Verhurio? - Grasffewas. Otih nadere goedkeuring zal bij PCod worden verhuurd: Op Dinsdag _i Maart a.s-, I l>KTon''s 7 uur' b'J den heer A* VAN lürf TI-2N te Oosterhoogebrug, voor den IJ(l van één jaar : ji/?' dc Glooiingen van het kanaal ■..'.nschoterdiep—Hoornschediep en het 'bclircch. ; |J?or den tijd van driejaren: de (■'-ken van het Eemskanaal van .p«'m;e/i—het Slochterdiep, zoomede het Visrecht. Op Woensdag 2_ Maarl a.s,, !*m' 11 uur, bij den heer KRAAIMA te *PPingcdam: * vo0r clea tijd V-an twee jaren: het E_l as_ewa* van een pand Zeedijk |jegen tusschen de buitensluis van het J*_..skanaal en dc sluis van Duurswold, aab'J Delfzijl; l>»*i0r clcn '''d van driejaren: dc i 'Jken, enz., van het Eemskanaal van /UR 'J-Delfzijl, eenig Riet-rewas in hermslooten, zoomede het Visch**cl»t; de ..frnien van den prov. weg van PP'ngcdam naar Noordbroek; tr. ,',m- 5 uur, bij den heer D. DERTIEN te Woltersum: |)ï?°r den tijd van drie jaren: dc hetlX n' enz' van het Eemskanaal van I ~„ brug 9 en eenig Kietf *V»as, zoomede het Visehrecht. ■_. dijken enz., in perceelen als ge\ °°nlijk. Gbomxce.v, 13 Maart 1005. De hoofdingenieur: VAN ELZELINGEN. --- Overzicht, —*e oorlog in het Oosten. oerige verhalen over den vreese"Jken terugtocht der Russen blijven ,°8 uit. Het schijnt dat de correspon■ iten bijna niet bij de telegraaf kunnen omdat er te veel officieel nieuws ■ °et worden geseind. Overigens zal jj ' uitblijven van nadere bijzonderöen ook wel voor een deel moeten fin toegeschreven aan de verwar-8 waarin ook de telegraafdienst is ""iohalit* moeten dus dc lezers die Vq,.. hebben gespitst op lange verhalen , 'jzingwekkende gebeurtenissen voor- In. *)lg nog oVerlateQ aan de kracht van Zaln,fantasie, die echter wel aan't werk de C.V.nnen gaan bij het vernemen van enters, die tot op dit oogenblik ter *er beschikking staan. ..J'Vant die; cijfers, koud en dor als J'Crs zijn, spreken meer dan verhalen y?.Q ooggetuigen zouden kunnen doen. tIJ zullen blijven om aan het nageslacht j Eeggen hoe verschrikkelijk de nederig is geweest, dien Koeropatkin leed. r>'steravond begonnen de nadere bes 0a ca hoe daar orde in moet komen lerügt e£a raadsel. Dat er op dezen 'e ife°c.ht veel geleden zal worden is «ea b°riJPen voor ieder, die wel eens CtergelinUriJving heeft gelezen van een öeQis oorlogsfeit, zooals de geschie(lo n.dee*Vwel ni-t veel, maar toch vol- Vo°rstf.ii- eft oPgeleverd, om zich een voór * te kunnen maken. tf eiBenl'Jke8enl'Jke terugtocht begon, ebben °patkin nog gelegenheid te Be,vondr»BeVOnden om zÜn -'eken en 111 _an<, ,weg te zenden. Hij meldde B» dat van 28 Februari tot 11 Maart nog 46391 gewonden naar het Noorden zijn gezonden. Natuurlijk hebben de Japanners ook geleden, maar de overwinning wordt den prijs waard geacht. Oyama schat zijn verliezen op 41000 man! Hoe het nu eigenlijk op dit oogenblik er voorstaat, laat zich nog moeilijk met juistheid zeggen. Het overschot van het Russische leger is de Hoenho over. Verband schijnt er niet veel meer in te zijn, zoodat de Russen in verschillende kolonnes naar het Noorden trekken op den voet gevolgd door de Japanners. Koeropatkin is er,volgens een bericht I aan den Tsaar, in geslaagd om een (stelling ten Westen van Tiëlingeenigen [tijd bezet te huuden, waardoor hij zijn rechtervleugel wat bijeen wist te krijgen De heuvels bij de Sjaho hebben de Japanners nog eenigen tijd tegen gehouden, maar de Hoenho was passabel omdat zij toegevroren