BUITENLAND. FRANKRIJK. Men schijnt in Parijs steeds minder tevreden te worden over de leiding der expeditie naar Madagascar. Thans protesteert de officieuse „Temps in een scherp artikel tegen demisslagen, welke ten opzichte van de sanitaire maatregelen voor de troepen worden begaan. Vooral verklaart zich het blad er tegen, dat men in weerwil van allo waarschuwingen toch besloten schijnt om de zieke manschappen door de gevaarlijke Roode Zee naar huis te zonden. ENGELAND. De uitslag der verkiezingen is volgens de laatste berichten dat er 318 conservatieven en unionisten, 84 liberalen, 50 leren en 2 leden der werkliedenpartij zijn gekozen. Wie de overwinning heeft behaald, is dus niet twijfelachtig meer. SPANJE. Do Fransche „Temps" weet te berichten van eene zeer ernstige nederlaag, welke de Spaansche troepen op Cuba hebben geleden. Maarschalk Martinez Campos, zoo verhaalt het blad, werd door duizenden opstandelingen onder Maceo en Gomes aangevallen, toen hij met een bataljon infanterie en 200 ruiters naar Bayamo trok. Hoewel de Spanjaarden wanhopig vochten, leden ze belangrijke verliezen aan officieren en manschappen. Generaal Santocildes sneuvelde bij 't uitvoeren eener charge. Maarschalk Campos moest in persoon den aftocht leiden en werd tot aan Bayamo door de vijauden achtervolgd. De regeering van Spanje zal vóór 't einde der maand nog zes batterijen zenden en dan in September nog 30000 man. BULGARIJE. De officieuse ~Agence Balcaniqujp ' meldt: „Men herinnert zich, dat het door Stambulow het laatst gebruikte huurrjjtuig op de vlucht van de plaats der misdaad een' man opnam en dezen langs de Boulevard Ferdinand tot achter de gebouwen der Kamer bracht. Hen voorbijganger herkende dezen man, zekeren Bone Georgiew, en deelde zijne opmerkingen mede aan den rechter van instructie. Daarop werd Georgiew Vrijdagmiddag te 3 uur in hechtenis genomen. Bone Georgiew was vroeger secretaris van Panitza. Hij heeft voor kort een' brief aan Stambulow geschreven, waarin hij hem aankondigt, dat hij gedood zal worden. De personen, die met het onderzoek belast zijn, gelooven tengevolge van deze inhechtenisneming halverwege tot de ontdekking van de moordenaars gekomen te zijn. Ze lieten ook een' Macedoniër, niet name Athanas, in verzekerde bewaring nemen, tegen wien ook zware vermoedens zijn gerezen. De inhechtenisneming van Tufektschiew heeft Vrijdag eveneens plaats gehad. Men liet hem een scherp verhoor ondergaan, want hoewel hij zijn alibi bewees, gelooft men toch, dat hij van de misdaad afweet." Een ander bericht zegt: „De politie heeft de drie moordenaars van Stambulow ontdekt. Een is reeds in hechtenis genomen en wel degene, die het revolverschot loste en in den wagen van Stambulow vluchtte. Zijn naam is Georgiew. Hij heeft ook den dreigbrief aan Stambulow geschreven. Buitendien zijn twee zijner medehelpers gëplktTHet schiint JrekeS' moon,enaa™ Panitza wil Ten Intusschen wordt bekend, dat Georeiew zi ne medeplichtigheid aan den aaffi heeft bekend. Er schijnt aan etne wraak? oefening gedacht te moeten worden daar Georgiew. nadat hii , ™oraeni «aar SWr P-itza naa? vlucht, door b ambulow bij de Turksche regeering werd aangeklaagd lurKscne Deze.beschouwing j, d ringskringen en ;n 'tbijzonder die van den min.ster-president Stoilow die lan He vertegenwoordigers d'„' aJe aan «ndheden mededeilde &» Tl6 m°" g «sfnmbulow'B nvi« j men het BPo<>r Van btamouiows moordenaars had gevonden. Vorst Ferdinand zond ziinnr. a- j * dTzuTer rf^ïS peigerde hem.echter m „aan? van de weduwe met de verklar ng dii 4L i 1 revende vorst Ferdin*nJatT^«nbuU,w dood verantwoordelijk .naakte Vvorst heeft nu in de „Ageuce Balcanique» de volgende verklaring doen opnemen- B „Tengevolge <]Pr herhaaldelijk 'toonde 7Pèr beledigende houding en vii™ iï"i &, welke de familie "ver den gezant vanden vorst lietVfiken °n die daarin haar toppunt bereik e dat krans op Deieeni„en"ïenIerm.