HET AFGODISCH ROME. In het Eindhovensch Dagblad van 3 Juni 1.1. kwam o.a. het hier volgende, den eenigen Heiland en Zaligmaker onteerend en verloochend artikeltje voor. Wij plaateen het om uit vele voorbeelden er eens één te geven, waaruit tegenover d. in-slaap-zingende-theorieën van duizenden zich noemende Gereform. enz. duidelijk blijkt, dat Rome niet anders is dan het rijk van den Anti-Christ. gelijk onze Vaderen eenparig beleden. In het Eindhovensch Dagblad stond het volgende: --- SPELDJES EN VLAGGEN. Evenals het vorig jaar zullen, op Zaterdag en Zondag a.s., ter bestrijding der kosten en voor de instandhouding van de H. Sacramentsprocessie, wederom insignes verkocht worden. « Gaarne bevelen wij het koopen der in*** signes aan. Zij mogen op de kleeding der Katholieken en zeker op die der deelnemers en deelneemsters aan de processie niet ontbreken. Vervolgens wordt den kath. bewoners, vooral van die straten, langs welke de deelnemende groepen en de groote stoet naar het terrein der E. E. Py£. Augustijnen trekken, dringend verzoent, om door het uitsteken der vlaggen de straten der stad een feestelijk aanzien te geven. Door te vlaggen blijke naar buiten, dat 5' Juni een bijzondere dag is, immers de dag, waarop Koning Christus op plechtige wijze Zijn openbare audiëntie houdt voor de inwoners van Eindhoven. Dus op 5 Juni allen de vlaggen uit! Een geacht Eindhovensch inwoner schreef: „Eindhoven was op Zondag van omstreeks 3 uur tot 6 uur volkomen versperd; overal muziekcorpsen met „vroolijke marsenen" want o heilig moment: „Koning Christus houdt Zijn openbare audiëntie voor de inwoners van Eindhoven". Optochten, vaandels, bloemen, gildenmeesters, menschen in kleedij, de verschillende vereenigingen uitbeeldend, hepen in de lange rijen mee en v/ij „arme" andersdenkenden schudden het hoofd". .... voor de inwoners van Eindhoven maar niet voor ons!" Zoo schreef bedoelde inwoner van Eindhoven. De brutaliteit van Rome treedt dan ook zeer aan den dag. Rome telt de Protestanten niet. Het spot openlijk met den Koning der koningen, Die niet op de aarde is maar in den hemel troont en eens den hoon, Hem aangedaan zal wreken. Rukt u los, gij Protestanten, rukt u los van Rome. Heult niet langer met uw erfvijand. De vreeze van Sions Koning doe ons voor Hem buigen en gruwen van een vertooning als hier beschreven werd. --- De strijd tegen het absolute koningschap JUNIUS BRUTUS Slot. Behalve aan de wet der Tien Geboden zijn volgens Brutus zoowel het volk als de koning gebonden aan de wetten des lands. De laatste is daartoe van Godswege verplicht, omdat hij van Zijnentwege als handhaver van het recht is aangesteld. Brutus achtte de beteekenis der wetten zeer hoog. Volgens die wetten alleen kon de koning krachtens zijn roeping recht doen. Die roeping is bovendien vastgelegd in het verbond tusschen vorst en volk. Het volk heeft aan den koning gehoorzaamheid beloofd onder voorwaarde, dat deze gehoorzaam zal zijn aan de wetten en niet zal raken aan de privilegies van steden of provincies zonder haren raad en toestemming. Ja, Brutus achtte de koning zelfs dermate een dienaar der wet, dat hij ze niet mag afschaffen en nieuwe maken. Wanneer hij dit wenscht, dan moet hij de staten bijeenroepen en hunne goedkeuring vragen. Persoonlijk is hij slechts dienaar en uitvoerder der wetten. De wetgevende macht berust niet bij hem, maar bij het volk in die vertegenwoordiging, welke door hem het kort begrip van het koninkrijk wordt genoemd. We zien hieruit, dat