BUITENLAND. Het Italiaansche kabinet heeft Vrijdag eene overwinning behaald, die al heel weinig eene overwinning mag heeten. Na eene vrij rumoerige zitting nam de Kamer met 118 tegen 115 stemmen de motie van Borsarelli aan, welke de minister-president had overgenomen. Deze motie hield eenvoudig de verklaring in, dat de Kamer eene zoodanige richting wenschte te zien gegeven als door den minister-president, in zijne verklaringen werd voorgestaan. Eene soort motie van vertrouwen dus. Nu spreekt er echter al heel weinig vertrouwen uit zoon motie, wanneer er eerst slechts 249 van de 508 leden aan de zitting deelnemen, zich van de aanwezigen nog 16 van stemmen onthouden en dan eindelijk nog 115 tegen stemmen. 't Is dan ook zeer twijfelachtig of bet kabinet-di Rudini door de aanneming dezer motie genoeg gesterkt zal zijn om met het noodige zelfvertrouwen de leiding der zaken te blijven behouden. Voorloopig echter denkt de regeering niet aan aftreden, en het is niet onwaarschijnlijk, dat de Kamer zal worden ontbonden. De opstandelingen op Creta bereiden zich voor on een wanhopigen tegenstand tegen Abdulla-Pacha, den nieuwen gouverneur, die reeds op het eiland is aangekomen. Hij verzocht den consuls te Kanea om als bemiddelaars op te treden bij de onderhandelingen, welke hij met de opstandelingen, die Vamos belegerden, wilde aanknoopen. De consuls deelden hem de eischen der opstandelingen mede, waarop hij verklaarde instructies te moeten vragen. OndertusKchen zond hij 3000 man troepen en deze wisten de insurgenten uit Tsivara te verdrijven en de belegerden van Vamos te ontzetten. Het schijnt wel, dat de Porte van plan is om den opstand met kracht te onderdrukken. Zestien bataillons zullen naar het eiland worden gezonden. Dit komt niet overeen met de beloften, welke de Grieksche patriarch te Yildiz-kiosk heeft ontvangen, en de gezanten van Oostenrijk en Italië zijn dan ook reeds bij den grootvizier geweest om van hem ophelderingen te vragen over de houding van de Porte. Gisteren zou te Caïro de gemengde rechtbank uitspraak doen in de zaak der Egyptische schuldkas. Reeds Zaterdag was het een publiek geheim, dat de uitspraak vrij zeker het besluit van den raad van beheer zal vernietigen. Men kan dan tegen die uitspraak in verzet gaan, maar dat zal weinig anders wezen dan uitstel van executie. De „Westminster Gazette" voorziet dan ook reeds, dat Engeland het half millioen pond stelling, dat voor de Dongola-expeditie uit die kas is genomen, en weer in zal moeten storten. Dat beteekent, zegt het blad, nieuwe belastingen, zonder eenig vooruitzicht dat de opbrengst daarvan zal komen ten bate van Engeland. In Engeland zal het de genegenheid voor de regeering niet verhoogen, nu het blijkt, dat zij zich onvoorbereid in eene gewaagde onderneming heeft gestoken, waarvan Engeland de kosten zal moeten dragen. Eene ofliciëele mededeeling uit Parijs bericht, dat het kabinet heeft besloten om Madagascar tot eene Fransche kolonie te verklaren, en wel met het doel om een eind te maken aan de uiteenloopende beoordeelingen, waarmede de inbezitneming van 'teiland door Frankrijk door de mogendheden is ontvangen, en tevens om de buitenlandsche betrekkingen beter te kunnen regelen. De toestand op het eiland laat nog veel te wenschen over. Rooverbenden huizen in de bergen en hier en daar worden de Hova's vervolgd door inboorlingen, die verklaren zich op hunne vroegere onderdrukkers te willen wreken. --- Feuilleton. DE GELUKSSTER. Roman uit het Duitsch VAN NATALY VON ESCHSTRUTH. 