lag. De oostelijke vleugel is echter niet zoo gelukkig geweest om zich bij het hoofdleger te kunnen voegen. Daar schijnt het aan Koeroki gelukt te zijn om door de Russen heen te dringen en een deel van het leger ten Noordoosten van Foesjan terug te dringen. Of daar nog veel krijgsgevangen zullen worden gemaakt is nog niet bekend, maar kan op goede gronden worden vermoed. De eigenlijke omsiDgeling der Russen is echter blijkbaar verijdeld. Volgens een telegam, dat ons juist gebracht wordt, staat Koeropatkin weer in verbinding met Petersburg vanuitTieling. Toch is het gevaar nog niet geweken, want Nogi rukt langs hem op en de doorgebroken Japanners uit het Oosten schieten hem aanhoudend aan de oostzijde. Ol' hij zich dus bij Tiëling nog zal kunnen handhaven is nog de groote vraag. Uit alles blijkt echter wel, dat met dit leger niets meer uit te richten zal zijn. Na dezen nederlaag is het niet meer tegen Oyama opgewassen en de Russen zullen Mandsjoerije moeten prijsgeven. De minister van oorlog in Tokio heeft dan ook al gezegd dat Oyama nu moest voortrukken tot Charbin om daar Koeropatkin den laatsten slag toe te brengen. Wat de verschillende vredesgeruchten betreft, die zijn al weer van de baan. Wel heeft de geheele Europeesche pers een oogenblik gemeend dat de kans nu groot is, maar de verzekeringen van Russische diplomaten zijn op dit punt zoo pertinent mogelijk in tegenspraak hiermede. Zoo is het Petersburgsche telegraaf, agentschap gemachtigd stellig te verklaren, dat alle berichten over plannen van de Russische regeering omtrent vredesonderhandelingen volkomen ongegrond zijn. Al die berichten komen niet, en kunnen niet voortkomen, uit goed ingelichte Russische bronnen, maar het zijn slechts vermoedens van krantencorrespondenten oi zij stammen uit Japansche bronnen. Het telegraafagent- schap verneemt, dat Japan tegenwoordig met Engelsche en Amerikaansche bankiers onderhandelt over een leening. Bovendien is de Japansche regeering in besprek over een nieuwe leening van honderd millioen jen met de Standard Oil Company, met onderpand van het naphtagebied in het Noorden van Japan. De bij deze zaken belanghebbende partijen geven voedsel aan de geruchten van vrede, om het welslagen van de leeningen in de hand te werken, door de vrees te verdrijven, die er wegens den onzekeren toestand bestaat omtrent den duur van den oorlog. Deze Russische lezing zal wel de juiste zijn, want in het verspreiden van onware berichten, zijn de beursspeculanten dikwijls de schuldigen. --- BUITENLAND. Duitschland. Het ontwerp tot wijziging der mijnwet, dat bij den Pruisischen Landdag is ingediend, wordt door dr. Jastrow in de «Arbeitsmarktcorr.» besproken. Hij vindt er eenige belangrijke gebreken in. Allereerst, dat de arbeidscommissies, welke in mijnen met meer dan 100 man verplicht worden gesteld, alleen raad en inlichting zullen kunnen geven, terwijl de mijnbesturen de volle vrijheid behouden om over alle maatregelen te besluiten. Vervolgens acht hij het niet goed, dat er een bepaling omtrent den duur van den werkdag is gemaakt alleen voor mijnen, waar op meer dan de helft der in exploitatie zijnde afdeelingen meer dan 22 gr. Celcius warmte heerscht. Dat is wel de allerongelukkigste bcpaliDg uit het heele ontwerp, zegt dr. Jastrow. Het zou uit een gezondheidsoogpunt natuurlijk 't beste zijn, wanneer de arbeidsduur op de verschillende punten telkens naar de hoogte der temperatuur werd geregeld, maar dit zou practisch niet uitvoerbaar zijn. Maar nog ernstiger bedenkingen zijn er in te brengen tegen dc vrijheid, welke de mijndirecties hebben om eventueel een verkorting van den arbeidsduur in te voeren of niet. Ook worden die mijnen in zoover benadeeld, waarin veel koele gedeelten voorkomen, daar bij deze de verkorte werkdag voor alle mijnwerkers geldt. Het »Berl. Tagebl.