BUITENLAND. De JEng-elsch-Egyptische expeditie naar Dongola houdt de politieke kringen nog altijd bezig. In den Franschen ministerraad berichtte minister Bertheiot over den stand der onderhandelingen in deze zaak. In de staatkundige kringen van Weenen is men volgens het„Vaierland" vast overtuigd, dat. in weerwil van de dreigende taal in de Russische en Fransche pers Rusland en Frankrijk toch ten slotte zullen toestemmen in de Dongola-oxpeditie en zich hoogstens zullen bepalen tot een platonisch protest. De onderhandelingen tusschen de Fransche regeering en den Engels'chen gezant te Berlijn zijn tijdelijk afgebroken. Lord Dufferin, de gezant, is namelijk uit Parijs naar Nice vertrokken om koningin Victoria te begroeten, en omdat hij nu binnen de grenzen des lands blijft is de secretaris der legatie niet gerechtigd om de onderhandelingen met minister Berthclot voort te zetten. De hoofdoorzaak, waarom Frankrijk zoo weinig genegenheid betoont om gelden voor de expeditie toe te staan, ligt, naar men meldt, hierin, dat deze expeditie strekken moet om hulp te verleenen aan eene der mogendheden, die tot hot Drievoudig Verbond behoort. De redeneering, dat het doel der expeditie voornamelijk is om de beschaving te steunen tegen het barbarisme, en dat Italië de vertegenwoordiger is van die beschaving, valt in Frankrijk in geen goede aarde. Men weet trouwens ook wel, wat men gewoonlijk van zoodanige redeneeringen heeft te denken. En de „Daily Graphic" geeft dan ook een' geheel anderen grond aan voor de expeditie tegen Dongola. „Wanneer," zegt het blad, „Engeland deze expeditie niet ondernomen had. zou van den kant van Frankrijk de quaestie der Ontruiming van Egypte zijn opgeworpen, en dan ZOU de eer van Engeland geleden en de Europeesche vrede gevaar geloopen hebben." Dat is weer iets anders. De netelige quaestie omtrent de regeling van 't pensioen, dat aan den afgetreden legerbevelhebber, den hertog van Cambridge, moet worden toegekend, is reeds opgelost. De hertog is verstandig genoeg geweest om aan de regeering te verzoeken, dat ze geene extra-toelage boven het pensioen voor hem zou aanvragen. Hij helpt met deze verklaring velen uit eene moeilijke positie. In de Fransche Kamer is het ontwerp tot invoering eener progressieve inkomstenbelasting hevig aangevallen door den heer de Méïine. Hij beweerde 0.a., dat de cijfers der regeering phantastisch waren en niet met de werkelijkheid overeenkwamen. Alleen op het platteland zullen de kleine landbouwers iets worden ontlast. In de steden zullen de arbeiders met huisgezinnen worden gedrukt, daar du verdiensten van elk lid des huisgezins wordt berekend om tot den juisten aanslag te komen. Het ontwerp zou volgens den heer Mcline de welvaart des lands fnuiken en eene groote verandering teweeg brengen op financieel en economisch gebied. De spreker was soms zoo scherp, dat er verschillende keeren rumoer ontstond en de minister moest vermanen om wat meer eerbied voor de vrijheid van de tribune te toonen. In den Italiaanschen Senaat is de behandeling begonnen van het Afrikadebat. De senator Primerano wijdde in naam der officieren van den generalen staf een woord van hulde aan de nagedachtenis van generaal Dabormida. De minister van oorlog sloot zich bij dit huldebetoon aan. Senator Gaddo wilde, dut de Senaat ook een brief van rouwbeklag zou zenden aan de weduwe van generaal Arimondi, doch de minister verklaarde, dat men omtrent het lot van dezen nog geen zekerheid had. De senator Mazzaroni betoogde, dat men desnoods het protectoraat over Abessynië moest laten varen, als het een hinderpaal voor de vredesonderhandelingen was. „Maar," zei hij, „laat ons geen afstand doen van den rechtmatigen invloed, dien we in Afrika bezitten, hoofdzakelijk tot beteugeling van de slavernij in den gansenen „belangenkring," zooals