60) Welke heerlijke, gouden zonneschijn 1 Reeds van den vroegen morgen af waren alle bewoners der kliniek op het plein voor het gebouw verzameld om den prins eene goede reis te wenschen. _Eene eerbiedige begroeting van de zijde zijner patiënten ontving den vorst in het portaal en dr blik van den vertrekkende vloog met vriendelijken groet van den een op den ander, alsof hij den kring der dicht opeengedrongenen doorzocht. Eene uitdrukking van teleurstelling kwam op zijn gelaat en hij ging vlug naar hot rijtuig. De heer von Tümmern groette nog eens naar den kant van het park en Percy wendde het hoofd om. Plotseling stond hij stil, en een glans van geluk schitterde in zijn oog. Daarginds achter de zachtgroene sluiers van de vlierstruiken stond Marga Daja en zond hein vol bescheiden hoffelijkheid een laatsten groet. Percy's blik rust eenige seconden op haar gelaat, daarna springt hij in 't open rijtuig. De adjudant volgt. Prins Percy wenkt nog eens zich omkeerend ten groet. Daar ziet hij, hoe dokter Hobrecht haastig op Marga Daja toeloopt en haar de hand reikt. Hij wijst naar het park; hij schijnt te vragen of "Ü haar op de wandeling mag vergezellen. Daar sluipt een wonderlijk, nooit gekend gevoel in de borst van den vertrekkende. 't Is hem, alsof eene koude hand naar zijn hart greep, alsof een wonderlijk onbehaaglijk gevoel zich van hem meester maakt. En als Hobrecht het niet eerlijk en oprecht meent? Arme Marga Daja, hoe jammer zon het zijn voor u en uwe kuische meisjesoogen ! Eene koortsachtige onrust maakt zich meester van den denker; als met toovcrkracht wordt hij naar huis getrokken, om in het stille park te vliegen, waar alles lentegeur ademt, en tusschen twee menschen te treden, om welke alle liefdegoodjes van de lachende lente hunne tooverdraden spinnen. Naar huis! En toch rolt het rijtuig zonder ophouden naar het verwijderde doel, — toch is er geen, geen enkele reden, die hem terug kon houden, zonder dat hij zich belachelijk maakt. Zijn blik valt op den adjudant. Ook deze zit stil en in gepeins verloren naast hem, het hoofd diep op de borst gezonken. „Je ziet er zoo bedroefd uit; ga je misschien ongaarne op reis?" De aangesprokene kreeg een' blos. „O, Hoogheid — ik — ik!" „Ik verzoek de volle waarheid te hooren 1" De stem van den spreker klinkt zeer opgewonden. „Als we terugkomen, Hoogheid, hoop ik mijn eerstgeborene aan 't hart te kunnen drukken!'' zegt hij diep ademhalend. Een zachte uitroep van verrassing door den schrik veroorzaakt. „Mensch, Tilmmern —" ben je dan heelemaal gek, dat je mij zoo iets niet zegt. Daar — daar is immers je huis, juist — en de arme, kleine vrouw staat voor 't venster, 't gezichtje nat van tranen. Koenraad! halt, halt!" Het gezicht van von Tümmern schitterde. Hij sprong onder 't uitspreken van diep gevoelde woorden van dank op den grond en Percy greep hem bij de schouders en sneed hem alle verdere woorden af door hem lachend naar de huisdeur te schuiven. Daarop wendde hij zich tot den koetsier. „Rijd zoo spoedig mogelijk naar 't station, en jij, Wasmuth, zorg er voor, dat de bagage wordt terug gebracht. Mevrouw von Tümmern is ziek geworden, en ik zal mijne reis uitstellen, tot ze weer genezen is. Den korten terugweg leg ik te voet af." Toen hij dichter bij de kliniek kwam, aarzelde hij om verder rechtuit te wandelen en door de hoofdpoort weer naar binnen te gaan. Het leek hem amusanter en beter om hen, die niets vermoedden, eens te verrassen. Hij draaide rechtsaf en liep langs de omheining om het park tot aan een ijzeren hek, van hetwelk hem twee leeuwenkoppen grimmig de tanden lieten zien. De prins stak de hand door de ijzeren staven, een kleine ruk aan het slot, en het lage hek was open. Vlug liep hij in het stille, geurige park, over welks schoonheid de zon hare gouden stralen wierp. Hij stelde zijne reis uit teergevoeligheid uit; hij wilde Tümmern bewijzen, dat zo volstrekt niet noodzakelijk was, en bovendien wilde hij op zijn huis passen. Hij zou het niet dulden, dat het misschien tot eene schouwplaats voor lichtzinnige en gewetenlooze hofmakerij verlaagd wordt. Hij kent Hobrecht weliswaar als een in alle opzichten eerlijk