°<>"ïen fn" Vrijdag arriveerde ?" belangstelhng T. •> * waar»» een extratrein met kransen, waarvan sommige van heel verre. --- FEUILLETON. CLOTHILDE. Bewerkt door AMO. 32) Hij was vroeger reeds eenmaal met Hugo de Carolles bij haar geweest, om haar te troosten en haar de verzekering te geven, dat hij roet Hugo alles zou te werk stellen om haar broeder te redden en den waren moordenaar te ontdekken. De indruk, dien liet meisje op den advocaat gemaakt had, was zoo diep geweest, dat hij het gevoel, dat zij bij «Jn vriend ,ewekl had. niet als dwaze dweperij zooals hij aanvankelijk deed. Hij had er welgevallen in, dat zijn iriend genoeg idealisme en onbaatzuchtigheid bezat om zijn liefde te schenken aan een onbemiddeld meisje, wier broeder als ter dood veroordeelde inden kerker zuchtte. Na bij den ouden Rigolo van kleeding verwisseld te hebben, was Hugo reëels tweemaal uit de straat Fiquetonne voor korten tijd in zijn eigenlijken levenskrin? teruggekeerd. Beide keeren was hij o j Berquin geweest en had ook Victoire en bezoek gebracht. Was hij te fijngevoelig om onder deze omstandigheden **" zuster van den veroordeelde zijn gev - lens en zijn hoop te openbaren, toen "au hij de geliefde tenminste willen zien en spreken, voordat hij weer Martin «oer™ werd en in het hotel du Commer?e terugkeerde. Bij deze bezoeken had hy slechts in het algemeen gesproken van de nasporingen, die Berquin en hij deden, zonder melding te maken van de rol, die hy ui de straat Fiquetonne speelde. Daar"a ikthainte?MtrehÖi^be E al was hi efn' A°<*> ook goUebrune komende, vWhè? hS fraaie equipage zag st-,"' U 00ne K?w Chabot en, V&K,-** jen instappen ; b h kbaar hl, ia J •• Wl1" goek aan Vietoiri gXach ** - „Men zegt, dat de liefde h\i»A i . maar de jaloerschheid al| d maak ' scherpz mm£« tt*0? advocaat bij ziehzelvon ',! 2acht de Tijks hadden de damesVJh* T™", % kwamen hem te ge'oïr feuiM mevrouw Chabot en lnm. ,1 „i ' Juln naa malen in was door zijn vriend ook «■«„ Jro.ncn en den bankier ingeleid. Van ''o'70"?" kende men elkaar dus leer de scherpzinnige advocaat bemerkte dadelijk, dat Eugenie een bijzondere be riê'n?oehtaiatdoen he» aanElme!uLuB;t *"■* schijnbaar heel onschnldiï de hand had gedrukt Die '? J <■ wel tooverkunsfen vStaafttSen'ver dienstbaar wfer(erßt,;enee "««"«aaS dienstbaar weet te maken. Ook uw vriend 3e Tt™? ia mrermS veriomen." R°Chebrane heb ik „Ik heb met mejuffrouw de Vrains niets dan zaken te verhandelen," antwoordde de advocaat met een glimlach, „het betreft een huurcontract, dat zij gesloten heeft en waarin de verhuurder ten onrechte eene bepaling wil invoegen, die in haar nadeel is. Wat mijnheer de Carolles aangaat, ik denk, dat die door zijn tante naar mejuffrouw de Vrains werd gezonden; mevrouw dAudevon stelt veel belang in haar werken van liefdadigheid." „Denkt ge dat?" vroeg Eugenie een beetje ondeugend, doch onmiddellijk voegde zij er bij : „Dan zal zijne tante hem ook teruggehouden hebben, toen hij ons volgens zijne belofte moest