Gevonden Voorwerpen. bii T luc!ltDand en een vijl, te bevragen bii r t '' Moesstraat Een rozenkrans, „f*. • Jnnssen, Nieuwstraat. Een parade, by G. v. d. Veen, Winschoterkade. y*» zwarte dameshandschoeii, bij wed. bii \va' ,Pol|lerstraat. Een huissleutel, hn !• Eissens, Barestraat. Een puck- Eo" Je' biJ A- D' Richters, F.ederikstr. W-?,. eop, bij J. Stuivenberg, politie-bureau «'■■ Markt. Een gouden medaillon, bij V" Hoekstra, Vlasstraat. Een zilveren '«mes-horloge, bij wed. de Boor, Davidsteeg. Een broche, bij wed. Schuit. Gasthuis, Leliestraat. Twee kluwen garen. bij wed. Fabriaan, Schuitendiep. Een kinderwßgenkleedje, bij A. J. Greven, a.l. Rozenstraat. Een gouden oorbelletje, bij E. 11. Running, Kl. Kruisstraat. Ken streng bloedkoralen mot gouden slotje, bij wed. Nienliuis, Davidsteeg. Een kruk J[an een rijtuig, bij J. lloogendijk, Cubasteeg. Een bruinbonte hond, bij de wed. Zijtsema, Polderstraat. Een R.K. kerkboekje, bij G. Klaassens, rbinnensingel. Een portemonnaie "iet eenig geld. bij N. v. Dam, Rademarkt. Een kip, bij G. Bakker, Kanaalstraat, iwee paaiden (bruin en zwart), Noord erschutstal. Een Duitsch boek, bij wed. Hollander. Kl. Sophiaslraat. Gboninokn, 7 Aug. '97. De Commissaris van Politie: DOIJER. --- Haagsche Brieven. XXXXIII. Hondsdagen. — Rumoerige tijden. — Kermis. — Hoe men pret maakt. — Slachtoffers der mode. — Bruno Steindel. — Een gerucht. Al onze opgewektheid om over de politiek te spreken, is eensklaps verlamd, uitgebluscht, verdwenen. De Zon is gekomen en heeft hare verzengende stralen op ons neergezonden. Alles suft, blaast, hijgt, zucht, kermt van de hitte. De menschen zoeken angstvallig de dunne streepjes schaduw langs den gevel der huizen. Op het strand liggen de vurigste „flirten/ aniechtig in hunne rieten stoelen en langs de vleezige wangen der gehcimratiimen biggelen dikke zweetstralen; zelfs de stoutmoedigste juffers van de Scheveningsche „flirt" zoeken schaduwplekjes en ontwijken de brandende zandvlakte, 't Is gloeiend! Eerst wanneer de avond begint te naken, komt er wat ontspanning onder de arme menschcnkiiideren. Dan strrkt men voor de koffiehuizen neer; dan zetten de eenvoudiger gezinnen zich, naar den ouden trant, op stoeltjes vóór hunne woning en terwijl men „bekomt" van den gloeddag, wordt er vriend- en nabuurschap aangeknoopt. Thans is 't de tijd, waarop men eerst tegen den avond begint te leven. En aldus is 't ook den 2n een regentessejjag geweest, zooals wij in jaren niet hebben beleefd. Nu hadden de plattelanders uit de omstreken eens geen berouw over hun tochtje naar de residentie. Voor geen goud was er meer een behoorlijk „open karretje" tekrijgen onder de legioenen voertuigen, die voor een matigen prijs den mensch voeren langs bosch en straat, strand en veld. Maar of 't de zuidelijke zonnegloed was dan wel iets anders: maar zelden aanschouwde ik zulk een wilden, ongebonden, rumoerigen regentessedag als dien van 1897. Benden dronken kerels en meiden maakten de straten onveilig; bij het Voorhout zag men op het gras tal van roerlooze gestalten — ronkend, bedwelmd, walgelijk. In de omgeving van het kennisje, dat den 2n en den 31n Aug. van elk jaar de heerlijke buurt van 't Voorhout verpest en ongenaakbaar maakt, was het een „brouhaha," dat u reeds op een verren afstand zenuwziek maakte. Den gansenen dag en den heelen avond kroop men daar in de draaimolens, Turksche schommels e. a. bijeen, om geroosterd door de verzengende Augustus-zon te draaien, te schreeuwen, te joelen. O, en dan die poffertjeskramen. Hoe beklaagde ik de ongelukkige mannen en vrouwen, die daar vele