INGEZONDEN MEDEDEELINUEN. KIESPIJN? ' o»„»Mijnhardtje Twee stuks 10 et. - Twaalf stuks 50 et. --- GEMEENSCHAPSZIN VERANTWOORDELIJKEIDSGEVOEL GELOOF IN DE TOEKOMST. Na deze rede, die warm werd toegejuicht, gaf de heer Vos een overzicht van hetgeen door het Bestuur van den Nationalen Bond sinds den oorlog was gedaan. Aan het eind der besprekingen, die hier op volgden, werd op voorstel van den heer Homan te Zevenhuizen de volgende resolu.tie met algemeene stemmen aangenomen. De afd. Groningen van L. & M. in vergadering bijeen, gehoord de uiteenzetting van het bestuur, inzake pogingen om te komen tot één agrarisch front in Nederland; heeft met groote belangstelling dit alles vernomen; onderschrijft eensgezind dit streven; wil met groote aandrang deze pogingen steunen; keurt alle door het H. B. te nemen maatregelen goed, en gaat over tot de orde van den dag. --- Avonturen van Tip en Top Opa Bal van de Yzeren Knal 83. „Nee, brrr, Kobusje brrr , ik heb je stokje niet gezien. Het spijt me verschrikkelijk, brrr". „Mij ook, zei Kobusje en ging naar den derden klas wagon. Deze waren nu ook dichtgespannen met een zeil. Dat was een heele verbetering. Okelepoke het Javaantje zat ook ln deze wagon. 84. Hij had een leeg bord op zijn schoot en keek er met treurige oogen naar. Misschien had hij nog erge trek in wat lekkere rijst. Maar daar kon Kobusje hem niet aan helpen, want er waren nog geen restauratie wagens aan de treinen. --- De verbouw van stoppelgewassen. Vanwege een der aangesloten organisaties werd de aandacht gevestigd op de propaganda van den landbouwvoorlichtingsdienst ten gunste van den verbouw van stoppelgewassen voor gebruik als veevoeder op zuivere akkerbouwbedrijven. Zoolang echter de akkerbouwers niet weten hoe zij het op deze wijze verbouwde ruwvoeder op loonende wijze kunnen afzetten, mag het resultaat van deze actie niet worden overschat. Besloten werd deze aangelegenheid met den directeur-generaal van den landbouw te bespreken. --- De verordening inzake het verbod van ontslag. Van verschillende zijden werd de verordening inzake het ontslag aan arbeiders ter sprake gebracht. Opgemerkt werd, dat het landbouwbedrijf, dat naast vaste arbeiders veel los personeel voor selzoenwerkzaamheden in dienst heeft, in tegenstelling tot industrieele bedrijven, niet licht op groote schaal tot ontslag van arbeiders zal overgaan, daar het bedrijf niet plotseling sterk'kan worden ingekrompen of stopgezet. Bemoeilijkt men het ontslag van arbeiders, dan zal de neiging bestaan zich bij het aanstellen van personeel tot het uiterste te beperken. Besloten werd na te gaan of het mogelijk zou zijn, dat de verordening niet op den landbouw van toepassing worde verklaard. --- Onderschrift: Het gaat er o.i. niet alleen om of men wenschen koestert op bepaalde punten, maar of men de inzichten, die men heeft t.a.v. die punten, daadwerkelijk tracht door te voeren als men daarvoor de gelegenheid krijgt. Wij moeten constateeren, dat de heer L. als voorzitter van het K.N.L.C en ook als voorzitter van de G. M. v. L. die gelegenheid heeft gehad en desondanks de „zuilen" zij het met een bloedend hart, heeft aanvaard. L. en M. daarentegen heeft ze steeds principieel verworpen en zich uitsluitend gewend tot de algemeene organisaties met aan den top het K.N.L.C. En ondanks dat principieele standpunt moest helaas worden geconstateerd, dat men in die kringen meer aan samenwerking met de confessioneele organisaties dan aan een dito met L. en M., dat geen concurrente doch een aanvullende organisatie wilde zijn, hing. Wij hebben daarbij nooit kunnen constateeren, dat de heer L. aan onze zijde stond. Na den oorlog is er veel veranderd en zal er nog meer veranderen. In het openbaar hebben wij van een veranderde houding — anders dan uit tactische overwegingen — bij het K.N.L.C. weinig gemeTkt vóór het artikel van den heer Louwes verscheen. Wel werd een