BUITENLAND. k"?nsehen, die er een bijzonderen smaak kv,n . t'Mirijk tegenover de kleine staten in altijd eene zeer wel- B,leilde houding heeft aangenomen, wil f.en. «au dit bezoek aan Oostenrijks k 7clstud eene groote politieke beteekenis (pannen en veronderstelt, dat koning e''orSe van plan is om voor zijn land >„n.e nadere aansluiting bij Oostenrijk te JftKen, zooals er tusschen laatstgenoemd $f en Rumenië reeds bestaat. In Pranka'Jlc is men zelfs zoover gegaan om te "Pfeken van een plan tot samenvatting »"? alle niet-slavisohe elementen in het '"'oosten van ons werelddeel. D U|' adjudant van koning George, overste ?e'neck is in Parijs geïnterviewd en luiaarde rondweg, dat er aan het beft? 6* van zijn' vorst volstrekt geene poli eke beteekenis moest worden toegekend. r 8 de koning, die zijne zuster, de her?PBiri van Cumberland, in Gmunden wilde Snoeken, ook in Weenen bij keizer Prans ,°2ei zijne opwachting gaat maken, dan is 'lat niets anders dan een beleefdheidsröi, zooals des konings bezoek aan **N dan zou men, zegt de correspondent, j~an wien we deze beschouwingen ontlee?en-, met recht kunnen spreken van eene °esliste oneerlijkheid van Bismarck tegen' i" Oostenrijk, die groote ontevredenheid ?°Pst verwekken. In geen geval zouden vergelijke onthullingen nut voor Duitsch•Hnd kunnen hebben of het vertrouwen n 'le politiek van Duitschland versterken. i>°e „Neue Preie Presse" bevat een uit «amluirg gedateerd interview met een' Duitschen staatsman, die dat het gevaar voor een aang?' fan Rusland of van Rusland en , ''ftnTctijk_ hetwelk aanleiding gegeven • ad tot het Duitsch-Oostenrijksch ver°nd, nu voorbij was, en met de oorzaak ®k de uitwerking ophoudt. De anonyme ..aatsinan, van wien men vermoedt, dat „y tot de aanhangers van von Bismarck behoort, geloofde niet aan eene onmiddellijke verzwakking van het Drievoudig Verbond, en zag er ook geene reden voor. tZou mogelijk kunnen zijn. dat Duitschland eens met Rusland en eventueel ook met Frankrijk tegenover Engeland positie zou moeten nemen. Oostenrijk zou dan hoogstwaarschijnlijk niet met Engeland gaan, maar misschien Italië. De toekomstige ontwikkeling van de Europeesche politiek hing volgens dien staatsman af van de verdere ontwikkeling van de overeenkomst tusschen Duitschland en Rusland. De „VOSB. Zeitung" acht bet niet de moeite waard om in te gaan op de uitingen der „N. F. P.," wat betreft aansluiting van Duitschland en Oostenrijk aan het Russisch-Pransch verbond. Duitschland zal zich niet in dienst der Engelsche staatkunde stellen, zegt ze, maar steeds, ondanks alle verschil van meening, dichterbij Engeland staan dan bij Rusland. Wat betreft de mededeelingen in de „Hamb. Nachrichten," de „Voss. Zeitung" acht ze nóch als geschiedkundige feiten, nóch als uitingen van von Bismarck gewaarborgd, 't Is geheel willekeurig te beweren, dat er onder graaf Caprivi eene verkoeling tusschen Duitschland en Rusland is ontstaan. Wie zich herinnert, wat er in 1887 en 1888 gebeurde, kan daarover niet in twijfel verkeeren. Ook weet men, dat Rusland gedurende de Bulgaarsche crisis in Rome geheime onderhandelingen had aangeknoopt en Italië Triest aanbood, wanneer het aan de zijde van Rusland wilde staan in een' oorlog tusschen dit rijk tegen Duitschland en Oostenrijk. In dienzelfden tijd stelde Frankrijk aan Italië voor, om het in het bezit van Trentino te verzekeren. Als men dit alles weet, zegt de „Voss. Zeit.," hoe zal men dan nog willen gelooven, dat er in don tijd, dat von Bismarck aftrad, eene neutraliteits-overeenkomst bestond tusschen Rusland en Duitschland? De „Frankfurter Zeitung," welke de pogingen bespreekt, die worden aangewend om Italië