Korea: Stalingrad voor Amerikaanse agressor Overwinning signaal voor versterking vredesstrijd Bombardeert de regering met moties! Verdubbelt de inspanning voor Pact van Vijf! (Van onze verslaggever) AMSTERDAM, 30 Juni. — Enkele uren nadat Truman — gedwongen door het vredesvoorstel van Malik — aan generaal Ridgway bevel had gegeven wapenstilstandsonderhandelingen met de Koreaanse Volksrepubliek te gaan voeren, kwamen gisteravond talrijke Amsterdamse arbeiders in beide zalen van „Bellevue" bijeen. De vergadering stond in het teken van de door alle vredelievende mensen gedeelde vreugde over de pas behaalde overwinning. „De Amerikaanse agressors hebben reeds na één jaar oorlog tegen het moedige Koreaanse volk en tegen de eenheid van willen en activiteit der vredeskrachten hun Stalingrad gevonden", riep Annie Averink onder daverende bijval uit. De vergadering was tegelijkertijd doordrongen van de ernst van het ogenblik. „Laat niemand toegeven aan de stemming van „nu komt het vanzelf wel in orde", zo waarschuwde Fred Schoonenberg met klem. „De Amerikaanse kanonnenkoningen hebben hun winstgevende plan om de aarde in brand te steken, moeten utstellen, maar nog lang niet opgegeven." En wijzend op de enorme perspectieven, die deze overwinning voor de zaak van de vrede schept, zei hij: „Verdubbelt de activiteit voor het Vredespact! Werkt aan de eenheid in de strijd voor de vrede door — agiterend en propagerend in buurt en bedrijf, collectief en individueel, geduldig en onophoudelijk — het net van leugens over de Sowjet-Unie te verscheuren! Dwingt de regering Drees-Teulings met een vreedzaam bombardement van brieven en telegrammen de troepen uit Korea terug te trekken en het vredesvoorstel van Malik te ondersteunen! De xoapenstïlstand in Korea kan zo de hefboom worden voor een vredesconferentie tussen de Grote Vijf!" --- Hulp aan Korea! DEZE vergadering, georganiseerd door het district Amsterdam van de CPN, werd bijgewoond door Paul de Groot en Gerben Wagenaar, resp. secretaris en voorzitter van de Communistische Party Nederland. Als eerste sprak Annie Averink. Een half jaar voor het uitbreken van de Amerikaanse agressie had zij op de Aziatische vrouwenconferentie in Peking kennis gemaakt met de dappere vrouwen van Korea. „Nu hebben Amerikaanse superforten hun steden en dorpen met de grond gelijk gemaakt en tienduizenden met hun hoopvol opgebouwde bezittingen vermoord. Duizenden kinderen Zwerven langs de wegen. En nog zij* er mensen, die denken, dat het zo erg niet is. Dat heeft ook het Duitse volk van de misdaden der fascisten gedacht. Het heeft er zwaar voor moeten boeten, dat het zich heeft laten misleiden." Annie Averink sprak over het Stalingrad, dat de Amerikaanse agressors niet na 3 jaar oorlog, zoals Hitler, maar reeds na 1 jaar op Korea hadden gevonden. „Het jonge, ongeoefende leger van Korea, voorzien van buitgemaakte Japanse wapens, zonder luchtmacht en vloot, maar mèt de steun van de internationale arbeidersklasse en alle vredelievende en democratische mensen in de wereld, was in staat de machtige, geperfectionneerde oorlogsmachine van Amerika en zijn satellieten tegen te houden en terug te slaan." (Applaus.) „Punt 1 van het Amerikaanse oorlogsprogram, in Korea een nieuwe wereldoorlog te beginnen, is mislukt! De krachten van de vrede zijn sterker gebleken!" (Applaus.) Vrede afdwingen TTET vredesvoorstel van Malik is mil"-'"* lioenen eenvoudige mensen uit het hart gegrepen", zo vervolgde Annie Averink. „Duidelijk is opnieuw de onverzettelijke vredeswil van de Sowjet-Unie, haar vertrouwen in de krachten van de vrede, haar leidende rol in de strijd voor de vrede gebleken. Het voorstel van Malik moet onmiddellijk worden aanvaard. Wij kunnen de vrede afdwingen met een stroom