De jeugd uit de stad naar het platteland Gedurende drie maanden of zes weken Jongelui moeten hun „tijd uitdienen" of krijgen anders geen uitkeering Nogmaals uiteenzetting van de plannen. „De stadsjeugd naar het platteland" is de leuze, waaronder verleden jaar een campagne is gevoerd om de jeugd uit de steden, en vooral die uit de groote steden, te brengen tot een beter begrip van en meer liefde voor het platteland. Onbekend maakt onbemind, is een spreekwijze, die zeer zeker sterk van toepassing is op het platteland, den plattelander en zijn bedrijf■ „Boer" gold helaas in de steden als een scheldwoord en hoe zeer tegenwoordig levensmiddelen op prijs worden gesteld, krijgt de boer ook in dezen tijd nog steeds niet die achting, die hem toekomt van de zijde van de steden. Het begrip dat over het algemeen de stedeling heeft van het zorgvolle, harde werk, dat de boer verricht, was tot nu toe dikwijls volkomen onjuist. En juist door dit verkeerde begrip ontbrak de waardeering van de stad voor het platteland in vele kringen geheel. Men besefte in de steden niet, dat daar op de eenzame boerderijen, op de uitgestrekte landerijen, in de tuinen en de boomgaarden, in de kweekerijen en de broeikassen dag in dag uit hard gewerkt wordt om heel ons volk zoo goed mogelijk van voedsel te voorzien. In een typisch landbouw- en veeteeltland, als het onze door de eeuwen heen geweest is, is de liefde bij den stedeling voor den bodem en zijn bewerkers door onkunde zoek geraakt. Daarom is het zoo van harte toe te juichen, dat ook dit jaar honderden jongens en meisjes tusschen 16 en 20 jaar uit de steden naar het platteland zullen gaan om daar op graote en kleine boerderijen, temidden van de rijk geschakeerde natuur naast gezondheid ook kennis en liefde voor het buitenleven — de bakermat van onze volkskracht — op te doen. --- Uiteenzetting Wij hebben over deze plannen van uitzending van leerlingen uit de stad naar het platteland, via de gew. arbeidsbureaux, reeds het een en ander geschreven, zoodat wij mogen aannemen, dat onze lezers hiermede al op de hoogte zijn. Gezien echter de nauwe verbondenheid van den boer met deze plannen, laten wij hieronder nogmaals een beschrijving volgen, zoo het A.N.P. dit verstrekte na een onderhoud met den directeur van het gewestelijk arbeidsbureau in Nrd-Holland, den heer A. J. C. van Delft, die zich jarenlang voor de oplossing van het probleem en de bestaande tegenstelling, stad en platteland, heeft geïnteresseerd. Stad en land, vond de heer Van Delft, kennen elkaar slecht. Zij zijn elkaar ontgroeid en het is opvallend, hoe weinig de stadsjeugd weet over het werk op de boerderij, van dieren en planten, van gewassen, van oogsten, zaaien het vorige jaar zijn vier honderd jongelui naar het platteland gestuurd en dit jaar zullen we dit aantal nog aanmerkelijk trachten uit te breiden. --- Fouten moeten verbeterd worden. Natuurlijk zijn er de eerste keer fouten gemaakt, zij het dan niet in de organisatie, dan wel in de opvatting, die bestond over het doel van de uitzending. Er waren toen jongens uit de groote steden, die hun verblijf bij den boer beschouwden als een welkome rustperiode in het jachtende bestaan van de groote stad; die het verblijf op de boerderij opvatten als een tijd, geschikt in het gras te liggen, en te genieten van het mooie weer. Dat is echter niet de bedoeling. De uitzending heeft een tweeledig doel. le. De stadsjeugd bekend te maken met werk en leven op de boerderij, maar ten 2e moeten de uitgezondenen de handen uit de mouwen weten te steken. Zij komen er in den druksten tijd, den tijd van den oogst en in dien tijd heeft het platteland behoefte aan hulp- Natuurlijk behoeven zij niet het zwaarste werk te doen, daar zijn zij niet aan gewend en daar zijn zij niet krachtig genoeg voor, maar wel kunnen zij den boer en zijn gezin veei licht werk