Het nu geldende Standrecht in Nederland. Ter voorkoming van misverstand: het standrecht voor burgers is in Nederland niet ingevoerd; slechts de mogelijkheid zijner onmiddellijke afkondiging door den Rijkscommissaris is, door de Verordening 55-'4l geschapen. Wanneer de Rijkscommissaris het noodig acht „voor de handhaving of het herstel van de openbare orde en van de veiligheid van het openbare leven", dan kondigt hij het civiele standrecht af. Mèt die afkondiging treedt het meteen, in vollen omvang, in werking. Hoe weten wij, burgers, dat echter? De afkondiging geschiedt door aanplakking van biljetten, op straten en pleinen, door mededeeling in de radio, door bekendmaking in de pers, of „naar plaatselijk gebruik". Dorpen, die den omroeper nog kennen, kunnen dus daarvan gebruik maken: hoe effectief dat is, weten slechts zij, die dorpsbewoner zijn! Nadat deze afkondiging geschied is, wordt het zaak driedubbel op te passen. Wie dan niet beslist op straat wezen moet, blijve maar liever met gesloten ramen en deuren thuis. Want wie zich nu wanordelijk gedraagt, opzettelijk deelneemt aan beroeringen, welke de openbare orde of de veiligheid van het openbare leven maar zouden kunnen verstoren of in gevaar brengen, wordt standrechtelijk vervolgd en met den dood door den kogel gestraft. Slechts in lichte gevallen komt hij er met tuchthuis af, doch dan met een. minimum van tien jaren. --- Moeder Geerte door H.J. van Nynatten-Dotfegnies T 91 De brief beeft en ritselt tusschen haar vingers. Ze kan geen letter meer lezen. Ze staart er op, of de zin van de woorden nog niet recht tot haar doorgedrongen is. Dan leest ze verder: „Moeder, bent u blij?" Ze is zoo raar, draaierig en beverig, dat ze haar hoofd tegen den muur moet leunen. Droomt ze? Alles om haar heen is zoo verschrikkelijk stil. Alleen de vlammen knetteren; het bloed suist in haar ooren en tegelijkertijd begint haar hart te bonzen. Nu kalm zijn en denken. Berend-Jan komt terug het staat er het is geen droom .... ze houdt den brief immers in haar handen. Op wankele, doove voeten loopt ze naar den muur om zijn portret te halen. Weer op haar stoel- bekijkt ze het aandachtig, maar in het houterige beeld, dat de al wat vergeelde en bruinbespikkelde foto biedt, kan ze den ouden Berend-Jan niet.terugvinden. De brief, die is echter! Opeens neemt het haar te pakken Ze moet het iemand zeggen. Zonder zich om den snerpende wind te bekommeren gaat ze op zoek naar Gait, die bezig is de potstal uit te gooien. Hij schrikt van haar ongewoon bleek en opgewonden gezicht; hij vergeet zelfs te grijnzen en de volle greep op de mestvaalt leeg te gooien. Zijn pet staat met de klep rechtstandig omhoog en zijn blauwe oogen spreken een duidelijk taal. Wat is haar nou weer voor een ramp overkomen? Zij houdt hem.den verkreukelden brief onder den neus en schreeuwt het hem toe: „Lees, Gait lees.... Berend-Jan komt terug!" De greep ontglipt hem en de kladder komt terecht op zijn klompen. • „Wat zeg ie daar noe? Berend-Jan? " Hij steekt een vieze hand aarzelend uit en neemt het velletje 'tusschen zijn stramme vingers. Lezen, da's makkelijker gezegd dan gedaan. Hij kan het wel, maar langzaam en niet.als ze hem zoo op zijn handen staat te kijken. Geerte popelt van ongeduld, ze wil uit Gaits mond de bevestiging hooren. Hij spelt de woorden met prevelende lippen: „ De boel is verkocht ik kom terug!" ,Wel verdikke mien nog an t0e.... da's ook wat!" * Hij veegt met den rug van zijn hand, die den brief nog vasthoudt langs zijn drupneus en poetst hem dan weer droog aan zijn pilowbroek. „Het staat er!" Dan pas valt hem haar gespannen blik op, vol verwachting, een groeienden glans