van handtekeningen voor het Pact van Vijf, die niet alleen het bewijs zijn, dat wij de vrede willen, maar vooral, dat wij er voor willen strijden." Annie Averink riep vervolgens de Amsterdamse arbeiders en het gehele Nederlandse volk op, "het dappere, mishandelde Koreaanse volk ook materieel, met voedsel en kleding, te steunen. Reeds in de pauze werd voor dit doel geld ingezameld. „ledere vader en iedere moeder hebben de plicht, voor de Koreaanse kinderen te doen, wat zij voor hun eigen kinderen doen", zo zei Jaap Brandenburg, de voorzitter van de vergadering. Eenheid ■TVAARNA sprak Pred Schoonenberg. -L» „De voornaamste hindernis voor het vormen van een vredesfront, dat de overgrote meerderheid van ons volk omvat, is het leugennet, dat de oorlogsstokers in 6 jaar hetze over de Sowjet- Unie hebben geweven. Zoals eens Hitler herhalen zij dag en nacht, door de radio, in de pers en op de film de leugen, dat „het Westen" Zich wel moet bewapenen, omdat de Sowjet-Unie wil aanvallen. Het is de eerste taak van de communisten, deze leugen te ontmaskeren. Doe dit in de fabriek, op de werf, op de steiger, in het atelier en op kantoor. Spreek met uw kameraden over het vredesvoorstel van Malik, dat door alle vredelievende mensen met vreugde en hoop is begroet, dat de vredeswil van de Sowjet-Unie voor een ieder duidelijk aantoont. Blaast het rookgordijn weg, dat PvdA-, KVP-, en Uniebondsleiders tussen de arbeiders hebben opgetrokken, dat verhindert, dat overal de strijd voor de 10% loonsverhoging uitbreekt. Voor de werkers is er slechts één leuze: Geen cent voor de oorlogsvoorbereiding! Niet versoberen, maar 10% loonsverhoging! Het geld is er. Alleen al de winst,van de Koninklijke Oliemaatschappij is gelijk aan 10% op het jaarloon van 4 millioen Nederlandse werkers. Vandaag staat voor ons het levende bewijs, dat alleen eenheid van optreden tot successen leidt! Wij hebben geen andere keus dan tp strijden voor de eenheid, voor het bondgenootschap van communisten met alle andersdenkenden, willen wij in ons land dat brede zegevierende vredesfront oprichten, dat de duistere machten van de oorlog wegdrukt. Geduldig en energiek opklaren en overtuigen, onze andersdenkende kameraden niet vereenzelvigen met hun leiders, hen niet van ons afstoten door onbesuisdheid, grofheid." In eigen handen URED SCHOONENBERG riep alle x vredesstrijders, de Communisten in het bijzonder, op om de inspanning voor het Pact van Vijf te verdubbelen. „Wij krijgen op de redactie van „De Waarheid" brieven van mensen, die vragen waar zij hun handtekening kunnen zetten," zo zei hij. „Zij zijn in hun straat niet bezocht, ook destijds niet voor de actie tegen de atoombom. Wij mogen geen genoegen nemen met 500.000 handtekeningen. Voor het vredesverdrag moeten wij daar ver overheen. De verwarring en onzekerheid in het oorlogskamp moeten wij thans tot de laatste mogelijkheid gebruiken om onze regering te dwingen zich los te maken van Korea. De spits van het oorlogskamp, Wallstreet, wereldvijand no. 1 komt zwak te staan als wij de regering' Drees—Teulings dwingen haar gevaarlijke oorlogspolitiek op te geven en zich positief achter de Sowjet-voorstellen te plaatsen en achter de eis van het Pact van Vijf. Doet in alle bedrijven als de arbeiders van de stadsreiniging sectie 4 en van de garage Oost, als de havenarbeiders, in de nachtploeg van de Stoomvaartmij. Nederland, de arbeiders van de DRAKA: Bombardeert de regering met moties: Vertrouwt op eigen rfrachten! Werkt en strijdt, agiteert en organiseert naar de leefregel van kameraad Stalin: Wij hebben het in eigen handen elk gesteld doel te bereiken !" Onder daverende bijval werd door de aanwezigen een motie aangenomen, waarin van de regering wordt geëist, dat zij de vredesvoorstellen