INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. sas West&t's Goudsiroop --- graei Een serie culturele schetsen voor het Saksische land lets over het onderwijs in vervlogen tijden (Nieuwe spelling) Wie nu de scholen van tegenwoordig betreedt, weet, dat er de laatste halve eeuw enorm veel verbeterd is op dit gebied, al zijn er natuurlijk nog wel wensen op dit terrein. Doch die zullen er wel altijd blijven ook. Geldt dit voor de scholen zelf, niet anders is dit voor de onderwijzers, de schoolmeesters en kosters van ouds. In Groningen is deze samenvoeging van het onderwijzersberoep nog steeds gekoppeld in de volksmond. Toen ik er voor twintig jaar werkte, was ik nog evengoed de koster als mijn voorgangers een eeuw vroeger. En dat is eigenlijk geen wonder ook. Van ouds dienden de meesters om de leerlingen datgene bij te brengen, wat ze voor de vervulling van hun kerkelijke plichten noodig hadden te weten: gebeden, kerkgezang, soms schrijven en wat rekenen, doch dit laatste was al uitzondering en komt eerst later op. Wanneer de middeleeuwen spreken van „scholieren" moeten we daaronder als regel verstaan de „studenten" van tegenwoordig, dus zij die aan een universiteit, een hoogeschool studeeren. Een beroemde opleidingsschool hebben we in het Noorden in Zwolle gehad, waar de Zwollenaar Johannes Cele beroemd was tot ver over de grenzen. In de school van Cele waren acht klassen, met soms 60—80 leerlingen in één klas. In de lagere klassen werkten de knapste leerlingen uit de hogere leerjaren. Een school als de zijne, die honderden leerlingen telde (soms meer dan 800) moest een strenge tucht hebben. De beste leerlingen werden getuchtigd door „de baas" zelf. En de anderen, die iets misdaan hadden, werden gestraft door de beste leerlingen, die dit werk uit de eerste hand kenden. De leerlingen waren op school „in de kost", of leefden van hetgeen ze bedelden. Ook wel werkten ze bij de burgers of boeren in hun vrije tijd. Op deze wijze bekwaamden ze zich voor hun beroep in de maatschappij of ook wel voor de kerkdienst. Zij die als pastoor werkten op de dorpen of in de kleine steden voorzagen zich dan later weer van een schoolmeester, die hun het dagelijkse werk uit de handen nam, precies zoals de dominé's na de hervorming ook door dezen „gesteund" werden. Het beroep was echter niet Ideaal en de ontwikkeling van de „meesters" was vaak niet groot. Eén ding valt echter reeds uit die tijden op, dat de Friezen een belangrijk contingent leverden van onderwijsmensen. En dit is tot op onze dagen zo gebleven ook. Zij hebben bijzondere eigenschappen op dit terrein boven de Saksen. Wat was meesters taak nu zo in 't algemeen? We hebben daarvoor gegevens uit Dwin- geloo. Daar genoot meester behalve zijn tractementje ook de voordelen van de duiven, die in de kerkktoren nestelden. Zijn woning was vrij, evenals de tuin met de bleek, die er bij hoorde. Ook de vruchten uit de boomgaard, benevens de opbrengst van 2/3 morgen wei- en hooiland waren voor hen. Elke twee- of vierpaardsboer moest hem per jaar een schepel rogge leveren voor broodkoren. Anders zou hij immers niet kunnen leven, daar hij geen aandeel had in de esgjpnd. En om Pasen moest voor elke zitplaats in de kerk vier eieren betaald worden, die