Meler-Weger van granen, enz. BURGEMEESTER eu WETHOUDERS "er gemeente Groningen brengen ter openbare kennis, dat bij het corps meterswegers van granen, enz. één meter-weger zal worden aangesteld. Z'j> die voor de benoeming tot nieterweger in aanmerking wenschen te komen, worden uitgenoodigd hiervan te doen blijken bij eigenhandig* op gezegeld papier geschreven, vóór of op den lsten Juli e.k, vracht vrij aan den heer Burgemeester te zenden verzoekschrift. Groningen, 20 Juni 1901. Burgemeester en Wethouders voorn.: E. Tj. VAN STARKENBORGH.' Dl Secretaris: A. PEKELHARING. --- Brieven uit de Hoofdstad. Het is nog niet zoo heel veel jaren peleden, dat het woord „moreele politiek" iv de hoofdstad oen zg..staande uitdrukking was, en dat ieder wist, wat het beteekende, n.l. da vertegenwoordiging der minderheden in deu gemeenteraad. Het waren destijds de radicalen, die het woord invoerden, en dia met luid getrompet vroegen, dat ook zij zouden worden gehoord, en dat hun beginselen in de stadsraadzaal door hun mannen zouden worden verdedigd. Het heelt veel strijd gekost, eer de liberale kopstukken van toen, de mannen van 't eigen initiatief en do geldzak voor dezen rechtvaardigen eruit weken, maarzij zijn bezweken, en nog maar enkelen uit die rijen kan men om de groene tafel zien geschaard, de groeno tafel waarom heen de vroede mannen der hoofdstad 's Woensdags haar belangen bespreken. Der radicalen eisch word ingewilligd. 3n zij dreven met kracht hun mannen naar binnen. Zul ik namen noemen? Treub, Gerritsen, Aluller, Kou veld, om het hierbij Ie laten. Erkend werd dus de rechtvaardigheid van het beginsel, dat de voorstanders van een andere dan do liberale gemeentepolitiek het hunne zouden kunnen doen voor het algemeen — men ging verder, nien gaf in dezen raad zitting aan een enkelen werkman-afgevaardigde. Dat was echter iv den tijd, toen het socialisme, dat zich met parlementairen arbeid bemoeit, nog niet sterk was, nog niet zoo luid eischte óók gekend te worden. 'Nu evenwel is die tijd gekomen en de geschiedenis, die wij hebben beleefd, (oen het hoopje radicalen zijn recht eischte, wordt nu herhaald. De sociaal-democraten eischen ook hun vertegenwoordiging, en terecht, naar het mij toeschijnt. Er wordt door tegenstanders van het toelaten der sociaal-democraten wel op op gewezen, dat in den gemeenteraad geen politieke partijen móeten zijn vertegenwoordigd, maar én liberalen, on clericalen eischen toch wèl zetels voor hun mannetjes op. Het beginsel dus: geen politiek in den gemeenteraad wordt over 't hoofd gezien, wat ik niet aarzel jammer te noemen. Des te meer echter klemt het, dat juist sociaal-democraten in den gemeenteraad moeten komen, niet omdat zij sociaaldemocraten zijn, maar omdat zij y?or' standers zijn van een gemeente-politiek, die hoewel liggende in de lijn dooi; de radicalen aangegeven toch principieel daarvan afwijkt. Doch zooals ik reed 3 schreef, de heeren ziju voor een dergelijk betoog niet vatbaar. Zij stellen zich nu even schrap de sociaal-democraten als zij het eertijds deden tegen de radicalen, terwijl dezen uu, z.g. om der behoudswillen, met de andere „bourgeois"partijen een compromis hebben gesloten, dat de sociaaldemocraten van vertegenwoordiging buitensluit. Immers de vrijzinnig-democraten, die zulks nu deden, zijn de radicalen van voor eenige jaren. De geschiedenis van het compromis is merkwaardig genoeg en voor Groningsche lezers, die immers in hun neste ook den belangenstrijd in den gemeenteraad zien strijden, van genoegzaam belang om ze hier te vertellen. Daar 't geval van de zijde der vrijzinnigdemocraten in 't openbaar is toegelicht zal ik het van die zijde ook beschouwen. Onder do aftredende leden van den gemeenteraad bevonden zich een drietal vrijzinnig-democraten de heeren Gerritsen eu Van Hall, (de beide weihouders) en Wiersma. Vooral de beido eersten hield de vrijzinnig-democratische partij