Het geheime genootschap Coöpératief afbetalingssysteem in Italië (door Talkina Oldambt) „Maar betaalt die club dat dan eigenlijk?" „Nou eeh tja, dat is te zeggen, ze lenen geld ziet u, heel veel geld en wanneer je maar wilt. Ze moeten natuurlijk weten dat ze het terug zullen krijgen, maar daarom zijn onze genootschappen ook alleen maar van mensen die familie zijn of die elkaar goed kennen." Ik speur nieuws en houd aan: „Hoe gaat dat dan?" „Nou, u wordt lid en betaalt bijvoorbeeld een paar duizend lires per maand, net zoveel als u missen kunt. De naaister schrijft het op hoeveel ieder betaalt. Hebt u nu op een dag geld nodig — onverschillig hoeveel — dan leent u het van de „club" en na verloop van tijd betaalt u dat weer terug met rente en in kleine termijnen natuurlijk." „Dus, als ik het goed begrijp, een soort spaar- en leenbank." Verlegen kijkt ze me aan. „Ja eeh nee niet precies. Ziet u, het mag eigenlijk niet, het is niet officieel en daarom erg geheim, want de politie verbiedt het ten strengste. Maar het is gemakkelijk en er steekt toch geen kwaad in " „Maar", vraag ik vorder, „wat doet die club dan met het inleggeld van de mensen die bijvoorbeeld niet van haar lenen?" „Dat wordt gebruikt als bedrijfskapitaal en u kunt het in augustus of in december terug krijgen met de gemaakte winst. Je verdient er dik aan hoor, want de naaister is er een hele maand van met vakantie naar de bergen geweest en vorig jaar heeft Enrico er zijn scooter van betaald." Ja, er moet dan wel knap aan verdiend worden, maar hoe en door wie? Ik besluit eens naar die naaister te gaan, want duidelijk is me deze zaak toch niet. Ze is me niet erg sympathiek maar tenslotte bewaart zij blijkbaar het „bedrijfskapitaal" en zal zij me dus wel nader kunnen inlichten. Eerst krijg ik niet veel te horen, ze kijkt me wantrouwend aan en vraagt of de krant me gestuurd heeft. „Nee, de krant heeft er niets mee te maken, ik heb er met Marisa over gesproken", en waar ze nu waarschijnlijk een aspirant-lid in me speurt waar Alfonso is negentien jaar, verdient hier in Rome als volontair op een advocatenbureau circa 10.000 lires (ruim f 60.—) per maand en heeft zojuist het nieuwste model scooter gekocht. Ook Enrico — leerling-elektricien — bezit zowel een scooter als een televisietoestel. Hoè het kan, begrijp iU niet, maar als ik het aan mijn buurvrouw .Marisa vraag zegt ze: „O, dat kan best, ze zitten in hetzelfde genootschap als ik en we hebben een flink kapitaal. Ik krijg deze maand dertigduizend lires en met Kerstmis kan ik een badgeiser aanschaffen van 25.000 lire". Niet begrijpend staar ik haar aan, dan zeg ik half-lachend: „Kan ik ook geen lid van die club worden? Dat lijkt me daar een voordelig zaakje!" Waar alle scherts voor haar een gesloten boek is, vat zij het ernstig op: „Natuurlijk kunt U ook wel lid worden. Als ik de club niet had, was ik nog lang niet getrouwd", vervolgt ze, „want een woning inrichten kost wat hoor!" wat aan te verdienen valt, komt er wat los. „Kijk", zegt ze, ~het gaat zo: U betaalt iedere maand wat u missen kunt en wilt, bijvoorbeeld 5000 lires (circa f 30.—). Dat moet u een jaar in de kas laten staan en daarna krijgt u het terug met de winst er bij en dat is meestal een flinke hap. Hoe meer u per maand stort, hoe hoger is uw winst natuurlijk." „Dat begrijp ik, maar als ik nu geld nodig heb, leent u dan?" vraag ik geïnteresseerd. „Vanzelfsprekend, daar zijn we juist voor. U kunt tot ieder bedrag lenen, want we hebben 32 leden en dat is veel en de meesten leggen meer dan 5000 lires per maand in. Wat u leent krijgt u voor de duur van één jaar of beter gezegd: van het lopende clubjaar en u betaalt daar dan rente voor. Die rentes van de uitgeleende gelden worden u met uw inleggeld terugbetaald aan het einde van het