van het Drievoudig Verbond los te maken, erkent, dat men in Rome wel reden tot ontevredenheid heeft. Geen der Europeesche vorsten was bij 't huwelijk van den kroonprins tegenwoordig, de czaar is op zijne reis door Europa aan Italië geen bezoek gaan brengen. Dat is voor de Italianen onaangenaam en daarom konden ze weleens luisteren naar de verlokkingen uit Frankrijk, waar men 't vooruitzicht opent op een handelsverdrag en op het bezit van Tripoli, alleen maar om te bewerken, dat Italië de zijde van zijne beide bondgenooten zal verlaten. Engeland werkt voor dat doel even hard, omdat het begrijpt, geen verbond met Frankrijk en Rusland te kunnen aangaan. Als het Italië nu kon bewegen om zich van Duitschland en Oostenrijk los te maken, dan stonden deze beide staten meer geïsoleerd, zouden zich moeten aansluiten en daarvoor de verlangde offers brengen. Uit het verre Oosten, uit China, komt het bericht, dat de welbekende Li-Hung- Chang is benoemd tot ministervan buitenlandsche zaken. Tevens echter is er een keizerlijk bevel uitgevaardigd, waarbij hem straf wordt opgelegd, omdat hij verdacht wordt van het gebied van 't verwoeste zomerpaleis te hebben betreden, toen hij der keizerin-weduwe een bezoek bracht. De in Londen zoo plotseling bekende Chineesche dokter Soenjatsen heeft verteld, dat Li-Hung-Chang, toen hij uit Europa terug was gekomen, gaarne eene audiëntie bij den keizer wilde hebben. Dat was eene mooie gelegenheid om geld te maken, en men liet Li ongeveer een kwart millioen dollars betalen voor de vergunning om in Peking te mogen komen. Als onze minister van financiën eens zulke buitenkansjes had! --- Feuilleton. VERNIETIGD. DOOR J.L. TEN RAA. 3) g,. , mogelijkheid was volstrekt niet uit- oD8.f.on, dat Willy daar opnieuw de sterren ,r? Zljn kraag zou zien schitteren, en met denkbeelden vervuld, brak het Ser'blik van scheiden aan. gej p. hoop, elkander over eenige jaren Bta, 'c,ger te zullen terugzien, hield hen Üe 'e> een kus, een handdruk en t>Bt|aatdeur viel achter hem in 't slot. Was ('en heiden achtergeblevenen, 'ich. kij dat geluid een deel van hun hurMm afst'erf' alsof een tijdperk van £ 'even plotseling was afgesloten. ft.dp6 slaap, die trooster voor zooveel oy6 n! had hij ook niet altijd 't rechte spoor 4"veld, 'twas en bleef toch — hun kind. Z i *** l(iats5nt;. en kalm was ze heengegaan. De trek Jaren, °f eigenlijk sedert het verdoti_ Vyn Willy was ze sukkelend gewor- Vro^w^e.was niet meer de heldhaftige sprak ' 'Üe VOOT 'laren man handelde en er 0 • Het „vuur" was gedoofd. Wat Voof ?,r,g in 't gemoed dier vrouw, was eer_ ? weinige kennissen, die ze had, het nfpi 'm- Hllar man e°hter begreep *iit ■> ' a' had hij haar nimmer een vers uiaakt van hare zwakheid tegenover hun kind. Had zij in den aanvang dadelijk met hem beraadslaagd over de toen nog te herstellen fout van Willy, dan had alles mogelijk anders geloopen. Hij behoefde haar berouw niet zwaarder te maken. Hij zag we! hoe zij leed. Het sloopte haar lichaam voortdurend en in den winter van het vijfde jaar na 't vertrek van hun zoon, kreeg hij 't bericht, dat zijn vader in Holland den verderen weg alleen moest afleggen. Niemand dan haar man was bij 't sterfbed tegenwoordig. Alleen hadden ze geleefd en geleden, alleen zouden ze van elkander afscheid nemen. Met zwakke stem gaf ze haar echtvriend hare laatste raadgevingen. Ze wist het, hij kon haar zoo noode missen. En met de gedachte aan hem en aan haren zoon, dien schipbreukeling op 's levens zee, ging ze heen De heer Werkhoven vond het noodig, met het oog op zijn zoon. het doodbericht zijner vrouw eerst te plaatsen, nadat Willy per brief met het overlijden was in kennis