* vindt het niet goed, dat het ontwerp, wat den gemiddelden werktijd betreft, alleen rekening houdt met de arbeiders in de steenkolenmijnen, terwijl een regeling van andere mijnen niet minder noodzakelijk is. Bovendien bevat het ontwerp geen enkele strafbepaling tegen de raijnbezitters, die tegen de bepalingen der wet handelen. Er staat wel, dat bij het vullen der wagens de arbeidscommissie of een bemiddelaar moet worden gehoord, maar als dat niet gebeurt, bepaalt het ontwerp niet, wat er dan moet gebeuren. Het blad verwacht, dat de mijneigenaars een zeer ruim gebruik van deze leemte zullen maken, als er niet bijtijds in wordt voorzien. --- Frankrijk. De berichten omtrent verschrikkelijke gruwelen, welke door Fransche ambtenaren in de Fransche Congo zouden zijn gepleegd, hebben de regeering er toe gebracht, dat ze zich voornam een commissie van onderzoek in te stellen, aan het hoofd waarvan de bekende reiziger Brazza zou staan. De leden dier commissie zijn thans benoemd en de taak welke ze hebben te vervullen, is nauwkeurig omschreven. Terwijl aan sommige hunner een bepaald terrein van onderzoek is aangewezen, hebben andere opdracht ontvangen, om in naburige landen een onderzoek in te stellen om zoodoende maatregelen te vinden, welke verbetering kunnen aanbrengen. Twee der commissieleden vertrekken overmorgen, de andere gaan in 't laatst der maand. In het belang der zwarte bevolking is het zeker te wenschen, dat ze hun laak zoo ernstig mogelijk opvatten en niet schromen den vinger te leggen op de wonde plekken. Nu de Russen in den oorlog zoo ongelukkig zijn, zou het wel eenigszins begrijpelijk zijn, wanneer zich in Frankrijk stemmen verhieven tegen het voortbestaan der alliantie met het rijk van den tsaar. Immers, bij de meeste menschen speelt het eigenbelang een groote rol en wanneer men van iemand geen diensten meer meent te kunnen verwachten, is men dikwijls ook niet meer gesteld op zijn vriendschap. Totnogtoe hoort men ecter bedoelde stemmen nog met veel. Elders echter bemoeit men zioh reeds met de zaak en een Duitsch blad oordeelt, dat Ruslands tegenspoed tot ontbinding der alliantie zal moeten leiden. Het blad verwacht, dat er na den oorlog een geheel nieuwe groepeering van de Europeesche mogendheden zal komen. Deze laatste gedachte is reeds vaker uitgesproken. De overeenkomsltusschen Frankrijk en Engeland heeft de betrekking tusschen deze beide mogendheden aanmerkelijk verbeterd, zal men met evenveel recht kunnen beweren als het tegengestelde, dat dc overeenkomst een gevolg is van de betere verstandhouding. In Duitschland hopen velen, dat men in weerwil der ophitserijen van enkele Engelsche bladen met de »Times« aan het hoofd, toch langzamerhand in een zeer vriendschappelijke verhouding tot Engeland zal komen te staan. Misschien was daardoor dan ook demogelijkheid geschapen van meer toenadering der Fransche Republiek, waar nog slechts bij een klein gedeelte der bevolking de revanche-idee voortleeft, tot haar oostelijken buurman. Zoo zouden dan reeds vier groote mogendheden als