De voeding van ons rundvee. m£° Jolangrijkste functie dio wij als ovo , Gn hebben te vervullen tegeneen' t "Yec"' dat door ons tot het om amlcr doel Sellouclcll wordt, is: hik Z.ac voeding van ons rundvee". vf'00als bekend is, behoort ons rundee tot do afdeeling der „herkauwende zoogdieren". Zij bezitten namelijk de eigenschap om de, reeds door hen Fn£ Plantaardige spijzen juier weder in den mond terug to oiengen om ze nogmaals te kauwen, to t :• e een Soed duidelijk inzicht lm JK(in ln deze eigenaardige hande«ng, zullen wij het maagtoestel van 2? *oe eens nader gaan beschouwen. „., f eene maag bestaat uit vier geaeelten met de volgende benamingen: jjo pens, de grootste afdeeling, waarin net verzamelde voedsel als in een magazijn tijdelijk wordt geborgen; de m u tib, eene kleine afdeeling, waarin een deel van de in de p e n s verzamelde sprs in kleine hoeveelheden Wordt overgebracht en waarin het, met toevoeging van eenig vocht, tot ,balciLlaa?di SCV°Imid'1mid' die d«or ècne worden weder gekauwd is, komt het all eene taaie, breiachtige massa in de derde maag de boek pen., die aldus gt noemd wordt omdat zij eene menigte plooien vormt die, evenals de bladen van een boek, op elkander liggen. Hier verblijft het weder zeer korten tijd en gaat dan over naar de vierde maag, de leb, waarin het laatste proces van de spijsvertering in de maag wordt uitgewerkt. Al die magen zijn onderling tot één geheel samengevoegd, in welke midden zich de „slokdarm" bevindt, terwijl de mtgang van het reeds ten doele' bewerkte voedsel plaats grijpt door den dusgenaamden „portier". Denderde maag, „de boekpens", dient in hoofdzaak tot de opname van net gebruikte „drinken". Bij zeer jonge dieren zijn de beide eerstgenoemde magen als het ware nog geheel buiten functie en komt de melk of het ander drinken, waarvan zij leven, d aa e! ij k in de „boekpens". Aoodra het tot voeding bestemde voede* in den mond is opgenomen door middel van tong en tanden en ooor de kiezen is gemalen of ge- Kauwd, treedt ook oogenblikkelijk dat eigenaardig proces in, dat die stoffen van elkander scheidt en ze de noodige bewerking in het lichaam der dieren iaat ondergaan en die spijsverte"ng heet. Duidelijkheidshalve zouden ™y het dus kunnen noemen: „die werking, waardoor de gebruikte spijs wordt omgezet in voedende stof." di ï ZVn de verschillende organen, uie daarbij dienst doen, bij alle dieren nn b Fecios gelijk, noch in werking noch in ontwikkeling, zoodat die „spijs- Jpin"g" biJ alle dieren niet de" zeifdo ls. Bij jonge dieren bijv. gaat "„,, aan hen toegediende of door hen „drinken" regelrecht naar de „boekpens" en zijn de „pens en muts" bij hen feitelijk nog zonder werking. Het opfokken van kalveren is dan ook eene bezigheid, die de volle aandacht vordert van hen, die zich daarmede bezig houden, altrjd waar op den voorgrond wordt gesteld de kwestie: „het verkrijgen van puike exemplaren fok- of mcstkalvoren", waardoor het bedrijf van den veehouder en veefokker winstgevend kan gemaakt worden. Ten opzichte van dat aanfokken van kalveren worden er zekere bepaalde regels gesteld, die men behoort na te leven, wil men ten minste met goed gevolg zulks doen. Zoo moet men alleen die kalveren aanfokken, die uit geheel gezonde, schoon gevormde, zeer melkrijke en zoo mogeli'k eenkleuiïgc koeien geboren worden, wier ouderdom daartoe verschilt van 2Va tot 12 jaar. Do vader dient te ziin een noch te jonge, noch te oude stier, zuiver van ras en mooi gebouwd. Do kalveren