gesteld. In den laatsten tijd waren de berichten van Willy zeldzamer geworden en in het loopende jaar had hij nog geen enkele tijding van hem ontvangen. Hij hoopte, dat geene tijding, goede tijding mocht zijn. De arme man wist niet, dat hij het doodbericht om Willy niet had behoeven uit te stellen, want in Klatten worden onder de daar geplaatsten geen couranten gelezen. Een korten tijd had hij zich in Indië goed gehouden, maar verviel daarna, als om zijne schade in te halen van het eene in 't andere, tot hij nu reeds voor de tweede maal naar het straf-garnizoen was ODgczonden, __De brief, waarin hem het overlijden zijner moeder werd medegedeeld, scheurde hij. na hem te hebben gelezen, in kleine stukjes en gaf ze aan den wind prijs. Tot nadenken scheen het hem niet te hebben gebracht, zijn gedrag bleef gelijk het was, eer erger dan beter. Het gevolg was, dat zijn commandant hem voordroeg om uit den dienst te worden verwijderd en naar Europa te worden teruggezonden. Deze aanvraag werd ingewilligd en Willy ging met nog eenigen van 't zelfde soort op transport naar Batavia, vanwaar hij met de eerste gelegenheid naar Nederland terugging. Wat hij bij aankomst daar moest aanvangen, was iets, waarmede hij zijne gedachten liefst niet bezig hield, 't Was hem volmaakt onverschillig. Hij kwam in Holland terug, slechter, bedorvener dan hij het had verlaten. De oude heer Werkhoven had na den dood zijner vrouw een paar kamers betrokken. Hij leefde kalm en rustig, en wachtte de dingen, die onvermijdelijk komen zouden. Het bezoek van Willy had hij echter niet verwacht, toen deze zich aanmeldde om zijn aandeel in de nalatenschap zijner moeder. Het werd hem duidelijk gemaakt, dat er van een erfdeel geen sprake kon zijn, daar dit reeds door zijn gedrag geheel was opgelost en de oude heer Werkhoven van niet anders dan zijn karig pensioen moest rondkomen. Om scènes te voorkomen, werd hem het laatste gegeven, dat de gepensionneerde ritmeester nog in kas had. Op den dag, dat zijn vader het hem toekomend pensioen had ontvangen, verscheen hij opnieuw. Zijn gelaatskleur en den walm van sterken drank, die van hem uitging, verrieden reeds, dat Willy onder alcoholischen invloed verkeerde. Zóó had hij zijn zoon nog niet gezien. Lieve hemel! was dat nu dien eertijds zoo knappen, fleren huzaren-officier, was dat nu zijn kind? Met eep schorre stem vroeg hij om een deel van zijn vaders pensioen. En hoewel dit ternauwernood voldoende was om den rechthebbende een fatsoenlijk bestaan te verschaffen, stond deze een deel af aan hem. „Willy, wat zal het einde zijn?" „Wel, oude heer, ik zal zoo nu en dan „eens naar je komen kijken, en als je „dan maar wat duifjes voor me hebt, dan, „dat zul je eens zien, blijven we de beste maatjes van de wereld." „Maar, jongen, ge weet, ik heb zelf haast niet voldoende en" „Ja, ja, dat weten we wel, altijd klagen, «maar mijn reputatie is toch naar de „maan, en als je me in den steek laat, ,>sta ik niet in voor de gevolgen!" Een rilling voer den ouden man door de leden. Hij wist het zijn zoon was van een driftig karakter, èn dit zou, na al 't geen was voorgevallen, èn door de leefwijze van hem èn door den toestand, waarin hij verkeerde, er niet minder op zijn geworden. Toch wilde hij nog een poging wagen om hem in 't rechte spoor terug te brengen. „Willy, ga nu heen en kom morgen terug, dan moeten we eens zien of er niets voor je te doen is." Willy ging, want het pas ontvangen geld brandde in zijn zak. Lang zat de heer Werkhoven in zijn stoel te peinzen! Dat het geen bemoedigende denkbeelden waren, die aan ziin geestesoog voorbijgingen, was duidelijk op zijn bleek gelaat zichtbaar. Uit een