De stem van het geweten De nationale plechtigheid van Zaterdagmiddag op het Damplantsoen te Amsterdam, waar de Commissarissen van de Koningin in urnen hebben saam gebracht uit alledelen des lands aarde, van de plekken, waar in de oorlogsjaren de mannen van het verzet vielen onder de kogels der overweldigers, was vol zin en betekenis. De Dam van de hoofdstad, waar altijd al het hart van Nederland pleegt te kloppen, is nu ook nog geworden tot een bedevaartplaats, ter herdenking van de gevallenen in 1940-1945. 't Is alles nu nog voorlopig; straks' verrijst daar ter plaatse een groots nationaal monument, dat voor eeuwen zal getuigen van het hoogste offer, dat door duizenden gebracht werd uit liefde voor het vaderland. Het dankbare vaderland heeft daar zijn hulde gebracht en zal dit dag aan dag gaan doen. Maar dafcrmee is het niet afgelopen, want de stem van het geweten- vraagt daar: wat is er van ons land geworden, wat hebben zij, die de dag der bevrijding mochten overleven, er van gemaakt? Is het niet, dat wij ons in vele opzichten diep moeten schamen! Dat we arm en berooid uit de oorlog zijn gekomen en ploeteren moeten om er weer bovenop te geraken, is geen schande, maar dat rondom ons haat en nijd, onrecht en corruptie, zorgeloosheid en karakterloosheid welig tieren en even zovele hindernissen zijn op de weg naar herstel is een aanklacht tegen ons allen. Het monument te Amsterdam staat daar niet om het straks als nieuwste attractie te bezichtigen, maar om daar de klop aan ons geweten te gaan beluisteren. Zij, die hun leven gaven, deden dit in het geloof in een beter vaderland, in een nieuwe vrijheid. Aan ons er voor te zorgen, dat die vele offers niet tevergeefs zijn geweest. --- HET RAPPORT-CLEVERINGA Nijdige en kribbige sfeer te Lissabon maakt indruk van kleinzieligheid Beleid van de heer Van Harinxma thoe Slooten ten aanzien van vluchtelingen en Engelandvaarders geen aanleiding tot ernstige klachten Het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft thans vergunning gegeven over te gaan tot publicatie van het eerste rapport der commissie van onderzoek haar de houding van Nederlandse diplomatiekeen consulaire ambtenaren tégenover Nederlandse uitgewekenen, de x.g. „Commissie-Cleveringa". Dit eerste rapport handelt over de werkzaamheden van mr B. Ph. baron van Harinxma thoe Slooten. Het rapport houdt zich hoofdzakelijk bezig met de behandeling der Engelandvaarders en de hulp aan vluchtelingen tijdens de periode, waarin de heer van Harinxma optrad als vertegenwoordiger van de te Londen zetelende regeringscommissaris van Lidt de Jeude in Portugal. Nadat de Commissie in een uitvoerige inleiding heeft gewezen op de vele moeilijkheden, welke zich bij het onderzoek hebben voorgedaan, waardoor het in vele gevallen niet verantwoord was een , schuldig" of „niet schuldig" uit te spreken, stelt zij vast, dat dit rapport geenszins kan bogen op volledigheid. Enerzijds stemden getuigenverklaringen op bepaalde punten niet met elkaar overeen, anderzijds was het vaak zeer moeilyk, zo niet onmogelijk, de omstandigheden te reconstrueren, waaronder bepaalde voorvallen hebben plaats gehad. Daarbij komt, dat de Commissie is gebleken dat ook het gedrag der uitgewekenen niet steeds vlekkeloos is geweest. Door deze en ook nog door andere feiten is de commissie van oordeel, dat grote voorzichtigheid is geboden alvorens zij tot een afkeuring mag over- SA&XX Na op de verschillende beschuldigingen en klachten uitvoerig te zijn ingegaan komt de commissie tot een eindoordeel, waaraan het volgende is ontleend. Eindoordeel der commissie De heer Van Harinxma heeft in uiterst moeilijke omstandigheden stellig werk verricht, dat gewaardeerd verdient te worden. Dat hij hier of daar een steek heeft laten vallen