moeten geheel voldragen ziin, sterk, krachtig, goed gevormd en in alle lichaamsdeelen kern gezond. Minstens zes weken bchooren zij gevoederd te worden met de moedermelk. Daarna moeten zij, geheel in verband met ouderdom en groei, gevoederd wrorden, maar moet er streng voor gezorgd worden dat zij niet vet worden. Aan de jonge dieren moet niets meer verstrekt worden dan het strikt noodzakelijke. Men moet het jonggoed gedurende den winter- (stal) tijd, bij gunstig weder, wekelijks tweeot driemaal, telkens minstens een uur, en dan liefst gedurende den middag, in eene daartoe geschikte ruimte buitenshuis laten dartelen. Bij dio gelegenheid moet men de koe- en stierkal veren ieder afzonderlijk houden. Gedurende den zomertijd, reeds to beginnen in het vroege voorjaar, altijd als de weersgesteldheid hot toelaat, stuurt men het jong goed in eene vooral niet te ver van huis gelegene, van goede grassen en kruiden voorziene weide. Verder moeten de jon ge dieren dikwijls zuiver gereinigd worden. Wat betreft het opfokken en voeden van .kalveren* die. vdoï de alae,li_l>ank bestemd zijn, komen wij daarop later terug. (Wordt vervolgd.) Gboningen, 11/10 '97. EUSTICUS. --- FEUILLETON. Gehaat zonder reden. öj _s?y ,lan hanr uiterlijk niet veel was op te merken naast Marlow in een stoSl zitten om het elegram te lezen. Als zij niet geweten had, welke de inhoud was, dan had zij het niet durven openen. De letters dansten haar voor de oogen. Nadat eenige minuten in stilzwijgen waren voorbijgegaan, begon Marlow opnieuw te spreken. „Eigenlijk had ik een brief van hem verwacht. Want — want," en hij boog zich tot het meisje en sprak fluisterend, „ik heb hem namelijk bevolen hier te komen. Hij maakte allerlei uitvluchten, b. v. dat hij niet met Suze overweg kan, en gaf allerlei drogredenen op, om maar van hier te blijven, en dat ergerde mij. Meent ge, dat ik daaimee verkeerd heb gedaan?" „Ik ken John te weinig om dat te kunnen bcoordeelen," antwoordde zij zacht. „Voor den drommel, hij is toch mijn zoon!" riep de oude heer toornig uit. „Moet ik elk woord, dat ik tot hem spreek, of elke letter die ik, hem schrijf, zoo nauwkeurig _ afwegen? Dat kan ik niet! Hij moet mij met oplettendheid en eerbied behandelen, niet ik hem. Gedurende dc paar dagen die wij in Chicago hebben doorgebracht, scheen hij verstandig te zijn geworden. Groote uitingen van teederheid verlang ik immers niet, slechts over en weer zij er hartelijkheid. Je hebt immers dien James Durney ontmoet, niet waar? Mocht John toch zoo zijn als hij. zoo hartelijk, -zoo dankbaar! Dat doet iemand goed!" „Mijnheer Durney schijnt een vroolijke natuur te hebben, terwijl uw zoon koud en terughoudend'is," antwoordde Laura. Zij wilde zoo gaarne van dit onderwerp afstappen. Doch de oudeman liet zich niet vangen. „Ja, dat geel ik je toe. John wordt door dat onvermoeide studecren, door zijn overdreven plichtsgevoel stroef en eenzijdig. Maar dat wil ik naar mij * u;ste krachten tegengaan. Hij moet het leven niet zoo ernstig opvatten, hij moet het ook van den vroolijken kant bezien. Toen ik zoo oud was als hij, heb ik het lang niet zoo goed gehad en toch was ik altijd goed geluimd. Wilt gij mij daarbij behulpzaam zijn, Laura?" Zijn verstandige oogen richtten zich bij deze vraag onderzoekend, terwijl zij een cigenaardigen glans vertoonden, op het meisje dat hevig bloosde en bedeesd antwoordde: „Hoe zou ik dat kunnen?" „Probeer het maar eens!" Onrustig schoof zij op haar stoel heen en weer. „Laura, zie