uit de hand nemen. Verleden jaar waren er boeren — en dat is de tweede fout, die er gemaakt Is — die dachten: we zullen die jongen uit de stad eens flink laten werken en er uit halen wat er aan. arbeidskracht in zit. Natuurlijk is ook dat de bedoeling niet. --- Hoe een en ander thans georganiseerd wordt. Het verblijf zal nu gericht zijn op een prettige afwisseling in het stadsleven maar tevens op gezonde werkzaamheden. De jongelui moeten dan ook een verklaring teekene > dat zij de hun opgedragen werkzaamheden ijverig en getrouw zullen volbrengen en dat ZÜ zien °°k in het huiselijke leven zullen gedragen naar de aanwijzingen van den boer. Tevens zullen zij cursussen en ontwikkelingsavonden op uitnoodiging van den landbouwjeugdleider moeten volgen. De gewestelijke bureaux stellen alvorens tot uitzending wordt overgegaan, een onderzoek in naar de genoten onderwijsopleiding en naar het godsdienstige milieu, waaruit de a.s. tijdelijke plattelander komt. Bij de plaatsing wordt hiermede zoo veel mogelijk rekening gehouden, wat het saamhorigheidsgevoel met het gevoel, waar de stadsjongen of -meisje wordt geplaatst ten goede komt en wat ook een efficiënte regeling van de huiselijke diensten bevordert. Zoo zal men bijv. een meisje uit de 5e klasse van de H-B.s. niet sturen naar een keuterboertje in Brabant. Zij zou zich daar onmogelijk bij het milieu aan kunnen passen en zij zou het er zeer zeker geen drie maanden kunnen uithouden. --- De valsche aanklacht Roman van de bekende schrij /ster Violette Carr ■ „Hou je niet meer van me, Fientje?" Zij keek hem boos aan. „Ik moest heelemaal niet meer van je houden. Fientje Colani kan niets te maken hebben met een strooper." „Maar lieve kind" „Ja, ja, je hebt er jezelf uitgered, omdat Infanger niets tegen je bewijzen kon! Je bent zeker vergeten dat vader jezelf gezien heeft, met het geweer tegen je schouder? Je loopt op vrije voeten rond, omdat vader je niet wilde beschuldigen nu midden in het toeristenseizoen. Denk je soms, dat het zoon eer is. de verloofde van een strooper te zijn? Denk je, dat ik zin heb te hooren, dat mijn aanstaande man in de gevangenis zit of te zien, dat hij tusschen twee gendarmes naar de stad wordt gebracht? Ik vraag je nog eens: „Wie heb je liever, mij of die wilde gemzen? Maar de gemzen houden niet van je als je ze dood schiet! Ga weg, zeg ik je, ga —!" „Je bent een malle meid! Denk je, dat ik niet gezien heb, hoe je hier stond uit te kijken waar jouw Xaxer zoo lang bleef? Heb ik je niet beloofd, dat ik het niet meer doen zou? Heb ik mijn woord niet gehouden? Ik ben een gids. Ik ga vannacht nog terug naar Diavolezza en breng morgen weer drie vreemdelingen over de Bernina heen." „En als je onderweg een gems ziet — maar waarom heb je eigenlijk een geweer bij je? Wat moet een gids met een geweer doen?" „Ach, de vreemdelingen vinden het aardig als ik êen roofvogel naar beneden schiet." „Maar jij. als jij een gems —" Hij ging dicht naar haar toe en fluisterde haar in het oor: „Fientje, ik houd zoo veel van je. Ik zal alles doen om —". Zij schudde haar zwarte krullebol en wilde weer van hem weggaan. „Fientje. twee stappen van ons vandaan viel er vandaag een lawine naar beneden, zou jij het erg vinden als ze je kwamen vertellen, dat ...." „Hou op — ontzettend! Dat mag je niet zeggen!" Ze viel hem om den hals. „Zie je nu wel, dat je van me houdt? Het zal heerlijk wezen als wij getrouwd zijn. De tijd van de vreemdelingen is bijna voorbij. Ik heb dezen zomer een aardig bedrag verdiend. Vraag het maar bij de hutten, dan zul je hooren, dat Xaver Kernbacher meetelt als gids. ledereen weet, dat hij een zekeren stap heeft en een vaste hand, en dat hij de bergen goed kent. Ik heb een dik pak dankbetuigingen in mijn zak. En als het wat verder in den tijd Is, ga ik naar de boeren in Collina en vraag of ze gedurende den winter geen knecht kunnen gebruiken, die een paar vuisten heeft, en van aanpakken weet. Dan zal je vader wel veranderen. Het is toch heel wat anders, een goede gids, die geld mee naar huis brengt dan een opgeblazen douanebeambte, die niets anders kan, dan anderen verkoopen en verraden." „Wat bedoel je daarmee?" „Denk je, dat ik blind ben? Denk je, dat ik niet weet, dat Thomas Infanger om je heen loopt, waar hij maar kan? Denk je, dat ik niet weet, dat hij het is, die de zaak met dien gems voor het gerecht heeft gebracht?" .