Het beroep van den journalist aan wettelijke normen gebonden Naast rechten, ook plichten Regeling van Staatswege Verschenen is thans het .besluit van den secretaris—generaal van het departement van Volksvoorlichting en Kunsten betreffende het beroep van journalist (journalistenbesluit). In dit besluit zijn de normen vastgelegd, waaraan ieder, die als journalist is aangenomen, zich heeft te houden. Verder is hierin zijn rechtspositie en zijn taak in dienst van de gemeenschap nader omschreven. Wij laten hieronder de voornaamste artikelen uit genoemd besluit volgen. --- Het beroep van journalist. Artikel 1. (1) Het bij wijze van hoofdberoep of op grond var. een benoeming tot hoofdredacteur medewerken aan de vorming van den redactioneelen inhoud van in het bezette Nederlandsche gebied uitgegeven nieuwsbladen of van aldaar uitgegeven tijdschriften, welke voorlichting geven op het gebied var. het volksleven, onverschillig of zulks geschiedt door artikelen, berichten of illustraties, een openbare taak, welke, voor wat betreft de daaraan verbonden beroepsplichten en rechten, bij dit besluit van staatswege wordt geregeld. (2) Zij, op wie deze taak rust, worden journalisten genoemd. Niemand is gerechtigd zich journalist te noemen, die niet overeenkomstig artikel 7 in het beroepsregister is ingeschreven. (3) Alle journalisten zijn in het Verbond van Nederlandsche Journalisten vereenigd. (4) Het Verbond van Nederlandsche Journalisten waakt er over, dat de beroepsgenooten elk voor zich hun plichten vervullen, en zorgt voor hun rechten en hun welzijn. Artikel 3. (1) De ir. dit besluit omtrent nieuwsbladen gegeven bepalingen zijn eveneens van toepassing ten aanzien van tijdschriften, welke voorlichting geven op het gebied van het volksleven. Artikel 4. Onder „medewerken aan de vorming var. den redactioneelen inhoud van in het bezette Nederlandsche gebied uitgegeven nieuwsbladen of van aldaar uitgegeven tijdschriften, welke voorlichting geven op het gebied van het „volksleven" wordt mede verstaan: het verrichten van zoodanigen arbeid, indien deze niet in het bedrijf van een nieuwsblad of van zoodanig tijdschrift plaats vindt, doch bij een onderneming, welke bestemd is artikelen, berichten of illustraties aan nieuwsbladen of tijdschriften, als vorenbedoeld te leveren. --- Het toelaten tot het beroep van journalist. (1) Journalist kan slechts zijn hij die: Nederlander is. 2) den leeftijd van 21 jaar heeft bereikt, 3) vakopleiding heeft genoten, 4) de eigenschappen bezit, welke noodig zijn om de taak van het voorlichten der openbare meening te vervullen. Artikel 6. (1) Vakopleiding heeft genoten hij die gedurende ten minste een jaar hij de redactie van een nieuwsblad of bij een onderneming, als bedoeld in artikel 4, in het bezette Nederlandsche gebied is opgeleid en daardoor de voor een journalist vereischte kennis heeft verworven (leerling-journalist) en dit kan aantoonen door een getuigschrift der redactie. De opleiding bij een in het buitenland uitgegeven nieuwsblad kan door het Verbond van Nederlandsche Journalisten gelijkgesteld worden met de opleiding bij een in het bezette Nederlandsche gebied uitgegeven nieuwsblad. Artikel 7. (1) De toelating tot het beroep van journalist geschiedt op gedaan verzoek door de inschrijving in het beroepsregister van journalisten. (2) Dit beroepsregister wordt ten kantore van het Verbond van Nederlandsche Journalisten bijgehouden. Artikel 12. (1) Journalisten zijn verplicht hun beroep naar eer en geweten uit te oefenen en zich door hun gedrag zoowel in als buiten hun beroep de achting waardig te toonen, welke het vereischt. (2) Het is de taak der journalisten de stof, welke zij behandelen, waarheidsgetrouw weer te geven en r.aar hun beste weten te beoordeelen. Artikel 13. Meer in het bijzonder zijn journalisten verplicht al datgene uit de nieuwsbladen te