mij eens in do oogen!" Marlow schoof zijn stoel dicht bij den haren en greep haar beide handen. „Weet je, dat ik je zeer lief heb gekregen, zoo lief, dat ik je nooit weer zou willen niissen?" , „Gij zijt zeer goed voor mij," fluisterde zij, terwijl zij het hoofd boog. „Maar dat verdien je, mijn lieveling! Jij bent niet alleen een goed kind, maar ook een verstandig meisje. Daarom ben 'k r.u bij je gekomen om eens openlijk, zoo recht vertrouwelijk met je te spreken. Je moet het mij, ouden man, echter niet kwalijk nemen, als ik zoo dadelijk met de deur in huis kom vallen en niet allerlei omwegen gebruik om tot mijn doel te komen. Niet waar, Laura, jij houdt van J0hn....?" Een gloeiend rood overdekte plotseling haar gelaat. „Maar hoe kunt ge denken ....?" .„Sst, sst, ik weet reeds genoeg," sprak hij sntd, „en wil voorloopig in het geheel niets meer weten ; mijn oogen hebben mij in'dezen niet bedrogen." Toen wij nog in Duitschland waren — reeds vóór gij elkaar kendet — is er een wensch bij mij opgekomen, en nu, nu ik al het vóór en tegen rijpelijk heb overwogen, kan ik slechts zeggen, dat ik mij geen grooter geluk zou kunnen voorstellen, mijn lieveling,— mijn kind!" Tranen verstikten zijn stem. „Gij moet mijn schoondochter, Johns lief vrouwtje worden! Een heerlijk nestje zal ik voor jelui inrichten en gij zult als bemiddelaarster .optreden tusschen zijn hart en dat zijns vaders!" „Om 's hemels wil, ik —ik kan niet! — John . . , ." Zij sprong van haar stoel op en drukte do handen op haar hart. Marlow glimlachte echter en trok haar weer naast zich op haar stoel. „Jij wilt natuurlijk niet, meisje, dat ik John daarvan iets zog. Een jong hart is terughoudend met zijn geheimen. Dat weet ik. Of denk je soms, dat de jongen zich niet reeds voor je interesseert? Leer jij mij John kennen! Juist omdat zijn hart reeds gewond is, wil hij niet komen : juist daarom gedraagt hij zich zoo koel en onverschillig, alsof er in de geheele wereld geen Laura bestond. Dat heb ik reeds uit zijn eersten brief sedert ons vertrek uit 'Chicago gemerkt. Maar dat kan zoo niet voortduren, meisje! Daarom moeten wij den trotschen doktor een beetje te hulp komen, hem een beetje aanmoedigen. Het is immers slechts voor jouw geluk, mijn lieveling!" „Houd op! Ik ben niet waard, dat gij zóó tot mij spreekt!" Het jonge meisje, door smart en schaamte overweldigd, was op de knieën gevallen en verborg snikkend het gelaat in de handen. Liefkoozend streelde hij haar over het gelaat. „Goed zoo, schrei maar eerst eens goed uit! Dat is altijd goed, als een groot verdriet of een onverwacht geluk onze harten tot borstons toe vervult. Maar later het hoofd omhoog en recht verstandig zijn, — dan zult ge mij, ouden man, groot genoegen doen! Zult ge?" Met beide handen richtte hij haar blond kopje op en keek haar teeder in de door tranen bevochtigde oogen. Zij zou den fijngevoeligcn, edelen man zeggen, dat al die plannen, droomen en wenschen, die hem zoo gelukkig maakten, door een enkel uur vernietigd waren, dat John haar haatte? Neen, nooit! John mocht het hem zeggen, als hij kon; maar tot zoolang zou de goede man voor de teleurstelling bewaard blijven! Zij had niet de kracht zijn luchtkasteelen te doen instorten. In stomme smart bracht Laura zijn hand aan de lippen en stond op. Marlow stond eveneens op. „Zoo, mijn lieveling! Wij hebben elkander nu begrepen! Er is mij een zwaar pak van het hart genomen!" Hij haalde diep adem. „Nu verzoek ik je dringend tante Suze geen