man, maar ook de soliedste vrijgezel kan het offer worden van verleiding. Wil hij Marga Daja trouwen, goed, dan zal prins Percy zeer verheugd zijn, dat hij onder zijn dak het geluk der liefde ziet bloeien, en toch — vreemd — hij kan zich Marga Daja maar niet goed voorstellen aan de zijde van Hobrecht. Waar zouden ze ziin ? Zeker gingen ze samen de jonge lente bewonderen. Dat is gevaarlijk voor jonge menschen. Er ligt een zoet, bekoorlijk vergif in deze streelend zachte lucht; men ademt het in zonder het te weten en te willen. Waar zijn ze ? Achter hem klinken voetstappen, ze naderen den smallen taxusweg, die van de kliniek hierheen loopt. Hobrecht! Hij alleen. „Goedenmorgen, dokter!" „Hoogheid !!" De assistent-arts staat als aan den grond geworteld en staart strak naar de onverwachte verschijning. De prins lacht. „Dezen keer was het: „terug, trotsche Cid!" nog voor het poortsluiten moest ik de reis uitstellen, omdat mevrouw von Tümmern ernstig ziek geworden is !" — hij wendde bij deze woorden het hoofd om en keek met wonder veel belangstelling naar een bloembed. „Het is een kostelijke morgen! het verwondert me dat ik niet één van onze patiënten hier buiten zie!" „Zoo juist zal de godsdienstoefening in de zaal worden gehouden." „Ha, zoo, juist, dat vergat ik. Zullen allen er aan deelnemen? Juffrouw Daja zal nog niet veel van 't gesprokene verstaan." Hobrecht keek belangstellend op. „Uwe Hoogheid is dus ook van die meening. Ik heb het der jonge dame eveneens gezegd en verzocht haar om van het schoone weer te profiteeren, maar helaas te vergeefs, ze hield het voor haren plicht de oefening bij te wonen, om den anderen patiënten geen slecht voorbeeld te geven. „Zeer braaf gedacht. Zo" moet u nu hier alleen wandelen?" Hobrecht werd bloedrood. „Ik vrees, Hoogheid, dat juffrouw Daja mijn oprecht en onschuldig aanbod geheel verkeerd heeft opgevat en zich er door beleedigd gevoelt; dat zou my ontzettend veel leed doen, want oprecht gesproken, heb ik zelden voor eene dame zooveel hoogachting en respect gevoeld als voor deze zangeres!" „En u hebt zoodoende zeer juist gedacht en gevoeld." „Ik zou Uwe Hoogheid zeer dankbaar zijn als ze juffrouw Daja mijne hoogachting wilde verzekeren. „Een woord uit den mond van Uwe Hoogheid is voldoende om mij in hare oogen te rehabiliteeren!" Toen keerde Percy hem het gelaat toe. Ernstig en doordringend vestigde hij op hem zijn' blik. „Ik zal het doen, beste Hobrecht." De voetstappen van Hobrecht stierven weg; ook de prins keerde naar huis. Hobrecht was heel goed op weg om verliefd te worden en Marga Daja op den juisten weg om deze liefde tot eene te maken, die eerlijk naar het bezit van 't beminde voorwerp dingt. Muziek klinkt hem uit de geopende zaalvensters van het parterre tegemoet. En nu — nu weerklinkt gezang, — eene heerlijke, zilverreine stem, buigzaam en vol uitdrukking, verheffend door innig gevoel, — Marga Daja! Alleen zij kan het zijn — zij alleen is het! — Langzaam als in een' droom komt de prins naderbij, klimt de trap op en treedt in de zaaldeur. Men bemerkt hem niet. Alle hoofden zijn vol diepe aandacht gebogen, of de oogen hangen als geboeid vol bewondering en aandoening aan de zangeres. Het jonge meisje zit voor het harmonium en begeleidt zichzelf. • Percy ziet haar en profiel. — Waar heeft hij dit beeld reeds vroeger gezien? In Dresden, in de galerij. — De heilige Caecilia. Welk eene wonderbaarlijke gelijkenis, 't Is bijna een en hetzelfde gezicht, het zyn ook dezelfde witte, fraai gevormde handen, die op de toetsen rusten, dezelfde slanke, zacht gebogen hals, die vol godsdienstzin en vroomheid wordt gebogen. — Zij zingt uit de „Messias.