Zes kinderen gedood Aangrijpend ongeluk in de Oranjewijk Nog zes gewonden Rouw Rouw heerst in vele Groninger gezinnen; rouw en verslagenheid over de ontzettende gevolgen van dit ongeluk, dat zes jonge mensenlevens in één klap wegnam. Bezorgdheid over het lot van de gewonde kinderen tekent de gezichten van de mensen. De hele Oranjewijk, ja de hele stad, leeft mee met de zo zwaar getroffen familieleden. Waar het gebeurde Vele jaren lag aan het Westelijk eind van de Oranjewijk, tot aan het Reitdiep, een groot stuk land braak. Een grote oppervlakte opgespoten zeezand, waar de kinderen uit deze buurt naar hartelust konden spelen en ravotten. De veilingvereniging Eendracht, welke aan de Wilhelminakade is gevestigd, groeide echter in de laatste decennia voorspoedig en zich voor de noodzaak geplaatst nieuwe gebouwen en loodsen in gebruik te nemen. Langzaam maar zeker werden van het nog vrije terrein grote stukken opgeslokt en kort geleden is ook-__t' nog vrije gedeelte — dat trouwens de laatste jaren als opslagplaats van de gemeente diende en toch niet meer als speelplaats gebruikt kon worden — bebouwd. Toen is ook een spoorverbinding aangelegd tussen het terrein van de veilingvereniging en de spoorlijn Hoofdstation—Noorderhalte. Dit spoorlijntje kruist aan de Noordzijde van het Eendrachtterrein eerst de Graaf Adolfstraat en vervolgens — nadat het het plantsoentje heeft doorsneden de Stadhouderslaan. Ouders uit de kinderrijke Oranjebuurt zagert de aanleg van dit lijntje met zeer gemengde gevoelens. Immers, hoewel er een speeltuin in deze wijk aanwezig is en sinds het vorig jaar óók een gazon in het Noorderplantsoen als speelweide is vrijgegeven, oefende het kruispunt van Graaf Adolfstraat en Stadhouderslaan nog altijd grote aantrekkingskracht op de jeugd uit. Het was er rustig — verkeer is er zeer weinig — zodat men zonder ongerust te zijn daar zijn kinderen kon laten spelen. De spoorlijn met de onbewaakte overwegen dreigde nu een ongewenste verandering in de situatie te brengen. In een der laatste nummers van het orgaan der buurtvereniging werden de ouders daarom ook met klem gewezen op het gevaar, dat in de toekomst dreigde. Helaas, het spoorlijntje heeft nü reeds slachtoffers geëist, hoewel de toedracht van het ongeval heel anders Een verschrikkelijke ramp vond Zaterdagmiddag plaats aan de Graaf Adolfstraat te Groningen. Kinderen, die stonden te kijken naar hef uitrijden van een locomotor met een wagon van hef terrein der veilingvereniging ~Eendracht", werden bedolven onder een stenen muurtje, dat bij de fundering afknapte, toen een houten hekje aan de wagon haakte, als hefboom ging werken en daardoor de kort geleden gemetselde muur omver duwde. De gevolgen waren vreselijk. Een dertiental kinderen werd bedolven onder de brokken steen. Zes jongens, in de leeftijd van 4 tot 14 jaar, waren vrijwel op slag dood, zes kinderen moesten met min of meer ernstige verwondingen naar het Academisch Ziekenhuis worden overgebracht. was dan men steeds had gevreesd. Dat zou kunnen gebeuren wat op die stralende namiddag van 12 Augustus plaats vond, had men nimmer vermoed en ook nimmer kunnen vermoeden Blijkens latere berichten staat het niet vast hoe het ongeluk met de autobus eigenlijk heeft plaats gevonden. Gebleken is, dat wel is waar alle 36 inzittenden naar het ziekenhuis te Grenoble zijn vervoerd, doch dat slechts vijf van hen ernstig gewond zijn. Vele licht gewonde passagiers lijden alleen aan een zenuwschok. Een voorlopig onderzoek heeft uitgewezen, dat de remmen van de bus vastzaten, toen de steile helling werd afgedaald. Hef verhaal van een der passagiers Een der busrelzigsters, mej. W. van den Broeck, wier zuster mej. T. van den Broeck kwetsuren aan het been had opgelopen, heeft telefonisch aan een Untted-Press-correspondent verteld, dat alle passagiers, zich kalm hielden, toen de bus van de weg afgleed. „Het gebeurde allemaal zo snel dat ik niet wist wat te doen", zei zij. „Ik zat achterin met mijn zuster, toen