van vreugde en opwinding. Een breede grijns breekt bij hem door. „Dat noem ik nog eens een bericht om een glaasje op te drinken!" En zij barst los: „Dat doen we! Je krijgt er niet één, maar net zooveel als je er lust, kom mee!" Zij loopt vooruit en hij gaat zich wasschen in het boenhoek, ze hoort hem het ijs kapotslaan in den emmer. Ze gaat rond om de flesch te halen en het bolhenneke te zoeken, dat haar zenuwachtige vingers op den schoorsteenrand zoo gouW'niet weten te vinden. Telkens wendt ze het hoofd en kijkt naar den brief op de tafel, alsof ze verwacht, dat een windvlaag hem op zou kunnen nemen en meteen het goede bericht wegblazen. Met Gait, ieder aan een kant van het vuur en het glaasje, dat meer naar hem dan naar haar gaat, zegt hij het: „lets beters had je niet kunnen overkomen, Vrouwe!" „Neen, het is te veel genade ineens, ik ben er kapot van. Had hij het toch maar eerder geschreven, dat hij terug wou! Nou heeft hij al die jaren voor niks liggen martelen. M'n laatste koebeest had ik willen verkoopen om hem terug te halen; de centen had ik bij elkaar gekregen en de hoeve, die hadden we er met zn allen wel bovenopgehaald." Gait, verward en opgewonden door den drank, vergeet den afstand te bewaren, die er behoort te zijn tusschen hem en haar. Hij buigt zich naar haar over en tikt haar op de knie: „Het zol geen zunne van zien moeder 'ewest wezen, a's e niet niet zoo trotsch en stiefkoppig, wazzen als een muul!" Ze is niet boos. Haar gedachten raken over het groote nieuws al aan de gevolgen. ,„Het zal een drukte worden, Gait, onze rust is weg. Denk eens aan, een man, vrouw en vier kinderen, waar laat ik ze?" En weer is hij het, die de oplossing In één slag weet: „Het nieuwe huus, dat zal noe eindelijk bewoners kriegen." Ze knikt en ziet er nadenkend uit. '~We zullen poot an moeten spelen, als we alles tijdig klaar willen hebben! Als de ploeg in het land steekt, da's Maart April en nou hebben we al bijkans Januari." Het overweldigt haar en een poos zit ze in het vuur te staren. Ze lijkt in haar blijdschap toch zoo oud, dat hij wat angstig zegt: ~Aj noe maar niet te vuile hooi op oe vurk laoit, ie bint geen jonge deern meer, a'j maar ze'kt hoe iet hebben wilt. zal ik wel warken en dissen tied blief ik bic oe op de hoeve, ook 's nachens. Lammert kan thuus den boel op passen, zulke neuswieze jongens motten te vuile achter de vodden 'ezeten worden." „Gait," zegt ze opeens ernstig en ze kijkt hem vol genegenheid aan. „Ie mot over oe kinder nooit te vuile inzitten; wie "met ons onnoozel menschenverstand denkt altied da'w meer kunnen dan Die hierboven. Wie spartelt tegen omdat wie denkt te verzoepen en juust daarom geet wie kopjen onder, a'w stille blieven en Hem zorgen laten, komt vrog of laat de redding, al naar Hij verordineert." Zijn goedig, dom gezicht met de in het vlammenschijnsel doorlichte ooren, is diep ernstig. „Dat zal ik ontholden, Vrouwe!^ Het is of over Geerte de rust en kalmte met dit inzicht terugkomen. Het geluk blijft. Het is er onder al het werken door. Het ligt besloten in den bezonken» brief, die ze naar Amerika terug schrijft: „Ik wacht! En ik bid God, den Heer, dat hij jelui reis zegent en jelui behouden naar het Vaderland terug brengt." Er ligt een waardigheid in haar houding die Gait eerbiedig maakt en hem op haar wenken doet vliegen. Zelfs Lammert vergeet knorrig en ontevreden te zijn. Als zij 's morgens na het dankgebed een stuk uit den bijbel voorleest, maakt haar bezielde stem zoon indruk, dat hij niet verveeld rondkijkt en verstolen achter zijn pet gaapt, maar die net als zijn vader tegen de borst gedrukt houdt en naar haar ouden vinger kijkt, die regel