natuurlijk gaarne, als erkend knappe menschen. Behalve deze aftredenden waren er nog een aantal anderen van allerlei richtingen, Waartegen men geen principieele bezwaren had, reden waarom in een vergadering der vrijzinnig-democraten de wensch werd uitgesproken, dat men om verkieziugskosten te besparen zich met do andere kiesvereenigingen. ook die der sociaal-democraten in verbinding zou stellen, ten einde in vrede en vriendschap <*e 5 onbezette zetels te verdeelen en met z n allen de zittende leden te handhaven. Voor dat hier evenwel werk van was gemaakt, kwam reeds een dergelijke uit«oodiging van de anti-revolulionnairekiesafceenig Dg »Neder-and en Oranje" - De Igden der vryzinnig-democraten en d»ü n.aar_.de uitgescbreven bijeenkomst, kiesv«* tro.ffen ziJ collega's van alle andere D. A p nifjng«» van behalve van de S. door rn-nF J?,ertegen werd geprotesteerd nie* i££_! Ir„.UD- maar dit protest mocht -*• Men wilde niet met deS.D. A. P. confereeren omdat men zulks nog nooit had gedaan. *, Een schoone reden voorwaar. Waarom de afgevaardigden der vrijzinnig-democraten toennietoogenblikkelijk zijn heengegaan is niet duidelijk geworden, want ik belief niet te gelooven dat zij bang waren, dat men dan de heeren Van Hall en Gerritsen zou laten vallen. Uat had men niet gedurfd. Het bleef dus bij een platonisch protest. 't Werd evenwel nog erger. Dat men de zittende leden liet zitten, dat is nog iets, maar dat men ook het compromis sloot voor de 5 vacatures gaat toch wel wat al te ver. üe vrijzinnig-democraten wilden hierom eerlijk kampen, maar hun werd ui heel gauw duidelijk gemaakt, dat als men ook deze vijf plaatsen niet verdeelde, er van de geheele overeenkomst niets terecht zou komen. En zoo gebeurde dus 't smadelijke, dat in een onderonsje van bestuursleden het bestuur der stad Amsterdam werd verkwanseld. Men begrijpt, dat de sociaal-democraten woedend over 't gevat zijn, maar toch 'meen ik dat zij op den duur hierbij wél moeten vareu. Even als in den tijd der radicalen zullen zij als verdrukten de sympathie krijgen — ook van andersdenkenden, te meer waar zij toch waarlijk met den eerste den beste behoeven te candideeren. Ik noem slechts mijn collega P. L. Tak, een man die tal van malen heelt getoond, zelfs al kou hij niet geheel achter de schermen zien, een juist oog te hebben voor de richting, waarheen gestuurd moest worden. Voor de vrijzinnig-democraten schijnt mij het compromis een politieke domheid. Ik weet wel, dat zij met de sociaal-democraten strijdend nu althans niet hadden getriumfeerd, maar het beginsel van „moreele politiek" is meer waard dan een oogenblikkelijke zegepraal. Zoo ooit dan zal nu door de verbonden liberalen en clericalen eeaPyrrhus overwinning worden behaald. Intusschen hebben do sociaal-democraten in alle districten eigen candidaten gesteld, zoodat men er niet komt zonder een gang naar de stembus afkomt. Dat heeft de vërbolgenheid opgewekt van het „Handelsblad," dat het arrogant en aanmatigend vindt van „die sociaaldemocraten" dat zij haar ia de wielen durven rijden. Wat wil men ? Dat de S.-D. zich zouden stil houden ? Allons donc! Daar maakt men het niet naar. W. B. --- BUITENLAND. De Engelschen zijn voor canige dasen plotseling opgeschrikt uit den zoeten waan, dat Gibraltar, de sleutel tot de Middellandsche Zee, eene onneembare vesling was. De plaats, waarop des te meer het oog wordt gevestigd naarmate Frankrijk meer van plan schijnt werk te maken van Marokko, is 't onderwerp geweest van eene brochure, getiteld „Gibraltar, een nationaal gevaar," van welke brochure de schrijver is het Engelsche parlementslid Gibron Bowles. Wij meldden kort geleden reeds, dat hij naar aanleiding van hetgeen hij als vaststaande feiten in zyne brochure had weergegeven, een voorstel heeft gedaan om de werkzaamheden aan de westzijde der plaats te staken. De chef van het Middellandsche Zee-eskader en andere