centraal secretariaat voor den Land- en Tuinbouw opgericht zonder L. en M. daarin te kennen. Wel werd zelfs in Groningen een agrarisch blok gevormd zonder L. en M. daarbij uit te noodigen. Wij willen hier niets te kort doen aan de inzichten van den heer L. maar wij blijven van meening, dat hij erg laat Is met het bepalen van zijn standpunt inzake den on deelbaren Agr. Bond, waarin naar onze opvatting in de eerste plaats de menschen van den nieuwen geest de leiding dienen te hebben. Ook een dergelijke erkenning van den heer L. hebben wij in beide stukken gemist. — Red. A. P.) --- Slachtoffers van Engelsche bomaanvallen In den nacht van Dinsdag op Woensdag is tijdens een bomaanval door Engelsche vliegers te Groet in de omgeving van Bergen nabij e ennoodslachtplaats een bom neergekomen in een zomerhuis, waar de familie L. haar vacantie doorbracht. De 59-jarige heer des huiszes en een 25-jarige dochter werden gedood, terwijl twee huisgenooten ernstig en een licht werd gewond. --- Hoe de vleermuizen trekken Sedert ruim vier jaren Is men in Nederland bezig met waarnemingen over den vleermuizentrek. De dieren worden daartoe voorzien van een klein ringetje, dat zoodanig aan den vleugel bevestigd wordt, dat dit den dieren in het geheel geen last veroorzaakt. ledere aluminiumring weegt slechts 0,16 gram en draagt behalve een volgnummer het opschrift: Zool. Mus. Utrecht, Holland. De vleermuis-soorten, die geringd worden, wegen omstreeks 35 gram, zoodat het gewicht van den ring te verwaarloozen valt. ledere vleermuis die een ring draagt, heeft op deze manier gemerkt, een eigen nummer en is onmiddellijk te onderscheiden van andere vleermuizen. Op deze manier te werk gaande heeft men reeds tal van interessante gegevens verkregen. Zoo trokken bijv. vleermuizen uit Haarlem naar België in de richting Noord-Zuid, terwijl dieren uit Soestdijk naar Duitschland gingen en zich derhalve in oostelijke richting verplaatsten. Een ander gedeelte der dieren blijft het geheele jaar door op dezelfde plaats. Tot nog toe is voor dit laatste feit geen verklaring gevonden, maar misschien zal het ringonderzoek ons daarover ter zijner tijd opheldering kunnen geven. Verleden jaar werd een aanvang gemaakt met het transporteeren van vleermuizen om op die manier iets meer over hun richtingszin te weten te komen. In Haarlem gevangen dieren, werden respectievelijk in Den Haag, Vlissingen, Eindhoven en Maastricht losgelaten. Dank zij de vlotte medewerking van de K.L.M, verliep tusschen het vangen en loslaten slechts zeer korten tijd. Latere controle toonde aan, dat een zeer groot aantal dezer dieren weer op hun oorspronkelijke standplaats in Haarlem was teruggekeerd. Daar het aantal boomen en andere woonplaatsen die deze dieren kunnen herbergen zeer groot is, was het onmogelijk alle dieren die deze standplaatsen te bewonen, te controleeren. We mogen niettemin aannemen, dat zoo goed als alle dieren den weg naar Haarlem teruggevonden hebben. Het zou interessant zijn om te weten of ook nog dieren achtergebleven zijn in de plaatsen, waar zij losgelaten zijn of zich eventueel ergens anders gevestigd hebben. Om dit uit te maken is de medewerking van een ieder, die een geringde vleermu's vindt, noodig. Ook gegevens omtrent vindplaatsen van ongeringde vleermuizen zijn van belang, daar wij dan een beter inzicht kunnen verkrijgen van het voorkomen van de Nederlandsche vleermuizen. Gegevens over vondsten of terugmeldingen gelieve men te zenden aan: L. Bels zoölogisch laboratorium afdeeiing algeernene zoölogie Janskerkhof 3, Utrecht. --- ZUID-AFRIKANEN CONTRA SMUTS De vrouwen van de Boersche bevolking in Zuid-Afrika hebben den ministerpresident der Zuid-Afrikaansche Unie, Smuts, een vredespetitie overhandigd, welke meer dan 60.000 handteekeningen draagt en waarin zij eisenen, dat Zuid-Afrika terstond een einde maakt aan den orlog met Duitschland. Daar Smuts de petitie