is mogelijk, gehjk wel niemand in zijn omstandigheden de volmaaktheid had kunnen bereiken. Doch er is haar niet gebleken van enige aanleiding de staf over zijn werk te breken. Wellicht is het mogelijk, dat hy" op twee mogelijk met elkaar samenhangende punten van bijkomstige, doch in de gegeven omstandigheden toch wel van belangrijke aard te kort is geschoten, doch er kan achteraf hieromtrent te weinig tastbaars worden vastgesteld, dan dat een afkeuring gerechtvaardigd kan worden geacht. Deze twee punten zijn zijn bejegening van uitgewekenen te Lissabon, waarin wellicht soms een toon van wat meer geduldige vriendelijkheid en bereidheid tot uitlegging, wat meer hartelijkheid en menselijke belangstelling door had kunnen klinken, en zijn gebrek aan goede samenwerking met andere te Lissabon gestationneerde ambtenaren. Doch met name bij het laatste is de commissie er wel van overtuigd, dat hij allerminst de enige schuldige is geweest. Met name de heer Maas Geesteranus, hoofd van de Ned. Inlichtingendienst te Lissabon, is haar gebleken geen persoonlijkheid te zijn om bij de persoonlijke botsingen uit te gaan van algehele onschuld. En de mogelijkheid, dat in deze de schuld voornamelijk by de heer Maas Geesteranus heeft gelegen, lijkt haar nog steeds te groot, dan dat zij deze mag afwijzen. De commissie is onaangenaam getroffen door de kennelijk nijdige en kribbige sfeer, die er te Lissabon heerste en die af en toe de indruk van kleinzieligheid maakt. Het moet een ellendige indruk gemaakt hebben (en het maakt nog een ellendige indruk), dat, terwijl land en volk betrokken waren in een geweldige worsteling om het bestaan, die het uiterste vergde aan eensgezindheid, enige leiders op een belangrijke post zodanig kibbelden, dat er van een samenwerking geen sprake meer was. De heer Van Harinxma stond op de Madrileense diplomatieke lijst en hy had ook de zorg voor de uitgewekenen in Spanje toegewezen gekregen. Aan die zorg heeft het een en ander ontbroken. De hulp aan vluchtelingen Ten aanzien van de hulp aan vluchtelingen merkt de Commissie op, dat hierbij aanvankelijk alleen was gedacht aan legale evacuatie. Ervan' uitgaande, dat de officiële instanties zich niet dienden te compromitteren met illegaal werk, heeft men gedacht twee geheel van elkander onafhankelijke organisaties 't verschillende werk te laten doen, vergetende, dat de vluchtelingen op een van beide wijzen geholpen moesten worden. Er was van hoger hand een splitsing gemaakt; de opdracht aan de heer v. Harinxma strekte zich niet uit tot illegale evacuatie. De bevordering der illegale evacuatie schijnt eerst van Londen uit te zijn geschied sinds Aüg. 1943. Opgemerkt wordt voorts, dat Portugal een te grote toeloop van vluchtelingen vreesde. Vele vluchtelingen zijn naar Ned.-Indië gebracht, doch hieraan kwam een einde door de oorlog met Japan. Toen zijn velen naar Cura?ao en Suriname gevoerd. Tussen September 1940 en einde 1942 zijn door de zorgen van de heer Van Harinxma 1596 personen uit Frankrijk naar buiten geholpen. De Engelandvaarders De heer Van Harinxma,. belast met legale evacuatie, heeft zich beijverd zo lang mogelijk legale wegen te blijven bewandelen en heeft dit bevorderd. Hy heeft eerst moeizaam toegestaan tot illegale "middelen zijn toevlucht te nemen en heeft dit zelf ook slechts schoorvoetend gedaan. Tot een afkeuring van het beleid van de heer Van Harinxma zou aanleiding zijn, 'als hy getoond had volkomen ontoegankelijk te zijn gebleven voor de illegale eisen van de tijd. Doch dat dit niet het geval is geweest, bewijst zijn medewerking aan verschillende illegale stappen. Van redenen om te spreken van een „ergerlijk gemis aan hulp aan Engelandvaarders" is niet gebleken. Dat het „de gebruikelijke practijk was" om