alle mogendheden erkennen, behalve eene, die in beschaving niet boven ons staat." Minister-president di Rudini noemde het gerucht, dat de negus Menelik eene som van 50 miliioen lire als oorlogskosten van Italië eischte, eene beleediging van den staat. Verder verklaarde hij, dat de tegenwoordige regeering met kracht de orde en de bestaande maatschappelijke verhoudingen tegen de omwentelingspartijen zou verdedigen. Uit Zweden komt het bericht omtrent eene kiesrecht-beweging. Bij den Rijksdag is namelijk een voorstel ingekomen tot uitbreiding van het kiesrecht. Totnogtoe is dit recht verleend aan hen, die 6000 kronen kapitaal aan grondbezit hebben of die 800 kronen belasting betalen. Men wenscht nu het aantal kiezers wat grooter te maken door deze cijfers op 3000 en 600 te brengen. Volgens een telegram uit Havana is dat, wat de Spanjaarden eene groote overwinning over de opstandelingen op Cuba noemden, liet gevecht bij Candelaria namelijk, in werkelijkheid voor hen geweest een gevoelige nederlaag, die hun op 500 dooden kwam te staan. Voor de tweede maal reeds in de laatste drie weken, heeft er eene wisseling van schoten plaats gehad tusschen twee afdeelingen Spanjaarden. Bij deze laatste werden een kolonel en 16 man gedood, vijf andere officieren en 84 man gewond. --- Feuilleton. DE GELUKSSTER. Roman uit het Duitsch VAN NATALY VON ESCHSTRUTH. 22) Barones von Floringhoven wachtte tot het meisje het vertrek had verlaten ; daarna ging ze naar de tafel en zette zich in den stoel naast den grooten blonden man neder. „Meneer Dallberg schrijft me, dat mijn arme grootvader helaas geheel suf is en men met hem volstrekt niet over zaken kan spreken. Hij is volstrekt niet te bewegen geweest om de rekeningen en boeken op 1 April na te zien en te onderteekenen. Dat is echter nu volstrekt noodzakelijk, wijl er verschillende nieuwe inrichtingen gemaakt moeten worden en er verscheiden betalingstermijnen komen." De spreekster maakte eene kleine pauze en zag nadenkend op den brief, terwijl Eckert zwijgend boog en zoodoende zijne instemming betuigde. „Meneer Dallberg wendt zich nu tot mij met het verzoek om de loopende zaken met u te bespreken en af te doen, meneer de opzichter, daar de ontoerekenbaarheid van mijn ouden grootvader mij thans reeds het beheer der goederen opdraagt. Als zijne plaatsvervangster komt mij de bevoegdheid toe, zoo schrijft hij, om indringende aangelegenheden omtrent de administratie te beslissen en mijne notarieel erkende handteekening was in dit geval evengoed als die van mijn' grootvader. Weer maakte de gevraagde eene toestemmende beweging met het hoofd, en weer z&f Benedieta een poos besluiteloos voor zich neer. „Daar ik van al deze dingen weinig verstand heb, is de verantwoordelijkheid voor mij eene zeer groote" — ging ze diep ademhalend voort, hief plotseling het hoofd op en zag Eckert vast in de oogen. „Toch zal ik uwe voorstellen in alles volgen, beste Eckert, daar ik u en meneer Dallberg volkomen vertrouw en overtuigd ben, dat ge slechts mijn best wilt!" Een warme blik straalde uit de eerlijke oogen van den opzichter; hij greep naar hel kleine leitje en zijn gelaat werd ernstig. „Ik dank u, barones, voor het vereerende vertrouwen, dat mij trotsch en gelukkig maakt, en dat ik met Gods hulp volkomen hoop te rechtvaardigen. U het vermogen en het grondbezit van zijne excellentie niet alleen te doen behouden, maar het ook te vergrooten, is de eerlijke bedoeling van ons allen. Wij willen over het geluk van do barones waken, en op deze wereld koopt men immers helaas alle geluk slecht» voor geld!" Een smartelijke trek lag op het gelaat van den schrijvende, en toen Benedieta had gelezen, begreep ze, welke gedachte hem bij dezen laatsten zin het hart pijnlijk had aangedaan. Marga ! — Hij meende, dat slechts zijne