J. ARNOLU, Heerestraat E 50, Groningen, Schoen- en Laarzenfabrikant. --- *Au Bon Marché, » DAMES-MÖDEMAGAZIJN, J iStoeldraaierstraat K 207, ■ £ GRONINGEN. ff p ~ $> |\| Wij hebben de eer te berichten, dat de H $ Nieuwe Parijzer Modelhoeden R, *H voor het a.s. seizoen zijn gearriveerd. De ETALAGE daarvan is gereed van af P 1 il Maandasr 1 October n P en noodigen wij beleefd tot een herhaald en druk bezoek uit. <* Wij twijfelen niet of een ieder zal bij deze TX7"er3s:eliö3s: {D jj\ sorteeriaa-g:, zoowel van als van ©,11e [j |j "vesuiité's Troor Zb.et a,«s. zijne keuze vinden. (D fl Hoeden op bestelling worden in den kortst mogelijb tijd smaakvol en goedkoop geleverd, tf i{j Vaste prijzen a contant zonder korting. p 0 fttt 101 MftRCHÉ, Stoeldraaieratraat K 207. * --- 35 et. per 5 ons 35 et. Goede waar voor weinig geld, Daar is ieder op gesteld. Wilt ge BOTER extra fijn, Dan moet gij bij EBELS zijn, Gelkingestraat Ell5, Daar kunt gij die Boter zien En ook proeven voor gij koopt. De ondergeteekenden houden zich voortdurend aan- bevolen voor den AANLEG van Gas- en Waterleiding. P. A. DE VALK en Co., Tuinstraat 385, het 2de huis van af 't Schuitendiep. Tevens 2 gebruikte Gaskachels te KOOP. De tijd van kachels is weer daar. Bij ondergeteekende zijn stukken POTLOOD te bekomen, dat prachtig poetst en goedkoop. W. BLEEKER, Nieuweweg. NERGENS ■ worden ZIJDEN en WOLLEN GOEDEREN zoo netjes geverfd, dan bij A. VALK, Trekweg, Boterdiep. --- Vraag kosteloos LA GRO's Woninggids voor Groningen. --- Geen uitverkoop. Ook geen winkel met groote rulten. "Heeren KOOPLIEDEN, WINKELIERS en VENTERS Www worden er op attent gemaakt, dat alle soorten GALANTERIEËN, GAREN en BAND, WOLLEN GARENS, ODEURS, ZEEPEN en NAAIZIJDE, aanmerkelijk in prijs verminderd zijn, zoodat geene concurrentie mogelijk is. Onder minzame aanbeveling, S. SIMMEREN, Gelkingestraat, Groningen, in den winkel met kleine ruiten. N.B. Het pak geruit SOHIUJFPAPIEIt No. 223 is 5 cent per pak in prijs verlaagd. 100 voor 35 et. SNELVUURMAKERS, aanbevolen door •'t Instituut voor Doofstommen, Dag- en "Weekbladen 25 voor 10 et. Prima HO UTSKOOLBRIQUETTEN a 2 en 3 et. per stuk. TJitsl-U.ito3Q.i3. bij Jb. H. SMIT, Nieuweweg. KeHHffericbsßottillon 85 et. per flesch, in het MAGAZIJN van lijne Vleeschwaren en Comestibles van Gebr. v. HOORN, ' Krom-Elleboog. --- JjISt.MOLAASGOED. S'|!& Dagelijks versch te beko■Hr men bij jJU- A. Ebbens Nienhuis, Steentilstraat. Boon's Cacaopoeder, Poeder- en Melkchocolade, alsmede THEE van gebr. Snel en Kahrels Thee, steeds voorradig in de ZEEUW, Zwanestraat K 40. Aanbevelend: A. FOLKERTS. Photographisch Atelier van B. MULDER, Boteringestraat, ingang Poststraatje. VERGROOTINGEN naar elk portret, hoe verbleekt ook; voor de gelijkenis wordt ingestaan. --- Ui- en (MlfiÉ Kachels. Alle voorradige KOOK- en OMKLEEDE KACHELS zullen wegens beperkte ruimte tot buitengewoon lage prijzen worden opgerui m ei. W. J. DE NIJS, Smid, Slot- en Kachel-fabrikant, O. Kijk-in-t Jatstraat (JJurwer kersgang). N.B. Gelieve op Naam en "Woonplaats te letten. OËMËFS Verlakkerij VAN Tin, 81, loper, IJzer, Zint, alsmede Houten Voorwerpen, sedert jaren gevestigd Groningen, Visscherstraat I 121, beveelt zich aan wegens hare BARSTVRIJE LAKKEN, NETTE BEWERKING en concurreerende prijzen. Oude Goederen, welke vóór WOENSDAG worden bezorgd, komen den daarop volgenden ZATERDAG klaar. N.B. Speciaal ingericht voor het Lak- . ken van Kachels, 't bronzen van Lampen, Beelden enz. enz. ' --- iYGilßdrlijl.GHaNlappeleii (voor WINTEROPSLAG) zijn en worden nog aangevoerd