Overzicht. Er zijn zenuwen noodig van meer dan gewone spanningssterkte om met droge oogen ♦ 1 wat we in hè* tweede blad onder ïf nieuws nit Rusland hebben ï'Sit Zoo iets verschrikkelijks al8 daar fPr vthaald, kent de historie niet. Het Ka bl sme zóo laag zóo verscbrikkoHjk dat Ss de best versneden pen niet in staat H 1 n om voldoende den afschuw uitte drukS der beschaafde wereld voor een Wina, dat zulk een bedrijf tolereert. «Europa kent Busland niet" zei de exminister-president Graaf Witte dezer dagen tot Jules Hedeman, don Rekenden redaotonr van de .Matin." En "?* » zXT ]and uft een economisch oogpunt daar het Sn kaPitea heeft . maar het kent het land volstrekt met uit een Psychologisch oogpunt. He komtdoordat Europa de Russische psychologie met kent, **t het den toestand bij ons zoo slecht be"ïïjirUi ii,*t Aldns graaf Witte, en hij heoft . natie ia geen Europees«he natie. Het Y0lk denkt en voelt anders dan 5® Komanen en Germanen. Het is een fNavisch ra« en dan nog zonder een verbeven historie en naar het schijnt ook zonder heldenidealen. Devoot bijgeloovig, ondorworpen, ongeleerd en onbeschaafd, dom en on2indeiyk, zonder behoeften E?n T°lk VaD V1t" een slavenziel. 6n' ▼")• ™aar nog met Zoo geheel iets ande Y0lkeren van West-Europa, dio pratftn_^nV0p h«u vrijheden en rechten £n $ geestelijk knechtschap der Ru8Sen verfoeien, gelijk zij het politieke knechtschap dezer natie reeds lang niet meer behoeven af te Bchudden, omdat zij er reeds sedert eeuwen niet meer onder zuchten. En wat is nu het gevolg van dat niet«eauen van den Russischen geest P Hoor Witte in zijn gesprek met Hedeman verder: «europa ziet daardoor govaar, waar geen °eVa.ar bestaat, daardoor ziet het niets, waar el gevaar is. Daarom geeft het zijn Vnipathie aan mannen of aan partijen die ®* kunnen ton uitvoer brengen wat zij doen of wat zij prediken. De gecMeJenis is daar om te bewijzen, dat het JJ??tate ongeluk dat een volk kan treffen . llJd komt, doordat groote denkbeelden in *J°ine hoofden opkomen. . »Om u een juist inzicht van den toestand de gdV011 's öet voldoende u te zeggen, dat öen he«|£be voor eenige dagen door gesprokenJaur6B m do Fransche Kamer uitbeschonwd J$, zokere Rnssische partijen denkbeelden', Uf.en wordeQ als reactionnaire Europa, maar k£°ed fJQ voor het oude niet voldoende gev!racht,S en volstrekt Russische partijen (g°e«d voor zekere Verbaasd willen doen B ,?eheele wereld , Witte slaat hier door. Tn. ..... hy' zegt, dat het een groot o*'9, J,U,8t a 9 f/roote denkbeelden in kleCföJ 1S aU maar hij vergeet dat de „"$; die de groote denkbeelden mCne *?nnon koesteren, ze met durfden of wilden "ften. Wat zou bijvoorbeeld met een Witte dlQ toch geen stumper is, zijn volk ten ?°gen hebben kunnen zijn, als hij niet ge°°pen had in het gareel der ambtelijke Als h\j zich vrij en frank fiad gesteld aan de spits der vooruit- Jfevende partijen en hen geleid had op •*eQ goeden weg. Dan ook waren zij benard gebleven voor oen doordraven tot 11 bet dolzinnige, dat hij nu met een beroep P Jaurès, den Franschen Bebel, veroordeelt. Maar Witto heeft niet gedurfd of gewild 8.j zoovolen met hom, die wel wisten, hoe dea Zoudcn nebben kunnen reformeeren, ho0»n het zolfde- Er was geen gezag, dat gez^elloudcn werd. er is nog geen ander dut'as ,dan v»ndcn knoet en den kogel en zal Ruslands ondergang zijn. Het is ons niet mogelijk om met "Witte medelijden te hebben. "Wel heeft hij gepoogd, dat op te wekken en Hedeman laat niet na hem als een gebroken man te schilderen: „Zijn haar en baard zijn bijna spierwit; hij lijdt physiek en moreel, en mager en uiterst vermoeid er uitziende, toont hij op zijn gelaat do