Beter een druppel zweet voor de Vrede dan een druppel bloed voor de Oorlog! --- Zo zijn de feiten (III) Over „traplopende” lonen en „liftende” prijzen |£EN regeringsvertegenwoordiger heeft eens gezegd, dat de prijzen met de lift en de lonen via de trap gaan. Dit is een onjuiste vergelijking, want de lonen zijn het laatste halfjaar helemaal niet gestegen. We zouden beter kunnen zeggen, dat de lonen naar beneden Worden getrapt, terwyl de pryzen verder „liften". In het bijzonder geldt dit wel voor de kolen, waaraan direct verbonden duurder gas en electriciteit. Dit zijn prijsstijgingen, die opgeteld moeten worden bij de prijsverhogingen van 16%, zoals deze in de periode van September 1950 tot I'April 1951 voorkwamen, waartegenover slechts een loonsverhoging stond van 5% in Maart. De koopkracht daalde hierdoor met ruim 10%. Deze berekening, die we brachten in de Waarheid van 31 Maart, is nimmer tegengesproken. Niet volgens Bartjens! T\E prijsverhoging van de belangrijkste soorten brandstoffen (van 1 Augustus en 1 September) en de hogere tarieven van gas en electriciteit hebben volgens minister Van den Brink «en stijging van de kosten van levensonderhoud ten gevolge van gemiddeld 30 cent per week per gezin. Natuurlijk bleef de minister aan de zeer lage kant. Volgens de EVC moeten de hogere uitgaven voor kolen als gevolg van de hogere prijzen voor het stookseizoen van dit jaar reeds op 25 gulden worden gesteld. Maar afgezien daarvan, ziet Van den Brink de „kleinigheid" over het hoofd, dat de werkers thans moeten betalen. Het rekensommetje van Van den Brink, dat een gemiddeld bedrag aangeeft, uitgesmeerd over een jaar, geeft een onjuiste Voorstelling van zaken. Het is niet volgens Bartjens! Zelfs als we aannemen, dat binnen een tijdvak van 26 weken de kolen kunnen worden betaald en als we het feit niet uit het oog verliezen, dat de grootste hoeveelheid gas en electriciteit wordt gebruikt in de herfst- en wintermaanden, dan komen we voor dit tijdvak tot een extra uitgave, die niet ver beneden de 60 cent per week zal liggen. En dan nemen we aan, dat het bedrag van 30 et. over 52 weken van de minister juist is. Dat een klein deel der arbeiders vóór de prijsverhoging kolen heeft kunnen Aanschaffen, doet aan het bovenstaande *einig af. De regering heeft de arbeiders *h«t de kolenprijs bedrogen. Zelfs Het vrije Volk van 31 Juli moest dit toegeven. Het schreef: „Op 1 April van dit jaar zijn de prijzen vastgesteld voor de zomer 1951. Bovendien werd aangegeven, hoe de prijzen na 1 .September zouden zijn. Daarmee is de stellige in- ; druk gewekt, dat tot en met 31 Maart 1952 geen prijsverhogingen meer waren te verwachten"; We zouden hierbij willen opmerken, flat Het Vrh'e Volk deze politiek elke dag ondersteunt en de arbeiders wijs wil maken, dat er zelfs prijsdalingen komen. Moet je nog biefstuk? PR kwamen na 1 April nog meer prjjs-*-1 stijgingen. Begin Augustus werd in zeer vele plaatsen van Nederland de prijs van varkensvlees 20 cent per pond duurder en daarmee onbetaalbaar. Uitwijken naar rundvlees is hier al niet meer mogelijk. Noem maar op. Biefstuk 50 cent per ons. Osselappen ƒ 1.70 per pond. Riblap ƒl.BO, Boerenworst 46 cent per ons. Leverworst 28 cent per ons. Dit zh'n enkele prijzen, die we van slagers te horen kregen. De eieren werden de laatste maanden twee a drie cent duurder, de prijs van flessenmelk ging omhoog. De prijs van margarine steeg in de meeste delen van het land twee cent. Dit is slechts een greep uit de prijsverhogingen. Stop, zullen Ad Vermeulen en andere Uniehoofdbestuurders zeggen, jullie tellen het als de huismoeders alleen de prijsverhogingen, maar