voor regel het bijbelbla.l volgt. Op een zonnigen Februaridag worden in het onbewoonde huis alle luiken opengegooid. De tegelvloer is verzakt en moet opnieuw gelegd worden, het houtwerk is verdoft, de verfpot moet er aan te pas komen, de plankenvloer in de pronkkamer is verrot. Er zijn daar twee bedsteden. misschien wil Minke deze kamer gebruiken om te slapen; de kleine Dike zou in de keukenbedstee met de mooie, besneden derven kunnen liggen; de jongens moeten op de hilde of in Snoekskens kamertje. Zoo is er van alles te regelen. Het helpt haar door den tijd. Want naarmate de dagen verstrijken begint haar ongeduld te groeien. Ze staat naar den post uit te kijken en leeft van den eenen dag op den anderen. Als het met Minke en het nieuwe kind maar goed gaat! Als er maar niets tusschen komt! Het duurt zoo vreeselijk lang. Er had al lang een brief kunnen zijn! (Wordt vervolgd). --- Recht „op staanden voet”! Een scherp zwaard, dat snel toeslaat HOOFDSTRAF: de kogel. Slechts in lichtere gevallen: tuchthuis met een minimum van tien jaar. (Van een bijzonderen medewerker). Een bezettingsoverheid heeft, naar internationaal recht en naar oer-oud gebruik tevens, den plicht de openbare orde en de veiligheid van het openbare leven in het bezette gebied te handhaven. • Wanneer die bezetting bovendien het gevolg is van een voorafgaande overwinning met de wapenen op de weermacht van dat bezette land, dan brengt de harde wet van den oorlog mede, dat de bezettingsoverheid die orde en veiligheid. van het openbare leven op hare wijze en naar hare inzichten regelt en handhaaft. Den verliezer in den strijdt zij dat nu aangenaam, of niet: hij zal zich in beide gevallen dienen te schikken. Dat brengt een verloren oorlog nu eenmaal mede. Een der krachtigste middelen tot herstel eener verstoorde openbare orde is: de invoering van het standrecht voor burgers. Tot kortgeleden heeft onze bezettingsoverheid zulks nog niet noodzakelijk geacht, doch den 19en Maart heeft zij dit scherpe zwaard uit de scheede getrokken en het, als bij wijlen Damocles, boven onze hoofden gehangen. Toegepast is het civiele standrecht nog niet. Gelukkig maar: als het zoover komt, dan vallen er harde klappen. Wat is dat standrecht? Naar Duitsche opvatting dient men er onder te verstaan een bijzondere rechtbank, d.w.z. een rechtbank die in bijzondere omstandigheden over bijzondere voorvallen recht spreekt met een verkorte, meestal een summiere, strafprocedure, 't Eenvoudigst zou men het zoo kunnen zeggen: standrecht is rechtspraak „op staanden voet". Het spreekt daarbij vanzelf, dat dit standrecht onmogelijk den verdachte omgeven kan met al die waarborgen, welke bij de behandeling van strafzaken voor gewone rechtbanken in gewone gevallen en omstandigheden hem naar menschelijke mogelijkheid tegen een foutieve rechtspraak beschermen. Maar op een schip in den orkaan ontbreekt de gelegenheid, urenlang op een goudschaaltje te turen: dan worden snelle en zekere beslissingen vereischt! Toch streeft ook de standrechtelijke justitie naar die noodzakelijke objectiviteit, welke conditio sine qua non der gerechtigheid is: binnen de grenzen van het onder de uitzonderlijke omstandigheden mogelijke. Maar appèl en cassatie bestaan er, na het vonnis, niet meer: één der kenmerken van het standrecht is, dat zijn vonnissen - eventueel slechts na bekrachtiging door den hoogsten militairen of civielen autoriteit - onmiddellijk voltrokken worden. --- Het Standgerecht. Wie spreekt recht in dit geval? Het Standgerecht, dat wordt gevormd door het „Duitsche Heggerechtshof in het bezette Nederlandsche Gebied". Dit Hof zit met drie rechters; wanneer het als Standgerecht