meester echter zelf moest komen halen. Zodoende had hij dus ook Paaseieren! Natuurlijk was meester doodgraver. Leven en dood hoorden immers al evenzeer bij de kerk als hij zelf. Drie schellingen voor elke begrafenis waren zijn loon. Daarnaast verdiende hij zo. hier en daar ook nog wel eens een grijpstulver, wanneer hij voor de Heren de kraaien ging schieten of ander werk verrichtte. Zijn inkomen was alzo op zeer veelzijdige wijze samengesteld. Doch zover bracht ieder het lang niet! In Drente was de goede school tot voor een eeuw ongeveer in Meppei te vinden en het onderwijs was daar — naar onze eisen — vrij goed of heel goed. • Op de dorpen was dat noodzakelijkerwijze veel minder, al was de post van schoolmeester erfelijk, zoals te Ruinerwold. Tot 1755 zorgde de familie Stellink daar voor schoolmeesters. In andere plaatsen was het ambt wel gebonden aan het schoolhuis, een bepaalde woning dus. Had de bewoner er echter geen zin in, dan moest er uitgezien worden naar een meester en dat ging volgens beschrijvingen op de volgende mfrhier. Zo zag de commissie, die op zoek was, op een plank geschreven: „Stroo te koop". De nieuwsgierigheid was geprikkeld en op goed-Drentse manier begon men te informeren naar „de schoape en de bieste", naar „'t beschot" enz. om tenslotte zo bij de neus langs te vernemen, dat de upperknecht zo „vèrnimsteg" was en zo fraai schreef. Binnen het uur was met goedvinden van de Boer, de knecht „gewonnen" en meester-kweekeling geworden op een salaris van vijf en twintig gulden voor het winterseizoen met de kost toe. Daarvoor moest „meester" gaan rondeten, welk voorrecht hij deelde met de scheper. Op de rij af werden de buren afgewerkt en het eten was, volgens de berichten, lang niet slecht, omdat de mensen voor elkaar niet „wilden weten, dat het er niet goed was van eten en drinken". In deze winterscholen werd schoolgehouden van tien tot twaalf, twee tot vier en van zes tot acht uur. Deze winterscholen mochten in verband met de afstand van het kerkdorp af — de school hoorde immers bij de kerk! — gehouden worden, wanneer de gehuchten meer dan een half uur van het hoofddorp af lagen. De onbegaanbare wegen in deze tijd van het jaar spraken natuurlijk ook een woordje mee. Op de avondschool kwamen behalve de j ongeren van vijf tot twaalf jaar ook de ouderen en het kwam wel voor, dat zelfs getrouwden zich verder bekwaamden. In zulke scholen hanteerde onze boerenknecht de stok en eerst na 1806, toen de wet v. d. Ende aangenomen werd, kwamen kweke'ïingen hem vervangen, die door de schoolopziener werden aangenomen. In Drente had men drie soorten scholen. In de eerste plaats de hoofd- of kerspelscholen. Deze stonden in de kerkdorpen en meester was hier uiteraard meteen koster, voorzanger en aflezer van de berichten. Dit waren de beste plaatsen en er was een behoorlijk aantal leerlingen. In de gehuchten of buurtschappen, waar kinderen genoeg waren had men bijscholen en tenslotte waren er nog winterscholen, waarover ik boven vertelde. Na de Franse revolutie werd ook in ons land de zaak veranderd. De oude gedachten werden weg gevaagd en men wilde zich op de jeugd werpen, omdat men wel begreep, dat alle verbetering het best en het vruchtbaarst daar kon aanvangen. Hoe was het nu met het aantal scholen In de provincie? In 1818 telde met 44 hoofdscholen, 20 bijscholen en 39 winterscholen. 