GEMEENTELIJK NIEUWS. SLOCHTEREN 9 Febr. Als een bewijs dat er onder onze jagers goede schutters worden aangetroffen kan dienen dat door deu broodjager S. Staal te Schildwolde in het afgeloopen jachtseizoen 49 hazen en 120 patrijzen zijn geschoten. K. Haan te Helium bemachtigde een 50-tal hazen en ruim 250 patrijzen. Voor de Nimrodszonen om van te watertanden. MUNTENDAM, 9 Febr. In de heden gehouden raadsvergadering werden drie adressen behandeld van gemeenteambtenaren, allen vragende om verhooging van salaris. Eerst werd behandeld het verzoek van den conciërge E. Schansema. Hij vroeg een billijke verhooging; thans geniet hq f 25 als conciërge, f 100 als bode en vrij vuur en licht. Met algemeene stemmen werd afwijzend op het verzoek beschikt Het volgende verzoekschrift was van Abramina Mulder, helpster in de bewaarschool. Zij geniet nu f 35 salaris. Het adres is ongeregeld en valt dus buiten beschikking; toch worden naar aanleiding van het verzoek inlichtingen gevraagd over salaris en werkuren. De heer Cohen had gaarne een prae-advies van B. en W. gehad, de raad kreeg dan beier kijk op de zaak. De voorzitter deelde mede, dat adressante f'3s verdient, daarvoor moet zij 4 uren per dag in school staan. Met het oog op het verzoek aan de regeering om steun uit 's rijks kas, gaat het toch bezwaarlijk maar telkens de gemeenteambtenaren te verhoogen. Ook dit verzoek werd met algemeene stemmen afgewezen. Het derde adres was van mej. A. E. Brinkman, onderwijzeres in nutt. handwerken. Door het lid Gruben werd voorgesteld haar f 10 te vernoogen, omdat adressante een acte bezit. Dit voorstel werd verworpen met 8 tegen 2 stemmen, die der heeren Gruben en Schrijver. Hiermee was ook uitgemaakt, dat mej B. geen verhooging kreeg. Aan den heer, G. Buss, h. d. s. te Tripscompagnie werd op verzoek eervol ontslag verleend ingaande 1 Mei 1903 met dankbetuiging voor de vele en langdurige diensten der gemeente bewezen. Tot lid van het burgerlijk armbestuur werd benoemd de heer S. Gruben, die echter daarvoor bedankte. De benoeming werd nu uitgesteld. Ingekomen was nog de mededeeling, dat de gemeente voor een bedrag van f 107.50 moet bijdragen in de kosten van de gezondheidscommissie. WINSCHOTEN, 9 Febr. Door de gemeente-veldwachters Kippenbroek en Nanninga zijn gister tegen 8 personen proces-verbaal opgemaakt, wegens het spelen om geld op de openbare straat. In den laatsten tijd zag men op verschillende plaatsen onzer gemeente heele groepen hieraan deelnemen. STEDUM, 9 Febr. .1.1. Zaterdagavond vergaderde alhier de W. V. »Ons Belang*. Bjj de opening sprak de voorzitter over de beteekenis der vakbeweging in verband met de geschiedenis der laatste dagen. Om uitvoering te geven aan het besluit van de vorige vergadering, pogingen aan te wenden tot het verkrijgen van een loonregeling, waarbij aan vrouwen hoven de 16 jaren, die werkzaam zijn hij den veldarbeid, een minimum-loon te verzekeren van 10 et. per uur, werd besloten op Vrijdag 20 Febr. ten huize van den kastelein M. Wouda te Stedum een openbare vergadering te houden van arbeiders en werkgevers. Om zooveel mogelijk organisatie van den arbeid in de plaats te doen treden van de vrije concurrentie, zal beproefd worden evenals te Garsthuizen een regelingscommissie te verkrijgen, gekozen door de werkgevers ter eene, door de arbeiders ter andere zijde. Het bestuur zal de werkgevers persoonlijk om medewerking in dezen verzoeken. De leden namen op zich alle arbeiders te Stedum op te wekken, deze vergadering bij te wonen. Dokterfonds. Met algemeene stemmen werd besloten, dat voortaan de vereeniging aansprakelijk zal zijn voor het betalen der contributie, welke hare leden verschuldigd zijn aan de alhier afzonderlijk bestaande vereeniging, genaamd >Het Dokterfonds.» zoodat noch de betrokken geneesheer, noch de andere leden van dit fonds in het vervolg aanmerkingen hebben te maken omtrent de wijze van contributieheffing. In het belang der leden werd bedoelde contributieheffing nu op de meest gewenschte wijze geregeld. De commissie, belast met het nazien der boeken en kas van den penningmeester, deelde mede, alles in goede orde te hebben bevonden. Bij rondvraag bleek, dat niet minder dan 9 leden in aanmerking zouden kunnen komen als loon- of huurkiezer. De secretaris nam op zich de daarvoor benoodigde