optreedt, dan wordt het echter geacht ook volgens de voorschriften bezet te zijn, wanneer slechts één zijner leden meester in de rechten is. --- Politie en Burgerlijk bestuur. De afkondiging van het standrecht voor een gemeente, een landstreek, een provincie of heel het bezette Nederlandsche gebied heeft ook diep-in-grijpende gevolgen ten aanzien van het burgerlijk bestuur en de politie. Dan is n.l-, om te beginnen, den Hoogeren S.S. en Politieleider hier te lande de handhaving en het herstel der openbare orde toevertrouwd; deze autoriteit vaardigt, des noodig met afwijking van het geldende recht, naar goeddunken rechtsvoorschriften met strafbepalingen uit. Deze laatste kunnen, wat boete betreft, tot onbeperkte hoogte gaarverder hechtenisstraf fen van maximaal vijf jaren zijn. Verder benoemt de Rijkscommissaris voor onder standrecht staande gebieden een Bijzónderen Gevolmachtigde. Daaraan is het heele openbare bestuur ondergeschikt - althans voorzoover de Hoogere S.S. en Politieleider niet ingrijpt ,want die is dan Nummer Eén. Evenals laatstgenoemde kan ook de Bijzondere Gevolmachtigde rechtsvoorschriften uitvaardigen. --- Gratis voedsel voor 1000 menschen Het dankbare werk der Winterhulp. Aan duizend menschen zal gedurende twee maanden dagelijks een warmen maaltijd worden verstrekt, waarvan de kosten voor de helft door de afdéeling Groningen van de Stichting Wintrhulp zal worden betaald en voor de andere helft door de Commissie tot Spijsuitdeeling. Dit is in het kort de voor velen zeer verheugende mededeeling, welke de burgemeester onzer stad, mr. P. W. J. H. Cort van der Linden, op een persconferentie ten stadhuize deed. Nu de voedselnood grooter wordt, speciaal in de armere gezinnen, zou het nu niet mogelijk zijn, aldus vroeg de Provinciaal Directeur van de Stichting Winterhulp, de heer H. J. Klaasses, zich af om in de daarvoor in aanmerking komende gezinnen eenige hulp te verstrekken? Deze gedachte was natuurlijk uitermate sympathiek en wij hebben zoo deelde de burgemeester mede, onmiddellijk met de plaatselijke adviseeringscommissie voor de Winterhulp overlegd, op welke wijze aan de daarvoor benoodigde gelden gekomen kan worden. Een zeer oude liefdadige commissie uit de gemeente — de Commissie tot Spijsuitdeeling — werd bereid gevonden om direct financieelen steun te verleenen. Deze commissie lichtte de burgemeester toe, is reeds zeer oud. Reeds voor den vorigen wereldoorlog bestond zij en gedurende vele jaren achtereen heeft zij aan menigeen maaltijden verstrekt. Uit haar ter beschikking staande fondsen heeft zij thans een bedrag van 3500 gulden toegezegd, wat onmiddellijk aangewend zal worden zoodra de Centrale Overheid haar sanctie aan deze toezegging zal hebben verleend — en hieraan wordt niet getwijfeld. Deze geste verdient ongetwijfeld navolging. Er zijn meerdere vereenigingen van Liefdadigheid in onze stad, die zeer goed, zoo betoogde de burgemeester, met Winterhulp samen kunnen werken, waardoor een nuttig effect voor de samenleving kan worden verkregen. Uit de kas van Winterhulp wordt eveneens een bedrag van 3500 gulden beschikbaar gesteld. Deze 7000 gulden stellen de plaatselijke afdéeling van de Stichting Winterhulp in staat om aan niet minder dan 1000 menschen voor den duur van twee maanden gratis voedsel te verstrekken. Winterhulp koopt voor deze menschen een abonnement op de Centrale Keuken, welke — en hier legde de burgemeester nog even den nadruk op — ten behoeve van de geheele bevolking gesticht wordt, en niet, zooals ten onrechte gemeend wordt, voor de minder financieel draagkrachtigen. Zoo komen zij, die een gratis abonnement krijgen, tegelijk met die