deelgenoote van onze geheimen te maken! Gij weet immers, hoe opgewonden zij bij elke gelegenheid is, — en buitendien die eeuwige schermutselingen met John! Om kort te gaan, wij stellen haar voor een voldongen feit." Schalks zag hij haar aan, terwijl hij vergenoegd over zijn grijzen baard streek. „Neen, over deze zaak zal ik zeker niet spreken," antwoordde zij. Een scherper oor dan bet zijne zou opgemerkt hebben, dat haar anders zoo heldere stem nu beefde. „Goed! Wy mogen van geluk spreken, dat wij dit half uurtje niet gestoord zijn. Tante Suze is op thee-visite bij mevrouw Vontnor, en deze praatzieke dame laat haar zoo gauw niet los. Daarvan heb ik geprofiteerd. Maar naar huis moet jo ook nog niet schrijven!'' „Neen." „Je ouders moeten overkomen, — voorgoed bedoel ik. Ginds is er immers niets wat hun hindert hier te komen. Misschien dat beetje pensioen, dat je vader heeft? Kom, dat is de moeite niet!" „Ik geloof niet, dat papa daar ooit toe zou kunnen besluiten," antwoordde Laura zacht. „Nu, dat is van later zorg. Daarmee willen we ons nu het hoofd niet breken. Uw moeder is een verstandige vrouw, die mij zeer goed is bevallen. Ga nu mee naar beneden. Je wilt mij misschien wel weer het een of ander voorlezen; dan komen we beidcu op andere gedachten, niet waar ?" „Van harte gaarne! Ik doe niets liever dan u van dienst te zijn," antwoordde zij vriendelijk (Wordt vervolgd.) --- BUITENLAND. Zooals reeds uit een kort bericht in ons vorig nummer blijkt, is erinltoino eene demonstratie gehouden van vrij ernstige beteekenis. liet gold hier een oordeel uit te spreken over dc belastingpolitiek dor Italiaansche regeering, die maar volstrekt, niet in den smaak der belastingschuldigen valt. Minister di Budini ontving de afgevaardigden uit de burgerij en beloofde hun om het strenge optreden der belastingambtenaren zooveel mogelijk te verzachten. Toon de commissie hem echter wees op de groote menigte, dio voor het paleis groot lawaai maakte, antwoordde hij, dat hij niet voor het volk vreesde, maar mans genoeg was om alle oproerige bewegingen te onderdrukken. Het opstootje duurde vier uren achtereen. Volgens de „Opiniono" bevinden zich onder de in hechtenis genomen aanvoerders der manifestanten ook verscheiden socialisten, maar deze mededeeling wordt weerlegd door het feit, dat de demonstratie uitging van de burgerij, welke leeft van handel en nijverheid en dio alleen wilde protesteeren tegen de belastingvcrhooging, die alleen hen trof. Wat de maatregelen aangaat, die de minister had genomen tot meerdere gestrengheid bij het schatten vau de belastbare objecten, deze schonen wel gerechtvaardigd tegenover de groote advocaten en andere groote lui, die bijna geen belasting betalen, maar nu zijn er, zooals het gewoonlijk gaat, ook anderen het slachtoffer van geworden. En het was dan ook niet in hoofdzaak de mindere stand, die oproerig werd, maar vooral de meer gegoede burgerij. De handelspolitiek der regeering wordt ook gecritiseerd. De „Corriera della Sera" verklaart, dat de zegeningen, welke liet Duitsch-Italiaansche handelsverdrag zou schenken, uitgebleven zijn. Dit komt volgens het blad niet alleen door de ongelukkige gebeurtenissen der laatste jaren, zcoals de opstand op Sicilië en de oorlog in Afrika, maar ook van de bekrompen wijze, waarop Duitschland de bepalingen van het handelsverdrag omtrent den wijn uitlegt. In werkelijkheid heeft Italië in de zes jaren, welke het verdrag bestaat de geheele duur is twaalf jaar — niet