autoriteiteii zijn het met hem eens, dat do verdedigingswerken ,'aan den westkant van Gibraltar iv geval van oorlog werkelyk gevaar loopen, wanneer niet 't tegenoverliggende Spaansche gebied over eene groote uitgestrektheid door een lege!" van ongeveer 30 a 40000 man is bezet. Toen men hiervan in Madrid hoorde is men in politieke kringen erg ongerust geworden. Eerst verheugde men er zich over dat Gibron's voorstel om de werkzaamheden aan deu westkant te staken door het Lagerhuis met 210 tegen 157 stemmen werd verworpen, maar later redeneerde men : als de Engelsche regeering in weerwil van het afkeurend oordeel eener commissie van onderzoek met de werkzaamheden doorgaat, kan dit alleen bewijzen, dat ze reeds rekening houdt met een bezetten van Spaansch gebied. In den Spaanschen ministerraad is besloten dat generaal Weyler éene inspectiereis zal doen naar Algeciras, Ceuta, Meliila en de Balearen. Deze reis staat ongetwijfeld met de Gibraltar-quaestie iv verband. Ook van afstand van grondgebied bij Gibraltar wordt gemompeld. De Spaansche bladen protesteeren er tegen en doen uitkomen, dat de zaak waarschijnlijk daarom in Engeland eenige bezorgdheid wekt, wijl men meent, dat Spanje sedert het sluiten van het jongste verdrag te Parijs met betrekking tot de begrenzing der Spaansche en Fransche bezittingen in Afrika volledig in Fransch vaarwater vaart, zich met Frankryk ook heeft verstaan omtrent de behandeling der Marokkaauschc quaestie en aan Frankryk bij een vroeger of later volgend Fransch- Engelsch conflict zijn gebied ter beschikking heeft gesteld om Gibraltar, den sleutel der gansche Engelsche positie in de Middellandsche Zee, te vernietigen. Deze veronderstelling, zoo wordt beweerd, is volkomen valsch en daarom kan het onmogelijk in het belang van Engeland zijn om Spanje nu met geweld en tegen zijn wil door verhandelingen, zooals in het Lagerhuis hebben plaats gehad en nog plaats hebben, in het kamp der vijanden van Groot-Brittannië te dry ven. Daarvoor bestaat ook geen de minste aanleiding, want de Spaansche en Engelsche belangen staan nergens direct vijandelijk tegenover elkaar, integendeel is het in beider belang om met betrekking tot de Marokkaansche quaestie voor de handhaving van het status quo te zorgen, daar eene oplossing van dit probleem op het oogenblik beide naties zeer ongelegen zou komen. In het belang van Spanje is het in elk geval niet om het aantal vijanden van Engeland op dit punt te vermeerderen eu wel, omdat men van deze veel of beter gezegd nog meer te vreezen heelt dan van Enge land, want Frankrijk streeft naar het bezit van geheel Alarokko, terwijl Engeland zich ten slotte niet Tanger tevreden zou stellen. Door Frankrijk in 't noorden en in 't zuiden ingesloten te worden, was het ergste, wat Spanje kan oveikomen, want daardoor zou zijne zelfstandigheid direct worden bedreigd. Het verstandigst is dus om de quaestie zoo kalm en vriendschappelijk mogelijk te behandelen. Is Engeland niet meer met het verdrag van Utrecht tevreden, dan kan het dat opzeggen en een nieuwe toestand kan geboren worden, waardoor beider wederzijdsche belangen worden gewaarborgd. In de zitting, welke de Fransche Senaat Vrijdag j.l. hield, werd de beraadslaging over de wet op de vereenigingen voortgezet. De senator De Blois verlangde, dat art. 14 zou worden geschrapt, door welk artikel aan de leden van niet gesanctioneerde congregaties het geven van onderwijs wordt verboden. Hij voegde erbij, dat dit artikel in tegenspraak was met do liberale en republikeinsche beginselen. De voorzitter der commissie voor het wetsontwerp antwoordde, dat de staat het recht had om het onderwijs to leiden. Hij laakte het onderwijs der congregaties, hetwelk vijandig was aan de staatsinstellingen en den vooruitgang. Lamarzelle streed voor de vrijheid van onderwijs; elk vader had volgens hem het recht om zijne kinderen aan leden van congiegaties toe