Sijmen betaal I- . — *,? Het is een tijd vol misverstanden. Daarmee willen we niet zeggen dat er in vorige jaren geen misverstanden waren. Verre van dat. Had men toen elkaar beter begrepen en willen begrijpen, dan zou zeker veel onheil voorkomen zijn. In de voorbije jaren heeft men in elk geval steeds de agrarische werkers in den hoek laten zitten, waar de slagen vielen. Weliswaar zijn er na langdurige actie van de betreffende groepen eenige maatregelen genomen, die men „steunmaatregelen" noemde, maar recht werd er aan de agrarische bevolking niet gedaan. „De stad" heeft de eeuwen door getracht haar wil op te leggen aan het platteland. De - Kamers van Koophandel in de groote steden, het internationale groot-kapitaal en studeerkamer-economen trokken aan de touwtjes. Ze zaten korter bij het vuur dan de eenvoudige landman, die zich liefst zoo weinig mogelijk deed gelden, hetgeen hun noodlottig werd: De fundamenteele beteekenis van den landbouw, de noodzaak voor onze volkswelvaart van redelijke ruilverhoudingen, de groote beteekenis van het particulier initiatief en de spaarzaamheid der landelijke bevolking, zij werden alle met voeten getreden. Misverstanden bestonden er tusschen stad en land, maar ze lagen het meest bij hen die in de stad de touwtjes in handen hadden en in de Haagsche departementen de scepter zwaaiden. Nu, na de Mei-dagen, hadden we gehoopt dat er op deze Haagsche burea.ux een andere koers zou worden gevolgd. Die hoop schijnt voorshands nog ijdel. Hoe konden wij ook zoo stom zijn. Als vroeger een minister verdween, dan bleven er immers de ambtenaren en als een andere minister verscheen dan ging meestal het betreffende departementale schip in dezelfd koers verder. Op de departementen waarmee de boer het speciaal te maken heeft, zitten immers nog dezelfde ambtenaren met dezelfde meening t.o.v. de problemen op economisch en sociaal gebied, als voorheen. Bij Financiën, Economische Zaken en Landbouw heeft men den nieuwen tijd nog niet begrepen. Het is mogelijk dat men hier en daar wel wat bordjes verhangen heeft, maar die zitten alle aan den buitenkant. Inwendig denkt men nog precies als voor 10 Mei. Is liet dan wonder dat er maatregelen worden genomen .waarvan de boer duizelt? Is het dan wonder dat men daar nog denkt aan een vorige mobilsatie toen de boer het zoo goed had en men ook daarnaar de belastingen meent te kunnen heffen? Men zegt het in verschillende kringen ,waar men niet aanvaardt dat de landbouw en de boerenstand het fundament vormen van staat en maatschappij, niet zoo openlijk als in het treinge."*prek, dat wij hier afdrukken, maar men denkt precies eender. Wat dat treingesprek betreft, het volgde. Een onzer medestrijders reisde in het westen van óns land en beluisterde een gesprek tusschen twee reizigers. Een er van sprak: „De schuld van dezen moeilijken tijd ligt bij de boeren. Deze bevolkingsgroep doet nooit anders dan klagen en is altijd ontevreden. Zie maar naar het verleden. Wij hebben ze gesteund, meer dan we konden en nog was het niet goed. Wat doen wij er mee; wij moeten van ze af. Onze gemeenschap kan een zoo groote boerenstand niet meer verdragen en de vrede in Europa zal niet eerder wederkeeren voor het boerenprobleem is opgelost." „Inderdaad", zoo sprak een medereiziger," via de radio en ook uit de bladen is me in den laatsten tijd duidelijk geworden dat er een boerenprobleem moet worden opgelost, maar dan zóó dat aan deze groep recht moet worden gedaan. Men heeft ons voorheer. van de moeilijkheden van den boerenstand totaal onkundig gelaten. Dat heb ik nu begrepen en