formulieren aan te vragen. Voor de coöperatie werden opgegeven hoeveelheden vet, meel, koffie, rijst en suiker. Het bestuur deelde mede, dat voor de leden, die de openbare vergadering wenscben t» bezoeken, waar mej. Roosje Vos wb Amsterdam, zal spreken over «Het verfcamï tusschen Vak- en Politeken strijd,» de entree en 10 et. voor vertering zal betaald worden uit de kas der vereeniging. NIEKERK (W.) 9 Febr. Zaterdagavond gaf het fanfarekorps »Harmonie< ten huize van den logementhouder Bakker eene muziekuitvoering afgewisseld door het opvoeren van twee tooneelstukjes en tableau-vivants. De zaal was flink bezet, hetgeen het muziekkorps inderdaad ook verdiende, want het hield zich uitstekend. De verschillende muzieknummers zoowel als de tooneelstukjes werden uitstekend uitgevoerd. De beschermheer, de heer Schutter, sprak namens de aanwezigen zijn hooge tevredenheid hierover uit en bracht den directeur, den heer R. Treep te Gron. hulde voor zijne uitstekende leiding en deze woorden — we erkennen het gaarne — waren niet onverdiend. Dat «Harmonie» nog dikwijls onder directie van den heer Treep voor het voetlicht kome! OLDEHOVE, 8 Febr. In de laatst gehouden raadsvergadering werden de volgende stukken voor kennisgeving aangenoman: a. Missive van h.h. Ged. Staten, voor één jaar vrijstelling verleenende aan de verplichting tot het geven van onderwijs in de vrije- en orde-oefeningen der gymnastiek aan de school te Oldehove en Saaksum, onder opmerking dat in dien tijd naar eene geschikte speelplaats moet worden nitgezien en bij eventueele vacature van hoofd der school te Saaksum een functionaris, met bevoegdheid voor vak j, aan te stellen. b. Missive alsvoren, dat doedgekeurd is het raadsbesluit tot het voeren van een rechtsgeding contra J. Siccama, en wel in eersten aanleg. Naar aanleiding van een paar missives van den secretaris en den vice-president van den raad van state, inzake het geschil met het gemeentebestuur van Grijpskerk, rakende de vaststelling van de jaarwedde aan de gemeenschappelijke school te Kommerzijl, van de onderwijzers aldaar, werd door B. en W. kennis gegeven, dat zij het niet noodig oordcelen voor dien raad deze aangelegenheid persoonlijk toe te lichten, omdat die toelichting voldoende blijkt uit de overgelegde besluiten en over te leggen memoriën. Op voorstel van den voorzitter werd bij acclamatie besloten, in handen van B. en W. te stellen, om daaromtrent in de volgende vergadering te dienen van advies, een adres van stemgerechtigde ingezetenen te Ruigezand en Kommerzijl, om plaatsing van eene stembus in laatstgenoemde plaats, met het oog op den grooten afstand van de hoofdplaats, vooral hinderlijk voor de arbeidersbevolking. Aan W. van Hoorn, onderwijzer te Niehove, werd, wegens benoeming als zoodanig te Zuidhom, op voorstel van B. en W. met algemeene stemmen eervol ontslag verleend, ingaande 1 Mei, of zooveel eerder als in de waarneming zal zijn voorzien, om de wijze van waarneming in de volgende vergadering te regelen. Met algemeene stemmen werd tot gemeentebode benoemd de gemeeeteveldwachter Haarman, tegen het genot van vrije woning. Tot lid der commissie, belast met het nazien van armen- en gemeenterekening, werd benoemd de heer Tiessens, terwijl aan den rijksveldwachter Kuipers fl5 gratificatie werd verleend wegens tijdelijke waarneming der betrekking van gemeentebode, etc. B. en W. werden gemachtigd tot het doen verpachten van het grasgewas der bermen. Met de verdere oproeping van een gemeente-veearts, waarvoor f 200 toelage werd beschikbaar gesteld, terwijl Ezinge bovendien f 100 bijdraagt, werd besloten te wachten, tot na afloop der examens. Na breedvoerige discussie werd met 5 tegen 2 stemmen (die van de heeren Schuiringa en Teenstra) op voorstel van B. en W. besloten, afwijzend te beschikken op het indertijd ingediende adres van ingezetenen van het dorp Niehove, om van gemeentewege ook voor het opsteken der lantaarns te zorgen. ' Daarna sluiting, om Hl comité-generaal het primitief kohier van den hoofdelijken omslag te behandelen. ROLDE, O Febr. In de gisteravond te «De Aanleg» gehouden jaarvergadering van het Paardenfonds «Bplloo en Omstreken» werd rekening en verantwoording gedaan. Hieruit bleek, dat er voor ruim f2OOOO is verzekerd, terwijl de kas na uitbetaling van de 4 gestorven