geen enkele Engelandvaarder te helpen, kan van de heer Van Harinxma niet worden gezegd. De heer Van Harinxma heeft, wel verre van er op uit te zijn geweest elke illegale evacuatie te dwarsbomen, deze op een gegeven ogenblik te Londen juist bepleit. De heer Van Harinxma was een diplomaat, door aanleg en levensloop niet de eerste plaats geroepen tot humanitair. werk. Wellicht zou een enkel harteliji gebaar, een enkel geduldig en begrijpend aanhoren veel ten goede hebben uitgewerkt. Dat ten aanzien van de verzorging van Engelandvaarders een tekort is geweest, kan de commissie niet beweren. Nochtans kan zij ook de vrees, dat het er geweest is, niet geheel van zich afzetten. In elk geval heeft zij de stellige indruk gekregen, dat het beleid inzake de verzorging zelf te Praia Das Macaes alleszins bevredigend genoemd moet worden. ■' Ten aanzien van het weigeren van hulp aan Engelandvaarders zegt de commissie nog, dat zij zich door de uiteenzettingen van getuigen niet ten volle gerustgesteld acht, doch zij ziet evenmin reden voor een afkeuring van het beleid van de heer Harinxma. Andere klachten De Commissie bespreekt verder nog enkele andere klachten uit het z.g.n. „Trouw-rapport". Ten aanzien van de klacht inzake het zenden van pakketten aan N.5.8.-ers zegt de commissie dat het hier voorvallen betreft, die geen smet kunnen werpen op de naam van de heer Van Harinxma. De oorsprong moet hiervan gezocht worden in de slechte verstandhouding met de heer Maas Geesteranus. Het betreft hier trouwens slechts 2 of 3 verkeerde pakjes. Ten aanzien van het ontvangen van geld uit het bezette Nederlandse gebied is gebleken, dat er geen sprake is van enige Duitse welwillendheid, door de heer Van Harinxma aanvaard, noch van een handelwijze welke voor de vijand voordelig was. Van een „zaak met een geheimzinnig tintje" kan zeer zeker niet gesproken worden. De z.g.n. „spionnageaffaire", waarin zijn secretaris de hoofdfiguur was, is door de heer Van Harinxma op de juiste wijze behandeld. Hy heeft er in alle opzichten aan medegewerkt dat de heer Van der Woude naar Engeland is gegaan, waar deze is gevangen genomen en gehouden. Ook te dien aanzien treft de heer Van Harinxma, volgens het rapport, geen enkele blaam. Toelichtende brieven Als bijlagen zyn aan het rapport toegevoegd een schrijven van de heer Van Harinxma aan de Minister van Buitenlandse Zaken, waarin deze er op wijst, dat tegen het einde van het rapport- Cleveringa ten qnrechte wordt gezegd, dat hij ook met de verzorging van vluchtelingen in Spanje was belast. Dit is onjuist. Deze verzorging was de taak van Hr. Ms. gezantschap te Madrid, hetwelk hierover rechtstreeks correspondeerde met de Nederlandse regering te Londen. Voorts een brief van jhr. ir O. C. A. van Lidt de Jeude, die verklaart, dat het hem als oud-regeringscommissaris voor vluchtelingen te Londen en toentertijd chef van de heer Van Harinxma, bekend is, dat de-heer Van Harinxma slechts met de evacuatie van vluchtelingen uit Spanje belast was en niet met hun verzorging aldaar. --- Wrange vrucht van wantrouwen: Londense conferentie officieel verdaagd, in werkelijkheid mislukt De wereld op een tweesprong De Raad van Ministers van Buitenlandse Zaken is gisteravond voor onbepaalde tijd verdaagd na de laatste zitting dei conferentie. ■ In officiële kringen te Washington verwacht men, dat het verdagen der conferentie zal worden gevolgd door een bijeenkomst van drie (Frankrijk, Engeland en de V. S.), om de thans ontstane toestand te bespreken. Het besluit tot verdaging werd genomen, nadat Marshall had verklaard, dat „alleen de Sovjet-Unie weigert aceoord te gaan" met een regeling ten aanzien van de betwiste kwestie der Dnitse herstelbetalingen. Geen enkel „nuttig doel" zou worden gediend met