BUITENLAND. De Engelschen zijn bezig in Z»n'' 9 bar. Welke rechten hebben ze da»' _ Volgens een hoofdartikel in de n"qinieje is het sultanaat van Zanzjbar onder a beschermheerschappij van Engeland gekomen, toen in 1890 dit rijk Helgolana afstond aan Duitschland in ruil voor de heerlijke rechten van het Duitsche njK op de bezittingen van den sultan van Zanzibar. Van af dat jaar 1890 is het bestuur feitelijk gevoerd dooi den Engelschen zaakgelastigde, en de nu overleden sultan is met hulp van Engelsche troepen op den troon gekomen. Said Khalid, de tegenwoordige kroon-pretendent, is anti-Engelseh gezind en vandaar de pogingen der Engelschen om nu maar voorgoed de bezittingen van wijlen Hamid ben Thwain in hunne macht te krijgen- Het aan den wal zetten van Engelsche troepen boezemde den nieuwen sultan blijkbaar geen ontzag genoeg in, hij liet tenminste maar lustig zijne vlag van het paleis wapperen. Donderdagmorgen openden de Engelsche schepen „Racorn, „Ttnush" en „Sparrow" het bombardement op het paleis; de oproerlingen hadden zich achter barricades verschanst en Vuurden dapper terug. Een stoomschip van den sultan, dat tijdens het bombardement het vuur op de Engelsche oorlogsschepen opende, werd in den grond geschoten. Het paleis en het oude gebouw der douane waren weldra puinhoopen. Said Khalid en de bevelhebber zijner troepen hebben bescherming gezocht in het gebouw van het Duitsche consulaat. In den omtrek der stad werden gevechten geleverd tusschen de oproerlingen aan den eenen en kapitein Raikes van 't leger van Zanzibar met Vierhonderd getrouwen en veertig man Van de Engelsche marine-infanterie aan de andere zijde. De laatsten hebben de voornaamste toegangswegen tot de stad bezet. Alle zaken staan in Zanzibar stil. Officieel wordt thans uit Zanzibar medegedeeld, dat Hamoed, neef van den overleden sultan, door de Britsche regeering tot sultan is geproclameerd. Uit Constantinopei komt ook weer een onrustbarend bericht. Er hebben onder de Armeniërs ernstige onlusten Plaats gehad. Een veertigtal hunner, met r?volvers en bommen gewapend, maakten •"ch meester van 't gebouw der Ottomaansche bank. Van af het dak vuurden ze op de politie. Eene bom werd Tan buiten in de barakken geworpen, en Jaardoor werden verscheiden soldaten gerp°d. Een privaattelegram naar Londen "-e'dt, dat het bankgebouw weer vrij .is ■ewordon en de beambten ongedeerd zyn 't Zelfde meldt Auboyneau, de ""•ecteur der Banqne Ottomane in Conk nt'nopel, aan de directie te Parijs. Hij len er n°g DiJ dat er niets *s gesto' ° en de orde weer hersteld is. De „Agence Havas" meldt, dat de ongeregeldheden naar het schijnt niet ten doel hadden de Ottomaansche bank te plunderen, maar eene door Armenische anarchisten op het touw gezette bewegmg geweest te zijn. Een privaat-telegram aan het „Berliner Tageblatt" maakt melding van de gruwelen, die er bij het oproer plaats hadden. Bij duizenden, zegt «e afzender, zag ik Turksche Hamais *R f\i • Bt,rate'l rennen om te moorden, «y dertig en veertig tegelijk stonden ze met knuppels gewapend op de hoeken er straten om een enkelen Armeniër op je vangen en af te maken, zooals men doen 6Cv (*°"en noncl niet zou durven •' ,Voor mijne oogen werd een Armenische priester door eene bende van utze wilden met stukken hout tot een voimi00zen k|omp ge(.lager]. Ik mg Ac glimlachend erbij staan. nnV..Aj1""6 W-Bdeling, die ik in den laten nannudag door de straten deed, zag ik ken vfn,skar',eii, geheel gevuld met lijmin t beweert, dat overdag [alleen stens tweeduizend personen