paarden zoo goed als ledig was. De rekening werd nagezien en aceoord bevonden door P. Westebring te Rolde en J. Popken te Duurze. Tot lid van het bestuur werden herkozen .1. Beijcring te Eldersloo en gekozen P. Westebring te Rolde, in plaats van R. Pastoor te Nij lande. VEENHUIZEN 9 Febr, De smïdsbaas J. P. Slot had het geluk een oude moerotter te bemachtigen, en de rijksveldwachter Idzenga doodde een vos, welke zich te zijnen koste van een kippenboutje wilde verzekeren ; dus voor beide beambten een voordeelige vangst, en voor de jacht en visscherij een paar stroopers minder. Gron. MaatpiJ. Van Landb. en nijverheid. afdeeling „Leens." Vergadering van Vrijdag 6 Febr. 1903. Na opening en lezing der notulen wordt mededeeling gedaan van de ingekomen stukken. Hiervan noemen we alleen een schrijven van den heer Wiersema te Roodeschool, behelzende mededeeling, dat door hem een nieuw soort cultivator in den handel wordt gebracht, waarvan hij bereid is aan een der leden der afdeeling een exemplaar in bruikleen af te staan. De heer Toxopeus stelt zich disponibel dien nieuwen cultivator te probeeren. De verkiezing van een lid van de commissie voor het landbouwverslag heeft tot uitslag, dat met groote meerderheid van stemmen benoemd wordt de heer P. Bos te Wehe. Hiena wordt bij monde van den heer Js. Dijkhuis het landbouwverslag uitgebracht, dat na eenige discnssiën door de vergadering wordt vastgesteld. Aan dit verslag ontleenen we dat de opbrengst der verschillende gewassen was als volgt: tarwe 25—40 HL., rogge 30—40 H.L., wintergerst 40—65 HL., zomergerst 30-40 H.L.. haver 50—80 H.L., boonen 25—45 H.L., aardappels 150-200 H.L., bieten 15000-30000 Kg., vlas 3000—5000 Kg. De opbrengst der bieten was beneden het gemiddelde. Het gebruik van klaverruiters en stroomatten neemt steeds toe. Het volgende punt der agenda: «Verslag coöperatieven aankoop», wordt aangehouden tot de volgende vergadering. De heer Mansholt, lid der commissie, deelt aan de leden mede, dat hun binnenkort een circulaire zal worden gezonden, waarvan zij nota gelieven te nemen. . Thans is aan de orde: «Rapporten over de vraagpunten.» De heer D. R. Mansholt brengt rapport uit over vraagpunt 1, de heer S. E. Woldringh over vraagpunt 2. Na eenige discussiên worden de conclusies door de vergadering aangenomen en zullen de rapporten worden opgezonden ter opname in de «Handelingen.» Alsnu komt aan de orde: Herziening reglement veekeuringen. Het nieuwe reglement wordt door den heer Brommersma artikelsgewijze gelezen en goedgekeurd; over de vraag of het puntenstelsel al dan niet zal worden afgeschaft ontspint zich eene breedvoerige discussie. Het voorstel om het puntenstelsel af te schaffen wordt met meerderheid van stemmen verworpen en zal dus de commissie op deze quaestie in de volgende vergadering terugkomen. Wegens het gevorderd uur worden de beide laatste punten der agenda: «Stellen van nieuwe vraagpunten» en «Aankoop van tonlijnzaad» aangehouden tot de volgende vergadering. De heer Toxopeus stelt nog voor ook 's zomers een of twee vergaderingen te houden, waarin dan de verkiezingen zouden kunnen plaats hebben. Ook dit voorstel zal in de volgende vergadering worden behandeld. i Daarna sluiting. --- Haagsche Brieven. Van werkstaking en politiek. — Nieuwe tijden. — Onze raad en onze gemeente-beambten. — Goedkoope grond. — Het vrije iooneel. Het is, op dit moment, nog moeilijk te vermijden, waar twee ernstige menschen elkaar ontmoeten, dat het gesprek komt °P ac werkstakingen. En zelfs tal van niet-ernstigen houden zich daarmee °ezig. 200 ook hier in Den Haag, al Talt er speciaal op Haagsch terrein niet ?eel bijzonders te vertellen. Doch de suggestie is slcrk. Hoewel hier ter stede geen sprake is — voor zoover mij betend — van staking aan de gasfabriek, *erd mij toch al door angstige zielen, schertsend, half in ernst gevraagd, °* ik de noodige maatregelen reeds getroffen had, voor geval de gastoevoer jEc-eht ophouden ! Nu — tusschen twee Haakjes — daarop ben ik sedert de jMvinding der gloeikousjes altijd voor- , Het oproepen van twee lichtingen orengt ook hier verklaarbare emotie en- ontevredenheid teweeg, daar velen * door ontriefd worden. Ik heb in een vorigen brief reeds ter ioops mijn meening meegedeeld over fle militaire maatregelen, en ik houd mij overigens