ouderwetsche, stevig gebouwde secretaire, haalde hij een pakje, dichtgehouden met een rood lint. Hij opende het en doorbladerde den inhoud, 't Waren brieven, geschreven door Willy, toen hij nog op de academie was. Hij doorleefde nog eens dien gelukkigen tijd, die nu reeds zoo ver achter hem lag, en hoe was alles veranderd ? De fotografie van zijne vrouw, gemaakt op het beste van haar leven! Waarom was zij heengegaan en liet hem alleen dien langen, inoeitevollen marsen afleggen ? Arme vrouw ! Gelukkig, dat ge niet meer hebt aanschouwd wat mijne oude oogen moeten zien. Het is beter zoo. En dan lag daar het portret van Willy, in zijn 3e studiejaar. Hoe ferm staat hij daar; met een helder open oog, kijkt hij voor zich uit. 't Was de hoop der familie, de trotsch der academie. En nu? Huiverend sloot de grijsaard de brieven en portretten weer weg. 't Werd hem te sterk, hij moest die herinneringen van zich afschudden en trachten nog te redden wat er te redden viel. Den volgenden dag verscheen Willy. De oude heer Werkhoven stelde hem voor, als vrucht van zijne overpeinzingen op den vorigen avond, te zamen de stad te verlaten .en in eene andere gemeente voor hen beiden een kamer te nemen en dan te trachten voor Willy een werkkring te vinden. Wanneer hij beloofde zich goed te zullen houden, dan kon alles nog weer terecht komen. Hier had hij te veel connecties onder voormalige kameraden, dan dat hij zich daarboven zou kunnen verheffen Dien dag waren ze nog eens bij elkander, niet alleen in lichameiijken, maar ook in geestelijken zin. Een vonkje eigenwaarde gloorde nog in Willy's ziel, o, mocht het niet geheel gedoofd worden, maar tot een vlam worden aangeblazen, dan was hij gered, wel laat, maar zooveel te schooner zou hun beider toekomst zijn. Den dag na hunne aankomst in hunne nieuwe woonplaats, verliet de heer Werkhoven reeds vroegtijdig hun verblijf, gelegen in een burgerlijke wijk. om te trachten door bemiddeling van vroegere relatiën een werkkring voor Willy te vinden. Toezeggingen werden hem in ruime mate gedaan, maar — voor 't oogenblik, zie je, was er niemand noodig. Zoo ging het deneenen dag voor. den anderen na.~De oude man onthield zich het hoogst noodige, want nu moesten er twee leven van het pensioen. Zijn zoon moest goed gevoed en behoorlijk gekleed zijn, om hem daardoor in staat te stellen te kunner. optreden. Het smeulend vonkje van zelfbewustzijn sloeg, helaas, niet uit tot een vlam! De helderheid van dat vonkje were allengs minder en het vonkje zelf al klei ner en kleiner! Het was zoo gemakkelijk op deze manier, dat Willy langzamerhand de tegenwoor-' dige levenswijze als permanent begon te beschouwen. En daar hij niet voldoende van geldmiddelen was voorzien, om café'Sj. enz. te bezoeken, waar hij zijn stand kon ontmoeten, conversatie in kroegen va** 't minst allooi. I --- BINNENLAND. Tweede Kamer. De Tweede Kamer der Staten-Generaal zal bijeenkomen, wanneer de Indische begrooting zal zijn ingekomen, die verwacht wordt tegen het einde dezer week. --- Atjeh. Het „Handelsblad" heeft, naar aanleiding van het verhaal omtrent hot meevoeren van Nja Makam's hoofd op een bajonet, het kappen der hoofden van gevallen Atjehers, enz., aan een betrouwbaar persoon in Atjeh om inlichtingen gevraagd. Met de laatste mail heeft deze gemeld, dat het verhaal een pertinente leugen was. Men had — om Nja Makam's identiteit te doen uitmaken door het civiel bestuur — het hoofd medegenomen, door een dwangarbeider gedragen in een harong zak. En schr. voegde erbij, dat te Anagaloeng aan geen enkel lijk het hoofd was afgeslagen ; dat te Sibreh, een open passar, geen poort zelfs was, waar de kapitein Janssen de