weren: 1) wat persoonlijke of groepsbelangen op een de openbare meening misleidende wijze met gemeenschapsbelangen verwart, 2) wat er toe leiden kan de belangen of het streven naar gemeenschap van het Nederlandsche volk, zijn cultuur of economisch leven te verzwakken of de godsdiens'ige gevoelens van anderen te kwetsen, 3) wat de eer of het welzijn van een ander wederrechtelijk aantast of zijn goeden naam schaadt, 4) wat om andere redenen in strijd Is met de openbare orde en goede zecen. Artikel 14. De uitgever van een nieuw, ,id kan een journalist bij overeenkomst verplichten tot het in acht nemen van richtlijnen ten aanzien van het pricipieele karakter van het nieuwsblad. De openbare plichten en rechten van een journalist, welke voortvloeien uit de artikelen 12, en 13, kunnen door deze richtlijnen in geen geval worden aangetast. Artikel 17. De hoofdredacteur is verplicht, in overeenstemming met den inhoud van zijn arbeidsovereenkomst en met eventueele aanvullende instructies van den uitgever, een schriftelijk plan van werkverdeeling op te stellen, waaruit moet blijken welk gedeelte van den redactioneelen arbeid elke journalist moet verrichten en in hoeverre deze tegenover andere journalisten de bevoegdheid bezit hun aanwijzingen te geven. Artikel 18. (1) De journalisten van een nieuwsblad dragen voor den redactioneelen inhoud daarvan in zooverre de beroeps-, straf- en civielrechtelijke verantwoordelijkheid, als zij de bijdragen daartoe zelf hebben geleverd of deze tot opneming hebben aangewezen. De straf- of civielrechtelijke verantwoordelijkheid van andere personen blijft desniettegenstaande onverminderd bestaan. Artikel 20. 1) Liik journalist is krachtens zijn inschrijving in het beroepsregister lid van het Verbond van Nederlandsche Journalisten. (2) Het Verbond van Nederlandsche Journalisten is een rechtspersoonlijkheid bezittend publiekrechtelijk lichaam. Zijn zetel is gevestigd te 's-Gravenhage. De secretaris-generaal van het departement van Volksvoorlichting en Kunsten kan een journalist bestraffen met waarschuwing, geldboete en doorhaling van de inschrijving in het beroepsregister. --- De „Tien Geboden” voor den journalist 1. De bouw van het nieuwe Europa berust op de vrije samenwerking van gelijkgerechtigde volksgemeenscbappen, staande onder de opperleiding van Adolf Hitler, Führer aller Germanen. 2. Tot het bereiken van het groote doel: de bundeling van alle Germaansche krachten, wordt in de Nederlandsche pers doorloopend actieve, aandacht geschonken aan de cultureele, economische en militaire mogelijkheden, welke de aaneensluiting der Germaansche volken biedt. 3. Aan de geestelijke, zedelijke en materieele versterking van ons eigen volksleven wordt voortdurend gearbeid, aangezien alleen een sterk volk een sterke leiding kan aanvaarden. 4. Tegenover de bekrompen gescheidenheid der maatschappelijke klassen, de onnoodige toespitsing der godsdienstige verschillen en de pogingen tot instandhouding der partijschappen, stelle de pers steeds weer opnieuw de volkseenheidsgedachte, daarbij rekening houdende, met, de rijke verscheidenheid van stam en streek. 5. Tot het Nederlandsche volk worden geacht te behooren allen, die van Nederlandschen bloede zijn, doch ook zij alleen! 6. Aan de middelen tot het voorkomen of lenigen van den stoffelijken nood zal in de pers veel aandacht moeten worden besteed. Gedacht wordt hierbij aan landwinning en ontginningswerkzaamheden aan de propaganda voor den productieslag, aan de actie voor Winterhulp e.d. 7. Een beter begrip zij door de pers aangekweekt voor de positie van den bodembewerker, wiens arbeid de natie voedt. Ons raszuiver boerendom is de belangrijkste drager der volksgemeenschap. 8. De door eenzijdige verstandaanbidding ontstane minachting voor den handenarbeid dient in de pers met kracht te worden bestreden. Eerbied voor den arbeid en afkeer van een parasitair bestaan een ieder ingeprent. 