goede vrienden met elkander kunnen leven. En er behoefde maar weinig meer te geschieden om geheel West-Europa in vriendschap te vereenigen, 't Idee is schoon, maar de verwezenlijking ervan zal zeker nog heel wat moeite kosten! --- Rusland. Naar aanleiding der jongste gebeurtenissen in Mandschoerije schrijft de Petersburger correspondent van het »Berl. TageblatU: Sedert ik acht dagen geleden kon berichten over de gevaarlijke en wanhopige positie van Koeropatkin, heeft de Russische censuur meesterlijk de kunst verstaan, om geheel Rusland omtrent den waren toestand opzettelijk te bedriegen en te beliegen. Overal heerscht dezelfde willekeur, hetzelfde bemantelingssysteem van een verrotte bureaucratie. Wie thans nog gelooft, dat Rusland een autocratische Staat is, verkeert in een dwaling. Rusland is sedert de laatste acht jaren een oligarchi, waarin ambtenaren regeeren, ambtenaren oorlog voeren, ambtenaren het volk naar de revolutie drijven. Elke tegemoetkoming van den monarch wordt door hen, de ambtenaren, krachteloos gemaakt om den bestaanden sleur zoo lang mogelijk te handhaven. Wat heeft Witte niet van de oekase van 24 December gemaakt! Een reeks van commissies, welke haarwerkzaamheden jaren zullen rekken. Hij heeft zich zoo weinig berekend getoond voor de hem opgedragen taak, dat zijn naam als staatsman thans niet meer waard is dan zijn naam als minister van financiën, welke hij door een gewillige buitenlandsche pers jarenlang kunstmatig heeft weten op te houden. Als ,deze innerlijke misstanden en gebreken, waarbij nog een ernstige boerenopstand komt, treden op het oogenblik, dat Rusland nieuwe nederlagen lijdt en Koeropatkins leger in twee deelen uit elkaar is gejaagd, bijzonder sterk op den voorgrond. Wat helpt het, dat de >Nowoje Wremja» het Russische volk tot bezonnenheid en gemeenschappelijken vruchtbaren arbeid aanspoort, omdat de oorlog tot een einde moet worden gebracht, dat ze de stakende arbeiders opwekt om weer aan't werk te gaan, wijl het Russische leger patronen en kanonnen noodig heeft, dat ze de nederlaag als een beschikking van het noodlot voorstelt? Het geknevelde volk rukt aan zijn ketenen en wil van de machteloosheid der ambtenaarsregeering 'gebruik maken als van den begeerden weg naar de vrijheid. Openhartig verklaart de »Rusz», dat niet dc stoel, waarop hij als minister van oorlog heeft gezeten, maar de. totale ongeschiktheid van Koeropatkin de schuld is van de nieuwe nederlaag. Rusland, zegt het blad, moet het vreezelijke >Memento mori!« uit het Verre Oosten ter harte nemen en met het bijeenroepen eener volksvertegenwoordiging niet meer dralen. De indruk, welken het bericht omtrent de nieuwe nederlaag hier maakte, aldus eindiotde correspondent, is verschillend. Het volk is in zekeren zin onverschillig geworden ten opzichte van den oorlog, het verwachtte niets anders dan een nederlaag. De regeering was sedert acht dagen op een catastrophe voorbereid, alleen het volk verkeerde nog in 't onzekere. De gevolgen der nederlaag zullen niet uitblijven. De gisting, welke onder alle standen is ontstaan, zal nog toenemen, als ook die kringen, welke tot dusver buiten de beweging stonden, op een werkelijke oplossing van het maatschappelijke vraagstuk aandringen en van hun kant in den loop der gebeurtenissen ingrijpen. Omtrent de dvnamiet-ontploffing in het hotel «Bristoh wordt nog gemeld, dat ze op de tweede verdieping plaats had en daar, maar ook op andere