gaarne aan het van verschillende zijden gegeven advies om onder e. gegeven omstandigheden niet te te kritiseeren wat de regeering doet — onder de opmerking mijnerzijds, j»t degenen, die zoo gaarne ook langs «ezen weg de orde en rust in de wereld en speciaal in hun eigen kringetje zien gehandhaafd, dan ook eindelijk eens en Voor goed ophouden met werkstaking en andere uitingen van arbeidersbeweging an-nnd-lür-sich te behandelen als rust- kwaadwilligheid, enz. enz. Het is zoo dwaas, nu nog maar altijd ~~ gelijk sommigen doen — door te gaan °P de fictie, dat de werkende massa onmondig is, en dat anderen, d. w. z. jje meer bevoorrechten, voor haar «ebben te denken en te beslissen. En het is dubbel dwaas en daarbij onvergeeflijk dom, op zoo hoogen toon te 'edeneeren, terwijl men op hetzelfde °ogenblik een beroep doet op het *ëezond verstand* der werklieden. Dat het de regeering niet aan kritiek 2al ontbreken, begrijpt ieder, en dat er Jan uit de Kamer heel wat naar het •toofd des geduldigen voorzitters zal *orden gericht, dat eigenlijk bestemd j 8 Voor buiten de Kamer, — ik voorzie het, niet zonder angst voor groote *olommen »Handelingen*. Dat een christelijk Kabinet onmachtig is gebleken, na bijna twee jaar tegeeren en veel beloven, uitbarstingen *?n ontevredenheid te voorkomen, is Diet zonder belang. Dat een liberaal of vrijzinnig of conservatief of coalitiekabinet even onmachtig zou gebleken zijn in deze, het lijdt bij niemand twijfel. Het 13 niet de moeite waard, erover te spreken, behalve om ter gelegener ore te herinneren, dat alle cacao op *ijn beurt als de goedkoopste en beste in het gebruik wordt aanbevolen en toch per slot van elke soort blijkt, dat *e niet- meer is dan cacao. 'M. a. w. met politiek komen we er Sjpt. Practische wetgeving, die met geen j*?eraal of clericaal, geen christelijk of heeft te maken, — dat is et wat ons redden kan voor hopelooze verwarring. t Is lang genoeg en dikwijls genoeg Voorspeld. Het is — hoewel beide zaken in geen enkel direct verband met elkaar staan — «iet zonder humor, dat juist op dit oogenblik de bladen het bericht bevatten, dat de heer Heldt het tooneel Verlaat, en met hem waarschijnlijk het Nederl. Werkliedenverbond zijn laatste «eteekenis verliest. De man zelf wordt agent der Rijksverzekeringsbank; de Ongevallenwet bewaart hem dus voor «e gevolgen van den val, waarin hij «oor de duikeling der Amsterdamsche «beralen werd meegesleept. Het heugt mij nog, hoe een dertigtal jaren geleden in den lande werd gemeesmuild over het optreden van dien gevaarlijken Heldt en andere Werkliedenverbonders. Hij en de zijnen hebben het ongetwijfeld goed gemeend, maar delotgevallen van den heer Heldt, die de werkliedenbeweging koppelde aan de liberale politiek, zijn kenmerkend voor het ongerijmde van zulk een bondgenootschap. 't Geeft heel wat aanloopjes voor zeer geleerde beschouwingen, dat het eigenlijk ambtenaren zijn, die het werk staakten of met staking dreigden; Maar de. >ambtenarenc van de spoorwegraaat* schappijen en van de gemeeatftAmstei*' dam voelen zich in de eerste plaats werklieden. De positie der werklieden als zoodanig dient in vele opzichten geregeld en verbeterd, ook in dien zin, dat de andere maatschappelijke elementen gevrijwaard worden voor storingen in groote bedrijven, waarvan bij eenigszins langen duur de gevolgen ellendig zouden zijn voor de gemeenschap. Onze Haagsche gemeente-werklieden vraagden ook reeds lang om regeling van hun rechtspositie, en telkens werd dit uitgesteld. Verleden week vraagden zij nog eens, waar het nu op stond, en in den Raad steunde het anti-revolutionaire lid De Wilde die vraag. En ziet, het bleef ditmaal niat bij een hoog antwoord; de Burgemeester excuseerde zich met den omvang van het onderwerp, beloofde spoed en ... toezending van het rapport aan het bestuur der Vereeniging van Gemeente-werklieden. Zaterdag had de burgemeester een ! onderhoud met een deputatie uit het politie-korps, zeker geen revoluüamannen nóch onder socialistischen invloed, maar menschen, die ook wat haast hebben bij de lang beloofde reorganisatie. En ook de brandweer-vereeniging heeft zich nog eens lot den Raad gewend met zeer gemotiveerde grieven, o.a. ook over den kommandant, die hun vereeniging, dus hun organisatie, telkens neöecrt. Die brandweer-menschen