van Malik ondersteunt en de Nederlandse troepen onmiddellijk uit Korea terugtrekt. --- DE MOTIE 1200 aanwezigen, in vergadering bijeen, belegd door de Communistische Party van Nederland, Distrist AMSTERDAM, op Vrijdag 29 JUNI 1951, in gebouw Bellevue, gehoord hebbende de voorstellen; tot het staken van het vuren in Korea en het wederzijds terugtrekken van de troepen achter de 38e breedtegraad, gedaan door de vertegenwoordiger van de Sowjet-Unie bij de U.N.0., Jacob Malik, dringen er met de meeste klem bij de Nederlandse regering op aan, deze voorstellen volledig te ondersteunen en eisen van deze regering, elke deelname aan de oorlog in Korea te staken en onmiddellijke terugtrekking van de Nederlandse soldaten aldaar. * De telefoonaansluiting met de gemeente Oosthuizen zal in tegenstelling met vroegere berichten, pas op 31 Juli automatisch zijn. * In het Staatsblad 212 is afgekondigd de wet, houdende een noodregeling kinderbijslag voor kleine zelfstandigen. --- De soldaten van het agressie-leger in Korea zijn het vechten meer dan moe en zij hebben het Sowjet-vredesvoorstel (dat gedaan is bij monde van Jacob Malik) dan ook met de grootste geestdrift ontvangen. Bovenstaande foto is geknipt uit de New Vork Times van Maandag 25 Juni, de deftige, nauw met de Amerikaanse regering verbonden New Yorkse krant. De kopregel luidt: „XJNOtroepen juichen het Sowjet-voorstel tot een ivapenstilstand toe". Het ónderschrift in de New Vork Times luidt: „Een groep Amerikaanse, Canadese en Portoricaanse soldaten bij de 38ste breedtegraad zwaaien en juichen bij het ontvangen van berichten over de suggestie van Malik om te komen tot een wapenstilstand." De Volkskrant zit met deze geestdriftige reactie van de Amerikaanse soldaten in Korea danig in haar maag en publiceerde op Donderdag een stuk met een twee-koloms kop: „Frontsoldaten lenen Malik maar een half oor". Ziehier wat de Volkskrant beweert, na gesuggereerd te hebben, dat de „UNO-soldaten" geen belangstelling zouden hebben voor het vredesvoorstel van de Sowjet- Unie: „Zij (de UNO-soldatcn) luisteren maar met een half oor. Zij houden zich koel maar zelfbewust aan hun taak: oorlogsvoeren en alles wat daarmee in verband staat". De bovenstaande foto in de reactionnaire Amerikaanse krant laat wel anders zien! THE NEW .VORK TIMES --- UNITED NATIONS TROOPS HAIL RUSSIAN TRUCE PROPOSAL A group of soldiers from the Uniled States, Canada and Puerto Rico at the Thirty-eighth Parallel wave a sign and cheer on receiving news of Malik's cease-fire suggestion. A«ociat«i p™» wirgphoto --- DE AVOINTUREN VAN ALGERNON SIDNEY POTTS „Maar je houdt je toch aan onze afspraak, nietwaar?' zei Mary ~we komen toch in Rome samen?" ~Ik verbaas me er werkelijk over, Mary,' dat je onz vriendschap zo kunt opdringen, waar ze zo duidelijk afge wezen wordt." ~Adieu-vaarwel," zei hij tot mij. „Adieu," zei ik, met een brok in de keel, dat mij bijna deed stikken en het rijtuig reed weg en liet mij achter, staande in de stofwolk die het opgejaagd had. Elke slag' van de zwepen der postiljons gaf mij een schok,,alsof hij op mijn eigen schouders was neergekomen, en eindelijk, toen de koets om de bocht uit het gezicht verdween, overviel mij zulk een gevoel van verlatenheid, dat ik overstelpt door droefheid op een steen aan de kant van de weg moest gaan zitten. Eindelijk vermande ik mij en 3lenterde naar de stad terug. Het was er zo stil, zo geheel vrij van alle verkeers- of zakendrukte, dat ik er middenin was voor ik 't zelf nog goed wist. Er waren straten zonder voorbijgangers, winkels zonder klanten en zelfs café's zonder bezoekers en ik vroeg mij af waarom de mensen toch aldu; samenhokten om niets te doen en ik dwaalde voort door straten en stegen zonder iemand te