verdiepingen aanmerkelijke schade veroorzaakte. De politie meent op het spoor te zijn van een beraamden aanslag. Verder wordt medegedeeld, dat de kamer, waar de ontploifing plaats had, door een Engelsch ingenieur werd bewoond, die voorgaf de Russische regeering ontplofbare stoffen te willen ver- Behaive deze werkelijke of vermeende Engelschman, die met de dame, welke hij bij zich had, werd gedood, zijn in dé kamer naast die, waar de explosie plaats had, twee dames zoo zwaar getroffen door stukken steen, dat beiden 'n bedenkelijken toestand naai het hospitaal moesten worden vervoerd. Twee studenten en een soldaat, die passeerden, werden door den luchtdruk ter aarde geworpen. Van den bommenmaker vond men slechts één gaaf been; voor de rest was de man totaal aan flarden en stukjes geslagen. Wat hij uit kwam voeren laat zich gemakkelijk raden, maar wie en wat hij was weet men nog niet. Zijn pas stond ten name Mac Culloch; hij sprak echter gebrekkig Engelsch, doch goed Fransch en Duitsch. Men denkt, dat hij een uit Engeland overgekomen revolutionair was. --- Znid-Atrika. In de rede waarmede Sir W. Hely- Hutchinson Zaterdag het Kaapsche parlement opende, zeide hij, dat alle gevangenen, die nog opgesloten waren in verband met den laatsten opstand, in vrijheid zouden worden gesteld en dat er geen nieuwe vervolgingen op touw zouden worden gezet. De Kapenaars, die de -wijk hebben genomen naar Duitsch gebied, kunnen dus terugkeeren. Verder zal vergunning worden verleend, tot het dragen van wapens, onverschillig of de Kapenaars, die de vergunning aanvragen, al dan niet hebben meegevochten. Zoo langzamerhand komt dus alles weer in orde in de Kaapkolonie. Nu, 't begint ook tijd te worden, dunkt ons. --- BINNENLAND. Kamerverkiezingen. De heer Goeman Borgesius heeft de candidatuur in Enkhuizen aanvaard. Dit district wordt thans vertegenwoordigd door den heer N. Sluys (anti-rev.) Mr. P. van Alphen, kantonrechter te Hulst, die van vrijzinnig katholieke zijde candidaat voor de Tweede Kamer zou worden gesteld in het district Hontenisse, heeft voor deze candidatuur bedankt. Volgens het »Vad.« moet het bericht, dat het hoofdbestuur van den Vrijz.- Dem. Bond besloten heelt om bij de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer in districten, waar zg. oudliberalen aftreden, tegencandidaten te stellen, — aldus gelezen worden, »dat men alleen in die districten, waar verondersteld wordt, dat geen lid der rechterzijde het bij eerste stemming reeds van den aftredenden oud liberaal kan winnen, een vrijzinnig democraat candidaat zal stellen.* >Zoo kan blijken, — zegt het blad — wie van dc twee fracties in het district dc meeste stemmen achter zich heeft en bij de herstemming zal dan natuurlijk in ieder geval de candidaat der linkerzijde gesteund worden tegenover den clericaal « Het hoofdbestuur van den Vrijz.- Democr. Bond is thans samengesteld als volgt: mr. H. P. Marchant, voorz,. mr. S. J. L. van Aalten, onder-voorzitter, U. G. Schilthuis Jz., penningmeester, mr. Z. van den Bergh, P. W. J. van Hassel, P. Hofstra, Th. M. Ketelaar, mr. J. Limburg, Herman Snijders, mevr. W. Wijnaendts Francken-Dyserinck, C. A. Zelvelder, J. Zijlstra Hz, en dr. D. van Embden, secretaris. Waar blijft do Mem. v. Antvr.i Het > Vaderland» wijst er op dat het voorl. verslag over het wetsontwerp tot wijziging der pcrsoneele belasting reeds dateert van 23 April 1901 en het vraagt dan: Waar blijft toch de Memorie