uren stonden bij een hevig houtvuur, altijd maar stukjes deeg wentelend in de holten van het ijzeren vlak, het rijs oppoirend en tegelijk den voorbijganger noodend om toch in te treden, en te proeven van het smakelijk baksel. Welk een medelijden had ik met de feestvierders, die daar samenschoolden in benauwde, muffe vertrekjes, afgeschoten door vieze lakens, om meer dan een kwartier te leven in een atmosfeer van rook, walm, poffertiesgeur en houigioeu, uij een temperatuur die 100 gr. Fahrenheit steeds meer nabij kwam! Inderdaad het begrip „pleizier hebben" is voor breede en velerlei uitlegging vatbaar. En op zulke dagen leert men eerst recht de waarheid inzien van het spreekwoord, dat over smaak niet valt te redetwisten. * * * TJ zoudt schromelijk dwalen, wanneer gr een oogenblik meendet, dat ik bij deze dingen slechts aan den kring der maatschappij denk, waaruit de kermisklanten van 2 en 31 Augustus voortkomen. Wanneer u na een dezer afmattende zomerdagen aan het strand komt, dan wacht u een tooneel, een sensatie, waaraan ik liever niet denk, terwijl de middaghitte mij blakert. Voor u breidt zich de oceaan uit, waarboven de bleekblauwe hemel zich welft en die wonderschoone kleureffecten toovert in de rusteloos rimpelende en golvende vlakte. Het lied van de zee is nu suizend, ruischend zacht. Een verkwikkend koeltje wordt u toegewuifd. Het is lekker — koel geworden. Gij vleit u neer in een kuil en ligt te peinzen, te droomen. Langs u heen zweven figuren, die zich scherp afteekenen tegen de grijsblauwe avondlucht. Er wordt om u heen gefluisterd, maar het ruischen van de golven, even wegstervend in de ijlte om dan weer te komen aanzwellen als een sleep van satijn die dichterbij komt — van uit de verte — overstemt die geluiden. Dan sjokken er weer een paar joeien voort, de meid wippend met de breede heupen en de man zwijgend, uitblazend de rook van zijn steenen pijpje. Het gonzende rumoer van de Scheveningsche drukte hoort gij maar heel even boven u en gij sluit de oogen, blij dat ge u niet bevindt temidden van dien kakelbonten stroom. O, 't is er om te stikken, daar in de groote Kurzaal, waarvan de badblaadjes u vertellen, hoe onbeschrijfelijk het genot is, dat gij er kunt smaken. Na den langen, drukkenden dag hebben de menschen hunne mooiste, knellendste kleeren aangetrokken. Zii hebben maar weinig gegeten, doch spoedden zich in vliegenden haast naar de plek, waar de stoomtram afrijdt. En nu zitten zij hier, de armen! Met zakdoeken en waaiers en programma's en handschoenen wuiven ze zich lucht toe. Hun wangen zijn purperrood. Om hun hals zit een ijzeren band. Hoe smachten zij er naar om te kunnen doen als die verstandige droomer op het strand, die zich neervleide op het lekkere afgekoelde zand en lag te luisteren naar het lied van de zee. Hoe zouden ze willen vluchten naar de schemering en kijken naar het fantastische lichten van de golfjes, van het phorphoriseeren van stukken wrakhout en van visschen. Hoe verlangen zij, arme stedelingen, naar rust en stilte en kalmte en herademing. En wie in den Haag woont kan zoo makkelijk stank en zwavellucht ontvluchten. Moeder-zee is een paar schreden van hem af en wacht slechts op hare kinderen om die te laven en te troosten, voor al de jammeren van een Haagschen zomer. Doch de stumpers, slachtoffers van de mode, zijn veroordeeld om zich aan de „vuurproef" der Kurzaal te onderwerpen. En straks om tien uur, wanneer de avondkoelte op zn heerlijkst is geworden, dan moeten zij naar de trams stormen, rennen, vliegen. Dan moeten zij vechten — met armen en beenen — om nog een hoekje