Junius Brutus streng vasthield aan het vooropgezette beginsel, dat de koning er is om het volk en niet hét volk om den koning. Op de vraag of op deze wijze de koninklijke wil niet te z.jr gebreideld werd, gaf Brutus ten antl: „Er' is niets zoo koninklijk als zijn begeerte te beteugelen door den band van de wet. Het is erg niet te kunnen wat men wil, maar het is veel erger te willen wat men niet moet willen en er is geen grooter kwaad dan te doen wat de wetten verbieden". Het is te begrijpen, dat Junius Brutus alleen die wetten bedoelde, die in overeenstemming zijn met Gods Woord. Dat vloeit van zelf voort uit zijn vooropgezette stelling, dat de vorst allereerst aan Gods wet gebonden is. Wat nu betreft de volksvertegenwoordiging, waarover Brutus het heeft, meene men niet, dat hij daaronder verstond, wat wij daar tegenwoordig onder verstaan. Dat kon ook niet, omdat men toen nog niet kende het kiesrecht, zooals dit ten huidigen dage in zwang is en waarbij het volk zelf door zijn stembiljet zijn vertegenwoordigers aanwijst. Brutus verstond onder de volksvertegenwoordiging de prinsen, de hooge staatsdienaren, de groote heeren en gedeputeerden, die samen het parlement vormen. Die vertegenwoordiging bestond dus uit de aristocratie. De personen zelf 'stonden ieder voor zich wel onder den koning, maar gezamenlijk zijn zij de meerderen des konings,, evenals het volk zelf. Zonder hunne goedkeuring mag de koning niets doen, want gelijk de staat aan den koning als souverein en voornaamsten voogd is toevertrouwd, zoo vertrouwt hij zich op zijn beurt toe aan de vertegenwoordiging als zijne raadgevers en zijne mede voogden. Volgens Brutus nu heeft deze vertegenwoordiging het recht om een vorst, die zich tegen de Goddelijke en menschelijke wetten verzet, van den troon vervallen te verklaren. Hij beroept zich daarbij op Gods Woord en wijst op Salomo, die wegens zijn dienen der afgoden van God de aanzegging kreeg, dat zijn zoon slechts één stam zou behouden, terwijl Jerobeam's zoon Nadab om dezelfde zonde, door de hand van Baësa viel. Met andere vorsten van Israël en Juda ging het precies 't zelfde, evenals later met Herodes. Zulke vorsten, die de wet Gods vertrappen, mogen niet alleen niet gehoorzaamd worden, maar moeten worden onttroond, omdat zij anders door hun zonden het volk in hun val zouden medesiepen. Dat dit mag, ja moet, grondt Brutus op het voorbeeld van Jeremia, die op Gods bevel het volk van Juda schuldig verklaart, omdat het zich niet tegen de zonden zijner koningen heeft verzet. Wanneer dus het volk in zulke gevallen den vorst afzet, pleegt het geen rebellie maar voldoet het aan zijn plicht. Zelfs was Brutus van oordeel, dat het volk door middel der volksvertegenwoordiging den vorst mag afzetten, niet slechts wanneer deze de goddelijke wetten openlijk schendt, maar ook wanneer de menschelijke wetten stelselmatig, tegen alle raadgeving en waarschuwing in, door hen geschonden worden. In dit geval toch maakt de vorst zich schuldig aan schending van het eenmaal gesloten verbond, hij pleegt dus feitelijk opstand en moet daarvoor gestraft worden. Men houde echter steeds in het oog, dat Brutus niet wilde dat de volksmassa het recht heeft om den vorst te verwijderen b.v. langs den weg van gewelddadige revolutie. Evenmin mocht de enkeling zich tegen den vorst verzetten. Gods Woord leert, dat dit niet mag. Brutus wees o.a. op het voorbeeld van Jozef en Maria, die, toen Herodes een bevel gaf, dat tegen de Goddelijke Wet inging, het land