Het nieuwe vaandel der „Liberale Unie,” 1 „De vraag is nu, wil de verga" dering duidelijk een vaandel ontplooien, wil zij zuiverheid van positie — [zij neme de motie van het Bestuur. i Wil zij de onzuiveren — ik zal niet zeggen dubbelzinnigheid — handhaven, zij ga mee met de motie „Burgerplicht." Deze woorden richtte de heer Kerdijk tot den heer Wertheim op de jongste vergadering der „Liberale i Unie." Voor lezers, die onbekend mochten zijn met de „Liberale Unie," zij hier medegedeeld, dat de L. U. is eene vereeniging van kiesvereenigingen ' en zich ten doel stelt door alle geoorloofde middelen van voorlichting en samenwerking de toepassing der liberale beginselen te bevorderen. Aan de kiesvereenigingen worden, behalve de algemeene verplichting om te willen streven naar het aangeduide doel, geene andere eisenen gesteld dan, dat zij „in den lande" zijn — het voornemen te kennen geven zich bij de Unie te willen aansluiten — en minstens 10 leden 'tellen. Wenscht men voorts te weten, wat volgwis d© L. U. „geoorloofde middelen" zijn, höe de toepassing der liberale beginselen wordt bevorderd, of wel wat onder „liberale beginselen" verstaan moet worden, dan moet men daarop een goed antwoord schuldig blijven. De Statuten der L. U. bewaren hierover het stilzwijgen en het Huishoudelijk Eeglement geeft slechts aan de wijze, waarop de L. U. haar doel tracht te bereiken. — Een scherp begrensd begrip is de „Liberale Unie" dus allerminst. Daaraan voorzeker is het toe te schrijven, dat de leden der „Liberale Unie" een gezelschap vormen, „dat niet eenes geestes" is. Langen tijd is het gelukt, om dit gebrek aan overeenstemming voor niet al te scherp toeziende oogen te verbergen — en hoogst verbolgen waren de toongevers der liberale partjj, toen door mr. Treub, Gerritsen, e. a., weldra radicalen geheeten, dit gebrek in 't volle licht geplaatst werd. Ondanks die verbolgenheid gingen déze en andere mannen voort der liberale party in haar geheel, en dei „Liberale Unie" in het bijzonder, den spiegel vóór te houden, opdat men het beeld der I liberale partij en Unie aanschouwde. Men verweerde zich van liberale zijde eerst met te zeggen, dat de spiegel op bijzondere wijze gebogen was, zoodat het beeld daardoor misvormd werd. Op den duur kon dit niet volgehouden worden. — Toen begon men te klagen over het snoode werk dier „bedillers" en voegde hun toe, dat zij beter zouden doen met . in de partij te blijven, dan van buiten af de pijlen te richten op de benarde liberale partij. Zij moesten er zich mee voorspannen om de trage elementen, die in de liberale partij waren, mee voort te sleepen. Het antwoord luidde steeds „laat die tragen en onwilligen aan hun eigen lot over, dan kunnen de overigen beter voort en zullen wij weer samen kunnen optrekken." „Snijd het onwaardige lid, dat u hindert, af en werp het van u." Hiertoe konden de toongevers der liberale partij echter niet komen. Wèl bleek het steeds duidelijker, dat de klove tusschen de linker- en rechterzijde der liberale partij steeds grooter werd, maar tot een afscheid kwam het niet. Men sloofde zich uit om op die plaatsen post te vatten, waar men nog het dichtst bn elkaar kon bhjven en sloot de oogen voor de gapingen, die zich steeds verwijdden. In 't kort, de toestand, waarin de liberale partij zich bevond, herinnerde in weinig opzicht aan dien van een troepje jongens, waarvan het eene gedeelte óver de sloot is en het