het voortzetten der bespreking over andere punten op de agenda. Marshall stond afwijzend tegenover het Vrijdag door Molotof gedane voorstel, dat de herstelbetalingen zullen worden verricht uit Duitslands lopende productie. Marshall zeide, dat men een fundamenteel verschil van inzicht heeft ten aanzien van de kwestie der herstelbetalingen. „Wij hebben geen overeenstemming kunnen bereiken over het verdrag voor Oostenrijk, omdat de Sovjet-Unie bezittingen en speciale voorrechten in Oostenrijk eist, welke in hoeveelheid en omvang elke gerechtvaardigde eis verre overtreffen en tevens verre overtreffen wat een vrij Oostenrijk kan Verschaffen. De Sovjet-Unie vraagt voor zichzelf en Polen herstelbetalingen ter waarde van tien milliard dollar tegen de waarde van 1938. hetgreen neer komt op vijftien milliard dollar thans. Deze eis kan op praktische, economische gronden onmogelijk worden ingewilligd. Molotof verklaarde, dat, terwijl herstelbetalingen uit de lopende productie de geallieerden voordeel zouden schenken, de Duitsers er niet door zouden verliezen. Engeland, de V. S. en Frankrijk staan i het herstel van Duitsland in de weg door het niet toestaan van herstelbetalingen uit de lopende productie. Vervolgens sprak Bevin zijn sterke afkeuring uit over de magere, resultaten van de conferentie., Hij klaagde, dat er op de huidige conferentie niets van fundamentele aard is *tot stand gebracht en dat, indien de drie andere delegaties overeenstemming bereiken, de Sovjetdelegatie deze er van beschuldigt haar mening aan de vierde op te dringen. ! Bevin zeide. dat hij zich thans afvroeg, of de Raad van Ministers ooit in staat zal zijn het Europese en Duitse probleem op te lossen. Molotof beschuldigt Toen Marshall had voorgesteld de zitting te verdagen, zei Molotof. dat het duidelijk was. dat Bevin en Marshall volgens een en hetzelfde plan te werk gingen. Geen van beiden had zich aan de agenda gehouden en aandacht aan de Sovjet-voorstellen geschonken. Zij waren derhalve voor de gang van zaken verantwoordelijk en niet de Sovjet-delegatie, die „de feiten gaf zoals ze waren". De S.-U. kon niet dulden, dat de besluiten inzake herstelbetalingen niet worden uitgevoerd. Over het verdagen van de zitting zei Molotof: „Dit kan slechts worden beschouwd als een besluit om op dezelfde eenzijdige wijze te handelen als tevoren, maar als de drie andere delegaties er voor zijn, zal ik er ook mede aceoord moeten gaan. Het is echter voor hun eigen verantwoording. Men kan niet tegen de Sovjet-regering spreken als tegen de huidige Griekse regering." Het was de honderdachtenvijftigste vergadering der ministers sedert Juli 1945, toen te Potsdam tot het op deze wijze regelen der vredesproblemen werd besloten. --- Staking te Rome mislukt De algemene staking welke te Rome Donderdag was afgekondigd, is inmiddels reeds opgeheven vanwege de duideiyke onwil van arbeiders en eraployé's. Naarmate het duidelijker werd, dat de staking tot mislukking gedoemd was, namen de geweldplegingen van extremistische elementen toe. Op verscheidene wégen werden barricaden opgericht. De krachtige maatregelen der regering, die onmiddellijk de politie met militaire afdelingen versterkt had drukte deze pogingen de kop in. --- Mislukking geen verrassing Onze Londense correspondent telefoneerde ons hedenmorgen: Gisteren was het een donkere dag voor Europa en voor de wereld. Het is opnieuw een illusie gebleken, dat Oost en West het in dit stadium eens zouden worden. De meegaandheid van Molotof op ondergeschikte punten was maar schijn. De Russen houden onwrikbaar vast aan datgene wat zij in hun greep hebben. Hun voorstellen werden alleen gedaan om bepaalde effecten te bereiken, hetzij op de tegenpartij, hetzij op anderen, met name de Duitsers, die