sporen van de ontzaglijke overspanning en den vreeselijken angst dien hij heeft moeten doorstaan, toen hij gedurende zes maanden nacht en dag op de brug stond van de onde schuit die Russische regeering heet, en die moest sturen door de woelige wateren van Petersburg." Aldus Hedeman, maar zijn indruk was een secundaire. Herhaaldelijk had Witte gezegd: >.Ik vraag dat men mij met rugt late, gevermo met rUst en vermoeid, zéér kan ik me1?.,, e„ r_Bt noodiS' Met niets Dat 2óf rdlD' *at het °°k Zij" hem heeft vertrid -Wat mea Va-n om een nieuwe tit t 3 *)«•«»*» * zou worden, ligt te goed in toepassing te brengt van Tal e-rand, dat de menfeh de spraak beeft gekregen om zijn gedachten to verber gen. Dat bij veel houdt van den Tsaar en uiterst tevreden is over diens behandeling is ook al een betuiging, die ieder wel zal willen nemen met oen korreltje zout. Wat hij over Rusland zei, vertelden we boven. En nu moet men even lezen wat in ons buitenlandsch nieuws staat. --- Kameroverzicht. 's Gravenhage, 15 Juni. Heden nu eens geen Arbeidscontract, maar was het een Zeeuwsche zaak, welke den geheelen dag de Kamer bezighield. Een zaak voor oningewijden uiterst moeilijk om over te beslissen. De regeering stelt n.1. voor om f250000 subsidie te verleenen aan een combinatie van landbouw-specialiteiten, als tegemoetkoming in de kosten van het herstel en de bedijking van den len Bathpolder op het eiland Zuid-Beveland Bij den jongsten Zeeuwschen watersnood is deze polder naar men weet ondergeloopen en verkeeren de eigenaren van den polder in een toestand, dat zij finaneëel niet in staat zijn de kosten van herstel te betalen. Vandaar de 21/2 ton subsidie, waartoe ook de omstandigheid medegewerkt heeft dat door dezen polder de spoordijk loopt, welke van groot belang is voor het internationaal verkeer. Natuurlijk kan de regeering niet toelaten, dat deze spoordam wegslaat als in den a.s. herfst wederom de stormen opsteken en het land bedreigen. Zoo eenvoudig als dat lijkt is het evenwel niet. V™m verschillende zijden kwam heftige De heer Van Kol wees op de particulieren h1? hite9^n0^^WinS,tbejag, ,u" warePn Waarom' hun 1250.000 cadeau gedaan? Waarom niet zelt het werk uitgevoerd ? vroeg de groote waterstaatsman, Van Foreest. Waarom zoon haast? vroeg Hennequin, deze Zeeuw der Zeeuwen in de Kamer. Het landbouwbedrijf verloopt niet, zeide hij. Waarom hier een gevaarlijk precedent gesteld ? vroeg de gewezen minister van Waterstaat, Lely, die duchtte dat later andere polderbesturen zich in dergelijke gevallen op deze beslissing zouden beroepen. Wat hier voorgesteld werd ging dwars tegen onze Waterstaats wetgeving in. Maar tegen den minister Veegens, gesteund door de heeren Lucasse en Fruytier, legden de heeren het af. Z.Ex. was weder eens zoo gemoedelijk bazig, dat de Kamer er voortdurend schik in had. Een ware opfrissching deze Excellentie te hooren na de oraties van den praatgragen minister Van Raalte, professor Drucker's parlementairen alter ego. Stuk voor stuk werden de argumenten tegen bekeken en men zou zeggen in een hoekje gezet. Dat ging dat het een lust was. Er werd niet te duur gewerkt, de particulieren in quaestie waren niet op «winstbejag* uit, de Gedeputeerde Staten waren niet door de regeering op zijde geschoven, de veiligheid van «en spoordam was een nationaal belang, en zoo ging dat door. Altijd even gemoedelijk, maar ook even bazig, om it m,nister praat niet om te praten, maar onnocit- -a en ten slotte stak hij met de dat men °let weini8 den draak door te zeggen, gaten in geen noodig is. J sxoVh maar daarvoor specie aa?dfg,a^da^eddCen:isJUd"le ""T in veiligheid. a"rnieae >« de spoordam met coSt0rairvo^rr,dfKeZeminuisternietnetArbeidscontract voor de Kamer heeft verdedigd! Wat zou dat een tijd bespaard hebben! Dinsdag a.s. voortzetüng van het debat over deze polderquaestie. --- Tweede Kamer. ,.., B« J»* verdere debat over de rrjksbwirage voor de bedrjking van de Bathpolder etoot da heer De Waal Malefrjt zich aan tffl.