andere er voor staat. Aanmoedigingen om den sprong te wagen ter eene zijde — moedige voornemens ter andere, maar welker uitvoering telkensbelet wordt, nu eens wegens „den slechten aanloop," dan wegens het ontbreken van een „goeden afzet" of nog anders door het missen van een „onderwal." Men had zich voorgesteld samen den tocht te maken en nu wordt dit plan bedreigd, doordat enkelen niet over de sloot durven. Die noodlottige sloot! Die noodlottige schoolkwestie heette het vroeger bij de liberalen. Als die eerst was opgelost, dan zou de oorzaak van de dreigende scheiding tusschen de liberale partij weggenomen zijn. De schoolkwestie is „opgelost" door de wet van 1889, maar men staat wéér voor eene sloot en hetzelfde geval van straks doet zich voor. Thans zyn het er wel twee „slooten." De eene heet de „Kiesrechtparagraaf' en de andere de „Sociale paragraal." Zoo langzamerhand zijn een deel der achterblijvers over de kiesrechtsloot heen en af en toe waagt er een den sprong. In de huidige dagen ziet men weinig beweging aan den overkant, omdat men wacht op den nieuw-model polsstok van den heer van Houten. Het model-Tak is afgekeurd, omdat die te ver in de modder wegzakte; de heer van Houten zal er een stevig belastingbiljet, een spaarbankboekje of iets van dien aard onderaan bevestigen. Misschien lukt het dan. Is het te verwonderen, dat er onder de vooruitgestreefde liberalen zijn, die in het blijde vooruitzicht van straks weer eens met de oude makkers in één kring te zitten — het nu hoogst ongepast vinden van vooruitstrevenden, die nu al weer over de andere sloot, de „Sociale paragraaf" springen ? Het Bestuur der „Liberale Unie" en de overgroote meerderheid der ter vergadering aanwezigen, schijnt zulke snoode plannen te koesteren. Eeeds in Januari van dit jaar richtte het Bestuur zich tot de aangesloten kiesvereenigingen met een rondschrijven, waarin de leden werden aangezocht zich uit te spreken over de hoofdlijnen van een programma voor de liberale partij. Het resultaat van die overwegingen moest thans blyken uit de ontvangst, die der Bestuursmotie ten deel zou vallen. De inhoud der motie komt hierop neer: Eene zoo ruim mogelijke uitbreiding van het kiesrecht blijft dringend noodzakelijk; na de totstandkoming dier uitbreiding moet er een programma aanwezig zijn geschikt om te strekken tot vereenigingspunt voor alle vooruitstrevende vrijzinnigen; dit programma moet staan op den bodem der tegenwoordige Grondwet; de Sociale vraagstukken vorderen bovenal de aandacht, opdat ook in de wetgeving de belangen van den arbeid en den arbeider ten volle tot hun recht komen, elke bevoorrechting van het kapitaal ophoude en, in het algemeen voor zoovei de wetgeving invloed uitoefent op de verdeeling der maatschappelijke goederen, meer rechtvaardigheid worde betracht, en eindelijk aan het Bestuur op te dragen een dergelijk programma te ontwerpen en aan de goedkeuring der leden te onderwerpen. Het cursief gedrukte deel uit den vorigen zin maakt het geschilpunt uit. Het Bestuur der „Liberale Unie" zag zijne motie met 39 tegen 11 stemmen aangenomen, zoodat de heeren Wertheim, Hubrecht, Loei, Asscher en Jolles, die de gecursiveerde zinsnede er uit wilden laten, verre in de minderheid bleven. Volgens den heer Kerdijk heeft de vergadering daarmede getoond duidelijk een vaandel te willen ontplooien, zuiverheid van positie te willen. De liberale partij kan daardoor worden