„Was het dan niet waar?" . „Aangelegd heb ik wel, maar geschoten heb ik niet — ik wil je dat wel zeggen, een gems heb ik niet geschoten, maar als ik dien In fanger bij jou ontmoet — zal ik niet lang mikken, voor ik schiet, ook al moet ik er mijn heele leven voor in de gevangenis doorbrengen." .„Wat ben je toch een driftkop." „Ik vertel je alleen maar, hoe ik over dien kerel denk, zoo en nu denken wij alleen nog aan ons beiden, en aan niemad aders. Hij pakte haar om de schouders en wilde de hut met haar binnengaan. „Neen Xaver, ik laat je er niet in." „Toe Fientje." „Ik dacht dat je nog naar Dlavolezza \vilde?" „Ik moet wachten tot de wolken weg zijn en de maan is opgekomen." Weer wilde hij haar vastpakken, maar zij stootte hem terug. „Wil je je aan mij vergrijpen — dan ken jij Fientje nog niet!" Een oogenblik stonden zij tegenover elkaar. „Je hebt gelijk, dat is mijn wilde bloed, maar ik houd ook zooveel van je — ik ga maar weg." Hij nam zijn rugzak en bergstok, maar nu was zij het, die hem omarmde. „Zal je voorzichtig zijn en zorgen, dat je geen ongeluk krijgt?" „Ben je toch bezorgd over me?" „Ach Xaver. was het maar weer winter en kwam er maar sneeuw, dan waren wij weer in het dorp." Zij liet toe, dat hij haar nog een kus gaf, toen stond hij op om weg te gaan. „De maan is er nog niet!" „O, hij komt dadelijk en ik weet den weg. Het is zeven uur loopen naar Diavolezza en ik moet nog een paar uur slapen, voor ik den berg weer opga. Tot ziens, hoor!" Fientje wist niet wat te zeggen het korte uurtje was weer voorbij, waar zij dagenlang naar had uitgezien. Wanneer zou hij terugkomen? Alleen als er vreemdelingen waren, die hij hierheen moest brengen. Juist wilde zij hem vragen nog even bij haar te blijven, toen zij een blik in het dal wierp. „Ja, Xaver, ga maar vlug, dan kun je tenminste nog een paar uur (slapen", zei ze opeens. „Houd je van me?" „Meer dan van mijn leven. Zorg er voor, dat je ons geluk niet verstoort." „Vanzelf sprekend, heveling!" Hij rukte zich los, sprong over de balustrade en ging met rustige schreden naar boven, alsof hij niet juist een klimparij over den gletscher achter den rug had. Fientje volgde hem nog cven met de oogen, wuifde hem na, hoorde hem nog jodelen, toen keerde zij zich met een ruk om en begon de glazen op te ruimen, waar de toeristen uit gedronken hadden. „Zoo, hoe gaat het, zwarte Fientje?" Een jonge man in de uniform van een douane kwam te voorschijn. „Goedenavond, Infanger." „Ben je nog zoo laat op?" „Er waren toeristen, die zoo juist naar Alm Glüm vertrokken, zijn. Hier zijn hun glazen nog, als je het wilt weten." „Ben je boos?" „Weineen, maar ik houd er niet van uitgevraagd te worden." „Wie was de gids?" „Wat gaat mij dat aan?" „Zoo, dus het was Xaver?" „Dat gaat jouw weer niet aan." „Aha, dus hij was het. Ik begrijp niet, waarom je zoo nijdig bent." „Ik ben niet nijdig. Wat wil je-hebben, een glas wijn? Koffie?" „Niets! Ik wil alleen maar met je praten." „Nu, praat maar, ik luister." (Wordt vervolgd} --- Tegenprestatie van den boer. Als tegenprestatie voor de geleverde arbeid verschaft de boer den jongen of het meisje kost en inwoning, laat eventueel kleeren en kousen repareeren en geeft een gulden zakgeld per week. De stadsbewoner wordt — en dat is de bedoeling — geheel in het gezin opgenomen. De arbeidsbureaux