van Antwoord op dit betrekkelijk eenvoudig ontwerp, waarvan een gunstig voorloopig verslag verscheen en dat o.m. strekt tot opruiming van den impopulairen grondslag haardsteden (van welks bestaan tallooze overtredingen het gevolg zijn) en daarom alleen reeds verdiende te zijn wet geworden. Zóó tijdroovend kan die memorie toch niet zijn, dat nu al een klein jaar met haar redactie gemoeid is, terwijl de Memorie van Antwoord op de groote wet van 1896 aan Minister Sprenger van Eik slechts twee maanden kostte. --- Tosren de schoolvret-noveile. Volgens «Volksonderwijs», heeft het hoofdbestuur der vereeniging van dien naam, een bijeenkomst gehad met de gedelegeerden van de hoofdbesturen der navolgende onderwijzersverecnigingen in ons land: het Ned. Onderw.- Genootschap, den Bond van Ned. Onderwijzers, de Vereeniging van hoofden van scholen in Nederland en het Landelijk Onderwijscomité. Eenstemmig is in die bijeenkomst besloten aan den vooravond van de eindstemming in de Tweede Kamer over de schoolwet-novelle eene gemeenschappelijke betooging in den Haag te houden. Een groote vergadering zal worden belegd, waarin nog eenmaal de beteekenis van het ingediende wetsontwerp, zoowel van een onderwijskundig als van een staatkundig standpunt bezien, in het licht zal gesteld worden. De aangesloten hoofdbesturen zullen hunne afdeelingen in alle deelen van het land krachtig opwekken, gedelegeerden naar die meeting te zenden. --- Vier meuschen vergiftigd Te Rotterdam zijn door vergiftigiug twee huisgezinnen in diepen rouw gedompeld. Het stoomschip «Bezoekic van de Rotterdamsche Lloyd, dat te Rotterdam is aangekomen, heeft onder zijn lading verschillende soorten van boonen medegebracht. Daarvan nam de bootwerker S. Baris. die aan boord werkzaam was, een partijtje bruine boonen mede naar zijne woning in deGouwstraat. Zaterdagmiddag deelde hij hiervan aan zijn buurman, den bootwerker J. v. Oostende, voor eigen gebruik mede, waarop in het gezin van v. O. de boonen door de vrouw gekookt en nog denzelfden middag, behalve door den man en een kind, genuttigd werden. De vrouw en zes kinderen aten er met smaak van. Zoo ging het ook in het gezin van den bootwerker v. 8., die de boonen van boord medenam. Een paar uur later vertoonden zich bij allen, die van de boonen aten, verschijnselen van verëiftiging, met braken gepaard gaande, lic lieden, vooral de kinderen, werden zoo ernstig ongesteld, dat onmiddellijk geneeskundige hulp noodzakelijk was. Eenige slachtoffers zouden echter worden gevraagd. Allereerst, kort na middernacht, bezweek namelijk de bootwerker S. Baris, die de boonen van het stoomschip »Bezoeki« medebracht en ten geschenke gaf, na een verschrikkelijk lijden, Hij laat een vrouw en eenige kinderen na. Daarna stierven na eenige uren van ontzettend lijden in het gezin van den bootwerker J. van Oostende, die zelf van dit maal niets nuttigde, zijn drie zoontjes Johannes Cornelis, oud 10 jaar, Hendrik Pieter, oud 4 jaar, en Jacob, oud 3 jaar. De vrouw en nog drie andere kinderen uit dit zwaar beproefde gezin, waren gisteren nog niet alle gevaar te boven. , Terwijl de commissaris van politie, de heei B. van der Veen, ijlings de uitgebreidst mogelijke maatregelen heeft genomen, om verdere onheilen te voorkomen, zijn door een inspecteur van politie in beslag genomen een restant van deze dood en verderf aanbrengende boonen, braaksel, vet, azijn enz. Een en ander zal ter beschikking van den