103 scholen alzo met ongeveer 6300 leerlingen. Een gedeelte daarvan betaalde geen schoolgeld, doch in het algemeen was het regel, dat van elk kind dat „in de jaren viel", dat dus tussen vijf en twaalf jaar oud was, per jaar ƒ 2.'40 schoolgeld betaald moest worden. Was men minvermogend, dan werd van elk kind, dat volgde, de helft betaald. Gedurende de zomer was het bezoek slecht, omdat de meeste kinderen dan in de hooiïng en de bouw moesten helpen. Meester kwam dat best uit, omdat hij er in de regel „boer bij was". Van zijn salaris alleen zou hij immers nooit hebben kunnen leven; vooral niet, wanneer hij kinderen had. Elk jaar was er in totaal acht weken vacantie, maar zon enkele dag er tussen was er ook wel eens vrij, wanneer meester naar de markt moest of er een visite af te leggen was. Daar werd niet zo op gekeken. Overigens werkte de bepaling, dat het schoolgeld moest worden betaald, onverschillig of de kinderen naar school gingen of niet, het schoolbezoek in de hand. De tijden waren er niet naar om voor het schaarse geld geen waarde te krijgen. En zodoende was'de ontwikkeling in onze provincie toch veel beter, als men later wel eens gemeend heeft. Bij het nazien van verzoekschriften, markte-acten e.d., doch ook van schippersacten als te Meppei, constateerde ik geregeld hoe weinig mensen met een kruisje getekend hadden, als bewijs, dat ze niet schrijven konden. De provinciale verordening was reeds voordelig voor de meesters. Daarbij waren er, die vroeger voor 30 of 80 gulden hadden moeten werken en nu tot tweehonderd gulden gingen verdienen op de hoofdschool waar zon 50 a 80 leerlingen waren. Toch waren er hele streken, vooral in de veenkoloniën om Hoogeveen, waar de „veldrobben-kinderen" van elk onderwijs verstoken waren. Daarover en over de scholen zelf een andere keer. J. POORTMAN. (Auteursrecht voorbehouden). Nadruk verboden. --- Eieers zander han De „Poasêze” kwam ze zelf brengen! Dialectschets uit N.-W.-Overijssel 't Was Zoaterdus veur Poasen, dat Jan Bartels de „lektuur van de weke" deur namp: 't Landbouwblad, de Berkenlandsche Nieuwsbode en de Blijde Boodschap. Vrogger ad ij nog d' Automaat' eiezen moar toen er gien petereulie meer kwam ad ij dat kraantien ook niet meer ezien. Jan Bartels kon 't er overigens best zonder stellen: ij ad al waark genog om al die aandere kraanteboel bij te ollen. Jan las en peinsde. Da'j mit de Poasen twee eiers kenden kriegen inplêse van iene. Ij mbs er eigenluk ommelachen toen ij dat doar zoo zag stoan. 't Was toch treurig dat de eiers now ook al op de bon waren. Och, ij, Jan, maarkte doar niet zooveule van: ij ad nog een dartug kiepen en Jan zorgde wel, dat ze niet verhongerden al kreeg ij er dan ook niet veule voer veur. An eier gien gebrek. Zien moeder ad veurig joar nog net veur ze uut de tied kwamp een pêr onderd inelegd, in de kalk, net of dat aarme minse ereuken adde, dat d' eiers op de bon zollen koemen. Jan ad veurloopig nog gien b'oefte die pot aan te spreken! Ja, mien moeder is eigenluk een best minse ewst, docht Jan. Jammer dat ze zoo allerbarstend zuunig was. Bij 't frekkerige öf! Doar ad Jan ies een vieze pupe