menschen in de rij te staan, die een maaltijd voor eigen rekening ophalen. Aan niets zal een ander kunnen zien, dat het bewuste abonnement gratis is uitgereikt. Het stempel van saamhoorigheid zal op deze voedseluitreiking worden gedrukt. --- Schorsing der Openbare Bestuurs-colleges. Wanneer ergens het Standrecht wordt afgekondigd, dan blijven, voor den duur daarvan, de werkzaamheden van alle openbare bestuurscolleges, voorzoover zij in vergadering besluiten nemen, rusterl. Hoe het openbare bestuur onder die omstandighc ien, functionneert, voorzoover er eten nog wat te doen is? Naar het éénmansbeginsel: in de plaats van Provinciale Staten, en ook van Gedeputeerde Staten, treedt dan de Commissaris der Provincie; in de plaats van den Gemeenteraad, en ook van B. en W, treedt dan de Burgemeester; in de plaats van de Vergadering van Ingelanden, en ook van de Polderbesuren, treedt dan de Dijkgraaf, enzoovoorts. Uit het vorenstaande zal met afdoende, om niet te zeggen afschrikwekkende, duidelijkheid gebleken zijn ,welk een scherp zwaard het burgerlijke standrecht is, hoe snel en genadeloos het kan 'toeslaan. De Nederlandsche bevolking zij hiervan doordrongen en doe het uiterste wat zij kan, om te voorkomen, dat de Rijkscommissaris tot dezen laatsten harden maatregel zijn toevlucht zal moeten nemen! --- Welke personen komen in aanmerking? Het was een groote moeilijkheid om de gezinnen te vinden, vervolgde de burgemeester, die voor deze uitkeering in aanmerking zouden komen. Er is echter altijd een categorie onzer medemenschen die het slechter heeft dan zij, die bij de Overheid in den zorg zijn. Dat zijn menschen, die volgens de armenwet wel gesteund worden, maar die volgens de rijkssteunregeling niet in aanmerking komen voor kleedinguitreiking enz. Dat zijn in den regel menschen, die oud, ziek of invalide zijn. Deze vaak minder bedeelden zu|len thans de gelukkigen zijn, die voor gratis maaltijden in aanmerking komen. Onder deze menschen zullen er zijn, die niet of bijna niet in staat zullen zijn, om het eten zelf te halen van de aangewezen plaatsen. Ook hiervoor heeft Winterhulp gezorgd: Voor deze menschen zal een abonnement genomen worden bij een of andere ophaaldienst. Den geheele organisatie staat onder de beproefde leiding van den heer I. C. Poelman. De uitdeeling begon reeds op Dinsdag 15 April en duurt tot 15 Juni a.s. Voor de uitdeedeeling van het voedsel heeft Winterhulp juist deze komende maanden uitgekozen, omdat deze tijd geacht wordt de grootste voedselnopd te brengen. Het spreekt vanzelf zoo voegde de burgemeester hieraan toe, dat op de bepalingen van de distributiewet geen inbreuk gemaakt mag worden, de deelnemers aan de gratis maaltijden zullen daarom hun bonnen moeten inleveren, waarvoor zij uitstekend voedsel kunnen krijgen. Ik heb de hoop dat deze regeling in veel nood zal voorzien en dat dit initiatief in ons land navolging zal vinden. Wij hebben ten slotte het gevoel, zoo besloot de burgemeester deze bijeenkomst, dat door deze regeling iets is uitgedacht, dat van blijvende waarde zal zijn in een maatschappij, waar schaarschte is aan voedsel, dat wij door deze regeling het gemeenschapsgevoel versterken en een klip hebben omzeild, die aan bedeelden dikwerf een minderwaardigheidsgevoel geven. --- Groninger Leven en Gebeuren Politieke soldaten - 25 jaar droge kroeg In het afgeloopen week-end heeft Groningen met het uniform der SS van de Nederlandsche Nationaal Socialistische Beweging kennis gemaakt, want totnogtoe was de kleedij van deze orde in de stad en haar omgeving geheel onbekend. In een strakke, voorbeeldige discipline hebben de politieke soldaten van deze beweging zich