BUITENLAND. ZUu«n wn, i '''PlHinen Amerikaansch snderhevi iis wel niet meer aan twiJfel °01' dp v a 's misschien de som, welke VerBoedin Vei'een'gde Staten als schadeliet ;ui'n,e' zal worden betaald, nog niet sta'e'n v te bepalen. De Europeesche £ziê lilkk1 zoover ze bezittingen in Oost- Oeschnm • n' niaken natuurlijk hunne . ..zai moeten verschijnen, heeft in s ;lp*js een zeer ernstigen toestand geetiapen. Alle vrienden der Republiek "ii de sociaal-democraten tot de uiterste echterzijde der opportunisten hebben Zlch vereenigd om dezen nieuwen slag, welke ook voor de Republiek nadeelig zou worden, af te weren. Vandaag willen Millerand, Ribot en Poincarré een voorstel indienen, hetwelk ten doel heeft om Picquart aan de jurisdictie van den krijgsraad te onttrekken. Er zal of eene verandering in het militaire strafwetboek worden voorgesteld, zoodat de krijgsraad in 't vervolg alleen militaire vergrijpen zou mogen behandelen, of er zal een wetsontwerp worden ingediend, volgens hetwelk het Hof van Cassatie de macht zal hebben om verwijzingen naar den krijgsraad te annuleeren. Uit Parijs wordt omtrent de zaak nog geschreven: „De „Petite Republique meldt: Wij vernemen uit vertrouwbare bron, dat aan den minister van buitenlandsche zaken is bericht, dat von Schwarzkoppen zou verlangen voor den krijgsraad te worden gedaagd, die over Picquart zal oordcelen. Schwarzkoppen wil officieel verklaren, dat het „petit bleu" authentiek en door hem aan den commandant Esterhazy is gericht. Zoodanig optreden van von Scharzkoppen zou hier een pak van 't hart nemen, want de aanklacht tegen Picquart wordt hier in uitgebreiden kring beschouwd als het noodlottigste, wat er kon gebeuren; Zelfs in de Kamer beginnen eindelijk ten opzichte van deze zaak de geesten wakker te worden. Eenige leden der radicale linkerzijde willen interpellaties indienen. Veel belangrijker is het, dat gisteravond de voorzitters der drie republikeinsche groepen, Barthou, Isambert en de la Porte, zich hebben vereenigd om een wetsontwerp in te dienen, volgens hetwelk zij, die door een krijgsraad zijn veroordeeld, het recht zouden krijgen om bij het Hof van Cassatie te appell eeren. Maandag zal het waarschijnlijk tot een debat komen, waarbij naar het heet Ribot, Poincarré, Barhou en Millerand het woord zullen voeren. Ook in den Senaat is men aan 't werk. Daar zullen waarschijnlijk Ranc, Waldeck- Rousseau, Trarieux en anderen eveneens een debat uitlokken. De algemeene wensch is, dat het proces-Picquart worde uitgesteld tot dat het Hoi van Cassatie in de Dreyfus-zaak eene beslissing heeft genomen. De bladen der militaire partij verzetten zich hiertegen ten sterkste en generaal Zurlinden schijnt evenmin als de regeering aan dezen wensch tegemoet te willen komen. De „Bond ter verdediging der rechten van den mensch", heeft een protest tegen de vervolging van Picquart gepubliceerd, dat van duizenden handteekeningen is voorzien. --- Feuilleton. ONVERWACHTE GEVAREN. Vrij naar het Engelsch. kle !> zonlicht deed dit heldere groen ge, "rde plekje, te midden van degloeiende, sme w°estijn, schitteren als een edele dip', agd in gebruineerd koper gezet. Bovenwe,. Washetnietalleenhetoog,dat weldadig Wat aa"gedaan. maar dat plekje beloofde de .?p en schaduw, het eenige waarnaar Sar]; getobde reizigers verlangden. Zelfs Uit» herleefde bij dit vooruitzicht en de hiinnPutte kameelen snoven en versnelden hahp -gang' terwijl zij hunne lange ten tn ,Ultstrekten en zich nu reeds trachtde eet -en aan de frisschere lucht. Na Was van de barre zandwoestijn den /• • en of ziJ nooli- iets gezien hadgeljju a ln schoonheid daarmede te verbas vpiHWa!