hebben verlaten, en uitgeweken zijn naar Egypte. Het recht tot afzetting van den koning bezit volgens Brutus alleen de volksvertegenwoordiging. We zien, dat Brutus dus in dit opzicht precies hetzelfde leerde als wat Calvijn reeds vele jaren vroeger had aangegeven en wat voor hem ook door Hotman en Beza was geleerd. Niet het volk, maar zijn vertegenwoordiging kan bij meerderheid van stemmen den koning afzetten. Toch is er volgens Brutus één geval denkbaar, dat zelfs de enkeling den vorst van den troon mag jagen, ja hem zelfs mag dooden. Dit geval doet zich voor, wanneer de vorst een overweldiger van den troon is. Brutus maakte dus onderscheid tusschen zulk een tiran en één, die oorspronkelijk als wettig vorst gekozen is, maar zich langzamerhand als tiran geopenbaard heeft. Deze laatste mag alleen door de vertegenwoordiging des volks van den troon vervallen worden verklaard. Ja, dat moet zelfs gebeuren, wanneer de vorst een gruwel bedrijft, gelijk de koning van Frankrijk in den beruchten Bartholomeüsnacht. We hebben in het voorafgaande eenigszins breedvoerig den inhoud der geschriften van Hotman, Beza en Junius Brutus weergegeven, omdat ze van zulk een groot!__ invloed zijn geweest op de gezindheid der Protestanten uit den tijd der 16e eeuw tegen het absolute koningschap. Niet alleen in Frankrijk, maar ook in Nederland werd die invloed merkbaar, gelijk tot uiting kwam in de afzwering van Fhilips 11, koning van Spanje en de aanstelling van een nieuwen landsheer. Over die afzwering van Filips II hopen wij in de volgende artikelen iets mede te deelen. --- Buitenland Sensationeel interview van Hitler De houding van het nationaal-sociaitsme tegenover de Joden Het bolsjewistisch gevaar, dat door de Duitsche revolutie bezworen zou zijn „P. P. D." verspreidt den tekst van een interview, dat Hitler heeft toegestaan aan het te New-York verschijnende Duitsche weekblad Staatszeitung und Herold. Hitler verklaarde 0.m.: „Wij hebben het Joodsche communisme neergeslagen en zullen het bolsjewisme nooit meer laten opKomen. Moet men een volk van 60 millioen personen prijsgeven aan een zekere vernietiging, omdat zes millioen reeds door de marxistischjoodsch-communistische volksvergif tigers zijn misleid en weigeren de nieuw-democratisch zelfgekozen meerderheid van het weder ontwaakte Duitsche volk en den Michel te erkennen? Waarom beweent de wereld met krokodillentranen het honderd malen verdiende mlsdadigerslot van een kleine minderheid? Waar was het geweten der wereld, toen milhoenen in Duitschland honger en ontbering leden en in nood verbloedden, toen meer dan 200.000 Duitsche menschen tot wanhoop en zelfmoord werden gedreven? Ik vraag president Roosevelt. • het Amerikaansche volk bereid deze bronnenvergiftigers van het Duitsche volk bij u op te nemen? Wij zouden ieder afzonderlijk een vrijbiljet en een duizendmarkbiljet als zakgeld medegeven, indien wij ze kwijt konden raken. In Duitschlands nationale revolutie, de grootste revolutie der wereldgeschiedenis, welke leidde tot Duitschlands vernieuwing, zijn nog geen 20 menschen om het leven gekomen. Hoe was het daarentegen bij de Fransche revolutie, hoe was het bij de Amerikaansche revolutie? Hoe was het in Rusland, waar 11 millioen door het Joodsche communisme werden omgebracht? Ik zou Amerika niet datgene willen toewenschen, wat wij in de laatste tien jaren met millioenen werkloozen hebben medegemaakt. De regeeringen van na den oorlog veroorloofden iedereen in Duitschland te komen en revolutie