werken nauw samen met de landbouworganisaties en de landbouwondernemingen, die in haar kringen de groote gedachte, die achter deze geheele actie zit te propageeren en om geschikte tehuizen te vinden voor de jeugd. Een jeugdleider onderhoudt het contact tusschen de gewestelijke arbeidsbureaux de boeren en de jeugd. De jeugdleiders ook zorgen voor de noodige ontspanning, zoodat de jongelui zich in hun vrijen tijd niet vervelen en van cafébezoek dus geen sprake is. Hij organiseert cursussen en bijeenkomsten in lokalen voor een bepaalde streek centraal gelegen en in samenwerking met de plaatselijke jeugdvereenigingen. Zoo zullen er bijv. films worden vertoond, die beschikbaar zijn gesteld door de Nederlandsche Heide Mij. Over het snoeien van boomen, over aanplantingen en ontginningswerken. Ook worden overwogen excursies te organiseeren, bijv. naar een groote kaasmarkt, zooals die te Alkmaar. Ook zullen de jongelui in gezelschap van den boer en de boerin markten in de buurt bezoeken, en wanneer de boerin naar stad gaat om boodschappen te doen, zal het meisje, dat tijdelijk in het gezin is opgenomen, haar vergezellen. --- Verblijf duurt drie maanden of zes weken. De jongelui blijven drie maanden, ten minste wanneer zij geen school bezoeken, anders gedurende de zes weken van de vacantie op de boerderij. Ook voor jeugdige werkloozen is de kans om naar het platteland gezonden te worden een prachtige uitkomst en het kan voor hen een begin van een nieuw leven vormen. Hoe dikwijls gebeurt het immers niet, dat gezinnen van het platteland afkomstig, zich tijden geleden — soms zelf geslachten her — zich in de steden hebben gevestigd, omdat zij dachten hier levenskansen te vinden. De roep van het platteland zal een jongen of een meisje uit een dergelijk gezin sneller hooren, dan de stedeling, die van geslacht op geslacht zich verre van weiden en akkers heeft gehouden. Aan dien roep van het platteland zal hij na zijn verblijf op de boerderij misschien gevolg kunnen geven en hij zal niet terug hoeven te gaan naar het stoffig plaveisel, waarop hij zoo veel schoenen werkloos heeft versleten. Zij zullen de arbeidsvreugde pas op het platteland leeren kennen. Zooals ik reeds zeide, aldus de heer Van Delft, is de termijn voor de leerlingen van de middelbare en muloscholen op zes weken gesteld. Zij worden ingeschakeld in ons productieproces bij het hoogtepunt van den oogst. De scholen bieden veelal een overladen programma en vele leerlingen hebben moeite om mee te komen. Een verblijf op het platteland zal hen dubbel verfrisschen en zij zullen het op prijs stellen mede te kunnen werken om de voedselvoorziening in ons land zoo goed mogelijk te doen geschieden, want in de oogsttijden is er soms gebrek aan arbeidskrachten. Ruim 100.000 Nederlandsche arbeiders vinden thans werk in Duitschland en daaronder bevinden zich ook een aantal landbouwkrachten. --- Reiskosten worden ook vergoed. De reiskosten van de jongelui naar den „werkgever" worden door de gewestelijke arbeidsbureaux betaald, de reis terug wordt voldaan door het orgaan der arbeidsbemiddeling in de plaats, waar de jongen of het meisje werkzaam was, doch slechts dan, wanneer zij hun tijd uitdienden. Een ziekteverzekering en een ongevallenverzekering zijn in voorbereiding en alle gegadigden moeten een geneeskundige verklaring overleggen, dat zij geschikt zijn voor het lichte werk op de boerderij. Te Amsterdam zijn op de 5-jarige H.B.S. en de gymnasia, lycea en de kweekscholen 1500 circulaires verspreid. En van de week van 1 tot 8 Mei zal in een vijftal Amsterdamsche bioscopen in het journaal een filmpje draaien over het werk op de boerderij. Zoo hopen wij, aldus de heer Van Delft, de stad nader tot het platteland te brengen ten zege van ons vaderland en zijn bewoners. --- Links: De eerste voetbalwedstrijden om het kampioenschap van Nederland werden gespeeld. De wedstrijd V.S.V.