- ,Zi' staarden op het groene Schaduw m donkere, spits toeloopende en ije i/en van de kronen der palmboomen z°o dn 7?n naar de groene bladeren, die Vi>n j"ker afstaken tegen het reine blauw scll 0 hemel, en te midden van de vergatiLe ..Viin dit kleine stukje aarde hoofd k- ZIJ zelfs wat bun boven het waarSpn"g,-?,n dat deze zelfde aarde hen °aar nniJn.IJ,. sP°edig zou opnemen in De ?metelbken schoot, bjsthof KDnen in bet midden van dezen twee ~e.st°nden uit zeven groote en gevuld le,nere schotelvormige holten, een vnii" veenkleurig water, waarvan Was om j hoeveelheid voorhanden *ameelp grootste karavaan te voorzien. .Van djt en menschen dronken gretig met natron bezwangerde water en toen menschen en dieren gelaafd waren, werden de kameelen aan palen gebonden en legden de Arabieren hunne slaapmatten in de schaduw neer, terwijl den reizigers, na eenen maaltijd van dadels en Arabisch brood, werd aangezegd dat zij gedurende de heete middaguren vrij waren in hun doen en laten en dat de Moelah tegen zonsondergang tot hen zou komen. De dames vonden een rustplaats onder de dichtere schaduw eener accacia en de mannen legden zich onder de palmen neer. De groote groene bladeren ritselden zachtkens boven hunne hoofden ; zij luisterden eenigen tijd naar het dof gegons van de stemmen der pratende Arabieren en het eentonig geknabbel der kameelen, maar toen plotseling was, als door een wonder, de een verplaatst naar het eeuwig groene lerland; een tweede zag de lange, kaarsrechte Commonwealth-Avenue voor zich; een derde zat te dineeren aan een rond tafeltje in de Army and Nanx Club. Zoo dwaalde de geest terug naar de plaatsen, waarheen het geheugen hem, soms langs zonderlinge, ongebaande wegen voerde, terwijl het vermoeide, gebeukte, ongereinigde lichaam in een toestand van volslagen gevoelloosheid uitrustte onder de palmen vaneene oase in de Lybische woestijn. XIII. Kolonel Cochrane werd uit zijn slaap gewekt door iemand, die zijnen schouder aanraakte, en, de oogen opende, zag hij het zwarte, angstige gezicht van Tippy Tilly, den gewezen Egyptischen kanonnier, boven zich. De man had één vinger op zijn dikke, leverkleurige lippen gelegd en zijne donkere oogen dwaalden onophoudelijk van rechts naar links. „Blijf stil liggen! Verroer u niet!" fluisterde hij. „Ik zal hier naast u gaan liggen en zij zullen mij daarginds niet missen. Begrijpt u wat ik zeg?" „Ja, als je langzaam spreekt." „Goed. Ik vertrouw dien zwarten man, dien Mansoer, niet. Ik wil liever zelf spreken met den Miralai." „Wat heb je te zeggen?" „Ik heb lang gewacht tot zij allen in slaap waren en over een uur worden wij opgeroepen voor het avondgebed. Maallaat ik u eerst dit pistool geven, dan bent u niet geheel ongewapend." Het was een onhandig, ouderwetsch wapen, maar de kolonel zag een slaghoedje glinsteren op de slagpen en overtuigde zich dat het geladen was, waarna hij liet in den binnenzak van zijn buis verborg. „Wij zijn met ons achten, die naar Egypte terug verlangen. En gij zijt met uw vieren. Een onzer, Mehemet Ali, heeft twaalf kameelen uitgezocht en aan elkander gebonden; het zijn de sterkste behalve die van de beide Emirs. Er staan wel posten rondom het kamp, maar ze zijn ver van elkander opgesteld en in alle richtingen. De