over de prijsverlagingen zwijgen jullie. Is de petroleum niet een halve cent goedkoper geworden? Ja, zeggen wij, nadat zij in Juni eerst een hele cent duurder werd. En werd de prijs van zeepproducten niet een paar centen lager? Inderdaad, maar voordien werd zij binnen enkele maanden drie keer verhoogd. Prijsverhogingen van 10 en 12 cent per pakje! Voor toiletzeep moet men sinds 2 September zelfs 2 a 5 cent meer betalen. Wel zh'n in de laatste maanden in de textielbranche hier en daar prijsverlagingen voorgekomen, vooral door de moordende concurrentie van de winkeliers onderling. Zjj hebben een zeer ongezond karakter, zh'n van tijdelijke aard en houden de opwaartse druk van de prijzen door de waardevermindering van het geld en door de oorlogsvoorbereiding niet tegen. Nog meer in het vet Deze ontwikkeling en de achterstand, die de lonen op de prijzen reeds hebben, maken het noodzakelijk, dat in de bedrijven wordt overlegd, welke maatregelen genomen moeten worden om het levenspeil te verdedigen, waarbij de eis tot 10 '/o loonsverhoging als richtsnoer moet dienen. Elke vorm van verzet en protest, tegen kolenprijsverhoging, voor kolenbijslag, tegen een nieuwe huurverhoging enz. zal een positieve bijdrage zijn ter bescherming van het levenspeil en de regering kunnen weerhouden, nog meer verslechter/ngen in te voeren. Want zij heeft nog veel meer voor de arbeiders in het vet. Dat het niet veel goeds is, zullen we nog laten zien. --- Cursus J\J*U we toch Vrij Nederland aan het i lezen zijn, willen we onze lezers *t volgende ook niet onthouden: j,-.De hoofdcommissaris van politie in frankfort, die vorig jaar drie maanden JJ1 de Verenigde Staten doorbracht om ?*ar de werkwijze van de politie te estuderen, is gearresteerd op beschul''Sing van het aanvaarden van steek«nningen, afpersing en het afleggen *h valse verklaringen." v, E>e hoofdcommissaris van politie in j/ankfort heeft zogezegd zijn Amerikaanse o verheidscursus met goed gej°ls" doorlopen. Het enige schoonheids- U°ütJe, dat in Frankfort gemaakt werd, ,j' dat h\j gearresteerd werd. Maar ook *t zal er men nog wel afleren worden we verteerd van j'6Uwsgierigheid of de PvdA-curslsten JV Amerika een praktijk-examen goed u'len doorstaan. --- Ruil .-.Mevrouw Lamb in Miami heeft echtleiding aangevraagd omdat haar man en de drie kinderen trachtte te voor een nieuwe auto." w Uit maatschappelijke achterlijkheid v''den primitieve volken eens vrouwen °0r vee, waarom zou de Amerikaanse de vrouw niet ruilen voor auto.... --- Voor gezamenlijke actie tegen huurverhoging De plaatselijke centrale Zuid-Noordhom van de EVC heeft aan de plaatselijke Bestuurdersbond van het NVV en aan de Christelijke Bestuurdersbond het aanbod gedaan om gezamenlijk actie te voeren tegen de dreigende 15% huurverhoging. In de brief wordt erop gewezen, dat door de stijging van de kolenprijzen het levenspeil weer aanzienlijk is gedaald. Er kan niet geduld worden, dat een nieuwe huurverhoging van 15% het leven nog moeilijker zal maken voor de werkende bevolking. Het EVC-bestuur heeft daarom de af-" delingsbesturen van beide bonden uitgenodigd tot het houden van een bespreking, waarvoor tijd en plaats door hen kunnen worden vastgesteld. Me* dit aanbod vertolkt het EVCbestuur ongetwijfeld niet alleen de gevoelens van alle huurders uit deze Friese gemeente, maar óók uit vele andere gemeenten, die het zullen toejuichen als de genoemde drie vakcentrales tot samenwerking tegen de huurverhoging zouden komen. --- Tien jaar voor roofmoord DEN BOSCH, 13 Sept. — Op de avond voor Sinterklaas van het vorige jaar is de 79-jarige Hannes Mol in de stal van de alleenstaande boerderij in Dussen "bij Heusden met een stuk ijzer doodgeslagen en beroofd van ongeveer ƒ 7.000.