clubjaar." „Maar dit is een woekerwinst!" Inkopen, op een van de markten in Rome, dank zij het geheim genootschap, --- Woekerwinst Nog steeds is één ding me niet duidelijk. „Waarom doet u zoiets stiekum, geheim? Er steekt hier toch geen kwaad in? Het is toch een normaal leensysteem?" „Ja, maar we vragen een veel hogere rente dan de banken." „O juist. Als ik nu lid word en ik betaal elke maand 5000 lires, hoe groot is dan mijn winst?" En dan komt de aap uit de mouw: „Als u in de loop van dat jaar niets bij ons geleend hebt, krijgt u dus 12 x 5000 lires terug plus uw deel van de in dat jaar binnengekomen rentes van de uitgeleende gelden en dat varieert van 30 tot 50 procent Als we een goed „uitleen"-j aar hebben, kan het wel gebeuren dat u inplaats van uw 60.000 lires, er 90.000 terugkrijgt." Ze knikt voldaan over mijn snelle conclusie: „Ja, dat is het ook en er gaan geen taxes, geen belastingen, geen zegels, niets van af! Wij lenen en krijgen met gemiddeld 40 pet rente terug en die winst verdelen we dan onder alle leden." Tot zover is alles me duidelijk: het is dus een transactie waar flink aan te verdienen valt, maar nu de keerzijde van de medaille: „O, dat is gauw verteld. We lenen ieder gewenst bedrag aan ieder lid voor de duur van hoogstens één jaar. Hoe hoger het bedrag, hoe hoger de rente natuurlijk. De maandelijkse stortingen, waartoe het lid zich verplicht had, gaan echter door, zodat we desnoods het door hem in de kas gestorte bedrag van de geleende som kunnen aftrekken als hij eens niet aan zijn verplichtingen voldoet. Maar zoiets gebeurt niet vaak," zegt ze voldaan, „want we kennen elkaar allemaal onderling en dat komt dus wel goed." Ik bedank haar voor de inlichtingen en beloof eens over mijn lidmaatschap te zullen nadenken. Terug bij Marisa informeer ik weer voorzichtig verder: „Hoe gaat het nou als iemand onwillig is terug te betalen wat hij geleend heeft?" „Dan hebben we pech", zegt ze flegmatisch, „want we kunnen natuurlijk niet naar de politie gaan, vanwege die hoge rente. Sommige clubs laten de leners meteen de jaarrente betalen en dan een schuldbekentenis tekenen voor het geleende bedrag, zonder de rente te vermelden. Dan kunnen ze zon lener natuurlijk eventueel wel aanspreken bij wanbetalen. Maar het blijft riskant, want de lener kan altijd in zijn verweer de hele club verraden en dan zijn we allemaal strafbaar en liever dan dat te riskeren draagt het genootschap dan het verlies. Tenslotte is zon verliespost omgeslagen over 32 leden niet zo enorm, omdat de rentes altijd vrij hoog zijn." Er zijn van deze „societa", deze geheime genootschappen, een onnoemelijk aantal in Italië. Ze zijn moeilijk uit te roeien en vormen een groot gevaar voor de welvaart van het volk. Door de gemakkelijke wijze waarop het geld geleend wordt op zeer korte termijn, zijn ze een ware toevlucht voor de kleine burgerij, die vaak de aangegane verplichtingen in de afbetalingswinkels niet kan voldoen en op deze manier het ene gat met het andere stopt. Ze ondermijnen de gezinnen en vormen een plaag, waartegen (helaas!) niet voldoende opgetreden kan worden. In haast alle grotere steden tieren deze „clubs" welig, iedereen weet ervan en iedereen weet ze te vinden om er te kunnen lenen. Waar deze genootschappen uitsluitend door familieleden, goede bekenden, vrienden e.d. worden samengesteld, staat de politie vrijwel machteloos. Verraad komt weinig voor en de leden willen liever allen samen een keer 'n verliespost dekken dan de fantastische winsten te moeten missen. --- Luipaard als huisdier Er zijn heel wat mensen, die voor de gezelligheid een ol ander huisdier houden, maar de Amerikaanse operazangeres Charlene Chapmün is zo gek op beesten, dat zij in haar huis te New Vork een complete miniatuur-dierentuin heeft ingericht. Tot