te maken. Thans moeten wij ingrijpen en aangezien wij geen Ellis- Eiiand hebben.moeten wij werkkampen inrichten. Moet ik duizenden menschen van Duitschen bloede laten vernietigen, opdat alle Joden zelfs beschermd kunnen werken, leven en afpersen, terwijl een volk van millioenen verhongert en wanhopig ten offer valt aan het bolsjewisme? Ben ik verantwoordelijk voor de tandelooze kinderen van verhongerde, ondervoede Duitsche mannen en moeders? Heb ik deze millioenen broodeloos gemaakt of het alles kapitalistisch-geestelijk vernietigende „Schmarotzertum", dat jarenlang heerschte in het Duitschland van na den oorlog? Ben ik de oorzaak van het leger zelfmoordenaars van het Duitschland van na den oorlog, dat driemaal zoo sterk is als het eerste — 70.000 man tellende — Amerikaansche expeditiecorps van den wereldoorlog? Waarom zwijgt het geweten der wereld tegenover deze feiten, dit lijden en over de waarheid van de daaruit ontstane beweging? Slechts omdat Amerika, Engeland, Frankrijk niet verstaan of niet willen verstaan, hoewel zij in eigen land tegen de Joden discrimineeren. Zou ik ophouden de Duitsche jeugd, de Duitsche menschen, grijsaards, mannen, moeders en kinderen tegen het ongewenschte vreemde vergif te beschermen? Ik zeg nogmaals: vracht en kosten betalen wij gaarne en we geven nog een ieder een klein bankconto daarenboven, wanneer gij ze wilt hebben, maar Duitschland moet leven". In zijn interview zeide Hitler, alvorens over het Jodenvraagstuk te spreken, nog het volgende over het Duitsche communisme en den brand in den Rijksdag: „De nieuwe oorlogspsychose en de gruwelcampagne tegen Duitschland is voor ons even onbegrijpelijk als de wederopbouw van Duitschland dit schijnt voor de buitenwereld. Juist Amerika, Frankrijk en Engeland behoorden in laatste instantie de als „militair" uitgekreten S.A. S.S. en Stahlhelm dankbaar te zün dat de bolsjewistische golf, die zich in den nacht van den brand in den Rijksdag van uit Duitschland over de geheele wereld wilde uitstorten, in den ban gedaan werd. Wanneer gij, mijne heeren in Amerika, een met uw bevolkingscijfers overeenkomend aantal georganiseerde communisten zoudt hebben gehad, wat zou Amerika dan gedaan hebben, wanneer inplaats van het Rijksdaggebouw in den beslissenden nacht het Witte Huis in vlammen opgegaan ware? Zou Amerika niet veel harder hebben ingegrepen dan ik het deed met mijn bevel tot in hechtenis zetten van de bolsjewistische leiders door S.A., S.S. en Stahlhelm, ten einde de dreigende vernietiging der raadhuizen, kerken, openbare gebouwen in geheel Duitschland door brandstichting in de kiem te smoren en de meest geheime samenzweerdersorganisaties te vernietigen? Toen wij in dien brandnacht in den Rijksdag en het Berltjnsche Schlosz hulpkreten ontvingen per telefoon, telegram en radio uit geheel Duitschland over de aanstaande bolsjewistische samenzweerdersomwenteling, nam ik het besluit meedoogenloos alle mij ter beschikking staande stormtroepen onmiddellijk in het veld te brengen. Buigen of breken was voor mij het parool. De onthullingen die twee uren later gedaan werden, hebben mij gelijk gegeven. Alleen in Berlijn reeds vond men bij de onmiddellijke bezetting der openbare gebouwen met inbegrip der universiteit, der bibliotheken en talrijke Berlijnsche districtsraadhuizen vuurhaarden, lonten met benzine gedrenkt, tenders en ontplofbare stoffen. Wanneer ik niet in dat beslissend uur voor orde en vrede beslist was opgetreden tegen het bolsjewistische in