* „Hij hoedt zijne kudde als een goede herder en verzamelde zijne lammeren in zijnen arm." Als ze nu na een kort tusschenspel opnieuw begint: „komt tot hem, gij die bedroefd zijt en beladen met smart," — dan snikt Lompenmarie luide — en toch heeft men haar voor een lichtzinnig, verloren schepsel gehouden. De gevouwen handen beven op Kilians knieën, en eene jonge arbeidersvrouw, die van hare kinderen thuis scheiden moest, weent bitter in haren groven zakdoek. „Dan vindt gij rust voor uw hart — voor uw hart —1" klonk het als een zoete troost uit den hemel en stierf weg als een zachte zucht. De tonen van 't harmonium zwellen aan en bruisen krachtig onder de slanke handen, maat 't is prins Percy of boven hem eene stef schittert, eene groote, stralende ster, die voortaan door geen dampen der werehf meer verhuld kan worden. Hij kent haal niet; hij heeft die ster nooit voorhee» gezien. Prins Percy keert terug naar de bloesems en bloemen. Nu heeft hij haar gevonden — voor lichaam en ziel — de heilige Caecilia in op rozewolken van den hemel neergedaald en heeft hem zelf een beker aan de lippen gezet, welke inhoud vermengd was met den Pinkstergeest van heilige en almachtige liefde (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. De oorlog op Atjeh. Onder de gewonden bij den tocht naar Lam Pisang werd, zooals wij vroeger mededeelden, door het „N. v. d. D." ook genoemd de le luitenant E. O. van der Heijden, zoon van den gep. luitenantgeneraal K. van der Heijden. Naar thans gemeld wordt, heeft de generaal van den minister van koloniën mededccling ontvangen, dat de naam van zijn zoon niet onder de namen der gewonden voorkomt. --- Droef eindigend kinderspel. Eenige jongens vermaakten zich Zondagmiddag te Eindhoven met in een huis, dat reeds eenige jaren onbewoond is en waarnaar door de eigenaars niet wordt omgezien, te ravotten en er zooveel mogelijk te vernielen. Twee hunner waren op het dak geklommen en beproefden een schoorsteen om te duwen, hetgeen hun maar al te goed gelukte. Een derde stond er beneden naar te kijken en kreeg de geheele steenmassa op zijn beenen, tengevolge waarvan een been beneden de knie geheel verbrijzeld werd. De lijder werd ter verpleging naar het liefdehuis to Eindhoven vervoerd. --- Een — zonderling voorval. De landbouwer J. v. H., te Aarleßikstel, stond met kar en paard voor een herberg om even een glas bier te drinken. Uit de herberg komende wil de boer het touw losmaken, waarmede zijn paard vast staat, doch terwijl hij daarmede bezig is, neemt het paard zijn meesters mes, dat met het heft halverwege uit zijn zak steekt, in den bek en brengt daarmede J. v. H. zulk een hevige snede toe, dat hy genoodzaakt is, bij de kasteleines zich den pols te laten verbinden. Wij hebben al gedacht, zou de vervaardiger van dit bericht misschien, — men kan nooit weten, en vergissingen zijn toch menschelijk — gemeend hebben, dat hij een paard was, terwijl het toch-inderdaad — een zeeslang was? --- Jaap Eden's jongste overwinning. Jaap "heeft Zondag te Parijs de sjerp met de 20 francs daags gewonnen, en hy heeft Jacquelin geklopt, Jacquelin, zeker de beste sprinter van Frankrijk op het oogenblik, die in dit seizoen onafgebroken victories behaalde, en die, nu hij zoo uitstekend in conditie is, als onoverwinlijk werd beschouwd. Achtereenvolgens heeft bij alle tegenstanders, die hein de rentegevende sjerp betwistten, — Johnson en Mc. Donald, zelfs — gemakkelijk geslagen, maar de Hollander bleek sterker te zijn dan hij. In de eerste afdeeling ging het, als gewoonlijk, een zeer langzaam gangetje. Bij het luiden van de bel versnelde Jaap zijn vaart; Jacquelin, die vóór was, deed alle moeite om hem te verhinderen hem voorbij te komen, maar een eind voor den eindstreep schoot Jaap langs hem, en hij won onbegrijpelijk gemakkelijk. In de tweede manche maakte Jacquelin weer op 't onverwachts een spurt, waardoor bij Eden een paar lengten vóór kwam, maar deze haalde dat in, en won ook nu met éen lengte. Dit is zeker de grootste overwinning