de chauffeur, zich omdraaide en ons toeriep: „Houdt je vast". „Bijna op hetzelfde ogenblik dat hU dit gezegd had, snoof ik de geur van rook op en daarna zag ik iets door de vloer omhoog komen. Ik weet nog steeds niet wat er gebeurd is, ofschoon men ons gezegd heeft dat de remmen vastzaten. De bestuurder heeft prachtig werk gedaan door de bus nog in zijn macht te houden toen. we van de weg afgleden. Wy gleden ter linkerzijde van de weg af en werden vervolgens In een sloot neergesmakt", zei mej. Van den Broeck. „Wij werden eerst naar links geslingerd, daarna naar rechts. ledereen hield zich zeer kalm. Alle ogen waren op de chauffeur gericht, toen hij poogde de bus tot stilstand te brengen. De remmen werkten blijkbaar niet. Daarna vlogen wij met een klap tegen iets op. Ik denk dat het een boom is geweest, anderen zeiden dat het een rotsblok was geweest. Zodra wü stilstonden, werkten degenen die zich het dichtst by het portier bevonden, zich naar buiten en begonnen de anderen te helpen. leder die daartoe in staat was hielp de mensen die een ernstige schok hadden gekregen of niet in staat waren zich te bewegen", vertelde mej. Van den Broeck. „Zodra ik buiten was, poogde ik mijn zuster te helpen, maar zij kon zich niet bewegen. Er was op dat ogenblik nog niemand anders bij me. Ik keek achter me en het leek mij of we ongeveer 400 meter waren voortgesleurd nadat we van de weg waren afgeraakt. Nadat we enige mensen naar buiten hadden gekregen, zagen we dat andere auto's naderbij kwamen. Niemand van ons sprak Frans, maar het lukte mij toch om dokters en politie te vragen. lemand spoedde zich naar de politie en al spoedig zagen we die opdagen", vervolgde mej. Van den Broeck haar relaas. De artsen hebben allen die naar het ziekenhuis zijn gebracht onderzocht. Verscheidene passagiers zaten toen zij daar aankwamen onder' het bloed door de rondvliegende glasscherven. Zware brokstukken steen, een autoped.... Stille getuigen van de ramp aan de Graaf Adolfstraat Van het dubbele hek dat de spoorweg ing ang afsloot, ziet men op de foto het westelijke nog intact Een dergelijk hek, dat als hefboom ging werken, wist de muur omver te stoten. --- De slachtoffers Bij deze ramp verloren het leven: Rcinie Hoeve, 4 jaar, Graaf Adolfstraat 55a, Klaas Hoeve, 7 jaar, Graaf Adolfstraat 55a, Dirk de Vries, 9 jaar, Graaf Adolfstraat 84a, Jan Anthonie van der Laan, 6 jaar, Amalia van Solnisstraat 30, Willem van der Molen, 6 jaar, Graaf Adolfstraat 55, Eddie Bergman, 14 jaar, Nassauplein 39a. Gewond werden: Peter Mekkes, 4 jaar, Adelheidstraat 23. BU kreeg een bovenbeenfractuur, een ernstige hoofdwonde en inwendige kwetsuren. Hilda Hoeksema, 5 jaar, Jan Willem Frisostraat 79a, die een linker onderbeenfractuur opliep. Wie b o F 1 eur k e, 5 jaar, Prin- 24a, linker enkelfrac(uur en wonden aan de rechtervoet. Deze jongen is Zaterdagavond na behandeld te zijn uit het Ziekenhuis ontslagen en naar huis gebracht. Klaas Been, 5 jaar, Jan Willem Frisostraat 78, bovenbeenfractuur. Ankie Hoeve, 4 jaar, Graaf Adolfstraat 55a, schedelbasisfractuur. Gerrit Kuipers, Graaf Adolfstraat 84, schedelverwonding. * • * Als tragische bijzonderheid kan nog worden vermeld, dat Eddie Bergman Zaterdag juist van vacantie was thuis gekomen. Enige momenten vóór het ongeluk geschiedde, dat hem het leven zou kosten, had schipper Dokter, uit angst dat hij onder de trein zou komen, hem nog uit de buurt van de rails gejaagd. Het zeer zwaar getroffen gezin Hoeve, waarvan twee kinderen zijn overleden terwijl het tweelingzusje van het jongste zoontje in het ziekenhuis moest worden opgenomen, zou in September naar Australië emigreren. --- Waarom trof het mij niet? Midden in een wereld, waar steeds weer naar de wapenen wordt gegrepen om elkaar te vernietigen, terwijl geen krant wordt opengeslagen, of er zijn rampen, ongelukken gebeurd, welke mensenlevens kostten, staan we ineens voor een aangrijpend gebeuren in onze stad. Men zegt wel eens, dat door de oorlogsjaren