brand steken van Duitschland, zou niet alleen de Rijksdag en het Slot, maar alle openbare gebouwen van Duitschland en wie weet misschien ook het geheele avondland thans één puinhoop zijn. De a.s. processen zullen in de wereld de oogen openen over de sensatie van dien nacht, welke blijken uit het gevonden materiaal, dat tot dusver niet onthuld kon worden wegens gevaar voor het onderzoek. Het tot dusver geheim gehouden bewijsmateriaal waarborgt reeds thans het bewijs voor de ontdekking van een bolsjewistisch wereldcomplot. Alles was gereed om er op los te slaan. In Duitschland werden in de laatste maanden 3000 centenaren ontplofbare middelen door de communisten opgestapeld. Bij de voortdurend plaats vindende communisten-razzia's worden nog bijna dagelijks verdere wapenen gevonden". (Anderhalf uur nadat het bericht over het interview van Hitler met een vertegenwoordiger van het te New-York verschijnende Duitsche Sonntagsblatt Staats, zeitung und Herold verspreid was, werd verzocht dit bericht voorloopig achter te houden, welk verzoek spoedig gevolgd werd dóór de mededeeling, dat het interview voorloopig niet mocht worden gepubliceerd, hetgeen tenslotte gevolgd werd door de mededeeling, dat publicatie hiervan niet mag plaats vinden). --- DE WERKLOOSHEID IN DUITSCHLAND. Op 31 Juli weer met 358.500 verminderd; de toestand in de verschillende deelen van het rijk. Het aantal ingeschreven werkloozen was op 31 Juli met ongeveer 358.500 tot 4.468.500 verminderd. Deze belangrijke vermindering is echter niet in vollen omvang aan verbetering van de arbeidsmarkt te danken. De arbeidsdienstwilligen zijn na reorganisatie van den arbeidsdienst voor het eerst niet meer onder de werkloozen opgenomen (ongeveer 150.000). Voorts zijn uit de categorie „onzichtbare werkloosheid", in het bijsonder in verband metde afzonderlijke actie voor werkverschaffing aan leden van de weerbaarheidsbonden een groot aantal werkloozen naar de arbeidsbeurzen teruggekeerd, om ach to doen inschrijven. Hierdoor is het aanbod van arbeidskrachten belangrijk verhoogd. Tijdens den hoogsten stand van de werkloosheid, eind Februari, waren er gemiddeld in het rijk 96.2 werk oozen op 1000 inwoners; op 31 Juli was dit cijfer 71.6. De afwijkingen in de verschillende deelen van het rijk zijn echter groot. De dicht bevolkte en geïndustrialiseerde gebieden Saksen en Brandenburg hadden resp. 111.0 (143.2 eind Februari) en 102.2 (127.3). Oost-Pruisen daarentegen-\#is van 58.1 in Februari op 12.7 gekomen. Voor Pommeren waren de cijfers 37.6 (72.1), voor Beieren en Zuid-West-Duitschland 49.7 (69.5) en 46.8 (36.1). --- DE TERUGKEER VAN CODOS EN ROSSL. Indien mogelijk in één ruk van Rayak naar Parijs. De vliegers Codos en Rossi bereiden hun terugreis uit Syrië naar Frankrijk voor. Indien zij van het vliegveld van Rayak zullen kunnen vertrekken met voldoende brandstof aan boord, willen zij zonder tusschenlanding naar huis vliegen. Anders zal een tusschenlanding te Athene of .te Rome worden gemaakt. --- Voornaamste nieuws in dit nummer BINNENLAND. Familiedrama in de residentie; man doodt vrouw en kind en pleegt zelfmoord. Te Oss is het afschuwelijk verminkte lijk van een jongeman gevonden; zijn neef is gearresteerd. Te Nijmegen is een man neergestoken. Bij kerkbouw te Middelburg is een stelling neergestort; twee arbeiders ernstig en twee lichtgewond. , --- BUITENLAND. Balbo te Lissabon; feestelijkheden afgelast. Politiek rumoer in Wurttemberg; voor** zitter van officierenbond afgezet. Vermindering der werkloosheid iij Duitschland. Sensationeel interview van Hitler. --- Weerbericht Verwachting tot den avond van 11 Aug.t Zwakke tot matige wind uit Noordelijke; richtingen. Meest half bewolkt. Weinig of geen regen, lets warmer overdag. Zonsopg. 