afhalen om naar de wedrennen van Long-Champs te gaan." Berquin trachtte zijn vriend te verontschuldigen met zijn letterkundig werk. waaraan hij in den laatsten tijd met kracht arbeidde, doch de jonge dame antwoordde: „Dat is alles zeer goed. maar het is geen voldoende reden om zijn vrienden te veronachtzamen. Wilt ge dit namens mij aan mijnheer de Carolles zeggen P" De advocaat beloofde dit, maar ofschoon hij zeer gevat de zaak als scherts trachtte te behandelen, toch bemerkte hij, dat mejuffrouw Chabot meer belang in zijn vriend stelde dan hij eerst had gedacht. Hij zou in deze meening nog meer bevestigd zijn geworden, als hij het gesprek had kunnen hooren, dat Eugenie met haar moedor voerde, toen zij in het rijtuig waren vertrokken. „Ik begrijp waarlijk niet, waarom je om dien Hugo de Carolles je zooveel moeite geeft," begon mevrouw Chabot. „Je hebt. de keus uit een menigte aanbidders, die veel rijker en voornamer zijn dan hij." „Noem het een gril, o. wat ge wilt; hij bevalt me nu eenmaal. In ieder geval laat mijn gevoel van eigenwaarde niet toe, dat eene andere vrouw den man boeit, voor wien ik belangstelling ben gaan koesteren." „Ik ben overtuigd, dat de jaloerschheid je parten speelt, en dat mijnheer Berquin gelijk heeft, als hij gelooft, dat zijn vriend alleen wegens een opdracht van zijne tante bij mejuffrouw de Vrains is geweest. Hoe je dit onbemiddelde meisje, — ze is niet eens knap van uiterlijk — in ernst voor eene medeminnares kunt houden, begrijp ik volstrekt niet." „Hugo de Carolles is geen man, die in het huwelijk treedt om geldelijk voordeel te behalen, en dat hij over haar persoonlijke bekoorlijkheden anders denkt dan gij, heb ik bemerkt aan de bewonderende blikken, waarmee hij haar aankeek." Eugenie was te veel dame van de groote wereld, om door de uitdrukking van haar gelaat te verraden hoe vergramd zij eigenlijk was. Geen spier in haar gelaat vertrok, er speelde een glimlach om haar mond, alsof zij over een zeer prettig onderwerp sprak, maar daarbij plukten haar vingers zenuwachtig aan den kanten zakdoek, dien zij in de hand hield. Mevrouw Chabot schudde afkeurend het hoofd. „Ik herhaal je: de jaloerschheid speelt je parten." ~Ik zal wel een middel vinden om achter de waarheid te komen." antwoordde haar dochter. „En als mijn vermoeden juist blijkt te zijn, zal die schijnheilige er voor boeten." De morgenschooltijd was nog niet teneinde. Toen mejuffrouw de Vrains den heer Berquin op de binnenplaats zag naderen, droeg zij haar klasse aan eene der oudste leerlingen over en ging den advocaat te gemoet. Nadat hij haar begroet had, verhaalde hij zijn ontmoeting met de dames Chabot, waarop Victoire zeide: ~Ik heb mejuffrouw Chabot onrecht gedaan, toen ik haal- voor trotsch en aanmatigend hield. Sedert is zij verscheidene malen hier geweest en zij is altijd vriendelijk tegen mij ; ook heeft zij voor liefdadige doeleinden een zeer aanmerkelijke bijdrage te mijner beschikking gesteld." „Hebt ge haar verteld, dat mijnheer de Carolles meermalen bij u geweest is ?" vroeg de advocaat. „Welzeker, zij vroeg me er naar. Het scheen, 01 zij veel belang in hem stelde," voegde het meisje er weifelend bij. „Als dat het geval is, dan komt die belangstelling alleen van haar kant. Maar laten wij over gewichtiger zaken spreken. Ik kom juist van hem vandaan." ~Wat? Heeft men u bij hem toegelaten ?" „Ja, ik heb vrienden aan het ministerie; aan hen heb ik deze gunst te danken. Het doel