gedood 'j.' en na alles, wat ik persoonlijk heb gtzien, schijnt mij dit cijfer niet over- e »Voss. Zeitung" ziet in den verleenden aanslag op de Ottomaansche Dank eenvoudig het optreden van agents P'"°vocateurs, die de rol van Armeniërs «ebben gespeeld met het doel de volkswoede op te wekken tegen de Christenen en der Porte een wapen in handen te geven om de Armeniërs met schijn van recht te vervolgen. Ze betoogt, dat deze moordpartij reeds weken en maanden vooraf was beraamd. De verhouding tusschen Italië en Brazilië is veel minder vriendschappelijk geworden. De Italiaansche gezant heeft voldoening gevraagd voor de beleediging, der Italiaansche vlag aangedaan, en men verwacht, dat hij met zijn gevolg het land zal verlaten. Hij wacht nog op instructies uit Rome. Intusschen hebben de onlusten in Brazilië reeds tot eene niinisteriëeie ,"s!s geleid. De ministers van buiten•andsche /.aken en van justitie hebben de h-l-f-?.evraa.gd e" gekregen. De eerste, breed™^"0* heeft verklaard, dat hij later waarom K! l* r,edene" bekend --> maken, Uit Bru^8 00t af * treden, de Fransche inLW?nlt Semeld> da* daar Her is gearrivP 6rPrleUl' "1 f°'ltie ÜZU naren der TIAAJ 'Vergezeld van ambtede in Belsis lSChe S,eheinle P°litie offl nihilisten in 't onende anarchisten en een' mogeli*kPn 8 te, houden, teneinde den czaar, gednr«a!!^_.op 'tleven van Parijs, te VefiS* dlenS Verbli->f in Engeland heeft _ . • naar de Zuid-Afrit» ° ni nieuwen gezant zonden om den hee- T °ht re^ ge" te volgen. Het f Jaoobes de W('t °P Canyngham Gree„L dS heer Wilham 1891 als gezang' dle Ta" 1889 t°ï Britsche gezantschapWj?!tar,B , aan het verbonden. VolgenV s öra ven hage was Gazette" zal hij „•"! de „Westmmster vertegenwoordiger IT" e?n bekwa?m te Pretoria zijn, m 2 «"tsche regeering ler Transvaalsche^eL ,n d?,n smax^ t;Ut vloeiend Hoißsclf Va"en- Donderdagmorgen a C„' 0■ . «SeS? tf ~<* te WeenS srrier^T1?0 Ook vorst Lobanow ZlTToirSr S? 4 maakt "et echter weer, fcf " aantal agenten ir, es£■S de mtenterBbr^-höS °eerg-i°"" d6r P°'itie WaB --- BINNENLAND. De oorlog op Atjeh. idf iaï °ntVi"« het J$n gSU „Samahani & ons bezei. Bij de regeenng zijn de volgende offi-1. „Eergisteren eene colonne naar Moeroe en Gleieng, alwaar gebivakkeerd werd. Andere colonne heeft M^ekim Sihon ongestoord doorkruist vSS 'lene hoofden hebben zich aangemeld.» Moeroe, G «eng en omstreken getuchtigd : vijt militairen beneden der. rang van officier gewond Troepen heden terug naar Kota Radja, behalve die in bivak te Samahani blijven, totdat het bestuur der Moekims Baid zal geregeld zijn." Gisteren werd aan het „Handelsblad" geseind: „De tocht naar Indrapoeri heeft vijf dagen geduurd en is goed afgeloopen. De troepen zijn teruggekeerd nadat zij Samagani, Basatoel en Sibreh bereikt hadden. Te Riki en in den Missigit te Indrapoeri werd gebivakkeerd. Dc kolonne Von Heutz drong tot Gheëng door; het negende bataljon bezette Samagani het veertiende Sibreh. Twee man werden gedood en twaalf gewond." --- Brutale diefstal. In den nacht van Woensdag op Donderdag zijn minder welkome gasten in 't hotel Ponsen, te Dordrecht, op bezoek geweest. Door verbreking der afsluiting van een raam is men in de kamer gekomen, waar de zilverkast staat. Die is opengebroken en al het zilver is er uit verdwenen. Het fijne glaswerk is eenvoudig vernield, maar de zilveren voeten zijn meegenomen. Reeds is in den omtrek eenig zilverwerk teruggevonden, maar het groote gedeelte is nog niet terecht. Als een bewijs, dat men zich niet overhaast heeft, diene, dat de kaars van