleiding van verschillende vraagstukken gezegd heeft, rustig zijn gang te zullen gaan. De communistische fractie achtte dit onbevredigend en liet dan ook aantekenen, dat zij tegen het wetsontwerp is. Evenals de Staatkundig-Gereformeerden.
De overige Kamerleden stemden vóór.
---

Land of dood LANDARBEIDERSVANZUIDITALIE ONTWAKEN
KZJRKDROOG is de kale bodem van Calabrië en Apulië, in Zuid-Italië, waar zeven maanden van het jaar geen druppel regen valt en irrigatie onbekend is. Maar diezelfde bodem, is doordrenkt met het bloed van de landarbeiders, die hun bescheiden recht opeisten: een stukje land om op te werken en van te kunnen leven.
Tweemaal in één maand tijds schoot Scelba's politie haar vuurwapens op de braccianti, de drie kwart van het jaar werkloze dagloners, leeg. Vijf doden en tientallen ernstig gewonden boetten voor de „misdaad", dat zij land bezetten en bewerkten, dat hun door dezelfde regering, die de carabinieri op hen afzond, was toegewezen. Want de Zuidelijke baronnen laten het parlement wikken, maar beschikken doen zij. Met honger of met kogels.
IN Torre Maggiore, een dorpje bij Bari waren de landarbeiders met hun vakbond vreedzaam aan het vergaderen in protest tegen de beperking van de wettelijk vereiste bodemverbetering (die enige werkgelegenheid schept) door de prefect van de streek. Deze volkomen wettige vergadering wilde de politie opheffen, maar de arbeiders bleven bijeen. BIJ DE FOTO
Op Sicilië trekken de boeren en hun vrouwen vaak onder de rode vlag naar de onbebouwde grond om deze te gaan
bewerken. De carabinieri keerden met versterking terug, vuurden zonder waarschuwing op de arbeiders, van wie zy er twee doodden en velen verwondden en nog vele anderen op straat neersloegen. Familieleden, die te hulp snelden, werden op een afstand gehouden.
zoek, terwijl geen enkele maatregel
is genomen tegen de .politie."
De boeren gingen echter, het moorden ten spijt, door met het bezetten van land, o.a. op Sicilië. Zelfs verhaastte de regering-De Gasperi de toewijzing van ongeveer 40.000 ha in het gebied van Sila. De baronnen, die uit angst voor de volksbeweging een ogenblik schenen te wankelen, schreeuwen (en konkelen) weer als tevoren. Opnieuw knalden de schoten, ditmaal aan de Adriatische kust.
De Gasperi en de gehele wereld weten thans, dat het Italiaanse werkende volk zich niet meer straffeloos laat neerknuppelen, zoals dat de door Mussolini geheiligde gewoonte was. Een staking in het gehele land, die de grote industrie en het stadsvervoer overal lamlegde was het welsprekende getuigenis van de verontwaardiging der werkers en van de solidariteit van stad en land. De Amerikaanse voogden van Italië moesten zich ermee vergenoegen dat „de inbreuken op de staking", zoals de N e w Vork Herald Tribune schrijft, „aantoonden, dat de nieuwe anti-communistische vakbonds-organisaties, die met r hulp van Amerikaanse vakbondssteun in het afgelopen jaar zijn opgericht, als een sterk verzamelpunt ztfn gaan dienen voor het verzet tegen de door de communisten geleide politieke stakingen."
Geregeld werpt de politie haar traanfasbommen, maar daarvoor leggen de oereh zelfs hun spaden niet neer: zij zijn niet bang om te huilen. Zij werken door op hun zelf veroverde stukjes grond. „Niet, zoals de autoriteiten in Rome zouden willen doen geloven, omdat zij zijn opgestookt door de agenten van het Kremlin — hoewel de communisten en socialisten de enigen zijn, die aandringen op concessies door de landheren — maar omdat honger en wanhoop hen krachtig aanzetten en omdat er hun anders slechts een langzaam aansluipende dood rest," aldus de „New Statesman and Nation".
Een man: 20.000 ha, Tienduizenden: niets
IN het gebied van Croton in Calabrië (binnenin de teen van de Italiaanse laars) heerst baron Berlingieri, bezitter van 20.000 ha alleen in deze en de aangrenzende provincie! Met 46 andere grootgrondbezitters heeft hij 51 procent van ■de bodem, bijna twee en een half maal zoveel als de 10.306 boerengezinnen, die zo gelukkig zijn om een lapje grond hun eigen te kunnen noemen. Vele tienduizenden hebben helemaal niets. Zondagmiddag 30 October werkte een groep mannen en vrouwen, vele van de laatsten met kleine kinderen bij zich, op het pas bezette land te Fragala, toen zil op de heuvel, waar het dorp ligt, een afdeling politie zagen aankomen. Vrolijk wuifden zij tegen de carabinieri, die, dachten zij, kwamen bewonderen hoe de grond, die tien jaar braak bad gelegen, tot nieuw leven kwam onder hun handen. „Leg je wapens neer!" schreeuwden de agenten tegen de verbaasde boeren, die met hun spaden in de hand bleven stilstaan. Meteen klonken de schoten van de heuvel en nog na zonsondergang waren de bewoners van het nabije Melissa bezig de doden en gewonden naar hun armzalige hutten te brengen. De correspondent van de New Statesman and Nation.diein het dorp naspeuringen heeft gedaan, zocht vergeefs naar een enkele gewonde politieman — volgens de regering hadden de arbeiders de zwaargewapende carabinieri aangevallen! — Hij vond echter wel de graven van de drie doden en de vier zwaarst gewonden van de overval, allen met schotwonden in de rug, getroffen, terwijl zij wegvluchtten voor het geweld van Scelba's mitrailleuses. „Wat een buitenlander vreemd toeschijnt," schrijft de correspondent van het Britse Labourblad, „is, dat de zes gearresteerde boeren nog gevangen zitten hangende het onder-
---