van mijn bezoek is bereikt: uw broeder heeft mij alles zondereenige terughouding verteld. Ik ken nu nauwkeurig zijn verhouding tot Bolton en weet waarom hij hem in den avond van den 28n Februari ging bezoeken." ..Heeft hij u ook verklaard, waarom hij niet bij mij bij zijn zuster is gekomen ?" vroeg Victoire niet zonder eenige verbittering. „Hij zou den volgenden| morgen bij n gekomen zijn. Gij hebt verdenking tegen hem gekoesterd, omdat hij aan mevrouw Sauveterre sehreet, dat hij een vermogend man was, en toch is dit de waarheid. Van het geld, dat Bolton hier heeft ontvangen, behoorde de helft aan hem." „Dat zal niemand van hem gelooven." „Dat zal men toch moeten gelooven, zoodra ik aan het gerecht den moordenaar overlever, die het geld gestolen heeft." „Kent ge dien dan ?" „Na al de verrichte nasporingen koester ik geen twijfel meer omtrent zijn persoon. Hij is nog in vrijheid, maar ik lever hem aan het gerecht over, zoodra mijn vriend Hugo den laatsten schakel heeft gevonden in de keten onzer bewijzen." „Mijnheer de Carolles ?" vroeg Victoire, terwijl haar het bloed naar de wangen steeg. „Ja! Weet ge, wat hij voor nof voor uwen broeder gedaan heeft?" „Ik weet, dat hij oprechte belangstelling voor hem gevoelt en evenals gij moeite doet om zijne onschuld aan het licht te brengen." „Hij heeft u niet meer verteld om niet den schijn te hebben alsof hij zich tegenover u wilde beroemen op zijne opofferingen. Echter wil ik u eens mededeelen hoe ver hij in zijne hulpvaardigheid gegaan is." „Ik ben van zijn vriendschap overtuigd," zeide Victoire met warmte. „Vriendschap gaat zelden zoover, dat ze zich opoffert," merkte de advocaat lachend op. „Maar door welk gevoel hij ook geleid moge zijn, toch wil ik u eens mededeelen. wat hij gedaan heeft. Om zijne belofte aan u te vervullen en alles aan te wenden om uwen broeder te redden, heeft hij besloten de rol van politieagent te spelen." „Wat — wat zegt ge daar?" „Ik heb hem aangeraden die taak op zich te nemen en hij is er niet voor teruggedeinsd. Sedert veertien dagen woont hij als een arme duivel gekleed in het hotel van de straat Fiquetonne, waar de moord gepleegd is, om er nasporingen te doen." „Hé, daar heeft_ hij me niets van gezegd, en toch is hij in de laatste veertien dagen tweemaal bij mij geweest, en volstrekt niet in de kleeding van een armen duivel, zooals ge u uitdruktet." (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. Een verkiezings-manifest. Men schrijft aan de „Tel." . ? „n te Joure en NijehasW1 f Arrabe%*tf^tf5!X««5* de volgende zin zy aangehaald N°g m handen was van mannen, die hunne roeping niet kenden!" Het Burgerlijk Armbestuur te Nijehaske heeft zich dc kras geuite beschuldigingen aangetrokken, en heeft, om zich te rechtvaardigen, het bestuur der R. X. kiesvereeniging uitgenoodigd om inzage te nemen van alle kwitantiën en stukken, opgevoerd beheer betrekking hebbende. --- Eerste Kamer. Men meldt uit Den Haag: De Eerste Kamer der Staten-Generaal is Vrijdag uiteengegaan met het plan, om in dit zittingsjaar niet weder te keeren. Althans de notulen van de vergadering van gisteren, als vermoedelijk de laatste in het zittingsjaar, zijn vastgesteld vóór de Kamer uiteenging, zoodat het wetsvoorstel-Hartogh betrekkelijk het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering tot volgende zitüngsjaar is blijven liggen. --- Branden. Te Appelscha geraakte bij den landbouwer V. een stapel plaggen, die in den stal