zijn evenmin lawaaimakers of kwajongens ; zij oefenen hun taak steeds tot aller tevredenheid uit, en er liggen hier aan de Kerkhoflaan vier mannen van dat korps begraven, die gesneefd zijn bij het vervullen van een plicht, hun door dien kommandant opgelegd. Dat was bij den brand der broodfabriek in December 1898, en bij dienzelfden brand werkten waarschijnlijk met hetzelfde levensgevaar verscheidenen mede van de menschen, die nu door aaneensluiting en organisatie het maakt macht» in praktijk brengen, dat hen ook sterk maakt in de vervulling van hun beroep. De arbeider is zijn loon waardig; die wijsheid is ongeveer zoo oud als de historische wereld. Welnu, dat loon bestaat niet alleen in het noodzakelijk onderhoud, maar ook in de erkenning van zijn recht als mensch. Dit zij de grondslag van al wat er gedaan zal worden om de maatschappelijke mncliine weer een poos vlot te doen gaan. Zij, die in de huidige, bewegingen niets hebben vermogen te zien dan revolutiezucht en geest van verzet, zullen ook wel geschrikt zijn, toen de meerderheid onzer Haagsche raadsleden zoo ongehoorzaam bleken jegens Burgemeester en Wethouders van niet dadelijk ja te wiiUfti zeggen op het plan om voor 100.000 gulden een stuk grond te koopen voor een gymnasium, dat in het geheel f 208.000 zal moeten kosten. Men wilde bedenktijd, en de Wethouder had er niet tegen. Maar vóór 1 Maart moet het beslist zijn; misschien, dat dan heeren raadsleden ook wel gekalmeerd zijn en overtuigd, dat grond, welwillend door den grooten bouwgrond-exploitant Goekoop, altijd de goedkoopste is. Wat er staakt, natuurlijk niet het pretmaken in meer of minder deftigen vorm. Zaterdagavond hebben we een mooi Beethoven-concert gehad, onder leiding van den heer Viotta, die ons bij deze gelegenheid opnieuw heeft laten zien, welk een flink symfonie-orkest wij zouden kunnen hebben, als er maar plaats voor was. Maar die is er voorloopig nog niet, daar Scheveningen voor de eerstvolgende tien jaar nog is aanbesteed bij de Berlijners en 't Diligentiaconcert nog bij de Amsterdammers. Wij moeten als Hagenaar speciaal teren op de glorie van de kapel der Grenadiers en Jagers en kunnen, als het waar is, dat straks de heer Van 't Kruys met het Harmonie-orkest hier komt, — wat een mijner collega's wist te vertellen — niet de contra-beleefdheid hebben, een behoorlijk symfonie-orkest naar de Groninger tentoonstelling te zenden. Mogelijk wel een Ueberbrett'l. Want het wordt nu tijd, dat wij zelven zoon ding krijgen ; we hebben er nu lang genoeg naar gekeken om het na te doen. Heden (Zondag) hadden we dan eindelijk het Rotterdamsche hier, het zoogenaamde » Vrije Tooneel». Dit houdt het midden tusschen een Duitsch Ueberbrett'l en een Hollandsch voordrachtenavondje. De »vrijheid« bestaat hoofdzakelijk in het gebruik van zekere woorden en uitdrukkingen, welke men gewoonlijk niet bij een openbare voorstelling voor een net publiek bezigt En 'n beetje spottend met de officiêele dichters, moest toch hun werk hoofdzakelijk het succes maken. Overigens bestond de geestigheid hoofdzakelijk uit reproducties van »de Ware Jakob», waar de aardigheid hoofdzakelijk aan den buitenkant zit, in een raar rijmwoord of zoo iets. Dat is nog je ware niet; maar het is al heel wat gewonnen, dat jonge artisten althans weer pogingen doen om grappig en vroolijk en geestig te zijn. Moge het hun wel bekomen! Ze hebben zeker in den heer Specnhoff een goeden leider, en het aardige is, dat men hier het werk krijgt, gedeeltelijk, door de auteuren zelf. Den Haag moet nu ook eens aan den slag. Wij hebben hier vroeger zoolang den roem van geestigheid gehad, dat we ons niet mogen laten bluffen door het prozaïsche, centenlievende Rotterdam. Reinaert. --- Feuilleton. DE GOUVERNANTE. Naar het Duitsch. n Op een neveligen herfstnacht, het begon reeds schemeravond te worden, Ring Carmela verder, zat ik treurig op teen steen in de zuilengang bij het groote slot, je weet wel. — Ja, bij Christiansberg; zei Elisabeth. — Ik zat onder een lantaarn en telde {nijn geld. Het was zoo weinig, dat het bijna de moeite van thuisbrengen niet was, en toch had ik den geheelen dag slechts een enkel broodje gegeten. Toen kwamen er twee heeren voorbij, gehuld in ruime mantels. Ik hoorde hen Italiaansch spreken, daarom keek Jk op en toen bleef de oudste van de beide heeren voor mij staan. «Kom eens hier,» zeide hij tot zijn makker. «Zie die kleine bedelares eens; Veat donkere oogen! precies een Italiaansche !