een gezelschap „eenes geestes" on daarin kunnen niet langer blijven zij, die er nog altijd niet in thuis behooren. Wie het wèl meent met het staatkundig leven hier te lande, moet het den heer Kerdijk helpen wenschen; want de wetgevende arbeid heeft geleden, véél geleden, onder dat kunstmatig samenhouden van wat sedert lang op staatkundig gebied niet meer bij elkaar hoorde. Maar niet alleen de wetgevende arbeid heeft daardoor geleden, óók de naam der liberale partij als hervormingsgezinde partij, is in miscrediet gekomen — bjj de groote massa, omdat deze meer en meer bekneld raakt tusschen de maatschappelijke en staatsrecnterlijke wanverhoudingen, — bij de meer ontwikkelden, omdat het laatste dozijn jaren van onze parlementaire geschiedenis al te overvloedig stof levert voor bittere verwijten aan het adres der liberale partij — bij de kerkelijk vrijzinnigen, omdat liberaal zijn in lange jaren en voor velen niets anders meer was dan „anti-clericaal." Als inderdaad het zuiveringsproces in de liberale partij thans is aangevangen, dat het dan blijve doorwerken, opdat het nieuwe vaandel niet behoeve te tot dekmantel van achtergehouden ellende. Laat ook voor de liberalen het kernachtige volkswoord waar blijven: „Beter „een stop in de kous," dan een „gat in de hooze." E. --- FEUILLETON. CLOTHILDE. Bewerkt door AMO. 22) „Dien naam zullen wij wel spoedig Weten," viel Berquin in, om mevrouw Sauveterre tot spreken te bewegen. „Iemand, die wij gisteren hebben aangetroffen, kan dien naam gemakkelijk te weten komen en heeft het ons beloofd." „Volgens uw inzicht ben ik de vrouw, die hij bemint, niet waar, mijnheer de Carolles?" vroeg Clothilde met opgeheven hoofd. Hugo boog ten teeken van instemming. _ „Nu, dan vergist ge u toch in de eigenlijke reden van het stilzwijgen, dat de beklaagde in acht neemt," vervolgde zij, besloten haar terughouding to laten varen. „Mijn persoon speelt daar ook wel een rol bij, maar als het mij alleen betroi, zou ik reeds lang geopenbaard hebben, wat hij verzwijgt." „Waarom zwijgt hij dan zoo hardnekkig, als hij dat niet om u doet?" vroeg Hugo. ..Omdat hij niet wil, dat de schande zijner veroordeeling op den naam van zijn familie en van ziin onbeschermde zuster valt," antwoordde mevrouw Sauveterre. „Heeft hij eene zuster r „Ja, wist ge dat niet?" „Neen, maar wat gaf n aanleiding om te gelooven, dat ik dit wist?" „O, niets." stamelde Clothilde in ver- Warring. „Ik dacht .... hedenmorgen • . . . toen wij elkaar gezien hebben " „In de school van mejuffrouw de Vrains. _ Wat? Deze jonge dame is . . . ." Mevrouw Sauveterre weifelde nog een oogenblik, doch inziende dat zij reeds te ver gegaan was, verklaarde zij op vasten toon: „Mejuffrouw dc Vrains is dc zuster van Henri dc Vrains, die zich liever onder den valschen naam John Nameless ter dood heeft laten veroordeelen, dan te bekennen, dat hij dc zoon is van wijlen den overste dc Vrains, eender dapperste officieren van ons- leger." „En weet mejuffrouw dc Vrains, dat haar broeder „Toen ge hedenmorgen met uwe dames kwaamt, had ik haar medegedeeld, dat het haar broeder is, dien men gisteren ter dood heeft veroordeeld. Zijn besluit om zijn naam geheim te houden, keurt In geval zijn onschuld niet kan bewezen worden, ja, dat begrijp ik; maar als dit mocht gelukken . . . . .Mejuffrouw dc Vrains dunt daar nauwelijks op hopen." En ondanks alles zal en moet het gelukken !" riep Hugo zoo vol overtuiging