op alle mogelijke manieren steeds worden gepaaid. Het is alleen jammer voor Molotof, dat de meeste Duitsers zijn spel doorzien. Alleen ten koste van het Westen en van geheel Europa zou overeenstemming mogelijk geweest zijn. Dit was voor de anderen onaanvaardbaar. Molotof kwam op het laatst nog met een concept aandragen, door inplaats van negen/tiende van het deel der Oostenrijkse' olieproductie, waarop de Russen recht hebben, twee/derde op te eisen. Hij wilde blijkbaar nog proberen zijn figuur tegenover Oostenrijk te redden, maar dit land wordt thans het eerste slachtoffer van de onenigheid tussen de grote mogendheden. Het wordt in het Oosten leeggepompt of er geen plechtige verklaring bestaat, dat de geallieerden geeri herstellleveranties zouden eisen. Men plukt thans de vruchten van Dultslands verdeling, een politiek, waartegen Engeland zich van het begin af aan heeft verzet. Het doodlopen van deze voor de toekomst misschien meest fatale conferentie kwam natuurlijk niet als een verrassing, hoewel het redelijk was niet voetstoots aan te nemen, dat het noodzakelijk weer mis moest gaan. In Britse politieke kringen is men geneigd aan de huidige ontwikkeling de voorkeur te geven boven de toestand, waarin slechts in schijn overeenstemming zou heersen. Wantrouwen tussen Oost en West Wat er verder gebeuren zal, weet niemand. Het is in ieder geval niet waar, dat een politieke fusie tussen de Westelijke zones tot een afzonderlijke West-Duitse staat reeds in kannen en kruiken zou zijn. Het is evenmin waar, dat noodzakelijkerwijs het laatste woord is gesproken, al stelde Bevin vertwijfeld de vraag, of er ooit een oplossing bereikt kan worden. De oorzaak van alles is het fundamen teel wantrouwen tossen Oost en West. Het moet echter gezegd worden dat de Westelijke delegaties alles hebben gedaan om de Russen te ontzien. Zij wilden een zakelijk debat, berustend op feiten en cijfers, maar dat was precies wat de Russen niet wilden. Het is niet toevallig, dat de opheffing van de rantsoenering in de Sovjet-Unie, wat daarvan ook de achtergrond moge zijn, aan het einde der conferentie werd aangekondigd. De wereld moest weten, dat de dingen ook zonder een Marshallplan in orde komen. De anderen verzwakken en inhalen schijnt voorlopig het enige streven der Russen te zijn. Hun beschuldigingen tegen het Westen zijn slechts een scherm, waarmee zij eigen praktijken willen camoufleren. --- Zó reageert de wereld Amerika De New Vork Times schrijft, dat de Raad van Ministers van buitenlandse zaken moet worden opgeheven en alle toekomstige onderhandelingen moeten c\vorden gevoerd door de Algemene Vredesconferentie, bijgewoond door alle voormalige oorlogvoerende mogendheden, met inbegrip van de Grote Vier. Het mislukken te Londen is meer dan de mislukking van een conferentie: het was de laatste kans om de kaarten op tafel te leggen. De gehele, politiek va.r>. Jalta en Potsdam is zowel wat inhoud als procedure betreft ineengestort. De New Vork Herald Tribune schrijft: „De eeuw van Jalta is voorbij en wij zien ons thans voor twee werelden geplaatst. Het is beter het feit te accepteren dan het nog langer te doen voorkomen, alsof het niet bestaat". Engeland Het Engelse persbureau Reuter schrijft: De Londense conferentie is beëindigd in een sfeer van algehele onzekerheid over hetgeen thans zal gebeuren. Het falen ten aanzien van de twee vredesverdragen is bitter teleurstellend, overschaduwd als het wordt door de gedachte, dat, tenzij er een wonder geschiedt, de betrekkingen tussen de grote mogendheden er door in gevaar zullen geraken. De vraag is thans, of er middelen .gevonden zullen worden om de Raad van Ministers opnieuw aan het werk te krijgen of dat een openlijke breuk, welke de wereld in twee rivale kampen zou