*»*.>" toog van den heer Lely en deed nrj uiutomen, dat een van de voornaamste van de Wateretaatswet een alierzonderlingste toepassing heeft gevonden. , ,.t w- Minister Veegens, er op wijzende, dat baa delend optreden van de regeering J» strooming plicht was, wilde men w£ tot een belaiigruRe spoorwegverbinding met het w»o-a land verbroken zou worden, betoogde, oat aai het hervormen van den spoorwegdflK w" wering te groote kosten zijn verbonden, nat het te veel tijd zou vorderen en de exploita tie van den spoorweg zou belemnieren. Daarom werd naar een ander rien, n.1. de herstellingen te door gegadigden, onder Lang kon met dat middel niet nnen proden, want men had misschien *el » ran *jje cedeeren, maar met de papeT88sen .enin proceduies afkomstig kan men k«ö "bc gedijken stoppen. Niet met papieren I^injgter werkt worden maar met specie *c- nJip e betoogde, dat de gekozen vorm v yoorts meest doeltreffende en goedkoops** •„ n.i. de dat het speciale geval hier aan»»«»». bu;ten. bedreigde spoorwegverbinding van land, een omstandigheid is die alwu de wet toelaat. ffftT, den heer ion aanzien van het betoog ;a" 30 der Lely omtrent toepasselijkheid *K.,!Sr er zich ***£?*£**> verklaarde de Voorts betoogde Te mS*' dat da nadeelen van overneming van Bathpolder door den Staat grooter 2,uU««^Tm,. dan de voor- De Minister betoogde dat de speonlafe. die men de regeering sin * °fe0? L subsidie te wachten * de ten slotte fe De Minister waarschuw klassieke verwerping Men Senaat beraad. Ka*00** c" verloren." Men weet slaagde, ging Saguntum d n beland nog kan niet voor welke stormv»0" s komen Ie staan. Dinsdag 11 uur vo*»8?ms' . Pe afdeelingen der T**>de Kamer beno&m-? t?* .rapporteurs: Beaufort, Talma, Bos PtT>» -h?eren Lely'Jf het wetsontwerp tot en Jannmk, o.m. Groningen voor onteigening in de gefl^tuswhende Weseon verbindingskanaal <«*• de neeTen Doik. terhaven en het KoendieP Van Alphen en Plate, De Savornin hej. vnorstel Van Nispen tot Sevenaer>giug c s> tot wy. van de heer en Goeman &r van Orde der Kaziging van het R.egle&eD mer. --- Vrije liberalen. Naar men meldt, be. et p\aïlj een vergade>commissie van advies» j,jjeen te roepen, ten ring van geestverwanten ee„er nadere aaneeneinde de wenschelijkhe'ö jen, te overwegen, sluiting van de «vrije l'De --- Het Nut w„t i, m». , ; der Maatschappij tot Nut Het hoofdbestuur der kennis, dat, ter van het Algemeen breng fflr T H , ter vervanging van de nee* hem « Amsterdam, die voor de °P K racnte benoeming, ter vervang111» G Tat:;.„, uj? man, bedankt heeft en v'? d™ukke be,?&«ie zich verplicht ziet, met 1 Juli a. s. zUn ', door » hoofdbestuur te doen missie, samengesteld v°Se dubbe, « wet, zijn opgemaakt de voI„e tdure d w "• Vacature Krusernan, jegens het bedanken van mr. •>• ' 1,»» onenl».» "_•■ • Böutlingk, ambtenaar van het openl aar mini». terie bij net kantongerecht te Arnsterdam . 