de piano halverwege verbrand was, terwijl een zilveren tafelbel niet meegenomen, maar verbogen en vertrapt is. --- Tengevolge van een twist. Te ongeveer 8 uur Donderdagavond hadden te Amsterdam een vrouw en man op de Heerengracht, bij de Brouwersgracht, hevige woordenwisseling. Eensklaps trok de man zijn jas uit en sprong int water. Op 't geschreeuw van de vrouw en de Omstanders begaf een schipper, die daar in de nabijheid lag, zich in een schuitje, doch of dit nu te stevig vastgebonden lag, of de schipper zenuwachtig was, in ieder geval duurde het ge rui men tijd, eer hij den drenkeling genaderd was. Eindelijk slaagde hij er in het lichaam in het schuitje te halen. Toen het bij een apotheker gebracht was, bleek de dood reeds ingetreden. --- Droevig ongeluk. Tijdens de afwezigheid der ouders heeft in eene woning in de Dijkstraat, te Oud Kralingen, een treurig ongeluk plaats gehad. Een tweetal kleine meisjes geraakten in brand, zoodat de vlammen hoog opsloegen en reeds eene brandspuit uitrukte. Een der meisjes is reeds aan de brandwonden overleden, het andere, een 9-jarig zusje, verkeert in zorgwekkenden toestand. --- Beperking van het huwelijk bij militairen van minderen rang. Met het oog op de wenschelijkheid om de vergunningen tot huwen van militairen beneden den rang van officier meer te beperken, is aan den minister van oorlog in overweging gegeven om de waschbazen bij de korpsen van het leger geleidelijk te doen verdwijnen en in verband daarmede het wasschen van de lijfgoederen der militairen voortaan te doen plaats hebben in een of meer centrale militaire wasscherijen. Alvorens echter daarin een beslissing te nemen, wil hij eerst nog worden ingelicht omtrent de kosten, die thans verbonden zijn aan de reiniging van de lijfgoederen der «militairen en ook omtrent die, welke besteed moeten worden, indien de bewassching aan militaire of wel aan particuliere waschinrichtingen zal worden opgedragen. • --- Het militaire saluut. Wat beeft een sergeant te doen, die, met zijn meisje (let wel: zijn meisje en niet zijn vrouw) gearmd op straat wandelende zijn kapitein tegenkomt? De zuiver militaire oplossing van dit militaire raadsel is, we weten het, zeer eenvoudig: „hij heeft zijn meisje los te laten en met zijn rechterhand zijn kapitein te salueeren". De snaaksche oplossing echter zegt: „hij heeft niets te doen, anders kon hij niet wandelen". Maar met ter zijde stelling van alle snaakschheid vraag ik, geschiedt het in de werkelijkheid altijd zooals de militaire oplossing het voorschrijft ? Ontwaart men soms liberaliteit op dit punt? Aan wien de schuld? Wordt in deze zaak steeds een goed voorbeeld gegeven? Allemaal vragen, waarop ik geen antwoord zal geven. Een ieder onderzoeke zich zelf. Toch komt het mij voor, dat het militair saluut een daad is, die geen liberale opvatting duldt. Zelfs in de burgermaatschappij, groet men niet of groet naar den vorm: hoeveel te meer de militaire groet, die getuigenis aflegt van tucht en eerbied. Van tweeën dus één, of het voorgeschrevene met strengheid gehandhaafd of toegestaan, dat het saluut zoowel met de rechter-als met de linkerhand worde toegebracht. En voor het laatste is, dunkt ons, veel te zeggen, 't Zal natuurlijk in den beginne weer vreemd staan, het salueeren met de linkerhand, maar men zal er gauw aan wennen, en art. 177 en volgende van het Voorschrift op den Inwendigen dienst der Infanterie zouden heel was verkort en vereenvoudigd kunnen worden: is de eene hand belast of bezet, 't zij men een pakje draagt of een