van de hand heeft gewezen, zal het document thans aan het parlement worden voorgelegd. Ook de nationalistische studenten in Zuid- Afrika komen openlijk tegen de politiek van Smuts in opstand. De voorzitter van den nationalen studentenbond heeft tot Smuts een brief gericht, waarin hij verklaarde, dat de studenten weigeren, zich te houden aan het insigneverbod en de geweren in te leveren. Voorts eischte hij het staken van de eenzijdige radiopropaganda en het onmiddellijk sluiten van vrede tusschen Zuid-Afrika en Duitschland. --- ZIE ER NIET TE GEK UIT, WANT ANDERS De Turksche bladen maken melding van twee voorvallen in Anatolië, welke een gegevolg zijn van de „voorlichting" der bevolking, door middel van lezingen, over het bestrijden van de „vijfde colonne" en de valschermspringers. doktoren in staatsdienst bereisden met een witte ambulance-auto afgelegen Oost Anatoolche dorpen. De boeren, die zulk een wagen voor de eerste maal zagen, overvielen de doktoren met houweelen, zeisen en jachtgeweren en namen hen gevangen. Pas toen de autoriteiten gewaarschuwd waren, kon het misverstand worden opgehelderd. Op soortgelijke wijze werd bij Koniya een rijwielhandelaar gevangen genomen. Deze reisde per motorrijwiel de dorpen af en had op zijn rug een fiets vastgegespt. Boeren boeiden den handelaar en gaven hem aan de politie over. --- Groninger Len M.-ers kwamen in Gruno’s veste samen Eensgezinde houding Dezer dagen vergaderden de vertrouwensmannen in provinciaal- en afdeelingsbesturen uit de afdeellng „Groningen" van „Landbouw en Maatschappij". Deze bijeenkomst werd geleid door den nieuwen voorzitter, de heer F. Vos te 't Waar. Tijdens deze bijeenkomst hield de heer Vos een inleiding waaraan wij het volgende ontleenen: Na de harde slagen, die ons volk hebben getroffen kan ik me voorstellen, dat er velen in den lande en ook onder U zullen zijn die het op 't oogenblik moeilijk zal vallen „geloof in de toekomst" te behouden. Toch meen ik, dat wij niet ontmoedigd met de handen in den schoot moeten blijven zitten. In Uwe bedrijven is het de natuur, die U onmiddellijk tot voortgaan noopte, hetgeen een zegen is, die eerst naar waarde wordt geschat in tijden als wij nu beleven. Ook in het maatschappelijk leven Is het noodig, dat de ploeg niet stil staat. Zooals U uit het verslag is gebleken, hebben de besturen dit gezien en zijn met de meeste energie begonnen de taak weer op te nemen om zoodoende mee te werken en leiding te geven aan den opbouw van een nieuwe maatschappelijke orde. Ik meen goed te doen nog te herhalen, datgene waar ik dit winter mee ben geëindigd, misschien zal de beteekenis daarvan U nu duidelijker zijn. De ontwikkeling van de maatschappelijke samenleving geeft een beeld te zien, dat doet denken aan de vier jaargetijden. Steeds een voorafgaande worsteling, wanneer een nieuw getij op komst is. Zoo gaat ook aan elk nieuw tijdperk in de maatschappelijke ontwikkeling een strijd vooraf tusschen oude waarden en opbruischend nieuw leven. Niemand is echter in staat, dit tegen te gaan, wel kan men met wijs beleid de stroomingen in een veilige bedding brengen. Dit zal eerst dan met succes kunnen geschieden, wanneer ook het jonge en het nieuwe de kans wordt gelaten zich te ontplooien. Deze laatste wensch of noodzakelijkheid, wanneer we het zoo willen noemen, treedt nu duidelijk aan den dag. Niets heeft mij doen vermoeden, dat we reeds zoo spoedig en op vrij onzachte wijze tot de werkelijkheid zouden worden geroepen. Wanneer U mij nu vraagt, wat moet op agrarisch terrein op korten termijn gebeuren, dan zou ik dat willen stellen in drie punten: I. Men dient met een plan van opbouw te komen, die het geheele agrarische leven omvat, ook dat der arbeiders. 11. Ter uitvoering daarvan is noodig een apparaat, dat in staat is, zulks zoodanig te doen, dat het algemeen volksbelang daarbij het beste is gediend. 