In de West-Duitse Bondsdag Volgende week debat over herbewapening
Communistische interpellatie toegestaan In de loop van de volgende week zal In het West-Duitse parlement het debat worden gehouden over Adenauers verklaringen over de oprichting van een Duits leger in het kader van een West- Europese strijdmacht. Het debat zal worden ingeleid door een communistische interpellatie, die door de agendacommissie van de Bondsdag is toegestaan. Voor dit besluit is genomen, werd eerst nog een hevige strijd gevoerd. Terwijl een woordvoerder van de marionettenregering eerst mededeelde, dat de regering in haar geheel achter Adenauers verklaringen tegenover het West-Duitse persagentschap en de Cleveland Plain Dealer stond, werd later verklaard, dat de regering deze verklaringen in het geheel niet had besproken. Twee der regeringspartijen, de Christen- Democraten en de Duitse partij, waren tegen het debat. De derde regeringspartij, de Vrije Democraten (Liberalen), eiste echter tezamen met de oppositiepartijen een -debat. Het te Berlijn gevestigde Comité van strijders voor de vrede heeft een beroep gedaan op alle democratische organisaties om met allerlei soorten acties te protesteren tegen de West-Duitse plannen om een Duits leger op te richten, plannen, die bevestigd zijn door Adenauer.
— Een particulier Beecncraft-toestel is op het vliegveld van Longbeach (Californië) neergestort en in brand gevlogen. De vijf personen, die zich aan boord bevonden, zijn om het leven gekomen.
---

Dagboek van het SOCIALISME
Te Moskou bestaat een uitgeverij, de Staatsuitgeverij voor Schone Letteren. Uit een Tass-bericht blijkt, dat dit bedrijf gedurende het lopende vijfjarenplan ieder jaar 35 millioen boeken onder de Sowjet-burgers brengt. Wat zijn dit voor boeken? Wat kosten zij ? In dit jaar, het jubileum-jaar van de grote Russische dichter Poesjkin, verschijnen alleen van zijn werken nieuwe oplagen in elf millioen delen, in het Russisch en in tientallen talen van andere nationaliteiten, die in de Sowjet-Unie wonen. Zijn verzamelde werken verschijnen b.v. in zes delen in 50.000 ex. voor 8 roebel per deel. Talloos zijn verder de vaak geïllustreerde uitgaven voor de jeugd van Poes„K.ns gedichten en verhalen, die letterlijk ieder kind in zijn bezit heeft en voorzover het de gedichten betreft, dikwijls uit het hoofd kent.
---

Schrijvers leven In het volk
Thans is men bezig de rijke stroom van meesterwerken, die Maxim Gorki heeft nagelaten op te vangen in een verzameling, die niet minder dan 35 delen zal omvatten. De grote revolutionnaire dichter Majakowski is in 12 delen voortreffelijk uitgegeven. De 19de eeuwse auteur Nekrassow is verbreid in een volledige uitgave in 50.000 ex. en men kan uitgebreide bloemlezingen van zijn werk krijgen. (100.000 ex., 8 roebel.) Bijzonder talrijk zijn de drukken van de verhalen en toneelstukken van de uiterst populaire Tsjcchow. Een eindeloze reeks bloemlezingen, losse edities en kleine verhalen zijn voor enkele centen verkrijgbaar, de liefhebbers kunnen hun hart ophalen aan de 14 kleurige bandjes, waarin ieder woord, dat Tsjechow schreef staat opgetekend.
---