« De andere heer was jong; hij hield Voortdurend den mantel voor den mond, ook bij het spreken. >Dat meisje is stellig van Spaansche of Italiaansche afkomst», zeide hij. Ik bleef zitten en keek de heeren aan ïonder een woord te spreken. »Och kom,» zei de eerste -weer, »ik «n mfjn landgenooten beter. Als zij gene Italiaansche was, zou zij ons al teng om een aalmoes gevraagd hebben. Willen we eens wedden?» De weddenschap werd aangegaan. »Hoor eens,€ sprak de jongste, terwijl «*Ö een groot stuk zilvergeld uit zijn ?ak haalde. «Als je een Italiaansche dan krijg je dit.» È»Maar als je het niet bent, dan geef ik deze twee.» sprak de andere heer in n-t Italiaansch en daarna in gebroken °eensch. ~—• Ik stond op, nam zwijgend den j?aler uit de hand van den jongste en *?ilde weggaan, «Halt», riep de heer met de twee thalers en pakte mij bij den arm. Hij was uit zijn humeur, omdat hij de weddenschap verloren had. «Laat het kind toch gaan! Zij is een Italiaansche», mompelde de andere met zijn mantel voor den mond. «Ik heb al heel wat van dien verwenschten nevel ingeslikt.» «Als zij eene Italiaansche was, zou zij reeds lang mijn twee thalers genomen hebben en weggeloopen zijn. Ik ben vast overtuigd, dat hier haar vaderland is.» «Dat is niet waar!» riep ik. «Ikwou, dat ik eene Deensche was, dan zou ik nu mijn zieke moeder twee thalers hebben kunnen thuis brengen. Maar liegen doe ik niet om ze te krijgen!« Nu werden beiden heel vriendelijk. De jongste dacht volstrekt niet meer aan den nevel; hij nam den mantel voor zijn mond weg, en vroeg, wie ik was en waar mijn moeder woonde, en ik vertelde hem alles. De andere heer was ook zeer aangedaan. Hij draaide lang de twee thalers in zijn hand om, maar eindelijk zeidehij.dat zulk een goed meisje steeds hnlp in den nood zou vinden en hij stak de twee thalers weer in zijn zak. «Vandaag moeten |mij daar in den schouwburg zingen,» sprak de jongste, «maar wij zullen jon en je moeder spoedig komen bezoeken.» — Hij hield woord. Op zekeren avond kwam hij me halen om mee te gaan naarden schouwburg Onze buurvrouw had me de jurk van haar dochter geleend. Deze was mij veel te lang, ik trapte er op bij elke schrede, maar mijn vriend had een rijtuig, anders zou ik er zeker niet zonder een ongeluk gekomen zijn. H|j bracht. me boven in een kleine loge, en vertelde me, dat de opbrengst van dien avond voor mij en mijne moeder was. Hij het me ook zien hoe alle plaatsen bezet waren, en dat zelfs de koning en de koningin waren verschenen om de voorstelling bij te wonen. Met gevouwen handen zat ik en luisterde naar de ouverture. Nog nooit had ik zulke heerlijke muziek gehoord. Maar zelfs die muziek vergat ik, toen mijn vriend op het tooneel kwam, gekleed in een fluweelen jas en met een degen op zijde. Hij maakte een mooie dame het hof, maar die oudere heer, die op dien avond hem vergezelde, wilde de dame voor zich behouden. Hij sidderde van woede en zong zoo luid, dat hij er rood door werd in zijn gelaat. Ik was zeer bang, dat de oude heer hem de dame zou ontrooven; ik herianerde mij die twee thalers nog en wist,.hoe gaarne hij alles voor zich alleen had. Doch alles liep goed af en na afloop der voorstelling kwam mijn vriend bij me en bracht me een buidel met geld. Daarvan konden wij de terugreis naar Italië bekostigen. Mijn moeder was zoo gelukkig met dit vooruitzicht, dat zij het bed kon verlaten en weinige dagen later aanvaardden wij de reis. Haar ziekte werd onderweg erger; maar mijn moeder wilde de reis niet onderbreken; ze wilde zoo gaarne in Italië sterven, zei ze. Eindelijk bereikten wij Rome, maar zij was zoo zwak, dat zij dadelijk te bed moest gaan. Zij schreef een brief, die in de stad moest afgegeven worden, en den volgenden dag, terwijl zij sliep, kwam een schoone jonkman in de kamer, omhelsde mij en zeide, dat hij mijn broeder Rodolfo was. Hij had een engagement aan een kleinen schouwburg te Rome en verdiende zooveel dat hij er van leven kon. — Waarom had hij zijn moeder niet vroeger geholpen? vraagde Elisabeth. — Mijn moeder was niet de zijne. Rodolfo is tien jaar ouder dan ik, hij is mijn halfbroeder. — Is je vader dus twee maal gehuwd