paard geleidt, welnu, men groet met de andere. En zou er veel tegen zijn, wanneer een onderofficier of mindere met het geweer gewapend, zijn meerdere met de vrije hand, rechter of linker, salueert? m. i. zeer te verkiezen boven den eerbiedigen blik met stille rechterhand van thans. Aldus zou een gewapend onderofficier of korporaal, die door zijn mindere gegroet wordt, kunnen terugsalueeren. Hoe beantwoordt hij thans dien groet? Door een eerbiedigen blik op zijn mindere met stille rechterhand? En eindelijk de schildwacht. Ook hij salueere met de hand, die vrij is, voor officieren, die zijn post passeeren, waardoor het overbodig zou worden hiervoor een nieuwen handgreep uit te denken. Het presenteeren van het geweer voor de Koningin, leden van het vorstelijk huis, enz. kan dan blijven gehandhaafd, en een kenmerkend onderscheid, dat tusschen beide eerbewijzen verlangd schijnt te worden, bestaat. Men zou aan die nieuwigheden moeten wennen, maar ons kan zeker niet verweten worden, dat tegenwoordig ons accommodatie-vermogen gering is, waar het nieuwigheden geldt. („Mil. Weekblad".) --- De glasslijpers te Maastricht. Naar men verneemt zullen aan de zeven glasslijpers, die het werk hervat hebben en nu gedurig door de stakers worden lastig gevallen, woningen worden verschaft in zg. „Groote bouw" op de Boschstraat. Er zal een ingang gemaakt worden aan den achterkant, die in verbinding staat met de fabriek, zoodat deze werklieden niet meer over de openbare straat behoeven te gaan om op hun werkplaatsen te komen. Aldus zal een einde gemaakt worden aan het brengen en afhalen der lieden van de fabriek door de politie. " V Uit Maastricht wordt gemeld, dat de voorzitter der glasslijpersvereeniging „Vergelding," een der ontslagen werklieden, in het buitenland werk heelt gevonden en derwaarts is vertrol-ken *** Zes leden van het bestnur van „Patrimonium," afdeeling Amsterdam, hebben nog een poging gedaan bij de firma Regout om haar te bewegen de 7 bestuursleden der glasslijpersvereeniging alsnog weder aan te nemen. Zij achten het recht aan de zijde der firma, doch meenen.dat zij den christenplicht van vergeven hier zou mogen betrachten. De firma P. Regout & Co. heeft geantwoord, dat zij tot haar leedwezen in dit verzoek niet kan treden. Zij schrijft o.a.* Deze zeven arbeiders zijn zich volkomen bewust geweest van de beschuldigingen, die in de door hen onderteekende circulaire zijn neergeschreven. Door den socialist Vliegen, den opsteller en drukker der circulaire, is de handelwijze van een der patroons als flesschentrekkerij bestem peld ; vele andere personen hebben het een slinksche wijze van loonsvermindering genoemd. Niettegenstaande dit alles hebben deze zeven slijpers den door hen onderteekeuden blaam gedurende twee maanden op ons laten rusten, en daarna in hunne brochure nog den schijn aangenomen, alsof zij in de eerste circulaire niets verkeerds geschreven hadden. Bovendien hebben zij in diezelfde brochure eene nieuwe, lage verdachtmaking neergeschreven, toen zij naar aanleiding van de wijzigingen in het tarievenboek zeiden: „Wij willen hier geen krasse beschuldigingen uiten, omdat wij ze met niets zouden kunnen bewijzen dan met onze getuigenissen. Het is eenvoudig voorgekomen, tal van malen, dat werk gemaakt was, dat vroeger aan een zekeren prijs stond, en dat dit, bij reclame als men lager uitbetaald werd, in het tarievenboek met potlood genoteerd stond aan den verminderden prijs." Ook de volgende zinsnede uit de brochure is in strijd met de waarheid: „Wij willen hier