óók dat de boer door velen te lang reeds als een minderwaardige is behandeld. Wij hebben onvoldoende gezien dat de voedselvoorziening van ons volk via den boer loopt. Juist in deze dagen kunnen we dat goed merken." Dat de boer voor onze voedselvoorziening van zoo groot belang zou zijn, ontkende de eerste spreker en hij vertelde hoe hij in Noord- en Zuid-Amerika heele groote graanvelden had gezien zonder boeren. Dat was z.i. ideaal. Met groote machines werd de grond bewerkt, gezaaid en geoogst en daar was geen boerenprobleem, want er waren geen boeren. De Wieri.igermeer b.v. had ook op deze wijze bewerkt moeten worden. Dus geen boerderijen, maar hier en daar enkele barakken voor de arbeiders als er gezaaid en geoogst moest worden, maar verder een onbewoonde vlakte. Het graan zou dan heel goedkoop zijn en wij waren van de dure boerensteun af. Ja, nu in dezen tijd was de boer wel belangrijk, maar wij kunnen ons volgens spr.'s meening de weelde niet veroorloven alleen voor zulke tijden een krachtige boerenstand in het leven te houden. In normale tijden hebben we ze niet noodig. Deze conservatieve en achter* lijke groep wilde zich niet aanpassen en zooals een handwerksman in de industrie als arbeider werd opgenomen, zoo zullen ook de vrije boeren moeten verdwijnen. Op de vraag waar de plattelandsmiddenstanders moesten blijven en hoe onze provinciesteden het zouden maken, kwam geen antwoord, want de trein stopte en de eerste spreker stapte uit. „Natuurlijk", zoo schrijft onze vriend, „heb ik den goedwillenden, overblijvenden reiziger in het verdere gedeelte van onzen reis duidelijk trachten te maken dat juist het door den eersten spreker geschetste economisch inzicht de oorzaak is van de economische moeilijkheden van de laatste jaren en mogelijk ook van den oorlog. Het recht van den arbeid en op een belooning voor verrichtten arbeid werd immers niet erkend. En de fundamenteele beteekenis van den landbouw en van onzen boerenstand nog minder". Wij hebben dit treingesprek aangehaald om te doen uitkomen hoe tegenstrijdig de verschillende inzichten ook heden ten dage nog zijn en hoe menigmaal blijkt, dat de eenvoudige stedeling als de tweede reizger aanvoelt dat hij vroeger op een dwaalspoor is gebracht. Intusschen zit de boer nog met de moeilijkheid dat vele Nederlandsche ambtenaren r/p de departementen in dezelfde gedachtenfifuer leven als de eerste treinreiziger, die de Poeren als een noodzakelijk kwaad beschouwt. Vandaar de afkondiging van de opcenten op de grondbelasting. Vandaar de omzetbelasting, óók geheven van de artikelen die de boer verkoopt, alhoewel men kan weten dat hij het op niemand kan verhalen en bovendien van alle producten die hij koopt omzetbelasting moet betalen. Vandaar ook een verplichte veelevering tegen slachtveeprijzen inplaats van tegen prijzen, die overeenkomen met de gebruikswaarde. Vandaar diverse andere maatregelen, waaruit telkens weer blijkt dat men met de moeilijkheden in het boerenleven geen rekening houdt, omdat men dat niet aanvoelt of niet wil begrijpen. In elk geval blijft het: Symen betaal. Em Symen is r»og steeds de boer, die nog niet op de plaats is gesteld, die hem krachtens zijn fundamenteele beteekenis voor de volksgemeenschap toekomt. Dat zal nooit geschieden, Indien er niet een frissche wind komt door de Haagsche Departementen, die daar ieder, die met een verkeerd economisch en sociaal inzicht in zijn hoofd rondloopt, naar buiten blaast. Die tijd zal komen, maar niet als de agrarische bevolking opnieuw de kastanjes door anderen uit het vuur laat halen. Ook de boerenstand