te vertrouwen. Tegenover het buitenland moest het land' als één geheel staan. De minister van onderwijs antwoordde, dat de regeering noodzakelijk de vorming vau geest en gemoed moest leiden; hij prees meteen de voortreffelijkheid van het onderwijs aan de hougescholen. --- Do oorlog in Zuid-Afrika. De Midland Mounted Rilles hebben Donderdag to Walerklool' de volgende verliezen geleden: 10 gesneuveld, 1 gewond, 66 gevangen genomen. Een gewonde Boer, dio met de Engelsche gewonden Ie Cradock is binnengebracht, rapporteert dat de Boeren slechts één doode hebben gekregen. Donderdagmorgen vroeg werd 'n deel van de Midland Mounted Rifles onder kapitein Spandam uitgezondeu tegen Atalan die Zondagnacht den spoorweg bij Roodehoogto was overgestoken en naar het Westen trok. Hoewel verder slechts bekend is geworden datkapiteinSpandam doodelijkgewond is, mag men veilig aannemen dat dit detachement hetzelfde is waarvan de ernstige verliezen boven worden vermeld De heer P. Steuerwald, lid van Theron's verkennerscorps, later van dat van Alalan, schrijft aan de „N. R. Ct.": Kakamas (N. W. Kaapkolonie), 1 Mei 1901. Ik neem de vrijheid mij tol u te wenden met beleefd verzoek ingesloten brief van den heer J. C. Smuts, staats-procureur en assistent-commandant-generaat der Z. A. R., aan Z.HEd. den staatspresident van den Oranje-Vrijstaat door middel vau uwe courant wereldkundig te maken. Daar de in 't veld zijnde Boerencommando's zoo goed als geheel afgesloten zijn van do buitenwereld en alles wat in den laatsten tijd omtrent dezen oorlog in Europa bekend wordt uit Engelsche bron afkomstig is, zoo is het van 't grootste belang voor do zaak der Boeren, dat ook nu eu dau do waarheid aan 't licht gebracht worde. Toen ik dus op den 7en April 1.1. met eene patrouille, onder aanvoering van den heer Alaritz, voor krijgszaken gezonden werd naar het district Kenhardt, werd my tevens opgedragen te trachten genoemden brief ter publicatie naar Holland te verzenden. Tegelijkertijd wensen ik van deze gelegenheid gebruik te maken om u een en ander mede te deelen omtrent den stand van zaken ia do Kaapkolonie, waar ik met eene afdeeling van Theron's Verkeuningskorps onder aanvoering van commandant Malan werkzaam ben sedert 10 Februari 11. Ik hoop dat u in het navolgende stof zult vinden tot publicatie in uwe courant, voornamelijk om den verkeerden indruk, welke teweeggebracht wordt door bet geschrijf in Engelsche en Kaapkolonische couranten, weg te nemen. Over 't algemeen is de toestand in de Kolonie voor de Afrikaner-zaak /eer gunstig en niettegenstaande de uiterste krachtsinspanning van den vijand houden de commando's van commandanten Kritzinger, Malan en Van Rheenen en van de kapiteins Scheepers en Fouché nog steeds stand en zijn op zijn minst 4 maal zoo sterk als bij 't doortrekken van de Oranje Rivier. Behalve dat allo burgers die zich bij deze commando's aangesloten hebben, voorzien konden worden van geweren, munitie, paarden, enz., werd een groot aantal gewerea vernield en werd munitie op verschillende plaatsen begraven, daar meer werd buitgemaakt dan vervoerd kon worden. Om aan te toonen, dat het hierboven medegedeelde niet overdreven is, wil i_ enkele feiten aanhalen, waarbij ik persoonlijk tegenwoordig was en waarvan ik in mijn dagboek aanteekening maakte. Kort na het overtrekken van de Oranjerivier raakte commandant Malan met «en patrouille van 25 man van de commando's van generaal Christiaan de Wet gescheiden, "waarop besloten werd als een zelfstandig commando werkzaam te zyn tot dat er zich weer een goede gelegenheid zou voordoen om ons bij onze commando's aan to sluiten. Om een geregeld verhaal te teven van alle wederwaardigheden van deze patrouille, zou te lang ophouden ; ik wensch m(j daarom slechts tot enkele feiten te bepalen. Ik moet evenweldoen opmerken dat er bijua geen dag voorbij gegaan is zonder dat wo op een of andere wijze aan