niets bijvoegen, al dringt menig bitter woord zich op bij de gedachte aan dat altijd kleinere, altijd kleinere, altijd kleinere bedrag, dat wij op den betaaldag mede huiswaarts konden nemen, wij willen het woord echter niet laten aan gevoelens en gemoedsbewegingen, het woord zij aan de feiten alleen." Eene dergelijke verklaring wordt geheel gelogenstraft door het reeds openlijk door ons medegedeelde feit, dat voor de meesters-glasslijpers de gemiddelde ver- berekend per werkdag van 10 uren, in de laatste drie maanden vóór de staking, de hoogste zijn geweest sedert 1887, en dat het gemiddelde loon der knechts sedert Februari 1889 met 14 pCt. verhoogd is, terwijl deze loonen den toets eener ernstige krietiek kunnen doorstaan. Uit hetgeen wij hierboven vermeld hebben, is ons gebleken, dat de zeven onderteekenaars der circulaire, in plaats van spijt te gevoelen over hunne beschuldigingen, deze twee maanden later in de brochure nog hebben getracht te verbloemen en bovendien nog nieuwe beschuldigingen aan ons adres hebben onderteekend. Ónder deze omstandigheden zijn' wij overtuigd, dat eene 'verklaring van deze zeven personen, waarin zij thani hunne beschuldigingen zouden intrekken en leedwezen over hunne handelwijze betuigen, niet van harte zoude gemeend, zijn; zij zoude voor ons slechts gelden als eene banale formaliteit, uit nood vervuld, waaraan wij weinig waarde hechten. Daarenboven is door hoogst partijdig, onbillijk en vijandig optreden van een gedeelte der pers de neiging tot toegevendheid van onze zijde, terwijl wij van ons goed recht ten volle overtuigd zijn. geenszins aangekweekt, doch is in tegendeel slechts verbittering verwekt, en wij vermeenen tot handhaving van ons goed recht en gezag, ook tegenover alle onze overige arbeiders, op ons eens genomen beslissing niet te mogen terugkomen. Ook het welbegrepen belang der geheele Maastrichtsche arbeidersbevolking belet ons de terugname der zeven ontslagenen, omdat daardoor de geest van wispelturig verzet in niet geringe mate zou worden versterkt. * * * „De Tel." ontving de volgende gedrukte mededeeling uit Maastricht: „De glasslijpersvereeniging „Vergelding," te Maastricht, maakt bij deze bekend, dat haar voorzitter L. S. Jongen zich sedert het einde der vorige week heeft verwijderd, zonder met de vereeni» ging orde op zaken te stellen. Zij verzoekt dus aan zijn adres geene voor de vereeniging bestemde brieven, fee.den, etc. meer te sturen, doch dit te doen, voor wat correspondentie betreft, «nn L. Pennings, Singelweg 50, en voor tilden aan J. Lahey,M.Grachtstraats2." Namens het bestuur der Vereeniging. L. FABRE. --- Eerste flerfstveiling van GBOIIIS«EB §rai Compost en ler, op ani-*taanden Woens adharig hondje bij D. Kruizinga, f «uwe Veemarkt. Een donkerblauwe jas, Oy 8.. Huisman Gr• Rozen Een huissleutel, by G. Engel, -.*» „ , ."• Een jongenspè\ bij 3. $%£s£* derpool, bij A. Kuiper, pot" g ai. Een damesceintuur, bij .»*. t h 7> Rabenhanptstraat: Een g*™* »-™dschoenen, bn Bonda, A ,r„;]i„ n„ 7 kinderkoüs met sok, Oost». straat. Ep 7;iv___j. c~>rknopje, bij B. bak,. Burea» van Politie Een kwast van da«seiihaar, üy Struik, hoek Ged. Zuiderdiep en ?