—. Vandaag stond de dader, de 24-jarige W. van der S. uit Werkendam voor de Bossche rechtbank terecht. Hij was tot zijn daad aangezet door J. v. d. G. een gevaarlijk psychopaath, die hem ook tot de boerderij vergezelde, hem een stuk ijzer plus de beste wensen meegaf. De Officier eiste tien jaar voor de dader Van der S. en drie jaar tegen zh'n broer, die medeplichtig was. Voor Van der G. vroeg de Officier opname in een krankzinnigengesticht. --- Italiaanse Opera weer in ons land Voor het eerst sinds vele jaren zal een Italiaans operagezelschap een tournee door ons land maken met een opvoering van een volledige Italiaanse opera. Het gezelschap, de „Compagnia d'Opera Italiana" aangevuld met solisten van de Scala te Milaan, zal van 19 September tot 20 October in enige tientallen plaatsen een opvoering geven van Rossini's „Il Barbiere di Siviglia". De eerste uitvoering zal plaats vinden in Theater Gooiland te Hilversum. — Het herstel van het meesterwerk van de gebroeders. Van Eyck „De aanbidding van het lam" is thans zover gevorderd, dat het binnenkort zijn plaats in de kathedraal van St. Bavo te Gent weer kan innemen. — De schilders Kees Franse, Jan Goedhart, Charl Kernper, Ed. van Zanten en Louis van Roode te Rotterdam hebben onder de naam „Argus" een groep gevormd. Enig doel van deze groep is de kosten van exposeren gezamenlijk te dragen. Hoe men zal exposeren wenst „Argus" als een verrassing te bewaren. --- „Broederschap” gaf Praagse kruideniers een beter bestaan Coöperatie op basis van vrijwilligheid (Van onze correspondent te Praag, Ton van Stralen) £)E Vezenska Ulice is een doodgewone Praagse straat. De hoge huizen met hun grijs bepleisterde gevels onderscheiden zich in niets van de woningen in andere delen der stad en ook de winkels zijn er vrijwel hetzelfde. Zoals bij honderden andere kruidenierszaken, prijkt ook boven die in de Vezenska Ulice een rood bord, waarop in sierlijke letters geschreven staat „Bratrstvi", het Tsjechoslowaakse woord voor broederschap. Het is de naam van de coöperatieve verkooporganisatie, die zich de laatste jaren aanzienlijk heeft uitgebreid en waarvan men wel kan zeggen, dat zij de afzet van kruidenierswaren in Praag en omgeving bijna geheel in handen heeft. De winkel in de Vezenska Ulice ziet er van buiten keurig uit met zijn smaakvol ingerichte etalages. Ook binnen echter is alles tip-top in orde. Een grote voorraad goederen, vanaf flessen azijn en slaolie tot aan zout en allerlei zuurtjes, heeft er een plaats, hetzij in de tegen de muur opgestelde rekken en bakken, hetzij in de vitrines op de toonbanken en bij de in- en uitgang. Niets wijst er op, dat dit alles het werk is van een man, waarvan reactionnairen in het Westen beweren, dat hij, als middenstander, „rücksichtslos ausradiert" werd en vol haat zijn nieuwe positie als chef van een winkel, die hem niet toebehoort, vervult. Toch bezat de 41-jarige Jan Drozen, die de winkel in de Vezenska Ulice zo voortreffelijk leidt, voor de oorlog een „eigen" zaak in een ander deel van Praag. Hij was een „zelfstandig" mens, die zich dagelijks zorgen maakte over hypotheek en concurrentie. i Zoals in Nederland leidden de kleine middenstanders in Tsjechoslowakije een kommervol bestaan, Faillissementen vielen er dagelijks bij honderden; ziekte betekende de ondergang en vacantie was iets waarvan deze mensen slechts dromen konden. Dag in dag uit werd hun bestaan bedreigd door de kapitalistische grootbedrijven. Een belangrijke stap Drozen, de bedrijfsleider van de „Bratrstvi"-winkel in de Vezenska