aan Noord-Nederland vertoond, en de kennismaking wederzijds is ongetwijfeld van een aangenamen aard geweest. Geen wanklank is dan ook van de zijde van het in alle opakhten critische publiek, indien het de N.S.B, betreft, vernomen. Toch weten velen niet precies wat de SS feitelijk is. Op zijn hoogst zal de doorsnee Nederlander de SS vereenzelvigen met de geheime politie, met de geheimzinnige macht achter de schermen, die onvatbaar, alles ziet en alles hoort. Dit is zeker een alleszins verwrongen beeld, dat echter niet geheel" en al onbegrijpelijk is, omdat de S.S.inderdaad in de politieke gebeurtenissen in ons land op den achtergrond blijft en slechts de politie-functie zoo nu en dan onder de oogen van den toeschouwer komt. De S.S. is echter meer dan een machtsinstrument, zij is de voorvechtster van een ideaal en als zoodanig werkt zij dus op een plan, dat uitgaat boven den strijd om de directe machtsvorming, welke op oogenblik Nederland beroert. De S.S. bouw — onder de vallende puinhoópen der oude wereld — aan de grondslagen van een nieuwen tijd onder Germaansche leiding. In de weermacht, in de politie, maar ook in het bestuursapparaat, in de wetenschap en in de opvoeding, overal zoekt en vormt de S.S. bouwers aan deze nieuwe wereld. Haar taak ligt minder in den dagelijkschen politieken strijd, doch is veel meer bezig den weg naar een verder doel voor te bereiden. Waarheen de weg voert is niet te zeggen. Het is ook onbelangrijk. Want de S.S. gedachte, we zeiden het reeds in andere bewoordingen gaat ver uit boven de dingen der dagelijksche politiek. We staan thans op de drempel van een nieuwen tijd, van een aera, die zonder twijfel een nieuwen Germaanschen opbloei- en een nieuwen Germaanschen wereldtaak zal laten zien. Op zulk een tijdstip moet niet gevraagd worden naar de vormen, waarin de Germaanschen wereld vanmorgen zal verrijzen. Vormen zijn immers van secundaire beteekenis. De SS wil alleen ons volk binnenvoeren in een groote Germaansche samenleving, geordend op nationaal-socialistischen grondslag en het voor te bereiden op de geweldige taak, die aan de Germaansche volkeren straks wacht in volstrekte trouw, in volstrekte overgave ,in volstrekte zuiverheid van wil. --- De droge kroeg. Hoevele zullen in stad en provincie zich voor hun geheele leven verplicht weten aan De Droge Kroeg. Honderden, neen duizenden zelfs, die van het rechte spoor huns levens zijn afgedwaald, zijn door De Droge Kroeg er weer op gebracht. Een dezer dagen heeft de Kroeg zijn vijf en twintigjarig bestaan op een zeer sobere wijze herdacht. De tijdsomstandigheden zijn er ook niet naar om een jubileum feestelijk te herdenken Daarenboven: past het De Droge Kroeg om feest te vieren? Eenerzijds wel, zijn werk is menschlievend in den waren zin des woords, anderzijds niet: het bestaan van de kroeg duidt aan, dat het met het zedelijk en geestelijk leven van onze bevolking niet is zooals het zijn moet. Daarover kan niet op een feestelijke wijze gesproken worden, doch zijn stilte en inkeer het parool. In de vijf en twintig jaar van zijn bestaan zijn er intataal 2262 verschillende patiënten korteren of langeren tijd in behandeling geweest. Meer dan de helft dezer patiënten vond grondige of algeheele genezing. 1440 of bijna 64 pet. kwam ten gevolge van overtreding van het Wetboek van Strafrecht met het bureau (geneeskundig consulttaiebureau voor drankzuchtigen) in aanraking. 