bij het vernemen of aanschouwen van zovele drama's, tengevolge waarvan honderdduizenden, ja millioenen ten onder gingen, de harten ongevoelig zijn geworden. Misschien is daar wel iets van waar, evenals het zeker is, dat de lange rij van vliegtuigongelukken, spoorwegrampen, noodlottige branden etc, zodra deze buiten onze grenzen plaats grijpen en er geen landgenoten bij betrokken zijn, nauwelijks meer tot enig medeleven opwekt. Maar niet zodra gaat het gevoelen werken: „dat had ook mij kunnen overkomen", of er beginnen andere snaren te trillen. En vooral in het geval als Zaterdagnamiddag bij het Veilinggebouw „De Eendracht", waar wij zo hulpeloos met de vraag blijven staan: „Hoe is het mogelijk?" Op de grens van leven en dood staan wij mensen voor vele raadselen. De „waaroms" zijn niet van de lucht. Men wil het soms oplossen met uitdrukkingen: „samenloop van omstandigheden", „noodlottige gebeurtenis" of men put zich uit in de schuldvraag en lucht zijn hart in verwijten links en rechts, maar de droefheid der getroffenen wordt er eerder door verergerd dan verminderd en de ontroering det buitenstaanders wordt er slechts door verkild. Velen onzer hebben ook jonge kinderen; het ene ouderpaar is er wat zorgzamer voor dan het andere, maar daar op die plek had elk zijn kroost toch wel toevertrouwd. Veilig; wat is veilig, waar is het veilig? Wij bewaken wel, maar wij worden bewaard! En dit is hetgeen zo vanzelfsprekend wordt aanvaard, totdat we er op een onverwacht moment aan worden herinnerd. Dan komen de „waaroms", die ons trachten af te leiden van het gebeuren zelf, die ook de moegeschreiden nooit kunnen troosten. Een mens kan van een wereldreis veilig terugkeren, maar bij het binnentreden van zijn huis over de drempel struikelen en dood neervallen. lemand tuimelt uit de zoveelste verdieping van -een huis en mankeert niets, maar een ander valt van een stoof en deze misstap wordt hem noodlottig. En zo zijn er talloze levensraadselen. Dit van Zaterdag, waarbij een groepje vrolijke kinderen in hun stralende jeugd op een prachtige zomerse dag wordt neergeslagen, heeft een schok doen gaan door onze stad en ver daarbuiten; ouders hebben eens in 't bijzonder hun kinderen aangezien, denkend aan die diepbeproefde vaders en moeders. Met de verzuchting: „waarom trof het mij?" zijn we niet zo licht klaar, vooral niet in de diepe verslagenheid van het moment, doch meer nog gaat het om de te stellen vraag voor de buitenstaanders: „waarom trof het mij niet?", de vraag, die ons moet losmaken uit het vanzelfsprekend aanvaarden van zovele zegeningen, die ons wil terugvoeren tot de erkenning der dankbaarheid. Want wij bewaken wel, maar.... wij worden bewaard. --- Van Zeeland zal kabinet formeren De Koninklijke Prins van België heeft gisteren de rooms-katholiek Paul van Zeeland, tot dusver minister van buitenlandse zaken, benoemd tot kabinetsformateur. Tevoren had de rooms-katholiek De Schrijver een dergelijke opdracht niet aanvaard „wegens familieomstandigheden". Volgens United Press heeft ook de oud-minister Segers (om „persoonlijke redenen") een aanbod om een regering te vormen, afgewezen. Oudpremier Duvieusart zou tot driemaal toe een verzoek om met zijn gehele rooms-katholieke kabinet in functie te blijven, hebben afgeslagen. Van Zeeland heeft gisteren verklaard een geheel rooms-katholieke regering te zullen vormen. De nieuwe kabinetsformateur, die thans 58 jaar oud is, was minister van buitenlandse zaken sedert Augustus 1949. Hij was kabinetsformateur tijdens de eerste besprekingen tussen de drie partijen in April van dit jaar, toen gepoogd werd tot een compromis over de koningskwestie te komen. --- Treinramp in India Zeer vele doden en gewonden Slachtoffers van sabotage De sneltrein Calcutta—New Delhi is ongeveer 20 mijl ten Oosten van Mughalsarai op een stilstaande goederein trein gereden en ontspoord. Vier wagons werden van de spoordam geslingerd, van welk er één gedeeltelijk in water, afkomstig van een