111. Een propagandadienst dient in het leven te worden geroepen om te komen tot een dusdanige geesteshouding van de menschen, als onontbeerlijk is voor een samenleving, die berust op naastenliefde, sociale rechtvaardigheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Wat het eerste punt betreft, kan ik U mededeelen, dat hieraan door vooraanstaande personen van L. en M. en daarbuiten wordt gewerkt. Het is een verblijdend verschijnsel, dat zeer knappe intellectueelen deze opdracht mede hebben aanvaard. Het lijkt mij niet wenschelijk op de plannen vooruit te loopen, omdat alles nog in een beginstadium ver-# keert. Wel kan Ik U mededeelen, dat de grondslag zal worden een opbouw ln volksche richting. Het gebrek aan cultuurgrond, de groote behoefte aan bedrijven, de afhankelijkheid van onze voedselvoorziening zal ongetwijfeld wijzen in de richting van intensieve bodemcultuur. Het is een gebiedende eisch, dat zooveel mogelijk jonge boeren op bedrijven van verschillende economische grootte kunnen worden geplaatst en zooveel mogelijk arbeiders aan den bodem worden gebonden. Deze toch zijn in de laatste jaren steeds meer afgezakt tot een stedelijk proletariaat. De bedrijven dienen de economische middelen te worden verschaft om de arbeiders naar de velden te kunnen roepen om aan hun natuurlijke bestemming gevolg te kunnen geven. Dit alles brengt mede radicale wijzigingen in de verschillende verhoudingen. Wij dienen ons er echter bewust van te zijn, dat we leven in een tijd van groote veranderingen, in een sociale revolutie. De realiteit vraagt om deze erkenning. Niet het belang van het individu zal in de toekomst gelden, doch het belang van het geheele volk. Daarom dienen we ons denken in te stellen op gemeenschapszins en verantwoordelijkheidsgevoel voor die gemeenschap. Daarbij dient ook steeds gestreefd te worden naar de grootst mogelijke sociale rechtvaardigheid. 11. Ook aan 't organisatorisch apparaat wordt druk gewerkt. De totstandkoming hiervan Is wel buitengewoon moeilijk, temeer daar we hier te maken krijgen met bestaande organen, waarvan de leiders nog niet alle doordrongen zijn van die geest van samenwerking, die noodig Is voor het welslagen van het geheel. Een onderdeel hiervan hebt U kunnen lezen in het Agrarisch Nieuwsblad en zeker ook in het weekblad. De hoofdlijnen zijn hierin uitgestippeld en dienen niet gezien te worden als een product der omstandigheden, maar als een lang gekoesterde wensch van de voormannen van L. en M. Ik heb deze organisatorische opbouw op de tweede plaats genoemd, omdat ik van meening ben, dat we het huis het beste kunnen bouwen naar de grootte en hoedanigheden van het gezin. Eerst dient men het eens te zijn, over de richting waarin het agr. leven zal worden geleid. Dan eerst zal men rustig kunnen samenwonen. 111 De propagandadienst is noodig om de geest der menschen om te stellen. Opgevoed als we allen zijn in zuiver denken in geld, In het materialisme van de afgeloopen tijd, kan het niet anders, dan dat we ook in dezen voor groote veranderingen komen te staan. Wanneer Ik nu zeg, dat we meer volksch moeten leeren denken en handelen, dan wil ik dit met een enkel voorbeeld verduidelijken. --- Woestijnen ondanks rijkdom. Wanneer we op een mooie zomerdag eens een fietstocht maken door de laatst Ingedijkte polders aan den Dollard, dan zien wij daar ruischende korenvelden, gegroeid uit het vette der aarde. Het zijn groote rijkdommen, die de vruchtbare grond daar geeft. En toch is het een woestijn, ondanks zijn rijkdom, ondanks zijn vruchtbaarheid. Want tevergeefs zal men in die polders zoeken naar menschen, die haar bewonen en die zich één voelen met den bodem, die zoovele schatten voor de menschheid in zich bergt. Geen boeren en arbeiders, geen vrouwen en geen blij dartelende kinderen, die tezamen inhoud geven aan de landstreek. Een groote vlakte, geëxploiteerd door menschen die voor hun bestaan geen behoefte