BINNENLAND. AMSTERDAM, 13 Maart. Zaterdag-avond ultimo Februari had weder een winterbijeenkomst plaats der vereeniging «Handwerkers-Vriendenkring». Mr. Rudolf Benjamins zette in üie bijeenkomst zijn staathuishoudkundige causerie voort. Onder het vele nutige en wetenswaardige, dat spreker dien avond ten beste gaf, verdient vooral opmerking de beschouwing en qualificatie van geoorloofde en ongeoorloofde weelde. Den aanwezigon werd gelegenheid gegeven, om over het gehoorde in discussie te treden, of nadere opheldering te vragen. Dergelijke voordrachten zijn inderdaad nuttig, leerrijk voor den werkman en de commissie voor de bijeenkomsten toont haar taak goed en ernstig op te vatten, daar zij tracht sprekers te vinden, die den leden van «Handwerkers-Vriendenkring» weten aangenaam bezig te houden en tevens wat te vertellen, wat in het praetisch leven van den werkman nuttig is. Woensdag den 26 dezer zal bovengenoemde vereeniging de reeks harer zoo aangename en nuttige winter-bijeenkomsten besluiten door een bijeenkomst met dames, in het lokaal «Koningskroon», waartoe de gunstig bekende vereeniging «Handwerkers-Eendracht» haar welwillendo medewerking heeft toegezegd. Ongetwijfeld ,zullen velen zich opgewekt gevoelen om deze laatste bijeenkomst bij te wonen. Ten voordeole van een weldadig doel hield de godsd. zangvereeniging «Akoedath Mesorarim», onder leiding van haar directeur, den heer E. M. Pimentel, Vrijdag-avond en Zaterdag jl. godsdienstoefening in het locaal «Casino». Mag al hetgeen door den zangvereeniging ten gehoore werd gebracht, niet in ieder opzicht onberispelijk genoemd worden, zoo was het tóch van dien aard, dat men daarover zeer tevreden kon zgn; het getuigde van oefening, het bleek, dat men inderdaad liefde had voor de taak, dio men op zich had genomen. Bedenkt men, dat hot werkend personeel van «Akoedath Mesorarim» bestaat uit mannen, die in het zweet huns aangezichts iederen dag hun karig onderhoud moeten verwerven, zoo verwekt het inderdaad verwondering, dat diezelfde mannen nog lust hebben en nog tijd kunnen vinden, om zich aan de zangkunst te wjjden. Een woord van lof mag ook niet onthouden worden aan deu heer H. Turfrger, die op verdienstelijke wijze de functiën van gazzan heeft vervuld. Tot godsdienstleeraar en onderwijzer bg de Isr. gemeente te Oud-Beijorland is benoemd de heer Leofsma te Heusden. Op verzoek vestigen wjj de aandacht op de azijn-essence, alhier, verkrijgbaar bjj de firma Wallach en Jaeobson. Daar zjj bereid is onder toezicht van dr. Lehman, bestaat omtrent rmra volstrekt geen twijfel. De voornaamste geneeskundigen leggen omtrent qualiteit en bereiding de beste getuigenissen af, en drukken den wensch uit, dat de azijn -essence spoedig overal gebruikt zal worden, vooral daar allo schadelijke bestanddeelen, die in den azijn gevonden worden, in dat fabricaat niet aanwezig zijn. Door wijlen mej. E. Vorlsz is o.a. gelegateerd aan de Israël, gemeente te Heereveen ƒ 100. ff Door de Eumcensche vertegenwoordiging is in eerste lezing de herziening der constitutie goedgekeurd, waardoor aan alle gozindheden geljjke rechten worden verzekerd. De ministers hadden van te voren verklaard, dat de nationale en volkshuishoudkundige belangen i oor bjjzondere wetten tegen overhand nemen der Israëlieten, zouden worden gevrijwaard 1 H. VECHEL 9 Maart. Zondag 25 Maart jl. werd alhier de jaarljjkscbe algemeene vergadering gehouden van de