ontmoeten die iets om handen had Eindelijk kwam ik aan de oever van het meer, waarlangs een eind ver een kleine kade liep, die eindigde in een soort van boulevard, nu met gras begroeid en verwaarloosd. Hier kon men tenminste genieten van de frisse lucht en het natuurschoon, hoewel de burgerij ook dit niet bijzonder leek te waarderen en ik doolde voort tot het einde van het terras, waar een brede trap een verbinding vormde met het meer; ongetwijfeld een plaats waa ,1e burgers eens gingen baden en zich gingen verzetten i, het gezelschap van Frauen en Fraüleins. Ik stond op het punt terug te keren, toen ik een mai. ipmerkte, die op een der onderste treden zat te kijken naar twee miniatuur-bootjes, die hij zo juist te water gelaten had. Dit leek mij de opperste luiheid en ik ging op de wering zitten om hem gade te slaan. Zijn gedrag was inderdaad bijzonder vreemd, want daar er geen wind wai om de zeilen te vullen en zijn bootjes doodstil lagen, leel hij er iets anders op bedacht te hebben, om zijn belangstelling gaande te houden. Hij belastte'een er van met steentjes tot zijn dolboord het water raakte en door e: daarna zachtjes met de hand op te drukken liet hij het lingetje langzaam zinken. Ik weet niet zeker of ik hardop jegon te lachen dan wel of de een of andere uitroep mij ontsnapte terwijl ik toekeek, doch in elk geval moet ik enig geruci.t gemaakt hebben, want hij schrok en wendde t hoofd om en ik zag Harpar, de Engelsman, die ik de orige dag in Constanz ontmoet had. ~Nu, je bent er per slot van rekening niet veel wijztr ioor," zei hij nors, zonder me zelfs te groeten. In deze woorden en ook in de woeste uitdrukking vru ijn gelaat lag iets, dat het vermoeden van krankzinni;;-ïeid in mij wekte en ik zou maar al te graag heengegaan zijn zonder te antwoorden, indien hij niet opgestaan en aaar mij toegekomen was. „Nou," herhaalde hij met een spottende lach, „heb ik geen gelijk? Je kunt er geen touw aan vastknopen, niet waar?" „Ik begrijp werkelijk niet wat U bedoelt!" zei ik. „Ik fcuii door een louter toeval hier beland en niets verwondert me meer dan U hier te zien." „Ja, ja, dat ken ik," ging hij op dezelfde spottende toon voort, „met dat soort van toevalligheden heb ik al meer te doen gehad; maar zoals ik al zei, 't geeft je niets, want jij, noch iemand anders in Europa, begrijpt ook maar in de verste verte wat 't te betekenen heeft." Het was me nu volmaakt duidelijk dat hij gek was en mijn enige zorg was hem zo gauw mogelijk te slijten. ~'t Verwondert me helemaal niet," zei ik met voorgewende ongedwongenheid — 't verwondert me helemaa liet dat U op een dergelijke eenvoudige manier u probeert te amuseren, want in een plaats die zo saai is, is eiktijdpassering welkom." „Eenvoudig genoeg, ais je 't eenmaal weet," zei hij me en eigenaardige blik. ~U is hier zeker gisteravond aangekomen?" vroeg ik verlangend om het gesprek in een aangenamer baan ti leiden. „Ja, ik kwam hier heel laat aan. Ik had 't ongelul. mijn enkel te verstuiken en dit hield me erg lang or onderweg en zal me mogelijk nog wel 'n paar dagen hie; op houden." Ik vernam waar hij logeerde in de stad en ziende hoe veel moeite en pijn 't lopen hem veroorzaakte, bood il, aan hem te helpen. „Nu, je hulp zal ik niet afslaan," zei hij droog; ~maa; loop een* even een eindje door, 'n vijf en twintig, dertig pas, dan kom ik bij je. Je begrijpt me zeker wel." Nu, ik begreep hem inderdaasd niet, behalve dan dat ik hem uitzinnig achtte en het kwam in me op, mijn voordeel te doen met zijn kreupelheid en zo hard ik kon weg te lopen. Ik vermoedde dat een edelmoediger aandrang dit verijdelde, want ik gehoorzaamde stipt zijn bevelen en wachtte tot hij zich bij mij voegde. Hij kwam heel langzaam naar me toe en leed blijkbaar veel