hebben aan grond, maar die vanzelfsprekend deze gronden er bij gebruiken ter verhooging van eigen gewin.De mechanisatie van de bedrijven geeft volop gelegenheid in deze richting te werken. (Spr. wil hier niet«ten nadeele van de menschen die er wonen zeggen). Deze toestand nu noem ik onvolksch, dat wil zeggen niet in het belang van het geheele volk. Geheel ander aspect zouden deze inpolderingen krijgen, wanneer op deze nieuwe gronden levenskansen werden geboden aan talrijke jonge boeren en landarbeiders, welke Laatste veelal met hun knuisten dezen vruchtbaren grond op de zee hebben veroverd, zonder dat ze ooit een handvol grond hun eigen kunnen noemen. De bevolkingspolitiek dient van boven af zoodanig geleid te worden, dat op dergelijke vruchtbaren gronden zooveel mogelijk jonge boeren op economische bedrijven van verschillende grootte kunnen worden geplaatst. Rond die bedrijven dienen landarbeiderskernen te worden gevormd, die gebonden aan den bodem, ook daaraan hun deel hebben. Dan eerst kan men spreken van een volksgemeenschap ln het klein. In de afgeloopen periode zien wij vele van onze jonge boeren de wegen onveilig maken als handeldrijvende middenstand of als aan de loopende band vervaardigde crisisambtenaren, de arbeiders voor een groot deel van het jaar geabonneerd op de stempellokalen. Pc vol>:verwoestende invloed van dezen toestand zijn in de afgeloopen dagen van Mei wel heel duidelijk aan 't licht getreden. Daarom is het een gebiedende eisch terug naar de \elden met deze menschen. Daar Tgt de zin van hun lsven . Meerdere voorbeelden zijn nog te noemen, ik wil het echter laten bij het volgende. Het is u allen zeker bekend uit de bladen, dat onze veevoederpositie niet rooskleurig is. Voor de akkerbouwers zal het nu zaak zijn zooveel mogelijk knolvoedergewassen en ander ruwvoer te verbouwen, om zooveel mogelijk koeien door den winter te kunnen krijgen, hetgeen onze vetpositie ook gunstig beïnvloed. Vele bouwboeren hebben zich voor hun eigen gerief reeds zeker gesteld. Op de vroeg ontbloote landerijen kan evenwel nog best een groenvoedergewas worden geteeld, opdat de overschotten aan de veehouders ter beschikking kunnen worden gesteld. Hierbij dient niet het individueel gewin den doorslag te geven, maar het belang van de gemeenschap, welke daartegenover de plicht heeft het sociaal wenschelijke economisch mogelijk te maken. Wanneer wij bereid zijn te handelen in dezen geest, dan behoeft, wat er ook gebeure, de toekomst niet met somberheid tegemoet worden getreden, maar kunnen we zijn een lichtend voorbeeld voor ons zoo zwaar getroffen Nederlandsche volk. Daarom zou ik U willen opwekken tot algeheele overgave aan den arbeid die ons wacht. Op welke plaats wij ook staan in de samenleving allen kunnen medewerken naar hun gaven van hart en verstand aan den opbouw van een Nederlandsche Volksgemeenschap van hoogere orde. Ik wil eindigen met de woorden, die ik na den oorlog aan onzen algemeenen secretaris heb geschreven: Op de puinhoopen van het verleden dienen we op te bouwen, een samenleving, die berust op: --- Ingezonden (Buiten verantwoordelijkheid der Redactie). Mijnheer de Redacteur. Uit het onderschrift dat U bij mijn artikel „Ook nu: eerst denken, dan doen", opgenomen in Uw blad van 10 Juli plaatste, zou men de gevolgtrekking kunnen maken, dat de daarin geuite gedachten nu eerst door mij zouden worden gekoesterd. Omdat dit niet juist is, wil ik dit graag met de feiten aantoonen. In de jaren '32 tot 35 heeft de Gr. Mij. van Landbouw een zeer zwaren en principieelen strijd moeten voeren tegen de afd. Groningen van den C.8.T.8. waarin ik als voorzitter natuurlijk mijn aandeel had. Een samenvatting van dezen strijd vindt u in de N.R.C, van 23 en 24 April 1936 onder de titel: „Scheuren of toenaaien?" In dezen strijd vindt u zeer principieel de gedachte gehandhaafd, dat de Gr. Mij. is en wil blijven een