door zijne lasteraars vermelde daad had kunnen bedrijven I Maar — zoo gaat het „Hand." voort — genoeg hierover. Liever maken wij nog melding van het slot van den brief van onzen „occasional correspondent," die wel in staat is, over den toestand in Atjeh een oordeel uit te sproken: „Laat men thans zorg dragen, vruchten te plukken van hetgeen nu is verricht; dat het vergoten bloed, de offervaardigheid, de toewijding, de inspanning van onze kranige troepen niet nutteloos zijn geweest. Onze kansen staan beter dan ooit te voren. Nog een, tijd, niet eens heel lang, -zoo volgehouden, en er zal een einde zijn aan het duur en ziekelijk gemodder in Atjeh." De kleinmoedigen in den lande mogen zich dit voor gezegd houden. Wij vertrouwen, dat de groote meerderheid onzer landgenooten het doortasten vaD de machthebbenden in Indië loven en het zouden afkeuren, indien er op eenigerlei wijze een spaak in 't wiel gestoken werd. V Aan ~'tN. v. d. D." schrijft men uit Kota-Radja 0.a.: Toekoe Oetnar houdt zich nog steeds te L'hong in het gebergte op. Panglima Polim trok zich in het oostelijk deel der XXII Moekims terug. Toekoe Tjoet Mackmoes van Lamtengah ligt in het gebergte, aan den bovenloop der Loetoe in de VII Moekims Baïd, gevaarlijk ziek, terwijl Toekoe Tjoet Toengkoep, door de pressie van zijn ondergeschikte hoofden, stappen van toenadering doet. Veel hebben onze vijanden voorhoven de bevolking in en buiten de linie in de vlakte, omdat zij hun sawahs reeds bebouwd hebben en er hier door de groote droogte geen sprake van is. Toch zijn ze druk aan den arbeid en de eene sawah voor de andere na wordt voor beplanting in gereedheid gebracht. Door patrouilles uit de Linie, die nu sterker zijn en verder doorgaan, wordt het onderworpen terrein in alle richtingen doorkruist. Overal houdt de bevolking zich rustig, gaat voort met den arbeid of blijft in den kampong. De geest is bepaald goed te noemen; in sommige streken werden den troep zelfs ververschingen aangeboden. Ook van de bivaks in de XXII, XXV en XXVI Moekims uit worden de kampongs voortdurend gecontroleerd. Jammer, dat zoon vliegende colonne zich vergaloppeerd heeft en bij Indrapoeri het huis van het hoofd van Lam Slir, terwijl deze naar Kota-Radja was, heeft leeggeplunderd. Een aanzienlijk bedrag werd gerainpast; te dezer zake is een streng onderzoek ingesteld, zoodat waarschijnlijk veel kan worden teruggegeven en de rest vergoed worden. De schuldigen zullen een voorbeeldige straf ondergaan t De bevolking, die eerst gevlucht was, is weer teruggekeerd. --- Vee-uitvoer. De vee-uitvoer langs het grensstation Rozendaal was in de afgeloopen week van veel beteekenis; niet minder dan 107 waggons werden naar het buitenland verzonden. De lading bestond uit 75 stieren, 123 ossen, 357 koeien, 416 vaarzen, 126 kalveren, 152 schapen en 215 varkens. Vijf waggons waren bestemd voor Spanje, de overigen voor België en Prankrijk. --- De Liberale Unie. Naar men weet houdt de „Liberale Unie" hare gewone algemeene vergadering op Zaterdag, 14 November a. s., in „Eensgezindheid" te Amsterdam. Aan de behandeling van de veelbesproken ontwerp-besluiten gaan eenige huishoudelijke werkzaamheden vooraf, als het verslag van den toestand der „Unie" en de verkiezing van een bestuurslid in plaats van den heer mr. E. W. Ebbinge. Voorts wordt een wijziging voorgesteld van de statuten en het huishoudelijk reglement, ten doel hebbende de vergemakkelijking van de administratie des penningmeesters. --- Zaak-Schmitz. Door het Hof te Amsterdam werd gister in hooger beroep behandeld de zaak tegen Johan Jozef Schmitz, oud 38 jaar, van beroep werkman. Gelijk men zich herinnert, stond deze man