dienst moesten doen, door broeiing in brand. De vlammen sloegen over op een nabijstaand wagenhok, dat geheel door het vuur word vernield. De vlammen breidden zich niet verder uit, zoodat de woning gespaard bleef. * * De boerenplaats van den heer W. Palenstein te Schellinkhout (Hoorn) is een prooi der vlammen geworden. Waarschijnlijke oorzaak het broeien van het hooi. *** Men meldt uit Dreumel van 19 dezer: Hedennacht omstreeks hall één ontstond brand in de boerenwoning van do kinderen Boumans. Door de droogte stond weldra het huis met hooiberg, gevuld met ongeveer 50.000 halve K.G. hooi, in volle vlam. Al spoedig breidde het vuur zich uit aan de nevenstaande boerenwoning van de wed. Boumans, die ook spoedig met de schuur in asch gelegd werd. Toen nog was men het vuur niet meester en sloeg de vlam over naar de boerenwoning van D. de Klein en ook dit perceel met nog twee hooischelven brandde tot den grond af. Door het krachtig optreden van manschappen met behulp der brandspuit slaagde men er in, den brand tot hiertoe te bepalen. Bijna niets van de inboedels kon worden gered. Wel slaagde men er in, het levend vee, uitgenomen een paar honden en enkele kippen, te redden. Behalve ongeveer 35,000 halve _ K.G. hooi van D. de Klein, was alles bij verschillende maatschappijen tegen brandschade verzekerd. --- Een aardige verrassing. Zooals men weet, werd onlangs de heer J. H. van Balen, redacteur van het „Helders Dagblad," door de rechtbank te Alkmaar veroordeeld tot betaling van f6C boete, wegens beleediging in artikelen in genoemd blad van den heer A. P. Staalman, lid van de Tweede Kamer. Dezer dagen nu ontving de heer Van Balen de quitantie van die boete ten geschenke. Die verrassing was — zegt. het „Vad." — den heer Van Balen bereid door een aantal ingezetenen van allerlei richting aldaar en teekent de toestanden in Den Helder, waar een aanzienlijk deel der bevolking weinig sympathie gevoelt voor zijn afgevaardigde, die door den heer v. B. in bedoelde artikelen il faire was genomen. --- Baldadige polderjongens. Door een twaalftal Rijssensche polderjongens, werkzaam aan het doorgraven en uitdiepen der Regge. werd Woensdagmiddag het werk gestaakt. Hun eisch om loonsverhooging werd door den heer Prins, aannemer, niet ingewilligd, waarop zijn keet het moest ontgelden en voor een gedeelte totaal vernield werd. Een tweetal goedgezinde arbeiders werd achtervolgd en moesten, om te kunnen ontsnappen, door de rivier loopen; een er van werd ernstig mishandeld. Toevallig was een veldwachter uit Wierden daar in de buurt, doch daar de man niet tegen de overmacht was opgewassen, maakte hij zich wijselijk uit de voeten. Op telegrafisch verzoek arriveerden des middags acht marechaussees, die den geheelen nacht het terrein hebben bewaakt. Tegen de oproermakers is proces-verbaal opgemaakt. --- Een treurig ongeval. Men meldt uit Hardinxveld: Op de kleine visscherij had een treurig ongeval plaats. De zegenaak lag klaar om weg te varen, doch men moest nog wachten op den boeter, d. i. de man, die het net herstelt. Bij het uitstappen geeft een der roeiers den boeter een duwtje, zoodat deze op de knieën valt. Woedend rijst de boeter op en werpt zijn mes met zulk eon kracht naar den man in de aak, dat het in diens zij blijft steken. De man zakte in elkaar, werd zoo goed mogelijk verbonden en naar huis gebracht. De directeur, die juist aan kwam roeien, had groote moeite, om den dader tegen de woede van het volk