Emigratie De cijfers spreken. Meer dan 300.000 Israëli's wonen alieen al in de Verenigde Staten. Het verlangen de belastingen, de lage inkomens, de weinige cultuur, de militaire dienst te ruilen voor onbezorgdheid li. eft duizenden ertoe gebracht hun geluk in ~de nieuwe wereld te. zoeken. Diep verontwaardigd is Or/.i Narkiss erover dat deze Israëli's geen hulp van de ji neenschappen krijgen en de Russische emigranten wel. „Zij hebben dezelfde rechten. Hun beider thuis is Israël. De Russen zijn op het moment dat Wij in Wenen klaar staan pm hen naar Israël te vliegen, geen verschoppelingen meer". Zowel minister Rosen als Oer.i Narkiss ontkent ten stelligste dat de Xoordafrikaanse joden Israe] en e willen verlaten. De Israëlische kranten brachten gedurende de zomer van 1976 panische berichten. De buitenlandse pers meldde dat enige joden, afkomstig uit Irak, in hun oude vaderland en tientallen joden in Marokko en Parijs, waar Noord-Afrika op is gericht, zouden zijn aangekomen. „De Oosterse joden hebben wij indertijd niet goed kunnen opvangen. Wij noemen ze het tweede Israël. Voor de 110.000 Russen die sinds 1970 zijn gearriveerd doen wij zoveel moeite omdat Wij geen derde Israe! erbij willen hebben," aldus minister Rosen. Het commentaar van Oezi Narkiss „Wat de Iraakse jood kan gebeuren die teruggaat naar zijn land van herkomst is dat ze hem ophangen aan een boom om te laten zien dat hij thuis is gekomen." De kloof tussen Oosterse en de Europese joden, is bijna geheel dicht. Maar ontevredenheid, de bureaucratie, het materialisme zijn gebleven. De constante oorlogsdreiging met de daaraan vastzittende kosten en spanning zijn de oorzaak. „Ach", zegt minister Rosen, „ik had in de vijftig jaar die ik in Israël ben wel tien maal per dag een gerechtvaardigde reden voor wrevel en ontevredenheid, voor desillusie." Minister Rosen heeft veel, eens enthousiaste, immigranten zien vertrekken. De emigratie baart Oezi Narkiss meer zorgen. „Het joodse volk is nog maar zo kort terug hier En Israël. Het is nog niet geworteld. De Arabieren wel. Het is voor de joden heel belangrijk het contact met de aarde niet te verliezen. Over de vraag of Israël de immigratie moet stimuleren zegt hij: Een Sjaliach, afgezant, haalt niet uit, behalve misschien in de Sowjet Unie en Syrië, waar we proberen hoe moeilijk ook, de joden te bereiken. De joden worden pas wakker als ze in getto's worden vastgehouden. Er is moed voor nodig om naar Israël te komen. Ik kan het de immigrant, wat gemakkelijker maken, maar injectiespuitjes met moed heb ik niet. Russische joden in Wenen, pleisterplaats op de route Sowjet Unie-Israel. Of elders? --- Sowjetspionnen in touw tegen joodse immigratie De Sowjet-autoriteiten hebben twee stappen ondernomen die tot dusverre geen precedent kennen. Het gaat om een alomvattende poging Russische joden ervan te weerhouden emigratie naar Israël aan te vragen door hen schrik aan te jagen. Een filmploeg uit de Sowjet-Unie heeft een anti-Israelische film die in Israël werd opgenomen, uitgebracht en de KGB, de Sowjet-vei'igheidsdienst, heeft openlijk toegegeven dat de joodse emigratiebeweging in de Sowjet-Unie wordt geïnfiltreerd. De Russische propaganda-film belicht vooral de moeilijkheden bij de opneming in Israël en de integratie in het land, die Sowjet-joodse immigranten te wachten staan. Men wil hiermee de emigranten uit de Sowjet-Unie verhinderen naar Israël te reizen. Een artikel van tienduizend woorden, gepubliceerd in de laatste editie van Sowjetisj Heimland, draagt duidelijk het stempel van de KGB, met zijn sinistere nadruk en dreigementen dat joodse activisten erop kunnen rekenen beschuldigd te worden van spionage. De schrijver ervan, Jozef Ehrlich, is redacteur van radio-Odessa. Hij zegt binnengedrongen te zijn in de bureaus van de Jewish Agency in Wenen, waarbij hij zich uitgaf voor joods activist. De KGB zou de resultaten van zijn spionage naar de activiteiten van de joodse beweging voor emigratie naar Tsrael zowel binnen als buiten de Sowjet-Unie hogelijk hebben gewaardeerd. Hij besluit met: „Ik keerde terug met een aanzienlijke hoeveelheid bruikbare informatie voor ons land." --- Antisemitisme Het zwijgen dat het joodse volk ertoe doet in verband met het dreigende, de wereld omspannende antisemitisme, „moedigt onze vijanden aan te denken dat ze dat ongestraft kunnen doen". Dit heeft de Israëlische ambassadeur bij de Verenigde Naties, Chaim Herzog, verklaard toen hij in Washington een rede hield voor de Internationale Raad van Bnee Beriet. Hij verwees daarbij naar de „immorele strekking" van de aanvallen op Israël in de Verenigde Naties, Herzog zei: „Joodse gemeenschap- Pen in de gehele wereld zien niet, ook al zijn ze zich wel vaag bewust van onaangename ontwikkelingen binnen de Verenigde Naties, dat er een groots opgezette antisemitische aanval op de