te vermeestereii. Daar ligt de mooie, oude Scheveningsche weg open, breed, koel, wonderschoon. De maan is opgekomen en zet alles in het schijnsel van een sprookjesnacht. Le songe d' une nuit d' été! Er zijn verloofde, ook verliefde paartjes bij het concert geweest. Maar de lust om te zamen te wandelea, voetje voor voetje, door den zomernacht, vindt men niet. Men keert, als hing zijn leven van eene seconde af, zoo gauw mogelijk naar de muffe stad terug. Misschien schuift men de ramen wat op of gaat men zitten in eene serre of zoekt men zijn heil voor een of ander koffiehuis. Maar de dames moeten zich verkleeden. En dan is 't beddetijd geworden. Zóó wordt inderdaad de zomer voor deze ongolukkige stedelingen een gruwelijke foltering. De mooiste zomeravonden hebben mijn stadgenooten deze wee' met een helsch 't niet anders noen Daar zit oi groote öciieveiuiigb knaapje van zeven jaar: het gruwelijk egoïsme en rfelr.mzalige ijdelheid van gewetenlooze om! voogd. Daar zat de ongelukkige Uruno Stoindel te spelen. Een mismaakt, verongelukt, verknipt, verknoeid, bedorven kind! Een ontkiemend talentje, dat op kunstmatige manier gedwongen was zich als een soort van wónderplantje lang vóór den tijd te ontwikkelen. En de kleine, teêre vingers van het kind vlogen over de toetsen en het gezichtje van den jongen glimlachte en keek verbaasd naar de „groote menschen," die hem toejuichten: Bravo! mooi! Een krans voor het wonderkind. — Welzeker! Precies als deacrobaatjes van vier of vijf jaar, die men gaat zien zonder een minuut te denken aan al het ranselen, dat het kleine lichaam heeft moeten verduren om eene bende Beeotiërs te amuseeren. Voelt men dan niet hevige toorn van rechtmatige, menschelijke verontwaardiging in zich opkomen, denkend aan hen, die zoon armen Bruno Steindel vermoorden, zedelijk en lichamelijk. Dan zoon vader, die zijn plicht vergeet om van den knaap een goudmijntje! te maken, van zoon Kurhaus-pachter als dien meneer Goldbeck, die dergelijke schandelijke tooneelen onderzijn hooge bescherming neemt, van de laffe menschen, die het optreden van een wonderkind gaan zien en in hunne handen klappen. 't Is dezer dagen gevraagd, of er geen wet bestaat, die dergelijke dingen verbiedt. Maar ik herhaal die vraag met den meesten ernst. "Wanneer de politie-commissaris Van Schermbeek eenigen tijd geleden acrobaten-toeren door kinderen in een circus liet verbieden: waarom kan hij niet hetzelfde doen voor den zevenjarigen Bruno? En indien de wet niet bij machte is om zulke dingen te beletten, dan moest er m. i. ten spoedigste in worden voorzien. Er zijn genoeg rampzalige wezentjes, die onder goede leiding konden opgroeien tot bruikbare of zelfs uitmuntende leden van hun vak of kunst, en die — voortgejaagd door de ellendige ijdelheid van poenige opvoeders — vóór hun tijd verwelken en ten onder gaan. Men moest dit althans, waar het in het openbaar voorvalt, weten te beletten! Het publiek kon er alles aan doen door eenvoudig weg te blijven. Maar publiek en fijn gevoel, publiek en karakter, publiek en mededoogen ziin alle begrippen, zoo heterogeen. Ten slotte wil ik u nog even mededeelen, dat de bekende goed ingelichte menschen in ons midden thans weer stijf en strak volhouden, dat de oudminister Eoëll burgemeester van den Haag zal worden. Ik geef het praatje als on dit, dus voor hetgeen 't waard is. Eene goede keuze zou 't zeker zijn. Maïtee Cobbeau. --- BUITENLAND. Het is de tijd dei officiëele visites. Eerst hebben we gehad het bezoek van den keizer van Oostenrijk aan dien van Rusland. Op dit oogenblik is de Duitsche keizer te