572 hunner, of 40 pet. werd een ernstige kans op herstel geboden aan de hand van een voorwaardelijke vëroordeeling en 74 pet. van dezen heeft de kans ook weten te benutten. Bij het beschouwen van deze cijfers bedenke men, dat het bureau hoofdzakelijk te te maken heeft met de ernstigste vormen van het alcoholisme. De „gelagkamer" van De Droge Kroeg is dagelijks vol en dikwijls overvol. Inzonderheid in de wintermaanden, toen de groote bovenzaal — de eigenlijke kroeg — dagelijks urenlang met bijna 200 personen gevuld was en telkens velen wegens plaatsgebrek moesten worden teruggezonden. Het bestuur van De Droge Kroeg begrijpt dat men van een kroeglooper niet een twee drie een oppassend mensch kan maken. Zulk een iemand dient een overgangstijd mee te maken, waarin hij de door hem gezochte gezelligheid en ontspanning vindt, weliswaar in een kroeg, maar dan in een droge kroeg, waar geen alcoholistische dranken worden geschonken, maar waar de sfeer en de inrichting de werkelijke kroegen evenaren. Op deze wijze welke getuigt van een gezond inzicht in het wezen der dingen, zijn reeds, zooals men boven zelf leest, duizenden geholpen uit stad en provincie. Ongetwijfeld zal dit stukje ook wel komen onder de oogén van iemand die door de Droge Kroeg weer in het gareel is gebracht en dan zullen zonder eenige twijfel gedachten van dankbaarheid in hem opwellen, welke uitgaan naar de bestuurders van De Droge Kroeg, welke dit edele werk in dienst der lijdende menscheid gedeel belangeloos verrichten. Hun belooning is de genezing der patiënten. --- Dr. Bekenkamp † Met gevoelens van dankbaarheid, eerbied en rouw hebben honderden menschen uit alle windstreken van ons land, de begrafénisplechtigheid bijgewoond van den plotseling overleden voorzitter van de provinciale vereeniging Het Groene Kruis: Dr. H. H. T. Bekenkamp. Het is wel niet onze gewoonte om personen bij leven of dood in deze rubriek te bespreken, maar thans willen wij een uitzondering op deze gulden regel maken. Dr. Bekenkamp, een zeer gezien medicus die onschatbaar veel werk heeft verricht ten behoeve van het Groene Kruis, van de t.b.c.-bestrijding, ten behoeve van het Groningsche Zwakke Kind, ten behoeve van het berooide Rotterdamsche kind, tenbehoevë ja, waarvan al niet, is niet meer. Plotseling is hij uit ons midden weggerukt. Onverwacht en ongedacht. Op den morgen van zijn verscheiden heeft hij zijn arbeid nog verricht, niet wetende dat de dood al achter hem stond. Zijn leven is een welbesteed leven geweest Zijn levenswerk heeft dr. Bekenkamp uit zien groeien en zien bloeien tot een zegen van de Groningen, van de provincie Groningen, van het geheele volk zelfs, "in al zijn geledingen. Over de Dooden niets dan goeds het is ongetwijfeld waar, maar zou men iets kunnen zeggen in het nadeel van dezen vriend aller menschen? Geen verheerlijkte menschenwoorden, maar een eerbiedig zwijgen is aan deze groeve op zijn plaats, den overledene dankend voor zijn weldaden ons bewezen. God dankend dat hij zoon mensch ons heeft geschonken. --- B.N.O. gaat’s morgens weer om acht uur uitzenden. Berichtendienst van den Nederlandschen Omroep deelt mede, dat met ingang van Maandag 21 April de eerste uitzending om 8 uur zal geschieden, inplaats van 830 uur. --- DE MOEILIJKHEDEN IN HET CAFéBEDRIJF. In een te Amsterdam gehouden vergadering van belanghebbenden in het hotel-, café en restaurantbedrijf werden de moeilijkheden behandeld van de bierdistributie, vooral het feit, dat vele kruideniers, sigarenwinkels, enz. bier verkoopen. Dit kwantum zou aan de caféhouders geleverd moeten worden. Men was van meening, dat de rantsoeneering van gedistilleerd den doodsteek voor het cafébedrijf was. Ook de belastingen stijgen dagelijks en men was van meening. dat bij de gemachtigde voor de prijzen moet worden aangedrongen op verhooging van de prijzen van gedistilleerd Stappen dienaangaande zijn in voorbereiding. , ---