armoede en zijne ondergeschikte positie 'hem den weg tot haar en het geluk versperden. . ~., . Kon hij als een rijk, aanzienlijk grondbezitter naar de hand der jonge dame dingen, dan zou hij het wagen, en dan zou ze wel geen neen! zeggen. Het gekt is eene macht, die niet alleen den rug, maar ook de harten der menschen buigt. Is het echter ook werkelijk een geluk een hart te winnen, dat zich niet opoffert op het altaar der liefde, maar op dat van 't gouden kalf? Neen! duizendmaal neen! Die Marga, zooals ze thans handelt en wandelt, zou als vrouw zelfs yan den rijksten Eckert slechts een ongeluk voor hem zijn, want ze zou -»ethera,maar zijn geld liefhebben, en de rijkdom zou ook in dit geval weer de moordenaar van elk geluk zijn. H.,.n De donkere oogen van Benedieta bleven vol teederen weemoed rusten op M' voorover gebogen gezicht van den man, die tegen haar over zat. . Ge meent, dat men voor geld elk geluK kan ko-pen.' meneer Eckert?" vroeg z zacht. „Dan overschat ge het in de hoog ste mate. Het geluk laat zich zelfs niet koopen; het groote, ware en echt(geluiv valt ongezocht en ongevraagd van den hemel in den schoot dergenen, die t het minst vermoeden en menigmaal ook het minste waardeeren. Menigeen, die net geluk met goud wilde koopen en met een goudklomp naar zijn rollenden glaskogel wierp, heeft dien voor goed tot splinteis geworpen I" .. , , . ~.. En weer greep hy werktuigelyk naar het leitje. • , . „ „Gelooft ge dan, barones, dat alleen een arm mensch gelukkig kan zijn r schreef hij, en een droeve trek kwam om zijne lippen. „Neen, deze bewering zou onhoudbaar zijn. Ik beu zelfs van meening, dat het geluk om blijvend en volmaakt te zijn evengoed goud noodig heeft, als er olie noodig is om de vlam eener lamp te onderhouden. De rijkdom kan het geluk wel ondersteunen en vasthouden, als hij zoo groot is, dat hij zorg en gebrek van eenen drempel kan verwijderd houden, waarover de liefde is binnengegaan. Het geld kan het geluk voor menigen storm, menige verleiding en menig gevaar beschermen, maar het kan het nooit koopen — want het geluk is de liefde." „En als twee arme menschenkinderen elkander liefhebben, en niet huwen kunnen, omdat de middelen ontbreken?" Benedieta glimlachte. „Ik denk ook op dit punt misschien wat te scherp en schep mij te veel idealen. Dikwijls kan een arm man een arm meisje niet trouwen, omdat zijn stand, zijne zaak of zijne carrière veel geld eischen. Houdt hij van dien stand, die zaak, die carrière meer dan van het meisje, zoodat hij niet in staat is om ze otn harentwille op te geven, nu — dan is de liefde voor deze vrouw niet zijn geluk. Bemint hij haar echter zoo boven alles, dat hij alle banden der traditie en conventie stuk scheurt, dau zal hij zijn geluk niet koopen, maar met open armen en met handen, die willen werken, van den hemel ontvangen !" „En als hij vrouw en kind zelfs met den ijverigsten arbeid niet onderhouden kan ?" „Dan blijft altijd mijne eerste bewering nog van kracht, dat het geld alleen een aanwezig geluk kan vasthouden en steunen. Ik geef gaarne toe, dat veel geluk vernietigd wordt en menige liefde van honger sterft, omdat de middelen tot existentie ontbreken, maar van den anderen kant kunnen er ook millioenen ter beschikking zijn, en hart en ziel sterven daarbij toch in den grenzenloosten jammer een duizeudvoudigen dood. Misschien juist die liefde en dat geluk, hetwelk de millioenen zouden koopen. Geen regel zonder uitzondering. Zoo ontelbare menschenharten als er op deze wereld kloppen, zoo ontelbare vormen van liefde en geluk zullen er zijn, en toch blijf ik met betrekking tot alle beweren, dat het hoogste geluk op deze wereld de liefde is, en dat de ware liefde niet voor geld gekocht kan worden als een levenloos voorwerp." „Dus, gelukkig, — wie rijk is, — nog gelukkiger