Ulice, nam in 1949 de belangrijke stap. „Uit vrije wil besloot ik mijn zaak over te doen. Geen dwang werd op mij uitgeoefend. Voor de winkelinventaris ontving ik 80.000 krs. De aanwezige voorraad werd me geheel vergoed", vertelde hij mij. Hoe hij tot dit besluit kwam? Propagandisten van „Bratrstvi" en zn'n eigen verstand zeiden hem, dat zijn leven beter en gelukkiger zou worden als hij toetrad tot de grote organisatie, die een onderdeel is van het nieuwe economische apparaat, waarin voor privaat-ondernemingen geen plaats meer is. De verwachtingen van Drozen werden niet beschaamd. Hij' kan beter rondkomen van het loon dat hij thans verdient, waarvan provisie een belangrijk deel uitmaakt; zijn leven is rustiger geworden en bestaat niet meer uit zenuwachtig sloven. Het Hele gezin — Drozen is getrouwd en heeft twee kinderen — was onlangs gratis voor drie weken met vacantie. Onder de Nationale Verzekering vallende kon hij voor het eerst in zijn leven naar een herstellingsoord in Moravië om er te genezen van een ziekte. Al die tijd werd zijn loon normaal doorbetaald. „Ik ben zeer tevreden met m'n nieuwe bestaan", was 't laatste wat ik in mijn aantekenboekje opschreef, toen ik die dag door Praagse buurten trok, m'n oor te luisteren legde by menig winkelier en als laatste bij Drozen in de Vezenska Ulice terecht kwam. De woorden waren evenwel ook uitgesproken door zijn collega's met wie ik eerder sprak. Kruidenier Drozen in de Velenska Ulice is tevreden over zijn besluit. --- Van en over anderen Washington zegt het! J~iOOR wie worden Nederlandse ministers aangesteld en eventueel ontjagen ? Ja, dat is een vraag waar je in "fe Grondwet een verkeerd antwoord op vüidt. Daarin staat, dat de Koning zon Minister benoemt en ontslaat, natuurlijk 8«let op en in overeenstemming met fle volkswil. En als er dus een minister de laan dan schrijven de kranten: „Den Raag zegt, dat Lieftinck gaat." Maar tegenwoordig is dat anders, tegenwoordig heet het: . „Lieftinck blijft, zegt Washington." *Jn dat hebben we Vrijdagochtend in Telegraaf gelezen. Het blad weet trouwens nog meer te *eggen. Zoals men weet, waren er ge- Jachten, dat Lieftinck er genoeg van !Jad en dat hij om ontslag zou vragen. *taar De Telegraaf weet uit de beste bron in Washington te melden: „Er is K*en enkele reden waarom Lieftinck *lch in het huidige stadium terug zou gekken." Waarschijnlijk moet men dit "Is zo lezen: Washington bepaalt, dat lieftinck nog wat blijven moet! Zu Befehl! --- Met spoed In „Vrij Nederland" van deze week Jezen we over de revolutie-operette in harderwijk: , i.Wanneer inderdaad — maar wij *Hnnen dit bericht van het A.N.P. bijna *'et geloven — de marechaussee uit op 10 September in Harder- Mik een oefening in het onderdrukken **n woelingen heeft gehouden, waarbij pilitairen verkleed als „raddraaiers" 'uzen zoals „tegen het kapitalisme" en j|Bteun aan de arbeidersregering" hebben aangeplakt, dan dienen er nodig lieden van hun verantwoordelijke «J°sten te worden ontheven. Handhaving de orde is een zware taak, waartoe jj'êér nodig is dan vechtkunst. Een mi- I 'hium aan maatschappelijk inzicht bv. * daarbij werkelijk onontbeerlijk. Wie Jöno 1951 de marechaussee laat optreden ter verdediging van het kapitalisme en ter bestrijding van „arbeidersbering" (welke?... die van Attlee ?