afdeeling der A. I. V. «Veghel en omstreken». De voorzitter, do heer S. Monnickendam, opent de vergadering met een gepaste toespraak, herdenkt met genoegen het ontstaan der afdeeling, doch betuigt zgn leedwezen, dat de vergadering niet drukker is bezocht, aangezien wel een aanzienlijk aantal leden en belangstellenden met hunne dames zijn opgekomen, echter niet in die mate, als men, met het oog op het verheven doel dezer bijeenkomst, mocht verwachten. Daarop loost de secretaris, de heer A. v. Zwanenbergh, de notulen der vorige vergadeting, die, zonder aanmerking goodgekeard, gevolgd worden door een keurig en zaakrijk verslag van den tegenwoordigen toestand der afdeeling, waaruit o. a. blijkt, dat het ledental, door nietbetaling met eenigen is verminderd en thans bedraagt 75. Hij hoopt evenwel, dat zulks niet ontmoedigend op den vooruitgang der afdeeling moge werken, maar integendeel een rede te meer zal zijn, om met vernieuwden moed de aangevangen taak te blijven voortzetten. Alsnu betrad de heer B. Hildesheim van Rotterdam het spreekgestoelte en hield een gevoelvollo en boeiende rede. Spreker wees op den dag der vergadering (7 Adar) als sterfdag van den grooten leeraar, van Moze3, die wel is waar, zijn volk lichamelijk ontviel, wiens geest echter in Israël steeds voortleeft. Spreker beschouwde hot bestaan der «A. I. V.» als een verblijdend teeken, dat Israël ook in dat opzicht zijn roeping begrijpt. Schoon en treffend was vervolgens het beeld, hetwelk spreker ontleende aan het talmoediseh gezegde in tract. Sotah, waar verhaald wordt van de afgezanten, belast met de opsporing van Mozes graf. Zij, die zich boven op den berg Nebo bevonden, meenden het aan den voet des bergs te zien, terwijl het door hen die beneden stonden, op doszelfs kruin werd, waargenomen. In dit beeld, toegepast op de 2 partgen in Israël, van welke de een» zich boven het Jodendom verheven waant, en de andere te laag staat, om zijn roeping te begrijpen, werd op de «Alliance» als het middel gewezen, waardoor zich de verschillende richtingen de hand reiken tot ondersteuning van den verdrukten geloofsgenoot. Nadat alsnu op de daartoe gedane vraag des voorzitters 5 nieuwe leden zijn toegetreden, waardoor hun aantal wederom tot tachtig is geklommen, wordt door hem, met het oog op den niet merkbaren vooruitgang der afdeeling, voorgesteld, een comité van dames in het leven te roepen, dat door haar lidmaatschap en het maken van propaganda de afdeeling zal trachten uittebreiden. Na eenige discussie wordt hiertoe besloten, en worden reeds eenige dames bereid gevonden, die taak te aanvaarden. Thans de keuze van een nieuw bestuur aan de orde zijnde, wordt het aftredend bestuur met overgroote meerderheid van stemmen herkozen en besloten, de volgende algemeene vergadering wederom te Veghel te honden. Hierop volgt een levendige discussie over een geopperd plan tot aansluiting aan do afdeeling Noord Braband, en wordt het om verschillende redenen in het belang der «Alliance» geacht, dat «Veghel en Omstreken» haar eigen weg ga. Na een korte slotrede, door den heer Hildesheim, betuigt de voorzitter den geachten spreker, alsook de aanwezigen zijn innigon dank, hoopt dat allen steeds met dezelfdo toewijding de goede zaak zullen blijven,dienen, en wordt daarna de vergadering gesloten. HARDEEWIJK. Wederom werd onze gemeente, ter gelegenheid van het poerimfeest een rtsi) geschonken ten gebruike in