9. De pers versterke door doeltreffende artikelen en verhalen bij de jeugd den zin voor orde, tucht en kameraadschap. 10. Wil de pers haar verantwoordelijke taak als medeopvoedster des volks met vrucht kunnen uitoefenen, zoo zal zij, naast het vereischt zelfrespect, den eerbied van iederen Nederlander moeten verwerven. Voorwaarde daartoe is, dat zij in hechte solidariteit en onwankelbare waarheidsliefde haar arbeid verricht, de loyale methoden uit haar midden bant en met vaste hand de openbare meening in de juiste richting helpt stuwen. --- De valsche aanklacht Roman van de bekende schrij tster Violette Carr 3 Maar 's winters, als de lawines naar beneden storten en slechts zelden een bergbeklimmer naar boven komt, als de smokkelaars juist dan hun waren trachten te vervoeren, dan dient de sneeuwhut op de trotsche Sassal Masone den douane-beambte als toevluchtsoord, wanneer hij door een sneeuwstorm wordt overvallen. Het was een prachtige herfstavond. Langzaam zonk de zon achter de bergen en goot als afscheidsgroet haar laatste gouden stralen over de besneeuwde bergtoppen. De laatste groep bergbeklimmers, die bij Fientje had gerust was boven op het steile pad van den gletscher aangekomen en nu op weg naar den Glüm om het station van den bergtrein te bereiken. Het waren dames en heeren in loden jassen, een rugzak over de schouders, den bergstok in de hand, die er naar verlangden om naar de hotels te Pontresina en St. Moritz tervg te keeren om den dag in smoking en avond japon bij een goede jazz-band te besluiten. Fientje was alleen. Ze had de glazen en flesschen opgeruimd, haar dieren gevoederd en verzorgd — en daar stond ze nu op het terras en keek naar de bergen. Ze moest lachen. Vandaag had een voorname dame haar gevraagd hoe ze het hier in die eenzaamheid uithield. Waarom ze niet verstandig was en wegging naar het vlakke land. Ja, die dame had haar zelfs een kaartje gegeven. Zij was de vrouw van een minister en woonde te München, ze had verteld, dat ze al zoo lang getracht had een jong meisje uit de bergen voor haar huishouding te krijgen. Ze moest maar bij haar in betrkking komen, dan was haar gelukverzekerd. München? Waar zou dat ergens liggen? In ieder geval een heel eind weg; maar aardrijkskunde was niet bepaald Fientje's beste vak. Het lachje verdween ineens. Dat visitekaartje had haar gedachten een andere richting gegeven. München? Dat was toch immers de hoofdstad van Beieren en — Xaver had haar soms over Beieren gesproken. Dat was zijn eigenlijke vaderland, hoewel hij reeds als klein kind met zijn vader en moeder naar Zwitserland was gekomen. Xaver! Fientje liep naar den rand van het terras. De zon was nu geheel achter de bergen verdwenen, het alpenrood was weg. Koud en star staken de bergtoppen tegen den avondhemel af. Beneden in het dal was het Uittocht niet helder meer, over het meer van Pachiavo kwam een nevel opzetten, die langzaam omhoog steeg en het heele dal vulde. Boven den Piz Languard pakten zich zwarte wolken samen en heel in de verte, boven de Italiaansche bergen weerlichtte het nu en dan. De herfst was in aantocht, en het werd al vroeg donker. De wilde bok, die naar beneden sprong, verdween weer even snel, het geloei van de koeien klonk gedempt en de lichten van de hotels op den Glüm glinsterden aan het eind van de Bernina spoorbaan, waar juist een trein uit den tunnel te voorschijn kwam en langs de rotsen verder reed. Fientje kon er niet toe besluiten haar huisje binnen te gaan. Het was nog te vroeg om reeds te gaan slapen en terwijl haar oogen langs bergwanden gleden, kwam er een gelukkig gevoel in haar op. De oogen van die bergkinderen, die zoo onmiddellijk onder de wilde en onstuimige natuurelementen gewend zijn te leven zijn meestal heel ernstig. Ze kennen het juichend gejodel van