—P.S.V. eindigde in een gelijk spel I—l. V.S.V. maakt I—o. (Polygoon) — Rechts: Duitsche troepen op marsch naar Athene. Op verschillende plaatsen waren de wegen vernield, maar ook over de rails ging de Duitsche opmarsch onweerstaanbaar verder. (Orbis-Holland) --- Het selecteeren van aardappelen ter verkrijging van goed pootgoed Het optreden van virusziekten als bladrol, mozaïk, stippelstreep, enz. in het aardappelgewas kan de opbrengst daarvan aanzienlijk verlagen. Vandaar, dat er alle reden is om het optreden dezer ziekten te voorkomen. Van genoemde ziekten nu is bekend, dat zij met het pootgoed worden overgebracht en dat zij gedurende het groeiseizoen o.a. door middel van bladluizen van plant op plant worden overgebracht. Hieruit volgt, dat, wil men poters oogsten, die een gezonde nateelt opleveren, het noodzakelijk is alleen pootgoed te nemen van gezonde planten. Waar echter ook besmetting van plant kan plaats hebben, is het evenzeer noodig om de smetstofbronnen, dus de zieke planten, tijdig uit het gewas te verwijderen. Het resultaat, dat bij de toepassing van deze maatregelen, selectie genoemd, verkregen wordt, hangt in hooge mate af van de wijze, waarop wordt geselecteerd en niet minder van het tijdstip, waarop met de selectie wordt begonnen.- Noodig is, dat de selectie met de grootst mogelijke nauwkeurigheid plaats heeft, dat dus alle zieke planten, waaronder ook die, welke slechts in geringe mate ziekteverschijnselen vertoonen, alsmede de verdachte planten, worden verwijderd. Deze planten, noch de moederknol, of reeds gevormde nieuwe knollen, mogen op het veld achterblijven, in de sloot geworpen worden of op de slootwallen gedeponeerd. Dadelijk na het verwijderen der zieke planten worden deze in een zak gedaan en ver van perceel onschadelijk gemaakt. De selectie moet meermalen herhaald worden, terwijl in het laatst ook gelet moet worden op het optreden van nieuwe (primaire) besmetting. ' Een fout, die nog maar al te vaak wordt gemaakt, is het niet op tijd beginnen met de selectie, terwijl het toch duidelijk moet zijn, dat hoe vroeger de smetstofbronnen worden weggenomen, hoe geringer de kans wordt op besmetting van de gezonde planten. Men beginne daarom met de selectie, zoodra de zieke planten als zoodanig herkend kunnen worden en herhale dieze spoedig. Men bedenke hierbij ook, dat het verwijderen en vervoeren van kleine planten veel gemakkelijker is dan dat van groote. Alleen wanneer zeer vroeg met selecteeren wordt begonnen, de selectie tot aan het eind wordt voortgezet en er nauwkeurig wordt gewerkt, kan goed resultaat verwacht worden, en dit wordt nog in hooge mate bevorderd, wanneer dan ook nog het uitstekende hulpmiddel ter verkrijging van goed pootgoed, het vroeg rooien, wordt toegepast. Gegevens over de ziekten, waarop bij de selectie dient te worden gelet, zijn te vinden in Mededeelingen no. 6: „Ziekten en beschadigingen van het aardappelloof' van den Plantenziektenkundigen Dienst en aldaar voor den prijs van f 0.30 verkrijgbaar. Nadere inlichtingen worden verstrekt door dezen Dienst te Wageningen, door de ambtenaren van deze Dienst buiten Wageningen alsmede door de Rijksland- en tuinbouwconsulenten. --- ƒ2700 VERLOREN. De kwitantielooper K. uit Ede was op weg met zijn fiets, waarop een dubbele rijwieltasch was bevestigd, inhoudende een portefeuille met f 2700, en een girobiljet (cheque aan toonder) op de coöperatieve deviezenbank te Utrecht. Op de plaats van bestemming gekomen bemerkte de man, dat de kostbare portefeuille uit zijn rijwieltasch 'was verdwenen. De politie stelt een onderzoek in. --- MOND- EN KLAUWZEER. Naar men ons meedeelt, zijn in de afgeloopen week in 't district Groningen geen nieuwe gevallen voorgekomen. Tot dusver zijn dus 2 bedrijven besmet, n.l. 1 te Aduard en 1 te Slochteren. ---