de rtD»n rvo. Het geschenk, door de vereeniging nn.s hv wvi genaamd, geschonken, bestaat in een prachtig geschreven rol van Esther, Zaterdag-avond na het avondgebed overhandigden de directrices, mej. H. I. Monnikendam geb. van Ments, mevr. Jer. H. Wolf, geb. Meijers en mej. M. H. de Jongh geb. v. Menk, met gepaste woorden dat cadeau aan den voorzitter,, den M. van Menk, die het onder gepaste toespraak en dankbetuiging in ontvangst nam. Deloeraar, do eerw. heer. H. I. Monnikendam, sprak eene "p 2* 1n (?) Ult> welke zoo treffend was, dat dezelve zoowel op vrouwen als mannen een diepen indruk maakte. Moge God deze vereeniging voortdurend zegenen, amen. --- Boekaankondiging. Wij hebben voor ons de eerste aflevering van Palestina, uit het Engelsch vertaald door C. M. A. Douglas, luitenant der infanterie. Reeds bjj herhaling hebben wjj in ons blad gesproken van een in Engeland bestaand fonds, ten einde de navorschingen in Palestina- te bevorderen, alsmede van de resultaten, welke die navorschingen reeds hebben oggeleverd. Zij die daarbij gewichtige diensten bewezen hebbon, zgn de koninklijke ingenieurs, de Kapiteins Audersson en Warren, de majoor-ingenieur Wilson, luitenant Conder — die de taak had, Westeljjk Palestina, met het oog op de gedane navorschingen in kaart te brengen — en de heer C. P. Tyrwitt Drake. In 1877 was het werk voltooid en is men thans in bezit van een groote kaart van Palestina, bevattende ruim 6000 vierkante mijlen van Dan tot Berseba en van de Jordaan tot de Middellandsche Zee. Bjj die kaart is een beschrijving gevoegd door den heer G, Grove, onder leiding van majoor Wilson. De beschrijving is in drie af deelingen gesplitst, namelijk de beschrijving van het land met zijn bergen en rivieren, dorpen en steden, de voornaamste gebouwen, de landelijke gesteldheid er omheen, bevolking on oude geschiedenis. Elke bewoonde plaats in Palestina zal omstandig beschreven worden, De tweede afdeeiing zal tal van oudheidskundige aanteekeningen bevatten. Elke bouwval, op de kaart voorkomende, al de belangrijke plaatsen met hare bijzonderheden, betreffende de pleister-, metsel-en bouwwerken enz. worden volledig behandeld. In die afdeeling zal ook voorkomen een verzameling van plans op grootere schaal, bevattende de platte gronden van Ascalos, Cevarea, Massada, Samaria, Beisan en andere belangrijke steden, alsmede van al de kerken en sterkten der kruisvaarders, Byzantische kloosters en de synagogen en graven. Licht wordt verspreid aangaande den ouderdom van die gebouwen in Palestina, waaromtrent vroeger steeds twijfel bestond. De derde of laatste afdeeling bevat mededeelingen omtrent do bevolking met al de overleveringen, op bjjzondero plaatsen betrekking hebbende. Daarbij zal een algemeen overzicht omtrent de grondgosteldheid van Palestina gevoegd worden met tal van opmerkingen, onder anderen ook aangaande de vorming der Jordaansche vallei. Tevens zal de beschrijving bijzonderheden inhouden, die op verschillende tijdstippen zorgvuldig zjjn getrokken uit meer dan vijftig degelijke werken, waaronder Egyptische, Samaritaansche en Talmoedische geschriften, de oudste christelijke reisbeschrijvingen, de middeleeuwsche monnikken, behalve de bijbelsche verhalen en de werken van Flavius Josephus en andere klassieken. Bij zulk een omvangrijk werk wordt een beknopt overzicht gebiedend gevorderd, ten einde in het bereik te zijn van ieder. Ook dat overzicht