de bewoners der Belersche Alpen niet en — houden er van te droomen. Opeens kwam er een glans over Fientje's gezicht en onwillekeurig strekte ze de handen uit. Haar scherpe blik had hoog op den gletscher een klein lichtje waargenomen. Spoedig werden er meer zichtbaar, het waren de lantaarns, van de menschen, die overdag den trotschen top van den Palü bestegen hadden, en nu de bewoonde wereld tegemoet liepen. Fientje ging naar binnen en pookte het vuur op. Daar kwamen nog gasten aan — haar hart klopte van verwachting! Alpinisten, die door Xaver geleid waren over de gevaarlijke, steile rotsblokken, over spleten en langs afgronden, terwijl hij hen nu weer naar beneden voerde. Zij vorderden snel, grooter en grooter werden de gestalten der mannen, wier schaduwen zich reusachtig tegen het ijs af Weekenden. Fientje kende den weg precies, dien ze nemen moesten om de spleten en scheuren te vermijden, welke vaak door pas gevallen sneeuw bedekt werden en waardoor soms nog op het laatste oogenblik de dood dreigt. Een juichend gejodel. zooals alleen Xaver het kon uitjubelen, verbrak de stilte. Even later kon men de stemmen hooren — drie mannen kwamen naar beneden. „Het was heerlijk, maar het is prettig weer hier terug te zijn," sprak een van de toeristen. „Hé, schoone jonkvrouw — wat hebt U voor ons te drinken?" „Een uitstekend glas wijn, meneer," antwoordde het meisje vriendelijk. Vermoeid zonken de toeristen op de stoelen; Xaver reikte zijn meisje de hand. „Dag Fientje!" „Dag Xaver!" „Gids, wij zullen hier niet lang blijven. Kunnen wij in Alp Glüm den trein nog halen?" „Zeker, maar U kunt daar heel goed blijven overnachten; daarvoor hebt U mijn hulp niet meer noodig. De weg is effen en ik ga vannacht weer naar Diavolezza terug." „Hier is je geld, vriend. We hebben zeker niet voor het laatst van je diensten gebruik gemaakt," voegde de heer er opgeruimd aan toe. De toeristen vervolgden, na een verkwikkenden dronk den weg, die zelfs zonder lantaarn nog duidelijk zichtbaar bleek te zijn. Hij was wel steil, maar voor hen, die zoo juist den Palü beklommen hebben, is het als een pad in een der tuinen van St. Moritz. Fientje stond met afgewend hoofd op het terras en keek naar den gletcher op. Wat was dat voor dwaasheid, dat zij opeens tranen in de oogen kreeg? Xaver had met veel drukte het geld in zijn zak gestoken, dronk toen met groote teugen zijn glas leeg en terwijl hij naar het meisje keek, begonnen zijn oogen te schitteren. Hij stond op, liep zachtjes naar Fientje toe, legde plotseling zijn arm om haar hals en fluisterde: „Fientje, schat!" Hij boog haar hoofd achterover en kuste haar. Een oogenblik hield het meisje zich doodstil en niet met gesloten oogen, toe, dat hij haar kuste, toen maakte zij zich uit zijn omarming los. „Wat is er, Fientje?" „Ik ben jouw Fientje niet — dat is voorbij." „Maar kindje?" „Het is je eigen schuld. Wees blij dat vader hier niet boven is, die zou het je wel anders vertellen. Vooruit, ga weg!" De tranen sprongen in haar oogen, ze had haar mooie armen op de balustrade van het terras gelegd en drukte haar gezichtje daar op. (Wordt vervolgd) --- Nadere toelichting van het besluit. In gebouw Tivoli te Utrecht is Zaterdagmiddag een vergadering gehouden van het Verbond ter gelegenheid van het afkondigen van het journalistenbesluit door het departement van Volksvoorlichting en Kunsten. De druk bezochte vergadering werd geopend door den voorzitter, den heer P. J. van Megchelen, die met een kort woord de aanwezigen welkom heette, in het bijzonder den secretaris-generaal van het departement van Volksvcorlichting en Kunsten, dr. Goedewaagen en een aantal vertegenwoordigers van het Rijkscommissariaat. --- Rede dr. Goedewaagen. Als eerste spreker nam de secretaris-generaal het woord. Deze zette in een duidelijke rede uiteen, waarom of zijn departement, dat zich speciaal