misschien, wie arm is?" Eckert glimlachte en ook Benedieta lachte en bracht het gesprek handig op een ander onderwerp. De spijzen werden opgediend en barones von Floringhoven vulde eigenhandig het glas van haren gast. Ze hief het hare op om met hem te klinken: „Dat ik gelijk moge houden! — dat ge met ledige handen hot grootste, schoonste geluk op deze aarde moogt verwerven !" — zei ze, terwijl ze glimlachte op hare voorname en zoo allerbeminnelijkste wijze. Eckert werd rood als bloed en "boog dankend. Daarop vroeg hij met behulp van het leitje of de barones nog dezen avond de boeken wenschte door te zien. Benedieta schudde haastig het schoone hoofd. „Vanavond wil ik heelemaal niets met zulk afschuwelijk proza te doen hebben, meneer Eckert; vandaag sta ik geheel in dienst van de poëzie en de kunst, en hoop, ook u tot haren dienaar te kunnen maken. Ik ga vanavond naar den schouwburg om Marga Daja in de hoofdrol eener nieuwe opera te bewonderen en te zien — te „hooren" kan ik immers helaas! niet zeggen. Ge zult toch ook door uwe tegenwoordigheid een blaadje aan den lauwerkrans hechten ?" Eckert boog het hoofd diepen schreef: „ik heb tevergeefs moeite gedaan om een kaartje machtig te worden; het huis was uitverkocht." „Laat mij, als 't u belieft, voor eene plaats zorgen." Hij zocht naar uitvluchten. „Ik zou beter doen, als ik vanavond vroeg ter ruste ging; de laatste dagen brachten veel werk." Benedieta maakte een vroolijk, afwijzend gebaar. „Ge ziet er volstrekt niet vermoeid of overspannen uit. 't. Zou mij genoegen doen, als ge Marga ook eens op het tooneel kondt leeren kennen!" Hij keek haar met zijne eerlijke oogen vast aan en schudde weemoedig het hoofd. „Ik geloof niet, dat ik haar werk goed kan waardeeren!" „Dat kan men onderzoekeu. Ziet ge, dat herinnert mij aan ons eerste gesprek. Marga is een wezen, dat precies denkt als gij. Al het geluk maakt ze van 't goud afhankelijk. Een groot, onbetwist succes beteckent voor haar eene garantie voor geluk en liefde, en deze avond zal in zeker opzicht beslissen. Heden wordt door twee menschen de gewichtige vraag gedaan: zal het succes ons goud — zal het goud ons geluk en liefde brengen?" Zij zelven jubelen reeds een overmoedig ,ja !" der innigste overtuiging, maar het rechte antwoord op de vraag kan wel eerst de tijd, de toekomst geven!" Eckert's gelaat was eenigszins bleekej geworden, maar hij bleef volkomen kalm, „Geve de hemel, dat dit antwoordt gunstig luide!" Nu trad Sophie binnen en herinnerde, dat het tijd was om een rijtuig te laten halen. Benedieta stond op. „Nu moet ik n toch verzoeken, meneer Eckert, om het souper zonder mij te eindigen. Naar ik zie, wil mijne ijdele Sophie me nog met viooltjes tooien en daarvoor i 6 het noodig, dat ik voor den spiegel plaats neem. Wees zoo goed, u te bedienen „zonder bediening" en hond u dan gereed om mij te vergezellen I" Welk een ongewone, schertsende toon in hare stem. Eckert stond bij zijnen stoel en zag haar vol warme vereering na. Het ongeluk had dit jonge hoofd zwaar, zeer zwaar getroffen, maaT het had het niet radeloos en machteloos vermogen te buigen. Met vroolijke kalmte, vol vertrouwen op God en met eene wonderbaarlijke zelfbeheersching schikte Benedieta zien in haar bitter lot. (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. Uitzoeken van geldstukken. Voor de Rechtbank te 's-Hertogenbosch hebben terecht gestaan twee jonggehuwde vrouwen, S. H. en M. H„ geboren te Arras in het noorden van Frankrijk en te Metz, wonende te Duinkerken en te Antwerpen, thans gedetineerd, beschuldigd van op 22 Februari j.l. te Vlijmen bii den bakker Passier te hebben ontvreemd ongeveer f2O aan zilvergeld. Als vertolker trad op de heer H. C. Brands, leeraar Fransche taal M. O. te VHertogenbosch. Uit het getuigenverhoor bleek, dat beklaagden op dien