mit' erookt, woaras ij zien eele leemt last van zol emmen. Zien moeder ad op een keer een emd van Jan verstokt mit een mêlbuultien van de firma Snel uut de stad. Op dat buultien stond een mooie, gekleurde êze 'eteekend, mit een maande mit eiers de rogge. De Paaschhaas, ja die weet het wel. Hij koopt zijn eieren bij Snel! stond er onder. Op een dag ung dat emd in de liende te wapperen en doardeur ad Jan zien bi'jnême 'ekreengen. lederiene neumde Jan van toen of an de „Poasêze" of kortwege ~d' êze". 't Emd was goed eworden. de „buultiesslippe" zat lekker waarman 't gat, moar Jan ad er een mooie skeltnême mit opeleupen. En dat alles deur de knieperug'eid van tolde minse. Afein Jan was er êêm goed gezond om ebleem'n, moar dat skellen kon ij toch slecht zetten. — Nog een kopplen tee, Jan? — Grêg, mien mêgd. Glimlachend keek Jan van zien kraante op, noar et knieftuge, blonde mêgien, dat zien vrouwe eworren was. — Veur eeuwug, ad zie ezegd. — Goed, was Jan's korte bescheid ewest. Eh, het leemt was toch goed, beter as 't ooit ewest was. Mit schrik docht Jan trogge an de tied, toen zien moeder pas dood was, en ij alleent de boel bereddert adde. Wat een toestand! Een man alleent was toch niks: een vrouwe in 'vvs was 'ccl wat weerd. En wat veur een vrouwe! 't, 'Eele dorp 'ad er verstomd van estoan dat sic, zon frissche, jonge mêgd, zon olde knappert as man eneurnen 'ad. 't Zal wel om de senten wezen, zeeden ze. Wat de minsen zeeden kon Jan niks skelen, hij êull veule van zijn vrouwe en zie van om, en woar liefde woont, gebiedt de Heer sien zegen had de doorneneer ezegd. En zoo was 't ook, dat ondervund Jan dègeluks. —Skink mij nog moar een koppien in, vrouwe. — Goed, mien jonge! Wat ad ij toch een lief wuufien! Wacht, ij zol curies êêm pakken. Jan stond op, gunk noar zien vrouwe toe, moar die ontleup urn om te ploangen. Een wild gevlieg om de toafel volgde. — Pak mij dan, mien keerltien. . Ik meende dat een êze zoo ard loopen kon moar now vaalt 't mij niet toe, reup ze. Now worde Jan kwoad, ij greep de teekanne en gooide om de vrouwe noar de kop. Gerinkeldekink van brekend porselein* en mit een schok worde Jan wakker! Now was ij 'werachtig inedoesd bóóm de kraanten, mit een zucht over de ofgeknapte droom — 't was toch zoo mooi! — zoch ij de schaarm'n van de teekanne bij mekaander. 't Was onder de bedriem'n deur al oaste neeng'n ure en de kachel was uutegoan. Ij zol et bedde moar ies op zeuken. Wat kon een minse toch wonderluk droomen! In gedachten gong ij verder spinnen an die frissche, jonge vrouwe, die om tee ineskunken adde. Woar leek ze toch op? Wacht ies êêm, ja doar ad ij 't, et was krek sien buurvrouwe Geertien ewest, die mooie, jonge wede vrouwe, die ien keer in de weke zien 'vvs kwam op redden. Ja, werachtig doar ad zien droombeeld opeleken! Ij ad zeker et veurjoar in de kop! Jan en 'etrouwd, dat waren er twee. Moar toch alleent was ook moar alléent! Ij veulde dat om zien bloed arder deur de ribbekaste stroomde, toen ij er an trogge ■ docht hoe ij gistern mit andacht noar Geertien ad stoan kieken toen zie mit eur blaanke naarms tussen zien potten en pannen stond te weren. Oe emiriel en netties, oardig en oppassend was die jonge wedevrouwe niet! Ij zoi er vaste een goeje vrouwe an emmen. Stel oe toch niet zoo an, zee ij tot omzelf. Toen gaf de kraante de deurslag — Extra-paaschei op bon 22 las ij. Ja, dat was een Idee, ij zol Geertien wat eier brengen veur de Poasen! 