is opgedragen aan den luitenant Conder. Door den luitenant C. M. A. Douglas is dat laatste werk vertaald en ziet bij den boskhandolaar W. K. Schneijder te 's Bosch het licht. De eerste aflevering bevat twee hoofdstukken, »de weg naar Jeruzalem» en «Sichem en de Samaritanen.» De gravure stelt voor den tompel der Muzelmannen te Jeruzalem. Voorzeker zullen velen onzer lezers er belang in stellen, om met dat interessante werk kennis te maken; eens in hun gedachten rond te wandelen in het land, waaraan voor hen zoovele dierbare herinneringen verbonden zijn en wanrop hun oogen nog steeds gevestigd zijn. De uitgever kan dus van genoegzame deelneming verzekerd zijn. De uitvoering van de eerste aflevering is, wat de' thypographie betreft minder gelukkig geslaagd door een omstandigheid van den wil des uitgevers onafhankelijk. Daar deze evenwel goed werk leveren wil, heeft hij zich verplicht, bij de completeering van het eerste deel kosteloos een herdruk der eerste aflevering te bezorgen. Tot nadere kennismaking stellen wij ons voor, d. a., in een der volgende nommers een paar bladzijden der eerste aflevering in onze kolommen aftedrukken. --- Dienstbode gevraagd in een orthodox gezin zonder kinderen wordt tegen 1 Mei e.k. gevraagd eeö flinke DIENSTBODE, eene goede bui" : gerpot [kunnende koken en eenig i werk verrichten. Salaris naar bekwaam' heid. Adres franco letter J. D., bureaö dezer Courant. (1041) --- FEUILLETON. SIMON REDING. Een geschiedenis uit het begin der negentiende EEUW, verhaald door S. KOHN. (Vertaald uit der Israelit.) Een zacht kloppen aan de deur stoorde hem in zgn monoloog. Tarnower was een mensch van buitengowone geestkracht en zelf beheersching. Eensklaps veranderde zich zjjn houding; de ineengedrukte gestalte verhief zich tot zijn volle lengte; hjj wierp het hoofd trots in den nek terug en de beide handen in de zakken van zijn pantalon stekende, riep hij: »binnon.» De verwachte Oppert trad binnen. Hg was een elegante man, van middelbare lengte, ruim veertig jaren oud. Zijn gelaat had een lichte, oljjfbruine kleur; als iodere boekhouder uit dezen tijd droeg hij niots anders dan een solieden bakkenbaard, welke, evenals zijn hoofdhaar, roodachtig-blond was. »Goeden morgen mijnheer Tarnower 1» sprak hij. »Gij ziet, ik heb woord gehouden en heb in volle drie dagen niet naar uw antwoord gevraagd en heb ook, om u door mijn tegenwoordigheid in het kantoor niet te geneeren, den geheelen dag van gisteren, zooals ook dien van heden, opzettelijk bij eenige handolsvrienden doorgebracht; ik heb ook eenige recht schoone commissiën op verfwaren voor goeden prijs genoteerd.» Oppert deed, als wilde hij een kleine notitieboekje, dat uit zgn borstzak stak, voor den dag halen, maar Tarnower zeide met een afwerende beweging der hand: »Laat dat Oppert. Deze opdrachten kunt gij donmagazijnhouder overhandigen, laten wij van belangrijkere dingen spreken.» Gedurende geruimen tijd stonden de beide mannen, uiterlijk rustig, tegenover elkander zonder een woord te spreken. »Gjj wildet zoo goed zgn», begon Oppert, toen Tarnower hardnekkig zweeg, »mij heden te zeggen, of mijn werven om de hand van een der beide dames, mejuffrouw nw dochter, of uw stierfdochtor, genade heeft gevonden aldus» »Daaraan valt volstrekt niet te denken I» zeide Tarnower haastig, als wilde hjj zich spoeden, om van deze onaangename affaire af te komen. »De gronden? indien ik vragen mag f» »Gronden!» herhaalde Tarnower driftig. »Gij, als verstandig man, had reeds vooraf moeten inzien, dat er volstrekt geen kans bestaat, dat uw hoop in dat opzicht verwezenlijkt zou worden Gij zijt in het midden der veertig en houdt gelijktijdig om de hand van twee jonge meisjes aan Voor het overige kan ik u, indien gij het volstrekt verlangt, ook andere, vooru onwederlegbare gronden opgeven mjjn dochter bemint een ander ....