overstroming, terecht kwam. Men heeft reeds 23 doden uit de wrakstukken gehaald, terwijl ongeveer 200 personen gewond werden. Men vermoedt, dat sabotage is gepleegd, aangezien men ontdekt heeft, dat een aantal schroeven en moeren verwijderd waren van de rails over een kleine brug. --- R.I.S. verzoekt uitstel deportatie van Westerling De officiële raadslieden van de R.I.S. te Singapore op Malakka hebben van hun regering te Batavia de instructie ontvangen een verzoek bij het Engelse gerechtshof in te dienen tot uitstel van deportatie van Westerling. Dit besluit is er op gericht zich er van te verzekeren dat Westerling in Singapore zal worden vastgehouden, totdat het beroep dat door de R.I.S. tegen de uitspraak van het opperste gerechtshof omv. Westerling niet naar Indonesië te zenden is aangetekend, in behandeling komt. --- De Nederlandse autobus uit Eindhoven, die op weg van Rome naar Nederland bij Grenoble in de Franse Alpen in een ravijn is gestort, doch door een op de helling staande bootn werd tegengehouden. --- Meer dan 800 doden bij strijd te Makassar Ex-KN.I.L.-troepen worden geëvacueerd Over het begin van de strijd in Zuid- Celebes .wordt gemeld, dat er tussen de Ambonnese militairen van het overvolle doorgangskamp van het K.N.I.L. en de bewoners van de omliggende kampong Mariso wrijving was ontstaan. Het eerste incident deed zich voor toen een Menadonese Aprisluitenant, die zich per ongeluk binnen het rayon van het kamp werd doodgeschoten. Hierop volgde, een boycot van de Ambonnese napgjr'en op de pasars. Voortdurend knri het daarna tot de bevolking en de ex-leden van het K.N.I.L. Zaterdag 5 Augustus vielen de eerste schoten. Kort daarop hoorde men het geratel van machinegeweren uit verschillende delen van het Zuidelijke stadsdeel. Even later was de vuurwisseling algemeen en drie en een half etmaal lang werd er onafgebroken geschoten, waarbij de mortiergranaten van de ex-K.N.1.L.-ers veel schade hebben aangericht, evenals het Drie en een halve dag zonder onderbreking heeft verleden week de strijd tussen Apris-troepen (R.1.5.-leger) en oud-leden van het K.N.I.L. te Makassar op Celebes geduurd. Volgens Aneta is de schatting dat hierbij 800 tot 900 personen (o.w. 80 tot 90 militairen) de dood hebben gevonden, aan de lage kant. Gisteren is tussen de Apris, de ex-K.X.1.L.-leden en waarnemers van de UNCI (Commissie van de V.N. voor Indonesië) een aceoord bereikt: het bevel „staakt het vuren" werd afgekondigd; alle Nederlandse strijdkrachten zullen binnen vijftien dagen Makassar ontruimen met het troepenschip Zuiderkruis. vuur van de Apris. Zondag 6 Augustus kwam dan nog de beschieting-uit de lucht met de R.I.S. en van een R.1.5.-korMJMB': De ex-K.N.1.L.-ers groot, deel van de stad, waaruiT3S%x later weer door de Apris wer_ej)i_tr. jaagd. Naderhand jMTstaan, fiat'-êx-leden van het K.N.I Jj. Zondagmorgen een zware die zeer woest werd uitge.'AWd en vele slachtoffers onder de; heeft gemaakt, aldus, meldt Aneta. Makassar arriveerde, werd het door de Apris beter geoordeeld hem niet naar de stad te laten gaan. Hij werd naar Bantimurung gebracht, dat 40 km buiten Makassar is gelegen. Uit Batavia wordt door het A.N.P. gemeld, dat er onder de slachtoffers te Makassar één Nederlandse burger is. De Kortenaer-kwestie Tussen de R.1.5.-regering en de Hoge Commissaris van Nederland, dr Hirschfeld, werd gisteren nog steeds onderhandeld over de positie van de Kortenaer, het Nederlandse oorlogsschip dat naar Makassar is gestuurd. De regering van de R.I.S. ziet als enige oplossing: ontwapening van de voormalige leden van het K.N.I.L. Deze oplossing gaat — naar van Nederlandse militaire zijde werd vernomen — met grote moeilijkheden gepaard, in verband met de verminderde mate van handelbaarheid der Ambonnezen. De bemiddeling van de UNCI is eveneens zeer moeilijk, aangezien de UNCI geen bemiddelingsbevoegdheden in strikte zin heeft. Zelfs, indien beide partijen zich vooraf bij de uitspraak van de UNCI over de Kortenaer