dag in den winkel bij Passiet- waren gekomen en hadden gevraagd om dubbeltjes, kwartjes en guldens met zeker jaartal, om tegen eenige winst te wisselen. Dat de beklaagden in het uitzoeken van de geldstukken waren behulpzaam geweest en na haar vertrek men tot de ontdekking kwam, dat genoemd bedrag werd gemist en later verschillende geldstukken in haar bezit zijn gevonden. De substituut-officier van justitie, mr. Van Lulofs Umbgrove, eischte de schuldigverklaring van beide beklaagden aan diefstal van geld, te zamen en in vereeniging gepleegd en veroordeeling van ieder tot eene gevangenisstraf voor den tijd van een jaar en zes maanden. Jhr. mr. Verheijen, advocaat-procureur, trad voor beide beklaagden als verdediger op, ontkende de schuldplichtigheid van beide beklaagden aan den ten laste gelegden diefstal en vroeg vrijspraak bij gebrek aan wettig bewijs, met verzoek om onmiddellijke invrijheidstelling. Nadat de Rechtbank in raadkamer was geweest, werd de invrijheidstelling geweigerd en de uitspraak bepaald op over acht dagen. --- Vermist. Men verkeert te Zwolle in ongerustheid omtrent een jongeman, als solide bekend, 27 jaar oud, sedert een paar maanden aldaar gevestigd en reizende in het vak van bouwmaterialen. Hij is Woensdag 18 Maart per vélocipède over Dalfsen, Ommen, Den Ham naar Almelo vertrokken en heeft Donderdagavond uit laatstgenoemde plaats een briefkaart aan een vriend te Zwolle geschreven, waarin hij mededeelde, dat bij zich voorstelde over Vroomshoop, Gramsbergen enCoevoiden naar Hoogeveen te gaan, doch in ieder geval Zaterdagavond weer terug te zijn. Daar men sedert niets naders vernomen heeft, wor.len alle pogingen aangewend nadere bijzonderheden omtrent hem te vernemen. --- Mislukte verkooping Te Kampen heeft zich al een tweede geval voorgedaan, dat men bij publieke verkoopingen van hooi of verpachting van landerijen geen genoegen met de voorwaarden wil nemen, of men moost zeker zijn, geen 10 pc. boven de koop-of pachtsom te moeten betalen. Eergisteren zou 40.000 V» k.g. hooi publiek verkocht worden; de voorzitter van den daar dezej dagen opgerichten Boerenbond vroeg den notaris om vrijstelling van de 10 pc. Hieraan werd niet voldaan, en de koopers gingen uiteen, zoodat de verkoop geen voortgang had. --- Ongelukken. Te Eindhoven had eergisteravond een treurig ongeluk plaats. Een achtjarig knaapje, dat voor een voermanskar uitweek, bemerkte niet, dat een andere vrachtkar van den tegenovergestelden kant kwam. Hij werd waarschijnlijk door het paard van deze kar omvergeworpen en kreeg een rad over het hoofd, dat geheel verpletterd werd. Het kind gaf geen teeken van leven meer. --- Een aanbod. Onder dit opschrift schrijft het „Handels blad van Antwerpen:" De „Terneuzensche Courant" stelt aan de Belgen een koopje voor: Congo te laten varen en liever Zeeuwsch-Vlaanderen aan te koopen. De belangen van die lamistreek hangen meer aan den Belgischen, dan aan den Hollandschen kant: dus.-^ Zouden op dit oogenblik velen in Zeeuwsch-Vlaanderen niet genegen zijn zich bij België te laten inlijven, dan — leven wij op hoop! — zouden de nazaten daarover in het geheel niet treuren. Wij denken niet, dat de aangeboden koop erg in den smaak van België vallen zal; doch het aanbod is inderdaad opmerkelijk in onze dagen, en als zoodanig deelen wij het mee. --- Werkstaking van korten duur. Te Amsterdam hebben de werklieden op het stoomschip „Mathado," liggende aan den Westerdoksdijk, het werk gestaakt. Men eischte voor het lossen van 1000 balen meel f 9. — in plaats van fB. — Nadat hun verzoek door de bazen was ingewilligd, hebben de werklieden het werk hervat. Wanordelijkheden zijn niet voorgevallen. Toezicht wordt door de politie gehouden. --- De bootwerkers. Gisteren werden te Rotterdam groepjes bootwerkers toegelaten op het afgezette