■> »Zeer goed, Markus Erdmann», interrumpeerde hem Oppert met oen lachje, «en die heeft eigenlijk, zooals wij beiden weten, het meeste recht op die hand, ten minste op de grootste huwelijksgift, welke gij uw dochter geeft » Het bloed steeg Tarnower naar het voorhoofd, maar het scheen, alsof hij op Opperts woorden geen regard sloeg en ging aldas voort: »Mijn stierfdochter Therese is, zooals gg weet, ziek; ik geloof niet, dat zij nog een paar maanden te leven zal hebben. — zulk een meisje kan men niet nithuweljjken. Ik heb u dat terstond gezegd, en ook haar moeder, aan wie toch eigenlijk de beslissing m deze aangelegenheid is, wil haar dochter niet eerder uithuweljjken, totdat deze van haar borstziekte volkomen genezen zal zgn. — Gij weet, dat een moeder zich dikwijls met ijdele verwachtingen vleit, en dan — gij hebt haar eenmaal als jong, schoon, maar arm meisje versmaad — en dat vergeet mijn vrouw niet. — Aldus — ik betreur het — u te moeten zeggen, dat onze hoop, door de banden van verwantschap aan elkander verbonden 'te worden, door den wil van anderen, wier wil sterker is dan de onze, verijdeld is.» »Dat doet mij leod. Ik heb n mijn voornemen onomwonden kenbaar gemaakt; ik zal uw geëerd huis verlaten en mij zelfstandig etabliseeren. Ik ben reeds lang genoeg afhankelijk geweest; ik wil nu zelf koopman, en dat een rijke, aanzienlijke koopman worden. Als klein koopman te beginnen, zou mij niet conveneeren. Ik moet dus een vrouw met een groote huwelijksgrift hebben. — Gg moet mij — zooals gij zegt, tot uw leedwezen — de dochter weigeren — mijn bede reduceert zich dus tot de helft, namelijk tot de huwelijksgift.» Oppert zag Tarnower driest in het gezicht. »Gij spreekt zeer duidelijk. Met andere woorden, gij hebt het voornemen, mij een groote som gelds af te persen. lets anders kan ik uit uw omschrijving niet opmaken!» (Wordt vervolgd.) --- ADVERTENTIEN. --- Heden overleed te Londen in den ouderdom van 85 jaar, onze veelgeliefde Zuster, Moeder, Behuwd-, Grooten Overgrootmoeder, Mejuffrouw EVA SAMÜEL DRUKKER, Weduwe Meijer Cosman Citroen. Uit aller naam, HARTOG M. CITROEN- Amsterdam, 8 Maart 1879. (1011) Heden overleed de heer ELIAS SIMON HEN. in den ouderdom van ruim 59 jaar. Uit aller naam: Wed. S. HEN—de Vries. Amsterdam, 15 Maart 1879 (10 Adar 5639). Eenige kennisgeving. (1012) Heden overleed onze jongste lieveling BENJAMIN 11 Maanden oud. A. SANDERS. JOHANNA SANDERSJOACHIMSTHAL. Amsterdam, 12 Maart 1879. Voor de vele bewijzen van deelneming en belangstelling, ondervonden gedurende de ziekte en bij ,het overlij' den van onze waarde Ouders, den Heer M. M. MEIJER en Mejuffr. M. MEIJER' Op den Berg, betuigen wij door dezen onzen hartelijken dank. Namens Broeders en Zusters» S. M. MEIJER. Groningen, 11 Maart 1879 (16 Adar 5639). (1022) Voor de vele bewijzen van deelneming bij het mSD 13-feest van hunnen zoon ondervonden, betuigen de onder' geteekenden hunnen hartelijken dank' R. HIRSCH. H. HIRSCH-Drielsma. Amsterdam.. Maart 1879. ---