door eene firma in deze stad; prijzen billijk, MONSTERS gratis. Verdere informaties te bekomen bij 11. H. VAN BAARLEN, Groote Markt B 1. P.S. De prijzen zijn ge3teld franco huis en voor buiten f r a n c o schip. Brane's fiessentttift. FABRIEK van Bessensappen en Wijnen. Loppersum, R. v. d. VEEN. iiV Repr. te Groningen de heer 11. G. BOSCH. D. JJIKL, Felsterstraat, Groningen. in Harmonica's, Speeldoozen, Ka in er-Draaiorgels, eni. Garantie. Reparatie. Ruiling. --- Sigarenmagazijn Jb. SWIEKENGA, N. Ebbingestraat. BW Vraag de merken LA IBERIA, LA FLORADA, ROSETTE, "WM GEURIGE 2-CENTS SIGAREN. --- FEUILLETON. MOOI PLEUHTJE. Een Noord-Hollandsche Dorpshistorie door „de Amstelaar.” 3) Aafke gaf den knechts een wenk, waarop twee hunner hem onder de armen namen en zachtkens uit de kamer voerden. Hij liet zich nu geleiden als een lam. Voor het arme Pleuntje waren de gevolgen van dit jammerlijke tooneel niet zoo treurig als zich wel vreezen liet. Wel werd het lieve kind aangetast door een hevige koorts, tengevolge van de geweldige overspanning, maar veertien dagen latei- was zij in zooverre hersteld, dat zij weder op de been was en eenige bezigheden kon verrichten. En zoo vinden wij haar dan op een heerlijken Septemberavond, terwijl de zon haar laatste stralen over het tooverachtig schoone Noord-Hollandsche landschap laat spelen en de haan van den dorpstoren als met goud en purper overdekt, op de met kleine steentjes bestrate plaats achter het woonhuis van de Staphorst. Zij zit op een laag bankje en heeft voor de leus wat klein kopergoed bij zich genomen, dat zij zal oppoetsen. En terwijl Aafke, met een grooten bezem gewapend, de straatsteentjes nog helderder zal trachten te schrobben dan zij reeds zijn, slaat zij nu en dan een medelijdenden blik op het arme Pleuntje en zoekt haar wat op te beuren met vrij banale troostredenen. Pleuntje en Kees luidden elkander nog niet teruggezien. Uit de derde of vierde hand moest hij te weten komen hoe het haar ging. --- II. Maurits. De beide boerinnetjes op de achterplaats Van de Staphorst konden niet vermoeden dat zij op dat oogenblik met groote belangstelling gadegeslagen werden door iemand, die zorgvuldig de takken van een berkenboschje op zijde had gebogen, daarna een paar schreden voorwaarts deed, en aan den zoom van een weiland bleef staan met de hand boven de oogen in de verte turend. Wat hij zag, scheen in hooge mate zijn aandacht te trekken. Hij bleef een tijdlang in dezelfde houding staan en er speelde een schalksch lachje om zijne lippen. — Te deksel, mompelde hij, wat heeft mijn oom Elsma bekoorlijke catechisantjes! Want ik verwed er de heele wereld op, dat het een schaapje van zijne kudde is! De jongman, die aldus half hoorbaar dezen uiti'oep deed, verdient een oogenblik onze nadere beschouwing. Een dag of zes geleden, opeen regenachtigen Maandagochtend, had Kees Felders zich, volgens ontvangen uitnoodiging, met klokslag zeven uur aan het hek van dc pastorie aangemeld, om te hooren wat er van dominé's orders was. In de niet geheel onbillijke veronderstelling dat zijne hulp bij de inzameling van appelen en peren vereischt w-erd, had Kees zich voor dien arbeid van de noodige gereedschappen voorzien; doch domino Elsma, die met langzamen tred langs het tuinpad naar het hek kwam, gaf hem spoedig te verstaan dat hij voor heden deze dingen kon laten rusten. Kees moest dadelijk de bruine voor de sjees spannen en dominé dadelijk naar het station — hoogdravende benaming voor een spoorweghalte — brengen, waar hij, de predikant, een reiziger zou