alleen geene voordeden gehad, maar wel nadeelen, en toch had Italië van een bondgenoot, die uit een politiek oogpunt belang heeft bij den Italiaanschen handel wel wat anders mogen verwachten. Alsof dit alles nog niet genoeg is, hoeft Budini zich ook vele vijanden gemankt door het uitvaardigen van verschillende anti-elericale besluiten. De clericale „Voce della vorita" noemt ze in waarheid deereten van een Julianus den Afvallige, maar tevens ook een bewijs voor de achting on vereering, waarmede koning Victor Emnnuel voor zeven-en-twintig jaar den Heiligen Stoel beloofde te omgeven. Het orgaan van het Valikaan betoogt, dat er nergens wanordelijkheden zijn ontstaan ofschoon er reeds meer dan duizend parochiale comités zijn gevormd, waartegen de minister zeer gekant is. Maar nu zal het tot onlusten kunnen komen, nu Bu. dini de anli-clericalen heeft opgeroepen en in vereeniging met Zanardelli een nieuwen godsdienstoorlog heeft begonnen. De „Osservatore Bomano" spot met de besluiten des ministers. Het is merkwaardig, zegt ze, dat Budini, die reeds twee jaren aan 't roer zit, eerst nu lot de ontdekking komt, dat de clericalen gevaarlijk zijn voor den staat. Heeft hij dan tot heden geslapen ? Onlangs weid van Fransche zijde het gerucht verspreid, dat Rusland en I'Vankrijk van plan waren om met behulp van l>uitschlftnd de Egyptische, quaestie aan de orde te stellen. Dit bericht wordt nu uit Petersburg tegengesproken. Er wordt uit dc, P.v. hoofdstad aan het „TJerl. Tagebl." geschreven: „De internationale positie van Engeland, of anders uitgedrukt de mogelijkheid of de onmogelijkheid voor de Engelsche regeering om uit hare geïsoleerde positie te geraken, schijnt den diplomaten in Petersburg en Parijs niet weinig hoofdpijn te veroorzaken. Men kan aannemen, dat bij het bezoek der heeren Faure en H.inotaux aan Petersburg in 't geheel geen sprake is geweest van eene wraak, die Frankrijk op Duitschland zou nemen en waarbij Busland dan zijne diensten had te verleenen. Des te moer echter is er gesproken over dc verdediging der gemeenschappelijke belan-, gen van beide naties tegenover Engeland. Het zou nu, cm aan het Fransche volk zichtbare bewijzen van het nut der Bussische vriendschap to leveren, van het hoogste belang zijn, dat men aan Egypte, het kind der smarte van de Fransche koloniale politiek, wat om kon dokteren. De wensch om y.ulks te doen bestaat natuurlijk even goed in Petersburg als in Parijs, maar men kan het der Bussische diplomatie niet kwalijk nemen, dat ze de Egyptische quaestie niet eerder op de agenda wenscht te plaatsen, voor ze zeker is, dat Busland en Frankrijk dit zaakje met goed succes kunnen opknappen. De kansen op een mogelijk succes zijn tegenwoordig echter nauwelijks te berekenen. Tot het uitoefenen van pressie op Engeland door de gezamenlijke mogendheden van het vasteland van Europa, een druk, waaronder de Britsche regeering zich misschien naar den wil der anderen zou moeten voegen, zou het misschien niet komen. Wij laten hier Italië geheel buiten beschouwing, dat zich naar alle waarschijnlijkheid openlijk aan de zijde van Engeland zou scharen; we hebben met de mogelijkheid te rekenen, dat ook Oostonrijk-llongarije het beter zou vinden om Engeland geene moeilijkheden in den weg te leggen, teneinde niet geheel en al onder de macht der Eussisch-Fransche politiek te komen, maar altijd nog oen tweeden pijl in den koker te hebben. Bij een dusdanigen standvan zaken zou ten slotte de houding van Duitschland