verdelen, als realiteit wordt aanvaard. Rusland Hedenmorgen heeft radio Moskou voor het eerst melding gemaakt van het verdagen der Conferentie. Na aankondigingen als „opbreking van het werk der Londense zitting van de Raad van Ministers van buitenlandse zaken", en „provocerende plannen van de delegaties der Westelijke mogendheden worden ten uitvoer gebracht", I gaf de radio het verslag van een speciale correspondent van Tass te Londen. Zou er een „geheime overeenkomst" tussen de Westerse delegaties bestaan, beogende de Sowjet-Unie te belasten met de verantwoordelijkheid voor een opbreken van de conferentie en voor een fiasco van het voorbereidend werk aan 't vredesverdrag met Duitsland? Molotof is reeds op terugreis naar Moskou. --- Lunapark-expeditie in Egypte een teleurstelling Reeds vijf maanden gesloten De Nederlandse Lunapark-expeditie, die in Maart van dit jaar naar Egypte is vertrokken, is voorshands een teleurstelling geworden. Van de negen maanden, die de groep zich thans in Egypte bevindt, heeft het Lunapark nog geen vier maanden kunnen draaien. Sinds einde September staan de draai- en zweefmolens, de schiettenten en de electrische autootjes werkeloos op een veld aan de Nijl in Cairo. Een deel der exploitanten huist met hun familie in woonwagens en voor dat doel ingerichte pakwagens. Enige vrouwen zijn reeds met hun kinderen deels op kosten der familie in Nederland naar ons land teruggekeerd. De vakgroep kennisinrichtingen probeert thans de overige vrouwen en kinderen van de zich in Egypte bevindende vrije exploitanten eveneens te repatriëren. * ' De z.g. „stijlwand"-motorrijder van het gezelschap is reeds enige maanden geleden met zijn echtgenote naar ons land teruggekeerd. Bertüs Aafjes, die de groep naar Egypte heeft begeleid, is enige malen ziek geweest. Zijn vrouw is dezer dagen naar Egypte vertrokken. Het grootste deel der kleine exploitanten bevindt zich in ernstige financiële moeilijkheden. Toen het Lunapark, bestaande uit verscheidene bedrijven van de V.A.B. (Verenigde Amusements Bedrijven) en enige kleinere exploitanten 'de tocht naar Egypte aanvaardde, waren de verwachtingen hoog gespannen. Ook de regering was geïnteresseerd, omdat het lunapark in Egypte een voor ons land niet te versmaden bijdrage in de „deviezenpot" beloofde te leveren. Te dien aanzien was met de Nederlandsche Bank een regeling getroffen. Uit de berichten, die de vakgroep kermisinrichtirigen, de Verenigde Amusementsbedrijven en het Ministerie van Economische Zaken hebben bereikt, blijkt echter dat de onderneming tot op heden geenszins naar wens is verlopen. Het plan was de tenten eerst in Cairo op te slaan, doch daar aangekomen moest men ervaren, dat voor het lunapark geen vergunning aanwezig was. De groep is daarop teruggegaan naar Alexandrië, waar het lunapark werd opgezet. Al spoedig bleek echter, dat ook hier de vereiste vergunning niet voorhanden was en dus was men gedoemd het Nederlandse lunapark voorlopig gesloten te houden. Achteraf heeft men kans gezien de autoriteiten te bewegen de vergunning af te geven, doch dit geschiedde eerst na ruim twee maanden van gedwongen werkeloos toezien. Op 5 Juni opende het lunapark zijni poorten in Alexandrië en tot half September hebben de Egyptenareh het Nederlandse amusementscentrum goed bezocht. Tegen het einde van September, toen het badseizoen in Alexandrië ten einde liep en ook na vier maanden de attracties iets minder begonnen te lopen, werd in Alexandrië opgebroken en verhuisde men naar Cairo, waar op een terrein aan de Nijl het lunapark opnieuw werd opgetrokken. Verder is het nooit gekomen, want de autoriteiten in Cairo gaven ook dit maal geen toestemming voor de exploitatie van het lunapark en hebben tot op de huidige dag in deze houding