terrein aan de Eerste Katendrechtsche haven, waar zij in de gelegenheid gesteld werden om de werking van de electrische kranen en de werkzaamheden, aan boord van het ss. „Drott" verricht wordende, te zien. Enkelen meldden zich bij een der firmanten aan om in dienst gesteld te worden. Hierover kon echter voorloopig nog geen beslissing genomen worden. Het stoomschip „Carina," uit Poti te Rotterdam aangekomen, ligt aan de stopboeien en zal, zoodra de „Drott" leeg is, de ligplaats van dit stoomschip innemen. Het aantal met politie bemande bootjes is thans van vier op twee verminderd. Te Amsterdam is ook gedurende den vorigen nacht door de ertswerkers rustig doorgewerkt. --- 'n Goede vangst. In den vorigen nacht zijn door de politie aan de Overtoom in de gem. Sloten (N.-H.) twee oude bekenden der justitie, genaamd R. en v. d. H„ op heeterdaad betrapt, terwijl ze bezig waren met diefstal van lood en koper ten nadeele van den heer W. de Leon. Door verbreking der afsluiting hadden zij zich toegang verschaft. Reeds hadden de daders eene groote hoeveelheid lood in een vaartuig geladen, waarmede de reis naar Amsterdam ondernomen zou worden. Beide personen zijn in die gemeente woonachtig. --- Leeuwarder Aannemers-vereeniging Onder bovenstaanden naam is te Leeuwarden een vereeniging van timmermansbazen opgericht, welke zich ten doel stelt, de belangen van de timmerliedenpatroons en zoo mogelijk ook die der gezellen te behartigen. Zij zal trachten dat doel te bereiken door het houden van bijeenkomsten en het houden van lezingen over de kennis en de beoefening van het timmervak. Het bestuur is samengesteld uit de heeren G. Jansen, voorzitter; A. Oooiman, D. C. Burg, J. Woltring en W. Altena. --- Alweêr Reens. Reens stond gisteren voor de Amsterdamsche Rechtbank terecht, daar hij onlangs op het Alexanderplein aldaar 2 officieren der cavalerie voor „doodvreters" had gescholden. Hij trachtte zich te verdedigen door in eene beschouwing te treden van het woord „doodvreter," waarin hij slechts deze beteekenis wilde zien, dat het van toepassing was op iemand, die geen levende voorwerpen eet. Het O.M. verschilde echter met hem in deze opvatting en eischte 15 dagen gevangenisstraf. --- Uit de venen. Men schrijft uit Terwispel aan de „Leeuw. Ct." Nu hei, weder sedert eenige dagen zoo bijzonder fraai is, heerscht hier reeds veel bedrijvigheid in de veenderijen, verscheidene kleine verveners zijn reeds met den arbeid begonnen, getuige het groot getal der nu reeds afgegeven toestemmingen voor het graven van klijn. Met ongemeenen spoed wordende werkzaamheden aangevat, om toch maar tijdig eenigszins klaar te zijn en niet al te veel last te ondervinden van de werkstaking, die, naar men verzekert, zal uitbreken, zoodra de groote veenbazen een begin hebben gemaakt met graven. De trekkers toch kunnen zich niet vereenigen met het loon, dat hun zal worden uitbetaald, n.l. 70 et. per 16 vierk. M. in den bak, zooals door de vereeniging van verveners voor Beets is bepaald. Hoewel dit loon 5 cent hooger heet te zijn dan in 1895, is het toch feitelijk 5 cent lager; toen is immers vastgesteld, dat het zou bedragen 65* cent, doch het „bollejagen" had tengevolge, dat 75 cent is uitgekeerd --- Atjeh. Aan een brief uit Atjeh, gedateerd 11 Februari en gericht aan de „Java-Bodo," is het volgende ontleend : Een vrij sterke bende djahats, voor een groot deel Pedireezen, houdt zich in de buurt van Anak-galoeng op en de hoornsignalen van een onzer onverlaten klinken weer tartend van 's vijands zijde. Van deserteurs gesproken, kan ik u melden, dat de inlandsche fuselier Resowidjojo (Alg. Stb. No. 27980), die in 1889 van uit Lampermai de oranjevaan verliet, eenige dagen geleden voor zijne wandaad boette ; de doodstraf met oen strop na voorafgaande vervallenverklaring werd aan