pijn. Met de ene hand leunde hij op een stok en in de andere had hij de beide bootjes. „Zal ik die voor u dragen?" vroeg ik. „Nee, doe geen moeite," zei hij, op dezelfde onbeleefde toon. ~Niemand anders dan ik raakt deze dingetjes aan." Ik gaf hem nu mijn arm en wij liepen langzaam voort. „Wat is er van die vagebonden geworden? Zijn ze nog bj je?" vroeg hij kort. „Ik heb ze gisteren verlaten," zei ik kortaf, daar ik geen verdere uitleg wenste te geven. „En daar deed je wijs aan," hernam hij met ernstig gelaat. „Zelfs al steekt er niets bijzonder kwaads in dit soort van lieden, ze zijn toch slecht gezelschap, door de ongeregelde manier waarop ze in hun onderhoud voorzien. Als je 't leven tot een kansspel maakt, moet je zelf de speler worden. En in dit soort van bestaan is er een ding, dat een eerlijk man niét dulden kan, nl. dat om zelf te winnen, iemand anders verliezen moet. Begrijp je me?" „Zeker, en ik ben zeer getroffen door wat u zegt." „In dat geval," zei hij, mij met de elleboog in de zij stootend — „als dat zo is had je ook niet kunnen komen om mij te bespieden, — hé?" Ik kwam krachtig op tegen deze misvatting, doch zag duidelijk, dat 't niet hielp. „Laat maar, laat maar," zei hij hoofdschuddend, ~zoals ik al eerder zei, zou je, al zag je de zaak voor je'ogen gebeuren, er niets van begrijpen. Ik ben niet bang voor jou, of voor alle mensen van Europa! Daar, dat is een uitdaging voor jullie allemaal. Ga één voor' één met 't probleem voor je zitten en ziet eens wat je er van maakt." (Wordt vervolgd) --- Een overzicht van de zalen van Bellevue te Amsterdam tijdens de vergadering van Vrijdagavond --- 250 blikjes melk voor Korea! Aan het einde van de vergadering in „Bellevue" ontving het districtsbestuur van de CPN, Amsterdam, het bericht, dat de Pioniersbond reeds 250 blikjes gecondenseerde melk voor het Koreaanse volk heeft ingezameld. Helpt het dappere volk van Korea! --- Het 5 Waarheid-zomerfeest Provincie Groningen meldt 700 deelnemers! (Van onze verslaggever.) TN Groningen vind je grote klasse-te•*■ genstellingen. Het scherpst zijn ze op het land, waar je kolossale villa's aantreft van de dikke herenboeren en armzalige woonhokken van de landarbeiders. Maar landarbeiders, die weten wat er in de wereld te koop is en er doelbewust naar handelen. Zie maar eens naar Finsterwolde, waar ze zó vastberaden waren, dat vader Dreés er in opdracht van de Amerikanen de gemeenteraad de nek omdraaide en er een regeringscommissaris voor terug gaf. Is het een wonder, dat deze arbeiders — deze kerels uit een stuk — in ons midden zullen zijn op het Zomerfeest? Natuurlijk niet! We hadden het verwacht van de Grönnegers, van de landarbeiders, .de jongens van de scheepswerven, van de strocartonfabrieken, van an dere bedrijven. De reiskosten zijn nogal aan de hoge kant — een snelle Dieseltrein heeft ruim drie uur werk om je vanuit Groningen naar Am- sterdam te brengen, laat staan een autobus — maar met flink sparen kom je een heel stuk, al gaat dat sparen dan soms ook heel erg moeilijk. En ziedaar: ZEVEN HONDERD deelnemers staan ingeschreven, die óf Zaterdag, of in het holst van de nacht de reis naar Amsterdam zullen beginnen. Een evenals vorige keren tóch als eersten op het feestterrein zullen aankomen? Denk er aan, Groningers, wat dat betreft hebben jullie een naam te verliezen! Dat is echter het belangrijkste niet. Het belangrijkste is, dat jullie de zaken goed voor elkaar hebben, ofschoon dat natuurlijk nog lang niet betekent, dat er op de lauweren gerust zal worden. Maar we zijn er van overtuigd, dat jullie je daaraan ook niet zult bezondigen. Zoals geen mens trouwens doet, want we ontvangen nu zo langzamerhand een hele stroom brieven uit het land, waaruit voortdurend blijkt, dat