gemeente-scheikundige, dr. A. Lam, gesteld worden om nauwkeurig onderzocht te worden. Voorts tracht men van wege de politie zooveel mogelijk ruchtbaarheid van het voorgevallene te geven, opdat, indien er nog meer lieden mochten zijn, die van dit gevaarlijk opveegsel mede naar huis hebben genomen, deze gewaarschuwd zijn. In Charlois, waar de in rouw gedompelde gezinnen wonen, is men vol over het voorgevallene. Nader blijkt dat deze boonen zijn zoogenaamde kratok-boonen, niet alleen voor menschen, maar ook voor dieren gevaarlijk. Van deze laatste zouden er ook reeds enkele gestorven zijn door het gebruik er van, gelijk een door de politie, die gisteren den ganschen dag doende was om een ieder tot de grootst mogelijke voorzichtigheid tan te sporen, ter oore kwam. --- Om aan den kost te komen. Het zal wel niet van algemeene bekendheid zijn, aldus schrijft men aan de >Tel.«, dat de landweer bij de gegradueerde militairen den naam draagt van de «leverworst-brigade», omdat die menig oud-kameraad kans geeft met niets doen, als landweer-luitenant 1250 per jaar te verdienen. Evenmin zal ieder weten, dat de landweer voor z.g. gladde vogels de gelegenheid schept te bestaan, zonder daarvoor iets anders te doen dan 3 maanden per jaar onder de wapenen te komen. En toch is dit zoo. Een met bijv. f 350 gepasporteerd onderofficier, die het examen heeft afgelegd voor luitenant te velde, vraagt aan, landweer-luitenant te worden, en ontvangt dan f 250 daarvoor. Van die f6OO leeft hij 9 maanden, gaat 3 maanden onder de wapens, natuurlijk niet als het al te warm, of al te koud is, krijgt dan luitenants-tractement en komt op die wijze het geheele jaar aan den kost, zonder zich af te beulen. Klerken van de departementen, oud-onderofficieren, d.d. officier te velde, die niet benoembaar zijn, omdat hun maatschappelijke positie niet in overeenstemming is met den officiersstand, vragen ontslag als klerk, zijn dan als particulier, ouddienstdoend luitenant te velde, wel benoembaar, en leven zoo negen maanden op hun lauweren. Wat de benoemingen zelf aangaat, daarbij ziet men soms vreemde zaken. Ook ziet men daarbij, dat gemeentebesturen den aanvrager tegenwerken, en zoo heelt o.a. een gemeentebestuur een opzichter aan een der bureaux geweigerd, om nar r een plaats als landweer-luitenant te dingen, omdat hij daardoor eenige weken aan den dienst der gemeente* zou zijn onttrokken. De niet-gepensionneerde en als jong ambtenaar laag gesalarieerde ambtenaar, derlt daardoor het buitenkansje van f 5 per week, terwijl in een naastliggende gemeente een zijner oude collega's, ook gemeente-ambtenaar, dit faveurtje wél geniet. --- Ongelooflijk. In een Vrijdagavond te Edam gehouden lezing, deelde het Kamerlid A. Roodhuysen het volgende mede: Een oflicier, die promotie moest maken, moet te verstaan gegeven zijn, dat hij eerst zijn kinderen moest laten doopen Deze militair, die onbemiddeld was was wel genoodzaakt zijn kinderen var. 8,10 en 14 jaar te laten doopen. Terecht vraagt de heer Roodhuysen hier, of dergelijke christelijke zaken wel in overeenstemming zijn met art. 169 der Grondwet. (Tel.) --- Moord. De »Tel.c maakt melding van een geheimzinnigen moord. In de Driekoningenstraat te Amsterdam, woonde mej. de wed. D. Cerlijn, 55 a 60 jaar oud, en eene zonderlinge dame. Nooit kwam er iemand bij haar in huis. Een meisje in de buurt deed wel eens boodschappen, doch deze werden steeds aangenomen door een kiertje