voor de sde Kamer der rechtbank aldaar terecht onder beschuldiging, dat hij op 4 Mei jl. in zijne woning aan den Amstel aldaar zijne vrouw Anna Helena Schaaf met een stoel en andere harde voorwerpen zou hebben doodgeslagen. De geneesheerendeskundigen vonden bij de lijkschouwing hoofdwonden en scheuren in de lever, die een verbloeding en den dood tengevolge hebben. Uit het onderzoek der rechtbank bleek hoe het echtpaar zich aan misbruik van sterken drank schuldig maakte. Het Openbaar Ministerie zag in het feit doodslag en eischte acht jaren, terwijl, gelijk men weet, de rechtbank het misdrijf duidde op mishandeling met doodelijken afloop en, met last tot invrijheidstelling, den man twee jaren oplegde. Tegen die uitspraak kwam het O. M. in hooger beroep bij het Hof. Op deze zitting werden nog eens de deskundigen, de heeren Waller en Jacobi, gehoord, die nogmaals verslag deden van hunne bevindingen bij de schouwing. Ook de rechercheur Burger en twee andere getuigen, allen bereids door de rechtbank gehoord, herhaalden hun verklaringen voor het Hof. Het O. M.. waargenomen door den adv.-gen, mr. Op ten No.ort. vorderde tegen den beklaagde acht jaren gevangenisstraf, welke eisch door den verdediger mr. Lamberts Hurrelbrinck werd bestreden. --- „Agents-provocateurs.“ In het „Weekblad v. h. Recht" geeft mr. H. P. de Wilde te Arnhem een niet onbelangrijke bijdrage voor de geschiedenis der „agents-provocateurs" in Nederland. Op een avond in den loop van dit jaar vervoegt zich hier ter stede bij een groothandelaar in wijnen en gedistilleerd een onbekend persoon, die een half fleschje cognac wenscht. Tot drie malen toe werd zijn dringend verzoek pertinent afgewezen op grond dat men geeu vergunning had. De onbekende man geeft den moed niet op; dringend blijft hij vragen hem toch te helpen, want zijn vrouw ligt ziek te bed en moet cognac gebruiken, terwijl nergens anders in de buurt cognac te verkrijgen is van die goede kwaliteit, welke hij wenscht. De handelaar, wiens medelijden en eergevoel worden opgewekt, laat zich verleiden, niet vermoedende, dat dergelijke huichelarij hem in de val zou lokken. Nauwelijks is de man met de flesch buiten de deur oi de schijnvertooning begint. Een politieagent staat gereed om hem staande te houden en hem de flesch uit de handen te rukken om daarna triomfantelijk het kantoor binnen te treden van den handelaar, die op heeterdaad is betrapt. Protesten en explicaties baten niet Dagvaarding volgt. Overtuigd van het comediespel trachtte ik ter terechtzitting (alwaar gelukkig de toedracht der zaak aan het licht kon worden gebracht) de getuigen, den politie-agent en zijn handlanger, door de mand te doen vallen. Eenige aarzeling en ontwijkende antwoorden maakten echter spoedig voor herkregen moed plaats, om uit te loopen op een gepaste verontwaardiging over zoo lage vermoedens: men wist zeer goed, dat uitlokking ongeoorloofd was. Alles was natuurlijk en zonder eenige afspraak in zijn werk gegaan. Veroordeeling tot een, zij het ook geringe, boete volgde natuurlijk, want beklaagde erkende het feit zelf volmondig. Niet lang daarna bleek het. dat mijne vermoedens juist waren geweest. De agent-provocateur was aan 't werk geweest. Twee nieineedige verklaringen waren voor den kantonrechter afgelegd. Helaas verbood de wijze, waarop ik tot die wetenschap kwam, daarvan gebruik te maken voor een aanklacht wegens meineed. --- Goedkoop vleesch. Te Dinxperlo werd Zaterdag afgekondigd, dat in het Duitsche grensplaatsje Suderwick bij den landbouwer Messink goed rundvleesch te koop was voor 12 cent per pond. Hoe voordeelig de aanbieding ook was, kon van dit aanbod te Dinxperlo niemand