°ms?). die dient met bepaald ondepar- spoed te worden overgeplaatst naar een post waar h(j geen geaar meer oplevert voor de maatschappelijke orde." --- Amerika wil Sowjet-Unie meer laten bijdragen in kosten UNO Op aandringen van de Amerikaanse afgevaardigde heeft de budgetcommissie van de Verenigde Naties een plan opgesteld, volgens hetwelk de Sowjet- Unie en alle Volksdemocratische landen het volgend jaar meer zullen moeten betalen als bijdrage in de kosten van de UNO. Het plan zal door de Algemene Vergadering in November besproken worden. De Sowjet-Unie zou 1.172.500 dollar meer moeten betalen, de S.S.R. Bjelo- Rusland 40.700 dollar, de S.S.R. Oekraïne 159.700 dollar, Tsjechoslowakije 28.200 dollar en Polen 126.800 dollar. "Voor zichzelf heeft Amerika echter een verlaging van de bijdrage in de kosten bedongen, namelijk van 823.400 dollar. Ook heeft Amerika gepleit voor verlaging van de bijdrage van Nederland (met 37.600 dollar), Joegoslavië (met 32.900 dollar), Engeland (met 330.300 dollar) en van enkele andere landen. De Sowjet-gedelegeerde heeft tegen het Amerikaanse voorstel geprotesteerd en verklaard, dat de Sowjet-Unie het land is met de grootste oorlogsschade. Daarom zou het betamen, dat Amerika dat geen schade heeft geleden door de oorlog, een naar verhouding veel groter deel van de kosten van de UNO op zich zou nemen dan de Sowjet-Unie, aldus de Sowjet-afgevaardigde. --- Daders roofoverval Den Ham gegrepen DEN HAM, 13 Sept. — Het is de rijkspolitie te Den Ham (Overijsel) gelukt de daders van de roofoverval, vorige week gepleegd op de 79-jarige alleen wonende weduwe Kruithof aan de Geerdijk aldaar op te sporen. Uit de wijze, waarop de overval geschied was, bleek, dat de daders ter plaatse niet onbekend moesten zn'n. De verdenking viel dan ook op twee ingezetenen, de 20-jarige A. H. uit Den Ham en de 18--jarige H. H. uit Vroomshoop. Na een langdurig verhoor hebben beide verdachten een volledige bekentenis afgelegd. --- ALITET GAAT NAAR DE BERGEN door T. SUÜMÜESJKIi\ Uit feuilleton Is een verkorte uitgave van de roman, die bil de Uitgeverij Pegasos te Amsterdam verkrijgbaar is. 31 Yarak stond lange tjjd in de doorgang van Rynteu's yarang, voor hrj de moed bijeen kon garen oni naar binnen te gaan. Het was een vernedering voor een man, buiten de deur gezet te worden. De mensen zouden hem kunnen uitlachen. Yarak aarzelde lang vóór hij kuchte om zijn aanwezigheid aan te kondigen. Hij vroeg zich af, of hij zich niet beter de keel had kunnen afsnijden. Yarak kreunde van angst. Het hoofd van Rynteu kwam uit de polog te voorschijn. „Kom binnen, Yarak, kom binnen!" zei de gastheer met warmte. „Rynteu, Charlie heeft me buiten de deur gezet! Hij zegt, dat ik by jou moet wonen", „Goed. Blijf hier. Er is ruimte genoeg. We zullen de handelaren samen ontvangen. Het is hier prettig. Je weet zelf dat mijn yarang de verzamelplaats is van al het nieuws langs de kust". Oude Rynteu behoorde met heel zh'n have en goed aan mijnheer Thompson. Bijna twintig jaar lang had hjj onder Charlie's vleugels geleefd. Rynteu's vrouw bracht herhaaldelijk bezoeken aan Charlie. Hoeveel geschenken had zrj van hem mee teruggebracht! En Rynteu zelf had Charlie vereerd met een geweer. O, wat was Rynteu gelukkig geweest! Want niemand anders had zulke geschenken gekregen! Rynteu waardeerde Charlie's vriendelijkheid en zou die nooit vergeten. Vaak kwamen er zelfs jagers en trappers uit plaatsen, waar de koopman Broechanov zijn handelsyarang had, om met Charlie handel te drijven. En altijd stapten ze af in Rynteu's yarang. Rynteu zorgde er voor, dat hij in de zomer een voorraad voedsel aanlegde voor de honden der handelaren. Hij besteedde al zh'n tijd om te jagen. Ook Charlie was gewoon 's zomers wat extra vlees te kopen en het in Rynteu's vleeshol op te slaan. Er was een hoop vlees nodig om de honden 's winters te voederen. Zo leefde en werkte Rynteu voor Charlie. Hij had een groot gezin gehad, maar zij waren allen