zouden willen neerleggen, moet nog betwijfeld worden, of de UNCI een dergelijke bemiddeling zou aanvaarden. --- Ongeluk met Nederlandse autobus in Franse Alpen Alle zes en dertig inzittenden gewond Met een Nederlandse touringcar, die van Rome op weg was naar Grenoble, is Zaterdagochtend te kwart voor acht op 25 km ten Zuid-Oosten van laatstgenoemde plaats bij het dorpje Saint Pierre de Message een ernstig ongeluk gebeurd tengevolge waarvan de 36 inzittenden, onder wie de chauffeur, werden gewond, van wie sommigen ernstig. Er zijn gelukkig geen doden te betreuren, terwijl ook geen der gewonden in levensgevaar verkeert. Volgens de eerste berichten zou de autobus, die eigendom is van het reisbureau van de heer A. van Dijk te Eindhoven, in een ravijn zijn gestort, doch halverwege tegen een oude eikeboom zijn blijven hangen. De bus reed een der gevaarlijkste Alpenwegen af, waar op een zeer scherpe bocht de remmen braken. De wagen kreeg hierdoor zon grote snelheid, dat de chauffeur hem niet meer in zijn macht kon houden. De chauffeur deed alle moeite de macht over het stuur te behouden, doch de bus draaide tweemaal om zijn as en kantelde daarop van de weg. Gelukkig was de helling van het ravijn niet erg steil, zodat de wagen tegen de boom bleef hangen. Schaapherders, die in de nabijheid van de plaats van het ongeluk hun kudden hoedden, maakten terstond alarm, waardoor reeds kort na het ongeluk zes ambulance-auto's van het ziekenhuis te Grenoble ter plaatse waren. De autobus, die zoals gemeld op weg was van Rome naar Nederland, vervoerde een groep personen uit VVbensel bij Eindhoven. De wagen was oorspronkelijk afgehuurd door een groep van vijftien personen. Deze groep was tenslotte uitgebreid tot 35 personen, o.w. een geestelijke. Met de chauffeur, de 35-jarige heer J. van Agt uit Eindhoven, die slechts een ontwrichte elleboog opliep, waren er dus 36 personen in de bus. In de loop van Zaterdag is een auto van de heer Van Dijk naar Grenoble vertrokken. Eon familielid van een der vrouwelijke passagiers, mej. Van de Nieuwenhuize uit Eindhoven, heeft Zaterdagmiddag een telefoongesprek gevoerd met een van de dokters van het ziekenhuis te Grenoble, die verklaarde, dat de autobus niet in een ravijn was gestort, doch in een langs de weg lopende brede greppel zou zijn terechtgekomen. Bij de Fa Van Dijk te Eindhoven is het bericht binnengekomen, dat de autobus met een der zijkanten langs een langs de weg staande rots zou zijn geschuurd, tengevolge waarvan de wagen was omgeslagen en op de weg blijven liggen. De toedracht Zoals opgemerkt dateert de aanleg an dit spoorlijntje uit de laatste weien. De veilingvereniging „Eendracht" laat nu tot afsluiting van haar terrein aan de Noordkant een muur bouwen. Deze muur is nog niet gereed en de open gedeelten zijn met planken dicht gemaakt. Op de plaats waar de rails liggen, komt te zijner tijd een stevig hek, doch provisorisch was er een dubbel hek aangebracht, bestaande uit een raamwerk van dikke planken, waartussen prikkeldraad was gespannen. Deze hekken waren alleen aan de bovenkant met ijzerdraad aan de reeds gereed gekomen muurvlakken verbonden. Als de hekken open zijn, worden zij ook alleen door dit ijzerdraad In evenwicht gehouden. Het Oostelijk hek zat op boven geschetste primitieve wijze bevestigd aan een stukje muur van ongeveer 2.45 meter hoog en 2 meter lang. Dit hek kon niet geheel geopend worden, omdat er aan de binnenzijde, op het veilingterrein dus, een wisselhandle zit, welke een verder opendraaien belemmert. Als er een wagon passeert blyft er zodoende slechts een speling over van 10 & 15 cm. Zaterdagmiddag tegen vijf uur kwam een locomotor, een zogenaamde „sik", van het hoofdstation, om een wagon van het veilingterrein op te halen. De spoorwegwachter Krikken, die de wissel moet bedienen, en de man die toezicht op het terrein heeft en de hekken opent en sluit, de schipper Albert Dokter, waren ter plaatse. Het duurde even voor de locomotor verder kon