volhard. Toen de cholera-epidemie eenmaal in Egypte was uitgebroken was de kans om alsnog een toestemming van de' autoriteiten te verkrijgen geheel verkeken. De inkomsten zijn op het ogenblik nihil, doch de kosten voor het levensonderhoud gaan onverminderd door. --- Ten aleize te Amsterdam heeft een delegatie van de Leuvense Universiteit de Koningin het eredoctoraat der Rechtsfaculteit dier Universiteit aangeboden. De delegatie stond onder leiding van de rector-magnificus, mgr H. van Wayenbergh. --- Ontploffing te Bikini ’n Zevenklopper Volgens een Amerikaans geleerde zal de atoomenergie overtroffen worden door een nog sterkere krachtbron. De chemische vereniging Van de Verenigde Staten heeft namelijk dr Samuel Lind van de universiteit van Minnesota in een lezing horen verklaren, dat het systeem van de „kernsmelting" explosies teweeg kan brengen, waarbij de ontploffingen van Hiroshima en Bikini, die van zevenklappers waren. Volgens dr Samuel Lind zou de „kernsmelting" de energiebron zün, welke op de zon wordt aangetroffen. Dit zou dan ook de reden zijn, dat de zon niet afkoelde, omdat de loskomende energiegolven onuitputtelijk ayn. --- Staking kostte 170 milliard Jean Monnet, heeft aan de Franse regering de economische balans voor 1948 voorgelegd. Hierin wordt het nationale deficit geraamd op 1 milliard frs per dag. Monnet waarschuwt de regering, dat indien de inflatie blijft voortduren, het deficit waarschijnlijk zelf* groter zal worden, daar zijn raming gebaseerd is op de prijzen van 20 November j.l. Volgens deze balans heeft de jongste staking Frankrijk een verlies opgeleverd van 170 milliard frs. --- Uit Ned.-Indië De Nederlandse verliezen in Indië Von 5 Augustus tot 6 December Volgens opgave van de militaire geneeskundige dienst bedroegen de Nederlandse verliezen van 5 Augustus tot 6 December 323 gesneuvelden, 952 gewonden en 25 vermisten. --- Plebisciet in heel Indië? De republikeinse minister Roem heeft meegedeeld, dat de republiek bij de Veiligheidsraad een plebisciet voor geheel Indonesië zou aanvragen, indien de onderhandelingen op de „Renville" zouden mislukken. --- Sluw politiek spel der republikeinen „Het Dagblad" te Batavia kenschetst de politiek der Republikeinse delegatie om alle voorstellen van de commissie van goede diensten vlot te accepteren en daardoor zich te verzekeren van de waardering der commissie, als een „sluw politiek spel". Door deze bereidwilligheid zouden de Republikeinen tegenover de buitenwereld de indruk willen vestigen, dat het de Nederlanders zijn|die geen verzoening wensen. « e --- Verraad in Indisch kamp V-vrouw zal zich hebben re verantwoorden Voor het eerst in de geschiedenis der bijzondere rechtspleging zal Zaterdag 20 December a.s. hier te lande een verraadzaak worden berecht, die zich in de 2 laatste jaren voor de Japanse ineenstorting heeft afgespeeld binnen de versperringen van een interneringskamp voor vrouwen op Java. De verdachte is de 48-jarige mevr. Hermine Rouffaer—Kol- die met talloze andere vrouwen gedurende de Japanse bezettiag van Nederlands-Oost-Indië geïnterneerd werd in het vrouwenkamp „Tjideng" bij Batavia. Haar wordt thans ten laste gelegd, dat zij gedurende 1944 en 1945 in dit kamp gefungeerd heeft als V-vrouw van de Japanse kampcommandant Sonei. Zij zou deze commandant op de hoogte hebben gesteld van verschillende overtredingen, die haar mede-geïnterneerden begingen. Op last van Sonei werden deze daarop gestraft. Sommigen onder hen werden mishandeld, anderen kaal geknipt. Na de Japanse capitulatie werden de meeste dezer vrouwen bevrijd en naar ons land gerepatrieerd, waaronder de verdachte ap een van haar slachtoffers, mevr. M. Tolhoek—Maliepaard. Deze laatste zal de kroongetuige zijn in de komende rechtszaak. ---