Petersburg, daarna is het de beurt van president Faure en ten slotte wacht ons nog de voorgenomen visite van den koning van Italië aan keizer Wilhelm. De Duitschers mogen de Franschen uitlachen, omdat ze zoo trotsch zijn op het bezoek, dat hun president aan den Russischen keizer gaat brengen, zijzolven zijn niet minder ingenomen met de reis van hun vorst naar Petersburg en zij verwachten er groote resultaten van. Volgens hen wacht de onderteekening van de Tnrksch-(*rieks<*he vredespraeliminairen op het onderhoud, dat beide keizers zullen hebben. Nu, als dat zoo is, dan komt onze voorspelling ook uit, dat de oplossing zich nog wel eenige dagen zal laten wachten. Wat het doel is van het uitvaren der Turksche schepen is nog steeds een raadsel, tenminste als het niet is het aan land zetten van troepen. Het zal toch wel niet de bedoeling zijn wat te gaan spelevaren nadat de schepen jarenlang stil hebben gelegen. Mogelijk is het doel, in verband met de plannen, die Turkije tot verbetering zijner vloot schijnt te koesteren, eens te zien of de schepen nog zeewaardig zijn en welke het eerst voor buiten dienststelling in aanmerking komen. Bijzonder leuk is het antwoord, dat Tewfik-pacha den gezanten gaf, toen ze hem vroegen wat de bestemming van de Turksche vloot was. Dat antwoord luidde: iet niet!" met-andere wo ie niet aan. Intiisseliete versterken. ■n vari Malta is er eene afdeeling Italianen vertrekt vandaag en men verwacht, dat ook Frankrijk nog meer troepen zal zenden. Zeker is het, dat het bericht van het zich in beweging stellen der Turksche vloot op het eiland, thans het brandpunt van de Oostersche kwestie, groote opgewondenheid heeft verwekt. De daar aanwezige Turken beschouwen het als aanrukkende versterking, de Christenen vreezen het aangroeien van het aantal hunner vijanden. Het is — en zal voorloopig nog wel blijven — een aardig zomerwerkje voor de Mogendheden den Turksch-Grirkschen pu/.zle op te lossen. Dat men niet voor zijn pleizier alleen op de wereld is ondervindt de Fransche president op zijn reis door het Westen en Zuiden. Te Grenoble heeft Faure zekeren notaris en maire van een klein plaatsje gedecoreerd en hem het krui 6 op de borst gespeld. Dit geschiedde echter vrij geheimzinnig, toen alle maires weg waren, als 't ware in een hoekje. Deze onderscheiding wekt ergernis, want de nieuw benoemde ridder is bekend, omdat hij met groote strengheid tegen processies van communiekinderen is opgetreden. Men vermoedt, dat het ministerie nu eens anticlericaal heeft willen doen. Ook wordt gemompeld, dat de afgevaardigde Vogeli dit kruis aan den invloedrijken maire heeft bezorgd om zijne herkiezing te verzekeren. De „Figaro" noemt het eenvoudig weg een belachelijk schandaal, dat Faure den minister van binnenlandsche zaken had moeten weten te beletten. Overigens heeft de president plezier van zijn tochtje. In de Alpenstreken worden groote manoeuvres gehouden, die Faure zou gaan bijwonen. Het keurig Alpenpakje, dat hij bij die gelegenheid droeg, wordt in bijzonderheden omschreven. Om elf uur verscheen de president te paard in de vallei van Montfroid en beklom een heuvel, vanwaar hij de schijngevechten kon aanschouwen. Hij was vergezeld van een schitterenden staf te paard, waaronder de minister van oorlog, de generaal de Boisdeffre, Znrlinden. Boiffé, enz. Om één uur werd er revue gehouden. Klinkt het niet alsof het de keizer van Duitschland was met zijn „schitterenden staf"? En is 't wonder dat sommige afgunstigen zeggen: Vorst Faure kant nog ver brengen! Wat Japan zal doen tegenover de Vereenijrde Staten in zake de