twaalf kameelen staan hier dichtbij .... daar .... onder dien accacia. Als wij maar tijd hebben om op te stijgen en onder de boomen uit te komen, zullen zij ons niet inhalen, en bovendien hebben wij onze geweren. De waterflesschen zijn gevuld en morgen avond zijn wij aan den Nijl." De kolonel kon het niet allemaal volgen, maar hij begreep er genoeg van om weder een sprankje hoop te koesteren. De vreeselijke laatste dagen hadden sporen achtergelaten op zijn loodkleurig gelaat en zijn haar was grijs geworden-. „Dat is uitmuntend,' zei hij. „Maar wat doen wij met de vrouwen?" De zwarte soldaat haalde de schouders op. „Niemendal'" zei hij. „De eene is oud, en in elk geval zijn er genoeg vrouwen te krijgen als wij in Egypte zijn." •Wat je daar zegt is onzin," antwoordde de kolonel op ernstigen toon. „Wij nemen de vrouwen mee, of wij gaan geen van allen," i-Wat u daar zegt, is zeker heel onverstandig," hernam de zwarte boos. „Hoe kunt u van mij en mijne kameraden iets verwachten, dat zeker mislukken moet? Jaren lang hebben wij op een kans als deze gewacht en nu die gekomen is, zouden wij die wegwerpen om zoon dwaasheid ter wille van die vrouwen?" „Hoeveel hebben we je beloofd als wij in Egypte terugkomen ?" vroeg Cochrane. „Tweehonderd Egyptische ponden en bevordering bij het leger ... alles op het woord van eer van een Engelschman." „Goed, dan zult ge ieder driehonderd pond hebben, als je het plan zoo maakt dat de vrouwen meegenomen kunnen worden.". ..Tippy krabde in zijne verlegenheid zijnen wolligen kroeskop. „Wij zouden onder een ol ander voorwendsel nog drie goede kameelen hierheen kunnen brengen. Er staan nog drie flinke hij de keuken. Maar hoe zullen wij de vrouwen er op krijgen? En al zijn ze er eenmaal op, wij weten heel goed dat zij niet galoppeeren kunnen. Zij zullen er af vallen. Ik ben zelfs bang dat gij, heeren, er zult afvallen, want het is niet gemakkelijk op een galoppeerenden kameel te blijven zitten. De vrouwen kunnen dat onmogelijk volhouden. Neen. wij laten de vrouwen achter, en als u dat niet wilt, dan gaan wij alleen en laten u ook achter." „Heel goed, ga maar!" zei de kolonel kortaf. De neger keerde zich om en kroop naar Meheinet Ali toe, die de kameelen bewaakte. Zn' redekavelden eenige oogenblikken maar die driehonderd goudstukken waren al te verleidelijk, want Tippy Tilly kwam bij den kolonel terug. „Mehemet Ali vindt het goed," zeide hij. „Hij haalt nog drie kameelen op. Maar ik vind het eene dwaasheid, die ons allen het leven kosten zal. Ga nu met mij mee dan zullen wij de vrouwen wekken en ze alles vertellen." De kolonel wekte de drie heeren en fluisterde hun in wat er aan de hand was. Belmont en Fardet waren gereed om alles te wagen, maar Stephens, voor wien het vooruitzicht om zich maar kalm van kant te maken niet zoo verschrikkelijk 'was, joeg het denkbeeld, om zich in te spannen, teneinde den dood te ontgaan, zooveel angst aan, dat hij over al zijn magere leden begon te beven. Hij haalde zijn Baedeker voor den dag en begon zijn laatsten wil op het schutblad te schrijven, maar zijne hand was zoo onvast dat het geschrevene nauwelijks leesbaar was. Den dood zelf vreesde hij niet; wel de foltering van eenen vruchteloozen strijd tegen den dood. Kolonel Cochrane en Tippy Tilly waren samen naar den grooten accacia gekropen, m welks schaduw de dames uitrustten, bad ie en hare tante lagen met de armen om elkanders hals. Mevrouw Belmont was wakker