te beveiligen. Dader en gewonde zijn beiden Werkendammers. --- Door den bliksem getroffen. Vrijdagmiddag is de openbare lagere school te Beets, terwijl ze vol kinderen was, door den bliksem getroffen. Een der onderwijzers was eenigen tijd bewusteloos, doch kwam spoedig weer bij. Gelukkig heeft niet een der kinderen eenig letsel bekomen en kwamen ze er met den schrik at. De afleider, staande op 't gebouw, schijnt den bliksemstraal te hebben opgevangen, waardoor een groot onheil is voorkomen. Ook is Vrijdagnamiddag tijdens een hevig onweer de bliksem geslagen in de nog niet geheel voltooide boerderij van den heer S. de Vries te Munnekezijl. gemeente Kollumerland. Het gebouw brandde tot den grond af. De huismeubelen wist men te redden. Het hooi in de schuur, 't welk nog niet was verzekerd, werd door het vuur verteerd. — In November van het vorige jaar brandde deze boerderij ook ai. --- Stoomtram-ongeval. Te hal e! Vrijdagavond is de stoomtram der Noordliollandsche Tramweg- Maatschappij, komende van Edam, vlak bij het station aan de overzijde van het IJ gederailleerd. De locomotief kantelde omver en de goederenwagon daarachter schoo, tegen de locomotief op en kwam rechtovereind te staan; gelukkig bleven de daaropvolgende wagens op de rails. De stoomtram derzelfde maatschappij, die van Purmerend in aantocht was, werd bijtijds gewaarschuwd en zoo werden verdere onheilen voorkomen. Den machinist van de eerste tram werden de handen gebrand door den stoom ; andere persoonlijke ongelukken vielen niet voor. --- Noodlottige brand te Rotterdam. Vrijdagnacht, omstreeks 3 uur, werd te Rotterdam brand ontdekt op de eer.-te verdieping van pand 42 aan het Haagscheveer. De brand was ontstaan in de keuken aldaar. De vlammen zochten een uitweg door het raam en bereikten alzoo de tweede verdieping, bewoond door de wed. Koremans met hare 5 kinderen. De moeder, ten einde raad, trachtte hare kinderen te redden door ze uit het raam te werpen. Een jongen van 8 jaar kwam op de straat terecht en bekwam daardoor verwondingen. Een jongen van 12 jaar en een meisje van 3 jaar werden door eenige politieagenten in hunne jassen opgevangen en bekwamen geen letsel. Daarna sprong de moeder zelt uit het raam en verkeert dientengevolge in levensgevaarlijken toestand. Inmiddels was het vierde kind, 4 jaar oud, in bewusteloozen toestand het huis uitgedragen, doch werd door dr. De Vries weder tot bewustzijn gebracht. De oudste zoon, 17 jaar, die op den zolder sliep, heeft zich weten te redden door uit het zolderraam een uitweg te zoeken. Twee spuiten waren in een uur tijds den brand meester. V In hoe groot gevaar de bewoners verkeerden, blijkt uit hetgeen de „N. R. Ct." daaromtrent mededeelt: De bewoonster met hare kinderen, door het brandgeroep en bet alarmeeren plotseling uit haren slaap opgeschrikt, zag door schrik overmand hare woning vol rook staan, waar hier en daar de vlammen doorspeelden. Ongekleed vlogen allen hun be/hlen uit. De moeder, die met haar 8-jarig zoontje Henri op de tweede verdieping sliep, verscheen weldra met dit kind in hare armen, radeloos van angst, voor de ramen dier verdieping. De oudste zoon, de 17-jarige Leo, sliep met zijn broers Theodoor, oud 12, en Jan, oud 4 jaren, zoomede hun zusje Jeanne, oud 3 jaar, op twee kamertjes op den zolder, vóór aan de straat ingericht. Hunne zuster, de 10-jarige Gertrude, was toevallig bij kennissen in de Kruisstraat uit logeeren. Toen het brandrumoer, schrik