zal moeten begrijpen dat hij alleen door strijd tot rechtvaardige verhoudingen zal komen. Daarom alle hens aan dek om het juk van Symen binnen den kortst mogelijken tijd af te werpen. Het Agrarisch Nieuwsblad gaat vooraan in dezen strijd om te komen tot sociale rechtvaardigheid. Blijft men bij de pakken neer zitten dan zal Symen steeds blijven betalen! --- Het infanterie-regiment „Grossdeutschland” oefent. In een gevechtsoefening van het Infanterie-regiment „Grossdeutschland", dat uit reeds geruimcn tijd in dienst zijnde vrijwilligers, bestaat, werd de hooge mate van geoefendheid van de Duitsche Infanterie getoond. Een mitrailleurgroep in „sneeuwkleeding" valt aan. (Hoffmann) --- Het wezen van het nationaalsocialisme. Vervolgens stelde de Führer opnieuw vast, dat hij in 1933 onder het presidentschap van den generaal-veldmaarschalk Von Hindenburg, langs wettigen weg aan den macht gekomen is. Het nationaal-socialisme heeft in de democratie, met de democratie, de democratie overwonnen. Langs streng wettigen weg heeft het alle machtsmiddelen in handen gekregen. Ook thans, zoo verklaarde Hitler, sta ik nog hier op grond van het mandaat van het Duitsche volk, een mandaat, dat uitgebreider is dan eenig democratisch staatsman heden ten dage bezit. Toen ik, zoo vervolgde Hitler, in 1933 aan het bewind kwam, was onze weg duidelijk afgebakend. In het binnenland was die weg nauwkeurig bepaald door een strijd van vijftien jaar, en ik zou eerloos zijn en verdienen, dat men mij steenigde wanneer ik ook maar een stap van dit program was afgeweken of zou terugkrabbelen. Maatschappelijk gezien behelsde dit program: de tot stand brenging van de Duitsche volksgemeenschap, het overwinnen van alle vooroordeelen van klassen en standen, het opvoeden van den Duitschen mensch tot de gemeenschap en zoo noodig het breken van het verzet dergenen, die zich in deze gemeenschap niet willen schiken. In economisch opzicht: opbouw van een Duitsche nationale economie, die onder erkenning der beteekenis van het particuliere initiatief toch het geheele economsche leven ondergeschikt maakt aan het algemeen belang. En ook hier Is een andere doelstelling niet meer denkbaar. In tijden, waarin de volken genoodzaakt zijn om op de slagvelden hun belangen te verdedigen en daarbij een verschil kunnen maken tusschen diegenen die veel en diegenen die weinig te verdedigen hebben, in dergelijke tijden zijn economische voordcelen of machtsposities ten nadeele van het algemeen belang niet meer te handhaven. Zooals overal betrad ik ook hier den weg van leeren, van opvoeden, den langzamen weg van aanpassing, want het was mijn trots deze revolutie uit te voeren zonder dat er in Duitschland ook maar een vensterruit vernield werd, een revolutie, die slechts geleidelijk alles verandert, die stap voor stap alles nieuw inricht totdat eindelijk deze geheele groote gemeenschap haar nieuwen vorm gevonden heeft. --- De Engelsche wereldmacht heeft afgedaan. In zijn redevoering gaf de Führer eerst een historisch overzicht van den tijd voor acht jaren. De eigenlijke oorzaak van den toen zoo ellendigen toestand van Duitschland, zoo zeide hij 0.a., is natuurlijk de wereldoorlog geweest. Aan den wereldoorlog echter heeft Duitschland geen schuld. Dat hebben Amerikaansche doctoren in opdracht van den tegenwoordigen president Roosevelt vastgesteld. De werkelijke oorzaken hingen daarmede samen, dat Engeland zijn wereldheerschappij wilde handhaven. Gedurende 300 jaar, zoo vervolgde de Führer, is het Engelsche wereldrijk slechts door geweld en voortdurende oorlogen opgebouwd. Daarbij