gedurende Jaap's fortuinlijk verblijf in Parijs. Zijn eerste échec is nu prachtig gewroken. --- Verzet. Op de Groote Markt in Den Haag gelastte gisteren een officier aan politieagenten twee miliciens-verlofgangers, ter inspectie opgekomen en die hun meerdere niet salueerden, aan te houden. Hierdoor ontstond eene vechtpartij tusschen de beide militairen en de politie, waarbij burgers tegen de politie partij kozen. De officier werd geslagen en moest zich onder bescherming der politie stellen. De soldaten werden ten slotte ingerekend. --- Friesch Rundvee-stamboek. In de Zaterdag te Leeuwarden gehouden buitengewone vergadering van bovenvermelde vereeniging, onder voorzitterschap van jhr. mr. C. van Eijsinga, U de vraag behandeld, wat door de Vereeniging tot bestrijding der tuberculose behoort te worden gedaan. Na uitvoerige besprekingen — waarbij bleek, dat tot bestrijding dier ziekte bij. het rundvee een krachtiger optreden der regeeringr werd noodzakelijk geacht — is besloten aan de koningin-regentes een adres in te dienen, waarin wordt verzocht: le. dat de tuberculine alleen van rijkswege verkrijgbaar worde gesteld ; 2e. dat de regeering de gelegenheid opene, om de inenting kosteloos te laten verrichten bij de veehouders die dit verlangen, echter niet voor een enkel dier, maar steeds voor het geheele beslag; 3e. dat zoowel de dieren die niet, als die, welke wèl hebben gereageerd, van een merk worden voorzien ; 4e. dat op den veehouder de verplichting wordt gelegd, de gezonde dieren en die, welke hebben gereageerd, zoo goed mogelijk van elkaar af te zonderen. Tot lid van het bestuur en tevens tot secretaris der Vereeniging is herkozen de heer D. van Konijnenburg, te Leeuwarden. --- Een schaking. Te N., een plattelandsstadje, heeft een voorval plaats gegrepen, dat ons tot den tijd van de ridderrooftochten terugvoert. Een Israëlietisch meisje had liefdesbetrekkingen aangeknoopt sinds jaar en dag met een Protestantsch jongmensch. Edoch — de ouders van het meisje verzetten zich tegen de verbintenis, en zoo werden de gelieven ver van elkaar verwijderd gehouden. Doch in 't begin dezer maand werd zij meerderjarig en meende nu ontslagen te zijn van de ouderlijke gehoorzaamheid. Althans Woensdagavond, juist toen haar vader naar het Noorden was gereisd, verliet zij de ouderlijke woning, onder voorgeven van een boodschap te gaan doen. Buiten het stadje echter wachtte haar cavalier met een rijtuig niet 2 paarden. Zij nam geheel vrijwillig daarin plaats en liet hare familie tevergeefs op zich wachten. Natuurlijk heeft het geval heel wat opschudding te weeg gebracht in het anders zoo rustige plaatsje. --- Visschers te Wierum. Volgens de rekening en verantwoording en de ontvangsten en uitgaven over het jaar 1895, gedaan door de commissie ter ondersteuning der nagelaten betrekkingen van de verongelukte visschers van Wierurn, waren in dat jaar de ontvangsten f 17,424,53'/i, de uitgaven f 15,517,66'/», en het saldo in kas op het einde des jaars f 1,906,87. Behalve dit saldo behoorde op 31 Dec. 1895 tot het fonds in Nederlandsche effecten f 25,000 en had opdien datum het fonds te vorderen wegens voorschot op 9 schepen f 16,500. Voor ondersteuning werd in genoemd jaar uitgegeven f 2599, aan belegd kapitaal fBOOO, terwijl f 4500 is uitgekeerd voor het aankoopen van schepen. --- Mooie stof voor een sensatie-roman. Nog steeds is te Padua het lijk van den broeder van koning Willem I niet gevonden. De dagbladen aldaar beweren, dat een schilder weet waar het echte graf van den prins is en een vrouw moet verklaard hebben een man te kennen(!J, die weet waar het stoffelijk overschot van prins Wiilem George Frederik kan gevonden worden. --- Werken der duisternis. net schijnt dat het voorgeslacht bij-1 zonder gesteld was op het wandelen langs dinstere wegen. Op het terrein aan de