er overal flink wordt aangepakt. Laten we dan tot besluit voor vandaag nog even herinneren aan onze afspraak van Woensdag: iedere lezer neemt een niet-lezer mee naar het Waarheid-Zomerfeest! --- Lieftinck verdedigt avonturierspolitiek „Een waagstuk militaire uitgaven te doen zonder zekerheid Amerikaanse dollars” Smeekbede tot Amerikaanse Congres (Van onze parlementaire redacteur) DEN HAAG, 29 Juni — In een vier uur lang rede heeft minister Lieftinck vanmiddag in de Tweede Kamer bevestigd welk een lichtzinnige avonturierspolitiek de Nederlandse regering volgt. Lieftinck zeide het ten dele eens te zijn met Welter, die opgemerkt had, dat we de Amerikanen maar moeten laten weten, dat de militaire inspanning de krachten van Nederland te boven gaat. De minister voegde daar aan toe, dat de militaire uitgaven het binnenlandse economische front inderdaad ernstig verzwakken. „Doch het is in het vertrouwen — en het gerechtvaardigde vertrouwen — dat de Amerikaanse regering ons met voldoende dollars zal helpen, dat de regering op het standpunt staat, dat we dit waagstuk moeten beginnen". En smekend liet hij direct daarop volgen: „Ik hoop dat het Amerikaanse Congres spoedig een gunstige beslissing neemt. Want al te lange onzekerheid maakt het te voeren beleid wel zeer moeilijk". De minister van Financiën was zijn rede begonnen met te herinneren aan de regeringsverklaring van 17 Maart, waarin aangekondigd werd dat er in verband met de oorlogsvoorbereiding zware lasten op de werkende bevolking zouden worden gelegd. Daarmee wilde Lieftinck als het ware zeggen: Jullie maken nu wel veel bezwaren tegen de voorstellen die de regering doet, maar houdt er rekening mee dat jullie stuk voor stuk toestemming hebben gegeven om deze politiek te voeren. Belastingverlichtingen afgewezen TTIERVAN uitgaande heeft Lieftinck dan ook in eerste instantie elke poging om op de belastingen te bezuinigen, afgewezen. Wel was hij bereid tot onderlinge verschuivingen, doch het resultaat ervan zou moeten zijn dat de opbrengst in ieder geval 245 millioen blijft. Om aan te tonen dat de militaire offers die Nederland zich getroost maar een schijntje zijn in vergelijking met de andere landen, somde hij de oorlogsuitgaven dier landen op. Daaruit blijkt dat ons land alleen nog maar achterblijft bij Amerika en Canada, maar dat alle andere West-Europese landen in oorlogsuitgaven verre worden overtroffen. rWER de 1500 millioen die dit jaar voor de oorlogsvoorbereiding nodig zijn, zei de minister, dat zijn grootste zorg is dat dit geld niet gelijkmatig over de begroting verdeeld kan worden. Een belangrijk gedeelte moet in een snel tempo worden besteed, wat een ontzaggelijke belasting voor het budget met zich meebrengt en het monetaire evenwicht in gevaar brengt. In onderdelen ingaande op de verschillende bezwaren die tegen de belastingontwerpen waren geuit, vertelde Lieftinck, dat hij het beperken van de kinderaftrek van 21 tot 16 jaar een normale zaak vindt. Gezinnen met werkende kinderei. in die leeftijd verdienen meer, ze kunnen dus ook meer offeren. Hij verklaarde op grond van deskundige adviezen daaromtrent te willen afzien van een extra-belasting van de overwinst. De verhoging van de motorrijtuigenbelasting vond hij volledig verantwoord. Het onderbrengen van artikelen in de weeldebelasting van 15 tot 30 % verdedigde hij door te zeggen, dat beperking van de binnenlandse consumptie de regering wel gelegen kwam. Lieftinck besloot zijn rede met de hoop uit te spreken dat er bij de replieken meer waardering voor zijn voorstellen zal blijken te zijn, dan nu tot uiting was gekomen. Het debat wordt Dinsdag voortgezet. --- Protestbeweging tegen negervervolging heeft succes 25-jarige neger aan de dood ontrukt Het massa-protest