annexatie van Ilairaii is nog onzeker, Japan heeft voorloopig tegen de inlijving geprotesteerd en het is nog lang niet zeker dat die zal plaatshebben, daar ook de Amerikaansche senaat er nog over moet beslissen. Toch is de neiging tot een annexatie in Amerika groot en de Staten schijnen tengevolge van een in bezitneming geen ernstige tegenkanting van de zijde van Japan te verwachten. Of dit juist is gezien valt echter te betwijfelen want Japan heeft getoond voor geen moeilijkheden terug te deinzen en een geducht tegenstander te zijn. Voorloopig wenscht het echter den vredelievenden weg te bewandelen en het heeft zich bereid verklaard de zaak aan een scheidsrechterlijke uitspraak te onderwerpen. Als scheidsrechter wordt genoemd de koning van België. --- BINNENLAND. De a.s. Kamerverkiezingen. Aan verschillende bladen wordt uit Enschedé bericht, dat aldaar gisterenmiddag van den heer N. G. Pierson bericht is ingekomen, dat hij de candidatuur voor de Tweede Kamer niet aanvaardt. --- Afkeurenswaardige handelwijze van de politie. Onder de reeksen aanklachten van drankwet, overtreding voor het kantongerecht te 's Gravenhage muntten in de zitting van Donderdag, naar het Haagsehe „Dagblad" opmerkt, eenige gevallen weder niet uit door de prijzenswaardige wijze, waarop zij waren uitgevonden. De overtreders zelven verdienden weinig medelijden, daar men den indruk kreeg, dat 't beroepsovertreders waren. Deze omstandigheid bad er ook hun aanklager toe geleid de listen te bezigen, waarvan hij zich tegenover hen had bediend. Kortelings nog liep hij met aardbeziën door Den Haag en was zeer kenbaar aan de eigenaardige wijze, waarop hjj zijn koopwaar aanprees, door straten ver hoorbaar mooie aare ... beien te roepen. Toen werd hij agent van politie. Alg aardbeziënkoopman had hij dikwijls bor». reis gekocht bij de lieden, die thans zijn slachtoffers waren. Eenmaal agent, nam hij als Rijnsburger gekleed zijn broeder mede, liet dezen aardbeziën omroepen en bij de bewoners der straten aanbieden. Zoo gebeurde het ook bij de beklaagden, die echter beweerden, dat niet 's mans broeder, maar hij de manden aardbeziën aan het juk had bevestigd en aanprees. Was men 't al of niet eens over den koop, dan volgde de oude gewoonte om een borrel te pakken en ... . dan waren de luidjes „bakker aan," want onze koopman was politiedienaar, die zich haastte teverbaliseeren. Er werd door de beklaagden niet ontkend, .naar beweerd. Hot ~,..« ;.-met een glaasje genoegen te doen. De eisch varieerde tusschen f 15 afBo boete en tusschen 3 en 16 dagen vervangende hechtenis. Op straat werd de agent door een troep lieden achtervolgd, hem naroepende: ,mooie aare .... beien." --- Drentsche zeden. Aan de „Ass. Crt" schrijft men uit Beilen: De zaak met den bakker te Wijster is nog niet in orde. Nadat hij Woensdag zijne woning door timmerman en glazenmaker zoo goed mogelijk had doen herstellen, heeft zich des avonds weder hetzelfde tooneel van den vorigen avond herhaald. Met verdubbelde woede heeft men alles in nog erger mate weer kort en klein gebombardeerd. Naar men ons mededeelt, werden de steenen en andere projectielen op een boerenwagen aangevoerd. De verhouding tegenover den bakker, die overigens niets te uenschen overliet, is zeer gespannen. Hij wordt als 't ware geboycot. De timmerman, die daar ter plaatse woont, heeft aanzegging gekregen, dat als hij andermaal den boel repareert, hij voor de gevolgen daarvan moet instaan. Zelfs den buren is ontraden hem het noodige water voor zijn huishouding uit put of pomp te laten halen.Wat de gevolgen van deze historie nog zullen zijn, valt moeielijk te zeggen doch zeker is, dat de man zich den haat der ingezetenen op den hals heeft gehaald en bij niet inwilliging van den eisch der buurtschap zijne bakkerij wel kan sluiten of zijn biezen pakken en elders zijn tent opslaap. --- Harddraverijen te Akkrum. De harddraverijvereeniging te Akkrum heeft Donderdag twee wedstrijden gehouden voor paarden, gespannen voor sjees of tilbury. 