en begreep terstond wat er van haar verlangd werd. „Gij moet mij achterlaten," zei miss Adams ernstig. „Wat doet er dat toe op mijn leeftijd?" „Neen, neen, tante Eliza, ik ga niet zonder u! Denk daar zelfs niet over!" riep het meisje. „Gij gaat mee of wij blijven samen waar wij zijn." „Kom, kom, er is geen tijd om lang te praten," zei de kolonel ietwat ruw. „Ons leven hangt af van uwe flinkheid, en wij kunnen u onmosreliik achterlaten" „Maar ik zal er afvallen." „Ik zal u met mijn pugarie vastbinden. Had ik de sjaal maar terug, die ik aan den ongelukkigen Stuart geleend heb. Nu. Tippy, wij moesten het maar wa^enI*1'* De zwarte soldaat staarde met een mistroostig gelaat naar de woestijn „Let op!" riep hij norsch. „Dat'komt nu van al dat noodeloos gepraat'" Een half dozijn kameelruiters verscheen aan den rand van het ketelvormige dal* zn reden in sneller, gang en zwaaiden met hunne geweren in de lucht. Een oogenblik -later weerklonk een alarmsignaat en was alles op de been met een gegons als in eenen omvergeworpen bijenkorf. De kolonel snelde naar zijne medegevangenen en Tippy Tilly naar zijnen kameel. Stephens scheen plotseling een ander mensch, Belmont liet den moed zakken en Fardet zwaaide woest met zijn ongekwetste hand in de lucht. „Wel verduiveld!" riep hij. „Komt er dan nooit een einde aan! Zullen wij dan nooit verlost worden uit de handen van die vervloekte Derwisjen?" „Zijn er dan toch Derwisjen?" vroeg de kolonel. „Ik meende dat ze een verzinsel waren van het Britsche Gouvernement." De ongelukkige Fardet kon over geen greintje kalmte meer beschikken, zoodat de spot van den kolonel werkte als eene lont in eene geladen mijn; in het volgende oogenblik stond hij voor den kolonel te trappelen van woede en overlaadde hem met een stortvloed van toorniee woorden. Nog eer < hem konden te;. oirVlenuta zijne hand reeds Uc. ... _____ (Wordt vervolgd.) --- Picquart. Het protest tegen de vervolging van kolonel Picquart vindt grooten steun. De „Aurore" deelt mede, dat reeds meer dan tienduizend onderteekeningen zijn ontvangen, waarvan de lijst zou worden gepubliceerd in een afzonderlijk bijvoegsel van het blad. Thans geeft de „Aurore" 41/2 kolom namen, waaronder er zijn die een goeden klank hebben in den lande. Zoo: Anatole France, Octave Mirbeau, De Pressensé, Marcel Préwost, Alfred Capus, Séverine, Adolphe Carnot, den broeder van wijlen den president deirepubliek, een groot aantal hoogleeraren, kunstenaars, letterkundigen, studenten, dertig advocaten, eenige afgevaardigden, een oud-minister van koloniën, Guieysse, met zijn echtgenoote. Een opmerkelijk onderteekenaar is Marcel Boissonade. oud-redacteur van den „Intransigeant!" Een bekeerde ? Het syndicaat der socialistische journalisten bereidt ook een protestbeweging voor. Toen prof. Seignobos Zaterdag in de Sorbonne zijn college wilde aanvangen, stonden de vele studenten op en riepen: „Leve Picquart!" Prof. Seignobos is een der ontwerpers van de protestbeweging tegen de vervolging van Picquart. De presidenten der vier republikeinsche groepen in den Senaat werden Zaterdag ontvangen door den eerste-minister en de ministers van oorlog en justitie, aan wie zij verzochten de zitting van den krijgsraad, waarvoor kolonel Picquart zal terecht staan, te verdagen tot na de bc* slissing van het Hoi van Cassatie. De ministers verklaarden, dat zij de zaak zouden onderzoeken en Zondag antwoord zouden geven. --- BINNENLAND. Slecht weer