't Was wel lête, moar Geertien gonk Zoaterdus toch nooit vróg noar bedde. Ij kon now mooi 'engaan, de kleine jongen waren now wel op bedde. En, dat was ook een kwoad punt: Js de Geertien om emmen wol, kreeg ij drekt een roezege 'uus'ollege. Och, kom, wie wet, wol sic wel niks van om weten.' Mit twinteg eiers in een maantien klopte „d'êze". an bij Geertien. Gelokkug, de kleinen waren al noar bedde. Ij was eerst een beetien verlegen en wus niet goed, wat Ij zengen mos, veural deur et verwonderde gezichte van de vrouwe. — Ja, kiek, zeedij, ik bin wel lête, moar ie moen moar reek'n oe lêter op de oamt oe skooner volk. Ikke-e-ik wol oe wat eier brengen veur de ' Poasen, want teengenwoordig mit die bonnebende zu'j ze ook wel niet al te veule zien. — Dat is oardig van oe, Jan. Neem een stoel en goat zitten. Et gesprek stokte eem'n. Jan zat te drei'jen en te skoem'n op de stoel, ij wol wat zengen en ij wus niet oe ij begunnen zol. — Een koppien tee, Jan, vreug ze mit euf lieve, zachte stemme. Minse, denk om de bonnen, wol Jan eerst zengen moar ij veulde dat ij niet kon weiger'n. Grêg, Geertien. Persies as in de droom, docht Jan en ij keek noar de teekanne. Toen begustte ij zachies te lachen. — Ei'j schik Jan? vreug ze. Joa, zee Jan, en ij docht — now of nooit, (as ze nee zeg, gooi ik ook disse kanne kepot) ik eb schik omdak oe zoo grêg zie weren mit die teepot. Jan, reup ze mit een alf-verleengen, alf begriepende blik. Ja, zee Jan, ik kan niet langer zwiengen. Ik wol ies vroagen o'j er ook bezwoar teengen adden da'j niet alleent Zoaterdus bij mij over de vloere kwammen, moar altiet, ja altieten Geertien. Geertien ik mag oe grêg lieden, zo'j mien vrouwe willen worden, mêgd? — Dat komp. -e-zoo onverwachts Jan, stotterde ze en kreeg een kleur. Toen begustte ze zachies te lippen. Wat ek n~u weer misdoan docht Jan. Die vrouwen, die vrouwen, ie kriengen er ook nooit recht 'eugte van. Jan gong noar eur toe en bleef achter eur stoel stoan. , — Now Geertien, vreug Jan zachies, oe denk ie er over? Et- antwoord was een klinkende smok, woar van Jan zoo beduusd was, dat ij mit zien aanen achteruut sleug en pats doar gienk de tweede teekanne! Da's de tweede, zee Jan, moar skaarm'n brengen gelok. En ij vertelde eur zien droom en zien terugkeer tot de waarkelukheid, die om een teepot kostte. — Zoo zie'j lachte Geertien, dat droomen niet altiet bedrog beteekenen. Nee, zee Jan, moar dit is veule fijnder as een droom en now pakte ij zien anstoande vrorwe zonder verder eur teeboel te ruuwineren. Daandere morrn keken de kleine mannen van Geertien vremd op over zon groote skoale mit eiers. — Oe koem ie doar an, Moe, vreugen ze. — Die ef de Poasêze ebrocht eh moe, zee kleine Jaap, de juffrouw in de skaele ef er ons van vurteld. — Juuit, mien jonge, ie bin erachter, zee Geertien en-sie mos lachen of ze wol of niet. Th. V. --- Verdere avonturen van Pam Pam hij de maanapen 223. Als ze eindelijk weer in hun verblijfplaats teruggekeerd zijn, heerscht er een drukte van belang. De buit wordt nu verdeeld en dit gaat gepaard met allerlei gebaren en grimassen. i 224. Nu begint er een ware smulpartij onder de roovers. Er zijn echter dingen bij, die de apen niet schijnen te lusten en deze worden dadelijk weggeworpen. Ook kunnen zij verschillende blikjes blijkbaar niet open krijgen. --- Radio programma Zondag 13 April 1941. Nederlandsch Programma. HILVERSUM I. 415,5 m. 8,00 Gewijde muziek (opn.). 