tegen de vervolging van negers in de Verenigde Staten heeft opnieuw een succes kunnen boeken. Eén uur en 20 minuten voor hij op de electrische stoel zou sterven, is een nieuw proces gelast tegen de 25-jarige neger Paul Washington. Deze was in 1948 op valse beschuldigingen en op een bekentenis, die door mishandelingen was afgedwongen, ter dood veroordeeld in verband met „aanranding van een blanke vrouw." Dit is zoals bekend het gebruikelijke smoesje, dat de Amerikaanse rassenfanatici bedenken, als zij een neger willen lynchen. Het Amerikaanse Congres voor Burgerrechten voert reeds enkele jaren een hardnekkige strijd voor het leven van Paul Washington. Zijn protesten, die door talrijke massa-acties ondersteund werden, hebben thans een voorlopig succes gehad. --- Dr. Bloeme van „Hoog-Laren” overleden Op de leeftijd van 77 jaar is te Laren (N. H.) overleden Dr. P. J. L. Bloeme, voormalig geneesheer-directeur van het sanatorium „Hoog-Laren" en gedurende een reeks van jaren voorzitter van Ned. Ver. van Tuberculose-artsen. Vele oud-„Hoog-Laren"-patiënten zullen zich dr. Bloeme herinneren als de sympathieke dokter en vriend, die zich bij de Amsterdammers (die altijd in merendeel „Hoog-Laren" bevolkten) de bijnaam „Ome" Piet had verworven, een bijnaam, die een Amsterdammer slechts geeft aan degenen, die hij als een der zijnen beschouwd. Met Dr. Bloeme is een mens heengegaan die geheel zijn leven in dienst der bestrijding van de volksziekte de tuberculose heeft gesteld. --- Piloten van Amerikaanse straaljagers teruggezonden De Tsjechoslowaakse regering heeft medegedeeld, dat de twee piloten, die enkele weken geleden in Amerikaanse straaljagers bij Praag landden, over de grens zullen worden gebracht. De twee straaljagers zullen op kosten der Amerikanen naar West-Duitsland worden vervoerd. De Amerikaanse piloot zal aan de Tsjechoslowaaks-Duitse grens aan c.e Amerikaanse bezettingsautoriteiten worden" overgegeven. De andere piloot, de Noor Johansen, heeft de wens te kennen gegeven niet meer in dienst van de Amerikaanse luchtmacht of naar West- Duitsland terug te keren. Hij zal per vliegtuig naar Noorwegen vertrekken. In verband met de tocht van deze twee straaljagers heeft de Tsjechoslowaakse regering geprotesteerd tegen de herhaalde schhendingen van haar luchtruim door Amerikaanse vliegtuigen. • --- Tito vraagt Amerikaanse wapens Tito heeft zijn ambassadeur in Washington een officieel verzoek laten doen om Amerikaanse wapens. Dit is geschied na het bezoek dat generaal Popovitsj aan Amerika heeft gebracht. De ambassadeur moest perscorrespondenten toegeven, dat reeds Amerikaanse wapens in Joegoslavië zijn aangekomen, maar Tito en Truman willen, dat er nog meer oorlogstuig in Joegoslavië komt met het oog op de Amerikaanse agressie-plannen in de Balkan. --- Vao eo over anderen Truman kon niet anders! TPRUMAN kon niet anders, dan het voorstel van de Sowjet-regering aanvaarden. Dat is de korte betekenis van een hoofdartikel in Het Handelsblad van Vrijdag. Men leze slechts: „De Koreaanse oorlog is er (n.l. in Ameïika. red. W.) zeer onpopulair. Kan deze spoedig worden beëindigd in een eervolle overeenkomst, dan zal dat worden toegejuicht. De tournee van MacArthur in Texas was al verre van een succes.... (er kwam geen kip naar hem luisteren, red. W.)