rijden, omdat er een steen in de wissel bleek te zitten welke uiteraard eerst verwijderd moest worden. Nadat er enige tijd was heengegaan met rangeren, zou de sik met een wagon vervolgens het veilingterrein verlaten. Muur omver geduwd Door tot nu toe onverklaarbare wijze is het Oostelijk hek in die tijd iets meer dicht gegaan — of dit door de wind gekomen is of door de trillingen van sik en wagon, men weet het niet — in ieder geval het hekje is blijven haken aan de wagon en duwde tegen het muurtje aan dat pas een IV_ week geleden op de fundamenten is opgetrokken en waarvan de specie nog niet voldoende hkrd bleek te zijn. Het hek, dat als een hefboom ging werken, heeft, toen het door de trein werd meegetrokken, dit hele muurvlak omver geduwd. De gevolgen waren rampzalig. Een groot aantal kinderen dat in de Graaf Adolfstraat speelde en met belangstelling keek naar het treintje dat van de veiling kwam — het is immers nog een nieuwtje — werd door de in \djf stukken gevallen muur bedolven. Een ooggetuige, de heer H. Wieringa, uit de Graaf. Adolfstraat, vertelde ons, dat hij ook naar het rangeren en uitrijden van de trein had gekeken. Hij had nog een paar kinderen die zich te dicht bij de rails waagden terug getrokken. Even later hoorde hij een plof en bemerkte hij tot zijn grote ontsteltenis, dat de muur was ingestort. Hij probeerde een zware steen op te lichten, zonder daar evenwel in te slagen. Als men de brokstukken steen ziet liggen, vraagt men zich verbaasd af, hoe het mogelijk is geweest, dat daardoor niet minder dan dertien kinderen werden getroffen. De jongens en meisjes moeten wel heel dicht bij elkaar hebben gestaan in de buurt van het geopende spoorhek. De heer D. Bo s die in het laatste huis aan de Graaf Adolfstraat woont en buiten stond te praten, behoorde met schipper Dokter, spoorwegwachter Krikken, de bestuurder van de locomotor en nog enkele andere bewoners van de Graaf Adolfstraat tot de eersten die bij de omgestorte muur kwamen. — Wie er allemaal waren weet ik niet, zei hij, toen hij ons, nog bleek van spanning en emotie, kort na het gebeuren een en ander vertelde. Het ging allemaal zo gauw. Het reddingwerk Het grootste stuk muur wist de heer Bos iets omhoog te krijgen, waardoor anderen er een paal onder konden schuiven. Deze bleek echter niet sterk genoeg te zijn en brak af. Met bijna bovenmenselijke inspanning wist de heer Bos voor de tweede maal de zware brok in beweging te krijgen en toen slaagde men er in om als hefboom een dikke paal onder de muur te krijgen. Ondertussen was ook personeel van de Eendracht gearriveerd om aan het reddingwerk deel te nemen. Een van de eersten uie bevrijd werd was een meisje dat ongedeerd bleek te zijn. Paniek Men kan zich voorstellen welk een paniek dit tragisch gebeuren in de Oranjewijk veroorzaakte. Als een lopend vuurtje deed het gerucht van het ongeval de ronde. Vaders en moeders, waarvan de kinderen buiten speelden, renden door angst bezeten hun huizen uit. Wat zich daar enkele minuten na het ongeluk bij het Eendrachtterrein heeft afgespeeld, is niet te beschrijven. Radeloze moeders riepen huilend de naam van haar kroost en waren bulten zich zelf van vreugde als dit ongedeerd kwam opdagen. Maar na dit moment van verklaarbare egoïstische blijheid, kwam het medelijden en medeleven met de ouders die zo zwaar werden beproefd. Wie het beeld heeft gezien van de vaders en moeders die daar bij hun gestorven of gewond kindje hurkten, zal dit zijn levenlang niet meer vergeten. Vrouwen met roodgeschreide ogen liepen zenuwachtig rond. Zij gingen naar huis, doch konden daar geen rust vinden en snelden opnieuw de straat op. Grote mannen, met bleke, strakke gezichten, schaamden zich er niet voor, dat tranen hen over de wangen stroomden. Direct na het ongeluk werd de G.G.D. gewaarschuwd. Een ziekenwagen was zeer spoedig ter plaatse. Van alle kanten werd ook medische assistentie opgeroepen terwijl ook een tweede ziekenwagen werd gerequireerd. Behalve dokter