voor de scheepvaart. Door den aanhoudenden Oostenwind is de stand van het zeewater aan de Lemmer buitengewoon laag en ondervindt de scheepvaart daardoor vertraging. De Lemmer nachtboot „Groningen 4," kapitein H. Nieveen en komende v"an Amsterdam, geraakte in de haven aan den grond en kon niet weer vlot komen, dan nadat men de boot gelicht had. Na drie uren werkens raakte de stoomboot weer vlot. De schipper B. Jonker van Wildervank geraakte met zijn geladen tjalk ook in de haven aan den grond en wel midden in de haven. Na twee uur gelukte het ook dit schip „los" te kri,jgen. Te Lemmer daalde het zeewater Vrijdag tot 4 d.M. beneden A. P. s --- Een deserteur. Een artillerist, in garnizoen te s-Gravenhage, die voor eenig misdrijf in het cachot was opgesloten, heeft daaruit weten te ontsnappen en is thans zoek Uit een onderzoek, door de politie ingesteld, is gebleken, dat hij korten tijd heeft vertoefd in de woning van een bewaarder van de cellulaire gevangenis te Scheveningen en daar zijn militaire kleedingst ukken heeft achtergelaten. Waarschijnlijk heeft hij voor geruimen tijd afscheid genomen van de dochter des huizes, met wie hij verkeering had, en is naar het buitenland gevlucht. --- Lastige vreemdelingen. In een ingezonden stuk in de „Gronauer Nachrichten" verhaalt de heer H. ter Kuile Jzn. hoe deopzichter iii zijnspinnerij Schweitzer, door de Duitsche overheid' genoodzaakt is het land te verlaten Schweitzer kreeg op zekeren dag van de politie te Gronau een kennisgeving van den volgenden inhoud: Daar gij u sedert verscheidene jaren in Duitschland als Hollandsch onderdaan ophoudt, maan ik u hierbij aan, u thans te laten naturaliseeren als Pruisisch onderdaan. Mocht gij aan deze aanmaning binnen i- weken geen gevolg geven dan zal uwe uitwijzing volgen. Een maand later, 27 October, toen Schweitzer reeds was weggetrokken.kwam er nog aan zijn oude adres te Gronau een tweede briefje, luidende: Hiermede wordt te uwer kennis gebracht dat gij als hinderlijk vreemdeling uit den Pruisischen staat.zijt uitgewezen en het Pruische gebied ook niet meer moogt betreden voor arbeids- of handelsdoeleinden. Elke ongeoorloofde terugkeer wordt overeenkomstig artikel 361 no. 2 van het wetboek van strafr. met hechtenis gestraft. Nu was Schweitzer, naar de heer Ter Kuile verzekert, volstrekt niet hinderlijk maar een fatsoenlijk man, die noch zijn medeburgers noch der overheid ooit een stroo in den weg had gelegd. Wij, Hollanders, zijn trouwens niet de eenigen, die zich te beklagen hebben, want ook aan de Deensche grens en elders is de Duitsche regeering door een ware uitzettingsmanie aangegrepen. --- Een lastig heer. Men schrijft uit Arnhem: Een soldaat der Koloniale Reserve te Nijmegen wilde een herberg, die (op verzoek van den eigenaar) voor het garnizoen verboden was, bezoeken; hem werd door den kastelein er op gewezen, dat hij hem geen drank mocht verstrekken, wijl zijn herberg voor de militairen was verboden. Niettegenstaande dat eischte hij toch drank en toen hem dit halsstarrig werd geweigerd, heeft hij den kastelein op ergerlijke wijze mishandeld. Door de politie is hiervan proces-verbaal opgemaakt en zal hij zich wegens mishandeling voor den krijgsraad te Arnhem te verantwoorden hebben. Deze soldaat, die pas een jaar in dienst is, heeft de helft van dien tijd in straf doorgebracht, zijnde 60 dagen politiekamer, 60 dagen provoost en cachot en 60 dagen kwartierarrest. Daar hij den