joden op komst is." --- Parasolletjes Ruim tien procent van de immigranten uit Europa .en Amerika gaat weer weg. „Een plant die je van een pot naar de aarde overbrengt, " aldus Oezi Narkiss, „kun je wat extra mest geven, er een pai asollotjo bijzetten voor de zon, een regenscherm om hem tegen de stortbui Ie behoeden. Je kunt hem iedere ochtend zoenen, maar uiteindelijk wortelt zij of wortelt zij niet. Idealisme is niet voldoende-". En zuchttend voegt hij er aan toe ..Wij zijn hier ook een moeilijk volk in 1 Als er alija (immigialiel is, heelt iedereen wat te kankeren. Is ei geen immigratie dan roept <1< hi ie Ia - volking: waar blijven ze?". Aankomst op het vliegveld Ben Cioerion bij Tel A viv. Wennen aan de vrijheid --- Minister Kol roept joodse jeugd op De Israëlische minister van toerisme Mosje Kol heeft een oproep gedaan aan de jeugd van de joodse gemeenschappen in de diaspora naar Israël te komen, ook al is het maar voor een beperkte periode. Om gevoel van betrokkenheid bij het lot van het joodse volk te vergroten. Kol zei dit tot ongeveer drieduizend jonge mensen, afkomstig uit Engelstalige landen tijdens een bijeenkomst die georganiseerd was door het ministerie van toerisme en Zionistische wereldorganisatie. Deze bezoekers brachten voor dit jaar het aantal joodse jongeren uit alle delen der wereld afkomstig op meer dan elfduizend. Meer dan achtduizend van hen, bijna twee keer zoveel als-het aantal dat men vorig jaar registreerde, neemt deel aan de zomerprojecten voor de jeugd van de Zionistische wereldorganisatie. Deze projecten omvatten seminaria, vrijwilligerswerk en trips om met Israël beter bekend te raken. Een aanzienlijk aantal van hen die deelnemen aan dergelijke projecten komt later opnieuw en dan gedurende langere tijd, naar Israël. Velen van hen vestigen zich daarna daadwerkelijk in Israël. --- Oplossing Minister Sjlomo Rosen. lid van de Mapam, grootvader van negen kleinkinderen, een der grondleggers van de Kiboets Saried, draa.d er zorg voor dat de cijfers gedetailleerd en nauwkeurig beschikbaar zijn. Hij zorgt ervoor dat de nieuwe immigranten kunnen wonen. Oezi Narkiss, idealist en realist, vecht voor het geestelijk welzijn van de nieuwe en toch ook van de oude immigranten en vooral probeert hij de Israëli's hun gezonde vci ondanks de immense moeilijkheden te laten behouden. „Wanneer iemand U zegt dat hij de oplossing heeft voor de knoedel van problemen hier, gelooft hem dan niet", aldus Oezi Narkiss. --- Band Israel-Zuid-Afrika schokt zwart Amerika Amerika's zwarte gemeenschap, die de laatste tijd enig begrip en sympathie voor Israels strijd om te overleven toonde, blijkt nu geschokt te zijn door de groeiende banden tussen Israël en Zuid- Afrika. Men heeft hierbij vooral het bezoek aan Israël door de Zuidafrikaanse premier, John Vorster, op het oog. De directeur van de Basic, de Black Americans to Support Israël Committee, een instantie die Israël steunt, heeft een brief geschreven' aan de president van het American Jewish Congrcss, rabbijn Arthur Herzberg. Hierin drukt hij zijn 'grote bezorgdheid en verontrusting' uit over het bezoek dat Vorster aan Israël heeft gebracht. Op zijn beurt heeft rabbijn Hertzberg hierop geantwoord met een opgave van de lijst van zwarte Afrikaanse staten, die handel hebben gedreven met Zuid-Af rika. Hij zei ondermeer: „Indien het voor Israël verkeerd is betrekkingen met Zuid-Afrika te onderhouden, waarom is het dan ook niet verkeerd voor de zwarte Afrikaanse staten? Laten wij van Israël niet vergen wat wij ook niet vragen van de landen van zwart Afrika en van de rest van de wereld. Er mag geen dubbele norm zijn bij de beoordeling van het gedrag van de naties". Hij voegde eraan toe dat volgens een studie van het American Jewish Congress, Zuid-Afrika vorig jaar voor ongeveer zeshonderdmiljoen gulden aan koffie, hout en andere produkten importeerde uit Zuid- Afrika en daarheen zelf vooi waarde van rond de I miljard tweehonderdmiljoen gulden aan goedéren in ruil exporteerde. Rabbijn Herzberg herinnerde er ook aan hoe zwarte Afrikaanse landen, onder 'brute Arabische pressie' de betrekkingen met Israël verbraken na de Jom Kipoer-oorlog en dat Israël, toch echt wel verlangend deze betrekkingen weer op te vatten, 'het zich eenvoudigweg niet kan veroorloven welke bron van economische samenwerking dan ook te laten schieten of de rug toe te keren aan welke staat dan ook die bereid is handelsbetrekkingen met, h.-t land aan te knopen, ongeacht hoezeer het beleid van zuil staat ook tegen de haren instrijkt. --- Kabel gebroken Kort geleden verbrak een aannemer die grondwerkzaamheden in Jeruzalem verrichtte de telefoon-, telex- en kabelverbindingen van> Israels hoofdstad met het buitenland. De man deed het uiteraard niet met opzet, maar het duurde wel vijfeneenhalf uur eer een en ander weer hersteld w.as. ---