uit dat Berquin wegens deze plotselinge, voor hem onverklaarbare verandering van gezindheid, hem verwonderd aankeek. Mevrouw Sauveterre scheen echter dc eigenlijke reden daarvan te doorzien, want zij zeide: „Dus zijt ge genegen om voor Victoire te doen, wat ge mij eerst hebt geweigerd. In haar naam zeg ik u daar dank voor. Doch vergeet niet dat ook zij er zeer op gesteld is, dat het geheim van haar broeder bewaard blijft, totdat zijn onschuld bewezen is. Zeker» ik zal haar op dit punt gerust stellen," antwoordde Hugo met warmte. Laten wij er samen heengaan, mijn vriend," zei Berquin. „Ik zou gaarne eenige punten met haar bespreken ; wanneer ik dat gedaan heb, kunt ge er later zonder mij heengaan, als ge wilt — of liever zoo dikwijls mejuffrouw de Vrains het wil. Wij kunnen niets meer doen dan haar onze diensten aanbieden ; het is dan aan haar overgelaten er gebruik van te maken oi niet." „Zij zal gelukkig zijn er gebruik van te kunnen maken," verzekerde Clothilde. „Mevrouw, wilt ge u er dan mee belasten haar mede te deelen, dat wij haar morgen zullen komen bezoeken?Ik wensch haar uit te leggen hoe ik te werk zou willen gaan, zoodat het geheim geheel kan bewaard blijven. Het zal toch goed zijn, dat zij dit verneemt, opdat zij zich niet ongerust maakt over de gevolgen van onze handelwijze." ,,Ik zal het haar vandaag nog mededeelen." „Op het oogenblik helpt het niets of wij bij het gerechtshof of bij den minister van justitie stappen doen. Het komt er alleen op aan den waren moordenaar te ontdekken. Dat is moeilijk, maar niet onmogelijk; ik zal alles in het werk stellen om het mogelijk te maken, en daartoe is mijn vriend de Carolles nu besloten mij te helpen." „Vastbesloten," bevestigde deze. „Wij moeten hiervoor in twee richtingen beginnen te werken: ten eerste moeten wij over Bolton's verleden nauwkeurige inlichtingen zien te verkrijgen, en ten tweede moeten nasporingen gedaan worden op de plaats van de misdaad. Ik neem het onderzoek naar den Amerikaan voor mijne rekening; daarentegen moet mijnheer de Carolles zich belasten met de lieden in het hotel van de straat Fiquetonne." „Daartoe ben ik bereid," zeide Hugo. „Daar moeten wij dus mee beginnen. Overigens kan ik u, mevrouw, de verzekering geven van onze geheele toewijding en dat het geheim, hetwelk ge ons hebt toevertrouwd, onder alle omstandigheden bewaard zal blijven." „Ik ben daarvan overtuigd, heeren," zeide mevrouw Sauveterre, terwijl zij opstond. ..Zooals ik beloofd heb, zal ik mijn vriendin van uw voorgenomen bezoek verwittigen." Berquin dood haar uitgeleide, en terugkeerende zeide hij tot Hugo: „Nu kunnen wij niet meer terug, mijn vriend. Wij moeten het spel uitspelen en mogen niet verliezen." „Wij zullen het winnen," sprak Hugo, die voor geen zwarigheden meer terugdeinsde, sedert hij wist, dat het hier gold Victoire's broeder te redden. --- BUITENLAND. DTJITSCHLAND. Als 't waar is, wat de „Daily News" schrijft, dan kon de opening van het Noord-Oostzeekanaal of Keizer-Wilhelmkanaal wel eens heel spoedig aanleiding geven tot harre warderij. Volgens dat blad toch zou Rusland van plan zijn om te eischen, dat het kanaal onzijdig worde verklaard, en dat wel steunende op oude rechten, zooals het heet. Toen Pruisen de Deensche hertogdommen annexeerde, zoo zegt men, nam het alle verplichtingen over, waaraan die landen waren onderworpen, en waaronder ook deze was, dat de Deensche zeewegen steeds voor schepen van alle landen zouden openstaan. Nu zijn de beide uiteinden van 't kanaal in wateren, die in 1857 als Deensch werden beschouwd ; de Russische keizers hebben hunne rechten slechts overgedragen aan de Deensche koningen, maar er geen afstand van gedaan, dus.