2, mr. G. den Tex. directeur van ae Bank te Amsterdam. # T r. .,. * Vacature Jannink: vo3,inspecteur der registratie en wit . *1ler der commissie, volgens art. 41 «r wet te Leiden, 2. J. van Loenen Martmet, en. predikant, voorganger der afd. Bussurn Ian dfen Nederlandschen Protestantenbond, redacteur Van ,De Hervorming», te Bussurn. De departementen z.jn aangeaooht uit elk dezer dubbeltallen een keuze te noen en daarvan, overeenkomstig art. 47 ai. 1 aer wet, vóór 20 Aug. e.k. bericht te zenden. --- Uit de dlamantlndustrie. In het jongste Weekblad van den A. N D B schrijft de heer Henn Polak het onderstaande naar aanleiding van het opzeggen van het collectieve contract door de A J v • ,De bij het contract betrokken bóndsleden zullen zich ongetwijfeld, na het vernemen van LieL „ f m de klassieke vraag hebben gesteld: wat nu? Of, en in welken zin zij haar beantwoord hebben, weet ik niet. Ik voor mij zal haar thans niet beantwoorden. De bondsraad moet zijn gedragslijn hebben vastg.-.,-teld, alsvorens openbare bespreking kan placls hebben. Tot het volgend nummer dus. fcn intusschen make men zich niet ongerust. Unze organisatie staat daar neg altijd als een waarborg tegen alle gebcurlijkheden.» --- De Carnegie-stichting. Overeenkomstig art. 3 van de statuten der Oarnegie stichting zijn door H. M. de Koningin tot bestuurders dier stichting herbenoemd: Jhr\ mr. A. P. C. Van Karnebeek, oud Minister van Buitenlandsche Zaken, lid van de Tweede ivamer der Staten-Generaal; tevens voorzitter; Jhr. m,.. A F De Savornin _ohman, oud-2 lnis*er van Binnenlandsche Zaken, lid van de Wh cK?rmer der Staten-Generaal; h t M- i Citters, secretaris-generaal van net Ministerie van Financiën, tevens secretarispenamgmeester. --- De Lustrumfeesten te Utrecht ...... ha_nas. dat Germanicus zal dragen op aen aag der rennen, is thans gereed gekomen, b i-i e.en getrouwe copie van het oorspronkelijke Augustus-harnas, in 1893 te Piperno opgegraven, thans in het Berlijnsche museum ; tot in de kleinste onderdeden zijn de figuren volkomen weergegeven, zelfs de Parth en Mars, de middenflguur, zijn, als in het oorspronkelijke meer afgewerkt en verzorgd, dan de daarboven geplaatste afbeelding van den Hemel en de beeitenjssen van Apollo en Diana aan de zijkanten en van de Aarde aan den onderkant. Het geheel is gedreven uit zwaar verguld messing. Ook de helm, uit hetzelfde metaal, is een prachtig stuk drijfwerk, aan de zijkanten bevinden zich griffioenen; de helmkam, gedragen door een sphynx, ls versierd met echle witte en groene struisveeren. Onder het harnas draagt Germanicus een karmozijnroode tunica: de scharlaken roode mantel is prachtig geborduurd met gouden eikelblarcn. Op de metalen beenstukken is een leeuwenkor.i geciseleerd ; het zwaard trekt door het prachtig gevest zeer de aandacht --- Tentoonstelling te Milaan. Ter ecleaenheid van de opening der Nederlandsche afdeeling Kunstnijverheid op de teuoonsféllim. te Milaan, heeft de Regeeringscomm's ans, de heer E. J. Scholten, als antwoTd op Zün telegram van dankbetuiging aan den minister van landbouw, nijverheid en handel, van dezen een telcgraphische sympathiebetuiging ontvangen met de werkzaamheden van het Nederlandsch comité. De minister sprak daarbij den wensch uit, dat de tentoonstelling de beste vruchten moge afwerpen voor de Nederlandsche industrie. --- Van oude Tijden. Bij de groote uitgravingen binnendijks langs de zeedijken van het waterschap te Oud-Vossemeer ten behoeve van de verzwaringen komen op enkele gedeelten menschelijke geraamten en doodsbeenderen te voorschijn. Men vermoedt dat dit overblijfselen zijn van gesneuvelde Spanjaarden, omdat ze gevonden worden inde nabijheid van het oude overzetveer _»„ V.. Botshoofd. Tijdens den 80 « , wilde Parma Bergen- bekgeren el beproefde een legerkorps onder Mo_Ußnv en Krach? doo'rw ï °P het de onder hPv_3™den',Wat door deStaatschen mPt rnrVn n g,raaf Van Solms werd belet, dS n°_ fUCCes\ dat 4°o Spanjaarden sneuvelde int J deze.Belegenheid werd aan Hollaere, uie later zoo beroemd werd door den zeeslag hï laak en wiens