Willemshaven, te Ilarlingen, heeft men nu weder bij het weggraven der aarde een gang met bijgangen en eene onderaardsche gevangenis gevonden, waarin nog ringen in het gewelf en tralies in een der muren en de sporen van een ijzeren deur. De werklieden hebben de gangen opgeruimd en door lantarens verlicht en een talrijk publiek de gelegenheid gegeven om de werken der duisternis van het voorgeslacht in loco te beoordeelen, van welke gelegenheid een druk gebruik is gemaakt. --- Een avontuur. In den vorigen nacht is naar het politiebureau, te Amsterdam, gebracht een 20-jarig persoon, die zich had bevonden op de kamer eener vrouw wonende Singel, en volgens zijn zeggen aldaar van zijn geld was beroofd, waarna hij door een groot glasruit op straat is gesprongen, tengevolge waaraan hij eene verwonding aan het aangezicht hart bekomen. --- Nachtvorst. Uit Ooststellingwerf wordt van 1 Juni gemeld : De vorstige nachten hebben schade aan de veldvruchten gebracht. Van de boekweit is veel afgevroien; ook enkele akkers met aardappelen zijn zwart geworden. De tuinvruchten zijn er vrij goed afgekomen. Tengevolge van het droge weder worden de boonen laat. Klaagt men in den greidhoek dat de hoeveelheid gras tegenvalt, ook hier wordt beduidend minder dan het vorige jaar geoogst van de eerste snede gemest land. --- Uit den Harlinger Raad. Uit Harlingen wordt van 31 Mei gemeld Gisteren is hier eene raadszitting gehouden, welke zich kenmerkte door bijzondere opgewektheid. Aan de orde was hot voorstel eener raadscommissie, bestaande uit de heeren P. H. van Eden, P. Tjallingi en H. van Slooten, tot bezuiniging in zake het openbaar onderwijs, strekkende om de le gemeenteschool en de meisjesschool te vereenigen, waartegenover B. en W. al dadelijk een plan leverden om die vereeniging niet te doen plaats hebben, maar door eene proportioneele schoolgeldheffing aan de beide genoemde scholen meer leerlingen te bezorgen, daar de bestaande toestand (9 personen, die onderwijs geven, tegenover 145 leerlingen) niet houdbaar is. De raadscommissie, om haren arbeid niet door ééne stemming te zien vernietigd, deed het voorstel B. en W. uit te noodigen tot indiening van een gedetailleerd plan, welk voorstel met algemeene stemmen is aangenomen. De voorzitter, die voor zijn spreken minstens drie vierden van den tijd in beslag nam, ontving van den eersten wethouder eene scherpe berisping wegens eene uitdrukking, die minder vleiend was voor het Harlinger publiek, terwijl twee raadsleden de vergadering verlieten wegens minder humane behandeling van de zijde des voorzitters. --- Bootwerkers te Rotterdam. Het bestuur Van -d«» BooiworJrcT-sfruirti te Kuiurdam heeft zelf een verslag gezonden aan de bladen van de gisteren gehouden vergadering. Men verklaart daarin, dat er in het geheel geen sprake is geweest van het opnieuw neerleggen van den arbeid. Noch by het bestuur noch bij de vergadering heeft het denkbeeld voorgezeten weer een werkstaking uit te lokken. Het bestuur zal zooveel mogelijk in overleg met de werkgevers trachten de verschillende grieven in het reine te brengen. Om het gebouw in het eigendom van den bond te doen overgaan zal men aandeelen van een rijksdaalder uitgeven, waarvan er reeds vele door leden van den bond genomen zijn. Ook zal een sleepboot worden aangeschaft om controle op de rivier te kunnen oefenen met betrekking tot het nakomen der bepalingen van de loonlijst. De firma Muller & Co. heeft het te Vlissingen te kwaad gekregen met de ertswerkers. Volgens de „Midd.Ct." ontstond Zaterdag een relletje, doordien de arbeiders, die aan het ertsschip ~Teutonia" gewerkt hadden, beweerden dat het hun betaalde loon niet in overeenstemming was met het geloste aantal tonnen, dat ongeveer 300 meer bedroeg dan waarvoor ze loon ontvingen. Hierover gaven zij den vertegenwoordiger der firma Muller & Co. op