— De lezer kan zelf de conclusie maken! ENGELAND. De Parnellisten voorspellen, dat naar alle waarschijnlijkheid de liberalen bij de algemeene verkiezingen verslagen zullen worden. Hun leider Redmond gelooft niet, dat de conservatieven, als ze het gezag hernemen, dwangmiddelen zullen gebruiken. Misschien zullen ze wel trachten om het Home-ilulevraagstuk op te lossen. De auti-Parnellisten verklaren, dat de leden van het nieuwe kabinet de grootste vijanden van Ierland zijn. Mac Casthy, hun leider, vraagt den financiëelen steun van de Ieren in alle landen om de Home- Rule-campagne voort te kunnen zetten. ITALIË. De ex-minister en afgevaardigde Giolitto heeft het plan opgevat om in eene der eerstvolgende Kamerzittingen zijnen tegenstander Crispi te tarten hem gerechtelijk te doen vervolgen wegons het door hem beweerde aangaande diens minder eerlijke financiëele practijken. SERVIË. De Servische Skupschtina is tegen den 24sten van deze maand tot eene buitengewone vergadering bijeengeroepen. Er wordt niet bij vermeld met wat doel, maar 't is niet zoo heel onwaarschijnlijk, dat er weer geld noodigis. CHINA en JAPAN. De onderhandelingen tusschen China en Rusland over het plaatsen eener geldleening hebben tot geen resultaat geleid, men zegt, doordien men 't niet eens kon worden over de voorwaarden, welke Rusland stelde om zeker te zijn, dat aflossing en rentebetaling geregeld zouden geschieden. Volgens een bericht uit Londen zou China nu beproeven om de leening te Londen, Parijs, Berlijn en Petersburg geplaatst te krijgen. De Japanneezen hebben nog altijd drukte met de oproerige Zwartvlaggen op Fonnosa. De Japansche oorlogsschepen zullen te Makoeng vereenigd worden en dan zal men de oproerlingen eensmet volle kracht op het lijt vallen. --- NEGENDE HOOFDSTUK. Hugo dc Carolles was door dc gebeurtenissen van dien morgen zoo m beslag genomen, dat hij eerst bij zijn thuiskomst er aan dacht, dat hij sedert 's ochtends vroeg niets gegeten of gedronken had. Hij had grooten honger, en zooals hij wel meer deed, liet hij door dc vrouw van den portier, Adèle's moeder, uit een naburig restaurant een eenvoudig middagmaal halen. Terwijl hij nog zat teeten, trad Adèle, dc veelbelovende kleine tooneel speel ster, lachend en vroolijk als altijd, bij hem binnen. „Mijnheer dc Carolles," begon zij, „aan dc opdracht, die ik gisterenavond van u kreeg, heb ik reeds voldaan; ik hoop, dat ge mijn ijver nu eens bijzonder zult prijzen. Opzettelijk ben ik er voomaar mijnheer Gémenos gegaan, en liet kostte mij niet veel moeite den naam van dien jonkman te vernemen; hij heet Henride Vrains." Hugo bedankte Adèle voorde gedane moeite; zij wist natuurlijk niet, dat die intusschen door mevrouw Sauveterre's onthulling overtollig was geworden. „Maar sedert mijnheer dc Vrains naar Amerika is gegaan, heeft Gémenos nooit meer iets van hem vernomen," voegde zij er bü. „Hij gelooft, dat men hem daar ginds wel al lang zal opgehangen hebben." „Men moest liever dien kerel van een Gémenos ophangen 1" antwoordde Hugo verontwaardigd ; maar Adèle zei lachend: „Hij is werkelijk zoo kwaad niet. als hij lijkt. Als men hem op de rechte