8,30 Gramofoonmuziek. 10,00 Gramofoonmuziek. 12,00 Gevraagde platen. 12,42 Almanak. 12,45 Nieuws- en economische berichten ANP. 1,00 Collegium „Musica Divina" (1,15-1,30 Gramofoonmuziek). 1,45 Nederlandsch Verbond voor Sibbekunde: De archieven die voor ons van belang zijn. 2,00 Ensemble Tonny Roxini. 2,45 Gramofoonmuziek. 3,30 Uit Berlijn: 69e Verzoekconcert voor de Duitsche Weermacht. 6,00 Voor de kinderen. 6,30 Concertgebouworkest (opn.). 7,00 Cabaretprogramma. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,15 Spiegel van den dag. 8,30 Berichten (Engelsch). 8,45 Vocaal ensemble en gramofoonmuziek. 9,45 Engelsche berichten ANP. 10,00 Nieuwsberichten ANP, sluiting. Nederlandsch Programma. HILVERSUM 11. 301,5 m. 8,00 Gramofoonmuziek. 9,15 Gewijde muziek (gr. pi.). 9,30 Gramofoonmuziek. 10,00 Wijdingswoord. 11,15 Gewijde muziek (opn.). 12,00 Christelijke Radio Stichting: Cyclus „Kent Gij Uw Bijbel" (opn.). 12,15 Nederlandsch Kamerkoor en een strijkensemble. 12,45 Nieuws- en economische berichten ANP. 1,00 Omroeporkest en solisten. 2,00 Lezing „De wereld van 100 jaar terug". 2,15 Residentie-orkest en solisten. (3,00-3,20 Gramofoonmuziek). 4,00 Vrijzinnig Protestantsch Kerkcomité: a. Declamatie (4,00), b. Studiodienst (4,15). 5,30 Concertgebouwtrio. 6,00 Radiotooneel met muziek. 6,45 Sport van den dag. 7,00 De Ramblers en pianospel. 7.45 De zomersporten naderen. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,15 Gramofoonmuziek. 8,3 o„Der Graf von Luxemburg", operette. ü,30 Radiotooneel. 10,00 Nieuwsberichten ANP, sluiting. --- Maandag 14 April 1941. Nederlandsch Programma. HILVERSUM I. 415,5 m. 6,45 Gramofoonmuziek. 6,50 Ochtendgymnastiek. 7,00 Gramofoonmuziek. 7,45 Ochtendgymnastiek. 8,00 Vrijzinnig Protestantsch Kerkcomité: Dagopening. 8,10 Gewijde muziek' (gr. pi.). 8,30 Nieuwsberichten ANP. 8,45 Gramofoonmuziek. 10,00 Vrijzinnig Protestantsch Kerkcomité: a. Paaschdienst voor de kinderen (10,00). b. Studiodienst (11,00). 12,00 Omroeporkest. 12,42 Almanak. 12,45 Nieuws- en economische berichten ANP. 1,00 Amusementsorkest en ensemble Bandi Balogh. 2,00 Causerie over Vondels geboortestad Keulen. 2,30 Omroeporkest en solisten. 3,30 Gramofoonmuziek. 4,30 Zang met pianobegeleiding en gramofoonm. 5,00 Gramofoonm. £,15 Nieuws-, economische- en beursberich-v ten ANP. 5,30 Orgelconcert. 6,00 Gramofoonmuziek. 6,15 Boekbespreking. 6,30 Musetteorkest „Les gars de Paris" en gramofoonmuziek. 7,00 Economische vragen van den dag ANP. 7,15 Ensemble Tonny Roxini. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,15 Spiegel van den dag. 8,30 Berichten (Engelsch). 8,45 Omroeporkest en solist. 9,45 Engelsche berichten ANP. 10.Q0 Nieuwsberichten ANP, sluiting. Nederlandsch Programma. HILVERSUM 11. 301,5 m. . 6,45 Gramofoonmuziek. 6,50 Ochtendgymnastiek. 7,00 Gramofoonmuziek. 7,45 Ochtendgymnastiek. 8,00 Gramofoonmuziek. 