van de allergrootste beteekenis zijn. Dit rijk zou dan weer de benijdenswaardige rol spelen van den „eerlijken makelaar," naar wiens vriendschap allen dingen, maar naar welken kant deze makelaar zijne vriendschap zou plaatsen, dat is zijn geheim, hetwelk wellicht alleen de meest vertrouwde raden des keizers kennen. In elk geval moet men in 't oog houden, dat Engeland, wanneer het in 't nauw gebracht werd, Duitschland een hoogen prijs zou kunnen bieden, b.v. de toetreding tot het Drievoudig Verbond, en dat het niet in de bedoeling der Fransch-Bussische politiek kan liggen om quaestie's op te werpen, voor welker oplossing Duitschland de beste troeven in de hand heeft. Al deze overwegingen zullen er misschien toe leiden, dat Engeland ten opzichte van Egypte nog langen tijd met rust wordt gelaten. --- BINNENLAND. Atjeh. Telegrammen van 8 en 9 September uit Kotaradja aan de „J.-B." meldden liet volgende: Gisteren is een patrouille uit Lepong te Lamtili handgemeen geweest met den vijand; de patrouille sloeg drie klewangaanvallcn af en werd van uit Lepong met een compagnie versterkt. Onzerzijds zijn zes minderen gesneuveld; de tweede-luitenant der infanterie A. A. van Mourik en twaalf minderen werden gewond. * * * Gisteren werd het bivak te Lepong door den vijand beschoten; volgens bier ingekomen berichten kregen wij hierdoor nog enkele gewonden. De majoor Christan is met twee compagnieën van het 3o bataljon ter versterking naar Lepong gestuurd. *,* Uit deze telegrammen blijkt, volgens de ...T-P,.," dnt Toekoe Oemar zich begint te roeren; in het laatste rappori van uea gouverneur van Atjeh heette het dat Oemar niets vnn zich liet hooren en dat hij zich in de bovenlanden van Klocang ophield. --- Tweede Kamer. De afdeelingen van de Tweede Kamer hebben gekozen tot rapporteurs over hoofdstuk Marine der Staatsbegrooting voor 1898, dehceren: Lieftinck,Goekoop, Travaglino, Zijlma en Merckelbach. * * Voor de verkiezing van een lid der Tweede Kamer in het district Enkhuizen zijn op de officiëelo candidatenlijst geplaatst de hoeren C. V. Gerritsen (rad.), A. Kool (lib.), II. Haat (kath.) en N. Sluis (antirev.). # * De commissie uit de Tweede Kamer heeft de door den minister van binnenl. zaken ter beschikking gestelde stembiljetten ingeleverd op 25 Juni jl. bij de herstemming te Sneek, onderzocht en nageteld. . Zij heeft zich vereenigd met de beslissing van het stembureau te Warnes, dat een biljet van onwaarde verklaarde, omdat naast den naam van den heer Van Gilse een bundel potloodstreepjes geplaatst is. , rekent zij in het pak van Sneek een biljet meer van onwaarde dan het stembureau, omdat daarop wel hetstemvak voor den naam Van Gilse was zwartgemaakt, doch tevens de naam van den candidaat was doorgehaald. Ook rekent zij één biljet moer van onwaarde voor den heer Van Gilse in het pak van IJlst, omdat daarop de sternvakken voor de namen van beide candiilatcn waren zwartgemaakr. Daarentegen telde do commissie bij herhaling in het pak van Irnsum 97 op den heer Van Gilse en 48 op den heer Heemskerk en niet zooals het stembureau deed 96 en 49. Het totaal der geldige stemmen door do commissie aan den heer Van Gilse toegekend is 2451 en aan den heer Heemskerk 2450. De commissie vond onder de stembriefjes van Woudsend geen biljet als bedoeld in het adres van Eudolf Feenstra vermeld. Wat nu betreft de twee bezwaren, ingebracht door Hendrik Pollema, zoo neemt de Commissie als vaststaande aan dat te Woudsend Johannes Douma, geboren 