den vijand schade toebrachten. Op den 17on Februari 11. werd door 5 van onze mannen een wagen met munitie en anderen voorraad buitgemaakt. Bij de eerste scholen nam het escorte, sterk 19 man, de vlucht; 3 hunner, waarvan 1 gewond, bleven in onze handen. Onder meer werden 12 kisten patronen buitgemaakt, welke op een veilige plek geborgen werden, waar ze ;iog aanwezig zijn, daar we sedert dien tijd nog nimmer gebrek aan munitie hadden. Op den 26en Februari 11., terwijl we te Klipkraal, eene plaats ten westen van Richmond, gelagerd waren, kwam eene vijandelijke afdeeling, omtrent 120 man sterk, roet 5 karren uit de richting van Richraond-Road, In minder dan geen tyd waren we opgezadeld en vielen we den vijand aan, die terug vluchte en positie nam in de nabijzijnda randen. Zeventien van ous, voorafgegaan door onze officieren, stormden evenwel hunne positie, met het gevolg dat de vijand zich na een kort gevecht, waarbij 22 hunner gedood en 32 gewond werden, overgaf. Aan onze zijde werd slechts 1 paard doodgeschoten. Deze afdeeling van Kitchener's Fighting Scouts was geheel nieuw uitgerust, zoodat wo een prachtigen buit maakten. Een "roote hoeveelheid patronen, omtrent 1501)0, werd buitgemaakt. Nadat ieder onzer zich van het noodige had voorzien, werden de overige goederen verbrand; 2 karren werden echter mede genomen om de amunitie en geweren te vervoeren. Te Jlodderfoutein had op den 4n Alaart 11. eene schermutseling plaats tusschen 6 vari ons en 9 Engelscheu, slechts 1 khaki kwam er heelhuids af. Aan onze zijde geen verlies. Van den 7en toten mei den 17en Alaart 11. werden we achtervolgd door eene afdeeling van Kitchenecs Fighting Scoutsj omtrent 400 man sterk, waarmede we herhaaldelijk slaags waren. Bij elk gevecht werden den vijand kleine verliezeu toe* % .oracht. Te Slellenboschvlei b.v. op den Ben Maart, werden 3 Engelschen, waaronder een kapitein, gedood eu 3gewond, terwyl er 14 gevangen genomen werden. In dit gevecht sneuvelde een der onzen en werd er een gewond. Op den lOen werden 0 Engelschen gevangen zonder een schot te lossen. Te Hoekdoorn verbrandden we omtrent 80 geweren, daar 't vervoer ons te lastig viel on de kolonisten zich niet zoo spoedig aansluiten als wij geweren buitinakeu. Een khaki werd in dit tijdsverloop tot 3 maal toe gevangen (zooals u zeker bekend is worden do krijgsgevangenen steecis weder in vrijheid gesteld) eu deze leverde ons dus 3 geweren, 3 paarden, 3 zadels en omtrent 450 patronen. Wanneer ik voortga met 't opsommen van feiten, welke gelukkig voor ons afgeloopeu zijn, dan zou u misschien kunnen denken, dat ik overdrijf en om dit te voorkomen, wil ik nu een en ander meedcelen omtrent Rlauwkrans, nabij Jansonville, waar we d.d. 20 Alaart 1,1. tezamen met de commando's van kapt. Fouché en Scheepers door een sterke vijandelijke macht werden omsingeld. Ik herinner mij niet gedurende dezen oorlog zoo dicht ingesloten geweest te ziju, en toch hadden we het geluk te ontkomen, met het geringe verlies van 1 dood en 2 gewond, Weliswaar zijn vele paarden iv den slag gebleven, maar dit waren reservepaarden, welke in de hand gehouden werden ; doordat het terrein zeer moeielijk begaanbaar was, moesten er wel verscheidene achterblijven. Van deze affaire wordt door de Engelsche couranten groote ophef gemaakt. Een koloniale courant zegt zelfs, dat, volgens bericht van ecu ooggetuige, 42 Boeren op 't slagveld begraven werden. Ongetwijfeld zijn echter do verliezen aan Engelsche zijde grooter dan do onze, voorzoover nienschenlevens betreit, en wat de paarden aangaat, dit verlies was binnen den tijd van 2 weken ruimschoots hersteld,want kapt.Scheepers maakte te Alurraysburg 160 paarden buit, terwijl eene patrouille van kapt. Fouché uit een kamp naby Nelspoort omtrent 250 paarden nam, en commandant Alalan, in vereeniging met een gedeelte van kapt. Scheepers' mannen, op den Oen April 1.1, eene Engelsche