afhalen, die met den eersten trein aankwam. Zoo had Kees dien regenachtigen Maandagochtend dominé Elsma op een sukkeldrafje naar het «station" gereden en alsof de bruine en de locomotief heimelijk een afspraak gemaakt haaden, stonden ze beide op hetzelfde oogenblik stil, met het popperige gebouwtje voor den halte-chef tusschen zich in. Kees, die ter zijde door een glaasje in de kap naar den trein gluurde, zag er maar één reiziger uitstappen, waaruit hij meende te mogen opmaken dat deze ook de reiziger was. Be reiziger werd door den predikant met buitengewone en telkens herhaalde betuigingen van vriendschap begroet; beiden drukten elkander dikwerf de hand, en stegen gezamenlijk in de sjees, waarna de bruine rechtsomkeert maakte en in het oude sukkeldrafje weder naar de pastorie stapte. De locomotief met haar reuzenvracht was al lang weggestoorad. De nieuwe passagier in de sjees was dominé's volle neef en heette kortweg Maurits Blanken. Te zeggen dat dominé Elsma veel op had met den twintigjarigen jongman, dien hij zoo even als zijn gast had verwelkomd, zou geen flauw denkbeeld kunnen geven van de genegenheid, die hij voor zijn neef koesterde; dominé aanbad zijn Maurits. Waarom? Omdat hij in de theologie studeerde en hun levenskring dus van gelijken aard was? Ten deele misschien. Maar in hoofdzaak werkten allerlei oorzaken er toe samen. Maurits Blanken was de eenige zoon van dominé's zuster, die kort na de geboorte van haar kind haren echtgenoot verloor. Al bleef zij volstrekt niet onbemiddeld achter, veroorzaakte toch de opvoeding van haar zoon haar voortdurende zorg en nam zij daarbij dankbaar den steun en de raadgevingen aan van haren broeder, den predikant, die, zelf geen kinderen hebbende, met te grooter toewijding deze taak kon behartigen. Maurits beloonde die zorgvuldigheden ten volle; hij ontwikkelde spoedig, groeide prachtig op en was reeds vroeg een man, de trots zijner moeder — en een weinigje ook de trots van zijn oom, die zich niet geheel ten onrechte een deel van den triomf toeeigende, dien mevrouw Blanken met haar zoon behaalde. Na eene afwezigheid van vijfjaar maakte Maurits bij zijne weder-verschijning op het dorp den besten indruk. Onnoodig te zeggen dat de predikant niet in gebreke bleef den veelbelovenden student behoorlijk de kennis te laten hernieuwen bij de dorpsnotabelen, van den burgemeester af tot den schoolmeester toe. Allen waren met den jonkman ingenomen; ieder nam hem voor een dinétje of een avondje in beslag, en het is later bij toeval uitgekomen, dat »de student" zelfs het onderwerp was van een zeer vertrouwelijke correspondentie tusschen de achttienjarige Emma van den docter en de twee-en-twintigjarige Louise, de notarisdochter. Binnen drie dagen was hij een dorpsmerkwaardigheid geworden zonder het zelf begeerd te hebben. Hij had geen vinger bewogen om het te zijn. Dien September-avond, dat wij hem het boschje zien uittreden, kwam hij terug van een uitgestrekte wandeling, na het middagmaal bij zijn oom ondernomen. Brieven van huis en van vrienden hadden de neiging bij hem opgewekt, een tijdlang met zijne gedachten alleen te zijn. Zonder zich een bepaald doel te kiezen, had hij den geheelen namiddag over velden en wegen rondgedwaald, in ietwat melancholische stemming totdat hij eensklaps bemerkte dat hij veel verder van huis was geraakt, dan hij dacht. Hij begaf zich haastig op den terugtocht en om een omweg af te snijden ging hij over de weilanden totdat hij buiten het berkenboschje kwam en daar de beide meisjes in het oog kreeg. (Wordt vervolgd.) ---