allesbehalve malsche wijze hunne ontevredenheid te kennen, wat ten gevolge had dat men en corps naar het politiebureau toog. Volgens het Middelburgsche blad zal dit muisje een staartje hebben. --- De Kieswet. Op initiatief van de afd. Leiden van het Algemeen Nederl. Werkliedenverbond is aan de Tweede Kamer een adres gezonden, geteekend door 13 verenigingsbesturen, namens een getal van ongeveer 2000 werklieden, waarbij instemming betuigd wordt met het adres, door het Centraal-Bestuur van het Alg. Ned. Werkliedenverbond bij de Tweede Kamer ingediend in verband met de in behandeling zijnde kieswet. Door de afdeeling Maastricht van de „Soc.-DemocratischeArbei(lerspartij"iseen adres gericht tot de Tweede Kamer, houdende verzoek, om art. 50 van het aanhangige wetsontwerp tot regeling van het kiesrecht, hetwelk bepaalt, dat tot candidaatstelling van een persoon vereischt wordt de handteekening van 50 kiezers of van 25 kiezers, zoo deze eene erkende kiesvereeniging vormen, niet tot wet te willen verheffen. Adressante meent, dat door deze bepalingen de vrijheid van candidaatstelling van een groot deel der burgers ten zeerste wordt beperkt en voor zeer velen onmogelijk wordt gemaakt. Mocht echter de Kamer van oordeel zijn dat bepalingen als de bedoelde niet in de wet kunnen gemist worden, dan geeft adressante in overweging het aantal onderteekenaars voor de opgave van candidaten tot 5 of hoogstens tot 10 le beperken. Voorts wordt in dit adres aangedrongen op de invoering van sternplicht, opdat daardoor verhinderd worde, datpatroonß aan hunne werklieden het deelnemen aan verkiezingen beletten. --- Een mool Een koopman te Amsterdam had 250 haaltjes meel verkocht aan een bakker te Zaandam, te leveren in partijen van 50 haaltjes. Successievelijk worden er zesmaal 50 haaltjes afgezonden, zoodat de bakker er 50 meer ontving, dan hij gekocht had. Toen dit abuis door den afzender ontdekt werd, ontkende de bakker er 300 ontvangen te hebben. Na een zeer langwijlig proces, waarin vooral de schippers gehoord werden, bleek, dat er maar één getuige was, die onder eede verklaarde, de partij geleverd te hebben. By gebrek aan een 2en getuige werd de koopman in het ongelijk gesteld, die nu pl.m. f 1000 proceskosten te betalen heeft. B. B. Ct --- Veenbrand. Uit Borger meldt men d.d. 27 Mei: Terwijl het veenbranden in de venen ten Zuiden van de Hunse in de laatste jaren aanmerkelijk verminderde, schijnt de lust daartoe bij de thans heerschende drukte opnieuw te ontwaken. Daar wij hier op l'/> a 2 uren afstands van die venen wonen, hadden we hier vroeger jaarlijks in Mei dagen, waarin de lucht geheel met veen rook doortrokken en de zon soms onzichtbaar was, of zich als eene gele schijf aan den hemel vertoonde. Zulke „rookdagen" zijn ook die van gisteren en heden, en de liefhebbers van ooft betreuren dit ten zeerste, omdat do ervaring heeft geleerd, dat de veenrook op de bloesems van appel- en perenboomen zeer nadeelig werkt. Het veenbranden werd — volgens Grevelink's statistiek van Drente — omstreeks 1700 voor het eerst ingevoerd door een priester tejïilshausen, Bollenïusgenaamd, en werd later naar hier overgebracht. Het heelt aan Drente ongetwijfeld veel voordeel gebracht, want de veenboekweitteelt was vroeger zoo aanzienlijk, dat alleen in de gemeente Emmen in het jaar 1838 reeds 1353 hectaren veen met boekweit bezaaid werden na vooraf gebrand te zijn. In onzen tijd is het boekweitveen verdwenen. Bij een gunstig voorjaar, zooals dit jaar, wordt oud boekweitveen, na jaren braak gelegen te hebbon, losgehakt of omgeploegd en eene week later gebrand om daarop nogmaals boekweit te telen. Wel zijn de verwachtingen van dezen oogst op verre na niet zoo groot als vroeger, doch men bekomt dezen oogst met geringe moeite en zonder vele kosten, zoodat er thans weer veel veen gebrand wordt. ---