afdeeling van 90 man sterk in do nabijheid van Aberdeeu tot overgave dwong, na een gevecht dat 5 uren duurde, en bij deze gelegenheid ongeveer 90 paarden en 60 muildieren buit maakte. Het getal paarden, door ons te Blauwkrans verloren, bedroeg hoogstens 100. In laatstgenoemd gevecht sneuvelden 5 Engelschen en werden 13 gewond, terwijl aan onze zydo geen verliezen waren. Het commando van commandant Malan was op dit oogenblik reeds aangegroeid van 25 man tot ongeveer 80, en allen zijn goed gekleed en ruim voorzien van Engelsche wapens, ammunitie, paarden enz. enz. Gemiddeld heelt ieder man minstens 3 paarden en zoo is het ook met de andere commando's, welke in de kolonie, werkzaam zyn. Wanneer u het bovenstaande vergelijkt met de berichten, welke omtrent de aangehaalde feiten iv de koloniale couranten voorkomen, dan zal u daaruit zien dat de Engelsche berichten ver van de waarheid afwijken, waarom ik u verzoek dit onder de aandacht te brengen van 't publiek, zoodat hot hiermede rekening kan houden bü 't lezen van voor do Boeren nadeeljge berichten. In 't geheel verloor Malan's commando in de 2 maanden, waarin veel gevochten werd, slechts 4 man, waarvan 1 sneuvelde en 3 gewond in handen van don vijand moesten worden achtergelaten. Alvorens te eindigen wenscli ik nog uwe aandacht te vestigen op het volgend bericht, voorkomende in de „Graaf-Reinet Advertiser," d.d. 27 Maart 1.1.t (Dit is een bericht over het fusilleeren van 3 Afrikaners te de Aar op 10 Maart j.l. wegens een vermeenden aanslag der genoemde 3 mannen op ecu trein bij Taaiboschfontein, 't welk wy uitvoerig hebben medegedeeld en reeds toen niet als een gerechtelijke executie, maar als een moord hebben betiteld. Red. N. R. Ct.) Ik kan u mededeelen, dat ik persoonlijk tegenwoordig was bij 't derailleeren van bedoelden trein en de verzekering geven, dat niét alleen geen van de veroordeelde personen eenig deel gehad heeft aan dit feit, maar dat zij er geheel eu al onkundig van waren ; eerst den volgenden dag hebben zij vernomen wat gebeurd was. Om nog sterker aan to toonen, dat deze personen geheel onschuldig veroordeeld zijn, merk ik nog op, dat ik zelf noch een mijner kameraden geweten heeft wat het plan was van commandant Malui, voordat W 6 iv den avond van den 19en Febr. bij den spoorweg naby Taaibosch siding aankwamen. De moord van deze drie onschuldige mannen is erger dan die van Slachtersnek en heelt een diepe verontwaardiging opgewekt onder de Afrikaners, die zich nog rustig gehouden badden en zal dan ook zeker duur te staan komen aau Engeland. --- BINNENLAND. Da zaak der Boeren. Zusier H. Broers schryft van uit het kamp to Norvalspont aan het beschermingscomité „Helpt Elkaar" te's Gravenhage onder meer hot volgende: „Eerstens kan ik mededeelen dat ik zoo gezond ben als een mensch maar zijn kan, alleen heb ik het erg koud, vooral de nachten en avonden zijn koud en Jdan hebben wij (ik met mijn beide helpsters) nog een groote dubbele tent, doch voor de menschen in het kamp die in die kleine rondo tenten wonen is het erger. Do vorige week hebben wij hier een paar dagen een verschrikkelijken storm gehad, gepaard met een zandregeq. Door het zand kon ik soms geen hand voor my zien, terwijl ik dacht dat ieder oogenblik de tenten om zouden waaien. Wij krijgen nu niet veel lekkers te eteu, maar die dagen kregen wij alles met zand. Ook was het bitter koud. Er is hier werkelijk gebrek aan warme kleeding, kousen en schoenen. De commandant doet wat hij kan om in den nood to voorzien, maar ook voor myn zieken in de hospitaaltenten heb ik bijna niets om aan te trekken. Van uit Kaapstad, waar nog genoeg goederen bij mevrouw Koopraaus-De Wet gedeponeerd ziju, mag niets verzonden worden vanwege de pest. Zooeven ontving ik een brief van zuster Bakhuis. Deze meldt mij dat ook zy best een partij goederen kan gebruiken, maar ook zij ontving nog niets. Ook zij is te Winburg als