en angst verspreidende, tot deze kamertjes doordrong, sprong de oudste zoon zijn bed uit en aan broers noch zusje denkende, snelde hij den zolder op, klom in de dakgoot en stelde zich van daar in veiligheid. De andere kinderen liepen de trap a naar hunne moeder. Deze, ten einde raad, schoo in haren vreeselijken angst een raam aan de straatzijde open, waar zich vooi het huis reeds eene menschenmenigte had verzameld. Met haar zoontje Henri in de armen sprong zij toen uit de tweede verdieping op de straat, waar zij, zwaar aan hoofd en borst verwond, werd opgenomen. Voor de oogen van de ontstelde menigte verscheen nu aan hetzelfde raam op dezelfde verdieping de 3-jarige Jeanne, en het kind liet zich daarop op het voorbeeld der moeder uit het raam op de straat vallen ; doch haar val werd gelukkig gebroken, eerst doordien zij enkele seconden met haar hemdje aan een spijker bleei hangen en daarna, doordien de politieagenten A. Wiüems, 11. Pothof, W. Prooij en J. O Lukaart, bij gebrek aan beter, de winterjas van een hunner als vangzeil gebruikende, het kind wisten op te vangen. Door de jas heen viel het echter op de straat. Beide kinderen, min of meer gewond, werden met de deerlijk gewonde moeder op advies van dokter De Vries terstond naar het Ziekenhuis gebracht. Onder aanvoering van den onder-inspecteur J. C. Bergsma, die met de agenten A. Troost, Hermanides, Post en Vareweij van het politiebureau in de Lange Torenstraat naar de plaats des onheils was gesneld, werd nu door het aangrenzend pand het dak daarvan beklommen om te trachten het brandende perceel binnen te dringen, ten einde zoo mogelijk indien zich nog lieden daar binnen mochten bevinden, dezen te redden. Met doodsverachting klom hierbij de agent Troost uit de dakgoot van dit aangrenzende pand, voor langs den gevel en de kozijnen van de ramen der slaapkamertjes van de kinderen, hierbij krachtdadig door den onder-inspecteur Bergsma gesteund. Doch op al hun geroep kreeg geen hunner antwoord en niemand ziende, wist men langs denzelfden gevaarlijken weg den terugtocht te aanvaarden. Middelerwijl waren nu ook de brandweer en de reddingsbrigade aangerukt. De straatdeur werd geforceerd en het perceel betreden. Alras vonden nu de brandwachts P. J. L. van Dijk, J. de Ligt en U. Hofman op de voorkamer der tweede verdieping bewusteloos op den vloer liggen den 4-jarigen Jan. liet kind werd het zich in het benedenhuis bevindende café binnengedragen, waar men terstond volgens de bekende voorschriften aanving met het opwekken van het leven. Na ruim een uur mocht men hierin met behulp van de doktoren De Vries en Peter slagen. De 12-jarige Theodoor, die zich redde door eveneens in een der door de agenten opgehouden jassen te springen, was intnsschen liefdevol met een verstuikten voet bij bewoners van pand no. 9 aan de Raam straat onder dak gebracht. Zoodra de brandweer het huis was binnengedrongen, bleek de brand van minder beteekenis dan men aanvankelijk vermoedde. In de keuken op de eerste verdieping achter ontstaan, sloeg de vlam daar weldra uit en deelde zich aan de daarboven gelegen kamer der (woede verdieping mede. Deze beide vertrekken zijn met een gedeelte der alkoven geheel uitgebrand, terwijl voorts de trappen en corridors geblakerd en vooral in het café beneden van den heer J. Moller nog ai waterschade werd aangericht. Omtrent de oorzaak van den brand verkeert men in het onzekere. De schade wordt door assurantie gedekt. ---