J. L. Hartog van de G.G.D. verleenden medische hulp de doktoren Van Dellen, Fransen, Galjart en Oeseburg. Ook enige leden van E.H.8.0. en Roode Kruis waren spoedig ter plaatse. Het stoffelijk overschot van de overleden kinderen werd naar het Acad. Ziekenhuis overgebracht. Ook de gewonden werden naar dit ziekenhuis, waar alle chirurgen en hun assistenten waren gealarrrteerd, vervoerd. Een viertal operatiekamers werd in gebruik genomen. Bij drie der gewonde kinderen moest onmiddellijk een bloedtransfusie worden toegepast. Van de autoriteiten was wethouder De Wilde, die dicht in de buurt waar deze ramp gebeurde, woont, het eerst ter plaatse. Later kwamen eveneens burgemeester Cort van der Linden, de Officier van Justitie mr Meindersma, rechter-commissaris mr Dommering, hoofdcommissaris Moolenaar, autoriteiten van de Spoorwegen en deskundigen van de Bouwpolitie. Een enorme menigte belangstellenden werd door de politie op een afstand gehouden. Toestand gewonden Hedenmiddag, by het sluiten der krant, vernamen wü van bevoegde zijde, dat de toestand van de kinderen welke in het Academisch Ziekenhuis verpleegd worden, vrijwel onveranderd is. Verklaring van de Spoorwegen Vanwege de Nederlandse Spoorwegen wordt de volgende lezing gegeven van het droevig ongeval te Groningen. Ter afsluiting van het veilingterrein De Eendracht is enige dagen geleden een muur geplaatst, waarin een doorlaatopenlng is aangebracht voor de rangerende wagens, die op het veilingterrein moeten worden geladen of gelost. Deze doorlaatopening was door de aannemer voorlopig afgesloten met een hek, dat aan ijzerdraden was opgehangen. Toen Zaterdagmiddag om 5 uur een aantal geladen wagens het veilingterrein verliet, begon het hek, nadat het rangeerdeel reeds halverwege gepasseerd was, te draaien en kwam in aanraking met een der goederenwagens. Ofschoon deze aanraking zo gering was, dat een goederenwagen alleen wat schrammen opliep, stortte de muur, waaraan het hek was bevestigd, in met het bekende noodlottige gevolg. De toedracht wijst er op, dat de muur ondeugdelijk was. Wat de Officier van Justitie vertelde De Officier van Justitie te Groningen gaf het A.N.P. toestemming tot de publicatie van de volgende resultaten van het onderzoek dat door de politie is ingesteld en welk onderzoek nog niet beëindigd is. De schuldvraag komt in deze gegevens niet in het geding, omdat deze zaak voor de rechtbank zal moeten worden uitgemaakt. Hierbij werd van de zijde van de Officier van Justitie opgemerkt, dat deze gegevens een ontkenning noch een bevestiging zijn van het communiqué dat door de Nederlandse Spoorwegen werd verstrekt. Vast is komen te staan, dat een der wagons in aanraking is gekomen met een provisorisch aangebracht hek, dat slechts met een ijzerdraad boven aan een muurtje bevestigd was. Aan de grond had dit hek geen steun. Wanneer men het hek wat naar binnen draalt wordt bij opening een rustpunt gevonden tegen een wissel. De nametingen hebben uitgewezen, dat het hek bij opening slechts een minimale ruimte laat voor doorlating van de trein en het behoeft dan ook slechts een klein gedeelte van de wissel af te staan — zoals in dit noodlottige geval — om in aanraking te komen met een wagon. De wagon nu heeft een vrij stevige boyenstijl van het hek geraakt. Deze stijl vond een rustpunt op een U-balk van de wagon en is daardoor loodrecht op het muurtje komen te staan, dat toen op zijn fundament is afgebroken. Dit muurtje was enkele'■agen geleden afgemetseld. Grebleken Is, dat de specie, welke aangebracht Is tussen de bovengrondse stenen, voldoende hard was, doch dat de specie tussen de fundering en de bovengrondse eerste rij stenen sporen van vochtigheid vertoonde. Aanvankelijk werd medegedeeld, dat geen der rangeerders voor de trein uitging, doch het onderzoek, dat echter, zoals reeds geschreven, nog niet beindigd is, heeft voorlopig uitgewezen, dat zich voor de machine wèl een rangeerder zou hebben bevonden. De machinist van de locomotief zou op