hoofd van het hospitaal aangesteld. De vorige week had ik het zeer druk met mijne patiënten. Ik had er negen, waarvau er vier zeer ernstig waren, twee er van zijn gestorven, doch gisteren kreeg ik er weer twee bij, zoodat ik volop werk heb." Het comité der vereeniging „Helpt Elkaar" doet thans nogmaals een beroep op de vrienden der Boeren daar er noodzakejyk nog een paar verpleegsters uitgezonden moeten worden. Zoowel te Kiniberley als te Winburg en Norvalspont staan do door het comité uitgezonden zusters aan het hoofd der kamphospitalen, wel een bewys dat haar werk gewaardeerd wordt. Penningmeester is de heer G. C. Mirandolle, Riouwstraat 128, Den Haag, --- De Nederl. Vereeniging tot afschaffing van alcoholische dranken. Bovengenoemde vereeniging zal 31 Juli a.s. te Leeuwarden hare 68ste algemeene vergadering houden. Onder de punten van behandeling komen o.a. voor : Benoeming van twee leden van het hoofdbestuur wegens periodieke aftreding van do heeren mr. D. A. van Eek en J. Kat, en van den redacteur van „Sluit Schiedam!" wegens periodieke aftreding van den heer A. Don, te Rotterdam ; — vojrstel van het hoofdbestuur om op de dagen der loting voor de nationale militie, zooveel mogelijk propaganda onder de lotelingen te maken ; — idem van de Noord-Hollandschepropaganda-commissie om een cinematograaf aan te schaffen en de mogelijk te onderzoeken van 'toprichten van een Hink volkskotiiehuis (zoo mogelijk te Amsterdam) dat aan alle eischen des tijds voldoet; — bepaling van de plaats van samenkomst der volgende algemeene vergadering. --- Hippische sport. De vierde course werd gisteren op Woeslduin onder Heemstede gereden. De uitslag was als volgt: De Garctenia-prys, harddraverij handicap was voor Nella, eigenaar de Ridder (de Ridder) 2475 M. in 4.46 4/5, gevolgd door Krylatina, eigenaar de Mol (Schippers) 2450 AL in 4.47, en door Schabernack, eigenaar Meijners (eig.), 2400 M. in 4.47 2/5. Niet geplaatst: Debutant. Tot. niet, place f 7.50 en f 10. De Berthus-prys, wedren vlakke baan, afstand 1800 M., was voor Curacao, 55 kg., eig. baron Creutz (Sraith), gevolgd door Billiton, 621/2 kg., eig. Van Hoboken yan Hoedekenskerke (Wlenert). ' ' ' * ! i _. Gewonnen met 5 lengten. Niet geplaatsts Malcadjick, Edel en Alarm 11. Tijd 2.14. Tot. 18.50, place f 5.50 en f 7.50. Dó Mirka-prijs, harddr. hcp., was voor Bessie W.. eig. de Mol (Schippers), 2375 M., in 5.013, gevolgd door Abdul Ameer, eig, Schnijl (Schuijl Jr.), 2950 M. in 5.04' en door Anna, eig. Ockhorst (Doeleruan'' 2825 AL in 5.08 3/5. Niet geplaatst: Lady Savage. Tot. f 9, place f 6 en fB. De Frisson-prijs, wedren vlakke baan, afstand 1200 M., was voor Single String, 491)2 pi. 21/2 kg., eig. Speijer (Lehmpfuh). Gewonnen met 4 lengten. Tijd 1.20. Tot. f 35, place 113.50 en fO. Niet geplaatst: Talent, Laura, Bell, Wallington en Chickabiddy. De winster werd voor f 950 het eigendom van luitenant Ten Kate. De Koeyr-prijs, harddr, hcp., was voor Tazmoor, eig. Ockhorst (Doeleman), 3025 M., in 6.203/5, gevolgd door Eddallah, eig. Stal Trio (Schönrock), 3600 Al. in 6.22 2/5 en door Robert Sec Steele, eig. De Mol (Schippers), 3725 M. in 6.23 2/5 Tot. 115, place f 8 en f 15. Niet geplaatst: Hirye en Bellwood. De Princess-Ida-prjjs, cross-country, verkoops-steeple-chase, afstand 3400 AL, was een match tusschen Monamena, 81 kg., eig. baron Creutz (Lutas) en Ouda, 75 kg., eig. Van Hoboken van Hoedekens, kerke (Ridder Huyssen van Kattend ij ke), Gewonnen met veel lengten door Alona< mena. Tot f 7.50. --- Een promotie. Uit Amsterdam meldt ment De heer J. D. Dutoit van Burgersdorp heeft Vrijdag zijn candidaats-examen in de theologie doorstaan. Te zijner eer bereidden eenige vrienden hem een een. voudig doch eigenaardig feestje. Hedenm rgen was nij de hoofdpersoon bij een toontje te paard van acht ruiters, onder wie zes Afrikaners uit het Tehuis op dft Heerengracht. Om half elf bestegen de