1. des voormiddags, voor paarden, die geen prijs of premie hebben gewonnen, uitgezonderd driejarige. Aangegeven 1? paarden, opgekomen 10. Prijs f4O, gewonnen door do zwarte merrie van J. B. Woudstra, te Brongerga, pikeur P. Woudstra. Premie f 10, gewonnen door de vosmerrie van M. B. de Vries, te Knijpe, pikeur A. Siderius. 2. des namiddags voor paarden, die geen hooger prijs dan f6O hebben gewonnen. Aangegeven 10 paarden, opgekomen 8. Prijs f 60, gewonnen door den schimmelruin „Krylaty II," van A. van Zijl. te Sauwerd, pikeur A. Siderius. Premie f 25, gewonnen door de zwarte merrie „Koningin," van H. Brantsma, te Oosterend, pikeur de eigenaar. --- Het Tooneel. De heer Louis Bouwmeester heeft in het „N. v. d. D." eene opmerking beantwoord van den heer W. Roijaards in datzelfde blad, waarbij hij als de voornaamste beweegreden voor zijn heengaan van het Nederlandsch Tooneel opgeeft „dat een zoo sterk geprononceerd en overheerschend talent als dat van den heer Louis Bouwmeester nu eenmaal niet het opkomen van jongere krachten nevens zich duldt." „Alzoo is en was mijn zijn aan he» INed. looneel de dood voor de jonger* schrijft de heer Bouwmeeste» Het zij mij vergund te vragen welke jongere krachten de heer Roijaards zon bedoelen. De talentvollen zeker nietP Die talentvollen, met name Schuhtae, Clous, Tourniaire, De Jong en anderea roep ik op om te getuigen of hun vooruitgang in de kunst ooit door mij werd belemmerd. Ik durf gerust zeggen, dat het tegendeel waar is. Toen zij nog tot de jongeren behoorden, de talentvolle jongeren, werd door mij menige rol afgestaan, die ik uit recht van mijn contract (hoofdrol in alle vakken) had kunnen behouden. Nooit heb ik mij getoond de man te lijn, die alles wil spelen; het is en was mij steeds een genoegen, hen te zien vooruitgaan op het pad der kunst, die het verdienen. Zoo ook was mijn handeling tegenover den heer Roijaards. Hem werd mijn rol Hamlet toebedeeld om zijn kuntvleugelen uit te slaan en meer andere, doch nooit werd door mij daarop gereclameerd. Mijn directie kan zulks getuigen. "Waren die rollen voor den heer Roijaards niet voldoende, dan vind ik hem wel een beetje veeleischend. Wil hij 't beproeven met Shylock, Narciss, Kean, de Fabrieksbaas, Niemand sterft van blijdschap, Zelfzucht en andere (ik zal naar den tooneelterui „mijn lijfstukken" gebruiken), dan zal hij nog wat moeten wachten, want die afte staan zou wel wat te dwaas van mij zijn, te meer daar het publiek mij nog niet heeft toeferoepen: „der Mohr had seine Schuldigeit gethan, der Mohr kann gehen." --- Het socialistische noorden. _De „Arnh. Ct." schrijft: In den laatsten tijd is op politiek gebied in het noorden des lands een ommekeer gekomen. De sociaal-democratische partij, die in Groningen en Friesland zoo welig tiert, en voor eenige jaren onder aanvoering van Domela Nieuwenhuis de leer der revolutie geheel aanhing, heeft zich voor het meerendeel van dezen leider afgekeerd en zich gewend tot een driemanschap: Troelstravan-Kol-Schaper. Deze mannen doen alle moeite propaganda voor hun beginsel te maken. Ze leeren het volk niet door ruw geweld, maar door het parlementaire stelsel het voorgestelde doel: „afschaffing van den persoonlijken eigendom," te bereiken. Of hun dit gelukt? Voorzeker niet, maar invloed gaat er van hen uit. Wie geen vreemdeling is in deze gewesten, weet welken invloed zij uitoefenen. Trouwens, de stemmingen zijn daar om te doen zien, dat er kracht van hen uitgaat, Alleen in deze provinciën is het mogelijk Troelstra in drie districten gekozen te zien voor het lidmaatschap der Tweede Kamer, alleen in de gemeente Groningen is het mogelijk, Schaper den zetel van mr. Guyot in den raad te doen innemen ; maar toch, hun macht schijnt weder te iek, die de socialisten bij I van 1 keerig eu de val van Van Kol is daarvan voorzeker een bewijs. --- Branden. Donderdagavond werd te Helmond de kennisvreugde verstoord door het uitbreken van een hevigen brand bij den herbergier J. Verwasch in de Groenstraat. Het vuur greep zoo snel om zich heen, dat alleen uit de gelagkamer een en ander kon worden. Het grootste deel van den inboedel, waaronder een som van f3OO, weid een prooi der vlammen. Ook de aangrenzende woning, bewoond door twee gezinnen, vatte vlam. Doorhetontbreken van water in de onmiddellijke omgeving kon de brandweer niet dadelijk met kracht optreden, doch eenmaal aan het werk, wist zij hier het vuur tot de bovenverdieping te beperken. Men vermoedt dat de brand op een slaapkamer bij Verwasch ontstaan is. Alles was verzekerd. V Donderdagavond omstreeks half tien ontstond er brand in een hooiberg op Themaat onder Haarzuilens, die zoosnel in hevigheid toenam, dat weldra al de gebouwen der boerderij: het hoofdgebouw, het bijgebouw, de schuur en de andere hooiberg, in lichtelaaie stonden en dat de brandweer uit Vleuten zich moest bepalen tot bewaking eener nabijgelegen boerderij. Van den inboedel is zoo goed als niets gered. Gebouwen en inboedel zijn tegen brandschade verzekerd. *.. * Donderdagmiddag is de woning van A. Bergsma te Veneburen een prooi der vlammen geworden. Een weinig losse goederen zijn gered. Een koe kwam in de vlammen om. De brand moet bij den schoorsteen zijn ontstaan. Huis en inboedel waren verzekerd. --- Carré. Het aanstaande heengaan van Carré nit de circuswereld doet, schrijft een oud- Amsterdammer aan „de Telegraaf," herinneringen opleven in mijn Amsterdamsch brein. Wist ge wel, dat Carré's paardenspel, (30 jaar geleden spraken we nog niet zoo weidsch van circus), te Amsterdam eens aanleiding gaf tot een groot militair vertoon wegens dreigend oproer? 't Was in 18CG. Wegens 't heerschen der cholera was de kermis voorloopig uitgesteld. Carré alleen kreeg vergunning zijn tent op te slaan, echter niet op de gewone plaats, het Amstelveld, maar op een terrein in de Plantage. Die vergunning wekte zoo groote ontevredenheid onder het volk, dat samenscholingen plaats hadden, dat groote troepen naar de Plantage trokken met oorlogzuchtige en aanvallende bedoelingen, dat 'tjtot cavalerie-tusschenkomst kwam, dat zelfs bij de wegschoonmaak door de ruiterij een dame werd gedood. Ik herinner me niet precies hoe 't afliep. Ik geloof, dat 't zaakje dood bloedde en alles in orde kwam toen in October toch kermis werd gehouden in plaats van de afgewimpelde in September, maar wel weet ik zeker, omdat ik 't gezien heb, dat van de Hortusbrug naar het circusterrein bezoekers werden geleid door politie en huzaren! Op het Amstelveld heb ik Oscar Carré viool hooren spelen op het dravende paard en de springbanden zien houden voor de bevallige Amalia Salamonska, die later zijne trouwe gade, de zorgzame moeder hunner kinderen werd en die bij Kirchengern, bij de noodlottige spooi wegramp, het leven liet.... ---