leeftijd van 18 jaren nog niet bereikt had, kon men hem niet in de klasse van discipline plaatsen. Zou het niet beter geweest zijn, dat zoon onverbeterlijk sujet reeds lang met een briefje van ontslag uit den dienst was verwijderd, w?nt zeer zeker kan Indië zulke landsverdedigers best missen. --- Een schrijver van een dreigbrief. Zaterdag is gevankelijk van Wormermeer naar Haarlem vervoerd zekere V., werkzaam als los werkman aan een der fabrieken aldaar, verdacht de schrijver te zijn van den dreigbrief aan den heer C. Laan. Het had de aandacht getrokken, dat het schrift van zijn weekbriefje veel overeenkomst vertoonde met het schrift van den brief. Toen hem verzocht werd op 't kantoor te komen, moet hij zichtbaar verbleekt zijn en in het verhoor, dat men hem deed ondergaan, moeten zijne antwoorden zeer verward geweest zijn. V. is vroeger werkzaam geweest op een molen te Zaandam. Zijn patroon kon der concurrentie van de fabrieken niet het hoofd bieden, de molen bleef staan en V. geraakte zonder werk. Daaruit zou zijn haat tegen de fabrieken verklaard moeten worden. --- Gemengde berichten. — Aan het station te Rozendaal is een postzak gevonden, waaruit pakketten weiden vermist. Men beweerde zelfs, dat pakketten met eene waarde van f 60,000 ontvreemd waren.. Naar men meldt, is bedoelde postzak, 's avonds aan het postrijtuig bij het inladen tusschen de loopplank gevallen. Uithef rapport der politie, die de zaak in onderzoek heeft, blijkt, dat de zak is open geweest en alleen een pakket, inhoudende monsterstoffen, wordt vermist. - - Op initiatief van past oor Van Zinnicq- Bergmann werd Vrijdagavond te Tilburg d> o. een vijftigtal heeren eene vereenigmgtot bestrijding van drankmisbruik opgericht, onder den naam van „St. Paulusveroeniging. De leden leggen op hun eerewoord de belofte af, steeds matig in het gebruik van drank te zijn en zich na den middag geheel van sterken drank te onthouden. — In het ziekenhuis te Utrecht is Zaterdag weder een patiënt, lijdepdeaan miltvuur, overleden. De man, slager van beroep, heeft zich waarschijnlijk, bij het slachten van eene aan miltvuur lijdende koe, geïnfecteerd aan de hand, waaraan hij een wondje had. -- Te Nijmegen hebben zich thans 210 winkeliers verklaard vóór het sluiten der winkels om negen uur 's avonds, zoodat het plan waarschijnlijk tot uitvoering zal komen. De commissie zal o.a. nog vele bakkers voor het denkbeeld hebben te winnen, daar zich van de pl.m. 80 totnogtoe slechts 12 aansloten. ~ In Den Haag bestaat eene dienstbodenvereeniging „Allen voor Elkander." Al houdt Donderdag 1 Dec. een openbare cursus-vergadering, waar eene dienstbode zal spreken over „Afschaffing van het fooienstelsel." — Een allertreurigst ongeluk had Donderdag te Havelte plaats. Het aanvallige vijfjarige zoontje van den arbeider P- Broekman was wat te dicht bij het vuur gekomen, waardoor de kleertjes in brand geraakten, met het treurige gevolg, dat d.e arme kleine reeds 's avonds, na een vreeselijk lijden, aan de bekomen brandwonden overleed. — H. M. de koningin zal op 8 December in Den Haag terugkeeren. — De Staatsbegrooting voor 1899, en wel de hoofdstukken I, II en 111, zijn in de Tweede Kamer aan de orde gesteld na behandeling van het negental wetsontwerpen in de Dinsdag te U/2 uur belegde openbare vergadering. — De heer S. C. Kijlstra, predikant te Rottevalle, spreekt het bericht tegen, dat mr. Drukker te Leiden hem een belangrijke som zou hebben