de gelukkige bewoners daarvan behoren o.m. een babypanter, een aap, een kaketoe, een klein beertje en de tweejarige luipaard Flossie. Deze Flossie nu is%de lieveling van miss Chapman en vervult een hoofdrol in deze fotoserie. Flossie bevalt het best in huize Chapman, waar zij een leventje leidt als een koningin en 's nachts zelfs slaapt in het bed van haar meesteres. — Foto 1: Hè, hè, ik ben wakker, maar het vrouwtje is blijkbaar nog niet uitgeslapen. — 2: Brrr! Het water is koud, maar die dagelijkse beurt onder de douche wordt nooit, nooit overgeslagen. — 3: Zo, een handdoek; dat is beter! — 4: Als dank voor alle goede zorgen krijgt Charlene een kusje van haar luipaard. — Maar helemaal klaar was Flossie nog niet en op foto 5 wordt de laatste hand aan haar toilet gelegd --- De Van Galen en de Banckert afgevoerd Voldoen niet meer aan de eisen Hr. .Ms. torpedobootjagers Van Galen en Banckert zullen, omdat de algemene toestand van deze schepen van dien aard is, dat zij niet meer voldoen aan de eisen, welke aan dergelijke schepen dienen te worden gesteld, van de sterkte van de Koninklijke Marine worden afgevoerd. Hoewel zij in het begin van de tweede wereldoorlog werden gebouwd als cmergency destroyers" met zeer beperkte levensduur, zijn zij gedurende de gehele oorlog en ruim tien jaren daarna in geallieerde en Nederlandse dienst geweest. De kiel voor de Van Galen werd in 1939 gelegd te Dumbarton (Eng.). De aankoop werd mogelijk gemaakt door vrijwillige bijdragen van Nederlanders in niet-bezette gebieden. Op 23 augustus 1945 vertrok de Van Galen als eerste Nederlandse oorlogsbodem van Rotterdam naar het toenmalige Nederlandsch-Indië met de eerste in Groot-Brittannië opgeleide oorlogsvrijwilligers. Na enige tijd afwisselend in de Indonesische en Europese wateren te hebben dienst gedaan, werd de Van Galen op 16 maart 1951 naar de Koreaanse wateren gedirigeerd. 21 juni 1952 voer het schip thuis te Nieuwediep, waarna het in de Europese wateren bleef dienst doen, o.m. in verscheidene gezamenlijke vlootoefeningen met zeemachten van andere Noordatlantische landen. Evenals Hr. Ms. Van Galen deed Hr. Ms. Banckert afwisselend dienst in de Indonesische en Nederlandse wateren tot oktober 1951, waarna het schip definitief in Nederland bleef en deelnam aan verscheidene gezamenlijke oefeningen met vlooteenheden. --- Gerard Diels overleden Te Amsterdam is na een langdurige ziekte op 59-jarige leeftijd overleden de letterkundige Gerard Diels. Hij publiceerde verschillende gedichtenbundels en was enkele jaren hoofdredacteur van het letterkundig tijdschrift „Het Woord". --- Verloving van prinses Shahnaz van Perzië Prinses Shahnaz, de enige dochter van de Sjah van Perzië, zal zich tussen 6 en 10 november verloven met Ardeshir Zahedi, de zoon van oudpremier Zahedi. Dit is door Ardeshir Zahedi bekendgemaakt tijdens een gesprek met de correspondent van United Press. Prinses Shahnaz is juist 16 jaar geworden. De Sjah heeft zijn toestemming gegeven voor de verloving. Ardeshir vertelde, dat hij zijn verloofde een ring zal geven die 65.000 dollar waard is, alsmede een handgeweven sjaal ter waarde van 1000 dollar. Zowel de ring als de sjaal zijn gebruikelijke verlovingscadeaus, zij het dan in een goedkopere uitvoering. Het huwelijk tussen Ardeshir en de prinses zal niet worden voltrokken voor de prinses 17 jaar is. --- Twee zebra's voor prinses Margaret Bij haar bezoek aan Oost-Afrika werd prinses Margaret van Engeland in Tanganjika plotseling voor de keus gesteld, één van de volgende geschenken mee naar huis te nemen: een olifant, een rhinoceros, een giraffe, struisvogels of twee jonge zebra's. De prinses, die was gekleed in een zwart-wit gestreept popline japon, koos de zebra's, die zij onmiddellijk overdroeg aan haar kamerheer, kolonel