deze rangeerder hebben gelet en geen aandacht hebben geschonken aan de weinige ruimte, welke er was om de wagons door te laten. De kinderen, die door dit ongeval getroffen zijn, stonden op de openbare weg op het trottoir en stonden de doorgang van de trein niet in de weg. Géén draaihek Naar wij vernemen, heeft de bouwpolitie uit de getrokken monsters niet de indruk gekregen, dat de muur*van ondeugdelijke constructie was. Het rapport van de bouwpolitie zal waarschijnlijk heden bij de betrokken instantie worden ingeleverd. De aannemer P. Bijleveld, die de muur heeft laten bouwen, verklaarde ons hedenmorgen, dat het nimmer de bedoeling is geweest dat het dubbele hek opengedraaid werd. Het was geen draaihek. Hij heeft de hekken juist alleen met een ijzerdraadje aan een ijzeren pin laten bevestigen opdat men ze gemakkelijk los kon maken en aan de kant zetten als een trein moest passeren. Door de kracht waarmee het battinghek tegen de muur duwde is de muur op de fundering 3 cm verschoven en hier en daar zelfs nog iets meer. Medeleven Nog onder de indruk van het verschrikkelijk gebeuren dat Zaterdagmiddag in de Oranjewijk plaats vond, hebben enkele bewoners van die buurt het initiatief genomen, gelden in te zamelen, teneinde de omgekomen kinderen een laatste bloemengroet te kunnen brengen en ook, om de gewonden, die hetzij in ,het Academisch ziekenhuis hetzij thuis worden verpleegd, een attentie te kunnen schenken. In de speeltuin Oranjewijk aan de Prinsesseweg is voor dit doel een bus geplaatst en reeds in de ochtenduren kwamen heden velen hun bijdrage brengen. --- Noord-Koreanen weer in de aanval Vliegveld van Pohang ontruimd 12.000 communisten over de Naktong Het vliegveld van de stad Pohang, van de Oostkust van Zuid-Korea tussen Jongdok en Poesan, is thans ook in handen der Noord- Koreanen. In het gebied van Waegwan ten Noorden van Taegoe zouden 12.000 Noordelijke troepen de rivier de Naktong zijn overgestoken. In ieder geval staan hier 40.000 communisten langs een front van 32 km. De communistische bedreiging van Poesan langs de Zuidkust is door de Amerikanen afgewend. Zij bereikten hier nl. belangrijke heuvels ten Oosten van Tsjindjoe. 48 km. ten Noord- Oosten van Tsjindjoe bestaat evenwel een gevaarlijk Noordelijk bruggenhoofd bij Jongsan, .waar de communisten de benedenloop van de Naktong zijn overgestoken. De gehele elite-divisie der Noordelijken, de vierde divisie, houdt stand op haar bruggenhoofd ten Oosten van Jongsan tegen verwoede aanvallen van de 24ste Amerikaanse divisie. De Amerikanen zijn nog in het bezit van het hoge terrein, dat zij twee dagen geleden heroverden en van waaruit zij de rivier beheersen. In het door de communisten bezette Pohang bevindt zich nog steeds een sterke Amerikaanse verkenningseenheid, die de strijd nog niet heeft opgegeven. Zuid-Koreaanse troepen worden ten Zuiden van Pohang door Noordelijke acties geïsoleerd. De verovering door de Noord-Koreanen van het vliegveld bij Pohang werd mogelijk gemaakt doordat communistische soldaten zich onder vluchtelingen uit de stad Pohang mengden; deze soldaten beschoten later met lichte wapens de Ame'-'.aanse bezetting van het vliegveld. Zuid-Koreaanse herrijzenis Een Amerikaanse correspondent, Walter Simmons, heeft het meest opvallende feit van de afgelopen week genoemd de herrijzenis van het Zuid- Koreaanse leger als een goed en betrouwbaar strijdende strijdmacht. Dat Taegoe zich nog stevig in Amerikaanse handen bevindt, komt hoofdzakelijk door de in dit gebied gelegerde eerste en zesde Zuid-Koreaanse divisies, die herhaaldelijk de vijand in verwarring wisten te doen afdeinzen, aldus de correspondent. Twee Engelse dagblad-correspondenten, lan Morrison van The Times en Christopher Buckley van de Daily Telegraph, zijn op Korea omgekomen, doordat de jeep, waarin zij reden, bij Waegwan op een landmijn stootte. Ook de Indiase kapitein Uni Nayar, plaatsvervangend lid van de V.N.-commissie voor Korea, kwam hierbij om het leven. ---