toegezegd of ter hand gesteld in verband met de door hem gegeven beschrijving van de armoede in de gemeente Achtkarspelen. — De verhouding tusschen den burgemeester en de overige leden van het gemeentebestuur van Mijnsheerenland is zoo gespannen, dat bij de laatst gehouden gemeenteraadsvergadering de brigadiermajoor der rijksveldwacht te Oud-Beierland, op uitnoodiging, de zitting alsrustbewaarder bijwoonde. — Het congres van den Socialistenbond zal plaats hebben te Zwolle op de twee Kerstdagen. — Zaterdag werd op het strand te Oost-Terschelling, bij paal 20, een lijk gevonden, vermoedelijk van een zeeman, Het was in verren staat van ontbinding, miste reeds hoofd en handen en had laarzen aan. Herkenning was onmogelijk. — Voor de betrekking van gemeentearchitect in Baarderadeel (jaarwedde f 400) hebben zich meer dan 60 sollicitanten aangemeld. — Aan een schrijven uit Manilla, aan de „Temps," is ontleend, dat president Aguinaldo de zaken op de Filippijnen met kalmte en ordelijk beheert. Half Sept. is het congres bijeengekomen,door Aguinaldo toegesproken. Een van de eerste daden der Vertegenwoordiging was de bepaling van des presidents salaris op 25,000 piasters en 50,000 voor representatie-kosten ; de geheele civiele lijst is vastgesteld op 375,000 frs. Tot gezant der Filippijnsche republiek te Parijs is dr. Pardo de Tavera, te Londen don Rivero de la Pas benoemd, beiden creolen. De correspondent zegt, dat Aguinaldo's handige agenten, de waakzaamheid der Amerikanen ten spijt, voortdurend wapens en munitie aanvoeren. — Mevrouw Bianchini, echtgenoote van Charles Bianchini, costumier en decorateur van de opera te Parijs, is gearresteerd, verdacht van poging tot vergiftiging van haar echtgenoot. Mevr. B. ontkent ten sterkste aan de misdaad schuldig te zijn. — De gezanten van Rusland, Frankrijk, Engeland en Italië werden Zaterdag ontvangen door den Koning van Griekenland in tegenwoordigheid van de Koningin en den Kroonprins. De Russische gezant las de mededeeling voor van de benoeming van Prins George tot hoogen commissaris van Kreta. De Prins verklaarde, dat hij de benoeming aannam en beloofde alle pogingen in het werk te stellen om het eiland tot vrede te brengen. --- Vereeniging ter bevordering der kanalisatie van Westerwolde. Zaterdag j.l. werd ten huize van den heer L. Zwiers te Vriescheloo eene algemeene vergadering van bovenstaande vereeniging belegd. Ruim een zestigtal personen, waaronder zeven leden der Staten dezer provincie, gaven blijk van hunne belangstelling in het streven der vereeniging. De voorzitter, de» heer B. L. Tijdens, heette de aanwezigen welkom en verzocht hierna den secretaris de notulen der vorige bijeenkomst voor te lezen. Nadat aan dit verzoek was voldaan, werden ze onveranderd vastgesteld. Hierna werd aan de orde gesteld: 1. Benoeming van drie bestuursleden wegens gewone aftreding van de h.h. H. Oterdoom J.H.zn., E. Dijkhuizen en B. D. Kuipers. De aftredenden werden met bijna algemeene stemmen herkozen. 