naam door Ambachtsneeren der Heerlijkheid Vossemeer werd verwonden in later eeuw aan een aldaar bedijkten polder, een oog uitgeschoten. Bevreesd voor mt,er. derSeü_ke aanslagen werden langs de geheele uitgestrektheid van Vossemeer wachten en schansen opgeworpen en hierdoor wordt verklaard, dat bij bedoelde vergravingen zooveel kanonkogels worden aangetroffen. --- De ontrouwe brievenbesteller Omtrent de huiszoeking bij een brievenbesteller te Haarlem, verneemt men nader, dat aan het postkantoor aldaar den laatsten tijd een drietal brieven van eenig belang waren zoekgeraakt, terwijl men er niet achter kon komen wie de schuldige was. Om nu te ontdekken, welke der bestellers zijn plicht niet in alle opzichten stipt vervulde, werden vanwege de directie van het postkantoor prentbriefkaarten verzonden, welke als onbestelbaar terug moesten komen. De kaarten, welke den bestelier B. v. H. uit het Schoterkwartier ter bestelling waren medegegeven, kwamen niet terug, waarna bij hem de huiszoeking door de justitie volgde. De vermiste brieven werden niet gevonden, maar wel ontdekt een groot aantal ansichtkaarten, welke aan andere personen dan den besteller waren geadresseerd. De man is voorloopig geschorst. --- De kunst van vertalen. Zooals te verwachten was, is bij het afdeelingsonderzoek over het wetsontwerp tot goedkeuring der internationale sanitaire overeenkomst, den 3en Dec. 1903 te Parijs tusschen Nederland en andere landen gesloten, ernstig geklaagd over het gemis van een Nederlandschen tekst. Bij voorkomende quarantaine achtten verscheidene leden voor Nederlandsche gezagvoerders in den vreemde en voor Nederlandsche consuls, de Nederlandsche interpretatie van de wet van meer belang dan elke andere. Vast staat, naar deze leden meenden, dat de fictie der wet, dat ieder burger geacht wordt haar te kennen, op deze wijze onhoudbaar wordt. De verklaring — de moeilijkheid van een juiste overzetting van verscheidene technische termen, woorden van collectieve beteekenis, enz. — voor het gemis van een Nederlandschen tekst had vele leden len zeerste ontstemd. Men verklaarde die bewering niet te begrijpen en vroeg of aan het departement geen ambtenaren beschikbaar zijn, aan wie dit werk kan worden opgedragen. Zoo neen, dan had bijtijds in die leemte moeten zijn voorzien door aanstelling van nieuwe, voor die taak wel berekend, of had elders hulp moeten zijn gezocht Zelfs een vertaling, die niet onberispelijk zou zijn te achten, ware toch te verkiezen geweest boven het ganschelijk ontbreken van eene overzetting. Dit laatste standpunt is, naar men opmerkte, wel eerder door het departement van Buitenl. Zaken ingenomen; verschillende, van dat departement afkomstige vertalingen, zijn immers van het volmaakte ver verwijderd. Sommige leden meenden een getuigschrift van onmacht, zooals de regeering aan onze taal gelieft toe te kennen, niet te mogen aanvaarden en wezen op den bedroevenden indruk, dien zulk een verklaring buitenslands moet maken. Andere leden, die 't bovenstaande niet van overdrijving vrij achtten, drongen er alsnog op aan dat de regeering een vertaling zou overleggen. Overigens gaven vele leden hun ingenomenheid met het ontwerp te kennen. --- De aanvaring der „Plet Hein”. We lazen in een Amsterdamsen blad nog een verhaal van de redding der opvarenden van de »Meuse<, die door de «Piet Heint in groi1,d ,8evaren is. Het was de scheepsdokter, die het vertelde. zo° 2ei h«". >van de aanvaring wlr i'jd,Dlels' niets dan 't woelende s^ond''nflinke%ee006SaaDde g°lVeD' Wanl ** h»^00'n h°Pel°os idee was't, dat daar om ie koCn doen"Sdate\ Vperdronk,*n. ™»r je'nleU JS Kon aoen, dat t een