7 Juni 1870, heeft gestemd, hoewel hij niet op de betreffende kiezerslijst voorkomt. Wel is niet overgelegd de geparafeerde kiezerslijst, waaruit zou blijken dat door dien persoon inderdaad gestemd is, doch op grond van verschillende authentieke stukken en mcdedoelingen meent de Commissie dat de waarheid van het beweerde feit moet worden aangenomen. Aangenomen voorts de mogelijkheid dat genoemde Douma heeft uitgebracht eene van waarde verklaarde stem op den heer Van Gilse, zoo behoort van het op dezen uitgebrachte aantal die stem te worden afgetrokken. Wat in de tweede plaats aangaat de in de adressen gemaakte grief dat in IJlst door den burgemeester aan den kiezer AViobe Cnossen een nieuwe stemkaart is geweigerd, deelt do commissie mede de toedracht der zaak zooals die uit ingekomen officieele stukken blijkt. Dc commissie is eenparig van oordeel, dat uit de verklaringen, afgelegd door de personen, die het stembureau van IJlst hebben uitgemaakt, blijkt, dat de persoon, die zich heeft aangemeld om te stemmen, door den burgemeester is teruggewezen, alleen op grond dat hij niet in het bezit was van eene stemkaart, niettegenstaande de verklaring van dezen dat hij meende ook zonder die stemkaart te kunnen klaar komen, hiermede blijkbaar bedoelende — zooals ook de voorzitter van het stembureau blijkens diens antwoord begrepen heeft — dat hij de noodige stemkaart alsnog zou kunnen ontvangen; dat de identiteit van den zich aanmeldenden kiezer door niemand .is betwist, zoodat deze ook geene aanleiding had om die nader te bewijzen, vooral niet na de verklaring van den burgemeester, voorzitter van het bureau, dat hij hem nu niet helpen kon eene ambtelijke verklaring waarbij een kiezer zich wel moet neerleggen. Die verklaring acht de commissie echter in strijd met het 3e lid van art. 55 der Kieswet. Vermits het nu mogelijk is, dat do kiezer, wien een biljet onthouden is, zou hebben gestemd op don heer Heemskerk, zoo moet het aantal op dezen uitgebrachte stemmen worden vermeerderd met één. Het resultaat zou derhalve kunnen zijn geweest, dat op den heer Van Gilse waren uitgebracht 2450 stemmen en op den heer Heemskerk 2451 geldige stemmen, waaruit alzoo volgt, dat niet blijkt, dat de heer Van Gilse is gekozen. De commissie stelt mitsdien voor den heer Van Gilse niet als lid der Kamer toe te laten. --- Korte vreugd. Nauwelijks drie maanden waren zij gehuwd _en reeds wilden zij scheiden, omdat zij geheel niet bij elkaar pasten en voortdurend in onmin leefden. Daarom kwam zij gisteren uit Amsterdam naar Botterdam over om hare echtscheiding aan te vragen, en hij, een bewoner van den Vogelzang aldaar, beronwhobbend envergevensgezind, wachtte zijn jeugdig vrouwjc op, toen de trein aan het station D. P. 's middags aankwam. Hij sprak van verzoening en beloofde gouden bergen, doch niets kon haar vermurwen, van een toe- nadering wilde zij beslist niets welen; scheiding van den man, dien zij niet meer kon uitstaan, was haar eenigste wensch. De man, door zooveel halsstarrigheid buiten zichzelf gebracht, trok zijn mes en bracht zijn ega hiermee een steek in het voorhoofd toe. Daarop ging hij op deu loop en de vrouw begaf zich naar de politie, waar op haar klacht een strafvervolging tegen den man wordt ingesteld. De verwonding was weinig betoekenend. --- Wraak. Zaterdagavond kwamen op ItetKadijksplein, te Amsterdam, eenige mannen, ertswerkers, in de daar staande tram. Zij hadden een hond bij zich en verborgen deze, den conducteur