°l*X P*-** Een hoedendoos en pet, bxj JdC°^> *"_* - •terstraat. Een gouden broche, oy-J-Aibronda, Oude Boteringestraat *-"«> Een gouden broche, bij F. Latnens,'Oude Boteringestraat k' 118. |en gouden medaillon met ketting, bij J. K- •'• Winschoterdiep 6. Groningen, 29 Augustus 1896. De Commissaris van PoU»e- DOIJER.) --- De „Doelwijk.” De minister van buitenlandsche zaken heeft Donderdagvoormiddag met den heer Westenberg, gezant van H. M. in Italië, eene langdurige conierentie gehouden over de zaak van de „Doelwijk." * _. De kapitein van de „Doelwijk," de heer Remmers, heeft, naar men bericht, het onderstaande uit Massowa in dato 13 Augustus 1896 medegedeeld aan de reeders de heeren Ruys & Co. te Rotterdam: „Tot het oogenblik van arrestatie was de reis voorspoedig. Op den 8n Aug. des voormiddags te 3.30, werd Perim gepasseerd, alstoen koers stellende omfo Z.O.t.Z. en later om de Z.t.O. Reeds den geheelen morgen waren er schepen met zoeklicht bezig, totdat te 4.30 plotseling het licht op ons werd gericht en wij de beide zijlichten aan b.b. achteruit zagen van een oorlogsschip, dat in ons kielwater koerste, steeds zoeklicht op ons gericht houdende. Met zonsopkomst werd een sein geheschen stoppen, waarop men een schot loste; het was de Ital. kruiser „Etna." Ik stopte direct de machine als zijnde zulks verplicht; wij waren toen plm. |§}» afstand van Perim plm. 12° 21' N., 43° 35' f). Direct kwam een officier aan boord" welke mij onze papieren vroeg; ik toonde hem de connossementen. Die officier had een volledig afschrft. van onze lading, merken en nummers, enz. Men was goed ingelicht. Onze papieren werden door den Italiaanschen officier in orde bevonden en deze maakte mij bekend, dat hiKorders had ons te arresteeren en wij mede moesten opstoomen naar Massowa, 500 meter aan st.b. van het oorlogsschip. Ik protesteerde tegen deze handelwijs, een fatale zeeroof, en weigerde, waarop mij bekend werd gemaakt, zoo ik niet goedschiks medeging, men gebruik van wapenen zoude maken. Toen moest ik toogeven. Wij volgden, het schip op 500 meters afstand houdende, terwijl zijne batterijen steeds bemand bleven. Ik heb u den Bsten Augustus van het voorval in kennis gesteld en het bericht aan den officier medegegeven, welke ons had gevangen genomen, doch te Perim mocht ik niet seinen. Ik betwijfel of u het telegram hebt ontvangen, daar wij tot gisteren als gevangenen werden beschouwd of liever gezegd onder controle stonden. De telegrammen, welke ik wegstuur, moeten eerst gelezen worden. Ik ben tweemaal bij den gouverneur geweest en gisteren bij den admiraal. Wij worden thans als vrije menschen beschouwd en men wil een gedeelte der equipage wegzenden naar Port Said, doch zij gaan als de schipper gaat, tenminste als men geen geweld pleegt. Ik heb een brief met den heer Carette medegegeven, welke thans op vrije voeten is en ook reeds vertrokken. Ik ben zooeven weer bij den admiraal geweest, welke ons ook zelve heeft gevangen genomen. Op mijn vraag waarom wij in arrest waren en zij het schip hadden geannexeerd werd mij gezegd, dat er toestemming toe behoorde van het land, waar wapens heen gebracht werden en daar wij die toestemmingniethadden als buit verklaard werden. De equipage is gezond, schip en lading aan den ketting. Men heeft reeds sedert 4 weken met 5 oorlogsschepen de Roode Zee en Golf van Aden doorzocht en ons opgewacht." --- Een protest. Door den Bond van Post-en Telegraafbeambten „de Post" afdeeling Amsterdam is de volgende motie aangenomen : De Bond van Post- en Telegraafbeambten „de Post" afdeeling Amsterdam in hare vergadering van den 23 Aug. 1890 gelezen hebbende het artikel „Wat nu r in no. 14 van de „Posthoorn,"kennisgenomen hebbende van het besluit der afdeeling Groningen om zich van den Bond af te scheiden, verder van een door die afdeeling in verschillende couranten geplaatst ingezonden stuk, van feiten, welke de beweringen