manier behandelt, kan men zeer goed met hem overweg. Maar ge moet hem niet zoo streng beoordeelen, want hij was gisterenavond zeer ingenomen met mijnheer Martin Guerre en sprak meermalen den wensch uit, hem meer te ontmoeten." „Dien wensch deel ik volstrekt niet," bromde Hugo. „Als hij hedenmiddag bij mij komt, zal hij me zeker weer allerlei te vertellen hebben over den twist met zijn schoonzoon. Ik geloof, dat hij inderdaad van plan is het huwelijk van zijn dochter te laten ontbinden. Hij meent ontdekt te hebben, dat Sauveterre in den laatsten tijd speelt; daaraan wijt hij de menigvuldige aanvragen om geld, die de siaatsprocureur tot hem gericht heeft. Hij zweert, dat hij zijn schoonzoon geen penning meer geeft.* „Daaronder zal die arme vrouw het meest te lijden hebben; die is dubbel te beklagen," antwoordde Hugo, die zich nu zijne belofte aan Clothilde herinnerde. Hij mocht niet talmen om den veldtocht te openen en gevolg te geven aan de aanwijzingen, die Berquin hem gegeven had. Alleen was hij nog niet met zich zelven eens, hoe hij te werk moest gaan om de hem toebedoelde rol met uitzicht op een goeden uitslag te kunnen spelen. Hij moest in het hotel du Commorce voorkomen als oen reiziger, die niet ruim bij kas is en kon daar dus niet in zijn gewone kleeding en onder ,zjiï— naam optreden. Hij moest eene andere kleeding aanschaffen om zich te vermommen, maar wist niet hoe hij dit moest aanleggen. Terwijl hij hierover nadacht, was hij zoo verstrooid en gaf zulke korte antwoorden, dat dit aan Adèle's scherpziende oogen niet ontging. „Wat speelt-u vandaag toch door hot hoofd, mijnheer?" vroeg zij. ,.Ge zijt hooi anders dan gewoonlijk. Hebt '„'e misschien nog iets op het hart, waai bij ik u heipon kan ?" Hugo dacht een oogenblik na, alvorens te antwoorden. Misschien was hit donkbeeld niet kwaad, de tooneeihet vertrouwen te nemen, voor zoover dit noodig was. Zij kon hem hot best in deze moeioHjke aangelegenheid en holpen; ook wist hij, dat zij h, negen was en vertrouwen verdiende. „Zoo is het ook," zeide h ,.maar er is een geheim bij betrokken, dat niet mag geschonden worden. \ls ge mij wilt beloven te zwijgen, zal ik u iets willen mededeelen en da my zeer veel van dienst kunnen zijn." „bpreek vrij uit," antwoordde Adèle met schitterende oogen, „ge zult over mij tevreden zijn en geen woord over die zaak zal over mijn lippen komen." „Nu. goed dan. Hot geldt een dienst, dien ik volgens mijne belofte aan een ander persoon moot bewijzen. In de eerste plaats moet ik mij vermommen." „Wat? In Juni, nu hel carnaval reeds lang voorbij is?" fl --- BINNENLAND. Lombok. De regeering moet plan hebben om de Lomboksche krijgsgevangenen, van wie de schuld aan den overval kan worden bewezen, te verbannen naar Soemedang, waar een krachtig regent het bestuur voert en een streng islamitische bevolking waarborgen oplevert tegen alle eventueele pogingen tot ontsnapping of opruiing. Hoe betrekkelijk goed politieke bannelingen het in de Preanger kunnen hebben, bewijst de fraaie woning met omliggenden kampong van de Bandjermasinsche sultansfamilie te Tjiandjoer. — Uit Ampenan verneemt de „Soer. Crt." het volgende: Daar de gezondheidstoestand der troepen steeds te wenschen laat, schijnt men tot het besluit te zijn gekomen het garnizoen in zijn geheel naar Kapitan te verleggen. Daar is de genie druk aan het werk voor een blijvend kampement. De pier is thans zoo goed als voltooid