met de volksvoorlichting bemoeit, er toe gekomen was richtlijnen voor de pers in het algemeen en voor naar verzorgers, de journalisten in het bijzonder, aan te geven. Komende op de taak van den journalist zeide spr.: Staatszorg voor de persvoorlichting beteekent, evenals dit bij radio en film het geval is geweest: Ie het verwijderen van die elementen, die den gezonden ontwikkelingsgang tegenhouden, bewust of onbewust; 2de het losmaken en activeeren van die krachten, die bevorderlijk zijn voor de verheffing aer Nederlandsche pers en tevens de concentratie en gerij krichting dier kracnten op één doel. De journalist wordt een openbaar functionaris. De overheid wil door middel van het Journalistenbesluit den journalist onder haar toezicht hebben, hem leiding geven, hem voor misstappen behoeden. Maar op die basis van verantwoorde eenstemmigheid en gelijkgerichtheid eischt zij van hem, dat hij in rijke variatie zijn vrijheid aan den dag legt ten bate van de leidende volksche idee onzer dagen. Zooals de pers het publiek opvoedt, zoo voedt de overheid de pers op tot bewustzijn van hooge volksche en geestelijke waarden. Van deze taak is de nationaal-socialistische politicus zich bewust. In den geest van deze idee leze men ook het Journalistenbesluit, besloot dr. Goedewaagen. Hierna sprak de directeur van het perswezen de heer N. Oosterbaan. Deze gaf eenige algemeene richtlijnen (10 geboden), om den journalist te helpen zijn taak te vervullen. Men zie hiervoor het hiernaast geplaatste kadertje. --- Rede van den voorzitter. Vervolgens nam de voorzitter van het verbond, de heer P. J. van Megchelen het woord, die een overzicht gaf van den inhoud van het j ournalistenbesluit. Na de plichten van den journalist, behandelde spreker zijn rechten en de bescherming, welke hij volgens het nieuwe besluit geniet. Wij journalisten, zoo besloot de voorzitter van het verbond zijn toespraak, zijn ook thans geen kuddedieren, integendeel: wij blijven onszelf en wij zijn er trotsch op. leden te zijn van de Nederlandsche volksgemeenschap, deel van de groote Germaansche volkerengemeenschap. Wij zijn er trotsch op in deze gemeenschap de hooge taak te hebben van volksvoorlichters op nieuwe wegen. Wij stellen er een eer in, leiders te zijn van de openbare meening als dienaars van ons volk. --- „Dr Goedewaagenprijs” ingesteld. De heer J. Learbuch, algemeen secretaris van het Verbond, deelde daarop mede, dat een vriend een belangrijk bedrag heeft beschikbaar gesteld. De gever wilde zijn naam niet bekend gemaakt hebben. Besloten is nu een stichting in het leven te roepen, welke jaarlijks omstreeks Kerstmis drie prijzen van 500 gulden uitkeert aan de drie leden van het Verbond, die in den zin van het journalistenbesluit over het afgeloopen jaar de beste journalistieke bijdragen hebben geleverd in het belang der volksgemeenschap. De beoordeeling geschiedt gezamenlijk door het departement van Volksvoorlichting en Kunsten, het Persgilde en het Verbond van Nederlandsche journalisten. Voor de eerste maal zullen deze prijzen reeds omstreeks Kerstmis van dit jaar worden toegekend. Het zal U niet verwonderen, dat de schenker van dezen prijs hieraan den naam van „dr. Goedewaagenprijs" wenscht te verbinden. --- Welke bonnen zijn geldi9? 3ROOD OF GEBAK: Bon 16 va- ie broodkaart van 4 — 9 Mei voor 100 gram brood. Elk der met 16 gen. bonnen is ook geldig voor een rantsoen gebak. Op 9 Mei nog niet gebruikte bonnen blijven geldig tot en met 11 Mei. Bon 7 van de bloemkaart van 21 April—lB Mei v. 50 gr. brood öf een half rantsoen gebak, als boven genoemd Bon 7 v. de bloemkaart geeft ook tot 18 Mei recht op het koopen van 35 gr. tarwebloem öf tarwemeel öf boekweitmeel, öf roggemeel, óf roggebloem óf zelf rij zend bakmeel. VARDAPPELEN. De twintig met „17" gen. bonnen van de broodkaart voor V/2 kg. aardappelen van s—ll Mei. Op 4 