geweest ? — Ja. Rodolfo's moeder moet veel mooier geweest zijn dan de mijne, want ze heeft kunstenaars tot model gediend. In Rome kreeg ik kosteloos onderricht in den zang en werd mijn stem gevormd door een voortreffelijken onderwijzer. Dat was een groote troost voor mijn arme moeder. Haar oogen straalden van vreugde, toen zij voor'! de eerste maal haar kleine wildzang in fatsoenlijke kleeren met een rol muziek in de hand naar de zangschool zag gaan. Rodolfo is lichtzinnig, maar hij heelt een goed medelijdend hart; aan hem had mijne moeder het te danken, dat zij in haar laatste levensdagen minder zorgen had dan zij sedert vele jaren had gekend. Het overige is spoedig verteld. Ik was vlijtig, leerde vlug, trad met mijn zestiende jaar voor het eerst in het publiek op en werd toegejuicht. Sedert dien tijd heb ik mij geblanket, ik heb gezongen en het leven zoo luchtig opgenomen als het slechts mogelijk was. Daar heb je mijn geheele geschiedenis, Elisabeth! Mag ik nu die van jou hooren ? — Ik vrees, dat ik je zou vervelen, Carmela! Wat zou ik je ook moeten vertellen ? — Alles! antwoordde de signora, terwijl zij met de hand het blonde hoofd streelde van het jonge meisje, dat zich naar haar overboog. Wat ben je mooi! Je ziet er uit, of je geschapen bent om vertroeteld te worden ! Ik zou wel eens willen weten, wie daarmee begonnen is. Zeker niet die heks, die je in den Rozenburger slottuin aan de haren trok. — Ingeborg meen je, riep Elisabetn lachend uit. Ja, met die viel met te gekscheren, geloof dat maar zeker! — Dat weet ik! Ik zag, hoe zij aan je lange vlechten trok, toen je op je teenen gingt staan om mij dien halspanü om te hangen. Lang heb ik dien halsband bewaard, Elisabeth, nog lang nadat de glinsterende kastanjes verdroogd aan het snoer hingen. Eer ik er van scheidde, trok ik er een parel af en bewaarde die. Dikwijls heb ik die bekeken en dan herinnerde ik mij telkens het liefelijkste tooneel uit mijn kinderjaren. Maar... waarom begin je niet? Begin voor mijn part met Ingeborg, zeide zij glimlachende, doch met tranen in de oogen. ■ „ En Elisabeth begon. Ze vertelde alles wat ze nog wist van haar rustige kinderjaren, en deed dit met zulk een warmte van gevoel, dat die herinneringen daardoor nog aantrekkelijker werden. Toen sprak ze over haar verblijf ten huize van mevrouw Bergenau, over Laura, Fanny en Otto, maar Edgar noemde zij niet. De beide jonge meisjes zaten hand in hand. Carmela luisterde met aandacht, haar donkere oogen hingen aan Elisabeth's lippen. — Is dat alles? vroeg zij, toen deze zweeg. — Ja, antwoordde Elisabeth. — Vaarwel dan, riep Carmela uit, en opspringende stapte zij vlug naar de deur in de omheining. — Ga je nu al heen ? vroeg Elisabeth verwonderd. Wanneer kom je weer hier? — Nog slechts een enkele maal, en dan kom ik door de tninpoort aan den straatweg om mevrouw Bergenau mijn afscheidsbezoek te brengen. Dat bezoek geldt niet de gouvernante. — Wat heb ik je gedaan ? Ben je boos op me ? vroeg Elisabeth, terwijl Carmela met kracht den roesügen sleutel in het slot omdraaide. — Ja, riep ze. Ik houd niet van menschen, die zoo openhartig en rein schijnen, alsof men op den bodem hunner ziel kan lezen, en die toch vol huichelarij en valschheid zijn. — Ik heb geen enkel onwaar woord gezegd, Carmela. — Nu, dan is het goed. Op een anderen keer behoef ik dan geen inbraak te plegen om je te troosten riep de overmoedige Italiaansche. Mevrouw Bcrgenau is goed voor re, de jonge dames ook — en baron Edgar ken je zeker heelemaal niet, hè? — Wat bedoel je? vroeg Elisabeth blozend. — Ik bedoel, dat men zich niet behoeft te schamen, wanneer men een man liefheeft, maar dat men zich wel moet schamen, wanneer men liegt om die liefde te verbergen. Ik heb me zeker vergist, toen ik meende je onder een boom te zien zitten in een vertrouwelijk gesprek met dienzelfden baron Edgar, dien je vandaag niet schijnt te kennen. — Dat heb je heel goed gezien, Carmela, antwoordde Elisabeth kalm, maar dat gesprek leek me te onbeduidend om er over te spreken. Dat weet je toch zelf ook wel, als je ons gehoord hebt. — Ik luister geen gesprekken af. — Moet ik dan elk woord van dat gesprek voor je herhalen ? vroeg Elisabeth beschroomd, maar Carmela schudde ongeduldig het hoofd. — Carmela, riep Elisabeth plotseling, ik geloof, dat