van de deur van het onderhuis. Zeer zelden deed zij de hoolddeur, die men langs de steenen stoep bereikt, open. Een wekster had zij nooit en de buren verklaarden, dat zij, zoolang de juffrouw er woonde, nog nooit gezien hadden, dat er buiten iets was gedaan. In de wandeling spraken zij van de geheimzinnige juffrouw en het geheimzinnige huis. Zaterdagmorgen kreeg de melkboer, noch de bakker, die anders geregeld de melk en het brood door een kiertje van de onderdeur schoven, gehoor en toen den geheelden dag de buren verder niets van de juffrouw bemerkten, begonnen zij over het geval te spreken. Eerst gistermorgenbesloot echtereen buurman de politie te waarschuwen en om twee uur verschenen een paar agenten, die de voordeur poogden te openen. Deze was gesloten en toen een smid, die inmiddels er bij gehaald was, de denr evenmin kon open krijgen, besloot men nu te trachten langs het dak binnen te komen. Men ging bij den naasten buurman op zolder, klom vandaar over en werkelijk konden de mannen door een dakvenster op den zolder van de woning van de weduwe Cerlijn komen. De trap afgaande kwam den agenten een vreeselijke stank tegemoet, die, toen zij lager kwamen, hoe langer hoe meer toenam. Twee meter van de voordeur zagen zij in de gang eene vrouw liggen in eene groole plas geronnen bloed. Het hoofd was door eene diepe snede aan den hals bijna half van den romp gescheiden. Door den buurman werd het lijk herkend ais dat van de bewoonster, de weduwe Cerlijn. Terstond werd de commissaris van de sectie, de heer W. L. H. Koster Henke, gewaarschuwd, die op zijn beurt den officier van justitie en den rechtercommissaris met het gebeurde in kennis stelde. Een uitgebreia onderzoek volgde. Op de meubelen beneden lagen zonder uitzondering couranten en zij gaven den indruk nooit gebruikt te zijn. Die op de eerste verdieping echter schenen, wel gebruikt te zijn en deze waren dan ook opengebroken. Het vermoeden ligt dan ook voor de hand, dat men hier te doen heeft met wat onze Duitsche naburen een «Raubmordc noemen. Algemeen toch ging het praatje, dal juffrouw Cerlijn er warmpjes in zat, en het is zeer goed mogelijk, dat iemand van hare zonderlinge gewoonten partij getrokken heeft om zoo mogelijk zijn slag te slaan. En dit is in deze eenzame straat tusschen het Singel en de Hee rengracht zeker niet moeilijk geweest, daar er in gewone omstandigheden reeds om 9 uur zoo goed als geen sterveling meer is te bekennen. Een bewoner van de straat meent omstreeks 9 uur een gil te hebben gehoord, maar overigens is er niets gehoord of gezien. Nooit kwam er iemand bij juffrouw Cerlijn, zoodat de justitie hier al voor een zeer moeilijke en duistere zaak staat. Waar het lijk bij de deur is gevonden, wordt verondersteld, dat is aangescheld en dat de vrouw, toen zij de deur opende, onverhoeds is aangevallen. Is deze veronderstelling juist, dan zou daaruit vrij zeker voigen, dat we hier te doen hebben met meer dan een persoon. Langs het Singel gaande valt toch het huis tamelijk in het oog en zonder medeplichtigen moet het voor den dader al zeer gevaarlijk zijn geweest, daar hij dan de kans liep op heeterdaad te worden betrapt. Wanneer echter aan beide zijden van de straat op de gracht medeplichtigen hebben gestaan, was de zaak veel eenvoudiger. De wijze, waarop is omgesprongen met de meubelen boven, doet bovendien denken aan mannen van het vak. Den geheelen nacht is het huis bewaakt door rechercheurs. ---