Mei nog niet gebruikte bonnen blijven geldig tot 14 Mei. JOTER: Bonnen 13 en 14 van de boterkaart voor 250 gr. geldig tot 7 Mei. MARGARINE OF BOTER: Bon 13 van de vetkaart tot 7 Mei voor 250 gr. boter of margarine of 200 gr. spijsvet. Bon 14 v. d. vetkaart voor 250 gr. boter of margarine. Bonnen blijven geldig tot 10 Mei. AIELK. Van s—ll Mei geeft de met „15" genummerde bon van de mclkkaart recht op het koopen van 1 3/4 liter melk. KAAS: Bon 65 en 75 van Alg. Distributiebonboekje elk voor een ons kaas. Van 5 — 18 Mei. Bonnen blijven tot 1 Juni geldig. EIEREN. Bon 95 van Bonkaart Algem. voor één ei, van 5 — 11 Mei Op 11 Mei nog niet gebruikte bonnen blijven geldig t.e.m. 18 Mei. VLEESCH: Elk der 4 met „13 vleesch" gemerkte bonnen van de vleeschkaart geeft tot 6 Mei recht op 100 gram vleesch been inbegrepen, óf een rantsoen vleeschwaren. De met „13 Worst vleeschwaren" voor een rantsoen vleeschwaren. Zooals bekend gelden deze bonnen r.u ook voor verduurzaamde kip, 100 gr. THEE OF KOFFIE: Bon 30 van Bonkaart algemeen. Geldig van 5—25 Mei voor 40 gr. thee of 250 gr. koffiesurrogaat. SUIKER: Bon 21 van Bonkaart algemeen. Geldig tot en met 11 Mei voor één kg suiker. PEULVRUCHTEN. Bon 28 van „bonkaart algemeen" voor 500 gr peulvruchten van 21 Apr.—ll Mei. Voorzoovsr voorradig kunnen nog groene erwten betrok- ken worden. RIJST, RIJSTEMEEL, GRUTTENMEEL gemengd meel) of RIJSTEBLOEM: Bon 23 (bonkaart algemeen) voor 250 gram. Geldig van 21 April 18 Mei. Extra rantsoen van 250 gr. op bon 21 v. d. boter- en vetkaart. Geldig van 3—25 Mei. GORT. GORTMOUT OF GRUTTEN: Bon 25 (bonkaart algemeen) voor een half pond. Van 21 April — 15 Juni. HAVERMOUT, HAVERVLOKKEN, HA VERBLOEM, AARDAPPELMEEL. VLOKKEN GORT OF GORT MOUT OF GRUTTEN. Bon 24 (bonkaart algemeen) voor een half pond. Van 21 April—ls Juni. MAIZENA, of GRIESMEEL, of SAGO ol AARDAPPELMEEL, dan wel PUDDINGPOEDER. of PUDDINGSAUSPOEDER of div soorten STIJFSEL op bor. 27 (bonkaart algemeen) van 21 April —15 Juni Rijstgries is niet op deze bonnen verkrijgbaar, hoewel onder naam „puddingpoeder" in den handel. MACAKUNI oi VERMICELLI ol SPAGHETTI: Bon 26 (bonkaart algemeen) voor 1 ons, geldig van 21 April — 15 Juni. PETROLEUM: Zegel gemerkt ..Periode 10" van 21 April — 15 Juni voor 2 liter Alleen voor wie uitsluitend op petroleum kunnen koken ZEEP: Van 28 Apr.—3l Mei bon 29 van Bonkaart algemeen voor 150 gr. toiletzeep (nieuwe samenstelling) of 10 gr. huishoudzeep of 200 gr. zachte zeep (oude samenstelling van vóór 1 Jan. '41) o) 150 gr. zachte zeep (nieuwe samenstelling van na 1 Jan. '41) of 300 gr. zachte zeeppasta of 250 gr. zeeppoeder of 600 gr. waschpoeder (t.b.v wasscherijen). • SCHEERZEEP: Bon K van de textielkaart geeft recht op het koopen van 50 gram scheerzeep of — voor zooverradig — een tube scheercrême dar. wel een pot scheerzeep. Scheercrême met lager vetzuur dan 4 pet. is zonder bon verkrijgbaar. Geldig t.e.m. 31 Augustus. BRANDSTOFFEN. Van I—3l Mei bon „brandstoffen" en „01 K. F. van de bonkaarten m en n voor uitsluitend kookdoeleinden, voor één eenheid vaste brandstoffen. „Generator—Antraciet, vierde periode" van I—3l Mei voor 1 H.L. anthracietnootjes V (max. 75 kg.) „Generator—turf, vierde periode" voor 50 st. baggerturf. --- DE BETUWE BLOEIT! Zondag waren de eerste bloesems in de over-Betuwe te bewonderen. Lang niet alle boomen staan in bloei, doch in den loop van deze week tot en met Zondag 11 Mei zullen zij zich het schoonst hebben getooid. --- Heidebrand. BEILEN. De brandweer alhier werd Vrijdagnacht gealarmeerd voor een heidebrand, waargenomen door de luchtwachtpost te Beilen. Het bleek, dat langs den straatweg Spier— Wijster, de heide in brand stond. Het mocht den brandweer gelukken het vuur meester te worden, nog voordat de motorspuit in werking was gesteld. Burgemeester Wytema was op het terrein van den brand aanwezig. ---