... Doch moest de aan mensenlevens en materiaal kostbare strijd nog lang voortduren, dan zou de publieke opinie óf een aangrijpen van China óf een prijsgeven van Korea kunnen eisen. Dat zou het vonnis zijn geworden over Trumans politiek." De ervaring had Truman echter geleerd, dat hij geen oorlog met kans op succes tegen China kan beginnen. Er zou hem dus volgens Het Handelsblad niets anders over blijven dan uit Korea weg te trekken! En dat is precies de reden waarom Truman gedwongen was op het voorstel van de Sowjet-Unie in te gaan. --- Drie korte zinnen waren voldoende dit is wat Elsevier van deze week — over het optreden van de Sowjett regering schrijft: „Maar het einde van zijn (Maliks, red. W.) rede bevatte drie zéér korte zinnen, waarin hij sprak over een wapenstilstand in Korea. En ziet: dit was genoeg. Dit was genoeg om de regeringen, de staatslieden en de diplomaten van de gehele vrije wereld in beweging te brengen. Dit was toereikend om verklaringen van Truman, Acheson en Morrison uit te lokken. Dit was voldoende om door de V.S.-ambassadeur Alan Kirk stappen te Moskou te doen ondernemen. Kortom — één enkele paragraaf van een woordvoerder van Sowjet-Rusland bracht het gehele internationale apparaat in beweging, teneinde de kan» op een wapenstilstand in Korea te onderzoeken." Commentaar hierop lijkt ons verder overbodig. --- Veroveringsplan mislukt QOK De Tijd geeft, zij het in bedekta termen, de mislukking van de toeleg der Amerikanen toe. Het blad wees er deze week op, dat zich de mogelijkheid om in Korea de vrede te herstellen thans in een „andere gedaante" voordoet, ~dan waarschijnlijk de meeste mensen op de wereld in de loop van het thans geeindigde oorlogsjaar hebben verwacht en gehoopt". Met de „meeste mensen op de wereld" bedoelde het blad da verdedigers van de Truman-politiek. Wat hadden ze gehoopt? Zijhadden er op gerekend, dat ~nadat de eerste phase van de Koreaanse oorlog was afgelopen...... de eenheid van Korea hersteld zou worden onder een onafhankelijke regering". Die zin moet men als fijnproever lezen. De „eerste phase" was afgelopen met de opmars van MacArthur naar de Yaloe-rivier. Wat De Tijd dus met een herstel van de „eenheid" onder een „onafhankelijke regering" bedoelt, dat is een door Amerika veroverd Korea onder een door Amerika ingestelde regering! En dat is mislukt! De mogelijkheid tot herstel van de vrede doet zich thans in een „andere gedaante" voor! Inderdaad! --- Het oorlogsdoel '"PEN slotte een aanhaling uit de Groene van deze week. Het blad schrijft: „Dat iemand als Syngman Rhee terstond wilde protesten heeft laten horen tegen de idee van een wapen-, stilstand bij de 38ste breedtegraad, is begrijpelijk. Zijn oorlogsdoel is va n de aanvang af geweest: de Yaloe, Korea's grensrivier, bereiken en daar-' mee het hele land in de macht krijgen van zijn regime". Wie echter is Syngman Rhee ? De uitvoerder van de politiek van Washington! Het blad mag nu wel beweren, dat Acheson het met dit oorlogsdoel niet eens was, maar het kan het geschiedkundige feit niet ontkennen, dat de mislukte opmars naar de Yaloe-rivier door Truman uitdrukkelijk is goedgekeurd. Herhaaldelijk heeft hij verklaard, dat Mac- Arthur volmacht had, de 38ste breedtegraad te overschrijden. Wat Syngman Rhee wilde, dat was hem voorgeschreven door Washington, en wel, zoals De Groene zegt: „van de aanvang a f", d.w.z. vanaf 25 Juni 1950, toen hij in opdracht van Washington zijn thans mislukt plan tot verovering van het Noordelijk deel van Korea begon, dat het voorstadium moest zijn tot de herovering van China! --- Steeds toenemende verarming Hoezeer de verarming onder de werkende bevolking toeneemt, blijkt nu weer uit het verslag over 1950 van de ..Amsterdamse Stichting voor Crediet en Voorschot" een instelling, die voortgekomen is uit het streven naar woekerbestrijding en die zich ten doel stelt aan Amsterdamse ingezetenen leningen te verstrekken. Uit een in het verslag opgenomen statistiek blijkt, dat het aantal aanvragen in 1950 niet minder dan 15.383 was. Hiervan werd in 11.894 gevallen een crediet verstrekt (de overigen werden om een of andere reden afgemezen). Bekijken we deze statistiek nader, dan valt in het