gestorven, met uitzondering van een dochter, die voor hem de huishouding deed. En dus was Rynteu meer dan verheugd, toen Yarak met zijn slaaphuiden naar zijn yarang kwam. Geen wonder! Was Yarak geen sterke, gezonde, jonge man? Waarlijk, Rynteu zou er niets geen bezwaar tegen hebben, hem tot schoonzoon te krijgen. Rynteu scharrelde om hem heen en deed zijn best om hem op zn'n gemak te stellen. „Waarom drukt de zorg op je wenkbrauwen, Yarak?" „Hou je stil, Rynteu, als je niet wilt, dat ik je een goed pak slaag geef". „O!", zei Rynteu verrast. „Heel best. Natuurlijk zal ik me stil houden". HOOFDSTUK XXV, Mijnheer Thompson was zo verdiept in zjjn oorlogsplannen tegen de Noord-Compagnie, dat hij geheel het wandelingetje vergat, dat hij in de regel na het koffiedrinken voor zijn gezondheid deed en dat bestond in het viermaal heen en weer lopen tussen zijn huis en het strand. Het was reeds middag, maar mijnheer Thompson had zich nog niet laten zien. Bezorgd over het ongewone gedrag van haar man, ging Roeltyna zijn kamer binnen en zei zacht: „Charlie, er zijn veel mensen gekomen om handel te drijven". Mijnheer Thompson staarde uit het raam. Hij beval, zonder het hoofd om te draaien: „Maak thee voor ze in Rynteu's yarang. Geef hun een paar beschuiten, maar niet te veel, net genoeg om hen te lokken. Het wild heeft niet veel vlees nodig om in de klem gevangen te worden". Mijnheer Thompson kleedde zich aan en ging naar buiten. In het voorbijgaan van de zijkamer, waarin zjjn gezin woonde, zag hij een paar torbazen van een man, die onder het gordijn van dierenvellen uitstaken. Mijnheer Thompson trad naderbij, gaf een schop tegen de torbazen en vroeg streng: „Van wie zijn die benen?" Het gordijn bewoog en het glimjschende gezicht van Yarak keek eruit. Mijnheer Thompson werd woedend. „Jou vervloekte hoerenzoon! Heb ik je niet gewaarschuwd, dat je uit mijn huis moest blijven?" Mijnheer Thompsons ogen puilden letterlijk uit zijn hoofd. Zijn rode neus werd blauw en het schuim stond op zjjn mond. Yarak, die heel kalm was, keek op en vroeg: „Maar waarom toch, Charlie?" Alle zelfbeheersing verliezend greep mijnheer Thompson Yarak bij zjjn been en trok hem dwars over de vloer naar de buitendeur. Hij knarste met zijn metalen tanden en brulde: „Eruit!" Yarak kwam langzaam overeind, glimlachte zuur ca ging heen, gebukt onder een diep gevoel van onrecht. Mary's hoofd keek onder het gordijn vandaan. Haar ogen vlamden als die van een woedende wolvin. Toen zij de blik van haar vader ontmoette, trok zij het gordijn met een heftig gebaar neer. Mijnheer Thompson, die hijgend adem haalde ging naar zijn kamer terug en liet zich zwaar in zijn sch'ommelstoel zakken, hrj was uitgeput van emotie. Hfl vulde zijn pijp en begon er zenuwachtig aan te trekken. „Ik ben toch wat te ver gegaan. Het is niet verstandig, slaags te raken met de mensen hier, vooral niet in dez« tijd!" Mijnheer Thompson* verweet zichzelf zijn overhaast» handelwijze en hjj besloot, het op een of andere wh'ze weer goed te maken. Hij riep Mary, maar niemand antwoordde. „Ben!" riep Charlie. Een kleine jongen snelde de kamer binnen. Hij was in rijke pels-klederdracht gehuld en zijn parka was afgezet met wit vossenbont. De jongen die donkere haren en regelmatige gelaatstrekken had, bleef in de deuropening staaa en wachtte tot zijn vader zou gaan spreken. „Kom hier, mijn jongen!" zei Charlie vriendelijk. Ben ging naar zijn vader toe en ging naast de schorn» melstoel staan. Mijnheer Thompson sloeg zh'n arm om he'ra heen en vroeg: „Is Mary uitgegaan?" (Wordt vervolgd)J --- Tweede verjaardag Chinese Volksrepubliek Indonesiërs uitgenodigd