8,30 Christel. Radio Stichting: a. morgenwijding (S.3Ó). b. Rondom het orgel (9,00). 9,30 Gramofoonmuziek. 10,20 Orgel en fluit. 11,00 Declamatie. 11,20 Gerard Lebon en zijn orkest. 12,00 Berichten. 12,15 Musiquette. 12,45 Nieuws- en economische berichten ANP. 1,00 Ensemble Jonny Ombach, de „Snarenzangers" en solist. 2,00 Nederlandsch Kameror- kest en solisten. (2,40-2,55 Gramofoonmuziek). 3,30 Voor de vrouw. 3,45 Ensemble-Tonny Roxini. 4,15 Gramofoonmuziek. 4,30 Voor de kinderen. 5,00 Christelijke Radio Stichting: Paaschvertelling. 5,15 Nieuws- economische en beursberichten ANP. 5,30 Sylvestre-trio. 6,00 Vrijzinnig Protestantsch Kerkcomité: Gesprekken met luisteraars. 6,15 Omroeporkest. 6,45 Sport van den dag. 7,00 Friesch praatje ANP. 7,15 Omroeporkest. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,15 Spiegel van dsh dag of gramofoonmuziek. 8,30 Ons schemerüurtje. 9,30 Causerie over het kunstleven. 9,45 Gramofoonmuziek. 10,00 Nieuwsberichten ANP, sluiting. --- Dinsdag 15 April 1941. Nederlandsch Programma. HILVERSUM I. 415,5 m. 6,45 Gramofoonmuziek. 6,50 Ochtendgymnastiek. 8,00 Christelijke Radio-Stichting: Schriftlezing en Meditatie. 8,10 Gewijde muziek (gr. pi.). 8,30 Nieuwsberichten ANP. 8,45 Gramofoonmuziek. 9,15 Voor de vrouw. 9,17 Gramofoonmuziek. 10,00 Ensemble Jack der Kinderen. (10,20-10,40 Declamatie). 11.15 Cello .en piano. 12,00 Musiquette. 12,30 Gramofoonmuziek. 12,42 Almanak. 12,45 Nieuwsen economische 'berichten ANP. 1,00 Gramofoonmuziek (met toelichting). 1,30 Esmeralda. 2,10 Voor de vrouw. 2,30 Pusztaorkest, de Melodisten en solisten. (3,00-3,30 Landman's lust). 4,00 Vrijzinnig Protestantsch Kerkcomité: Cyclus „Ons geloof en ons werk". 4,20 Orgelconcert (opn.). 4,30 Causerie met gramofoonmuziek. 5,00 Gramofoonmuziek. 5,15 Nieuws-, economische- "en beursberichten ANP. 5,30 Omroeporkest en solist. 6,15 Lezing „Nuchtere feiten". 6,30 Orgelconcert. 7,00 Vragen van den dag ANP. 7,15 Gramofoonmuziek. 7,30 Duitsche les. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,15 Spiegel van der dag. 8,30 Berichten .Engelsch). 8,45 Musette-orkest „Les gars de Paris" en gramofoonmuziek. 9,30 Gramofoonmuziek.- 9,40 Vrijzinnig Protestantsch Kerkcomité: Avondwijding. 9,45 Engelsche berichten ANP. io,oo Nieuwsberichten-ANP, sluiting. Nederlandsch Programma. HILVERSUM 11. 301,5 m. 6,45 Gramofoonmufiek. 6,50 Ochtendgymnastiek; 7,00 Gramofoonmuziek. 7,45 Ochtendgymnastiek. 8,00 . Gramofoonmuziek. 8,30 Nieuwsberichten ANP. 8,45 Gramofoonmuziek. 10,20 Piaaovoordracht en gramofoonmuziek. 11,00 Declamatie. 11,20 Amabile-sextet. 12,00 Berichten. 12,15 Orgelspel. 12,45 Nieuws- en economische berichten ANP. 1,00 Omroeporkest en zang met pianobegeleiding. 2,00 Arnhemsche Orkestvereeniging en soliste. (2,45--?,00 Gramofoonmuziek). 3,30 Voor de zieken. 4,00 Ensemble Jonny Kroon. 4,30 Voor de jeugd. 5,00 Gramofoonmuziek. 5,15 Nieuwseconomische en beursberichten ANP. 5,30 De Ramblers. 6,00 Causerie „Voorjaarsvermoeidheid". 6,15 Musiquette. 6,45 Gramofoonmuziek. 7,00 Vragen van den dag ANP. 7,15 Melodisten en solisten. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,15 Spiegel van den da-s of gramofoonmuziek. 8,30 Radiotooneel .9,30 Kees Veening en zijn ensemble. 10,00 Nieuwsberichten ANP. sluiting. ---