verademing was toen nlotne ngNu hT.zoflc^a hefonne'nTschinen. Nu had je licht, nu kon je handelen wr«UhU f8 »JG °°> de rommel bovenkomen: hnnri10" tonnetJes' haaltjes, sloepen, en Sm huif §enen'diC ronddrevèB> schreeuwen >'n Ontzettend gehoor was dat Ze e veel detQ "i? hard' daarvoor hadden ze vrelseL l" blnnengekregen - 't was een H.' ke,mend Bejammer, telkens overstemd door het geruisch van 't water, 't gieren van den wind door het want, en 't lawaai fiii onsLaan boord. Met het vreemde van dat iene licht, dat een klein stukje van de blauwe, woelende zee bescheen, was 't een toestand, u»e me nooit uit het geheugen zal gaan.:. • Maar bij ons waren de mannetjes bij de hand 1 Drommels, wat hadden ze gauw die sloepen gestreken, en in minder dan geen tijd waren degenen die het dichtst bij stonden er in en roeiden ze tegen de hooge golven op. Dat was werken! Ze roeiden zich lam, en nog schoten ze haast niet op. Als ze vlak bij een drenkeling waren, je zou op een afstand gezegd hebben, geen tien meter er vandaan, "dan duurde 't nog wel een kwartier voor ze hem binnen hadden, want waren ze even mis, dan kwam er weer een golf. die ze terug sloeg... Je moet er niet klein over denken, zoo'n drenkeling op te pikken in volle zee, als 't water zoo hoog gaat! »Om twaalf uur was 't gebeurd, en om kwart voor één kregen we pas den eersten gcredda aan boord. Veel langer bad 't bij de meesten niet moeten duren; ze waren heelemaal machteloos van de kou, en vielen als een zak neer waar je ze neerzette Dadelijk liet ik ze naar den ziekenboeg brengen, waar ze uitgekleed en afgedroogd en gewreven werden, en toen met goed van het slagverband aan naar de kombuis, om ze te warmen, met flink wat port om van binnen te helpen. Toen knapten ze al gauw weer wat op. >De kapitein was al dood, toen hij aan boord gebracht werd, waarschijnlijk al eerder, want hij hing slap over den rand van een half volgeloopon sloep toen ze hem oppikten. Anderhalf uur lang zijn we aan het werk geweest om te trachten hem weer op te wekken, maar 't hielp niet meer... >Van de levenden was de bootsman er hel ergst aau toe. Iets ingeven konden we hem niet, want hij zat vol water, 't schuim stond op zijn mond. Met vijf spuitjes kamferether heb ik hem opgewekt en toen klaagde hij maar over de kou. Zijn voeten en zijn beenen hadden we heelemaal omringd met warme kruiken en nog klaagde hij aldoor maar over zijn koude voeten, 't Was of er geen warmte meer in hem te krijgen was ... «Maar wat mij het meest van alles getroffen heeft is de snelheid, waarmee alles aan boord te hulp kwam. Onder gewone omstandigheden kan 't strijken van een sloep wel eens wat lamlendig gaan, maar nu vloog alles en in een rogenblik waren ze te water, niettegenstaande de hooge zee die er stond, 't Was een wedstrijd, wie er 't eerst in zou zijn, en toch was 't een gevaarlijk baantje en hard werk in die sloepen. Dat er met dat geweld van de zee niet meer ongelukken zijn gebeurd vernaast me eigenlijk. Slechts een paar ontvellingen kwamen voor. «Allemaal waren ze diep onder den indruk. Zoo'n kleine leerjongen, n echte straatjongen anders, hing ook mee over de verschansing en zei maar «O, o, wat 'n ongeluk toch!» 'k Denk dat-ie ook bang was voor z'n maats daar in de booten... «ïoi zes uur zijn we blijven rondvaren, in de hoop nog iemand te vinden, maar we * hebben niemand meer gezien, levend noch dood. Trouwens, we zouden togn toch maar alleen meer dooden gevonden hebben. Als er nog meer hebben rongezwalkt daar in den nacht, die door de mannen in de booten niet zijn opgevisebt, — en daar vrees ik voor — dan hebben ze 't toch niet lang meer kunnen uithouden...« ---