naar Peking Vijf Indonesiërs hebben een uitnodiging uit Peking ontvangen om de herdenking van de tweede verjaardag van de Chinese Volksrepubliek op 1 October a.s. bü te wonen. Deze vijf personen zijn: Ki Hadjar Dewantoro, de bekende Indonesische autoriteit op opvoedkundig gebied en leider van de Taman Slswa-scholen, Moh. Safei, leider van de onderwijsinstelling Kajutaman op Sumatra, M. T a b r a n i, hoofdredacteur van het burgerlijke blad Pehandangan, B. M. Diah, hoofdredacteur van het burgerlijke blad Merdeka en mevrouw Trimurti, een der leidsters van de vrouwenbeweging Gerwls. De uitnodigingen zijn gestuurd en ondertekend door Kv o Mo- j o, vicepremier, letterkundige en voorzitter van het Chinese Nationale Vredescomité, Tsai Tsjang, voorzitster van de federatie van Vrouwenorganisaties en Ma o Toen, minister van Cultuur, schrijver en vice-voorzitter van de Federatie van Letterkundigen en Kunstenaars. Nieuw Chinees blad in lndonesia In Surakarta is een nieuw Chinees maandblad — Nieuw-China — verschenen, dat in de Indonesische taal is geredigeerd. De ambassadeur van de Volksrepubliek China in Indonesië schreef in een begeleidend woord: „De volkeren van China en Indonesië moeten zich ter wille van de wereldvrede en van de bevrijding van de volkeren van. Oost-Azië, zo nauw mogelijk aaneensluiten." In een inleidend woord schreef de redactie, dat het doel van het blad is meer bekendheid te geven aan het nieuwe China. --- Proces tegen 18 politie beambten in New York Wegens corruptie en steun aan gangsters In New Vork zou Woensdag een proces beginnen tegen een groep van 18 officieren en minderen van de politie aldaar, die zich hebben schuldig gemaakt aan velerlei soorten corruptie, zwendel, samenwerking met gangsters, bescherming van speelholen enz. Zij hebben voor millioenen dollars aan steekpenningen aangepakt. De eerste zitting van het proces kon niet doorgaan, daar de twee hoofdgetuigen verdwenen waren. Het waren Harry Gross en zijn helper. Gross is een van de beruchtste „bookmakers" van New Vork, die per jaar minstens 20 millioen dollar omzet. Gross was „verzocht" (!) om als getuige te verschijnen maar op weg naar het politiebureau, waarheen hij zich onder politiegeleide begaf, is hij „ontsnapt". Waarschijnlijk heeft men hier te maken met een nieuw geval van omkoperij 1 Gross werd later gearresteerd. Het proces zal nu waarschijnlijk Vrijdag beginnen. --- Voor een Vredespact .Grote Vijf Meer dan 530.000 handtekeningen in Indonesië Ondanks terreur actie voortgezet Volgens een mededeling van het Indonesische Nationale Comité ter verdediging van de Wereldvrede zijn er tot 4 September j.l. 536.691 handtekeningen onder de oproep voor een Vredespact tussen de Grote Vijf in Indonesië opgehaald. Ondanks de terreur van de Sukiman-regering, die honderden vredesstrijders in de gevangenissen werpt, wordt de actie verder met kracht voortgezet. De fascistische maatregelen van de regering hebben de Indonesische vredesstrijders juist aangespoord om nog harder te werken voor de verzameling van de handtekeningen. In Indramaju (West-Java) bijvoorbeeld werden in zeer korte tijd opnieuw 29.000 handtekeningen opgehaald. Ook in Surabaja waar de autoriteiten vredesmeetings hebben verboden 'en waar vele vredesstnj°ders zijn gearresteerd, vindt er juist een versterking van de actie plaats. ja dat kan ook — je moet van plan zijn die ware kenmerken te verdoezelen» Want er wordt wel veel gereisd tegenwoordig, door ministers, hoge ambtenaren, vakbondsbestuurders, van en naar Washington en als we daarin het kenmerk van onze nationale vrijheid moeten zien, dan is er wat loos met dim vrijheid. ---