Gilliatt. De zebra's zullen worden losgelaten in het grote park rond het kasteel Windsor in Engeland. De prinses was ook de gast van August Künzler. een Zwitserse jager op groot wild. Künzler liet de prinses zijn kraal zien met een baby-rhinoceros. juist toen het jonge dier een poging deed zijn oppasser, die met de zuigfles was binnengekomen, omver te lopen. De prinses lachte erom, maar vroeg toch of men het hek van de kraal wilde sluiten, hetgeen geschiedde. --- WORDT 1956 RECORDJAAR? In oost-Groningen 18 doden bij 286 verkeersongelukken Gedurende eerste zes maanden van dit jaar Er komen dus in Oost-Groningen de laatste jaren gemiddeld ongeveer 1500 rijbewijshouders bij, die op hun beurt gaan deelnemen aan het verkeer. De totale stijging is natuurlijk iets kleiner, omdat er door overlijden, vertrek of afschaf kleine aantallen af gaan. Brengen nu deze nieuwe verkeersdeelnemers het verkeer extra in gevaar? Het was een interessant, maar negatief onderzoek. Wel nam over de genoemde jaren het aantal verkeersongelukken toe, maar er zit geen enkel verband in ten opzichte van de stijging van de verkeersintensiteit. Zo werden in 1953 in Oost-Groningen 483 verkeersongevallen geteld, waarbij 190 gewonden vielen en 21 doden waren te betreuren. In 1954 waren er 528 verkeersongevallen, met 230 gewonden en eveneens 21 doden. Het jaar 1955 bracht 557 ongelukken m<=t 200.gewonden en 18 doden. De eerste helft van dit jaar doet het vermoeden van een recordjaar wettigen. In 6 maanden werden namelijk 286 ongelukken genoteerd, waren er 93 gewonden en telde men reeds 18 doden. (Van onze redacteur voor Oost-Groningen) In Oost-Groningen, bet gebied van het Examencentrum Winschoten, werden in 1953 2475 rijexamens afgenomen, het jaar daarop reeds 2902, in 1955 3623 en in de eerste helft van dit jaar 1848. Daaruit blijkt, dat de animo om aan het snelverkeer deel te nemen steeds groter wordt. Het afkeuringspercentage steeg slechts weinig. Was dit in eerstgenoemd jaar 66 pet., de twee volgende jaren nam het slechts met 1 pet» toe, zodal in 1955 liet percentage 57 bedroeg. Over de eerste helft van 1956 zijn de resutaten nog niet in cijfers bekend. --- Botsingen steeds heftiger? Dit laatste wijst in de richting van een toeneming van de heftigheid van de a a n r ij d i n g e n, wellicht 'n gevolg van de grotore snelheden, die mogelijk zijn geworden. Enig verband mei het drukker gebruiken van auto's en motoren zit er echter niet in, hetgeen kan inhouden, dat de voorselectie bij de rijproeven nog zo gek niet is; dat de vele mopperaars — dat zijn zij die in eerste instantie en soms wel tot in de derde worden afgewezen — ongelijk hebben, en dat men zich gerust op de adviseurs kan verlaten. Opmerkelijk is verder, dat de herfst veelal een verhoogde curve geeft en dat in deze tijd het aantal ongelukken buitengewoon groot is. Uit de kringen van Veilig Verkeer wordt er echter bij opgemerkt, dat veel ongelukken worden veroorzaakt door een zekere nonchalance, het nemen van te grote risico's. Het is niet zozeer een niet kennen van de verkeersregels dan wel een soort achteloosheid. De veiligheid op de weg hangt dus voor een groot deel af van de zelfbeheersing, die men kan opbrengen. De deelnemers aan het snelverkeer zullen zich vrijwillig beperkingen op moeten leggen! --- Oostduits onderzoek naar de bikini De communisten hebben een opinieonderzoek ingesteld naar de wenselijkheid van de bikini. Het Oostduitse Berliner Illustrierte drukte een foto af van een welgevormde jongedame, gekleed in een spaarzame bikini. Het blad vroeg zijn lezers om te schrijven wat men er van dacht: Of zij deze dracht goed- of afkeurden. Oostduitse meisjes hadden al eerder om een andere badpak-mode gevraagd, ze vonden de huidige badpakken meer op nachthemden lijken. ---