was de democratie slechts een masker. Achter de democratie staat in werkelijkheid de overheersching der Volken in het algemeen en de kneveling der menschen in het bijzonder. Deze democratie kan het niet aandurven haar volken er over te laten stemmen of zij nu vrijwillige leden van het wereldrijk zouden willen worden. Integendeel, Egyptische en Indische nationalisten verdwijnen bij duizenden in de gevangenissen. Concentratiekampen, zoo zeide Adolf Hitler, zijn niet in Duitschland uitgevonden, maar door de Engelschen. Driehonderd jaar lang is er van een Duitschland practisch geen sprake geweest, terwijl de Britten wel over God spraken maar hun economische belangen in het oog hadden, heeft het Duitsche volk zijn godsdiensttwisten tot zulk een beteekenis verheven, dat het daarvoor eeuwenlang bloedige oorlogen gevoerd heeft. Naarmate het Duitsche volk zijn kracht inwendig begon te verbruiken en daarmede practisch als machtsfactor naar buiten verdween, heeft Engeland zijn wereldrijk bijeen kunnen rooven. Wanneer wij echter thans nog van een Engelsche wereldmacht of van Engeland als beheerscher der wereld spreken, dan is dat toch slechts een waanvoorstelling. Ondanks zijn verovering van de wereld is Erïgeland in sociaal opzicht de achterlijkste staat, die er in Europa bestaat. Sociaal achterlijk, d.w.z. een staat, wiens geheele inrichting gericht is op de belangen van een betrekkelijk kleine en dunne bovenlaag en van de met deze bovenlaag verbonden Joo 'sche gemeenschap. De belangen van de gre fe massa spelen bij de inrichting van dezen staat in het geheel geen rol. Ook hier behelpt men zich met leuzen, men spreekt van vrijheid, men spreekt van democratie, men spreekt van prestaties van een liberaal stelsel en verstaat toch niets anders dan de stabilisatie van een bewind der goed gesitueerden, wien het mogelijk is dank zij hun kapitaal de pers in handen te krijgen.en te dirigeeren en daarmede de openbare meening te vormen. Naar buiten is de Britsehe wereldheerschappij nog slechts een schijn. De wereld heeft nieuwe centra gekregen, nieuwe staten zijn ontstaan. De geheele Britsehe wereldheerschappij berust nog op het denkbeeld steeds weer vreemde landen te kunnen krijgen om tegen het continent op te treden. In Europa zelf is aan de desorganisatie van het continent reeds een einde gekomen, doordat de volken ontwaakt zijn. Op dit continent heeft het nieuwe rijk van 't Duitsche volk zich gevormd en in het Zuiden het nieuwe rijk van het Italiaansche volk. ADOLF HITLER SPRAK --- Het ontstaan van den wereldoorlog De diepste oorzaak van den wereldoorlog, zoo vervolgde de Führer, moet in het volgende gezien worden: Sinds 1871, sinds den tijd, dat de Duitsche stammen zich begonnen te organiseeren en zich met de rationeele wedergeboorte van het Duitsche volk de staatkundige eenheid aankondigde, begon Engeland Duitschland met zijn haat te achtervolgen. Reeds in 1871 begonnen Engelsche dagbladen erop te wijzen, dat deze nieuwe schepping voor Engeland schadelijker was dan het oude Frankrijk. Zoo kwam de tijd van 1871 tot 1914, waarin onverstoord tegen Duitschland tot den oorlog ophitste, en wel bil elke gelegenheid, totdat de oorlog eindelijk uitbrak. Ook bij deze gelegenheid, zoo zeide Adolf Hitler, heeft Engeland weer vreemde hulp gekregen. In al de 400 jaar der verovering van zijn wereldheerschappij heeft Engeland zich van vreemde hulp bediend. Eerst de strijd tegen Spanje met hulp van de Hollanders, dan de strijd tegen de Hollanders met de hulp van andere landen, waaronder ook van Frankrijk, dan de strijd tegen