algemeene Nederlandsche boerenmaatschappij toegankelijk en naar beste weten aanvaardbaar voor iederen Nederlandschen boer. De onzalige gevolgen van de voortgaande confessioneele splitsing worden in dit artikel, — dat van mijn hand was — zeer scherp geteekend. Op het gebied van het onderwijs heb ik deze gedachten uitgesproken in een rede te Ulrum op 26 Augustus 1937, welke rede o.a. van de zijde van de „Standaard" en de „Nederlander" werd aangevochten. Verder heb ik in het N-v. h. Noorden van 12-l-'39 onder den titel: „Geestelijke herbewapening" nogmaals een beroep gedaan om terug te keeren tot eenheid en samenwerking in onze boerenkringen. Het gaat mij er hier slechts om om aan te geven dat ik nu geen nieuw verworven gedachte uitdraag, maar geheel blijf in de lijn van wat ik vroeger voorstond; gaarne erken ik dat anderen met kracht dezelfde gedachte hebben voorgestaan. Hoofdzaak lijkt mij overigens dat wij ln het verleden en in het heden dezen arbeid voor de eenheid van onze landbouworganisatie zoodanig voeren dat de toekomstige eenheid komt te rusten op zooveel mogelijk overtuigde en zoo weinig mogelijk gedwongen boeren uit andere kampen. eenheid komt te rusten op zooveel mogenjK overtuigde en zoo weinig mogelijk gedwongen boeren uit andere kampen. Mijn opvatting, dat in de toekomstige Nederlandsche boerenorganisatie ook het werk van L. en M. kon opgaan, beduidt geen oordeel over het werk van L. en M., maar houdt slechts de gedachte ln dat de nieuwe organisatie zoodanig moet zijn, dat L. en M. daaraan met goed vertrouwen zijn werk kan overgeven, zooals ook de andere organisaties moeten kunnen doen. H. D. LOUWES. Westpolder, Nieuw-Midhuizen. 20 Juli 1940. --- Het K.N.L.C. vergadert Onder voorzitterschap van den heer H. D. Louwes uit Ulrum is dezer dagen de gecombineerde vergadering gehouden van het bestuur en de eerste afdeeling van het Kon. Ned. landbouwcomité te 's-Gravenhage. Aan de hand van een door den voorzitter samengestelde nota, werd uitvoerig van gedachten gewisseld omtrent de toekomstige organisatie van den landbouw in Nederland. Daarbij werd in herinnering gebracht, dat het Koninklijk Nederlandsch landbouwcomité tot 1920 de eenige algemeene landbouworganisatie in Nederland is geweest en dat daarna de confessioneele landbouworganisaties zich uit dit alles omvattende verband hebben afgesplitst. Echter is het Kon. Ned. Landbouwcomité zich steeds blijven beschouwen als de algemeene landbouworganisatie, waarvan alle boeren zonder onderscheid van geloofsovertuiging of richting lid kunnen zijn. De sedert opgedane ervaring heeft het Kon. Ned. landbouwcomité nog versterkt in de van den beginne af gekoesterde opvatting, dat de splitsing noch in het belang van den Nederlandschen boerenstand noch in dat van het Nederlandsche volk als geheel is. De vergadering was dan ook unaniem van oordeel, dat stappen moeten worden gedaan om zoo spoedig mogelijk het ideaal van een algemeene Nederlandsche landbouworganisatie opnieuw te verwezenlijken. Besloten werd deze aangelegenheid in de eerstvolgende bijeenkomst met de confessioneele centrale landbouw-organlsatles aan de orde te stellen. --- Vijf dooden te Amersfoort Bij een door het nachtelijk duister begunstigden aanval van Engelsche vliegers heeft een dichtbewolkte woonwijk van Amersfoort het moeten ontgelden. Een woning werd door een voltreffer getroffen. Hierbij werden vijf personen gedood. Zij allen behoorden tot het gezin van de sigarenmaker E. J. D. Verder werd de leerlingmachinist der Nederlandsche Spoorwegen M., die zich naar zijn woning begaf, door een granaatscherf getroffen en gedood. Het aantal gewonden Is zeer groot. In andere straten Is een aantal woningen door brandbommen getroffen, verschillende huizen zijn vernield. Van talrijke woningen zijn de ruiten gesprongen en dakpannen van de daken gerukt In de verschillende straten is een groote ravage aangericht. ---