hem op het exercitieterrein van Petjoet voltrokken. Van elk der bataljons en van de berg- en vestingartillerie en genietroepen waren detachementen onder de wapenen geschaard om het treurige schouwspel bij te wonen. De ongelukkige, die waarschijnlijk de grootheid van zijne misdaad niet heeft overzien, werd in September van het vorige jaar door de bevriende Atjehers aan ons uitgeleverd. Meermalen was hij genoodzaakt geweest aan de beschieting onzer posten, o.a. van Siroen, deel te nemen. Den dag vóór zijne executie liet hij den Amboineeschen dominee verzoeken om bij hem te komen en deed zich voor zijn dood tot het christendom bekeeren. Als gunstbewijs vroeg hij te sterven door den kogel, doch dit werd geweigerd. Van uitrukken kwam tot dusver nog niets, doch het heeft niet veel gescheeld: het 12de bataljon heeft met twee soctiën berg klaar gestaan en ware het niet dat Toekoe Nja Banta zich ter elfder ure ziek meldde — hij zoude nl. in vereeniging met onze troepen naar de versterkte Glé Broe in de XXVI Moekims oprukken — het was er reeds toe gekomen. De nieuw op te richten bentings zijn echter nog niet gereed; wel zijn groote bestellingen gedaan van hout en enkele andere materialen, doch ik hoor. dat nu weer te voren eene gespecificeerde begrooting van kosten moet worden ingediend. Dat zal wel lastig gaan, want op de juiste plaatsen, waar enkele moeten komen, is men nu nog niet volkomen heer en meester, en dan waterpassingen doen voor afwatering, enz. is niet zoo erg gemakkelijk. Men zegt, dat Boekit-Karang, Siroen en Poeloe-Bras misschien worden opgeheven om weer over eenige tangsi's te beschikken: de beide eerste is mogelijk, doch hot opheffen van de benting op Poeloe-Bras acht ik niet waarschijnlijk. Het landingspunt zou daardoor ontbloot worden, en al legt men nu ook al een detachement in den toren, dan is het niet doenlijk het oversteken en landen van gewapende Atjehers tegen te gaan, iets wat indertijd wel voorkwam. De gouverneur is zoo juist weer van een bezoek naar enkele zeeposten teruggekomen. Telok-Somawé was het eindstation, en de tocht hield verband uiet een contract betreflende exploitatie van petroleumbronnen tusschen den Radja van Perlak en eene Delische firma gesloten. Nieuws anders niet --- Woestelingen. Eergisteravond heeft een agent van politie, te Amsterdam, geholpen door eenige militairen, twee personen, een veldartillerist en een koloniaal, die op den Dam een volksverzameling veroorzaakten, in de hoofdwacht gebracht, alwaar zij een oogenblik later den inventaris in het wachtlokaal hebben stukgeslagen. Op verzoek van den luitenant der wacht zijn ze daarna naar het politiebureau overgebracht. --- Uit Opsterland. In de jongste Raadsvergadering van Opsterland, kwamen ter tafel missive» van den heer De Leeuw, armvoogd te Beets, en O de Haan, armvoogd te Beetsterzwaag, waarin dezen terugkwamen op de beschuldigingen door het raadilid mr. Jonkers in de vorige vergadering geuit omtrent de armvoogden, de wijze van bedeeling, enz., te Beets. Beide armvoogden noemden die beschuldiging óf geheel onwaar, öf schromelijk overdreven. De voorzitter hoopte, dat men voortaan omtrent dergelijke mededeelingen in den Raad wat voorzichtiger zoude zijn; eerst een degelijk onderzoek instellen was aan te bevelen. Het salaris van het te benoemen hoofd der school te Beetsterzwaag (de tegenwoordige titularis is benoemd tot hoofd der school te Leeuwarden) werd vastgesteld op f7BO met intrekking der jaarlijksche gratificatie van f7O, die het tegenwoordige schoolhoofd geniet. Zes hoofden van scholen hadden zich tot.den Raad gewend met verzoek om overgeplaatst te worden naar Beetsterzwaag. Met 8 tegen 6 stemmen werd besloten een vergelijkend examen te houden. Verder werd nog besloten tot het aangaan eener geldleening van f6OOO tegenépCt. ---