2. Vaststelling der begrooting en contributie voor het volgend dienstjaar. De begrooting werd in ontvangst en uitgaaf vastgesteld op f 450, terwijl de contributie der leden, wier aantal thans 225 bedraagt, op f 2 werd bepaald. -3. Mededeelingen omtrent den stand der kanalisatieplannen. De voorzitter herinnert hierbij in de eerste plaats aan het antwoord, door den commissaris der koningin namens Ged. Staten gegeven op de vraag van den heer J. Hommes W.zn., lid der Prov. Staten, hoever de voorbereidende werkzaamheden voor de kanalisatie van Westerwolde zijn gevorderd. Naar aanleiding van dit antwoord hadden de voorzitter en de heeren mr. E. A. Smidt en J. Schepel ieder afzonderlijk een onderhoud met den minister van Waterstaat. De minister blijkt den kanalisatieplannen zeer genegen te zijn en beloofde spoed te zullen maken met de voorbereidende werkzaamheden. De heer dr. A. W. Tresling verheugt zich zeer over het eerste gedeelte van het antwoord van den commissaris der koningin, hij betreurt het echter, dat in dat antwoord wordt gezegd, dat eerst in den loop van het volgend jaar een ontwerp-reglement voor het kanalisatiewaterschap aanhangig zal worden gemaakt. Gaarne zou spr. zien, dat nog in de zomervergadering van dat jaar de zaak haar beslag kreeg. De heeren H. Edzes en H. Kuiper zijn het met den heer Tresling eens, dat daarmee spoed dient te worden gemaakt. De heer P. Dinkla meent, dat, nu men van de zijde des ministers en van Ged. Staten op medewerking mag rekenen, het niet wenschelijk is op bespoediging der zaak aan te dringen. De heer S. W. Schortinghuis zegt, dat de vraag van den heer J. Hommes Wz. in de Statenvergadering categorisch en positief door den voorzitter is beantwoord. Meer kan daar op dit oogenblik niet van worden gezegd. Van een aandringen bij de autoriteiten op meer spoed bij de voorbereidende werkzaamheden voor de kanalisatie acht spr. geen heil. De voorzitter is dit volkomen met den vorigen spueker eens. Nu men overtuigd is van de welwillendheid des ministers, van de Ged. Staten en van een groot deel der leden van de Prov. Staten meent hij dat eene afwachtende houding dient aangenomen te worden De meerderheid der aanwezigen is blijkbaar dit gevoelen toegedaan. De secretaris, de heer A. A. Lubbers, meent, met het oog op den steun, die van autoriteiten kan worden verwacht, te mogen beweren, dat de kanalisatie van Westerwolde zoo goed als zeker is. De belangstelling in het streven der vereeniging wordt met den dag grooter. Nog steeds treden leden tot de vereeniging toe. Spreker brengt een woord van dank aan allen, die de zaak tot heden hebben bevorderd, en hoopt, dat men zal blijven meewerken tot een spoedige kanalisatie van Westerwolde. (Applaus). De heer F. Boels wijst er op, dat bij gelegenheid van de troonsbestijging onzer koningin enkele heeren werden gedecoreerd. Daaronder behoorde ook de voorzitter dezer vereeniging. Of Z.Ed. tot ridder werd geslagen als voorzitter der kanalisatie-vereeniging, dit weten wij niet. Hoe het echter ook zij. de heer Tijdens was die decoratie waard. Spr. stelt voor aan den heer Tijdens, die steeds krachtig de belangen der kanalisatie heeft voorgestaan, een dronk te wijden. Dat de heer Boels in den geest der aanwezigen sprak, bewees het luide applaus, dat op zijne woorden volgde. De heer H. Kuiper (Vlachtwedde) zegt: de heer Boels heeft een woord gesproken naar ons aller hart. Het heeft ons goed gedaan, dat hij den energieken voorzitter een hartelijk woord van dank heeft gebracht. Er zijn echter meer die dank verdienen. Als we eens nagaan, welke moeite en opoffering de bestuursleden zich reeds jaren lang voor de zaak hebben getroost, dan meen ik namens u allen te spreken, wanneer ik het bestuur onzer vereeniging hartelijk dank zeg voor alles, wat dit tot heden voor de kanalisatie heeft gedaan. (Applaus). Hierna wordt de vergadering door den voorz. gesloten. ---