en bewijst uitstekende diensten. Per gouvernementsstoomschip „Sperwer" zijn van Ampenan naarBata- via overgebracht eenige Lomboksche vorstentelgen, die betrokken moeten zijn bij den bekenden overval. — De „Soer. Ct." van 21 Mei meldde: Heden ten 10 uur kwam de „Sperwer" van Lombok hier ter roede aan. medevoerende een 8-tal vorstelijke afstammelingen van daar, met 8 volgelingen, on een poengawa met vier volgelingen, allen onder geleide der Balische hoofden van Boeleleng. Deze heeren zijn gebleken medeschuldig te zijn aan den overval, en daarom zijn zij opgepakt. Zij blijven vannacht aan boord van de ..Sperwer," en gaan morgen met „Do Carpentier" door naar Batavia. De Rus Malingan, dus wordt uit Socrabaya aan de „Loc." geschreven, zal het wellicht niet lang meer maken; de kwaal (volgens den een een leverziekte, volgens den ander een borstkwaal) waaraan hij lijdt, verergert met den dag, zóó zelfs, dat hij uit de eenzame opsluiting, waartoe hij wegons de bekende brievenperkara veroordeeld werd, ontslagen moest worden. Waarschijnlijk zal de voorgenomen reis van den rechter-commissaris van strafzaken en van den substituutofficier van justitie naar Ampenan. om daar Malingan's zaak te onderzoeken, niet noodig zijn; voor hem zelf zou wellicht een spoedig uiteinde een hoogst welkome verlossing zijn. --- Hulde aan generaal van Ham In de „N. Bred. Ct." oppert de neer D. R. F. Van Ilaeften, gepensionneerd kapitein van het Indisch leger, het denkbeeld om bij de a.s. verbouwing van het hoekhuis van Coothplein—Ginnekenstraat te Breda (geboortehuis van wijlen generaal Van Ham) aldaar een marmeren borstbeeld van den generaal in een nis te doen aanbrengen. In een deze week te houden bijeenkomst wordt dit plan nader besproken. --- Eigen schuld. Een landbouwer van Weerdinge, die zich met een met hooi geladen wagen naar huis wilde begeven, smeet in gedachten een nog brandenden lucifer, waarmee hij een pijp tabak had aangestoken, tegen het voer hooi. Dit vatte direct vlam en de man moest zich haasten zijn paarden te ontspannen, wilde hij voorkomen dat deze met het gevaarlijk vrachtje aan de haal gingen. Door toegeschoten hulp werd de wagen in een sloot gejaagd en zoo bleef deze gedeeltelijk bewaard, doch het hooi, de touwen en de ladders zijn geheel weg. De landbouwer zal er intusschen wel wat voorzichtiger van zijn geworden. --- Falb’s weervoorspellingen. De weervoorspellingen van Falb voor de maand Juli luiden werkelijk droevig. Regen, regen en nog eens regen. Juli 18! t."> zal haar naamgenoot van 1594 waar schijnlijk in regenrijkheid overtreffen en Falb waarschuwt dan ook voor overstroomingen. Er zijn slechts korte tusschenperioden van droog weer te verwachten. De neerslag is in beide helftei, van de maand ongeveer gelijk; misschien regent het in de tweede helft nog wat meer. of aanlokkelijker uitgedrukt: in de eerste helft iets minder. Voor het meerendeel zou deze neerslag met onweer voorkomen. In het midden der maand zouden overvloedig lange, -anhoudende regens optreden. Daarna zal ook de temperatuur stijgen, terwijl in het eerste en laatste derde deel de temperatuur beneden het normale blijft. Van 1 tot 8 Juli: Talrijke onweders met veel regen. Vooral op 1 en 7 Juli is veel regen te verwachten. De temperatuur is alleen in de allereerste dagen hoog, maar daalt dan onder het gemiddelde. Van 4 tot 7 Juli zijn aardbevingen te verwachten, echter in lichten graad. ---