gebruik maken, omdat de invoer van vleesch uit Duitschland naar Holland verboden is. --- Venten van bladen. Voor den kantonrechter te Zwolle had zich Maandag te verantwoorden H. W. Egberts, colporteur te Olst. Bij ding was hem ten laste gelegd, dat hij tweemaal in deze maand in de gemeente Olst „De Volksvriend," luidkeels roepende, had te koop aangeboden, door te roepen: -lees „De Volksvriend," hij kost maar 3 cent," 't welk is verboden bij gemeentelijke politieverordening betreffende de openbare orde en veiligheid. Beklaagde bekende de hem ten laste gelegde feiten, doch betwistte bij monde van Luitjes, den uitgever van het socialistisch weekblad „l)e Volksvriend," die te zijner verdediging als gemachtigde optrad, de rechtsgeldigheid dier verordening. Luitjes stelde voorop, dat de feiten waren gepleegd om een rechterlijke uitspraak uit te lokken. Hij betoogde, dat de verordening was in strijd met de landswetten, waarbij de vrijheid der pers wordt gewaarborgd. De ambtenaar van het O. M. vorderde twee geldboeten, elk van f 3. De kantonrechter zal over 14 dagen uitspraak doen. (Zw. Ct.' --- De nieuwe uitmonstering. Uit Breda schrijft men: Een gedeelte onzer infanteristen heeft reeds een roode uitmonstering, roode kragen, schouderlappen en hooge pet met breeden rooden band. Mooi is deze versiering geenszins, maar het blijkt ook, dat ze niet nieuw is. In de modelzaal der Kon. Mil. Academie alhier bevindt zich een schilderij, voorstellende eene episode uit de Belgische revolutie, en daar ziet men dezelfde petten, kragen en schoudeTlappen bij een troepje Jloliandsche cavalerie, 't Stond toen even leelijk. --- Een oplichter. De schoenenwinkeliers A. Prins en E. G. Wissink, te Rotterdam, zijn de dupe geworden van een oplichter als heer gekleed en zich als kantoorbediende voordoende. Dit heerschap kwam Maandagavond in hunnen winkel met verzoek eenige paren bottines op zicht te zenden ten kantore van den beer P., in de Wijnstraat no. 47 aldaar. Aan het verlangen weid voldaan en een jongen met vijf paar bottines naar dit kantoor gezonden, waar iemand was, die de schoenen in ontvangst nam. De oplichter had blijkbaar in de gang van het kantoor op de wacht gestaan en liet zich, nadat hij de schoenen machtig was geworden, niet meer zien. Op het kantoor van den heer P. wist men van de bestelling niets af. --- Kleine verkeersmiddelen in Friesland. Door de vereeniging „Door Arbeid tot Verbetering" is een enquêtte ingesteld naar den verwaarloosden toestand van de kleine verkeersmiddelen in de provincie Friesland. Daartoe heeft zij zich gewend tot hare verschillende afdeelingen en particuliere personen, wier opgaven thans in een bundeltje zijn vereenigd. Het hoofdbestuur heeft daarbij het volgende naschrift gevoegd: Het hierboven gegeven overzicht moge onvolledig zijn èn door het gemis van alle gegevens van enkele gemeenten èn door onvolledigheid, ten aanzien der opgaven van andere gemeenten, toch geeft het, zij het dan ook zeer onvolkomen, een beeld van den tegenwoordigen toestand der kleine verkeersmiddelen in Friesland. Over de wijze, waarop de onderhoudsplicht behoort te worden geregeld mogen de inzichten uiteenloopen, het niet regelen dezer aangelegenheid komt ons voor, op grond der 20-jarige ervaring, te moeten worden veroordeeld. Een ieder, wien de welvaart van het gewest ter harte gaat, die overtuigd is dat spoedige en afdoende regeling van den onderhoudsplicht noodzakelijk is, niet alleen in 't belang van den eigenaar en gebruiker, maar evenzeer van den arbeider, helpe en steune ons om de overtuiging, dat daardoor het productievermogen van den bodem wordt verhoogd, tot volksovertuiging te maken. ---