je eigenlijk ialoersch bent. — 1k... jaloersch! herhaalde de signora. Zij bloosde diep en keek Elisabeth toornig aan, maar deze beantwoordde haar hooze blikken met een glimlach. — En op wie? — Op mij natuurlijk, antwoordde Elisabeth. Beken het maar eerlijk, je kunt niet verdragen, dat ik met anderen spreek. Als door een wonder brachten deze woorden plotseling Carmela tot kalmte; bijna angstig keek zij Elisabeth aan als ware dit een kind, wiens vlekkelooze onschuld men niet mocht bezoedelen. — Je hebt gelijk. Elisabeth; ik heb je hartelijk lief, zeide zij ernstig. Ik heb je doen schrikken door mijn binnendringen als een ongetemd wild dier. De jonge leeuw, waarmee je vroeger gespeeld hebt, is opgegroeid en heeft een mooiere huid en gladdere manen, maar zijn aard is nog dezelfde van vroeger. Hier, neem mijn sleutel 1 Slnit de deur goed en werp den sleutel in het water. Ik kom nooit weer hierdoor om je te bezoeken. — Carmela! riep Elisabeth op smeekenden toon. — Dat heb ik wel verwacht, zei Carmela. Ik kende mijn weekhartige vriendin van vroeger en wist wel, dat ze niet zoo gemakkelijk iemand loslaat Daarom neem den slutel van mijn leeuwenkooi, en gebruik hem zoo dikwijls als je wil. En Elisabeth greep begeerig naar den verroesten sleutel. (Wordt vervolgd.) --- Kantongerecht te Appingedam. Veroordeeld: O. v. d. K., gedom. te Dordr., totf 1.50 boete of 1 dag hechtenis, wegens zonder vergunning van den burgemeester in de gemeente Delfzijl zijn beroep van liedjeszanger uitoefenen op den openbaren weg. K. v. d. S. te Schildwolde, tot f 2.50 boete of 1 dag hechtenis, wegens zonder vergunning van den burgemeester van Slochteren een openbare vermakelijkheid houden. H. B. te Spijk, tot f 1.50 boete of 1 dag hechtenis, wegens als bestuurder van eene hondenkar daarop zitten bij het doortrekken van de kom van een der dorpen in de gem. 't Zandt. A. G. te Delfzijl, tot f 5 boete of 2 dagen hechtenis, wegens na bezetten tijd bezoekers in huis hebben. E. F. H., D. R., R. J. R. en G. D. te eerste te Farmsum en de laatsten te Delfzijl, ieder tot f 1.50 boete of 1 dag hechtenis, wegens met elkander in verboden, tijd zich als bezoekers bevinden in een tapperij te Delfzijl. G. T. te Oosterwijtwerd, tot 2 maal f 1.50 boete of 2 maal 1 dag hechtenis, wegens de bermen van een kunstweg berijden, twee malen gepleegd. A. v. d. K. en G. W. te Slochteren, tot f 7.50 boete of S dagen hechtenis, wegens met elkander straatsschenderij plegen. B. B. te Schildwolde, tot f 3 boete of 2 dagen hechtenis, wegens op den openbaren weg een wapen bij zich hebben. T. Z. te Harkstede, tot f 5 boete of 2 dagen hechtenis, wegens jagen zonder de vereischte jachtacte. W. A. te Spijk, tot f 4 boete of 2 dagen hechtenis, met verbeurdverklaring van 2. aalfuiken of betaling der geschatte waarde ad f 3, subs. 1 dag hechtenis, wegens visschen zonder de vereischte acte. C. R. te Opwierde, tot f 2 boete of 2 dagen hechtenis, wegens rumoer maken. E. v. D. en E. N. te Helium en E. N. te Schildwolde, ieder tot f 2 boete of 2 dagen hechtenis, wegens alsvoren. C. A. IL, E. G. K., G. S., te Schildwolde en L. D. te Groningen, ieder tot f 3 boete of 2 dagen hechtenis, wegens alsvoren. R. B. te Korengast, tot f 2 boete of 2 dagen hechtenis en tot fl2 boete of 4 dagen hechtenis, wegens 1. rumoer maken en 2. een wapen bij zich hebben op een openbareu weg. L. G. te Appingedam, tot f 1.50 boete of 1 dag hechtenis, wegens op een der wegen binnen Appingedam plaats nemen op met honden bespannen rij- of voertuig. A. B. te Tjamsweer, tot fl5 boete ol 3 dagen hechtenis, F. S. te Tjamsweer, L. D. te Holwierde, J. B. te Slochteren, K. W. te Foxham, P. K. te Helium, J. H, D. te Zwolle, J, V. te Foxham, ieder tot f 2 boete of 2 dagen hechtenis, .1. B. te Uitwierde, tot f" 12 boete of 3 dagen hechtenis, en J. S. te Muntendam, tot f 2 boete of 2 dagen hechtenis, allen wegens openbare dronkenschap. P. v. B.en J. K.teLageland(Slochteren), ieder tot f 2 boete of 2 dagen hechtenis, wegens rumoermaken. H. V. te Zeerijp en L. B. te Bierurn, ieder tot f 2 boete of 1 dag hechtenis, H. IL te Farmsum en M. H. te Ten Post, icdertotfl boete of 2 dagen hechtenis, allen wegens overtreding der Leerplichtwet, terwijl M. B. te Ten Post en H. J. D., wed. B. B. te Delfzijl zijn ontslagen van rechtsvervolging. ---