acht kloeke en ervaren ruiters de te hunner beschikking gestelde paarden in de arena der Hollandsche manége in de Vondelstraat. De rit ging door 't VondeL park, langs den Amstelveensehen weg en de Kalfjeslaan naar de uitspanning het Kalfje aan den Amstel. In den kleinen s'oet werden twee landauers opgenomen, waarin eenige dames en heeren uit bet Tehuis met de directrice mejutïr. Mitza gezeten waren. Twee medestudenten van den candidaat, de heeren Pretorius en Postraa, waren van de party. Wij zagen dit kleine commando van breedgeschouderde, weibereden mannen door bet Vondelpark trekken en behielden van het tafereel een alleraangenaamste*! indruk. Aan het Kalfje gebruikte 't gezelschap het ontbijt, en er werd natuurlijk over tafel menig hartelijk woord gesproken over den gunstigen keer des oorlogs. Men stelde het welzijn in van de presidenten Steyn en Kruger en oom Paul kreeg daarvan telegrafisch bericht. De terugtocht werd volbracht lacgs den Amsteldijk en de Stadhouderskade. Het weder was, met bedekte lucht, gunstig. --- Hooibroeien. De commissaris der Koningin in Fries» land heeft de burgemeesters in de provincie gewezen op het brandgevaar door hooibroeien, omdat in dit jaar vroeger dan verleden jaar met den hooioogst is begonnen, als een gevolg van do kracht van het gewas, welk gevaar is vergroot door de vele regenbuien, die den landbouwers noopte zoo spoedig mogelijk tot berging van het hooi over te gaan. De commissaris roept de medewerking der burgemeesters in om maatregelen te nemen om hot gevaar te voorkomen, en verzoekt hun de ingezetenen te wyzen op den inhoud van art. 158 van 't wetboek van strafrecht, waarbij verschillende straffen zijn gesteld, o.a. tegen hem, aan wiens schuld — daaronder te verstaan nalatigheid en onvoorzichtigheid, gebrek aan voorzorg, achteloosheid, enz. —- brand is te wijten. --- Een drama? Men meldt uit Nieuwer-Amstel : Alaandag 11. werd op den steiger aan den Amstel, vóór de villa Wester-Amstel, het lijk van een tot nog toe onbekend gebleven manspersoon gevonden, met een schot door de rechterslaap, terwijl bleek dat uit de naast hem liggende revolver twee schoten waren gedaan. Uit de op het lijk gevonden aanwyzingen bleek, dat er aan zelfmoord moest worden gedacht. Zaterdagochtend werd in den Amstel in de onmiddellijke nabijheid van genoemde plaats drijvende gevonden het lijk van eene net gekleede vrouw, oud plm. 30 jaar, met een schot door de linkerslaap. Wellicht zullen deze beide leiten met elkander in verband staan. Het vermoeden ligt voor de hand, dat in den nacht >an Zondag op Maandag een treurig drauia js afgespeeld. --- Ongelukken. De zestienjarige zoon van den baken-, meester te Leeuwen is stoeiende over den boom van eeD schip gevallen en in da Waal verdronken. Zaterdag is te Rijswijk een vijttienj'arjg meisje door een steenmachine verpletterd! To Kerkdriel zou Vrydag de landbouwer G B. in een kersenboomgaard spreeuwen schieten, waarbij hy een oud geweer gebruikte, dat bü bet eerste schot uit elkander sprong. Zyn linkerhand is geheel verbryzeld en moet geamputeerd worden; Vrijdagmiddag had te Oldenzaal een ernstig ongeluk plaats. Eenige boeren. wazeas met bruiloftsgasten reden ia volle haart o?er don overweg bij het lokaalmoor aldaar, toen juist daar een trein zou l&sseeren. Een der wagens werd door bn trein aangereden, de wagen eenige meters verder geschoven en gedeeltelijk r/erbrijzeld. Twee personen in den wagen «ezeten bekwamen ernstige verwondingen, Voor het leven van een hunner, een oude trouw, wordt gevreesd. Het paard kreeg fteen letsel. Vrijdagmorgen geraakte de arbeider J. 8). te' Driesurn onder den hooiwagen, doordat de paarden op hol sloegen. Aanvankelijk meende men dat de ongelukkige reeds e3n lijk was, doch bij de komst van 'den ontboden geneesheer uit Dokkum waren de levensgeesten echter weder waar te nemen. De toestand van den man is niet zonder gevaar. ---