4.36. Onderg. 7.33. Maansopg. n.m. 9.06. Onderg. v.m. 11.43 --- DE STAPPEN INZAKE DE DUITSCHE PROPAGANDA IN OOSTEMUJK. Een officieuze Italiaansche verklaring. In verantwoordelijke kringen te Rome worden in verband met de stappen te Berlijn inzake de Duitsch-Oostenrijksche betrekkingen de volgende mededeelingen gedaan: In den loop van een lang onderhoud over den algemeenen politieken toestand van Europa en de Italiaansch- Duitsche betrekkingen heeft Mussolini den Duitschen vice-kanselier von Papen ter gelegenheid van diens bezoek aan, Rome in Juli, op de noodzakelijkheid gewezen van een ontspanning in de Duitsch- Oostenrijksche betrekkingen, zoowel in het belang van deze twee landen zelf als van de andere naties. Von Papen heeft daarop. verklaard, dat hij den rijkskanselier hierover rapport zou uitbrengen, welke toezegging hij is nagekomen. Tusschen de diplomatieke vertegenwoordigers van beide regeeringen volgden daarop onderhandelingen over dit onderwerp — onderhandelingen, die (het is eigenlijk overbodig dit op te merken). steeds een zeer discreet karakter droegen^ Daar de Britsche regeering intusschen het initiatief had genomen tot een stap te Berlijn, wees de Italiaansche regeering er op, dat het in het belang van de gewenschte gevolgen doelmatig scheen, het; resultaat van de aan den gang zijnde particuliere en officieele onderhandelingen af te wachten. In den loop van deze onderhandelingen heeft de Duitsche regeering den Italiaanschen ambassadeur geruststel-» lende verzekeringen gegeven over d« radio-propaganda en het verschijnen vaif' vliegtuigen boven Oostenrijksch gebied. De Italiaansche regeering haastte zich, den inhoud van dit antwoord aan de Engelsche en Fransche diplomatieke vertegenwoordigers bekend te maken en verklaarde daarbij, dat zij het doelmatig achtte de démarche te Berlijn niet te doen plaats vinden. Deze stap had vermeden kunnen worden, indien de voor de overbrenging van deze mededeelingen naar. Londen en Parijs noodzakelijke tijd beschikbaar was geweest. In Romeinsche kringen is men van meening, dat het in de toekomst noodig zal zijn, tot normale betrekkingen tusschen Berlijn en Weenen terug te keeren. --- DE STAKING TE STRAATSBURG. Gistermiddag werden te Parijs in heti ministerie van arbeid de onderhandelingen geopend over de bijlegging van he< conflict te Straatsburg. Zoowel de werkgevers als de vakbonden der stakende arbeiders zijn door een delegatie vertegenwoordigd. In den Elzas hoopt men in alle kringen dat de minister van arbeid erin zal slagen de partijen tot overeenstemming te brengen. Van arbeiderszij de wordt verklaard, dat wanneer de onderhandelingen geen resultaat zullen hebben, het stakingsfront zal worden uitgebreid. De dag van gister is te Straatsburg rustig voorbij gegaan; de arbeiders in de bierbrouwerijen hebben den arbeid hervat. « --- 15 KINDEREN DOOR EEN VLOEDGOLF WEGGESPOELD. Te Rockaway Beach bij New Vork zijn 50 op een zandbank spelende kinderen plotseling door een vloedgolf verrast. 15 kinderen werden weggespoeld. Strandwachters en politiemannen ijlden onmiddelijk te hulp en slaagden er in de kinderen weer aan den vasten wal te brengen. Vier moesten echter in het ziekenhuis worden opgenomen en een is reeds gestorven. ---