Frankrijk met de hulp van Europa en eindelijk de strijd tegen Duitschland met behulp van Europa en met behulp van de rest var» de wereld, welke ter beschikking stond. Ondanks het feit, dat de heele wereld tegen Duitschland gemobiliseerd was, is Duitschland in feite niet overwonnen. Thans kan Duitschland dat rustig zeggen. Ik zou geen kritek leveren op het verleden, als ik het niet beter gedaan had. Thans echter kar» ik als een der historische mannen, die het beter gedaan hebben ook het verleden beoordeelen en ik kan slechts zeggen: het resultaat van het jaar 1918 is uitsluitend het gevolg van een zelden voorkomende opeenhooping van persoonlijke onbekwaamheden in de leiding var» ons volk. Een dergelijke opeenhooping, verklaarde de Führer, is in de geschiedenis nooit voorgekomen en zal zich in de toekomst niet herhalen. En desondanks heeft Duitschland en de Duitsche soldaat ruim vier jaar lang stand gehouden tegen den aanval van een vijandelijke wereld en het had nog langer standgehouden als niet de toen nog aanwezige lichtgeloovighed van het Duitsche volk in de achtenswaardigheid van de democratische wereld en haar staatslieden er nog bijgekomen was. Wanneer de Engelschen thans mee. nen, dat het voldoende is weer de oude propagandaplaat van 1917 op te zetten, teneinde nieuwe resultaten te verkrijgen, dan hebben zij niets geleerd. Het Duitsche volk heeft sindsdien wel geleerd. Het heeft echter sindsdien ook niets vergeten. Wij willen daarbij niet klemhartig zijn. De geschiedenis maakt herhaaldelijk melding van afzonderlijke woordbreuken. Wat echter van 1918 tot 1921 is geschied waren woordbreuken aan de loopende band. Nog nooit is een volk zoo bedrogen geworden als toen het Duitsche volk. Wat heeft men het Duitsche volk niet allemaal beloofd om h vervolgens uit te plunderen en uit te persen. Men heeft zich van een buitenlandsche staatsman, een Amerikaan, bediend, en dat was wellicht de oorzaak dat het heele Duitsche volk erin geloopen is. Het is daardoor echter tevens immuun tegen al dergelijke pogingen in de toekomst. --- De beslissende slag valt dit jaar Duitschland is op alles voorbereid De weermacht is sterker dan ooit De Führer maakte zeven fouten in 1940! Ter gelegenheid van den achtsten verjaardag der nationaal-socialistische revolutie is in het Sportpaleis te Berlijn een massavergadering gehouden, in welker middelpunt een met groote spannig verbeide redevoering van den Führer en Rijkskanselier stond. Deze rede werd uitgezonden in de Engelsche taal, in het Fransch, het Spaansch, het Portugeesch, het Italiaansch, het Zweedsch, in de Hongaaische, Slowaaksche, Roemeensche, Bulgaarsche, Grieksche, Turksche, Kroatische, Servische en in de Sloveensche taal. Rijksminister dr. Göbbels verwelkomde den Führer en herinnerde aan den gedenkwaardigen dag van acht jaar geleden, toen het geheele Duit. sche volk den Führer trouw beloofde, wat de toekomst ook zou brengen. In de afgeloopen acht jaren, aldus dr. Göbbels, heeft de Führer het Duitsche volk van overwinning tot overwinning , van triomph tot triomph gebracht. Onder het stormachtig gejubel van de geestdriftige menigte beirad daarop de Führer de sprekerstribune. --- EEN EXTRA-WINTERTJITKEERING AAN GESTEUNDEN. Officieel wordt medegedeeld, dat aan de gesteunflen ingevolge de Rijkssteunregeling zoo spoedig mogelijk een eerste termijn van een extra-winteruitkeering zal worden verstrekt. Deze eerste termijn zal gelijk zijn aan 40 pet. van de in den week te ontvangen netto steunuitkeering. De gemeentebesturen ontvangen spoedig schriftelijk inlichtingen hieromtrent. ---