in dat stuk volkomen logenstraffen, spreekt hare onverdeelde instemming uit met het door de afdeeling Groningen gewraakte artikel, waarin hij niets vindt wat beschouwd zou kunnen worden als eene afwijking van den ordelijken weg en spreekt zijne verontwaarding uit over de onoprechte houding van meergenoemde afdeeling en tevens over de verdachtmaking, waaraan de afdeeling Groningen het streven der bond in verschillende couranten heeft blootgesteld. --- Onderzoek naar 't vaderschap. De commandant van het leger des Heils in Nederland heeft zijne ingenomenheid te kennen gegeven met het adres, dat aan de koningin zal worden aangeboden, in zake het onderzoek naar het vaderschap. Voorts heeft het comité lijsten gemaakt om handteekeningen te krijgen van vrienden en leden van het Leger des Heils. Deze lijsten liggen ter teekening op ieder kwartier van beils-officieren in Nederland en ook in iedere maatschappelijke inrichting van het Leger. --- Ook een markt! Volgens de provinciale almenak en de aankondigingen in de plaatselijke en locale bladen was het den 26 dezer paardenmarkt te Dokkum. Dienovereenkomstig kwamen des morgens 8 uur een paar knechten de markt over om op het voor dit doel aangewezen terrein de noodige palen te plaatsen. Ofschoon al spoedig de regen bij stroomen nederdaalde, werd met de werkzaamheden onafgebroken voortgegaan en weldra was alles in gereedheid gebracht. Een kraampje met koek en koffie voor de marktbezoekers, dat steeds voor de kerk staat, had voor dezen dag een andere plaats moeten zoeken, waardoor het 't behalve met het neerdalende ook nog met het afstroomende' water te kwaad kreeg. Uren achtereen stond de eigenares met haar besteedster omhoog onder het lekkende zeil den regen te trotseeren;zich spiegelende aan de paardenmarkt, waar een paard evengoed tot de vrome wenschen bleef behooren als bij haar de klanten. We kunnen verder nog mededeelen, dat de verkoopster, toen ze de kans schoon of liever den regen voor een korte spanne tijds verminderen zag, haar spuit en haar biezen pakte, dat haar ega zich overliet zeil en de stokken ontfermde en dat de timmerlieden de lijnpalen tot den volgen den ochtend hebbon laten staan. Paarden zijn er niet geweest. --- Verkeerd gebruikt. De ziekenbarak en het ontsmettingslokaal, in de nabijheid van het grenskantoor te Ter Apel, worden afgebroken en met de daarin aanwezige ledikanten, bedden, ontsmettingsmiddelen en overige voorwerpen overgebracht naar de barak te Nieuwe Schans. Naar beweerd wordt, was de barak reeds langen tijd een logement van landloopers, aan wie de uitstekende bedden een aangenamer nachtrust verstrekten dan in de 30 ets.-logementen kon worden genoten. --- De Leeuwarder tentoonstellings-loterij. Uit Leeuwarden schrijft men: Donderdag hadden wij hier het naspel van de onlangs gehouden nationale tentoonstelling, nl. de verloting. Van de 40,000 loten waren ruim 33,000 verkocht. De niet-verkochte werden vóór het begin der verloting vernietigd. Heel groot waren de kansen niet. Het getal prijzen was niet meer dan 425, de minste echter had een waarde van f 10. De hoofdprijs, een ijzeren brandkast met f 1300, viel op het nummer van eenminvermogenden schoenmaker te Sint Anna Parochie; de tweede hoofdprijs, een piano, ter waarde van f 700,. werd getrokken door een dienstbode. En zoo waren er meer kostbare en kunstvoorwerpen, die ten deel vielen asn personen, voor wie ze nn juist niet bijzonder geschikt zijn. De verloting, die van 10 tot 4 uur duurde, had vrij wat drukke menschen gemaakt. ---