Klassieken bij millioenen
Het klassieke werk uit de tijd der lijfeigenschap, de „Dode zielen" van Gogol en het epos van de bevrijdingsstrijd der arbeiders, „De Moeder" van Gorki, verschijnen jaar in jaar uit in oplagen van 300.000 ex. op de markt, om daaruit terstond te verdwijnen onder het leesgrage Sowjet-publiek. In de gehele Sowjet-Unie zijn beide meesterwerken in vele millioenen exemplaren in omloop, zonder dat dit de vraag vermag te verminderen. In een serie uitgebreide bloemlezingen komt een deel Dostojewski uit, waarin o.m. „Misdaad en straf" volledig is opgenomen. Dergelijke bloemlezingen zijn zeer talrijk, gevarieerd en populair.
---

Politieke uitgaven
De uitgeverij, die werken op politiek gebied uitgeeft, zit ook allerminst stil. De na-oorlogse uitgave van de „Korte feschiedenis der K.P.S.U. (bolsjewii)" is tien millioen exemplaren groot, keurig uitgevoerd en kost 5 roebel. De uitvoerige bloemlezing van Lenins werken in twee delen (ruim 1200 pagina's) beleefde haar vierde druk van 300.000 stuks. Een tweedelig werk van de eerste Russische Marxist Plechanow verscheen onlangs in 100.000 exemplaren. De „Geschiedenis der diplomatie" een gedegen en lang niet gemakkelijk driedelig werk verscheen in een oplage van een half millioen! Men kan zich van alle aangehaalde cijfers zelf overtuigen: de boekhandel Pegasus heeft alle genoemde werken in voorraad; de oplage en de prijs staan daarin aangegeven, eenvoudige cijfers, maar een welsprekende getuigenis voor de culturele bloei in het land van het Socialisme.
---

PPP fonds
UET District Amsterdam was het eerste dat gevolg gaf aan onze oproep van gisteren. Vandaag kwam de penningmeester ons de afrekening brengen van door het District tussen 16 Nov.—3o Nov. voor het P.P.P.-fonds ontvangen gelden. Met de afdracht van deze ƒ 622.49 is het sinds 7 November j.l. voor het P.P.P.-fonds binnengekomen bedrag gekomen op: ƒ 6.094,36 d.w.z. 94 gld. 36 et. boven het gestelde plan! Wederom een schitterend teken van offervaardigheid en solidariteit voor onze krant, van eenheid met de politiek van onze partij en van ondersteuning van de politiek van onvoorwaardelijke strijd'voor de Vrede! Lezers, geschraagd door uw solidariteit zetten wij de inzameling voort, ter versterking van ons dagblad De Waarheid. Tot het eind van dit jaar is nog goed drie weken. Lezers, wij stellen U voor de taak voor dit laatste deel van 1949 te stellen op ƒ 4.000,— Aceoord, vrienden? Goed, dan is nu 't woord aan U... en de daad! Stort omgaand uw bijdragen in het P.P.P.-fonds! NICO VAN DER DRIFT
---

Nog steeds: Van Meegeren Weer een Laatste Avondmaal
Tijdens een bijeenkomst voor Nederlandse en Belgische museumdeskundigrn te Brussel deed prof. dr. Coremans, die in 1946 het deskundigen-onderzoek in de zaak Van Meegeren leidde, een opzienbarende onthulling. In Augustus j.l. ontdekte hij namelijk in de destijds door Van Meegeren te Nice bewoonde villa tussen twee triplexplaten in een ganj; een schilderij, dat veel overeenkomst vertoont met het Laatste Avondmaal, dat zich in bezit bevindt van de heer Van Beuningen. Zpals bekend ging dit laatste schilderij door voor een Vermeer, doch bleek door Van Meegeren te zijn geschilderd. Het onlangs gevonden Laatste Avondmaal is geschilderd op een doek van Govert Flinck, voorstellende eer, bokkenwagen met twee kinderen. Dit doek werd door Van Meegeren op 11 October 1938 voor 15 'duizend francs van een Parijse kunsthandelaar gekocht. De kunstkenner Jan de Coene blijft evenwel bij zijn mening, dat de Van Meegerens echte Vermeers zijn en ver» klaarde dat er zwendel in het spel is. De geleerden blijven het oneens.
---