was nog niet op den wagen, onder de bank. Onderweg echter ontdekte de conducteur de overtreding van het reglement en hij verzoch* aan den eigenaar van den hond, het dier to verwijderen. Deze weigerde echter en het gevolg was dat de conducteur het ten slotte zelf deed. Nu braken de verwenschingen tegen den man los en toen de ertswerkers de tram verlieten dreigden zij den conducteur met de woorden : „wij zullen je wel vinden." En werkelijk vonden zij hem. Des avonds om tien uur lieten twee mannen in de Czaar Peterstraat de tram stilhouden, een stapte op het achter-balcon en begon den conducteur af te rossen. Het slachtoffer werd door een vrouw en door den koetsier ontzet. Na hun heldendaad verricht te hebben trokken de lieden weer af. (Volksdagblad.) --- Mond- en klauwzeer. Door het hoofdbestuur van de Friesche Maatschappij van Landbouw is aan den minister van binnenlandsche zaken een adres ingediend, houdende verzoek, om door bekwame bacteriologen op rijkskosten een onderzoek to doen instellen naar de oorzaken van het mond- en klauwzeer, teneinde, zoo mogelijk, te geraken tot het vinden van middelen ter bestrijding dier ziekte. Het hoofdbestuur betoogt tevens de wenschelijkheid van de oprichting door het Eijk van een bacteriologisch laboratorium voor veeziekten. --- Electrisch licht te Gorredijk. Te Gorredijk is andermaal eene vergadering gehouden in zake de electrische verlichting daar ter plaatse. Tegenwoordig waren de bestaande particuliere- oom missie, i]e commissie uit iten Knad, dc besturen van de vereeniging „Plaatselijk Belang" te Gorredijk en van de Kamer van Koophandel en Fabrieken in Opsterland, benevens B. en W. en den secretaris. Door de heeren, die zich in gevolge gedane opdracht, elders van eene dergelijke verlichting op de hoogte hadden gesteld, werd ter zake rapport uitgebracht. De heeren waren het er allen over eens, dat de voorgestelde verlichting, hoewel zij iets duurder komt dan de gewone pi-trolcumverliditing, alle aanbeveling verdient. Besloten werd, om van de toekomstige concessionarissen te trachten gedaan to krijgen, dat een proef worde genomen met straatverlichting door middel van booglampen, alvorens tot de behandeling der concessie-aanvrage zal worden overgegaan. Do gevoerde correspondentie heeft tot resultaat gehad, dat die proef nu zal worden genomen op Woensdag 20 dezer met 2 booglampen, elk vermoedelijk van 1000 n.k. De motor en dynamo van den heer Maréchal, die in zijn fabriek te Gorredijk reeds electrisch licht gebruikt, worden voor de te nemen proef beschikbaar gesteld. Behalve onderscheidene corporatiën, zullen alle leden van den Baad tot de bijwoning van de door do Mij. „Phaëton" te Nijmegen, to nemen proef, worden uitgenoodigd. --- Een twist. Aangaande den twist tusschen een rijksveldwachter en een slager re Osch wordt uit Ooyeri aan de „N. B. Ct." gemeld. De brigadier-titulair v. B. is, na eerst op vrije voeten te zijn gelaten, eergisteren naar Den Bosdi getransporteerd, terwijl hij in zijn dienst geschorst is. Er bestaan ever die zaak neer verschillende lezingen. Volgens sommigen is de man volstrekt niet dronken geweest, maar was hij buiten zichzelf toen hij zoo plotseling aangegrepen, op den grend geworpen, getrapt en geslagen werd. Ook zou hij, na met groote moeite de revolver uit het lederen foudraal gekregen te hebben, gezegd hebben: past op, als gij mij niet loslaat, schiet ik. De man staat overigens bekend als een zeer ijverig ambtenaar en een goed huisvader. ---